Johannis Lomeieri Zutphaniensis Epimenides sive de veterum gentilium lustrationibus syntagma

발행: 1700년

분량: 603페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

351쪽

goo DE LUSTRATIONIBUS C, p. XXIV.

verbena est, Dioscoridi, de qua cap. I S. Arborum hic ac lignorum usus secquens, forte, quod Christus

in ligno crucis moriturus Deo nos reconciliaturus esset, ut &hac in re diaboli appareat. Jul. Firm. de Err. Pros an . reis lig. Sacra sua perditus carnifex, pro nefas, per lignum seruer renovari disposuit, ut, quia mebat ita fore . ut ligno crucis affixa otia hominis perpetua immortalitatis compagine stringeretur, ideo perituros homines ex Agni imitatione deciperet. In lacris Phragiis, qua matris Deum dicunt, per annos si ignos arbos pinea caditur, ct in media a bore simulacrum judienis subligatur. In Isiacis 'cris de pinea arbore ceditur truncus, huyus trunci media pars subtititer excavatur, illis de segminibus fastam idolum Osiridis Hestur. In Proserpinae sacris caesa arbor in effigiem virginis formamque componituri cum intra civit tem fuerit ictata, quadraginta noctibus plangitur, quadragesima vero

nsecte comburitur.

vcmeMaev xux' Oviavis Coenati Diis libant manibus illotis, sed frusto panis abstersis, Apamagdaham vocant, quod abiturus quisque secum portat. Id flebat ob no Iurnos in compitis pavores. vid. Erasin. in Adag: Canis vivens e magdalia.

In Delphorum lustratione, quae singulis novenniis fiebat .fariana tantum adhibita, quae cum leguminibus distribuebatur a Rcge solio insidente, simul imaginem Charilae cujusdam colapho excipi bat. quoniam ea, in rei frumentariae inopia, talem insuriam a Rege sibi factam cum concoquere non posset, laqueo vitam finierat.

P t. quae I Graec. 12. Ervo utebantur Tralliani, Plui. quest. Grec 6. Minyae&Leleges Trallianos finibus decerant, eorumque regionem occupaverant. Hi autem resumtis viribus Leleges acie vicertant, quorum iugientium cum nulla haberetur rat o, utrum vi vcrant an

morerentur, edictum fuit: Si quis Trallianus Lelcgem aut Miny-vaminterfecisset, ervorum mouio inreta chi parentibus soluto 1 caede surgandum esse.

352쪽

C, p. XXIV. VETERUM GENTILIUM. gor

Myrtus Veneri sacra, de qua Plinius, lib is. cap. et s. Traditur

mrtea verbena Romanos Sabinosique, cum propter raptas virgines diamicare voluissent, depositis armis purgatos in eo loco, qui nunc signa V neris Cluacinae habet. Quere enim antiqui purgare dicebant. Et in ea quoque arbore seu menti genus habetur, ideo tum electa, quoniam conjunetioni ct huic arbori Venus praest.

De visco . & robore Plinius , lib. I 6. cap. - . Nihil habent Druidae visco ct arbore in qua gignatur O modo si robur sacrarius.

iam per se roborum eligunt lucos, nee ulla sacra sine ea fronde eonfia ni, ut inde appellati quoque Graeca interpretatione po sint Druidae via deri. Enimvero quicquid adnascatur illis e coelo mosum putant, Agnumque esie elecIae ab ipso Deo arboris. Est autem id rarum admodum inventu , ct reper um magna religione petitur: Ur ante omnia sexta luna , quae principia mensium annorumque his facit, ct seculi post tricesimum annum, quia Iam tarium abunde habeat, nec sit sui dimidia . Omnia fanantem appellantes suo Vocabulo, sacrificio epulisique rite sub

arbore praeparatis , duos admovent candidi coloris tauros, quorum cornua tunc primum vinctantur. Sacerdos candida veste cultus arborem

scandit, falce aurea demetit. Candido id excipitur sago. Tunc demum victimas immolant, precantes ut suum donum Deus prosperum faciat his quibus dederit. Foecunditatem eo poto dari cuicunque animali sterili arbitrantur, contraque venena omnia csse remedio, tanta gentium, in rebus frivolis plerunque religio est. De Scilla, idem Plinius, lib. EO. cap. o. inter alia refert, tradidisse Pythagoram, scillam in januae limine suspensam malorum

medicamentorum introitum pcllere. Theophr. charact. cap. II. inter superstitiosi signa ponit: te ura; MAlcae reis' a Guλακι MAEυ- - αυτ otata redi i. Ptatricibus adscitis Iubet se scilla circumlatione purgari. Ubi notat Casaubonus et Artemidorus Gaata: -----

,. Clemens Alex. r. Strom. & Theocriti Scholiastes in Tite- , lysiis. Haec Casaubonus. Hac expiabantur qui mentis Crant Parum lanae . Aulon:

353쪽

so, DE LUSTRATIONIBUS CXμ. XXIV

S illato decies si cor purgerii aceto, Antico que tuum Samis LucumonII acumen.

