장음표시 사용
31쪽
Monstraque sunt vanae portendere credita genti. Hinc crgo iniust e molis Lucratio nata Hinc trepidant omnes pacem implorare Deorum , Et res infestos coelos divina satigat. Qua cura , & ritu , quando , quae signa litabant , Haec Lo MEI ERUS monimentis eruta Priscis Magnus erat , Lector , qui corpus legit in unum , Utile opus , dignumque viro , & laudabile utroque Pollice , quod livor praesens si dente maligno APpetit, ut solet . aequa tamen mirabitur olii nrosteritas i Si qua in his sic teta revixit Bibliotheca: Suis nunc stabit & inclyta Sacris Semper & egregie vero la strata vetustas , Ut si quis laterem demens absterserit unda.Perge , Pater venerande . decus laudesque tueri Usipetum , propriaeque domus memorabile nomen Lomejeranae totum differre per orbem. Non tam aversus equos patria Sol jungit ab urbe Zutphania , non tam nobis praecordia sinxit Omnipotens pejore luto ; si foverit artes
Maecenas , mentemque bonam pretium comitetur , ian ars hos , alios & Dammannos , Crusias MEt ramese os cernas , aliosque milhelmos.
Naturae dotes sed avara intercipit aetas.
gensii , atque hic in urum, schisia iuuit. human. Presesser.
32쪽
qui contra Acinum ex Gratio. Placamen.
Cinna alia. Expiatio politica: revisa.
Latinis vocibus non infrequens, petandum est. Lustrum vel est a Auno,. & Auis, Paulus enim, Festimul lator, primam hujus vocabuli solabam aliquando produci significat: vel a Aunt dc Auis, unde taLatinum tuo, & a hum p. lustrare. Utrobique unium interponitur litera: Sic a rota est rostrum, a plodo plostrum, moneo monstrum, a transeo transtrum, a fluo flustrum. vid. Vost
etymol. in Lustrum: & Beman. ore. lim. lat. in tuo. p. 618. 6sq.Hanc originationem ipsa vocabulorum significatio indicat Ddem Paulus: Lm est diluens Que ad rumihil, tractum a Graco Avi vo
33쪽
hiise dictum latum, terra humore soluta, O lustratio qua quid sola
ei,) mri re Hinc ccc A, et a. me laris lustra vertit Ennius. Apud Pollucem, lib. p. cap. et . laudatur drama A schylit u se, - a. Casaubonus in Athenaeum, lib. 2. cap. o. hujus tabulae titulum judicat fuisse e vac Avis m, cujus argumentum ex Iliad. n, Cusdem obiginis est ho M. Eustath Odyss. X. Audi e , os a
mtare immunditiem, sanguine pubere rasudore humano, purgat me, indigentem scribi autem per i ad disserentiam Axius, quod pro
Lustra. ait Paulus, Festi abbreviator, significat lacunas lato fias. qua sunt in tibis aprorum cubilia, a qua similitudine, ii qui in loria abditis ct sordidis dient, i ct desidia operam dant, dicuntur in lustris
vitam agere. Addit ejusdem vocabuli prima scabapro eitur , significat nunc tempus quinquennale, nunc populi lustrationem. Varro, lib. x. L. L. Lustrum nominatum tempus quinquennale, a luendo, hoc est, solvendo. quod quinto quo ue anno veῖt alia, O --ho tributa per Censores solvebantur. Ovid. lib. q. Pont. cleg. 6. In Sythia nobis quinquennis Olympias uia esse Iam tempus lustri transit in alterius.liri. Orig. lib. x. cap. 3 . Lustrum est, id est, quinquev.
vium, quod quinto anno dicitur condi, propter Obmpiades a Romanis. adhuc Cum consulis , adhuc cra nondum eram. enim quinquen- nate.
34쪽
miae tempus. Ideo vero sic vocatur, eo quod censu per quinquennina in mpublica peracto, urbs Roma lustrabatur. Serv. ad i. En id. v. aS . Lustrum dictum, quod post quinquennium unaquaque civitas Instrabatur. adi Scalig. de eme . temp. P. 82. ψ83. Quoniam autem lustrario, hoc est, expiatio, ambiendo fiebat, hinc metaAxmrotae lustrare simificat circumire, & sic circumspicere, patefacere, vid. Non. Marc. cap. q. f.EII. Glosi veteres:
metvi, lustrat. Glossar. Isidori: Lustro, vagator. Lustrum solis, periodus solis, annus. Manil. lib. 3.
