Casparis Kinschotii Poemata in libros 4. digesta, quorum primus sacra & pia; secundus elegias & eclogas; tertius res gestas; quartus miscellanea continet. Omnia ex chirographo auctoris diligenter inspecto examinatoque edita

81쪽

si qua stiper mentem tetigisset cura pudoris,

Debueras certe bella movere viris. Debueras in bella pari concurrere sexu. Degeneres animos arguit ille pavor. Argustinjustam pavor me, te judice, causisti. Sic quoque causa suo victa pavore cadit.

Sic quoque jam cedis, pulsusque imbellibus armis

Deseris infami maenia clausa pede. Foemina, cui vires ars,& natura negavit, Reppulit egregia sulmina tanta manu. Saepe animo donant propiora pericula vires, Et desperatus surgit in arma dolor.' Laeva colum tenuit. Tenuit manus altera saxum.

Sic defendendus maenibus hostis erat. Reppulit insani sic lamina militis iras, Cumque suo fregit nomina tanta duce. Sic conjuratas acies, seriesque cohortes, Cum duce degeneri jussit abire fuga. Graecia quid priscas nunc objicis aemula Iaudes, Magnaque taminea parta trofaea manu Thermodontiaca nunquam majora bivenni Dextera bellatrix gessit Amazonidiim, Quam Batavae secere nurus. Dii l Gloria nullo Illa super vivat disperitura die sIlla tulit quondam pretium cum scemina princeps Praemia pro meritis qualiacumque dedit. Nam quoque nuneonerum colus est immunis & expers Quae populi praestant, Belgica nostra. tui. Nobilius longe tamen, & praestantius unum est A sera pretium posteritate datum. Sic tua, quae tenebris, Goereda, sepulta jaceret,

Feeminea vivir gloria parta manu. Concepta Goereia , I 6 I.

82쪽

RULANDUM K INSCHOTIUM, C. F.

' Cog um carissimum, e Germanica

pregrinatione redvx. FInibus extremis terrarum elapsus Sc oris

Tota ubi Barbaries ultima regna tenet, Ad Patriae tandem selicia litora nourae Hospes ab externa pene revertor humo. Cara mihi tellus, perculii terror Iberi, Hesperiae voto cuncta petentis obeX,

Ad te coniugio, domiti Regina profundi, Tu facili reducem suscipe blanda sinu,

A te certa salus tot jam mihi mensibus aegro, Et requies animae grata petenda venit. Hinc mihi pacatae spirent jam mollius aurae, Et radio siurgant eandidiore dies, Verque novum magni referat primordia mundi, Laetior & passim germina fundat humus.

At vos incolumi,dulces, pia turba, poetae, Serta date, & votis addite vota meis. Solvar in amplexus, reduci faveatis amico, Et nova Rhenano promite vina cado.

Tu tamen ante alios tibi enim me vincula juncti Sanguinis,& potior stinguine nectit amorὶ λ Aonidum propera, Κinscholi, cura sororum, Ferre salutiferae debita dona Deae. pone pios aris peregrini thuris honores, Multaque sacratam victima tingat humum. Talia servato poscuntur sacra sodali. Officio Genius debeat illa tuo. Quam prope Cocyti tristes accessimus undast Vidimus de furvae lurida regna maia Utque

83쪽

Utque eaput densis circum mors astitit umbris Vix potuit cupidas abstinuisse manus. Languida me tabes diffiisaque corpore toto Fecerat exanguem dissimilemque mei. Fugerat alma quies , longaeque ordine noctes Pervigilem tristi detinuere is oro. Interea rabidi lacerabant membra dolores, Tuta nec a saevis pars erat ulla malis. Sed Deus avertit discrimina tanta, leveque omina trans pelagum dira tulere Noti.

Ille resumentem vires animumque parantem

Impulit ad patriae limina serre pedem. Addidit & prudens oracula certa naturi: Ut valeas, Batavi siufficit aura poli. Ivimus, & primo favit sortuna labori: Respexit reducem protinus alma salus. Haga Deum sedes, invicti Principis aula, . aque nihil caelo gratius orbis habet, Haga brevi spatio reddit mihi, tempore tanto

Reddere quod medicae non potuere manus. Non fuit heu i tanti, caris excedere terris,

Et procul a Batavis westsela rura sequi. Cum nee tristis hyems crudelibus obstitit ausis, Flumina quae denis strinxerat alta gelu: Nec potuit, toto circumdatus agmine fratrum, lus inceptas impediisse vias. Non tanti vidisse fuit commercia nostri Orbis & ignotae nobile Pacis opus, Totque oratores, illustria nomina, quorum Faeundo populi pendet ab ore salus.