Unde et mm jubebantur, quod proverbium tib Erasino explicatum, Heinsio tamen in lectionibus Theocriteo

contradicente.

Fabarum quoque usus in lustrationibus suit. In eum usum s tam repositam protulit Enothea in Satyrico Petronii. Nonius cap. a. s. si 3. eX Varrone de vita Pop. Rom. Huibus temporibus fabam

jactant noctu, ac dicunt se Lemurei domo extra januam Cicere. Festus: Fabam nec tangere nec nominare F lamini Diali licet, quod ea putatur ad mortuos pertinere. Nam ct Lemuralibui jacitur Lamis parem,alibu, adhibetur sacrificiis, O in flore ejus luctus litera apparere videntur. Ovidius s. Fast. Lemuria sic describit: Nox ubi jam media est , semMAree silentia praebent,

Et canis, O varia conticuistis ades. Ille memor veteris ritus, timi siue Deorum ,

Surgit, habet gemini vincula nulla pedes. Signaque dat digitis medio cum pollice Iunctis, . Occurrat tacito ne levis umbra sibi. Cumque manui pura fontana perluit unda.Vertitur, O nigras versat in ore fabas.. Adiem que jacit: sed dum Iacit, Uec ego mitto , His, inquit, redimo meque meosque fabis. I me notites dicit, nec respicit, umbra putatur Colligere, O nullo terga vidente sequi Rursus aquam tangit, Temesaque concrepat ara, Et petit ut tectis exeat umbra suis. Cum dixit novies, manes exite paterni ,

Respicit, ct pure sacra peracta putat. Pythagoras, xuaμων-a fabii abstinere praecepit. Causam ex Aristotele memorat Laertius, quod sata inferni portis similis esset. Sola enim saba άγc, di, geniculorum expers est, ejusque scapicavitas , nullo prorsus geniculo. quali obice obturata est: Sic etiam inserni porta, nunquam oppessii lata, animalibus ite disi, iris καὶκοα: in generationem descendentibus perpetuo patet. Consule

354쪽

Cλμ. XXIV. VETERUM GENTILIUM sos

Palibibus. . Fast. Certe ego de Vitulo cinerem, stipulamque fabalem , Saepe tuli plena februa tosta manu. Rursus ibid. Sanguis equi sus en erit, vitulique favilla,

Tertia res durae culmen mane faba. Furfures , paleae quoque adhibebantur. Demosthenes pro corona Romeisv Tu TEA. . exve, et smesse iv et rae, Atas vola metueare. Incendii cmentio est in epistola Baruchi, quae Jeremiae prophetat falso auscribitur, cap. 6. v. ψ2. a. 'vo ec vis bipa m Mois M.AR i'ab inlota bupra, O - M.tura. Sunt qui scelerum expiand rum gratia mulieres in viis Babyloniis vel furfur, vel ossa olivarum, vel paleam cremasse putant. Vulg. Versio sic habet: Mu- heres eireumdatae funibus, sedent in viis succendentes ora olivarum. Perperam. Nam textus non habet Wimum, quod significat olivae ossiculum , sed metu . . At Montanus & Tigurini; Furfures. Junius: Accendentes acus eorum . in margine notavit glumam, paleasO qu quiliai minutas unci, quas ad praecinctionem suam videbant ineptas esse, quod genus Latini veteres Tititii itium nominabant. Beia

gae: Cim re ut li-m trili van semelen te offeren . Est enimeta a eruper palea, furtar, capitis sordes, ec farinae purgamentum. Non autem fuit hoc aliquod lustrationis genus, lea potius incantamentum amatorium apud Assyrios usitatum, ad animos in amorem pelliciendos. Hunc sensum suggerit Theocritus in Phat maceu tria, ubi Simoetha venefica, quae Delphidem juvenem deperibat , dum illum magicis carminibus ad se trahere conatur, sic

ait: Nudis taetre re iure. Nunc succendam , aut sacrificabo ix rura. Et

sub Id vitii finem satetur, se illas magicas incantationes ab Assyrio vel Babylonio hospite didicisse:

