장음표시 사용
301쪽
namq; stant ex schola D. Thomae Dominicus Soto in . dist. s.
Christianae Philosophiae tract. i. cap. I. Tu mel I. a. quaest. 89. art. 5. disput. q. Serra quaest.2. de Fiae art. 7. & Vincentius Ferre, quamvis opinioni contrariae assirmativae adhaereat, eam tamen 1ententiam negativam valde probabilem esse contestatur in Tract. de Fide quaest. 9. g. 3. num .sa. ubi pro illa sententia negativa adducuntur Scotus in 3. dist. 23. quaest. 2. AZorjus lib. 8.1ummae cap. 7. Enria. lib. q. de Sacrament. cap. a I. I. a. Gaspar Uriadodi1putat. 8. dissicult. 7. Ρuente Uriado disp. - . g. q. Palaoco m. I. tract. q. disp. I. quaest. I. num. 7. Emanuel s1 verbo
es, Corduba lib. a. quaest. q. pro possit. 3. Ex schola Scoti prodeunt pro eadem sententia negativa Andreas Vega lib. I .in Tri., dent cap. a. Michael de Medina lib. . de recta in Deum fide cap. Io. ambo inter Theologos Tridenti ne Synodi cooptati, Aretinus in 3. dist. as..quaeit. I. art. 8. Poncius incursu Theologico disputat. 29. quaest. 3. conclus. D dc num. I 6. Mastrius de Meldula tametsi opinionem oppositam assirmativam tueatur in 3 .di1put. 6. quaest. I 6. nihilominus ibi art. I. num. 4ro. sententiam negativam valde piam dc probabilem esse candide fatetur. Extra auas celeberrimas illas 1cholas docent eandem sententiae negativam Suarra disp. ra. de Ide sect. q. Turrianus disp. 26. dub. . Arriaga disp. I a. de fide feci. a. subsect. I. Heri nex disp. 7. quaest. s. num. 49. Cardinalis de Lugo disput. ia. de fide sectiq. Madernus quaest. 3. art. 3. Cacheranus tom. 3 . Theolog. AD sertivae tradi. 5. lib. I. Cap. s. g. 6. dc 7. dc plures alii. Insupet SuareZ loc. cit. asserit eandem 1ententiam negativam esse consentaneam antiquis Theologis Hugoni Victor. lib. I. de Sacram . par. Io. Cap. 6. dc 8. Alensi quaest. 6s. alias 8 a. memb. a.dc 3. Alberto in 3. Gist. as. art. I. Sca. Richard. art. q. quaestia. Sc ad a. quaest. I. dc videri sententiam S. Thomae 3. par. quaesto 69. art. q. ad 2. neq. at jud sentire Scotum Gabrielem dc aljos, .
rui solum loquuntur de necessitate prςcepti. Idem testatur Carinalis de Lugo loc cit. inquiens, illam sententiam negativam esse communem inter Recentiores Societatis, videriq. esse D. Thomae 3. par. quaest. 69. art. 4 ad a. de deinde observat, plures ex Authoribus pro contraria, opinione allegatis non loquide necessitate medii sed solum de necessitate praecepti, ut bene
de Magistro, Scoto, Gabriel, dc aliis probatum asserit a Coninclidisput.
