Casparis Kinschotii Poemata in libros 4. digesta, quorum primus sacra & pia; secundus elegias & eclogas; tertius res gestas; quartus miscellanea continet. Omnia ex chirographo auctoris diligenter inspecto examinatoque edita

발행: 1685년

분량: 240페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

71쪽

Nee nemus Haganum vincant vel Phthia vireta, Vel loea si qua super nobile nomen habent. Illa tamen iacies longe gratissima rerum, Illa novis iterum sylvabuta comis, Quamvis de supero tot pellicit aethere Divos, IlIa mihi sordet te sine, noster amor. Cromoni dilecte veni, viden ut tibi molles Arbore sub viridi praebeat herba thoros Hic pariter strati jaceamus; & otia nobis

Laeta meo genio conVenienter eant.

Litibus invigilet, qui jurgia ducere novir, Vulturiumque potest dissimulare toga, Qui sipe sollicitos. & fraudans aere clientes, Mango sacri juris vendit, emitque dolos. Fulminet ad Mosam Auriacus, Rhenumve bicornem. Agminaque audaci sternatqbera manu:Vel modo sublatas evertat ad aethera moles ;Deque triumphata signa revellat humo. Ad nos quid litui, rabulaeve tonitrua linguae Blanda quies ambos in sua templa rapit. Hic procul a strepitu meritorum grandia dignis Possumus heroum dscere facta senis. Possumus, atque licet, nec quidquam caetera curo. Ultima virtuti meta sit ista meae-

72쪽

GAudia dum lecti decerpit Lampra jugalis

Insblitumque pii discit Amoris opus. Virginum, ait, doleo proli 3 inselicia fata, as suus haud tali compede vinxit Amor.

NICOLAUM HE INSIUM. DDe mirabili obsidione , ta liberatione urbis

Lugduri Batavorum. ALtera post decimas lux est exorta kalendas,

Et rutilo festum prom sit ab axe jubar. Haec est illa dies, qua Leidam miles Iberus Dicitur infami deseruisse fuga. Haec est illa dies, quae finem prima, modumque Contulit aerumnis, maxima Leida, tuis. Haec est illa dies tantarum conscia rerum, Nec Batavis fulsit gratior ulla meis, Qtia furias Mauri, coniuratosque labores , i Risit, &inianas Leida soluta minas , Baldaeusque ferox, fugiens per tela, per undas, Leida, vale, dixit, non adeunda mihi: Leida, vale, si nec magni reverentia Regis , Nec potuere preces tangere, Leida vale.

73쪽

Illa dies nullo Batavis reticebitur aevo, Hoc pia libertas tempore tuta fuit. Illa dies Batavos , libertatemque cadentem

Fuliit, & in meli ut fata sinistra tulit. Sal ve festa dies. Si quid pia numina possunt ,

Et faveant vati saepe vocata suo, Forsan εc hic calamus laudem tibi conseret olim , Forsan & a nostro carmine nomen erit. Sed neque Pegasides deerunt in vota serores. Materies nunquam gratior ulla fuit.

Quod Batavas habitet terras , Helicone relicto , Cynthius , dc Didae maenia Pallas amet , Cephisumque amnem,simul & Permessida lympham Deserat , & Cirrham tmba novena suam, Hoc tibi Lugdunum, materque Batavia debet , Hoc tibi Pegasides , Pegandumque pater. Salve, festa dies, rerum gratissima , salve. Digna coli Batavis , Pallade digna cani.

Luce tua Batavi secura vivimus aura.

Totaque libertas, totaque vita redit, Paxque serenato ridet Aratissima vultu, Iunctaque cum socia relligione fides. Luce tua , quantum nobis modo faverit aether, Vidimus, & Batavi conscia turba sumus. Saevus Iber Batavos implerat milite campos , Totaque sub castris tecta latebat humus , Nec satis externos fuerat timuisse furores , Majus ab interna mitione malum.

Lurida dissidii spargit discordia causas,

Mens quoque non eade m , nec metus unus erat.

