장음표시 사용
291쪽
ri tate, & virtute socratis id alienum esse ostendit, vocem, &is gen jum suum id appellare, quod tenuis esset sternutatio: necis eum fuisse Socratem, qui tam levis rei momento, vel ad age is dum se applicaret, vel ab agendo desisteret. Ad ea verba Socratis prolata de A sculapio sic respondet idoHalloix o Haud dissiteor, inquit, hoc dinacile haberi argumenis tum: tamen responderi potest e nihil aljud voluisse isto di-o cto Socratem, quam docere Critonem, jam brevi se perse- ctam sanitatim, tam praesenti, scilicet, morte , & jam limis rente, ut sic dicam, in labiis anima s lethale enim venenum is a legitima missum potestate biberat I consecuturum,& simulis speratam , & expectatam beatitudinem animae adepturum.
Ejus enim immortalitatem haud satis idem Crito apprehenis debat. Huic, &paulo ante cum petiissat a Socrate, quonam, , modo vellet sepeliri, respondit ple; Ut vobis lubet, fitamen
,, me ceperitis, nec ego vos est geror, quasi diceret, secundum is animam aestimare me debetis , non secundum corpus: Estis enim illa mel jor pars mei, & ibi potius dici debet esse Socra-
,, tes, ubi ejus anima erit, quilin ubi corpus. Atqui illa vos ef-ri fugiet, nec capi poterit, ac proinde nec sepeliri: de corpo- ,, re autem, quidquid vobis libuerit, facite. Nihil enim meari interest. Deinde mox conversus idem Socrates ad eos, quiri cum Critone aderant, &subridens: b Viri, inquit, ego Cri- toni non persuadeo, me esse hunc Socratem, qui nunc diis sputo, &cuncta, quae dicuntur, dispono, sed opinatur, meis eise allud, quod paulo post videbit cadaver: atque ita inter- , , rogat, quonam modo me sepelire debeat. Id autem, de quo is multum sermonem feci. s nimirum quando venenum bibero, non ulterjus me apud vos futurum , sed ad beatorum felicita-
tem profecturum J id, inquam, frustrisi dixisse videor, eum
is se vos, ct me ipse consolarer . Haec ibi A plura Socrates, velut certus de Animae suae post mortem felicitate. Quam & inculcatam eidem Critoni symbolice voluit, cum dixit deis beri A sculapio gallum, atque omnino reddendum. Tuncis enim illi tantum debebatur, cum esset salus consecuta. Hozis autem de se credi certo volebat modo Socrates, nec quicquais aliud. Non fuisset autem salus consecuta, nisi&anima imis mortalis fuisset, & beatitudinis jam particeps. Favet huic nostrae sententiae, & explicationi Johannes Pierjus lib. a 4.
292쪽
si Hieroglyphieorum, ubi de Galli agit sign ificatis. Quare So-
is Crates moriens, inquit, cum animi sui divinitatem majoris is mundi divinitati speraret se copulaturum, gallum Atacui is pio, idest, animarum medico jam extr1 omne morbi discri- is men positus debere se dixit. Cum enim de corpore migraimis dum intelligeret, convaluisse prorsus arbitrabatur. Ut vero is interpretantur alii, ea de causa dictum hoc a Socrate , quod is lethali eo sumpto pharmaco, sanitatis beneficjum jam sentiari ret, Cum exiret a corpore: a quo omnes anim morbiscatere,
is pululare Gentiuntur. Sic ille, qui deinde ad refutationem is quorundam Latinorum Patrum hi enim tam fere adversiis sunt Socrati, quam faventes Graeci, ut mox patebit in haecis subdit: Lactantius FirmianusSeptimius Horens in Apologetico, is neque non illi omnes, qui cum Ariuotele Platonis verba, non senis D, cavillis luc unt, hoc dusimularunt, tu quosummaesapienis tiae veritas delitescebat. Uide etiam Goropium in Hierogly-- phicis lib. 6. & Antonini Ricci ardi commentaria symbolica is in Aesculapio. M Quod autem verba Socratis nude spectata prorsus alj ud si-ri gnificarent, & vellent quam communis hominum sensus, &o consuetudo serat; hoc, inquam , instigare Lectores debuitis ad reconditiorem aliquem sensum ut in sacris literis, &inis Aegyptiorum mysteriis solet requirendum. Quis enim unis quam, nisi vera periculo mortis liberatus, vel e gravi morbo is 1anitati corporis restitutus debere se gallum Aelculapio senis sit, aut praesetulit ξ Atqui horum nihil in Socrate locnm ha -- buit. Neque enim 1 periculo mortis liberatus est , nequeri corporis sanitati fuit restitutus. Quid igitur sensit, quid peris illa verba Socrates volnit Z Nihil sane aliud, quain ia, quod
