장음표시 사용
271쪽
263Maurus, quod qui committunt furta, homicid a &e. peccant,
quja cognoscunt, se facere contra aliquam regulam, sed dictamen, cui summh parendum est, obligans ad haec non facienda, quod dictamen est Deus, & per consequens cognoscunt Deum 1ub conceptu legis, cui summe est parendum, licet non coguinicant Deum subasis conceptibus Quocirca Contensonus loco nuperlaudato scribit, , Pecca- is to essentialem esse rationem injuriae Dei ut primi, & supremiis Legislatoris: omnis quippe peccator s ciens transgreditur le- is sem naturalem, quae est emanatio aeternae, nec deest illi unri liciens notitia: sicut enim natura ita sentit Creatorem, ut il-- lum non possit in vincibiliter ignorare, ita lex naturalis peris cipit ternam, cui veluti clientelae jure obstringitur: cujusis argumentum est, quod scienter peccans percipit se reum is poena ἔ, supremo Iudice, quem propterea timet, infligendi. se idque Philosophi ratione duce Roucrant; Plato enim, testeis Augustino lib. 8. . Trinit. cap. io. dc I . dicebat, in rebus is humanis nihil psse Deo virtute gratius, nihil vitio, Specca-
is to ingratius f Et paulo infra reflectit Jo Quod lex aeterna, A seu supremi Domini, & Legislatoris jus est fons legum om-
, nium, quae ab ipso velut a Sole radii continuo exoriuntur. is Lex tua, ajebat S. Augustinus lib. 2. confessi. c. q. Domine in cor , , dibus hominum scriptas, quam nee uua unquam de I aut dele- is bis iniquitas. Eam Deus indelebilibus exaravit c ha racteribus, is nec tam inscripta est, quam innata,& profluo quodam naturaeis fonte in singulis expressa. ,, Quamvis autem Conten sonus constanter hanc sententiam tueatur; nihilominus in differt. G. de probabilitatis commento Cap. I. speculat. I. quaesito S. is Certum esse tradit, si daretur invincibilis ignorantia juris nais turalis, homines a peccato excusatum iri, &actus ex illa ad-o Nillos omni culpa vacaturos , , Suffragantur Carmelitae Satamanticenses de vitiis, & peccatis tract. I 3. disp. 7. dub. I. g. I.
asserentes is Peccatum non aljunde, & quasi per accidens, sedis secundum se, & ex propria sua ratione esse contrit Deum, acis offensam ipsius, & hoc, ajunt, esse adeo Commune, ut sit is pervacaneum sit aliquem in particulari pro eo recensere, &is desumi ex sacra scriptura, in qua passim peccata dicuntur o Dis sensiones, injustitiae, injuriae Dei &c. Unde non potest aliis quis peccare, qui non eo ipso saltem in actu exercito cogno-
272쪽
2 64 . is scat, esse aliquem superjorem Iegitime praecipientem per Imri gem, Cui obedire tenetur, in quo virtualiter ad minus, &implicite cognoscit Deum Legislatorem, & scit, vel scire is potest, se violando legem facere contrὲ ipsum. & eum osten
Optimam quoque hujus veritatis rationem adducit Gonetus JOc. Cit. ex eo, quia nihil potestatein non peccandi longius removet, quam ignorantia in vincibilis divinae legis, cum illa cognitionem necessariam ad vitandam culpam tollat, & mentem,qupe voluntati ad agendum facem praeferre debebat, omnino e caecet; est autem tritum,& commune philosophiae moralis prin- Cipium , nemo peccat in eo quod vitare non potest, quod D. Augustinus1n lib. 2. de duabus animabus cap. I I .usque adeo esse notu, ct per se manifestum asserit., ut non solum a nemine Ignoretur, sed &insuper a toto genere humano cantetur, & deClaretur. Nonne ista cantant, ut nos etiam aljo tu loco retulimus, se in motibus Pastores, ct in theatris Poete, O inristi in circulis, se docti in bibliothecis, O Magistri in Scholis,/Antistites insocris locis,
