장음표시 사용
51쪽
Maoch d it antefciem tuam, esse nihil referre
utrocumque modo legauci eum certum sit Ioha nemes ante Deum ipsum , an Christum viam pr par se. Res Haec verba hoc videntur velle, tam de Deo,quam de Christo. Haec verba antefaciem accipi posses: temeraria plane assertio est, quod dicit in vulgatis codicibus, tum temporis secus scriptum extitisse, quam hodie legitur, nec ratio pro hac opinion peti potest, ex eo, quod
Christus haec verba aliter citat: nam non tam tum Dominus, pro meam disti tuam, sed haec verba,bis habet in utroque testimonio, anteΡ-ciem, cum Malach. semel tantum habeat quid frequentius, quam verba V. estam in Novo ver tenus non referri quando citantur: sed tanttim ad sensum respici hoc itaque argumentum Socini, si bonum esset, loca quamplurima V.Testam. aliter legenda eslent;&tota authoritas hodiernae lectionis Bibliorum, pon parum in dubium hac ratione vocaretur. De uno vero Deo Israel,lim verba accipien- Messe, apertum est ex o, quod scriptum est Luc. I. V. II. Vbi de hoc angelo qui Ioh. Baptista
est sit est in confesse' legitur, quodpraecedet in
consuctu Him, quo relativo denotatur Dominus Deus filiorum Israel vers. 16:jam vero Baptista non ante alterius faciem paravit vias , vim in cujus consipectu praecessit, nam Zacharitverba sunt, presbis ante fiscism Domini, ut parci vias ejus, quod moneo, ne quis excipiat, unum cundem non fuisse, ante cujus conspectum prς- cessit angelus, cujus paravit vias. Ineptus
52쪽
essem, si pluribus hoc conarer ostendere Priam ipse Socinus, maxim responsione sua hoc ii tendit Malachiae prophetiam de Deo illo accupiendam ωin eodem illo impletam esse , idemque ad majorem transeo. Adversus majorem duas movet dissicultares, I.est,Malach. prophetia in Christo non impi
tam esses propterea invalidam esse majoris consequentiam iocribi multis locis resp. ad δε- ve arisest manifestum, non quod hoc neget, pag Io sed ut ostendat ex vi corum, quae hic adserim. II. tur illud non sequi. Primo obfcit ut hoc probet: Christum non dicere, Malach prophetiam in se completam, diciturum alioqui ante 'ciem meam: Respon nouvideo, quomodo in illa mutatione perlonarum, ulla sit vis, pro hac opinione, imi potius id fimma sententiam nostram, illa verba, ante te,de Chrsto accipienda, nam cui illa verba, ecce mitto nuntium meum c. sint verba Dei, suta
dat antefisciem tuam, quid convenientius qu Chrillum hic intelligere miror Socino hoc durum non esse, mitto ante sectem ruam, exponeremitto ante seciem meam. Vice versa si dixisset Christus , ecce mitto angelum meum ante Dciem meam, hoc magis visum fuistat pro adversario facere , Deum, non Christuna intelligendum.