, , ante dixi, docere Critonem animae immortalitatem, dc 1uamis in justorum sedes transmigrationem, ubi ab omni morbo, &ri corporis contagio liber foret. Quod si opponatur, videriri saltem in isto facto approbasse cultum Aesculapii, & hunc proo Deo habuisse , responderi potest primo, non id visum iis, ,, qui Socrati de immortalitate disputanti tunc aderant: Secur ,, do tametsi daretur cultum Aelculapii approbasse, & illum M pro Deo habuisse, hoc est, pro homine propter beneficia cu- is rationum, virtutes heroicas in Deos relato nec enim al ia deri Aesculapio sensisse existimandus est tamen cum tali opinio
293쪽
ri ne, Iic enim in se falsi, habere de uno summo Deo veram ,, fidem Potuisse. Atque ut in hoc ostendendo modum dispu- ,, tandi Socraticum sequar, via procedam usitatarum ipsi intemia rogationum. Cedo igitur fas ne est Christiano, cuipjam Di-
, , vorum, seu Petro, seu Paulo, seu alteri cultum aliquem suis prema adoratione i nferiorem exibere, quippiam vovere, vOri tum reddere ρ Omnino, inquis, O fas est, se bonum est. Quari de causa amabo p auia sancte exemerunt, ct amici Dei sunt.
Bene habet. De Judaeo autem qui censes p licuit ne illi anteri Christi legem honorare Abrahamum, vota ei facere, Cultu ,, sacro prolequi Z Misime dufum es, ais, quin licuerit: eaderi enim, quae rn rixero, aut prope eadem ratio locum habet. Recteis dictum . Sed de Gentili homine, qui legem Moysis non no- is vit, quid arbitraris p An ne licitum itidem illi fuit, si quis ce-- lebri vitae sanctimonia torris excessit, & communi suae gentis is existimatione inter sanctos est reputatus qualis ille Job in is terra Aus uide,aut Melchisedechin regjone Canahan an lici- ,, tum, inquam, fuit tali cuipiam parem quoque superjoribus is honorem deserre p Sic videtur. Et in aliis Gentilium terris, is seu Graecia , seu Italia, seu Gallia, seu quacumque alia , si is qui perinde sanctis moribus vixime crediti sint, ac inter Diis vos habiti, idque consentientibus populorum vocibus , nu-
is quid eadem circa eorum cultum, ac venerationem ratio te-
,, nenda estp an vero aliquod discrimen ponendum. Simiatu, is ut videtur, similis debet esse ratio: Siquidem in illis par fides,ri & cognitio, cultusque unius, ct veri Dei fuerit, quam ita, . superioribus riri Age, faciamus, ita existimasse populos, & una Socratem is de Aesculapio, nempe, illum ob singularem in Deum fidem, ,, & ob eximiam in mundo vitam, de ob insignia in curandis is gratuito hominibus benefacta, Divorum numero aggregatumri esse, & multis morbo afflictis, post vota nuncupata, subsidio,, fuisse, ac ianitatem restituisse; an non potuitSocrates ut alj- is ud non dicam saltem ab sque culpa, & Dei injuria venerari, is & vota illi facere, non ut summo Deo, sed ut amico Dei, &o aliquo inserjore cultu post Deum, & majores Caelites assice- ,, re ξ At enim non ratis vere fuiι Aesculapius, aualis es a popu- is lis existimatus. Id quidem incertum est: secie . At firmata fuit ejus ex isti matio, & multis receptarum simitatum muneis ribus
294쪽
