장음표시 사용
31쪽
. 16 CAPUT IV. similem adserunt ut Deo illam possibilem fuisse ostendant. Ssscis. Secundo excipit,μοι nulla distinctioim nota se pM 'i' inter particulam , ct Psis verba,vis pricto. Et propterea de Christo hoc testimonium non acc-piendi m. Respondeo reperiri in antiquissimis Stephan odicibus, deinde etiamsi hoc verum csset, obstarct ipsa coniunctio copulativa nec non rerum connexio: si copulativa coniunctio deesset, non sequeretur hoc testimonium, non esse testimonium de Christo.
Terti excipit parum verisimile esse, simplice istam particulam me sto addito distinguere. At
hoc frivolum. Hactenus de negatione minoris illimitata.
Jam dc negatione minoris limitata. 1 pr mae exceptionis,quam ibidem prolixe proponit, praecipud videtur in hiscesverbis : Ouamvis igitur in Psimo, hujus mundi abobra atque mutatio Θ ipsi Dis Ἀγibuatur, nec Fili Dei ulla mentio per pu' ta L; tamen,quia Deus,nonni per Fibumse m=' illam Dcturus es propterea ad Filium vaticina ιο ista ab Apostolo merito accommodatur hic Christo concedit abolitionem mundi,verum illam in Psalmo hoc de eo non praedicari. At sic respondendo diserte negat, quod assirmat Apostolus: ineptum autem est dicere,actionem aut rem aliuquam , de aliquo praedicatam esse, propterea quod res aut actio illi competit. Consequenter etiamsi millies hoc verum sit,Christum aboliturum mundum, si tamen hoc in Psalmo illo scruptum non est de conon verEdicitur scriptum
esse: sane quam illud absonum I gh peti-
32쪽
tum Christum hic appellatum Dominum illum qui aboliturus mundum, quia Dominus Deus per Christum hoc facturus si hoc voluisset Apostolus omnino aliter loqui debuisset aut nubia est verborum significatio aut id tantum significant,quod qui ringit ad libitum,quae amplius
hic dici possent, repeti possunt iij quae dicta
P g. 9. laripti nostri. Sequuntur jam rationes adversarij, contra membrum prius Prima est,ideo adducta haec seba tantum, ut poneriora in telligerentur. Resp. falsum, contrarium demonstratum. a. Nulla necessitas allegationis. Fallit adversarius fallacia non causae ut causae loco enim relativi ἀυre potuisset Apostolus vocem caeli sumere. Secunda evasio sic habet. Dico ab omni veri Soci.
similitudine abesse quod Apostolus protulerit testi- pag.
monium, unde probetur Chranum est is terra creatoremfui sectc.ratio LE,quod Filius qua crea tura cum angelis comparaur. Resp. Falsuuaria
que hic Apostoli scopus quod fingit antagonista
ut supra probatio ex voce factus nulla est; nam saetiis praestantior, quia ejus praestantia patefacta : sic Deus glorificatur S. cxaltatur, Rhau accepit honorem ingloriam a Patre voce ad eum de sociis. lata .Pet. I. v. 16. Hic e t Filius meus di ctus: agis . Nihilo plus valet probati et voce κληρονομειν ' ducta negamus ejus significationem hic ex etymo ductam locum habere. Tertio inquit absurdum, creaturam conferne Socis.
cum suo creatore, tanto es timoniorum apparat , p.rc. ρ .etjam quatenus creator LE. Resp. Creatorem
esse Christum, non sumit sibi Apostolus, sed
33쪽
, CAP. IV. hoc est illud, quod addi it, ad demonstranduini
eius super angelos excellentiam. a. Eratho rno fuerat ex Urmitate carnis crucifxusae Cor. 13 V. . Mortu perpessione angelis inferior. Heb. 2.v.9 Non ergo supervacaneus ille testimoniorum apparatus, ad ostendendam Fili Dei super angelos excellentiam i quae hic contra Bellarm. adsert nos praestare opus non habe
Socis Evaso tertia Verba prima ad Christum non pag ioa pertinere, quia nusquam alibi Chri tus deserte legitur caelum tern4m creasse. Resp. Leguntur aequipollentia ut postea suo loco demonstrabiatur. 2 Ait creatio quando Christo tribuitur quaecunque tandem illa sit nunquam Chri Eo ita tribuitur, ut dicatur ipsi creasse, sed per ipsum creatio facta esse. Resp. Hoc nimis elumbe ad evertenda ea, quae in contrarium attulimus. Accedit, quod nusquam etiam in Novo Testa expresso legitur Christum Mundum aut Coelos aboliturum.
