Johannis Lomeieri Zutphaniensis Epimenides sive de veterum gentilium lustrationibus syntagma

211쪽

i s DE LUSTRATIONIBUS, CXν xv

annot.itis ad cap. l. de verit. relig. Christ.

Hoc se licet sub lustralibus ceremoniis latebat ut .enim mores emendarent, hominumque vitam corrigerent, sacra haec a majoribus instituta sunt. Arrianus, in di steriationibus Epicteti, lib. a. cap. Eo. ipsum inducit limc dicentem: A,

λα curenis Tad 3λ σοι; Caeterum ante solennitatem porcellus cir

cumagitor , me. x edibus e triantur sordei, avaritia ct quaestus, is si qua id genus alia pleri Da e domestica. Hu us autem sanetitatis ec interioris eas a irrisi principium, non aliunde nisi coelitus tantum arcessiverunt. Quod docet Socrates

per inductionem, Dialogo qui vulgo Platoni inscribitur:

as ii J.Jaeir; An tiirtus doceri possit I de in Protagora : Si enim hoc fieret, a viris bonis cilci discenda. Sed a viris bonis non docetur, quia multi boni, neque praeceptores bonos, neque discipulos, de ne filios quidem tales habuerunt. Aut igitur doceri non potest, aut illi propter invidiam non docuerunt, quae in bonos viros non cadit, his enim prodes: inter multos sui similes ageret, quod reliquis obest. Reliquum est, ut aut natura nobis tribuatur

virtus, aut alio modo. Non natura: res enim natura bonas malasve aliqua arte dignoscimus ut equos & canes probos aut pra- vos. Homines autem an boni malive sint nulla arte discernimum Tandemque concludit: Audin I:ικεν - διδαειν Hum, cra turri si s , , χέωμ(xcit. Sic apparet virtutem non disciplinpia , neque natura , sed divina sorte sui possessoribus contingere. Cum etiam haec tum vulgi, tum Poetarum sit consuetudo, si quem magnifice collaudare velint cum besa'. i. c. divinum appellare: ut de Lacedaemoniis ait Aristoteles , Ethic. Nicom. lib. p. cap. r. Et Plato in Menone, circa finem : ubi addit: si pubis, cis A-

Aracet, re a laesia et et i Halalee hveur . Prrectare Cicero, et. denat. D m. 'fultos praeterea ct nostra civitas ct Graecia tulit JUtil res viros: quorum neminem, nisi Iuvante Deo, talem fuisse credendam est. sua r io Poetas, maximeque Homerum impulit, Princ

212쪽

μ. XV. VETERUM GENTILIUM, iis,

lus Neroum, Musi, Diomedi, Agamemnoni, Achici, certos Deet, discriminum S periculorum comites ad ungerent. Postea concludit: emo igitiis vim magnas sine aliquo a a tu divino unquam suit. De Poetis notum est illud mutariuae . . Est Deus in nobis, agitante calescimus illi, Impetus hic sacrae semina mentis habet.

Aristotelcs uiuxta: principium nobilius, quam sit Ratio, in hoc ine agnovit, quod non sit c u Natura , neque WVc Ratio, sed

lib. y cap. 1 . Irerum . ibid. cap. 18. Proposita quaestione, mici heco sim, i ; cuia si motus principium in anima8 Haec

fit quemadmodum in universi est Deus, ct inci in cunecta in ilis. Nam ct i Urim Numen quod in nobis est . aliquo saltem modo omnia movet. P incipiumque Rationis Ratio non est. sed quiddam praestantians. Guid autem scientia praestantius me potest, nisi Deus y Quam Aristotelis locum considerans Julius Scalager, de subtil. exercit. 3OT. fere. et s. in hanc interrogationcm crumpit: Luid ais, divine Dry ne in nobis aliquid ditiinum, quod sit praestantius ipsa ratione S Antibi quoque noti fuerunt ias radii Spiritus sanctis Oc. Decantatuitamus cst Deus Setcratis. de quo Apultius. Egregie in hanc rem scribit Seneca, epist. i. Bonut vir sine Deo nemo est. An pete si aoquii supra sori nam, nisi ab isto ad utus, exurgere Z Ide dat consilia magnifica , eredita. In unoquo ue virorum bonornm s suis Deus, incerium est habitat Deus. & quae sequuntur. Et rursus Aristoteles, Ethic Nicom. lib. io. cap. p ubi

213쪽

ito DE LUAT RATIONIBUS, Car. XV.