Lustra decem tribuit sus, cum mensibus oecto.
Nos ad primariam expiandi signiurationem flectimus. Aui . , definiente Grotio, in libro de satisfactione Christi ( jus hie vestigia premimus est proprie rei aut naeibum, quo movetur
qui am ut aliquem incommodo alioquin sed Iurus, eo liberari patia-Din. Socinus immerito ad solam captivitatem restrinxerat, cum
& servituti, & exilio, & morti, & omni incommodo a quo liberari possumus, ea vox conveniat. Nam & origo, scilicet, ad ea quoque pertinet, & communis usus non refragatur. deinde, & in eo erravit Socinus, quod hunck proprie dictum velit-cipi ab aliquo, detinente scit. captivum. Nam si vox accipiendi rigide accipiatur, ut in definitionibus fieri solet, aptari sectis non potest, sed rebus solis: At sactis quoque poteru satis fieri, & luberatio impetrari, atque hoc praecipue apparet in ea liberatione, quae fit per poenae translationem, poena autem proprie non accipitur a quopiam, ut Grotius dicto libro, cap. E. probavit. Praete ea acceptionis vox proprie sumta, si non dominii transsationem, certe utilitatem aliquam accipientis indicat: At in poena non spectatur propria utilitas punientis, sed commune bonum, & ordo rerum. Acceptor ergo hic nullus est; nisi libeat admodum improprie acceptorem dicere judiccm, tanquam juris &aequi ac b H. communas curatorem . Aurum ou nihilominus locum habet de in pinna. Ita Zaleuci oculus radia, fuit oculi filii: & in decimatione, qui puniuntur hum sunt totius legionis. Imo ipse Iesus Christus, filius ille hominis venit dare animam suam A 'ev pro multis
Mart. Io. 28. Marc. Io. s. ita ut ejus morte nos redemti simus, & a poena liberati, inoque reconciliati, qui ante ejus hoste eramus. Eodem modo Latini voces Lustrum, ta lustrare usu et i ut intr
35쪽
Varent. Italistrari urbem est elim,' inliberare Per lustrum, hoe est,rer poenam succedaneam, quod piaculum cicitur. Sic Decii lustrarunt exercitum Romanum, re Thebas Menoeceus, de quo mater apud Papinium: 1 TRALEMNE feri, eto te, puer Ore, Thebis
Iraetiorumque captit vilis em mater alebam.
Ad quem locum fetus scholmstes: Lu ais civitatem humana hostia Gallicus mos est. I ustris re dicit , od Caesar lib. 6. de bell. li. placare Deorum immortalium n m. n. Non quod plane Mec verba sint synonyma, sed quod in poenis satisfictoriis coincidant Placamen de lustrum, Gr. inae et cc A et o : quae ut pagani in retalla credidi, ita in re ruere e reditu Apostoli sensu eodem usii
pant. Itaque in epistola ad Hebraeos pro eodem Ainutam &,κ- - Muli, ut apparet cap. v. v. xet. I S.I . et s. 22.23. Imo eodem
Ioco , a dii, oc i est reatum tollere, sive incere remissuonem, utrum. 22. exponitur. Christus per seipsum effecit hunc eo. mita. I S. 1.3. Christus Mores di conscientiam ab operibus mortuis. Heb. v. 1 . hoc est a reatu & poena, pcem ue tim re 'conscientiam liberat. 'uod autem his in locis est , hoc ipsum simili ratione dicitur a m diu, & --v, v. m. quo respicit etiam vaticinium Zach. 13. i. Eodem sensu dixit Joha nes, A c. I. v. --,li Caera - - Item. iep. r. cap. r. sanguis Christi reba o in Ha , di v. s. junis cuntiare di resis P . Argumentatur Apostolus a comum is: si in luce ambuletis. habetis mundationem, hoc est, remisbnem per Tanguinem Christi, quia nemini in luce'ambulanti imputantur peccata. Baptistae veronaedicatio, Christum ugnum nominantis, qui mundi peccara tollat, cum sacrificia expiatoria respiciat, plane non permittit nos tollire peccata aliter interpretari
uam reatum tollere, hoc Vnim faciebant expiatoria sacrificia. Ne que aliud est in re rimi, oesmul M, Heb. s. et G. quam, ta ea
tiare . tum ae res ipse, tum id quo iis Peragitur, Gr. Mavia, La tiniae
36쪽
.finis dicitur, quo sensu Christus rursus dicitur morer erro peccatis nostris. r. Joh. E. E. ec inae, io, per fidem in sanguine apsius. pom. I. Es. nam sine sanguinis reusione non fit remissio. Heb. '. de verbis Urrem rore, dc ---macem videt Rom. s. Io. o. t. Cor. s. ita. Eph. 2. 16. Col. I. ro. Sophocl. A ce
Sed coherses est ad prudenti rem Consilium , ut Diis concilietur iratis.