302쪽
29 disput. l . ii num. 134. Alii subdit idem Eminen. Theologus, ea modificant, ut Sotus, qui Censet, eam necessitatem solum procedere, quando adest copia Praedicatoris, alioquin posse 1uppleri per fidem implicitam, quamvis haec modificatio destruat totam sententiam , cum posita copia praedicatoris, & notitia obligationis jam esset ignorantia vincibilis, qua stante non posset homo justificari. Tametsi vero non nulli ex laudatis Theologis pro parte iam gativa distinguant inter fidem explicitam in re ipsa habitam, &inter habitam solii min voto, & priorem negent, unquam fuisse omnino necessariam. secundam assirment semper requiri, attamen isti Authores, ut solerter expendit Arriagal OC. Cit. non differunt a scriptoribus absolute negantibus eam omnimodam necessitatem: etenim ea necessitas, quam illi A uthores addunt de ea fide in voto, a nem mere ipla negatur, nam omnes fatentur, fidem sussicientem, & necessariam ad salutem debere esse talem, qu sit virtute fides Christi Domini , Trinitatis, imo aliorum misteriorum, quandocunq. detur postea sussiciens pros,ositio illorum; hoc autem & nihil aljud ponunt iidem The ogi in eo voto talis fidei, atq. adeo solum disserunt in modo loquendi ab illis aliis Doctoribus. Testimoniis vero sacrarum paginarum a contrariis Authoribus contra eandem sententiam negativam allatis, S connexionem fidei explicitae Christi cum salute insinuantibus idonea ii terpretatione occurrunt Theologi sententiae negativae sectatores docendo, quod ex indicatis authoritatibus aliquae congrue intelliguntur de necessitate praecepti magnificentius expressa pro Incarnationis, quam pro aljorum mysterjorum fide, cum post Evangelii promulgatione luculentior propositio I carnationis, quam aljorum mysterjorum habeatur; aliquae important eandem necessitatem in fide Christi, quae est in fide Dei. ut cum Johan. I . dicitur: creditis in Deum, se in me credite,& hae dicantur solum evincere connexionem ordinariam un iuS fidei cum alia, & continentiam implicitam fidei Christi in fide Dei; alite vero vel sunt affrmativae, & positivae sunt, ut cum Johan. 6. dicitur qui credit in me, habet vitam aeternam, intelligi possunt de conducentia, non de necessitate illius fidei ad salutem; si sint negativae, &exclusivae, uti sunt geminae authoritates contra Eminentiss. Authorem superius adductae, intelli-
303쪽
gi possunt de fide Iesu Christi non ut objecti, sed ut cauta meritoriae, ita ut sensus sit, nos non justificari,nisi per fidem, quam habemus ex meritis Christi seu ex gratia Christi. Profectb fides Christi ut causae meritoriae requirebatur quidem in lege scripta,
sed necessitate velati, & occulta, at in lege nova requiritur necessitate explicata, dc manifesta, quia non constabat in lege antiqua sicut constat in nova, Christum eme Redemptorem, & moralem Authorem omnium donorum supernaturalium, proinde
scriptura jure in lege nova potius, quam in scriptura singillatim Iraciit nos non salvari sine fide proveniente ex meritis Christi. Quare ad illum locum Apostoli ex epist. ad Galatas reponit Pon- ejus loc. cit. eum intelligi optime posse de via ordinarii, & qua-do potest quis instrui de illa fide, &ad hoc est dispositus. Quoad alterum vero locum exJohannis 3. currit specialiter Arria-galoeo indicato, subsect. a. illum intelligi de iis, qui audita pro-Iositione ejus mi sterii noluerunt credere,nam inlinuat ibi Chrius, talem judicandum esse eo quod non crediderit, hoc est, quod culpabiliter non crediderit, id autem supponit necessario eum audivisse tale mysterium, alioquin non potuisset ullam culpam in eo non credendo committere. Neque obstat comparari ibi necessitatem fidei Christi cum necessitate mortis ejusdem, quia ibi fit comparatio, quoad necessitatem alicujus fidei de Deo non vero, quoad fidem explicita in Mediatoris. Haec autem praecise dicta sint in gratiam Censorum, qui pro sus gratis, & arbitrarie criminis eure imaginarii Eminen . A thorem insimularunt, &contra fas in jus vocarunt. Siquidem Useloc. cit. nullatenus sese immiscuit his disceptationibus aluo instituto longe aljenis de omnimoda necessitate fidei explicitae in Christum ad tuit incationem, & lalutem Post promulgationem Evangelii, sed quaestionis resolutionem suo argument inopportunam de controversia adhuc ab Ecclesia non definita,& de re mere adlaphora, de qua a Theologis citra laesae fidei periculum in utramque partem impune disputatur, in medio reliquit .