Virtutem a que Deo nemo repit. Huc sorte respexit Nisus, '. aeneid. v. 18 . 18s. etl- Dii ne hsne ardorem mentibus ad unt,

Euryale ' an si a cuique Deus sit dira Cupido I vide P. Victor. Par. DEI. Lb. r. cap. ideo Priamus de Ilia re-άγ- is loquens apud Homerum, Rit:

Purgationis autem interioris organum Philosophia est, cui vim Rabae Dore tribuerunt sapientissimi gentiles. Cicero, T. Tusc. Ovita Philosophia dux, O virtutis indetatrix , expultrixque vitiorum, quid non modo nos, sed omnino vita hominum sine to esse potuisset' tumbra peperisti tu di paros homines in serietatem Pita convocasse tueor inter se primo domiciliis, deinde conjugiis , tum Aterarum ct v cum communione junxisti: tu inventrix legum, tu magistra morum, O in plina fuisti, ad te confugimus, a te opem petimui: tibi noi, ut an-rea magna ex parte, A nunc penitus, toto siue tradimus. Est autem unus dies bene ct ex praeceptis tuis aectus, peccanti immortalitari ame- ponendui. cujus igitur potius opibus uiam- , quam tuis y qua O Graetranquillitatem largita nobis es, O terrorem mortis fistulisti. Sic Cebes in tabul: e suae enarratione etὴ π, oua virtutem tribuit ni v ad vitiorum expulsionem, virtutumque introductionem. Hi- Trocles autem commentario in aurea Pythagorae carmina Phil sophiam se descripsit: eruet si tu ambit et D

Phile ophia est humanae vita purgatio ct persectio. Purtario quidem amateriali brutalitate ,ra corpore mortalis Perfectio autem ,propria bearitudinis recuperatio, ad divinam similitudinem reducens. Atque hac

ratione virtutem doceri poste peculiari libello Plutarchus docuit. Versabatur haec Philosophia circa animam purgandam: de Cujus ratione Hieroclis, in aurea carmina Pythagorae, vcstigia legendo, sic Philosophari lubet. Corpus homini tributum est non unius generis: Unum quidem est rἀμ- , et et: sic et m

214쪽

Cλμ. XV. VETERUM GENTILIUM. 18i

instrumentum redis aeuum. Alterum c ca ἀ- - , i utar, ipsi animae Ita ud anima, sive .coc Ao ixit, neque corpus sit,

neque sine corpore. Ipsa quidem incorporea, in corpus tamen species ejus & figura desinit. Atque haec vitae fons est & origo, qua corpus illud Ahi vivit & spirat. γα ivi G Aον τι μω, is

perficitur, re vi a irrationisi, O materiali corpore compositum. Chaldaei haec corpora tunicas vocarunt, quarum unam mclo . hv, alteram au a Ai statuebant. Inter Chaldaica oraculaec hoc recensetur: M, mav ι μολ- , sin et Zabia dic To ixi ragar. me spiritum coinquines, neque superscieres in profundum augeas. ubi melius haec commentatur: ἐπενδυ, r. v q. v oiae AD ai.

S συγtrigii, Alvet is mat o me3 ὶτ πεδον ων γαιr . hoc est: Chaldaei duabus tunicis animam induunt, ch unam quidem spiritualem nominarunt, a sensibili mundo ipsi contextam: alteram vero lucisormem tenuem ct intactilem, qua superscies hic vocatur.

Ex tali Philosophia sine dubio orta est veterum Christianorum sententia, quae animae humana:, quine: Angelis corpus quoddam adscripsit. de qua ita Vossius, lib. 3. de ido ol. cap. O. v ct crum si multis placuit spiritum dici, quia sit corpus ira lubtile, ut o- , , culorum fugiat conspectuin. Nec enim, Christo testante, ha- bet carnem re osi i. S:c intellexit B. Hieronymus in cap. Io.,' Matth. ubi propterea, cum dixisset, Anima invisibilis ct inco poralis est ' continuo subjungit: secundum crassorem corporis no-- stet substantiam, Unde lucem capit illud Hilarii, in comment. in Mati. cap. x. Nihil est quod non in sua substantia , O creat.ο

' ne corporeum sit: cr omnium sitie in coelo, sive in terra, sive visibia, , Dum , Me invisibilium elementa formata sunt. Nam ct animarum species , sive obtinentium corpora, si e corporibus ex antrum, cor- Grais tamen natura sua substantiam finiuntur: quia omite quod creatum es, in aliqua sit, necesse est. Etiam sic, vel aliter restrin-

sendum, Mod Johannes Episcopus Thest onicensis ait, sui

215쪽

isi DE LUSTRATIONIBUS CA di. XV.