sbes, Quarta evasi , quod 'ac expositio pugnaret, b, cumFδε Θmboli Apostolici, qua Deum Patremr tum creatorem confitetura, 'est' injuriam
antiquitati facit, dum vult Patrem creatorem
exclusiv dici quae quaeso antiquitas illa quae professa fidem in Sp. S. Filium non est confesta
creatorem; omnes an quotquot hodie eκ- catech tantantiquitatis testes , vel ipso Socino teste Racopi ' pag. 77. Filium confitentur creatorem orbis. cap d Restat ut diluam ea quae a Catechismo Rae moecoviensi contra proferuntur, ut ostendat prius
ribit membram non esse testimonium de Christo.
34쪽
Ejus verba sic nant. Quae posterior oratio, cum sine verbis superioribus , in quibus sit coeli ter xaeque mentio, intelligi non potuerit, cum sit. cum ei, per vocem ipsi conjuncta, eadem illa verba priora idem antea commemorare necesse habuit. Nam si ali scriptores sacri ad eum modum citant testimonia scripturae, nulla adseducti necessitate, multo magis, huic necessitate com lso id faciendum luit. Sed de ratio nibus hisceri quod momentum habeant , cxdictis judicium fiat. Objicit ibidem articulo sequenti, similiascriptura loca, in quibus , non omnia pia allegantur , ad prasintem scopumspectant veluti Mat. IT. V. 18.19.2 21 ubi nimis apertam ekt inquit versicuis 4'. tantum ad propositum Euangelistae pertine re, cum id voluera probare, cur Chri tus,ne palam feret, interdiceret. Deinde Act. a. v. IZ.I8. I9.2O. 21 ubi etiam tantam vers 17. 8. ad proposium
Petri ApoLZolifaciunt quod quidem it, ut Sp. S. 6s umsupra Apostolos doceates ibidem v as.
26. 27.28 ubi palam n tantum V. 7.ad propositum facere' quandoquidem id probat Apostolus Christum a morte detineri fulse impossibile. Deni que in hoc ipsi capite v. s. ubi verba haec dilexi tij Zitiam , dio habuisZi iniquitatem, apparet ni h pertinere ad rem quam probat pol Eolus , quaest Chris uni pras tantiorem fastum angelis. Resp. 'rimb generatim , totum hoc si detur nihil inde officitur , nam inter probationes nostras , prius membrum etiam ad Christin pertinere, non est id nec tacith nec expressib,in omnibus allegatio 'ibhs hoc perpetuum esse, iit
35쪽
quicquid adfertur', direm faciat ad proba dum id, quod probandum proponitur , quemadmodum hic totus discurius hipponit 2.M gna dissimilitudo inter istari hunc locumAp stoli nam hic locus, aut sensum non habet, aut ad scopum quem diximus est referendus praecis . . Non est usquequaque verum, quod de locis illis dicitur, nam locus Psalm. I tias agit de resurrectione Christi. 4. In locis ali gatis omnia de eadem persona intelliguntur, quod hic est λκει ins Ov, hic ergo idem fieri oportet, cum hoc scopus Apostoliac conjunctio Λ continuatae orationis tenorin subjecti Otrobique identitas postulent. CAP. V. Primae Classis argum. De loco Esa. c. v. I. IOh. 2o. V. I.
Rgumentum in forma Hypothetica sca L habet. Si Christus en ille, cujus gloriam Esaias se vidisi Hcit, tum Christin In unus ille Deus
velis. At verum prius,ergo posterius. Duplici ratione obnititur Socinus , negati ne minoris, inde negatione cosequetiae majoris. Socin. De negatione minoris primd dicit Iohannis e pag. Lo3. Mad Deum commode referri posse ' quatuor aves 3 . consequente versiculos per parenthesin legi aut debere aut saltem possi, apertissimum esse, versiculum demum a. cum isto 3 . ct sensuis verbis conjungi,cum ali quatuor intermedi videri possinsa quantum proposito digredi.