304쪽
NOTA. H A sunt, ex praefato libro notanda putavimus, DIS PUNCTIO. HADc simi verius dixisset Censor captiosa molimina, haec
technarum,& Offuciarum congeries in Cardinalis Slandrati opus dolose elaborata. Iure optimo olim S. Prosper fidissimus S. Augustini discipulus conquestus est contra Collatorem C. i. quosdam opus magni sui Magistri de correptione, & gratia legille ,, Ut mensuras sensuum, Pondera locutionum, numerosis 1yllabarum insidiosi scrutatares eventilarent, magnumque seri aliquid conficere praesumerent, si catholico Praedicatori nori tam erroris assigerent. Hujusmodi quoque 1 ubdolis artibus in eundem librum Cardinalis Ssondrati depugnatum est a no nullis Aristarchis, quibus modicum visum fuit, ei volumini cla-culo genuinum infixisse, ineras tricas,& labyrinthos, inanes gemras: &ineptias aggeraste, multiplicis erroris dicam scripsisse, Potentium aures, atque animos Callidis praestigiis insincero Eelo contectis praeocupasse, atque simpliciorum rudiorum P mentes inanibus rumusculis circumvenisse, ni ad elevandam, ac ponitus obruendam tanti Scriptoris Authoritatem scriptiunculas captionibus, & ambagibus scatentes quaquaversus spargerent, inhumane in defunctum desaevirent, atque atrociter inquireret
in ipsos verborum hujus libri apices, cum catholica Authoris mens, atque sanissima sententia si ubique apertissima, perinde ac si aliquis lucere sistem negaret, nubecula tantum circa illum exorta, quamvis aljas mille radiis se prodat. Iam ab initio praemisimus, totam operis hujus texturam, omnes, singulasque voluminis istius periodos in vindicias divinae bonitatis, ac misericordiae in universum humanum genus effusi stimae. Calvino, & Jan senio proscissae, &pene profligatae Con spirare, ac proinde consultissimus Author, eam con1cribendi hujus operis viam iniit, quam doctissimus Petaujus lib. a. de ec-elesiastica Hierarchia cap. 8. similibus in argumentis sectandam commonstrat. is Solent plerumque, inquit, non externi tan-
305쪽
is tum modo, sed etiam christiani Scriptores rem eandem modo,, eXtenuare verbi S,modo amplam exaggerando facere,d um in- is stituto, argumentoque ser vjunt, quod innumeris exemplisis illustrari potest. In est enim in unaquaque re multiplex, acri di versa ratio, quae utri uiuis ansam, α argumentum praebent, quod notavit Aristoteles in Rethor. lib 3. cap. a. Neque ab is hoc usu loquendi sermo divinus abhorret, velut cum hominis is dignitatem aljas sic extollit, ut eam Angelicae supparem faciatis psalm. 8. Minuisti eumpaulo aninus, inquit,ab Angelis, imo divia , , nae, ut Hebraei hunc locum interpretantur. Aljas in infini- tum abiicit, ac deprimit, ut psalm. I 3. Domine quid est homo, is quia innotuisti ei Oc. homo vanitati similis factus est Oe. Non arguendus ergo, sed impense laudandus Smndratus, quod Apologiam pro Divina bonitate, ac misericordia contra Calvinum, .& Jan senium adornaturus quidquid ad divinae bonitatis, ac misericordiar commendationem conducere poterat, locupletissime congesserit, & magnificentissime extulerit, ac provexerit , non minora nec inferiori stylo de divina justitia dicturus, si de ea argumentum capessendum suisset.
P Lurimae adhuc in eo libro extant propositiones, quae minimὸ probaripossunt.
O Sententiam liceat mihi hic cum Tertulliano cap. 2. Apol ogetici exclamare necessitate confusam y Parcit, Osaevit,
dissimulat , or animaduertit f Quisquis autem has quadraginta notas Censoris partium affectu liber, & purgato mentis oculo perlustraverit, statim deprehendet,plerasq; propositione, O soris mucrone confossas fuisse detortas, contortas, 'c in invidiosum sensum coactas; obiecta plerumque contra Scriptoris doctrinam absurda consectaria, quae jam ipse alibi egregie dita rat; opposita scripturae, & Patrum testimonia, quae idemniet diserte aliis in locis explanarat; sed haec omnia dissimulanda erant, apertisq; oculis transiliem da, ut tam improbe religiosissimo, ac Sapientissimo Cardingli imponeretur, Sut censorius
306쪽
298 stylus in reconditum arcanum numeri quadragenarii propositionum , Censore sibi jam a principio praefixi vibraretur. Deinde ecquis unquam aequitatis, &rectitudinis non omnino oblitus judicabit, quod quotiescumque Scriptor quispiam pro prin cipali suo themate elucidando, & contrariis impugnationibus
vindicando obiter tantum , ct cursim attingit aliud dogma, debeat omnia ad eandem veritatem spectantia in medium proser- Te , Cunctatq; oppositiones, quae adversum illam effingi possunt cli sibi vere, alioqui non solum sit in crimen vocandus de illis ominissionibus, sed etiam&ommissa tanquam negata, & absurda inteneata ceu admissa reputanda forentp Nihilominus re vera haec tam iniqua, tam absona Notatorem istum exigere vidimus ab Authoro, quoties ipse soliim per trantennam, vel aliud agens theologicam aliquam veritatem memorat. Imo quod homrendum dictu est, Censor quandoque adversus E in in . Autho- rem obtrudit verba, quae ipsemet Ssondratus tanquam ab Adversario contra suam doctrinam obiecta adduxerat.