28 sis ribus confirmata, ac si error fuit, tolerabilis suit. Nam&ὲ is non nullis Christianis tui in vita est S. Martini Turonensista Episcopi in quidam aliquando magnis honoribus cultus fuit., , quem postea idem B. Martinus caelesti revelatione didicit, is non modo non esse sanctum , sed etiam latronem olim fuisse ,ri S ob sua flagitia morte allectum , cujus proinde altare , & sub eo situm ejus sepulchrum dimovit. An igitur error illeia Christianorum aliquid ipsorum fidei obfuit, aut sincerae in is Deum charitati nocuit 8 Nequaquam. Ita, si Socrati caeterari de uno, & Supremo Deo fides constet quod supra probatum is est nihil talis error, seu de Aesculapio, seu de aliis Divisti quos omnes Deo inferiores ducebat ossicere illi debet. Quo, , fit, ut argumentum id, quod principale creditum est, fereis pro nihilo ducendum sit. Nam si ex professione unius veri, is & suinini Dei, & ex vita innocenti, & ante Christum christi A na, & ex intrepida praedicatione, & propugnatione ueritatis , usque ad extremum diem, in quo plenus ridet, &spei bonaeri beatam immortalitatem expectantis expiravit: si ex his, in- quam, omnibus, ct insuper ex eo, quod Angeli sui tutelaris is inspirationibus 1 emper obsecutus sit, indubia ejus fides coli, ligitur; nihil certe potest aliquis in minoris momenti rebus,, error non voluntariuS, homini alitis integro, & incorrupto,ia fraudi esse is Modo descendamus ad partem sententiae Atticae in Socratem Corruptorem adolescentium Pronunciatae, quam Halloix diluit ibidem his verbis is Ad Tertuliani authoritatem respondeo, il- ,, lam partem sententiae Atticae , quam dicit se legere in Socra- is tem pronunciatam, me quoque legere ab omni populo Atti-
O cum maxima accusatorum infamia, & condemnatione rein
,, vocatam. Nec hoc 1 Olum, ted etiam ut iniustissime occilo sta- is tuam innocenti ,& bene de Rep. merito constitutam. Peris mirum est autem, vel hoc ignora ite Tertulianum. velf scivi tris hoc saltem non vidisse, nihil obesse debere alicui istam in ,, se sententiam , cui ex odi O , & invidia profectae nonis modo omnis populus maledixit ; sed etiam viri lon-ri ge omnium doetiis mi , ac sapienti ismi contradixerunt. Quis enim dabitur vel Platoni, Vel Xenophonti comparan- ,, dus p Sed audiatur quid de Socratis calumniatoribus tandemia factum sit. Plutarchus id eloquetur. Is ergb in tradi. de
295쪽
is invidia, & odio, sic scribit. δε Eos, quorum calumniis Socra-- tes fuit oppressius, ut extreme malos ita oderunt, i adversa - ti sunt cives, ut neque ignem eis accenderent, neque interis rogantibus responderent, neque in balneo una lavarent, sedis aquam, qua illi lavissent, eam ut pollutam juberent a Minio stris effundi: donec illi Odjum illud non serentes, te sulpen- ,, derunt. M Quare falsus est Tertullianus, & ex illo alii, quod is existimaverint crimen illud, quod Socrati ab inimicis de cor- ruptela juventutis impactum est, ad amores nefarios spectavi Dis se . Id enim prorsus fallum est , S poterat hoc Tertullianusis e Platone, &Xeno ponte, si legere attentius libuisset, addi - scere . Nunc igitur, si qui adhuc dubitent. quid sit in accilla-
tione Socratis iuventutem corrumpere; discant jam edi ipsori Socrate. Nam hic in Apologia tua sic accusatorem suum assa- , , tur: Herum age, dic nobis: quomodo me dicis, b Melite, ju- , , ventutem corrumpere Z An videlicet quemadmodum in ac- cusatione scripsi isti quod doceam, non censendos este DeOS, in quos Civitas censet, sed alja nova daemonia plAn non dicisia me haec docentem juvenes corrumpere Θ Omnino fine, &M vehementer hoc assero . Inquit ille. Ecce igitur ipsum mei accusatorem confitentem, quid perri corruptionem juventutis intelligat. Idem cerni potest tamri apud Xenopontem in libris memorabilium Socratis, quam is apud Aristophanem in Nubibus, Sal jos. Nec sane hoc etiari tempore magis proprie di Ci potiet quis corrumpere juventu- tem , quam si de Deo, & Religione alj a doceret, qua hactenus,, Ecclesia docuisset. Simile autem quiddam tunc fieri 1 Socra- is te persuadebatur Atheniensibus.