, do Nicaena II. initio actionis V. De Angelii, ct Archangelo,

, , es eorum potestatibus. quibus ct ne ras animai ad ungo, ipsa ea- A tholica Ecclesia sic sentit, esse quidem inte retibilei, sed non omni , , corporis expertei, verum tenui corpore praeis tot, aereo, sive igne. . , , Ac postea . mmo vel angelos, vel damones, vel animas dixeritis incorporeas. Nec ca Johannis verba ab aliis rejiciuntur, qui SP si nodo intererant. Haec Vossius. ei Atque laoc cornus χ- λεπT OZ Fre, anime tenue Pehiculum v

catur. Illi vehiculo praeficiendus erat auriga, qui Pythagorae , rerum xlix dicitur, hoc versu:

r, re) quidem, quia est aura Ao .e , autem, quoniam et corpori praeeit, quod si minus recte ossicio suo fungatur, & ab ast rebus in avia se rapi sinat,

-- Frustra retinacula tendens lFertur equis auriga, nec audit currus habenas. Sic Isocrates ad Demon. orreu i in or cirrum , - - etcla orradiri, etc i Dcχκc Cum vino mens corrupta fuerit , idem ei, quod curribus evenis, e quibus auriga sunt excusidi Isid. Pelus. lib. 2. epist. 38'. o o buccc -c , i. m. sora idit, M s cta re ceων ἀπ maX Uc Tu a, uri raees tua. Cum iracundia rationis, auriga munere fungitur, habenas infregit, hominis mentem extra natura terminos plerumque transeversim agit. Rusil. item Seleuc. Orat. A. de Davide scribit , quod diabolus cum ad adulterium impulerit, si παθών - νύν E mu xx xc diacis . . , cans ic.itus mentem, passienus aurigam , indiligenter frenis succinctam. Quibus loqvcndi modis hanc Pythagorae doctrinam r spexerunt: quam Ctiam tradit B thius, lib. 3. de consol. Phil.

Tu causis,animas paribus , vitas e minores Proveho, Gr leti bus subhmes curribus apiam In caelum tere. imque serii,

Animae autem purgationes tum in hac vita. tum post eam institutas sui ste crediderunt. In hac quidem vita gradatim procedebant. Multam medani ab exterioribus inchoantes, in interiora penetrant. Grauus mundi-

216쪽

C, F. M. VETERUM GENTILIUM. 18s

tici quatuor statuunt: Scilicet Mundatio prima exterioris est co roris ab inquinamentis, rebusque spuriis ac superstitis. Deinde membra corporis a sceleribus & illicitis patrandis cohibent. Tum cor ipsum a moribus vituperio, & vitiis odio dignis mundant. Quam tandem intimorum etiam cordis affectuum purgatio si quitur. Poracinor. ad Abulsaracum. Pythagoraei Purgationibus antecedentibus , ad sequentes &persectiores viam sibi sternebant. Prima es erat abstinentia ab illis, quae voluptatem animo adserebant, & ete , m ad Venerem incitabant. Huc praecepta illa symbolica spectabant, quae

praeter externum illud abstinentiae ossicium, aliud. 'us ivi, in recessu continebant. In aureis carminibus:

Quibus non tantum generatim frugalitatem injunxisse, sed etiam speciatim csum animalium, ac fabarum inprimis Drohibuisse Py-t,agoras videtur. De faba vero lectu dignissima scripsit Windetus, de et ita functor. statu . sci. s. Secundam dici at purgatio corporis quae

sebat vi aereast vapula istud et vota: , quibus tetrrenae ac licet, me ora amputabantur, & anima quasi corporeis vinculis

solvebatur Unde ait Pythagoras: c. eta st, tu Ticri; solutio, et i ligationi opponitur, quod in magicis obti-n it. Ciborum quorundam usus, quos animae in puritate sua con-Lrvandae parum idoneos judicavit Pol agonas, pro vinculis ani- mx ab eo deputabantur. Ergo ut in eorum usu animae veluti a - ic constituta ab illis sapientibus, ita Acbi: in coriandem abstinentia. Sed praeterea Dd iacet quidam tralatitii ad xubi, instia tuti Pythagorae ac Pyllia mis solennes fuerunt, tum publice, tum privatim. De publicis testatur Iamblichus, vit. Ditag. cap.