Dira fames longa consumsit corpora tabe , Et gula , ne pereat , ingeniosa fuit. Urbe simul tota grassatur lurida pestis , Et cumulum tantis addidit atra malis. Qualis erat, Superi , iacies tristissima rerum iEt desolatae quis color urbis erati Qualis erat patriae prope jam morientis imago lEt libertatis pene labantis opust Sat

74쪽

Sat luctu,lachrimisque datum.Nova tempora surgunt, Absconditque suas trux Libitina faces.

Aurea lux surget, tantorum meta laborum:

Maenia Lugduni deserit hostis Iber. Non nostrae fuit illud opis. Pugnavit Olympus,

Et tutelares emicuere Dei.

Ventorum jurata cohors sua regna reliquit, Impulit aeratas u lus ipse fores. Fluviorumque obices Nereus ditatuit, & undas Undique laxato misit in arva pede. Ipsa Venus misit niveas in vota columbas. Hoc quoque debemus, maxime Doueta, tibi. Oecupat infestos fatalis terror Iberos, Tergaque dant, nullo, sponte, fugante, fugae. Prisca redit facies rerum, tollitque periclis Altius assertum libera Leyda caput. Aurea libertas, niveis invecta quadrigis, Gaudet ad assertos figere tecta lares. Ipsa suos illuc transfert Astraea penates,

Et quicquid Latii pagina juris habet, Mansurasque sibi figit Tritonia sedes,

Castalidesque Deae,Leucadiusque Deus. Te canimus, te, festa dies, celeberrima rerum , Inter honoratas prima colenda dies.' Nee magis ipsa tuam celebrarit Graecia Iucaem. Imponens patriis tura Sabea ficis: Tota Marathoniis quantumvis Perfia Campis, Concidit,& tantas victa profudit opes, Iunge meos Grajis, lux maxima, junge Batavos,

Nec minus a Batavo nomine nomen nabes;

Nec minor hinc tibi partus honos. Tibi gloria nostri

Serior, at certe non minor illa venit.

At tu qui longos in saecula digeris annos, Signaque bessenis mensibus acta resers, Quique diem roseo felicem ducis ab ortu, Adversisque tuos aequore mergis equos, . D 1 Fac, M Inruam incidit pugna Marathoniana.

75쪽

Fae, Pater, emense redeuntes orbe jugales Ita e signent radio candidiore diem. Quaeque classit vitam libertatemque Batavis,

omnibus eniteat gratior una dies. Interea festis firmabimus omina votis. Quaelibet accensis luceat ara socis. Verbaque dicemus Divos motura Batavos.' Fallor An incertum dextera firmat avis Adde.tuas cum ture preces, cultissime vatum, Adde tuas nostris ; & tua vota valent; que Deum gens omnis amat. Tu, cede precanti,

Heinsa prosenies, sollicitaque Deos

Usa simul veniet, nectetque e flore corollas, Lisa tuis dignum nomen adepta modis.

Illa tibi ponet lectas ex ordine myrtos, sertaque Daphnaeis colliget e foliis. Illa Dionaeae suspendet munera matri. Nec poterit Lysae Diva negare tuae.' Nec poterit non illa suae meminisse diei, Nec poterit Douetae ton meminisse sui.

AD APOLLINEM, Musas de Studiissuis. SAncte Pater Pindi,Divaeque ignoscite fata,

Sponte mea Themidos non ego castoras uor. Nee fidei ruptae dicar reus, Aurea telior Plectra decent vestras aurea, Phoebe, manus Et chelyn, & lauri nunquam morientis honores;

Plus Paphia myrto convenit illa tibi. Numine majori quo ducimur ire necesse est. 'Imperiosa nimis, fortis & illa Dea est. Soepe levi volui resenas impellere chordas

Pollice, conantem destituere manus.

Ah quoties animus solitum deducere carmen Legitimisque tulit nectere verba disi At mihi Diva Themis tenebras offudit inertes, Et mentem nebulis obruit usque suis. ed bene, succurrunt fessis pia umina rebus, Leydaque praesentes sensit adesse Deos.

76쪽

ΡOEMATUM LIBER I. 's

Si qua tamen prisci restat cultoris imago, Ad tua si merear limina ferre pedem, Da veniam, si rite tuas provolvar ad aras a Hospes,dc in flammas mascula thura fero Non ego de nostro proscripsi pectore Musis: Illa sibi votum numina pectus habent. Ah quoties Themidos mysteria perscrutanti Excidit e manibus nobile Iuris opus sobversabantur, gratissima numina, Musae

Continuo, & mentem detinuere meam.