Socratem vero amicis suis uxores suas comarii nicasse improbabile redditur ex iis, quae de ejus continentia scribit idem Halloi X: At vero, inquit, Socratis continentia e multis apud Plari tonem dialogis notissima est, & ex his verbis Xenophontis in
is lib. . de factis, & dictis Socratis initio: Etiam ipsius memini
,, se absentis, non parumjuvabat eos, qui soliti erant cum ilio veris sari, ct e us excipere doctrinam. Nec enim minus proderat jori cavs, quam serib loquens . Saepius autem avebat, se quospiam is amare ,sed manifessum erat, non eos, qui forma corporis prestari bant .sed quorum animi ad vir IuIem aptι erant, eum amore pro
296쪽
Demum ut ex eodem Clemente ostendam ab impuris volu-- ptatibus non abstinuisse modo Socratem, sed etiam aljos ab iisdem absterruisse, ita ille Sandius Pater libro Stromatum se is cundo fere extremo; Socrates igitur Iubet caveri ea, quae nouis esurientibus persuadent edere, 9 non sitientibus bibere . item is, aspectus, ct oscula formosorum, tanquam nata venenum immit se rere Scorpiis, O araneispernicio sius .is Ampliorem castimoniae Socratis defensionem si quis requi rat, ecce illi ostendo Dionem Chrysbstomum in pluribus ora- is tionibus praesertim 3 3. & i .& Maximum Tyrium itidem in is pluribus, sed praecipuo 8.&9. S Plutarchum in lib. de Genio is Socratis. ., Haec autem Omnia ex Petro Halloix in praesenti congesta sne Zoilorum sannis obnoxia sintJ non quidem approbative, sed mere recitati, e dicta 1unt; neque ulla obstricti Censoris argumentatione, neve aliqua compulsi Emin. Aut horis defendendi necessitate eadem hiac transtulimus, sed hoc praecise ex capite illa exscripsimus,ut tandem aliquando Notator deprehendat; Cardinalem Ssondratum in hoc opere de Praedestin tione non nova, non inaudita deprompsisse, quamvis ipsemet
Censor etiam in hac ultima Nota sibi minime distimilis fuerit,ac in alitis Notis, falsa imponendo Authori. NOTA. DE Platone , nescio , unde conset, avebumseu promi sionem Evangelii ei innotuisse, O quo titulo conjungatur Cornelio,OEunucho Candacis Reginae, quorum es inlacris titeris commemdatur . Sane cum Augusinus condemnat Iib. 8. de civit. Dei eo I a. quod Idola colonia docuerit, Lactantius lib. 3. cap. 2 o. quod ux9rum communitatem in tua Republicastatuerit. TheodoremGerm.
s. de legibus, quod in antium caedes parentibus non solumfer miserit ,sed certis casibus praeceperis.
DE Platone videatur laudatus Huetius Ioc. cit. Porro illud
non alia ratione Eminentiss. SlandratuS attulit, quam ea, qua dixit D. Thomas ab eo adductus pag. II o. quod multis Gentilium facta fuit revelatio de Christo, quod si qui ex Gentilibus
297쪽
salvati fuerant, quibus revelatio non fuit sacta, non fuerunt salvati absque fide Mediatoris, quod Sybilla praenunciavit quaedam de Cnristo, quod tempore Constantini Augusti inve
tum fuerit cadaver nominis cum illa lamina aurea in pectore M. Unde Ruiet disp. 46. de praedestinat. 1ect. 8. n. 29. tradit, qubdis Sicut Jobus, & amici mediam inter barbariem ethnicorum is agentes etiam ante legem Moysis christiano penὲ more vixe- ,, runt, sine dubio potuit, & quotidie potest inter aljas nati is nes accidere. Quare Sybillis revelata fuisse supernaturalia is mysteria manifestum est omnibus, & quidam in sepulchro re- liquit scriptum, ex Virgine nasciturum esse Christum &c.
- Quibus testimoniis S. Thomas a. a. quaest. 7 I. art. T. ad 3.
is probat, multis Gentilium factam fuisse revelationem de Chriis 1ho. Quibus similia notat S. Bonaventura in 3. lentent. di st.