ct in Orbe terrarum genus tamanum ἐEx hinc digno1cat Centor,Emin. Authorem in propositione accusata optime ratiocinatum fuisse, & ex hoc antecedenti: peccatum est sentialiter ostensio , ct injuria Dei formatissime intulisse, quod1 ublata Dei cognitione quam ipse accipit de cognitione Dei sub quocumque conceptu, seu termino Convertibili Cum Deo) necessario sequitur, nec injuriam, nec peccatum seu theologicum, seu philosophicum, nec aeternam poenam esse. Unde Emin. Sfortia Pallavicinus lib. 7. de Uirtute, &Sacramet Paenitentiae Cap. Io. profundissime docet, quod ,, Nunquamis apud Patres, & Scholasticos nominatur peccatum moraleis datur enim etiam peccatum pure phisicum) vel culpa, quaeri non sit ostensa Dei &c. Nos vero, ait, in lib. de actibus hu-ri mani S cap. 13.& I . ostendimus, in omni peccato, atqueri morali includi cognitionem Dei sub aliquo conceptu, vel priis maeregulae, vel summi boni, vel ultimi finis &c. idque conis firmavimus multis apertisque D. Thomae testimoniis, quibus is addi possunt alja intrascripta, ut ex omnibus pateat, quamri evidenter, &quam constanter S. Thomas hanc sententiam, se vel tradiderit, vel supposuerit. Et cum allegarit Doctorem Angelicum in A. dist. 7. quaest. 3. art. a. quῆstione 3. in corpi
273쪽
is stat, S. Thomam alicubi distinguere peccatum ; quatenus co- ,, sideratur a Theologis, hoc est, prout adversatur Deo, & qua- is tenus consideratur a Philosophis, hoc est, prout adversaturis rationi. Non enim per hoc S. Thomas distinguit in peccatois duas malitias: quippe ratio non est prima regula, per opposiis tionem cum qua delumatur malitia, sed est index alicujus m se litiae antecedentis, quae sit in peccato per oppositionem adis at jam regulam objectivam, quaere ipsa est Deus. &ideo I. a.
is quaest. 7 I. art. 5. , ait, jus naturale primo quidem contineriri in lege aeterna, quam ait esse rationem, & voluntatem Dei ais secundario autem in judicatorio rationis humanae. Quoci
A ca illa distinctio, quae obiiciebatur, habet hunc sensum, quod is Theologi considerant explicite peccatum, quatenus est com,, tra Deum; Philosophi vero quatenus est contra dictamen aliis quod objectum confuse cognitum a nostra ratione, quod diis diamen, licet re ipsa sit ratio, & voluntas Dei, hoc est, lexis' aeterna; Philosophi tamen id explicite, & sub talibus praeis dicatis non cognoscunt: inae D. Thome sententia clarjus,, etiam elucescit ex iis, quae docet q. a. de peccatis art. q. in ,, corp. ubi quaerens, utrum omnis actus humanus sit indiffe- ,, rens, haec habet: Loquimur nune de actibus humanis seelzndumis id, quod est proprium hominis, in quantum es homo; haec autem
is ta ratio: unde bonum, ct malum in actibus humanis considera- is tur secundum quodactus concordat rationi informatae lege divi- ,, na, vel naturaliter, velfer doctrinam , velper infusionem. Eu,, quomodo non agnoscit rationem ut mensuram ullius bonita -- tis, & malitiae in actibus humanis quatenus humanis, nisi pro- ut est informata lege divina, vel per ipsam cognitionem nat A ratem, quae ostendat illam confuse, vel per doctrinam, quais cognoscatur magis distincte, vel per fidem infusam, per quari cognoscatur ipsa lex supernaturalis Dei. Et tamen Uc S. M Thomas non loquitur de peccato sub nomine peccati, sed deis actu bono, & malo in ratione actus humani, quas voluissetis Adversariis omne effugjum praecludere. Et porro remanen is te Deo penitus ignoto non solum sub conceptu expresso perti hoc nomen Deus, sed sub quocumque aljO conceptu, quicu a, Deo
274쪽