Atque hae erant illae artes, quas ejus cpistolae auctor, Judaeis Babilone cavendas hortatur. vide Deirio dis'. magic. pag. 323 ,3 et , edit. in o. Grotius m et rudi Hebraeorum m)na ecaperturam significare ait. haec ad veneris facin pertinent, cui sacra fecisse Babylonios Herodotus, lib. 2. & Strabo . t. I 6. notam runt. Apertum illa est rima illa, de qua Sotades Regi Philadel-Dho Arsinoen sororem ducenti, dixit, Aefas ese aculeum trudem

355쪽

go. DE LUSTRATIONIBUS CAp. XXlv

n rimam sanctam. Athen. lib. I . cap. s. & Ausonius in cent ne Fescennino:

Est in secesiu tenuis quo semita ducit

Ignea rima micans.

Sentiam portenta prodigiaque mala comburi oportere dixit Tara quinius Priscus in ostentario arbonario. Macrob. Dcum. I b. I.

Albutus & Spina alba contra Strines pueros in cunis laedentes. Ovid. 6. East. Sic fatus, spiream qua tristra pellere posset

A foribus noxas, haec erat alba, dedit. Et Post: Protinis, arbutei postes ter in ordine tangit. Fronde, ter arbutea limina fronde notat. Deinde : Virgaque Faualis de bina sumi ur alia, l . . t esua lumen thalamis parva fenestra dabat. Post illud neque aves cunas violasse feruntur , Et rediit puero, qui fuit ante, color. Varro in I tiis: apud Sosipatrum lib. I. Fax exspina alba praesemirer, qued Purgationis causa adhibetur Graeci hanc virtutem pellandarum noxarum. & omnium maleficiorum averrncandorum tribuunt et , unde WAelim vv, &'ieta G, Rassim vocant. Dioscorides de rhamno: λέ-ra O di mis ac oeus e Me ei libri stav mc v ita visu Ra γγ tae. Hae sunt tristes noxae, quas albam spinam a foribus

pellere canit Ovidius. Diogenes Lacritus in vita Bionis.

Persuasus brachia pelliculis alligavit, Virgultumquespinosum, O lauri ramum supra fores statuit. Sic legendos ac distinguendos hos versus docet Salmasius, ad Solin. pag. El. & ex eo Menagius ad Diog. Laert. loc. cit. N itcnim pellicula cui includitur amuletum, sic dicta ob vesicae similitudinem. Dioscorides, OA, Iam, it lib. g. c. de

Est Hellebori genui nigrum, Melampadian vocant cPon. lib.

356쪽

c p. XXIV. VETERUM GENTILIUM sos

xy. cap. y quo domos sessiunt purgantque spargentes & pecora

cum precatione solenni. hoc & religiosius colligitur. Primu enim gladio eircumscribitur: dein qui succisurus est ortum spectat: & precatur ut id liceat sibi concedentibus Diis facere: obsera atque aquilae volatus, fere enim secantibus interest, etsi prope advolavit, moriturum illo anno qui succidat, ausurium est. Reliqua de plantarum arborum frictuumque in sacriticiu usu pete ex Muberio de sacris cap et . Miscebantur etiam frumenta cum Sale in mola salsa. Graeci vocarunt. Didymus Homeri interpres sic describit: 'Lael

mactationem superfundebant. quibus sane verbis ipsi Lustratio indicatur. Rationem deinceps addit duplicem, quarum prior est,nc avara manu sacrificare viderentur: πολυπλθ. - χάe v. Altera propter memoriam vitae priscorum mortalium, cum nondum fru

c v a ta ei et c. Scilicet q. o Aac, quia non molcbatur hordeum Rhodig. lib. I 2. cap. I. Hinc apparet Graecorum consuetudinem a

Romana suisse diversam: Graeci enim hordeo non inolito, sed in lido utebantur ; Romani contra snicis adoreis a Virginibus Vestalibus rite tostis, molitis , pistis uia sunt. ut apud Festum in Mureis , aliosque a Sauberto, cap. I S. nominatos scriptores, videre est. Sanc Farina, tanquam mbolo Pythagoras a mundis, mente candida ac expurgata conscientia sacrificandum esse significa-hat, hac lege: M,i bos viso, αλβλων. Guberi. cap. 26. Cui simile

quod de celeberrimo Judaeorum Magistro, Davide Limchio usurpatur: rivo P rop pa Abseque farina non est Lex, Alluditur ad Rabbini nomen, mor quasi Farinaceum dicas. Alii idem esse volunt dicto Q. Eliederis, in Pirhe Aboth, cap. g. s. IT PRPRmm P R ira ea da Da Trapn min ubi non est Lex, ibi non e= vita politica et ubi non est vita politica, ibi non est Lex. Scilicet ubi Rei & vitae communi male prospicitur, religioni ac pietati honor civi conflare non potest. Et cum non est visio nudatur populuS