Tetio si sic legit Christus, quia apud Malach. tum sic lectum fuit,sequetur, de Christo hoc
praedictum fuisse in eodem impletum esse, quod agnoscit adversarius,cum dicitias I Io. I ihil referre,utrocunque modo legas Deniquet
Luangelista Marcus Euangeli sui exordio, aris
53쪽
aperi indicavit praedictam prophetiam in te. . Christo impletam esse, cum dixit rincipium
p. i. . Euangeli Jesu Christi FilisDei,ut scriptum esti in Prophetis,ecce ego mitto nuntium meum. Secundo obsicit pro hac prima evasione contra consequentiam majoris. Ex Zacharia βρ in in se nihil necessam colligi quam Iohannem praempet i=q cessisse,ante fisciem ipsius Dei adpi aranda tam ejus Resp. Est quidem altissimus&Dominus Israci cujus Propheta Iohan foret ejusdemque vias paraturus, sed dicimus Christum esse illum Johannem Domino vias non parasse, nisi quia Christo praeparavit, nam Patris Filiiviet non distinguntur, adeo ut Malach praedictio de Deo, qui missurus esset angelum , ad I Np,
randam viam,ante faciem suam, nonnisi in e
sena Christi impleta sit, quod quia negat Socianus, confirmo ex Evangelistarum te1timonijs concionibus Johan. Baptist prςcursori se Johannes non fuit,r cursor nisi Christi, Deus ille adventurus inter Jud os, erat Christus nec Deus adveniebat, nisi quia Chri istus adveni bat Johannes Baptista suo ministerio totus in eo erat, ut lipararentur adventanti Christo, ut ex omnibus,quide Johanne leguntur, manifestum est itaque sine errore, nullam hic viarum pretparationem, imaginari possumus, quς Christum non respexerit,aut eundem excludate nec ista viarum parati , qu per veram ad Deum conversionem fieri debet,ut quis in judicio consistat, evincit, Johannem Deo viam pa- Tasse,non parando Chrisse, ut vult adversarius
PM ' nec probat id verbis Luci cap. primo
54쪽
v. 16. ubi ille,cujus viae erant parandae, per comversionem coriumpatrum&c ut Malachiasi Ruitur, vocatur Dominus Deus nos enim Christum hunc dicimus : nam Christi is est die instat qui venieto terram anathemare Percutiet, ut testatur Malachias, de co cujus vias, Elias Propheta erat paraturus. Et haec putamus de prima dissicultate satis esse quaeveri re conatur majoris consequentiam. Sequitur altera,quae haec est,uaticinium hoc Malachiae de Deo,in Christo impletum iri, non
quod Christus sit ipse Deus, sed quia Dei persinam petr
excellentissima rationesustinuit. Resp. De hac exceptione visum supra pag. s. examinis nostri. Quod attingit pag. i 9. de Deo,qui in Christo
fuerit id eo ad Corinth loco a .nempe Cor. F. V. I9. non dicitur sed reconciliationem a Deo
in Christo peractam esse, de hac phrasi nunc nihil amplius dicam, quia postmodum de ea
gendum erit. Nec ut ad rem redeam, qui est xius petibnam sustinent,sibi tribuunt, quae ejus personae sunt propria, hoc ipse, quod alterius per nam iistinent: regnum regis,non dicitur vicari regis Dat Dei templum, Christi est, regnum vero regis si vicarius suum diceret, crimen teste majestatis committeret. Subditi non. sunt ejus , qui principem repraesentat, nec eju&dicuntur,sed sunt dicuntur principis esse: at Dominus Christus venit visalae populumsu Mata .v. 21.&Johan dicit. τα δαηλία.
55쪽
CAPUT I. CAP. I. Secundae Classis argum. De loco Psalm a vers 12. HActenus prima Classis argu mutorum fuit,
sequitur jam secunda quae continet varia testimonia pro Deitate Christi, ex solo V. Tost. deprompta inter illa autem primum occurrit CX Psalm et Argumentum quainludem hujus loci est ex versu ultimo desumptu est;ubi sic c-gitur Osculamim Finum, ut non irascatur is pe
reans in via, cum exarsierat vel minimum ira inrs, beat omnes qui confidunt in eo margumentum
hujus loci geminum facit Socinus pro sententia nostra,prius est illud, de perditiones beatitudine ; alterum cst fiducia in Messia coli canti . Syllogismus , ex primo argumento Ormatus,sic habet Fbus Dei enservare peta Focin re a Christi I hoc ut testatur hic locus Psimi. fag. I. Socinus prim assiimptionem negat , quia in imo quidem dicitur,peraturos istos, bus Messe fias irascituris beatos spe qui confidunt in illo, non vero Messia esse istam potestatem beandi 2 perdendi, TResip. Nihil lila assumptum quod ex Psalm a.