NO T A. M inta alia reprehensi.ne digna occurrunt , sue in locis sacraescripturaeparum eliter Iaudandis, O novo quodam modo explicandis, atque ad proprios sensus contra Regulam Concilii Tridentini contorquendis, sive in citandis Sae Patrum, praesertim S. Augustini, ct S. I bomae authoritatibus contra verum eoru en- sum. - DIS PUNCTIO. X utriasque Juris dispositione sancitum manet. Fructra a legantur, quae non exhibentur. Inter quadraginta propositiones nigro calculo notatas paucissimas reperire est, quae mutilatae, Obtruncatae, mancae, interpolatae, & dimidiatae non sint; Proinde quis cordatus in animum inducet tantam Censoris humanitatem ergὲ Authorem , ut tam Compertos , tam exploratos . tam perspicuos ejusdem lapsus minimein aprico collocaret,& gravioris cauterii centra inureretp Profecto umbram, ut cum Tertulliano loquar, sine lumine colorat, qui vel unicam Propositionem. Censoriamota dignam ex hoc libro Emin. Ssor
307쪽
asydrati extundere praesumet. Undδ Censori haec verba S. Augustini lib. de dono perseverantiae in fine reponam is Qui errare - Cardinalem Ssondratum existimant, etiam atque etiamri diligenter quae sunt dicta considerent, ne fortasse ipsi errent. NO T A. Non nulla etiam verba interdum supprimuntur , aut trun
O Lepidum caput ' Viden, ut mutato nomine de te fabula
narreturi Aut horis sententias i te diminutas, & verbis propriis denudatas jam Lectoris oculis supposuimus, sed hocce Censoris, non Authoris crimen propria obstrepente conscientia excussum, non accusatione, sed confessione diluendum erat. Porrti Vigil jus Djaconus lib. 4. Contra Euthychetem decertans pro S. Leone magno, cujus scriptura Euthychiani Nestorianismo sordere blaterabant, ita in eos invectus est ,, Inho.., , nesto utimini officio, ut superiora demendo,& inferiora nonis addendo, ita media eligatis, ut verba sententiis exuentes deis eorum nuditate pro arbitrio ludatis ia
NOTA.S Dὸ denique in carpendo oblique eorundem Patrum, O mam me S. Augustini doctrinam. DISΡUNCTIO. Hoc purum, & putum mendac jum jam non semel deteximus , & exsufflavimus: Apage nugas lNOTA. CAEterism dubitari non potest, quin liber tum ob Authoris fam5.
indignitatem, tum ob editiovem factam in Urbe permissis Oac. Congregationis S. Ossicii, ct cum Iolitis approbationibus ab omnibus sit eum magna curiositate legendus. DIS-
308쪽
CEleberrimo Eminen . Authoris nomini adamussim respondet hoc opus. Censor in se ipsum divinator praesenserat. non minori omnium eruditorum plausu excipiendum hunc librum, quam quo excepti sunt alii ab Eminen. Scriptore elucbrati, ac proinde ob privata partium studia in cunis ipsis nascens hoc opus praefocare indecoris artibus studuit, sed sparsus per cuniculos pulvis in caput insidiantis exardescet. Velit, nolit Censor, aliis pluribus a Sapientissimo Cardinali editis volumi nibus haud quaquam degener est iste fetus. Pauci autem sunt ex eo genere hominum, qui hausto semel odio quidquid vident, aut intelligunt, ut fabulosa illa Agave, atro, quo imbuti sunt, selle illitum statim arbitrantur. NOTA. CAUOlici quidem, quibus avitae doctri e conservatio cordι est,
tam nova, ct extraordinaria in eo nous e labore cernent.
CAtholici quidem, quibus avitae doctrinae conservatio cordi est in eo libro piissimam erudi tionem Sanctorum Praesuluin Anselmi Cantuariensis, &Francisci Salesii, ad Seraphicarum Virginum Theresiae,& Magdalenae de ΡaZZis intimo devotionis ametrii relegent, eaque pietatis estata eodem superno amante Spiritus suggesta suspiciunt; iisque religiosissimis ientcnti is magis, magisque in dies ad salutem proficjent, simulque patientiae,
ac commile rationis actus exercebunt erga Censorem, quod eo audaciae,&praefidentiae devenerit, ut non erubuerit in deridiculum vertere, ac ludis, & sannis plebis exponere piissimas sententias,& Astetica dogmata ex Sancti Isimis Doctoribus excerpta, ct in hoc opore A scetico, &Paraenetico inserta, eaque supercilioso fastidio vellit anicularum naenias aspernari. Et sane quem praeterit, qua in lata pandatur janua ad omnem piorum voluminum authoritatem infringendam, si eas voces contorqueamus semel, & captivas trahamus ad al jenos sensus, & op jones mere arbitrarjas ξ Si ergh pro libidine confingere, ac procudere
309쪽
Seriptorum sensa licebit, jam nec in SS. Patrum operibus, immo nec in ipsis sacris paginis integrum aliquid, inviolatum, in- Concussium, incorruetumque permanebit, Istud autem potissimum animadvertendum eli pro axiomatibus, & effatis spiritu libus, atque asteticis, quae si eo pietatis sensu, quo ab Authoribus conscripta sunt, ct recta intentione accipiantur, niihil illis sanctius, nihil religiosus intelligi poterit; E contra vero, si sensu ab Authore intento divellantur, & cavillis technisque implicentur, nihil illis ineptius, & forsan nihil in Deum contu- mel josius effutiri poterit, ut non operoso molimine convictum
dari potest. NOTA.HZEreti ei uero de oblata sibi, ut i quidem putabunt, Ecclesia
Romanam calumniandi occassi e laetabuntur.