36쪽
Resp. Ex concessi parenthesi non sequitur, verba haec sine incommodo ali referri posse, quam ad Christum, nam continent diseria probationem incredulitatis Iudaeorum, ejusque causes exponunt, in hunc ipsis finem , ab Euangelista allata sunt; propterea Se hic frustra est Socinus, relationem , quae possit fieri, ad Deum, in pronominibus ejus Meo,potissimum ex verbo sanem colligens probat enim Ioha ne ex Esaia quod dixerat , non credebant in eum. dx causas exponens , subdit alierum vaticinium de eo v. i. Haec dixit Esei qui ve sus de Christo exponendus, cum consequenti de eo agat: πλοὶ ἐπιθυο - άυτον verba illa, locutus est de eo , sensum habent planum nempe de Christo accipienda esse, hie enim de eo perpetuo sermocinatur Euangelista. Soci
Hilae sic positis , concidunt Milla quae sub pag. adit Socinus cxemplum illud ,ex Euangelio Ioha. cap. 9 impertinens est: nam ibi dilecth Christus nominatur .aa. II. Saepius in antecedentibus nominatus est, adeo ut si quis de alio hoe vellet intelliuere ille oculos ad claram lucem occluderet cita, hic omnes circumstantiae indicant de Christo accipi debere haec verba. Postremo addit, legi in quibusdam exempla bus pressi πειν α , - τοῦ λοῦ, in codice nimirum auodam vetustisimo cujus memini editio Graea Rob Steph in Folio ct codex Graeus editus a Christophoro roschovera nuri amas 1 sq. Resp. Lectio communis secus nabet Metiamsi haec peculiaris lectio probaretur,tame nihilominus per voce, Lichristus intelligendus esset.
37쪽
Consequontiam sibi impugnandam sumit
adversarius, cum dicit. Verum demus adversa- js, omnino pronomina ejus es eo Christu referre: num continuo sequeturίhristum esse ilia Dominum, ab Esaia invistisne illa conspectum Ration egatae consequentiae est,quam multis persequitur SO- cinus, utrumque tesimonium Esaia ad rem futura respicere verba Iohamus ad utrumque refere debere, praesertim cum dieat,haec dixit,non hoc dixit. Omnia quae antagonista in prima hac impugnatione consequentiae dicit, eo recidunt, ullostendat gloriam illam , quam Iohannes hoc loco Esaiam vidisse dicit, non esse illam, cujus visio describitur apud Esaiam initio cap. 6. Vult Socinus utrumque illud , vidisse gloriam ejus, es locutum fuissi de eo, ad utrumque spectare locum. Nos dicimus verba illa, vidit gloriam ejus, referenda esse tantum ad posterius moti plana convenientia quς est inter principium
Esse. 6. visionem hanc glorie, de qua Iohannes hoc loco alterum illud, convenienter detestimonio priori intelligitur, in quo Esaias ad modum luculenter declaristo eli vaticinatus. Neque etjam verum est, gloriam ab Esaia visam, fuisse gloriam non pr sentem Falsum hoc esse apparet ex omnibus4 tingulis,quidiserte extant in contextu Esaiς. Vidit enim Domi Acin. num sedentem Scraphim astantes acclaman- pag. to tes angelos c. At verbianc gloriam quarti vidisse Esaiam Iohannes assirmat, referre ad aliam quandam gloriam , quam Christus post
passiones suas erat consecuturus, per admira-
lem obduratorum Iudqorum conversionem, hoc
38쪽
hoc sane nimis longe petitum est, d ex rebus perspicuis, nigmata cudere cimo Iohannesciuia dicit haec dixit Esa quando vidit gloriam ejus, aperte satis indicat, se ad celebrem illam dc decantatam visionem Ese. 6. tam graphictilescriptam respexisse. Secundo ait,concesso agi hic de gloria int in vi δε- fomissa Ela conspecta,mde tamen nonsequi,Chri 1 m esse illum Dominum se Iebovam, quem Ela. - tunc e vidisse ait Inane κρ,1 υγετον est illud, quod hic objectat Sociniis , aliud esse videre gloriam alicujus, aliud vero aliquem videreri quod Iohannes dicat Esa non quidem ipsum christum vidisse, sed gloriam ejus r nam hic cert ista sunt aequi pollentia, Dominum videre gloriam ejus videre. Nam quod Esaias diaeit, vidi Dominum,in postea v. s. ci millum rogem Iehovam exercituum viderint oculi mei, hoc
Iohannes reddidit,vidit Aliam ejus hoc ipsum insuper ex reipsa patet , non enim vidit Esa.