Ubi chorus id exprimit, quod Nax ante dixerat:
si Diis conciliari, reaio et e u sh, idem est quod iram ipserim e gere. Sic ergo victimis dicchatur placam Numen; reus ipse, aut homo, aut popidus purgarisive, antiquo verbo, F bruari , peccatum ipsum piari atque lustrari. Quare eadem lacrificia dicebantur Moc cis, viiloe, kab i. et Lat. placamina, Februa, piamina. Vox Madimebat ad victimas ab Homero, aliisque se aptatur. Haec Aiv vicia cyrnesh apud Plutarchum .in R mulo . hoc , - quoque eis & ire se, dicitur. Phryri Adramas homicidio pollutus xo, ris Mactu, opus habuit fac ro expiatorio. Herod. lib. i. crvisus Usum expiavit; quae iri , xxpiandi ratio apud Lydos &Gnecos eadem. A et Hermoge- nem est : M p. rea erelis, re His sies 'μάτων. Plato 2. de Rep. eodem 'ponit nurum & US pG: άδι- μώ-. Plutarchus mmanis cia a tria interpretatur a cet cmtax, hoc est, averrunca, iram divinam avertentia. lacandi voce apud virgilium aliosque in sacris nihil ire uentius ;lamus vim Horatius ita expressit: Mactata veniet lenire hostia. Livius saepe: Pacem Deos exposicere. Plinius pecori gratiam esse dicit in Deorum praeainentis Ovid. 1. ustor victi, is tui ire ni cos conciliari. quae vox cum pl. Andi
37쪽
Iurgare ct puriscare ex Graeco c)Ddere transsatum inde sumitur, quod reatus immunditia quaedam videtur. Purificandi vox est apud Suetonium & Plinium. Purgare moenia lustro, dixit Lucanns. Sed receptius est lustrare. Sic exercitum Sumetaurilibus lactrare est apud Livium. Ovidius i3. Metam. Per expurgare exposuit:.--. . Ego lustror ab illis Expurgante nefas novies mihi carmine dicto. Servius apud Virgil: 3. AE neid. Lustramurque sevi, exponit putamur, piamur. Seneca in Troia : Lu bale factum, explicat ipse, quo piantur rates. Papinius Menoecea dixit captis lustrale, quod sic exponit: Terrigenam cuncto patria pro singulae possunt. Item: - --Date gaudia Thebis sua pepigi, ct toto qua sanguine prodigus emi. striae ergo sacrum est , quod sanguine emit id cst, redimit. N tandumque inprimis, sepissime cum de sacris expiatoriis agitur, sanguinis fieri mentionem, quia ex vetustissima Dei lege, No cho data, Gen. v. . atque inde ad populos omnes propagata, sanguis est vice animae, ac propterea animae nomine appellatur. Viim: Sanguine quarendi reditus, animaque sitandum, qua . verba Macrobius ex Trebatio explicans, eas nostias ait Mimales fuisse appellatas.