as art. Io. quaest. a. ubi de Gentilibus ait. Indubitanter v is rum est, quod eis praesto erat notitia Mediatoris, quanta opis Portuna erat secundum exigentiam temporis, tum ex dictari mine naturae, tum ex aliena instructionetiam etiam ex Dei in-- spiratione, qui se offert omnibus, qui eum requirunt humi is liter ,, Confirmat idem Ruig hanc veritatem ex recentibus historiis apud Indos praedicantium is qui referunt aliqua vestiis gia mysterjorum supernaturalium, quorum notitia quondamri pervenerit ad eos , adeoque satis verisimile esse , quosdam. olim credidisse, &consecutos fuisse salutem. De eodem autem cadavere invento cum illa lamina aurea scri bit etiam Iacobus Gaulterius in tabula chronographica, in quacitat Marianum Scotum. Eodem modo Pater Uontensonus tom. 4. Theologicae dissert. a. de fide, cap. a. specul. 3. unὲ cusalute Cornelii, & Eunuchi Reginae Candacis annectit salutem multorum Gentilium ex ministerio Angelorum veritates divinas illis annunciantium, & Christi venturi revelationem factam illi homini, cujus cadaver inventum fuit tempore Constantini Augusti cum lamina in pectore Sc. inod autem istud fuerit cadaver Platonis testatur Genebrardus Archiepiscopus Aquen-ss ab Authore laudatus, multos itὲ existimastie. Quare Pater Gonetus in digressione de praecipuis credibilitatis nostrae fidei argumentis I. 3: mire, & impense commendat hoc dictum Platonis in libro de legibus, quod ait, esse is Sane admiratione diari gnissimum, nimirum, Mensura omnium, non homo, se DeM H Nn is es,
298쪽
ὐ est, maximὸ ver), s Deus flat homo. Item interrogatus Plata is quandiu standum ipsius legibus foret 3 respondit, donee ali
is quis sacratior homine in terris appareat, qui fontem omnibus M veritatis aperiat, quem deniquefequamur omnes. Dominicus a SS. Trinitate loco supra memorato scribit, quod is Nicetas vetus Gregorii NagianZeni scholiastes litteris commendavit orat. a. in Pas . se Platonem cuidam christiano eum maledicet is ti noctu apparui ste, eique dixisse. se una cum antiquis Patri- , , buse Limbo fuisse ereptum, & in caelum traductum &c. D.
quoque Thomas OpusC. Io. lib. . C. I . Platonem sapienti Dis simum omnium vocat, & a 2. quaest. Is L. art. a. ad 3. docet ,, solum Platonem amore veritatis contemplandet abstinuisse ab is omni delectatione venerea.
Rui Z insuper toties commendatus disp. 4s. de Trinitate sect. a. tradit, plures Scholasticos concedere. 4 quibusdam Philosophis gentilibus fuisse cognitum mysterium SS. Trinitatis per doctrinam fidelium, sive lectionem sacrae scripturet vel traditionem majorum, aut peculiarem aliquam revelationem, citatque Alensem I. Par. quaest. 2. num. I. art. 3. Albertum Magnum I. dist. 3. quaest. 3. S. Bonaventuram eadem dist. art. a. quaest. 2.
Carthu . eadem dist. 3. qu st. 3 SuareZ lib. i. de Trinitate Cap. II. & Uasquea disput. i 3 2. De Platone adducit in testes Clemetem Alexandrin. lib. I. Strom. S. Cyrillum Alexandr. lib. I. Co-tra Jul jan S. Augustinum lib. 7. Confess cap s.&lib. Io. de Civit Dei c. 23 &as & Augustinum Steuchum Eugubinum lib. a. de perenni Pilosophia cap. 7. Videatur Emin. de Lauraea in pluribus capitibus opusculi de gratiis actualibus, dc praecipue
ULtimo loco diluendam reservavi grandem dicam nonnuIlis Censoribus impactam doctrinae ab Eminentiss. Autho- re traditae pag. I 69. Cum enim ipse par. I. g. a. hujusmodi assertionem posuerit is Dantur omnibus hominibus ad aeternam vi- , , tam Consequendam non tantum necessariae, & qualescunq; sed copiosilsimae, & abundantes gratiae, quibus si velint, fa- ,, Cile commodeq; obtinere illam possint ,, Istamq; suam thesim omni argumentorum genere eruuitissime comprobasset a pag.