Nec tanti, comitem Batavis Heroibus isse, Cum modo pars aulae quantulacunque fui, Cum modo tot populi pacatam intrautibus urbem Undique laetitiae signa dedere novae. Scilicet a nobis pacis momenta futurae

Ipse dari, & rebus pondera fassus Iber. in

Omnia nec tanti, tanto spectanda theatrobi qua oculos unquam detinuere meos

84쪽

POEMATUM LIBER I. cI

Ut mihi eum morbis,cum mille doloribus aegro Luetiuidum toto tempore pene soret , Totque pati a medicis ludibria , totque labores Debuerim in tristi sustinuisse thoro. Quam melius nostri nemoris cessatur in umbrat Gratior hine fessis exeipienda quies. Otia quam melius nobis sua dividit Haga, Sive placciat sylvae, proxima sylva pater, Seu potius faecundus ager, seu pascua laeta, Laeta gregi cingunt pascua, cingit ager. Seu litus petiisse juvet, fluctuque tumentem . Nerea, post colles proximus ille latet:

Sive urbis placeant tot commoda, nominis expers Haec melius cunctis urbibus Haga dabit. Hie, dum parva mihi concedunt tempora Divi, Otia securae dulcia mentis agam. Hic mihi juctuidi tecum repetentur Amores, Seu fuerit vester, seu meus ille calor.

Hie Lacrymas Nysae,& lastidia dura canemus, Dum queritur fluxam credula Nysa fidem. Hiemale felices timidi cantabimus ignes Daphnidos, & fastus, Phylli superba, tuos. Forsitan & Bromius socio comes ibit Amori, Hunc quoque Parnassi culmina sacra colunt. Sed tenui curas, modicoque fugabimus haustu. Non amat insanum sentia Musa merum. Sic pariter placidos condemus in aequore soles, Mista nec innocuis lis erit ulla iocis; Dum licet, & domini necdum mandata potentis Ad pacis iubeant regna referre pedem.

die XIX. prilis, M. DC. XLIV. - Verecundiamsisam incuset. Duener, de nun ruam divos habitura faventes,

Qui nimium faciles ante fuere tibi, Nescia mens fatis ultro venientibus uti, Et desideriis ipsas vere tuis,

85쪽

Quae te praecipitem praepostera cura pudoris, hae male sellicitam devius error agit Scilicet aeternos propius cognoscere vultus Et dominam optabas tangere posse manum, Et risit satis aequa tibi sortuna , sed illam 'Ridentem nimium destituisse pudet. Errabam Dominae felicia lumina propter, Formosae toties pondere pressa Deae. Seu lavor ille fuit, animi seu ista periclum Tum secere mei, prodiit illa foras. Tali purpureo surgens Aurora cubili AEtheris auratas constitit ante fores Ilicet, attonito relegens vestigia vultu Ulterius propero non bene fixa pede, Haerebam,tacito suspiria pectore ducens, Quid facerem incertus, nec memor ipse mei. Ipsa capax tantae spudet heul cogorque lateri

Tacta metu, nondum mens mea sortis erat.

Heu male perrexit potui rediisse: morantem Debuerant ipsi sponte reserre pedes. Ante tamen prono formoses pectore ocellos Mentis adoravi lumina bina meae.

Ipse videbatur misero lavisse Poetae, Obsequii parvo munere passa coli. Ipse levi laetem flectens pulcherrima risu,

Via fuit votis aequior esse meis. Cuncta alis timidam poterant impellere mentem Heu, Superi, nimium mens mihi laeva fuit., Heu, Superi, mens laeva fulti sed parce timenti, Quae colis Idalium,turrigeramque Paphon, Parce, Venus , vati. Faveas mitissima tantum, Et stolidum toto pectore pelle metum. Fortior assistat nostris audacia caeptis,

Qualem rite meus jam sibi poscit amor. Tu quoque dejectum rudis erige pectus amator, Jam Dominae melius, iam memor ipse tui.

