장음표시 사용
21쪽
scis P U . I. cum scribit pag. 6r. Si Moses nominatus non uis sit,colligi inde videri posset, Christumjam iis reipsa fulse. Eque etiam insulsum esset, hunc sensium
Apost verbis assingere, fetentemus nos Iesum Christum sicut illi tentarunt angelum, qui illis Christus fuit, sic enim Socin explicat locum cum de Mose haec verba vult intelligi, nam via. ctio angelis non tribuitur, nec angelus creatus
vllibi appellatur Christus, haec dicta sunto ad
Alterum ejus effigitim est,Mosen hic posse in
telligi,per C stum quem tentarunt Israel . Nosti, negamus, nam x. nomen Christi per se suintum, est nomon proprium Personae Iesu Christi, non alterius personae ejus vocis in NovΤestam surpatio est frequentissima, proferatur vel unus locus ab adversario, ubi vox ista secus accipiatur,vel pro Mose ut hic temeresa it lo affirmatur. Cum enim de Mose loquuntur Apostoli,semper eum proprio nomine appellant neque quicquam ad rem facit, quod Apost noinen Iesu non adjecit, nam sive hoc adhciatur sivessecus,personam Iesu Christi eo notari,apui Apostolos perpetuum est. Nec plus valet quoi
dicit, articulum ab Apostolo adjectum quasi propterea, ipse tantum Iesus Christus intellisi nodebeat,quod is Christi simplico nomine,nne ullo articulo ispissime significetur hoc prorsu
nihil est,nam vox in sacris, tum sine,tur cum articulo indifferenter enuntiatur, sicut hoex quamplurium locorum inspectione manis cstum esse potest. a. Moses non est tentatus abascaelitis, sed solus Deus Israel, itaque Christu
22쪽
Mn potest esse Moses Exod. x . vers. a. inquit Moses, quid contenditis mecum quid tentatis tib
&c Histe sic postiis, non est necesse ad caetera, in quibus Soc in latius persequitur hoc commentum suum,quicquam respondere ; cum per ista, quae hactenus attulimus, satis vindicatum sit argumentum,a secundo ejus effugio Tertium quod adfert est Christum tentativm a populo veteri quatenus o si tentatin,qui Christi p-erae . Contra istam exceptionem proco Ira dat ratio prima allata, adversus effugium sup rius: confirmatio,quam adfert,ab exemplo Petrae, quae Christus dicitur,invalida est,nam Pe Sum tra eratChristus sacramentaliter, expresso ac pag. 7 .disert ab Apostolo propterea sic nominatura at Moses quia typus Christi, non propterea Christus appellatus est ab Apostolo unquam e consequentia itaque ista nulla est: dane prester omnem rationem est, sensum quem verba
contextus vltroin aperi ingerunt deserere,&alium quendam valde remotum a simpliceri se perto verborum sensu,sine ulla evidete ratione, Hus loco reponere. Deniq; dato ab adversariis, sententiam nostra esse veram,verbis magis perspicuis enuntiari non potuit, quam hic aut prisim alibi nuntiata est nihil vero tam recte dici potest, quod in pravum sensum detorqueri non possit Concludimus itaq; eum in loco subiecto de quo agimus, tantum fiat Dei Mosis mei tio,&Christus sit tentatus teste Apostolo,Cbris stum esse verum illum unum Deum.
23쪽
Respondent ali teste Bellarin .lib. primo de
Christo cap. . verba illa, sicut quidam eorum tentaverunt,de Deo intelligenda Dat si hoc voluissici Apostolus, sane vocem Dei addidisset quinimo interpretatio ista negantem facit Apostolum, quod ab ipse diserte affirmatur. Vrgent quis amplius, verba illa sicut quidam tei laverunt intransitivd sit menda esse, aut saltem sumi posses at nec vocis significatio transitiva, nec usus permittunt, nec obstat in simili casu
locus Ioh. 8. v. o. nunc autem studetis me trucia
dare, hominem, qui veritatem vobis loquutus sum, quam audiri a Deo uoc raham nonscit: nam ibi vo trucidandi de Abraham negata, non siimitur intransitiv sed transitivd, ilicet Α-brahamum non studuisse trucidare hominem probum, innocentem,sicut impij Iudaei id c nabantur in persena Salvatoris. Cap. II. Primae Classis argum.