lo a appellaret, O lustrationes, ut fama est, faciebat, O pestem Pento siue noxios ab illis urbibus adierruncabat, quae eum in hae sibi ad uterem retare ac vocare dunabantur. Sic Lacedamonem accepi D,

217쪽

18 . DE LUSTRATIONIBUS C, F. XV,

Austrat,si. ab eo sibifacta, peste taberare desisse, cum ante frequeis hoc malo consis amur. De privatis hic versus intelligendus est: sva Moab. c. iv ra Auris Praecedunt autem Raba vel , in qui

bus certorum ciborum abstinentiam praescripsit Pythagoras, quo anima purgatior, & sic solutior . liberiorque existeret: ex iis se quitur A. it dic, quae illorum, adiis, causa ec finis. Figura est ..Hauon , quia , crix procurabant. Aut sorie per Auri u W:, privatos intellexit . quibus singulorum animae purgabantur: per xxo publicas lustrationes, in quibus obcundis . - - :c cibis 'ilibusdam ex praescripto Pythagorae abstinebat. Sane Empedocles, & ipse Pythagoraeus, Aid cst, ritus raci scripserat. Salmas . prefat. ad Cebes. tab. O

Paraphr. Arabicam, aureorum P thagore carminum.

His autem purgationibus non rite saetis, animae non purgatae, post discessume corpore circa sepulchra errare credebantur. Pl to in Phaedone: - α (- m. Mi

visa sunt spei ira quedam animarum , qua umbris sunt similia , qualia simulachra exhibent ilia anima, qua non re sunt states sed corporistit illi participes sunt, ideoque, O videntur. Dido, g. neid. Non satis purgata, quia ante diem, siabitoque accensa lurore in Hebatur, quamvis anima esset apud manes, tamen has appariti

nes AEneae minatur: ----. Sequar atris ignibus absens , Et cum frigida mors anima seduxerit artus omnibus umbra locis adero, dabis improbe poenas,

Audiam, oe haec manes veniri mihi fama sub imos. Post has in s)gu: rosa purgatio sequitur. Sicut autem Aaronish: io, includebat in se Urim de Thammim; tum lumen intellectus tum puritatem ac integritatem voluntatis ec aflictuum; quae biunae sunt alae, quibus anima a rebus terrenis se subcuccns in coelum evolare nititur: Ita haec purgatio duabus quoque partibus at solvitur, quarum una oculo, altera manui assimilatur. Oculus veritatis campum contemplatur: Manus vero (- ius regit, cohibet atque ad seipsum convertit ut tota

218쪽

b. XV. VETERUM GENTILIUM. 18s

anima Deum contempletur, & divinam adipiscatur similitudi

Oculus ergo, sive prima hujus purgationis pars in rerum comtemplatione versatur, in qua H Hic sive A: Dinc perfectio sint ita vinetis u, vero est Ahic illa, quae est Ab nold omis, laram x. Plato in Phaedro, docet animam ad inseriora prolapsam, pennarumque consa actionem passam, per contemplationem erigi, scilicet, iis eta oviso cr , ad id quod vere est

circa sta Philo hi cogitatio recuperat alas. Nam in illis quantum seri potes, memoria semper obversatur, in quibus, ut divines nimirum ille qui versatur ditiinus est. His autem commonefastionibus qui OSI, usis fuerit, perfecta semper m steria peragens, se m revera perfectus est. Haec est illa vita contemplativa, quam Mortem pretiosam He-bnui de Academici vocitarunt, quam sapientibus appetendam etae docuit Plato. uacrob. lib. i. in smn. Scip. cap. 12. Cujus ea est usi, ut ingenium acuat, ec hominem ab nomine sejungat: quod cum adcptus est, non modo rerum naturalium arcana v det, sed etiam pernicibus alis in coelum purgata mente sertur, rerum quo divinarum scientia repletur. Post a Deo immortali subornatus, res arduas & admirabiles ignaris hominibus revelat. Porphyrius apud Stoborum, se . II '. bH ιν ν *:Lecce v vocavit, &λA.. - Pythagoras in aureis carminibus, 'Uam tractat GH -ι pauci intelligunt: cum mortem naturalem Cive vis 3 ivrv cognitam,

