장음표시 사용
281쪽
is Gratiae tuae, Domine, deputo, &misericordiae tuae, &quaeri cumque non feci mala. Quid enim non sacere potui,qui etiari gratuitum facinus amavi & omnia mihi dimissa esse fateor, , , & quae mea sponte feci mala, & quq te Duce non feci . . . . Qui enim vocatus a te secutus est vocem tuam, dc vitavit ea, quae me de me ipso recordantem, &fatendem tegit, non meis derideat ab eo medico aegrum sanari, kquo sibi praestitum estri ut non grotaret, vel potius ut inus qgrotaret. Et ideo teri tantundem, imo vero amplius diligat, quia per quem me viis det tantis peccatorum meorum languoribus exui, per eum seri videt tantis peccatorum languoribus non implicari. - S. A gustinum in eodem argumento versantem inducit Bail pari. 3. de benefic. Crucis art. 7. ri Quot peccata, ait, avertit Christus
A reprobis p Qui enim haec gratiae Christi non deputat, Auguis stinum negavit, qui haec gratiae Christi deputat, nam, S scri-
,. psithomiliarum so . hom. ultima: Nulum est enim peccatum,
is quo acit homo, quod nonfaceret bomo. se desit Rector, a quos
is ditis es homo. Hoc docet Albertus Magnus de si Coae vis tom. is I9. tract. q. q. s. 8. Particula a .,, Deum vella Angelum Cooperi rari ad salutem damnandi, ut pauciora committat peccata Eodem collimant verba haec S. Anastas ae Martyris in epistola ad S. Chrysogonum. is Deprecor, inquit, te o homo Dei, utri instanter Dominum depreceris, ut aut ad fidem suam, si ven- turum praevidet, maritum Publium sinat vivere, aut si eum is in hac incredulitatis perversitate scit mansurum, jubeat, eum
o locum dare 1 uis cultoribus. Medus es enim spiritum exhalareri quam Dei filium denegare &c. is Sanctissimam hanc Heroi naia ea verba de Publio in infidelitate decessuro locutam hoc et is gio extollit Didacus Rui Edisp. 6s. de scientia Dei sect. ia. n. G ls. Haec, ait, invictissimam Christi martyrem scripsisse, sugis gerente Spiritu Sancto, par est credere: siquidem eo tempori re pro Christi Domini confessione patiebatur a viro suo Puri blio vexationes morte duriores nam ad ea pretiavim temp
,, ra refertur promissio Christi Domini: Dabitur enim uobis in ,, illa hora quid loquamini, non enim vos sis, qui loquimini .sedis Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis. Prae1ertim quo- is niam tacite eaedem litteret probantur ab ecclesiasticis Scripto- , , ribus veluti ab Anastasio Bibliotecario , Suida , & Surio dieri et s. decembris, nec non ab Adriano in A. sentent. de Sacra- Ll ri ment.
282쪽
o ment. paenitent. quaest .an homini semper maneat iaculeas ve- , , re paenitendi, dum respondet ad 2. Huc etiam spectavit S. Basilius magnus in Constitutionibus Monasticis cap. a. cum dixit is Si enim intellexisset Dominus, te, si munus celeriter imis petrasses, id nequaquam esse amissurum, sine dubio, quae ejus est bonitas, ultro tibi nullo rogatu detulisset. Nunc autem
is tibi prospiciens hoc facit is Nimirum subjungit Ruig Ioc.
cit. Ne gravius puniaris ob munus facile obtentum, & negliri genter custoditum. inapro eter S. Augustinus in psal. 8s. scripsit is Quid si male petis a Ueop non ne Deus erit tibi mari gis non dando misericors Z Item super ea verba psal. sq. paulo ante laudata: Viri sanguinum non dimidiabunt die uos comendat I cophilus Raynaucius opust. de vitae, & mortis humanae terminis punct. I i. num. Io. Euthymium ratiocinantem,
is Quod ipsis peccatoribus in malo perAstentibus commodum is est tolli de medio & impediri, ne plura, & graviora admitis tant, quibus ad parnas atrociores in inferno tolerandas peris totam aeternitatem addicantur is Plauditque Algero lib. a. de Euchar. Cap. 7. in idem conspiranti, tandemque concludit, quod is Sic interest ipsorum improborum, ac eorum, qui cumia illis intime nexi sunt, & velut unum Cum eis computantur, is ut vita eorum in longa tempora non protrahatur, sed laeda- is tur velut in flore botrus illorum. Denique Alexander S. Francisco toties laudatus soli loquio a. sc religiosissime Dominum assatur ,, Scio Domine, quia quando vis, in uno momen- to ex Saulo Paulum facis, ex persecutore praedicatorent: si
, , vis permittere me peccare, ut Ostendas deinde in me miseriri Cora iam tua a peccatis me extrahendo,&peccata ignoscendo is majorem certe bonitatem ostendes me a peccatis preservado.
Nonne Domine existimatur totum id mihi dimissum, quod
is non erit ex tua misericordia commissum pTota autem haec doctrina potest etiam concinne applicari parvulis decedentibus sine baptismo, qui praeservati sunt a culpa actuali, & gehenna ignis. Quinimmo Emin. Author pag.
I73. affert Petrum Gone tum asserentem ,, Angelos quam xὶs ita is infidelibus non excitent supernaturales illustrationes,juvan-ri tes ad opera Conducentia ad salutem, juvare tamen ad bona ,, aliqua Opera moralja, & pauciora Committenda peccata, ut
,, minus in inferno puniantur is Hoc scribit Gonetus disp. s.