Piari proprie dicuntur ipsa peccata, hoc est, tui; sive solvendo Poenam debitam, sive aliud quid, quod poenae debitae in locum
succedit. Virg. -- ct culpam miserorum morte piabunt. hoc est, e cient ut luantum Plinius : Luxum populi expiare flent bella. Cicero: tua scelera Dii immortales in nostros milites expiati
runt. Apud eundem saepe est, scelera supplicio expiare & apud Sallustium, caedem cade, fanguinem sanguine expiare. Imo & sumplicii vox primo in sacris fuit, unde m poenas translata est. Sed in sacrificiis piare est luere per successionem rei alterius in i
Men piacularem oportet feri propter sIultitiam tuam, . . Ut meum tergum stultitia tua subdas succedaneum ' Hinc auctor distichorum quae Catonis nomen praeserunt, ait: . Cum sis ipse nocens moritur cur victima pro te FUbi pro te, est, tuo loco, atque ibidem eos qui victimas offerunt ait alterius morte salutem sperare. Hinc piacula proprie lysa
38쪽
erisiciae Ea prima piacula sunto. 6. AEneid. Horat. teque piaculanusta re veni. Ovidio piaminae Februa Romam dixere piamina Patres. ccujus vocis vim ipse mox exprimit, quo crimina nostra piantur. Et piamevia Plinio. Improprie piacula, crimina propter quae pi
cula debentur ; ut recte Servius ad illud Virg: Disium in seram
Quanquam autem, ut diximus, piare proprie est luere, ide que de ipsa poena, aut peccato, id est, reatu & dcbito proprie dicatur: coepit tamen sumi pro significationis propinquae vociabus placare Oc lustrare. Sic Cereris numen expiandum dixit Cicero.. Sic Livius: ut caedes manifesta aliquo piaculo lueretur, imperatum est
patri ut suum expiaret. id est, lustraret. Sic Seneca in Troia: dixit piare rates, id est, classem lustrare. Prodigia quoque piare dixit Tacitus, pro facinoribus ob quae orta ira prodigus indictabatur. Locus est ubi de Judaeis agit: evenerant prodigia, qua neque hostiis, neque votis piare fas habet gens superstitioni obnoAia, religionibus adversa. Ex his manifesto apparet sacra lustralia sive piamemta pertinuisse ad placandum numen, & sic impetrandam impunitatem commulorum, quod Plinius ita exprimit: Vetus prisiis
temporibus opinio obtinuit, februa esse omnia quibus malefactorum complentia purgaremur, delerenturque peccata. AA vor est Huniae ic & απιλυ'tae .c redemtio, quae quamvis improprie qualemcunque liberationem significet, etiam cui A et cr non intercedat: Rectius tamen ac proprie definitur: taberano a u-jus ab incommodo, Aut vi intercedente. Sic Maro redemtionis Vocem proprie usurpavit, cum dixit: Si fratrem Pollax alterna morte redemit. Liberatur Castor a morte perpetua A et is intercedente, morte fratris alterna. Signis cantior vox est ad A et v qua utitur Paulus 1 Tun.iet. 6. vox rebri in compositione aut contrariet rem aut commutationem sinificat. In hac aut m materia conta rictas locum non habet: significatur ergo compensatio. Neque alia forma Graece dicuntur A Asthei, qui pro altero morti sede- Vciat, ut ipsum liberent. Sic is, . Aia ex est tale Au, oh. in quo liberator simile quiddam subit ei malo, quod ei imminebat qui Aberatur. Est uia egregia ejus vocis quasi arae ct ae c. Gal. 3. IS. G sim redemit nos ab execratione factus pro nobis ex ratio, . Apua
39쪽
. Apud Hebraeos occurrit verbum ma quod inter alia etiam re Amere notat. Gr. A vox. EXOd. 21. 3o. item se Aac3ικ. Psal. . 8. Placare. Gen. 32. Eo. mare Licin. . in v . Huc secit illud Salomonis, Prov. 13. S. D Gr. Avuax viri suis ditati
eius: quod simile est isti sententiae Jo . a. s. quicquid habet alia quis tu pro vita su i datur- est. Est enim de hic divitiarum usus. quod multorum iram, aut justam aut injustitia possint placare, atque ita noxam imminentem avertere, juxta illud:
Mumra, erede mihi, placant homineseque Deosi M.