De loco Psalmi 68 vers 19. . h. 4. V. 8.
Locus secundus nobis esto Psalm 68. v. I9. cui parallelus locus apud Paul. Eph. .V. 8. objectio prima contra argumentum ex istorum locorium collatione formatu est. Uerba ista esse prophetia de Christo futuro,ejusquesupra omnosi. Ios exaltatione, nihilque esse quo uadere pust sta inhilominus de uno illo Deo Israesis fuisse dicta. Resp. Praeter rationem esse, haec verba de
Deo non intelliger. nam hic Dei compellatio
24쪽
perpetua estri quidem solius, de eo versu praecedente dictum , cum um Dei c. Et rursum Dominus in eis, ut verba in fonte sonant,ubi vox
adona per hameis , quae ad solum unum illum Deum Israelis significandum usurpari solet ut agnoscit Socin in respons sua ad hunc locutri pag. 6. hisce subjungitur ascendens in sublime, ergo illa verba non runt reserenda alio quam ad Deum illum. Quod ipsum sit adhuc evidentius,ex gratiarum action quae dirigitur ad c-rum Deum Israelis,nam dicitur baruch donat per hamet ibidemque beneficia superiori versu enarrata,illi hic tribuuntur,nam dicitur, qui quotidie onerat donis, neque ista mutatio personarum quicquam arguit pro opinione contraria,nam ista etiam occurrit, 3 8. IO. tamen
semper intelligitur Deus Israeli S. . Secunda eius evassio est concesso haec referri δε-bere ad Deum, non tamen ev nci hunc esse,nmn Ap g, Flum Deum Israelis, quia in Hebraeo nomen eiuesIEuhim. Respond. Vocem adona per D meis scriptam , hic aliquoties surpatam Numergo hic nominetur tum Elohim , tum donat
promiscue, planum est de uno cro Deo loqui hic Davidem a Quae huic Deo in hoc Psalmo tribuuntur , sunt veri Dei propria haec enim sint ista,quq uno ore semper,viri aucti de Deo vero Israelis praedicant. 3. Multa sunt in hoc Psalmo praedicata de Deo quae in Christum competere non possunt, qui juxta Socinianos
nondum realiter existebat, hedum erat Deus.
25쪽
Dcum non esse Deum illum unum, audiamus: Deo cum suis curribus nominato inquit alim sib-junitur. Domiam in eis verisimileenim est pro sus hunc Dominum alium esse, ab H Deo Dat hoc argumentum prorsiis nullum: quid enim v rat,eundem Deum, cujus sitnt curvus, in curribus csse. Haec unt illa quae Socinus movet contra argumentum, in reliquis Bellaritan impetit, cuius defensionem nos hic non suseipimus. Concludimus itaque verba illa Psalmi de Deo illo uno intelligenda , .cum Paulus ad Christum illa accommodet,Christum esse unum illum Deum. Consequentiam negari posse putat Socin sed ed devenire supervacaneum illi videtur, quia putat se fatis evertisse basin illaru cui ista consequentia superstruitur nimirum locum Psalmi de uno illo Deo non loqui non est itaque quod firmemus cum non labefectet
ille Ad ca vero quae in fine cap. reponit cum nihil contineant nisi gloriationem vanam,qua jactat refutata quae non sunt refutata, probata quae non sint probata, nihil dicimus,sed nos adca quae jam dicta sunt provocamus. Cap. III. Primae Classis argum.