a 66 A Deo realiter identificetur, non cognoscitur ulla obligatiori praeferendi bonum alienum bono proprio, aut praeferendi ,, bonum proprium majus bono proprio minori, ex quarum ,, obligationum violatione oritur inhonestas , , Accedat Cardinali Palla vicino alterum pr fulgidissimum Ua. ticanae Purpurae Decus Eminen. Cardinalis de Augu irre, qui tom. i. Theologiae S. Anselmi, Tract. I. disp. s. sedi. s. Cum ostendisset num. I. ex D. Thoma is Credere Deum esse praeam- bulum ad observantiam mandatorum Dei, quia antequa quisse se subdat legi, debet necessario cognoscere, a quo legislatoreis di manet talis lex, Sper consequens ad obligationem legis is naturalis necessario sopponi notitiam Dei Legislatoris aut formalem, aut saltem interpretativam in debito proximo ,, Eandem veritatem sic strenue corroborat ,, SI enim, inquit, PO- is test homo in sylvis educatus, &lege naturali adstrictus patio ignorationem Dei invincibilem, poterit quoque cum eademis ignorantia committere aliquod peccatum grave, seu lethaleri contra legem naturalem, qua obligatur circi agenda quicum- is que rationis particeps est. Consequens autem videtur absur- , , dum . qu ja impossibile est peccatum grave, seu lethale, quod , , non sit offensa Dei, nequit autem e ste offensa Dei in vincibi-ri liter ignorati. Quis enim offendere dicatur, quem prorSusis ignoratin Non ergo homo in sylvis nutritus pati potest in vinis cibilem Dei ignorantiam. Quod si dicas, in eo statu nullumis peccatum fore grave Theologice loquendo, sed ad summum ,, PhilosophicE; cqntra est: Quia si in eo statu, reluctante ra-
tionis dictamine, committeret scelera aliquot ex genere suori gravi lsima V. G. contra naturam, aut etiam occideret se ipsu, , , procul dubio graviter peccaret, merereturque poenam aeteris nam damni, &sensus, quod sine culpa pravi, Sc lethali Theri ologice,&simpliciter dicta esse nullatenus potest. Atqui necis ejul modi culpa esse potest sine gravi os sensione Dei, neque is haec cum in vincibili Dei ignorantia cohaerere valet. Ergo is homo in sylvis nutritus, &obstrictus lege naturali circa bo- is num, & malum non potest pati in vincibilem Dei ignoratio- is nem, , Et post allata mal jam ejusdem argumenti coniirmationem ill concludit eximius Theologus ri Ne igitur haec, & alia is ejusinodi absurda sequantur, neganda est omni homini rati O- ,, ne praedito, &in sylvis nutrito in vincibilis ignorantia exiri stentiae Dei Legislatoris, ct finis naturalis is Ut
275쪽
267 Ut igitur tollatur de medio peccatum philosophicum ab Alexandro Octavo damnatum, pr idanturque alja absurda ex hucusque dictis, dc ex ultimis verbis Cardinalis de Aguirre emer gentia, neganda est possibilis homini ratione praedito invic bilis ignorantia Dei legislatoris, dc finis naturalis; Atqui Cardinalis S&ndratus hujusnodi ignorantiam validi sime per plures paginas demonstravit impossibilem in homine rationis Compo
Le , ut ex ejusdem verbis ostendimus, ergo S&ndratus exterminavit peccatum philosophicum, dc alja absurda exinde profe
Quaeso Censor attente advertat, ab eodem Alexandro Octa-VO eadem Apostolica aut horitate, eodem judicio supremo in-
fallibili, irretractabili, S irreformabili, dc sub iisdem omnino
pinnis damnatum effetum peccatum philosophicum juxta ejus decretum supra descriptum tum inter 3 r. propositiones ab eodem confixas hanc propositionem num. 2. Tames detur ignor ria invincibilis juris naturς . haec inflatu naturae lapse operantem ex ipsa, non excusat ὰ peccato formali. Cardinalis Author luce meridiana clarjus se a sententia in peccatum philosophicum lata liberat; illa namque ut jam demonstratum est, procedit universaliter, & indefinite de quacumque ignorantia, incogitantia , dc inadvertentia etiam actuali comprehendente quoque ignorantiam vincibilem, dcculpatam . quae procul dubjoactum
pravum ex ea subsecutum non cusat a Culpa, dc poena aeterna;