Non Themis expellat, quamvis vicina Tonanti Assideat, ferro vindice cincta latus. Mille licet secum trahat ad sua praelia leges, Inque meum vertat jura severa caput, Otia me placitis transcribunt saepe Camoenis, Otia legiferae quam bene rapta Deael Fallitur, Aonidas poscit quicunque faventes, Nubila cum mens est, nec satis apta sibi. Cderunt tetricas Permessa numina curas,

, Ingenii est carmen liberioris opus. Id mihi si detur, forsan selicior essem. Et mea post-senitis inclyta fama foret. Forsan in egresios animus mihi surgeret ausus, Dedidicit dudum vilia vota sequi. Vota valet potiora sequi, modo Mater Amorum, Cyprius & votis annuat ille Puer. Passum ego dura pati dominantis jura puellae, 'Haec mihi libertas, vita sit ista mihi. Omnia non dubito mihi semnia fingere possem, Qualia sellicitus somnia fingit amans.

Sunt tamen aut nostris contraria sydera votis, Aut nequeunt ullos flectere vota Deos.

Est mihi nam pectus nullo penetrabile telo, Nulla meos sensus forma movere potest. Nuper adhuc Nym e . nullis cessura Deabus, constitit ante oculos conspicienda meos. Adfuit & Corydon, nec iners, nec ineptus amator,

77쪽

Bractia mirabar , mirabar eburnea colla: Marmora queis cedant, Sithoniaeque nives. .irabar digitos: ciueis cedat nuntia selis, Cum prodit rutilas aetheris ante sores.

Quid memorem aurata stellantia lumina Bonte Diva Paphi tantum spectat iniqua decus. Ipse Puer flammas aeeendit ab igne puellae.

Luxerunt radio jam meliore uices.

Quid roseo ductu geminis distincta labellis

ora loquar tandem, purpureasque genas δTactus erat Corydon, ingenti saucius ictu, i Nec modice optari digna puella fuit.& attonito dum lustrat singula visu, Altius infixo pectore sedit amor. At mihi torpebat glaciali frigore pectus,

Quam prope materies, tam procul ignis erat. Aspice me, qui semper amas, male simus amator,t Et nimiam flammas parce severe tuas. Me mea servitio mens eximit. Ite profani,

Libera sub dominae mittite colla iugum.1te animae imbelles, m ihi si nec Delius unquam, Numina nee Pindi prona favere velint, iam Paphiis tacto prius ignibus. Aonis umbrae,

Cumque Medusaeo sonte valete Deae. Sancte Pater valeas, non sent tua munera tanti, Laurus ,& argutae plectra canora lyrae, Ut cupiam insem nes toties traducere noctes, Fessa nec in molli ponere membra toro,

Aut dominae querulas fundens ad limina voces, Nil audituras sollicitare seras. Sie mihi,post cineres si qua est ventura sepultos,

A eultu venit gloria nulla tui. Et quae praeterea tolerat non sinus amator, Gaudia dum captat, taedia certa serens.

78쪽

ANDRAE AM, ET ERANCONEM

VANDER GOES.

FRATRES GERMANOS.

Ubiper occasionem ratio redditur,o nullas lini n mine decimas hodieque exolvant Geredant. GOesiadae, nobis aequalia nomina, fratres,

Et par legiferae cura,decusque Deae, Hos meritis victi vobis decurrimus orsus, Solvimus & gratae, sed leve , mentis opus, Incultos Elegos, faetus ignobilis oc1. Plus etenim grato non licet esse mihi. Cernitis ut veniat passis Elegia capillis Sordida, nec digno picta colore genas, Sed neque, vel lacrymis oculos suffusa decentes, Vel roseo vultu laetior illa venit, sed, qualem decet esse meam, secura malorum, Idalii facibus nec tamen apta Dei. Exulat ingratus toto mihi pectore maeror. Continuent aequi munera tanta Diti Exulat & longe lascivi mater Amoris, , Iura nec emeritus vindicat ulla puer, Nec potuit pectus puer hoc tetigine, nec aetas,' Nec mea mens illis iguibus apta fuit. Goesiadae fratres, lepidis vos ignibus urat; Vos melius parva cuspide laedat Amor. o At mea me levibus transcribat Pieris ausis, Summa sit, o superi, nominis illa meae lDicam acies, Federice, tuas. Dicam horrida bello Agmina,quae pavidus sentit, dc horret iber. Dicam aequo tot parta tibi Mavorte troisa, Quaeque tuum velant laurea serta caput,