gloriam Dei, nisi quia vidit Dominum Osia
insidentem angelorum satellitio stipatum majestate maxima decoratum pu- 13. Instat amplius, hanc gloriam accipiendam, de gloria illa Evangeli Iuleis annuntiati postmodum gentibus patefacti. Negamus Pr
ter rationes nactenus expositas, neque quia in ocis istis allegatis,nen e Esa. 34.V. a. V. Q.V. s16. U. Ia 66.v.r 8,&Ela 6 agitur de illa,sinu,
tu illa verba v. 3 implet tota terra gloriarius, de eadem accipienda esse aut si de ea accipia tur, non tamen obtinebit quod vult Socivus,
tum enim sensus erit Dominum Iuliovam,
39쪽
quem tum videbat Esa plenum majestate, gloria, fore aliquando gloriosum , per Iudaeorum4 gentium vocationem.
Cap. VI. Prima Clastis argum. De loco Ese. 8 vers 1 3 14 Luc.2. V. 34 ad Rom. 9. versio. I.Petr. a. vers 6. Locus ille Esa. 8 passim Christo applicatur. Negat adversaraus verba Simeom esse appli-
Socin cationem intius vaticini3 quanquam vero aperta pag. Iaa mentio locissis a. non fiat, nihilominus est a commodatio certissima ; nam in rebus consensus est, in verbis convenientiari admodum frequens hoc est, omitti allegationem loci, umde desumpta sunt, quae ab Apostolic Euangelistis producuntur imo quandoque me in genere quidem indicatur, hoc scriptum esse,quod adducitur ut Mati. ar. v. si ubi illud Hoyan Fili David, c. exis alm.148. V.21. 26. Gen.
Getis. Quod attinet ad locum Pauli ad Roman. v. pag. 123 summa responsionis Socini huc redit tum te . locum EF δ de C sto non loqui, neque Paulum istum locum revera hic citare. Oppono Esaia non vaticinatum isto loco de Christo, non demonstravit adversarius, imo contrarium est verum ex aut ritate Apostoli, qui verba Esa. 8 ut vaticinium de Christo, cum verbis illis Esa. 28 in unam sententiam congessit et nec Apostolus ita distin
40쪽
distinguit ut Socin hic distingui cupit temere;
nam Apostolus veteris scripturae authoritate, munivit totum hoc, quodv. 33. protulit et ubi lex non distinguit, nos distinguere non debe
In loco Petri dicit, ea a Petro, non de Christo ipsi exponi, sed ad ipsum accommodari, proptererentum quendam similem, nam inquit, de Christo apparet dicita fuisse , non interseruntur ddi1--ἡ 9 illis ponuntur. At contra non ista fuit ordinis ab Apostolo servati ratio,sed methodica rerum dicendarum tractatio. Secundo instath c verba, non esse prophetiam de Christoclitia multo ante Christi aduentumis ejus tempora impleta fuerit. Ad quod respondetur ista ita tum non accidisse ut non fuerint implenda necessa rio post adventum Christi in carnem; nam de Simeon inpostoli duo Petrus lautus verba haec, vaticinium esse de Christo de eventibus duum generum ad praedicationem Eua
gelij ipsius exstituris,nobis exposuerunt. Cap. VII. Primae Classis argum. De loco Esa. o. V. 3. Mai. 3. v. 3, Martari vers 3. c. 3. vers. .
T Uic argumento Socinus cum tantum logi Socis. LI civitia objiciat ut a Iesiuitis proponitur,Iyri de eo nihil amplius praesenti loco dicemus, inservaturi, quae hic dicenda essent, ad ejus vindicationciri ad locum ultimi argumenti primae