26쪽
PRIMAE CLAss I s. spm en ille qui jubetur ab angelis adorari minor est Heb. i. Ergo,vel in sorma hypotheties. Si Pμμte loquitur , de no si Deo Israelis ac loran o,usmChristus ille nim Deus , asserent e sol hMnc, sicundum Dapidem , esse Deum illum ab angelis adorandum,atqui BD.Adversarius primo negat minorem sullo ismi hypothetici. Ratio negationis prima est, quia haec verba sine dubio restrem sunt ad illum , qui paulo ante v. s. postremo nommmanu fu, nempe ad Dominum universe terra Hve ad Dominum simpliciter , ut vulgata habet.
Concedimus totum veruntamen non ossicitur
hinc quod vult Socin ad alium Dominum, is, quam ad Iehovam hoc referendum csse; imo in contrarium, nihil enim totus Plalmi contextus, nisi unum Deum suggerit. Instat adversarius Hebraice legitur Adon quod nomen ita simphcuer absilute possum, nimis ab se, dum esse ut posEIehova sequeretur, si ad eumdem Iehoram est endum essa cum ipsium nomen per si multo instri iust nomine horae , O rebus creatis quacunque vel minima dominatione praeditis passim accomodetur Resb. Absurde nobis videri absurdum, quod Sp. S. non est absurdum non enim est insolens in sacris nomina creaturis communicabilia voci Iehovae conjungi post eam sequi, tamen ad eundem Iehovam referri,vide Psalm 86. v. 11 via vox Iehovarii 12 vox Adona a. patet absurdum hic nullum esse, uti fingit adversarius,ex eo quod Adon inferioris multo significationis, nam adjecta denominatio coeli thinae facit,ut vox Adon non sit inferioris significationis voce Ichovae, adeo ut Deo optimo
27쪽
maximo titulus majori excellentior ascribi non possit. in Secunda negationis prima ratio est, quod pangi verba haec possint intelligi de dominatione, quam Christus homo eae consecutus, quod nos noni gamus, sed negamus inde evinci, jam tum non tuisse Dominum, cuius Dominatio aliquando futura a Propheta ramuntiatur, subjectum,de quo ista praenuntiatio fit, dicimus verum Ieho-vam esse . ille cujus adoratio imperatur, jam
tum erat: ille enim est Iehova aeternus, ut demonstratum jam.
Et sic astructa est propositio Syllogismi cat goricio assumptio hypothetici qui implicitd
in Secundbnegat Faustus consequentiam ma- Na. Ioris, multaque movet de adoratione Christi y hominis, de adorationis causis quod in adora-o tione Christi Dei adoratio contineatur, de loco ad Phil via de exaltatione Christi; quae jam praetereo, quia fuse postmodum de illis agetur.
Vnum imprimus monet quod hic praetereundum non videtur: hoc ver illud est,ristum Christo, sed illius unius Dei nomine agi,non auia Christus j turus esse, si unus Deus,sed quia ius illius Dei persionam ingulari quadam ratione sustinere debebat, mactenus antagonista. Nos respondemus, lim quatenus de Davide dicuntur contra assumptionem facere, velle,hic a lium revera indicatum nomine Iehovae, quam ipsum Iehovam rat contrarium supra ostendia rivis a Apostolus, Christum dicit illum Deum elareo rotund contradicit:ergo Apostolo S cinus,
28쪽
cinus, dum hoc negat: verba accipienda vis nant. Cum dico hic est Petrus, hic est Paulus, sinpliciter intelligimus, hunc, quem denotat articulus,esse Petrum, Paulum,sic hic sensum nostrum parit τοροτον luculenter quam es scurus contra Socini sensus, ab intellectu quem verba ultro offerunt remota Socinii
l licati, quod quidem hic non novum sed Benne in b. Res ipse non permittit ut dicatur Christus Deus ille unus, quia unius illius Dei
persenam sustinebat singulari quadam ratione, nam nec legati nec vicari regis,nec qui habent potestatem aliquam sibi a rege principe communicatam, proprium sibi regis aut principis nomen sumunt illud tantum in ludis scenicis obtenet. . Ille de quo Apostolus, Davide arpellatur Iehova,hoc autem nomen est proprium incommunicabile,ut hic stipponemus, suo linco postea id probaturi s. Iuxta hanc rationem appellationis a Socino assignatam dici posset Dei Filium esse Patrem latrem esse Filium; quia nemo alius praeter Patrem,si Socinianis credimus, est unus ille Deus, ut habet titulus catechismi Racoviensis, & Psalmista Patrem Filium dixit, Christum enim sub unius Dei nomine intellexit ut mox audivimus ex Socin. Paulus Filium Patrem appellavit tacite,dum v- num illum Deum Israelis dixit, ita vero loquiquam esset a sacris alienum. Quae ulterius obij-citide collato creatore cum creaturis de scopo Apostoli non attingimus,quia non est necesse.