79쪽

Et Mosam Rhenumque haud una compede vinctum, Oceanumque patrem, tergaque vasta maris. Sed neque Goesiadas aetas leuabitur ulla Carminis immunes laude fuisse mei. Dieam te indomitis pulsatam , Vornia, nimbis,

Laetitiae nuper conscia terra meae.

Dicam te valido einetam munimine, Brita. Mosa ubi vicinas an mare volxit aquas, Brita, Batavorum quae libertatis origo orbis ad extremi litora nomen habes. Quoqne mihi longe gratissima nomine dudum es, Altera Goesiadis patria Brita meis. Te quoque, vicino quae surgis in aera pyrgo,

Quae nomen tractus totius una tenes,

Cinctiim hine sertilibus dicam westvor a pratis. Parte alia sterili stirgit arena iugo. Dianae, Cererique simul gratissima tellus;

Invenit hie munus utraque Diva selim. Nec te laeta bonis, Τheodori-Terra, silebo, Nec te pars Batavi, Bomenedaea, seli, A Batavis vasta Scaldis quam dividit unda, Sic prope Mattiaci crederis esse soli. Ante alias dicere meis, Goereda, eamaenis, Hospitii nequeo non memor esse tui. Nec vos, Goesiadae, nostri, par nobile fratrum ;Haeret adhuc animo gratia tanta meo.

Quam cito sortunae fugiunt ridentis honores Orbita nee certo stat bene fixa pede. Illa suis quondam statio fidissima nautis Talis , dum potuit nomen habere, suit. Nnne simul amisit cum nomine nominis umbram. Et mercst quassae vix satis apta rati, Et tantum refluo debet ludibria ponto. Hei mihil Qitas versant invida fata vices lRisimus hos cineres, Cives, ignoscite fata, Si nequeam vestris ingemuisse malis. Risimus ingentis tantum fragmenta ruinae, Reliquias operis, x monumenta sui.

80쪽

Hie ubi disperiis quaeruntur maenia saxis. Pars etiam nondum tota sepulta iacet. Hic, ubi truncatis resenans e maenibus, echo Urbis solatur ultima fata suae. Fallor an hac tantum signatur imagine situm tinee urbis facies intereuntis erat. Umbra sui tantum superest quoque mobilis Echo, Verbaque non audit, nec nisi mota refert: Quis petit has oras nisi qui propiore movetur Nomine, qui caussas, cur remoretur habet Cui procul extremis errant in montibus agnae Et proavis dudum cultus aratur ager Effostis habitans cui praeda cuniculus antris, Et lepus & perdix non peregrina placet Non huc ignotas appellet navita merces, Occiduive orbis, aut orientis opes. Non huc rapta manu mansuraque signa, ratesque Infert Pleumota Tromptus orbe redvx. Non tamen ignotum per saecula nomen habebis, Laus Batavi quondam non inhonora li, Mersa nec ingratis, Goereda, serere tenebris, Si virtutis erit, si pietatis honos. Hoc meruit victrix audaci lamina dextra , 'Pro patriis gessit quae pia bella foets. Tempus erat quando patria procul urbe maritos AEquoris undosi detinuere sinus, Per freta pauperiem fugeret cum suisque, per undas, Perque Notos vitae prodigus ipse suae. At ciae thalami sola remorantur in urbe, Et patriae servant tecta, suosque lares. Interea viduis impendet maenibus hostis. Undique bellator surgit in arma furor. Faemina quid faceret telas deducere nata Non operi tali convenit illa manus. Arma gerant, & bella viri. Teterrime latro, chiae rabies quis te cogit in arma fiamr Quid juvat imbelles ad praelia cogere turmas Nec meritas quicquam sollicitare nurus 3

SEARCH

MENU NAVIGATION