357쪽

sos DE LUSTRATIONIBUS CAp. XXIV

Proti. rv. i S. Alii de gravissimo Paupertatis onere capiunt, quo pressi studio Legis vacare vix postulat:

Haud facile emergunt quorum virtutibus obstat

Res augusta domi. a.----

Aliciatus in emblematis sic lusit:

Dextra tenet lapidem , manus altera sustinet alai, Ut me pluma letiat, sic gratie mergit onus. Ingenio poteram superat volitare per arces , Me nisi paupertas invida deprimeret

Altera hujus mixturae pars est SAL, qui duas inprimis virtutes possidet, quarum prior est, quod a corporibus vita destitutis p trefactionem ac tabem arcet, morti, quasi animae vice fungatur. resistens. ideoque aeternitatis symbolum, ideo Sal foederis, Num.18. is. quo Dei foedus quasi salitur, ut sanctum & inviolatum maneat. Omnia etiam sacrificia sale condienda Deus praeceperat Leti. 2. Altera est, quod vim quandam gignendi habeat, si minalem enim vigorem acuit, ideoque qui canibus alendis ope ram dant, eos salsis carnibus ac salsamentis pascunt, quo ad V nerem reddantur alacriores. Accedit quod e navibus marinis immensia murium vis enasci soleat. Neque desint qui dicant, qui tamen fidem non merentur, mulieres, etiam citra virilem o Peram , gravidas fieri, si salem lingant. Hoc voluerunt Poetae, qui Venerem, geniturae principem finxerunt, Deosque marinos foecundos, dc plurimorum liberorum patres. Neque est ullum aliud animal neque terrestre, neque volatile perinde scecundum, ut sunt omnia marina. Verissimum itaque illud: N hil di binius SOLE ' SALE. Certum est, ex Tacito , ann. I majores nostros Cattos oc Hermunduros Ilim credidisse, locos sale foecundos maxime propinquare coelo, precesque mortalium a Dris nusquam propius exaudiri. Nec tantum molae miscebatur sed de in ignem sacrum conjecta est puri lucida mica fatis. Imo mense Februario, Lupercalibus cum Roma lustraretur, Salem calidum tulerunt, quod Februm appellarunt, teste Censorino,

die nat. cap. 21.

' . . et C

358쪽

CAp. XXIV. VETERUM GENTILIUM so CAPUT. XXV.

In l rationibus adhibitu n .es: quod ferro purius cultri aenei. . Caeris tinnitus, presertim in magicis, , eclipsi Lume. Nitrum, bitumen. Vinum puram, Inserum. Cum frum ibus : meis cir lacte. Nipsas Cereri celebrare. Lens. Lastis usus in Palilibus, eo flebat Senionibus. Mel. V vaad avertendavi si citium: expiandas caedes: abominandos morbos: aversanda dira quaeque; quare

' gnidia carentes. quas inlustrationibus suis adhibuerunt veteres ortum tuum vel Terrae d bent, yci rebus anima praeditis. Ex terna petuntur Mancratia, intcrquae praecipuum locum obtinet . Es, quod in lustra-ationabus au hibitum suille, ex Theocriti Scholiaste ad pharma- Ceutriam, tum Horti nus, in DEI. Theocr. cap. E. tum Coelius Rhodig. lib. I p. sest. antiq. eap. Io. docent. quoniam hoc mem

scationem, ut in libro de Diis scri psit Apollodorus. Macrobius quoque Ai. s. cap iv. ad rem divinam pleraquὴ aenea adhiberi solita docet, maxime in illis sacris, quadus det iure aliquos aut devovere, aut denique morbos exigere volebanx. fis autem scr-ro credebatur esse purius, adeoque vim quandam Durgandi, det putredini resistendi habere. Rationem inquirit Coelius Rhodig. b. 2 p. cap. 6. An quia stypticitatis plurimum adest illi materiae' indicio vile sunt medicamenta, quae subit tingetis vim habean mus metalli rubigine a Madici; ppdissimum concinnari. Qumecudinis aeris, qua; o .eant sue ut o mnio lat in , et

359쪽

sba DE LUSTRATIONIBUS CAp. XXV.