Cardinalis SDiadratus autem expressissimc , dc conceptissimis terminis loquitur de ignorantia in vincibili Dei sub quocumque conceptu, ac proinde ejus doctrina toto caeso distat a peccato philolophico per summum Pontificem proscripto , Cum ignorantia in vincibilis ab omnibus Theologis exceptis Jansenio, ejusque affectis recte appelletur dc vere si antecedens, justa, & inculpata. At Censor videat, quomodo ipse evadat
damnationem Authoritate Apostolica fulguritam adversus earua. Propositionem ex 3I. proscriptis. Quamobrem quaero a Censore, utrum ipse hominem operantem ex ignorantia in vincibili Dei sub quocumque conceptu excusaret a peccato formali psi asserit, fore illum excusandum, retorquetur in ipsum censura adversus Slandratum inflicta ; si negat, eum excusandum,
jam sede se ipsum involvit sententia ab Alexandro Octavo pronunciata contra illam secundam propositionem, sinue utroli-Κ k a bet
276쪽
268het modo suo se gladio iugulat. Hae sunt angustiae, in quas se 1 e coniicjunt, &a se ipsis propelluntur, qui 1ola contradicem di l ibidine scribunt, nec veritatem suis legibus quaerunt. NOTA.DEiu se loquendo etiam in Dpotbs, quod ejusmodi ignorantia Deisii impossibilis, nultas hastenus inter Doctorespeccati ialosophici repertus es, qui hanc Dei ignorantiam, fidaripotest, proben eis, O gratia habendam docuerit, atque hoc nomine Deum ejusnodi hominibus propitium fore dixeriι. Patet itaque, Aurho- rem in hac materia aliquid docere, quod ipsa peccati philosophici doctrind a Summo Ponti e damnata deterjussit. DIS PUNCTIO. HUjuscemodi etiam technis, & ambagibus, quae in duabus
notis proxime sequentibus obtruduntur , quam primum satisfiet. Interim Censorem mihi alloqui fas sit his verbis S. Augustini lib. . Oper. impers. Contra Julianum P. II 9. Inaniter omnin3 laborasi, ut ad istam conclusionem fassam, O ridiculam de peccato philosophico Io πιι, tortuosis, fallacibus, ct fugaci us anfractibus pervenires.
De mus , Brasilire populos Deum ita invinincibiliter ignorasse , id quoque magna beneficii , & gratiae pars
C um s Barbari J hac f Dei J ignorantia impeccabiles redde
rentur, aljoquin certillimo peccaturi, si agnoscerent, sequitur, hoc ipsum beneficium esse . ibid. lin. 36. Ergo live Barbari agnoscant f Deum J sicque invocare illum , 8c salutem conlequi possint, sive penitus ignorent,& ideo nec possint peccare, semper verum erit, ne illis quidem misericordiam deesse .
277쪽
- Α Ccedentem ad Deum credere oportet, quilaea, ct inauia
A1 is rentibus se remunerator sit, fine bac side impossibile esis placere Deo is Ileb. II. v. I 6. absit ergo, ut ea ignorantia, grue
impedit, ne quis Deo placere possit, dicatur magnum Dei bene eium , O gratia, sed dicatur potius, quemadmodum re vera est, ct hacteniss ab omnibus Theologis dictafuit, poena peccati gravusima.
DIS PUNCTIO. S Ederat Censori consilium in quadraginta propositiones libri
Eminentiss. Ssondrati censorium stigma vibrandi; ac proinde prςfata verba Authoris, quamvis eodem spectent, eundemque sensum reddant ,.nihilominus estingere debebant duas propositiones , ut quadragenarii numeri mysterjum una cum sequeti propositione absolveretur. Unicus, & intefer conteXtus il-J ius gem inae propositionis, ut vere, ac genuine jacet in loc. cit. fuit a nobis fideliter exscriptus in dispunctione notae Proxime superjoris, ubi apparet, eas propositiones esse conditionales, atque adeo ex Dialecticorum regulis illas nihil ponere in esse, &ulterjus easdem esse in materja impossibili, cum Author enucleate ostender ii, neminem sanae mentis polle invincibiliter ignorare Deum penitus. Quare ante omnia animadvertendum est, utramque praejactam propositionem procedere de barbaris reprobis omnino rudibus, & ignaris nostrae religionis, ac longissime semotis a quacumque regjone christiana, & commoditate verae fidei susci-Piendae. Dum ergo Censor relinquit