Illa, procul iam spulchris comes ille puellisin

Nescit amatori durior est suo:

86쪽

POEMATUM LIBER I.

Illa procul vulgo ridet commercia vulgi. IEmula nil vulgi sorma Deabus habet. Nos quoque, dubites, nihil est cur oderit illa. Nos procul a vulgo libera turba sumus. Si qua fides Phoebo, nec me mea Numi fallunt, veniet capiti sacra corona meo. Quicquid erit nec enim non spondent omnia iam m, Nec mea degeneri gloria serpet humo J . Nympha potens, tantum sine te patienter amari, Sola meo junctum nomine nomen eris.

Dina primum vi a. CVm mihi se primum pulcherrima Dina videndam

Praebuit, Haganae sub foliis siluae Siderea exiguo perfudit lumina risu. Inde mihi sese protinus eripuit. Illa quidem fugit, sed amoeni gratia risus Insedit menti fixa meae penitus. Quid faceret cunctis armata cupidinis armis, Tam exiguo telo si facere ista potest 3

In Speculum Dina missum. Hoc tibi, quod formae faciles effinxit in usus

Attifieis, Nymphis, officiosa manus, Dina, tuus vates, animi leve munus amantis, Qui pretium sistus contulit omne suum, Mittit. &, ulla sui tibi si modo cura supersit, . Accipias oculo non renuente , rogat. Seu libet implicitos evolvere, vita, capillos, Aut facili sparses composuisse manu, Seu libet ornatas, pulcherrima, sumere vestes, uae niveos artus, quae tua membra tegant, Demere vel cultu, vel si libet addere,quicquam, Sufficiet votis fida ministra tuis. Hinc quoque non unum poteris cognoscere vultum.

Mille tiru formas ars imitata dabit.

87쪽

beu nudam spectare juvet , spectabere nuda, i Q is ab aequoreis Cypria surgit aquis, Qualis ad Eridanum duplici comitata 1brbre

Vere novo ducit Gratia nuda choros: Cum natura suo gaudet procedere cultu, Sola nec externam forma requirit opem . .

Jam disces, natura sui quid distet ab arte, . Quam nihil ad formam conserat ista tuam. Diffieilis nimium cui se natura negaVit, Subsidium decoris quaerat ab arte sui, At tibi, tam facilem cui sese indulsit habendam. Nil opus externas quaerere delicias. Jam quoque venantem poteris simulare Dianam, Dimidium tenui tegmine cincta latus. Si videam talem videam, pulcherrima , talem, Ah nimium voti summa modesta mei est, Hoc etiam , quodcumque tegit tua pectora, desit Si qua latent, credam jam meliora tegi. Talis amatori pernicibus ignea plantis visa fuit fustiens Thessala Nympha Deo. Sin etiam pultaro cupias procedere cultu, Hie licet assiicias, quam bene membra tegat. Hunc etiam Gest bene te, mea Dina, decere. Sic mihi, sic vulgo cons icienda venis.

Ille licet deeori possit nihil addere tanto, Nil tamen hoc ipis quod tibi demat habet. Si decus inde potest multis accedere Nymphis,

Queis natura suas parca negavit opes.

Ah quoties avidus sic est deceptus amator lErrorisque tulit taedia longa sui sPraecipue cum nox, similes induta colores, Et posito fallax juncta lucerna mero. Disce etiam mitem facilis componere vultum. Forma sitae rugas non bene frontis amat. Nec commota decet formosita ira puellas. Osset rivali lumina torva meo.

Consule tunc fidam, pulcherrima Dina, ministram, Consule, adulari nesciet illa tibi.

88쪽

Illa levi ductu sormoses flectet ocellos,

Ut vati exhibeat lumina blanda tuo. Quos tibi praeterea commendem muneris usus, Commoda tot speculi, nec mihi nota satis Cuncta dabit tempus: si quid tamen, optima, nescis, Quae, puto , me melius cunctZ docere potes. Hoc tantum , mea Dina, super monuisse iuvabit. Da veniam, tecum si juvat usque loqui. Muneris adversa formosam parte puellam Artificis pinxit officiosa manus. Addidit & cultum, qualem decet esse puellae; Quae sequitur mores, Gallia culta, tuos Aspice picturam : lepidos mirabere ductus. Crede mihi vultum vix habet aula parem. Omnia cum cupidis circum lustraris ocellis, Pars inversa tibi jam meliora dabit. Cypridis aequoreae veniat formator Apelles: Omne simul summae conserat artis opus: Non tamen hac poterit meliorem pingere formam, Nec tabula verum sic simulante decus.