revera non desumptum,nam cum dicitur,et non Masatumis pereatis in via cum exarsit vel mιη-um ira e us , satis profecto indicatur,iram illam causam esse perditionis impiorum , quamvis verba in rigore sumpta hoc non di
cant, quod assumptum est , satis inter manifestum est plus quam ex mille sacrarum litera-rm locis ejus esse punire iraemio assicere,
56쪽
cujus mandatis homines morem gerunt aut
immorigeri sunt rimo non aliter impios exitio dandos quam ab ipso Messa , cui sunt rebelles, hoc eodem Psalm. v. p. satis indicatum est, ubi
striptum est confringes istos virga strua Instat Socinus, posse Dei beneficio prin Messia esse, ut
non sit alterum. Respon. Punire ob neglectum Messiae cultum aut ei confidentem beare Messessae neccsiario est ut jam ostendi neutrum cjus commu nicatione gratices est enim illud aeternum exitium infligeret vita aeterna donare, proprium majestatis divinae summaeque potest itis hanc vero potestatem dicimus esse tantum ejus qui per naturam o essentiam Deus Secundo respondct, majorem dupliciter di .stinguendo. Primo De imperium prorsus illimitatum esse Christi vero regni sui cantalis concis sim esse e limitatum, ic assiimptionem non esse veram. Verum dicimus, hanc distinctionem,eQ sensu,quo,eam adversarius proponit,ex humani cerebri lacunis haustam csse: nam cum duae tantum in tota universitate hominum cla SVc η-
ses sint justorum4 injustorum , qui omnes &pet singuli subsunt potestati vitae necis, quam Dominus noster esiis Christus habet; quod apparet ex judiciali potestate ejus cui si subducat quosdam Socinus, falsi convincitur aper itissimis sacrarum literarum testimonijs; nam ille judex vivorum 2 mortuorum Acst. IO. V. ψ2. judicaturus orbem Act. II vers. 3I. Omne genu quod Deo curvabitur, Christo curvabitur ιμ- tu telo Apostolo Rom. I . . , H certC
57쪽
alia complura loca, nullam patiuntur limit tionem aut exceptionem: imperium autem vi-xaevi mortis tam lath extenditur, quam judicij potestas, imo nulli judici vis aut autboritas esset in hoc imperio unde 'imperi istius , maxim mortalibus 1uspiciendi,notae manifesto
V 36ρ adeste benedicti Patris mei, possidete r gnum. Cedo Socin an abituri in ignem aetemnum, in quos Chriitus, sententiam condemn toriam non laturus , an beandi quia Christo non bcandi 'an Pater iudicabit aliquos quos non judicabit Filius p contra quam se iptum est,Pater non judicat quemquam,sed omne judicium dedit Filio Ioh. F.V. II. Deinde cum ex sententia Socini, hoc Christi imperium vitaei mortis, extendat se ad quae quacunque tandem ratione ad regnum
eius pertinent si enim ille loquitur' tum ii
commonstrem ex ipsius,quam alibi nobis exponit opinione, omnes 4ingulos homines aliqua ratione ad regnum eius pertinere,evicero hanc distinctionem adversari ineptam esse. Quod autem omnes & singuli ad Christi regnum ali- quo modo pertinean patet ex eo, quod scribit,
Rel'. ad omnibuι hominibus stis praedicatum fuse,cum ipsed os ristus, primum quasi in medio terrarum orbe imFrancisci Bd amuntiaverit,inseos Discipulos deinde in unia Pucci versum mundum miserit, is praedicarent Euange- cap. ii Ebum omni creatura. sibi testes essent, que ad Apar fas timum terrae quare consilium Dei fuisse dici ρο-3ao '6, at omnes prosus a munes C. Wram nossenw- quesidem haberent proindeflimn paucis qui
58쪽
sse Christo nunquam audierami, id justo Deijudicio quamquam illisil per cognito, contra primum qu decietumfactum suisse,statuendum omnino se detur. Hactenus Socin. Si ergo tale decretum
aliquando fecit Christus, de praescribenda omnibus, singulis fide, ijsdemque vita aeterna