statum descriptum hypothesi ab Authore factae, in quo solitin sensu ear propositiones accipiendae sunt, hominemque considerat in complexo aljaru Circumstantiarum, extra lineas vagatur, & acrem verberat. Est sane majus, Sc absque ulla comparatione excellentius Dei beneficjum, quod ille homo, de quilibet aljus a Deo illuminetur lu- Ce verae religjonis, ut salutem Consequi possit, quissim quodi plere linquatur in tenebris illius extremae ignorantiae, quamvis cuimpotentia peccandi. Quapropter vere protulit Author pag. I 3 o. quod gratia supernaturalis rationem maximi beneficii ha bet, oc quod beneficjum non est, quod nemo optare, nemo petere Diuitiaco by Corale
278쪽
tere, & a quo nemo sperare aeternam salutem potest; pro indonon est ullum bonum, imo potius est ingens malum, quod homo constitutus sit in extrema illa ignorantia procul a jubare verae religionis. Unde iterum monemus, quod in praesenti non conlideratur iste status absolute, & simpliciter, sed comparative ad hominem reprobum positum in talibus circumstantiis, in quibus certo commiissurus sit plurima peccata lethalia, nisi ades-1et illa ignorantia in vincibilis de Deo, S lege aeterna, cum qua ignorantia ille homo ab iis peccatis praeservaretur, Preservationem vero a peccato esse Dei beneficium probavimus in responsione ast notas in sextam, septimam, & octavam propositionem, ubi plura tradidimus, quae optime conducere pollunt ad dispu-gendam praesentem Censoris notam. Nulla vero est repugnantia quod aliquid sit poena peccati origines is , & tamen sit magnum Dei beneficium, imo hoc defacto an praedesti natis contingere indubitatum est . Etenim est de fide sanctum in Concit. Trident. 1es L s. decreto de peccato Originali , mortem corporis esse effectum, S poenam peccati originalis , & etiam fidei dogma est, perseverantiam sinalem esse magnum Dei donum , ut nuncupatur ab eodem Tridentino sess. 6de justificatione can. IS atque adeo mortem quamvis immaturam in statu gratiar sentificantis esse maximum Dei beneficjum. Unde opportune docet Eminen. ac profundissimus Theologus Sfortia Palla vicinus lib. 7. de virtute, &sacramento Poenitet Liae cap. 9. n. II 3. is Duo requiri ad hoc, ut aliquid dicatur gra- tia, & beneficjum Dei, alterum est, ut sit vel utile, vel mi-
,, nus noxium, quam aliquid aljud, quod Deus posset hic, &is nunc juste permittere, ac subinde permisso Peccati levis exis cludentis hic, & nunc peccatum grave oppositum potest elleis beneficium Dei, alterum est, ut intendatur propter hoc ip- is sum, nempe, quatenus impeditivum mali majoris. Er pro ,, pter desectum secundae conditionis nullum peccatum foris male est gratia , qu ja non potest intendi is Sic in nostro casu illa ignorantia in vincibilis de Deo habet utram inue conditione; Priorem quidem, nam posset Deus juste permittere in illo homine lapsum in peccatum lethale dignum poena aeterna damni,&sensus, quod esset nocentius saluti, quam ex natura sua sit illa ignorantia in vincibilis. qua posita nullum peccatu commit ii posset. Item habet posterjorem conditionem, quja e X me
279쪽
te Authoris ea ignorantia 4 Deo intenderetur ad ostendendam quoque 1 uam misericordiam erg1 illum hominem impediendo peccatum actuale, quod procul dubio est malum omnium maximum , & ut praeclare scribit idem Eminen. Slandratus pag. 84. - Est infinita Dei injurja, quippe infinitae majestati salita, imis mo tanta , ut si Deus naturae mortalis esset, eum dolore, &is morte Conficeret, ideoque nullo bono creato compensariis Potest.
Hinc Iut jus Caeser Recupitus in Collegio Neapolitano So-cjetatis Iesu per plures annos generalis stilusorum Praefectus to . a. Theologiae Urbano VIII. Pontifici maximo dicatae lib. 3.