vulgo scilicet Porphyrius idem profiteatur. Apultius de Phyosophi

morali: Philosephum oportet nihil se agere , quam ut semper studeat

animam corporis consortionarare, ct ideo existimandrem Philosophiam esse mortis a se reum, consi eludinemque moriendi vid. Galeot. Mart. de

219쪽

DE LUSTRATIONIBUS CAP. XV.

re autem iliam , ut diximus, im desiderant maxime ct seli, iris, re philose hantur: Haec ipsa Philosophorum meditatio est, solutio oe sp ratio anima a corpore. Ideoque mortem non timet ip*arao P, quia non est ei Accis3 : uique metus omnes, ct inexorabile fatum. Sub erit pedibus, strepitumque Acherontis avari. vid. Macrob. libr. . in somn. Scip. cap. r. Tales celebrat Ovidius, i. Fast. Felices animae , quibus hac cognoscere primum, Inque domas superas sandere cura fuit. Credibile ei Z illis pariter vitiisque , jocisique ius humanis exeruisse caput. - Irin venus, O vinum sublimia pectora fregit , ficiumque fori, militiaque labor. Nee letas ambitio, perfusaque gloria fuco, . Magnarumque fames sui citavit opum. Admotiere oculis distantia sidera nostris. Aetheraque ingenio supposuere suo.

Hanc felicitatem Philosophia promittit Boethio, lib. consol. Philos .

Sum etenim penna volucres mihi , sua celsa conscendant poli: suas Fibi cum velox mens induit,

Terras perosa despicit, .mris immensi superat globum ,

Nub que post tergum videt. cuique agili motu calet aetheris, Transcendit ignis verticem, Donec in astriferas surgat domos, Phoeboque conjungat Vias: ut comitetur iter gelida senis,

quocun ue micam nox pingitur, Recurris

220쪽

C1r. XV. VETERUM GENTILIUM. 13

Recurro astri circulum,

Atque ubi jam exhausti fuerit filii,

, Polum relinquat extimum, Dorsaque delocis premat aetheris , Compos verendi luminis. me Regum sceptrum Domineti tenet, - . Orbiaque habena temperat, Et volucrem currum stabilia regit, Rerum coruscus arbiter.

riue te si reducem referat via, L .cuam nunc re uiret immemor,

Irae, mement , patria est mihi , imne ortus, heu sistam gradum. Nasuad F ierrarum placeat id,

mi em relictam visere, suos misera torvos populi timent, , Cernes yrannos exsules.

Ut aulam haec persectior elici animae purgatio, & contemplatio sublimior, ad S, ais, Magiae si cicin processerunt Philosophi, August. de Civ. Dci lib. Io. cap. s. Hi serius quandam quasidietationem animae per theu etiam, cuncI anter tamen, O pudibunda adammodo disputatione promittit: reversionem vero ad Deum hanc σrtem prestare negat, ut Oideas eum inter vitium sacrilega curiosi: iis c philosophiae professonom sentenciis alternantibus sue luare. Nunc mim hanc artem tanquam fallacem, ct in ipsa actione periculosam, O Tibus prohibitam cadiendam monete nunc autem , velut e ui laudatoritat cedens , utilem dicit esse mundanda parti anima , non quidem iu- enectuali. qua raram intelligibilium percipitur veritas , nullas habe . um similitudines corporum: sed Pirriuali qua corporalium rerum capiuntur imagines. Hanc enim dicit per quasdam consecrationes theum mi , quas teletas vocant, idoneam fieri , atque apiam susceptiones iatratuum , CT angelorum ad videndos Deos. Ex quibus tamen theu iacit teletis fatetur intellectuali animae nihil purgationes accedere , quod eam faciat idoneam ad videndum Deum suum, O perspicienda ea, qu Ant. Ex quo intelligi potest, qualium Deorum, vel qualem disienem seri dicat theneticis consorationibui in qua nou ea videntur, ' u i i Aa et e