promittenda, He interdicenda incredulitate sub poena mortis , profecto hoc non potuit ine imperio vitae Mortis in omnes& singulos; aut alioqui,plus sibi authoritatis sumpsit quam par esset , quod nefas cogitare Deinde cum dicat adversarius , si sunt qui de Christo nunquam audiverunt, id justo Dei judicio, contra primum ejus decretum factum esse, satis ostendit, causas justi istius judici in hominum improbitate latere, utpote,qui bleat semper , totum negotium dispositionis divina de salute hominum, ad humani arbitri libripendem referre: hcc enim est illa Helena pro qua ille semper quoque pugnat, foveniunt considerandi ut inobedientes Christo; crgo ad regnum ejus spectant ut immorigeri, in quos proinde regi Christo jus mortis. Denique sentit adori
rius cum suis, Christum omnium Salvatorem, quia omnibus vitam aeternam est daturus, quod
ille prorsit illimitat accipit. Est itaque haec
prima distinctio extra contra scripturas cxcogitata Secundo majorem ita supplet ille qui ex si habet imperium scit cet vitae ct mortis, vel
quod idem in perdendi silvandi potestatem, ille
hoc de Christo, cum ille ex Dei dono habeat ismucro major illimitate accipiatur , tum illamst ames r
59쪽
esse; nam inquit in propositio si s emi Deus habet imperium ira ct mortis , non aliter intelligi Obet, quam illa situs verus Deus habet immortalita
Ad enervandam distinctionem istam , qua dissolutam totius argumenti vim putat adVC sarius, ostendam imperium illud rei creatqincommunicabile esse Deo illi uni quarto modo proprium; non esse imperium ex gratia Se dono,in qua responsione pronum puppim caus
sus semper collocant Sociniani. Hoc imperiuna ergo subjectum suum non egredi, ita docCo. Ea ratione de modo Deus est Dominus vitae mortis , qua est Deus unus Nat unus est simpliciter, ergo ea ratione Dominus vitae iso tis quod deserth dicit Esaias s .v. ΣΙ. sicut enim ibi dicit nutas Dein prater me, sic se Servatorem dicit, 'ostea mih curvabitur omne ge--,ergo Christus aut est Deus illes Dominus, aut non est Dominus. Nullum porro est attributum , nulla actio, nullus titulus, qui magis, nobis ob oculos ponat Dei super res omnes minentiam , ergo illud dominium non est ait rius quam hujus Dei. Profecto si quid est, in quo Dei sublimitas apparet,certe hoc est nec adversarius hoc dissitetur Lergo neccis est sh tuamus, aut hoc Deum sibi servare, tanquam proprium insigne majestatis suae,aut rem creatam sibi exaequare aut si hoc donat ei qui non est Deus sequetur, posse eum,se prorius authoritate sua, praerogativa omni privare , a quo vel ipse Socinus abhorreire videtur pag. y nec
sequetur aequalitatem non induci, quia latuit
60쪽
ή30od Deus est Dominus a se , Christus ctoriae Minime sequetur inquam, quid in
citiori si rex aliquem admitteret in regi ei taxis consertium, rex cum sibi dono xl itate sua exaequaret; quod si in totum C tri Porium jam dono suo supra se exalt Tum vero rex quoque quamdiu rex est dei lasse non abdicat, regis majestatis insignia
iam Corramunicat, ergo nec Deus. Accedit unus tantuna in sensu antisociniano Deusnetis Patribus in V. Testam fuerit agnitus, sque Olius cultus prius criptus, & nullus,r eum Praedicetur tot Dominus vitae . - cumque ista Deorum dualitas a Socinianiseeta, ipsis sit praecipuum Christianae religi mysteri mi, David proinde incognitum,ne est fateamur , cum Christus ibi praedic Dominus vita, mortis fuisse a patribus xum natur, essentia Dominum. Quod te Socinus ait, tum Deum habere imp am vitae & mortis , sicuti habet immortalita-ma id sine veritate dicitur dispar enim ii : haec duo ratio est. Transeo ad alterum argumentum e loco Alim Salm a formatum quod sic habet. Ille in quo an um ex
se considendum, ent Deus ille unus Dat in bruti ρώ- n considendum : Ergo minor in textu est,ma υ tu Orest in nobis loco Hieremis et . per bonam
Nnsequentian mo etiam expresse valde: nan
futile est quod Socin. adseri non siqui exco, Tisid malidictus en,qui confidit in homam, in Deo