quaest. I . Cap. I. n. a. scribit ri Providentiam Dei erga repro- is bos etiam exerceri in hoc, ut pauciora, & minora peccata is committant,&sic minoris poenae debitum contrahant. Unis de contrahitur iis saepissime tempus vitae, ut cum non vivan vis nisi ad flagitia, quantum de vita detrah tur, tantundem deis trahatur de culpis . atque adeo de reatu poenae. Ideo dicituris psal. s Hiri j anguinum, O dolos non imidiabunt dies suos,
is idest , non pervenient ad medietatem dierum suorum , &is psal. 77. defecerunt in vanitate dies eorum, O anni eorum cumri festinatione. Isti effectus divinae providentiae circa reprobosis dicuntur etiam effectus reprobationis, prout haec secundumis rationem generica est pars providentiae versans circa mediari ad salutem. Johannes Lotanus Comment . in cap. 8. Ecclesiastis vers 1 a. istud lubtiliter vidit, & compendio exposuit. Mia fericorditer agitur, inquit, cum peccatore reprobo, cum citis hinc eripitur, ne magis peccando mavoremfibi reatum comparet. V n de ut scribit Ludovicus Bail in lib. de benefic. Crucis pari. 3.art. q. is Per gratiam Praevenientem, quamvis homo non justiis ficetur, & perseveret, multa tamen gravissima peccata eviis tantur a reprobis: quare mitius in inferno habebunt ob plurari peccata non admista per virtutem illius, ut si non a toto, aia tanto liberentur tormento, ad qui; dum non attendunt Dogis mattitae isti Bajani. & Jansentani ) Christum charitate spori liant, minusque sitientem salutis hominum exhibent, quam is sint plerique homines. quos Charitas urget ad desiderandam, is &procurandam pro viribus salutem omnium ,, Ludovicus de Ponte celeberrimus vicit spiritualis magister in volumine inscripto Dux spiritualis tradi. a. cap. 3 9. 3. tradit is Quod Ocas culto Diuitigod by GOrale
280쪽
is culto divinet justitie ordine evenit, ut aliquis peccator primi Sis vitae suae annis, S cum paucis peccatis, & forte unico solo is impleat destinatam mensuram, S qui vix dum vivere incep
rat in mundo, repente transferatur ad infernum. Sicut mi- is serandus ille puer quinquennis, de quo refert R. GregoriuSis lib. q. dialog. car. I 8. quod blasse mans in ulnis sui parentis, is raptus fuerit a daemonibus ad infernum , eo quod tantum ha- is bere tutum rationis, ut cognosceret, se male facere blaspheis mando . . . . Et quamvis in hoc casu emineat magis divinais justitia, admixta tamen est ei misericordia, quae prevenit pec- cata juvenis, ut leviores ferret poenas in inferno , , Cornelius Mustiis Episcopus Bitontinus morum puritate, &doctrinae fama praeclarissimus concione pro feria quinta diei trigesimae in Quadragesima limate versat locum hunc Lucae 7. Ibat Iesus in civiIatem, quae vocatur Naim sec. OptemUS, OPtemus,ri inquit, Cito mori, si erimus boni, tuti erimus de praemio, sinis mali de minori poena . Non est tam justitia b sapientes) quari misericordia accelerare mortem etiam malis, dicente DaVideis psai. sq. Virisanguinum non dimidiabunt dies suos, ne diutius is viventes in ueteriora labantur, & postea acrius Puniantur. is Quis nostrum norit, quod usus non fuerit hac misericordia is Christus cum hoc adolescentulo filio viduae in Civitate Naimis ne, aut eVaderet maluS, aut saltem ne pejor fieret 3 Insipien- D tm matres, quae lugent mortem filiorum in eorum adolesceri tia. Flete, nete mulieres peccata, quae ipsos ducunt ad momis tem, gratias agite Domino, qui ob minorem eorum, & vestruri paenam, permisit in illos cito falcem immitti a morte, quam is vos Vocatis tam atrocem, & est tam pia . Agnoscite, agnosciri te misericordiam Dei, nec conquerimini. sed consolaminiri dic. Non cognoverat haec vidua ingentem Dei misericordia is in immatura filii morte &c. Opportune S. Augustinus tradi. 73. in Johannem pronunciavit. Male usurus eo,quod vultaccipere, Deo potius miserante non aeeipit. Hac eadem ratione scriba, qui Matth. 8. dicebat: Magister sequar te quocum que Ieris, repulsam est passus, quia talis Magister erat, ut observat Idem Augustinus serm. 7. cle verbis Domini secundum Matth. initio,
qui futura praevideret, inreuigimus, sum hominem , equeretur risum , sua quaesiturum, non que yesu Christi. Unde ipse Doctor gratiae Christi lib. 2. Consess. cap.7. sic Dominum assaturis