erint palpebrarum pili, egregie restitui. Videtur enim alacrgo, sive vapor ex chalaitide exhalans palpebrasque & oculos contin-gcns, occulte rheumata sistere, sive fluxiones lachrymasque manantes retundere. Proinde memoriae ab erudiris ploditum, Euh- ., 6 ab Homero nuncupari: Nam Euenor bene assicientem viros indicat, aut potentem. Norops autem splendidi rationem habet. Autor quoque Aristoteles est, vulnera quae cuspide aerea, quam Ir adimila vocant, fuerint illata, vel gladio minus minusque adferre doloris, facilius vero etiam pemnari,

quandam in se obtineat ei, quam in vulnere statim relinquar ADJue ex his clavum aeneum proverbii loco usurpatum explicat Rho-iginus, pro eo, cui firmi innitimur, &quod tanquam malorum amuletum e collo gestiunus. Usus teris in sacris tum in materia spectabatur, tum in sonitu. In materia quidem, quia ex aere sacrorum organa fiebant, cutitri, lebetes. Medea herbas magicas , p. mctam. . --- partim radice revellit, Partim succidit curvamine falcis ahe e.

A Didone, A. AEn id.

Falcibus S messae ad Lunam queruntur ahenis . Pubentes herbae, nigri cum lacte veneni.

Ubi non tantum aeneis falcibus, sed etiam ad lunam metuntur herbae, id in vel noetu vcl ad lunae, quae humoribus d minatur. observationem: quae Virgilium ex Sophocle hausisse ait Macrobius, lib. s. cap. I p. cujus tragoedia est, quae inscribitur . n.M. . in qua Medeam describit maleficas herbas secantem, sed aversam . ne vi noxii odoris ipsa interficeretur, & succos quidem herbarum in aeneos cados relandentem, ipsas aulcm he bas ameis falcibus exsecantem. aeneum lebetcm adhibet r. m

tam . v. 262. Interea calido possitam medicamen aheno Tervet.

In aliis quoque sacris aes usurpatum quod Macrobius ex Carmianii, curiosissimi & doctissimi viri lib. r. de Italia, probat. Hucque haec hoc ri vcrba serius itaque o Tuscat aeneo Pomere uti, cumcenderentur urbes, solitos in meteticis eorum sacris invenio, in Sas bivis

360쪽

C, p. XXV. VETERUM GENTILIUM. goa

sinis ex aere eultros, quibus Sacerdotes tonderemur.

Alter usus aeris in sonitu erat. Tinnitu enim lustrabantur. un

de illud:

Nec te progenitum obeleius ere sonoro Lustravit orabas. s. Fast. in descriptione Lem urium: Rursus aquam tangit, Temesaque concrepat aera, Et petit ut testis exeat umbra suis. Sonum illum, esse i , απελ-i cv v -α - re dc propterea strepitum cam Danae, cum quis ad plures abiissct, eis mou'κ m. - , In usu apud gentiles fuisse Theocriti Scholiastes docuit, utilem scilicet cresc πἀφαγ atori is, s sania ovetiv, quod valde confirmatur his Macrobii verbis, lib. s. cap. I s. Omnino autem ad rem divinam pleraque aenea adhiberi solita, multa indicio sunt, ct in his maxime sacris, quibus delinire aliquos, aut dePevere, aut denique ea uere morbos volebant. Dicit porro Scholiastes : . etsi his iath o, Noe r. Et poli: Axx ri flamAlias

Alexander Aphrodis aeus. lib. 2. probi. r. aeris sono malos senios sive daemonas depelli ait, atque hanc esse causam , quarem desectu lunae aera moveantur, adeoque tinnitu illo aer lusti batur, &a malis genus purgabatur. sicut in sacris magicis ad praesentiam lunae aes pulsabatur. Th ocr. cpae M.

Dea ad est in triviis, vas aeneum quam primum pulse. Credebant scilicet Magos suis carminibus lunam e coelo posse detrahere. Virg. ecl. 8.Carmina vel caelo possunt deducere lanam. Quare lunarem eclipsim xaso et is nominarimi. vid. Vsf. de idol. lib. 2. cap. sto. Apud Aristophanem in Nubibus, lepide admodum ex Socrate percontatur Strepsiades senex obaeratus, nunquid expediat , Thessalicae mulieris opera lunam e coelo detrahere , quo pacto se jam ab usuris solvendis immunem fore, quas alioqui singulis noviluniis solvere teneatur. Colloquentium haec sunt verba:

SEARCH

MENU NAVIGATION