DIS PUNCTIO HAD retici sane sibi modo blandientur, recentissimam sibi
oblatam occasonem Ecclesiam Romanam calumniandi, videntes a quibusdam, qui catholico nomine censeri gloriantur, ingenti volumine iterum editas, & vindicatas propositiones Michaelis Baiia Summis Pontificibus aequilIime, & 1andi illime damnatas, eorumque di plo inata, seli Constitutiones, ac Bullas in illorum pravorum dogmatum damnationem jam olim prO-mulgatas , & ab universa Ecclesia receptas, nunc abliujusce furfuris Scriptoribus iii ptaefato volumine prorsus elisas, insulsis interpretationibus depravatas. ac penitus evacuatas. E contrario i idem heterodoxi obstupescunt. ab aliquibus orthodoxis tamale habitum Cardinalem biandratum, CujuS nomen venerandum pariter, ac formidandum erat ipsis haereticis, quorum pi urimi e proximo oculis propriis hauserunt complurjuin annoruintervallo nostri Authoris innocentiis mam vitam, excellentii simam sapientiam, omnesque egregias dotes . ac insignes prς- rogativas plane dignissimas , iro natalibus clarissimo, morum integritate probat illimo, omnigena eruditione, incomparabilique eloquentia celeberrimo, rerum agendulam peritia, mira indolis suavitate, paratissima in omnes beneficentia, Ecclesiastico
310쪽
3o1 Principatu optimὲ administrato, erimiae doctrinae, ac religios L simae pietatis locupletissimis monumentis publica luce donatis ubique Christiana in Republica praestantiisimo, de Romana Ecclesia bene merent illimo, Vaticana Purpura meritissime decorato; in Urbe orbis theatro per paucos menses allidua propemotium aegritudine transactos consumatae religionis, laetenti , ac pruuentiae speciminibus editis inclyto, maximo sui aesiderio relicto, tandemque morte piissime obita glorioso.
NOTA.T I Niversiper orbem ebristianum diverso licet animo avidὸ expe- ctabunt, quid Apostolica Sedes depropositionibus, O doctrina hujus libri decretura sit.
DIS PUNCTIO. UNi versi per orbem christianum dissu si tam Catholici, quam
Haeretici, quorum ad aures non absque ingenti scandalo pervenerunt tot dicteria, fallaciae, praestigiae,& altus, quibus ab hujusce tincturae pereritieIs in S. R. E, Principem,& Apostolici Senatus nitidis limum sidus, tam impotenter debacchatumeit, avide profecto expectabunt, quid Apostolica Sedes in huju-1 modi Detractores dignitatis culmini Apostolico proximae, sequiis me, ac pro exemplari castigatione decretura sit, &justitiae Eclo succensi Cum S. Bernardo epist. 3 s. exclamabunt. Guid hoc livoris, im furoris fuisset, opus utiis, in laudabiae, ubι ni-hu nisi, quo sanae Dei, quod doctrinae saluberrimae, quod aedi
cationisspiritualis est,temerarbo damnarejudicio 'Interim me ex christianae charitatis legibus de vi nctum agnovi ad duplex Censori monitum suggerendum; alterum est,quod ipsemet sibi prospiciat quoad primam, quartam, & quintam ex famosis propositionibus Jansenti Iprensis per Summos Pontifices confixis; istis enim Censorem vehementer propendere loquela ipsius in his notis ab Apologistis Iansenti fere ex integro expilatis forte aliquibus suadebit. Alterum vero est, quod tuae conscientiae consulat Censor, eo quod religioni non sibi duxit Eminentis s. Cardin. blandratum ob Apologiam pro unigeni OFilio Dei humani generis Vindice, immeniaque Dei bonitate,