299쪽
I 2 2 .usq. ad pag. I s s. descendit ad argumenta in contrariu proposita dissolvenda, inter quae hoc num. Is pag. I69. OPPOnitur. M S. Paulus ad Rom. I o. haec habet: Omnis quicunq; invocaveru,, nomen Dom ini, Ialvus erit, quomodo autem Invocabunt, in γε is non crediderunt ' aut quomodo credent ei, quem non audierunt piis quomodo autem audient epraedicante 8 Quibus verbis insinu- at Apostolus, lalvari neminem posse, nati qui credat, nemiis nem credere, nisi qui E vangelium audiat ; atqui certum est. is quamplurimas nationes malle, quibus Evangelium annun-
,, tiatum diu non fuit, di nondum est, illi ergo gratia carue- is runt, qua salvarentur , nam si credere , & 1alvari po- is terant citra praedicationem, ergb falla est Apostoli ratiori Cinati O In haec verba eidem obiectioni respondet ibidem Ssondratus. o Apostolus loquitur de nde explicita in Christum . quam Cerinis tum est, ordinarjo modo , nisi praedicatione Evangelii ha- ,, beri non posse. Caeterum sine hac fide explicita in Christum ,, quamplurimos ante illius adventum per solam gratiam, qua ,, legem naturae obser vabant, & si eam transgressi erant, de Deo,, Omnium Creatore, & Provisore ostenso dolebant, salutemri adeptos esse, dubjum nullum est. Ita enim Apostolus test
,, tur ad Hebr. II. Accedentem ad Deum oportet credere, quiari est, ct quia remunerator est. Vides, nullam fieri incarnatio- ,, Dis mentionem, solamq; ad aeternam vitam Cognitionem exiis stentis, & providentis Dei suffcere. Post promulgatum veri ro Evangelsum, an fides explicita in Christum ommnὸ neces- ,, saria sit, disPutant Theologi , si tamen admittamus necessa- is rjam esse, dicendum est cum Angelico Doctore, omnibus hOri minibus etiam incultissimis, ac plane barbaris auxiljum gra-M tiae dari, quo legem naturalem observent, qua observata, &M nisi obicem ponant, Deum curaturum, ut eis quoque Eva ,, geljum innotescat, ut de Sibyllis , Cornelio , Eunuchori Candacis Reginae , & Platone Philosopho constat. Verba
Reus hic agitur Cardinalis Author , quod sub dubio reliquerit, post Evangelii promulgatione fidem explicitam in Christum esse ad salutem necessaria necessitate medii seu necessitate omnimoda quam nominatim exprimit Slandratus per illud
300쪽
verbum omninὸ necessaria ) contra plura novi testamenti oracula uti sunt, istud Rpostodi ad Galatas z. Scientes, quod non jucti catur homo ex operibus legis, nisi per sidem Iesu Christi, & hocaij ud Johannis 3 o. qui credis in eum non judicatur, qui autem n acredit, judicatus est, quia nota credit in nomine unigeniti Filii
Vanissimus autem est hic scrupulus, & immerito Authorre- dargutus, qui nullam ibi interierit quaestionem, an post Evangelii promulgationem fides explicita in Christum sit omnino
necessaria aut medjum necessarium ad justificationem,& falute in nihil pro alterutra contradictionis parte definit, & re luit, neci minimum verbum in favorem sententiae negativae pronunciat, nec dubitative procedit, sed potius a veritate&falsitate utriusq; sententiae assismativae, & negativae abstrahit, imo in sententiam assirmativam propendet allignans responsionem, qua Doctores propugnantes omnimodam necessitatem fidei expil-
citae in Christum ad salutem post Evangelii promulgationem
communiter tradant cum Ρraeceptore Angelico in locis ab ipso perextensum adductis. Quod si Slandratus lanientiae contra - rite negativae adhaesisset, nullo negotio, & paucissimis verbis adiobiecta dissicultate sese expedire potuisset reponens Cum Theo
Ioetis illius opinionis sectatoribus; Apostolum ibi loqui vel de
fide tantum implicita in Christum, vel de sola necessitate praecepti , non de necessitate medii seu omnimoda impotentia au- tein , & ignorantia in vincibilis sicut excusant ab obligatione Praecepti, ita necessitate ipsius ad salutem. Idcirco ex illo textu Apostoli ad Rom. Io. iiciem Doctores probant suam negativam lententiam, ut videre est apud SuareZ, Arriagam Ca- cheranum & alios inferius citandos.
Sed esto; non sol iam sub dubio reliquerit, verum etiam positive, &absolute negaverit Slandratus post Evangelii promulgationem fidem explicitam in Christum esse omni tib necessaria seu medium necessarium ad justificationem & salutem, nunquid inlese sider discrimen advocandus, & ante proditae religionistribunal sistendus erit ξ Nemo sane, qui Theologorum tum antiquorum tum neotericorum libros, theses, &1cripta vel obiter & perfunctorie evolumit, deprehendet, eam sententiam negativam ulla Ecclesiae censura directe aut indirecte confixam,
aut apud nullos probatissimos Doctores esse receptam. Pro illa namq;