29쪽
Cap. IV. Primae Classis argutii.
De loco Psalm 1 oa vers 46. Heb. r. V. I FRanciscus David , Ostorodius, Socinus hic
alibi contendunt verba illa Psalm Ioa. v. 26. de Christo non accipienda Syllogismus noster formatus ex locis illis sic habet. Ille de quo David,quod terram fundaverites c. Ille eu verus Deus,atqui Christus ea ille: ergo velpoten in 'rma hypothetica construi ut sipra. Prima evasi socini , quae raralylvanorum
communis, contra minorem procedit,eam ne
gando,ut jam artigimus,4 quidem integram ;naox ex opinione propria, concesta membro' steriore, negat membrum prius Antequam autem accedam ad diluenda ea quae adfert Socin. pro negatione; confirmabo prius,Deo juvante, affirmationem integr secundum partessiimptam esse veram. Hoc vero sic doceo riquia Psalmus hic contineti edictiones de Ie- hova regnatum . TZyonem aedificaturo, consideratione natum ejus aeternae immutabilis, erigit se Ecclesia in perpetuae stabilitatis spem V 29. c. Omniaque De uno Meodem Iehova dicuntur continet ergo vaticinium de Christo: a confirmatur assirmatio, quia quicquid in toto cap. ab Apostolo profertur aciducitur ad ostendendam gloriam .majestatem Filij Dei, antecedentia omniari consequentia eo collimant, undd citra violentiam,verba haec aliorsum torqueri non possunt 3 probatur ex conjunctione copulativa quod verbal flariora non tantum ad Christum accomm
30쪽
danda sint,sed, priora,patet. r. Quia uno
eodem tenore continuatae orationis, tum cre
tionis tum abolitionis opus, ni iidem D mino tribuuntur. a. mi ne minimus quidem apex in textu Apoitali, pro ista quam hic comminiscitur Socin pag. 4 divulsione Ita Drofecto quidlibet de quolibet fingere, est ludere in scripturis non ex scripturis discere, e ad eas cerebri sui commenta adferre. a. Quia posteriora illa , tu permanes & circumvolues&c. Nullum hic inveniunt subjectum de quo praedicari possunt, nisi illud de quo creatio
praedicatur et aut ergo illa praedicata de nullo praedicantur, quod absurdum aut praedicati ni subiectum est Dominus, qui terram fund viti cuius manuum opera sunt coeli. Accedimus jam ad rationes pro negatione allatas, ac primo quidem examinabo quae adfert pro negatione minoris illimitate acceptae. Ait eigo continere haec verba vostrophen ad Deum Patrem,m ostendat,hoc admirabile opus, Fili Um Q.
ηρ regno donati, Deo possit is fisse. Sed contra I t, quod postrophe sit manifesta orationis ad alienam personam converso hic apostrophen essene verisimiliter quidem ostenditur. Instat vocem vi notam apostrophe esse sed quomodo hoc subodoratus Socinus; cur non usus Apostolus nota disjunctiva vel uti ci vociis nativum est copulare hic sempe copulat v. s. 6. . denique apostrophen hic non ossile liquet inde, quia causa apostrophis in non causa nunquam enim Apostoli quando de stlonii auone christi loquuntur, causam hanc aut