DINA SAUCIA.

inalis purpureos sundit rosa prima rubores a

Picta colo tali veris honore genas, Cum matutini destillat ab aethere roris Lapsa sinu dulcis lacruma purPureo, Tum si Threicio gracilem lectura corollam

Munus amatori, cum croceo e thalamo Prima recens pulsis Aurora renascitur astris, Erret odorato pulchra Venus nemore,

Illa manu facili rorantia germina tangit, Labitura tactis lacruma decidua Formosi roris, formosi lacruma roris Suppositum terrae labitur in gremium, Ni circum pharetrata cohors,gens omnis Amorum Adsit, lapsurasque excipiat lacrumas.

89쪽

Pars pharetram demtis implet roseo imbre sagittis, Stillantem patula colligit ille manu Copia cum desit,satis huic, si roris amati Gutta levis summos inficiat digitos. Talis purpureum fudit mea Dina cruorem, Audacis ferri saucia vulneribus. Purpureus sanguis, formosi corporis hospes,

Ore recens nato sanguis amabilior,

Vulnere de tepido procurretis destillabat. Illa quidem spolietὶ vulnera dissimulet, Qua licet, & vellet potius non laesia videri, Vulneraque injectis vestibus involuit.

Nequicquam connixa manu. Cruor tandique circum Nescius obstantes serre moras penetrat.

Illa manum demens nec enim celare valebat)Currere permisit liberiore via. Sanguineas laesio manantes pollice guttas, Das ego sellicitis excipiens manibus sedulus. dc digitis felicibus oscula pangens, Vulnera tum tergens fontis aqua rigui Rore frui Veneris sivi patienter Amores. Tenuia tum Serum aspergine fila linens Sanguinis innocui Paphiae gratissima Divae Illa tuli castis munera cum precibus.

DINA RUSTICA.

NOrdvieides Nymphae, placidissima numina ruris,

Tethys ubi tumidas proxima volvit aquas: Vicini secura maris, secura procellae, Spernit ubi vanas terra beata minas, Quae centum arboribus ventos eludit iniquos, Et se muneribus vindicat ipsa suis :Nordulcides Nymphae, non se tulit obvia vobis, Facta novo cultu rustica, Dina mea. Si qua procul vestris erravit rustica silvis Eximio vultu candida, Dina fuit.

90쪽

POEMATUM LIBER II.

Dina, meum pectiis quae possidet unica, Dinam Exuit, at feritas, at prior ira manet. Forma manet, priscumque decus, nec frontis honore Illi aliquam dederit vestra caterva parem. Dina meos oculos leviter mutata sesellit. Hei mihi simplicitas illa luenda venit. Non potui, crudelis amor, dignoscere vultus, Qui misero mentem surripuere mihi.

Oscula non potui roseis distincta labellis

Et quae praeterea non aliena gerit φUnde meis oculis tantae venere tenebrae Deficiunt medio lumina nostra die. Anne eadem, mentem mihi quae pulcherrima Dina Abstulit, haec oculos abstulit arte meos Abstulit arte meos oculos pulcherrima Dina. Ars domina tali tam bona digna fuit. Nil tamen ars poteras. Artem natura juvabat ;Cuique nihil ficti visus inesse, decor. Iurassem mediis eductam semper in agris. Et patrios inter delituisse greges. Candida nec facies, quae marmore purior albo, Vel nive, quae gelido frigore densa cadit;

Neve manus tenerae, & quicquid non ruris habebat, . Moverunt animi credula sensa mei. Mirabar potius, quod aprici rustica campim Non foret ardenti sole perusta cutem. Omnia mirabar tacito defixus amore, Tam nihil in tota rusticitatis erat. Dina prope exciderat: super hoc neque Dina queretur, Huic veniam errori comiter illa dabit. Haud poteram flammis unquam melioribus uri. Non nisi, quae Dinam vinceret, ipsa fuit. Nec poterat nisi Dina meae succedere Dinae, Nec nisi quae cunctas vinceret una Deas. Cedite sormosiei cum se superaverit ipsa, Ulla precor facies, qua superetur, erit