Ac plane est in illa gnoma commodorum, qux siccum fert uir que sortuna clegans comparatio: Dides h et quo placet iratum: pauper irae aliena minus est obnoxius. Sic & Uri Gen. 3 i. 3'. est luere, unde & hoc coepit ad expiationem iisnificendam usurpari, quae primo quidem tribuitur victimis, Ut HS. s. 13. oc eti. inde Sacerdoti propter victimas quas exhibet, ut i rumpe Leviatico: postremo etiam istam luitionem admittenti, ut P . St. s. adium Gr. --. . Hactenus sere ex Grotio, cujus vitula hic reste non piget. Voccs m & num significationis sunt sere ejus lcm. Eodem certe sensu occurrunt Lev. i. - ..ii. Utraque & pecca tum & sacrificium denotat . . Quas circa priorem significationem disserentias excogitarunt Abrabeiaci, A neZm, Grinius, haube tus, aliique rejecit Outramus, lis. i. de sacris. cap. 13. s s. Eam tamen culpam praecipua quadam ratione metu dictam existimat, quae vel reo dubia erat, unde victima pm noxa dubiae;
vel ploximo damnum inserebat, unde ortum habuit victima pro noxa certa dicta, quae (si NaZirium, stanc uos, hominesque lepraepollutos dcmiuris, quorum, quia tum victimis pro reccato, tuinctiam victimis pro noxa dictis purgandi erant, nulla hic habenda ratio est nc mim impetrata suit, nisi his, qui ita contra Deum,
Ut dc contra proximum etiam, peccavenant. Talas Urique erant,
qui secina inscii defraudabant, quippe quod Sacerdotibus damnosuit. I P. s. is. Tales etiam qui rem alienam apud se depositam , atri inveniam, aut vi creptam, aut intemeriam jurejurando abnegabant. Lev. s. r. 3. q. Tales dculque neque enim
40쪽
c, F. I. VETERUM GENT ILIUM. 3
ie lapsa erat. Utpote qui & sponsae verberum au res erant, de
pomo dedecoris & doloris. Lev. I s. Eo. 21. Quae a Item Pet cata per muri expianda erant, quatuor conditionibus definierunt Judaei, boud Outramum lib.'i. de fueris cap. 12. s. E. Primo
si contra legem verantem; deinde u incogitato feret , tertio si sectis subjiceretur, non dictis tantum, aut cogitatis; ultimo si tale etiam esset, quale quidem cogitato saetiim peccantis exitio luendum erat. Equidem mori latioris signisicati is videtur, quia& peccatum, & rcatum ex peccato contractum complectitur. Ps.lo'. s metauro ad talum reatum restringitur. Clotatus, lib. 1. dolor. m. Christi, considere. I . f. s. rejectis Vatali, Augustini, Gregorii, Lymni, rostati, Eu bini, Riberae, Franesi dcc semtentiis, arbitrariti voculas illas interdum quidem indisterenter usurpari, neque semper nimis scrunulose distingtiendas esse, sed in materia tamen sacrificiorum, ubi rure & muri distinguuntur. n peccatum dici, quod sive per ignorantiam, sive scienter,sve contra Deum, sive contra proximum, sive opere, sive C litatione a persena privata commissium est: cara vero, sive deluctum dici, quod a persona publica, cujus exemptuni ad antas trahitur, peti petratum est; atque sic diem sive sacrificium pro peccato esse quod pro persona privata, aut qualicumque: ima livei sacrificium pro delicto autem illud, quod pro persua publica, sive Sacerdote, sive Principe, sive alia quadam, cujus exemplum ad alios trahitur, etiam pro illo, qui publice cum scandalo aliorum peccarat, osterebatur. Quicquid sit utrumque Mesue tribuitur:
Inter ipsa autem sacrificia eisdem nominibus de nata illud ii
tersuisse constat quod ad me, sacrificium pro oroxa alii prorius pecudum sextis, aliique ritus adhibendi essent, ac qui ad mon sacram pro peccato factum adhiberi rite potuerunt. Enim vero sacra pro noxa dicta arietes semperagnive masculi adhibendi ram, 'uorum in sacritatis . pro peccato nullus omnino usus erat. . Sed relanguis victimarum pro peccato altarium cornibus, Lem
. victimarum Tiro noxa anu lateribus aspergendus erat. Lem. T,
et, Adde quod sacra pro peccato dicta universo Judaeorum coetui imperata etant; at nulli, nisi singuli homines, alia illa sacere