283쪽
de reprob. art. d. st a. ubi adducit haec verba D. Thomae o An is gelorum custoad praestiti, R infideles juvantur, quo ad hoc, is quod ab aliquibus malis retrahuntur, quibus, ct sibi ipsis, diis aliis nocere pollunt ri Item Sisiadratus pag. I 38. loquens de peccatoribus pessimis, & obstinatissimis ait, quod si Deus eisia Non daret gratiam, qua converti possint, non eorum conis versionem, sed majorem damnationem vellet, sicq; clemem is tius faceret, eos post peccatum morte, & inferno confestimis puniendo, quam illos expectando, nam exPectare ad paeni- tentiam nec tamen vires paenitendi, absti hendiq; peccatisti dare, quid aliud est, quam non adveniam, sed ad majoremia damnationem paena'; disterre Z Non ergo ad vitam sed adia mortem expectat, nec istud clementia, sed 1 e veritas est is
Ex his optime deducitur, quod si illi Brasiliae Populi jam re-ζrobi,&in circumstantiis supra indicatis possint Deum invinciailiter ignorare , redderentur impotentes peccare, alioquincertissimo peccaturi, si agnoscerent Deum , & propterea hoc ipsum in illis circumstantiis esset procul dubio magna beneficii, re gratiae pars, nec illis quamvis reprobis misericordia divina' deesset Deus enim potest ex se intendere quidquid non est ma- Ium morale formaliter, uti sane non est illa ignorantia, neque ut est effectus peccati originalis, neque ut est ignorantia invincibilis de Deo, quae si daretur tantum abest, quod esset peccatum, ut potius excusaret a peccato, ut definitum diximus ab Al
NOTA. AB surda, ct erranea propositio , ut beneficii , se gratiae Deo
habeatur quidquid nos quocumque modo impeccabiles redderet . Hoesiverum esset, omnes optare deberent, ut nunquam in lucem prodiissent, uisemperfatui, se rationis usu expertes rema sissent, ut eos Deus non homines ,sed bruta, ligna, aut lapides ere fet: deinde quis christia spatienter audiat benescii, ac miseria cordiae Deo habendum, Foris Deum ignoret, ct vivere sinatur eui equus, O mulus, quibus non es intellectus y Cum ὸ contra sun mast miseria erraturae rationalis ad imaginem Dei conditae pro prium Authorem, aesummumsuum bonum, atque ultimum Anem
non agnoscere, atque adeo non colere .
284쪽
SEd omnia ista terribilia tanquam mera spectra, & puerorum
terriculamenta jam evanescunt ex dictis. Ut enim monet Cardinalis Palla vicinus loco supra laudato ri Diligenter distinis guenda sunt liget duo: esse magnum beneficium, & esse maximuis beneficium ex optabilibus hic, & nunc, quae utique non CO ,ν vertuntur, , Ut etiam nos praenotavimus. Consimilem illistionem suae sententiae obiectam P. Gonetus dissertatione Theologica de opinionum probabilitate art. 7. g. s. Proposuerat, Vi delicet is Si opinio probabilis falsa ratione ignorantiae invinciari bilis a peccato excusaret, mere opinantium, imb & ignoranis tium melior esset conditio, quam eorum, qui veritatem CO-ri gnoscunt se Respondet Gonetus negando sequelam , quia is Si hic discursus valeret, inquit, pariter ego dicerem, melio ,, rem esse hominis infirmi, quim sani conditionem, quia hi Cis tenetur lege jejunii, a qua ille ratione infirmitatis liberatur. ,, Item melior esset hominis dormientis, quam vigilantis conditio, aut ebrii, quam temperantis, quia hic in multis Peccari re potest, quae licet ille admittat. non peccat is Sane ensor in sua nota deserit hypothesim Authoris. & transilit ad aljos, quoscumque homines, gratisque garrit, quod omnes optare deberent, ut eos Deus non homines, sed bruta, ligna, aut lapides creasset. Hic sane saltat extra chorum Notator, qui ne ubi videatur, etiam in his verbis ceu Apollo ex tripode oracula sum
dens, audiat S. Bernardum serm. 3 s. in Canti c. n. 7. ita explicantem verba ista Christi Domini de Iuda proditore: Melius ei fuerat, si natus non fuisset homo ille. Non utique s exponit S. Abbas Unaius nisu fuisti omninis, sed natus nonfuisset homo, sed v.
g. aut pecus, aut alia quaepiam creatura, quae quoniam Dalbum nomhaberet, adjudic um non veniret, ac per hoc non ad suppli-
Hire collimat, quod Johannes Lorinus in cap. I 8. sapienti
Ver. 2. sententio Se fatur, videlicet, quod debemus is Gratiasis agere non de concessis dumtaxat pontivis, ut vocant, muneis ribus, verum etiam de damnis, & peccatis, quae vitavimus, is de occasionibus, & periculis, quae offugimus. Corpore ma is nens meum beneficium est, haereticus, idololatra, homici da, is maechus &c. meum beneficium est, si haec ego non sum: divesia etiam,
285쪽
is etiam, Praelatus, Rex, Sapiens &c. meum beneficium est, ,, quoniam ipse ego rebus istis ad peccandum fortassis abuterer. is Pia, veraque Augustini Virgines alloquentis cap .s 2. de san- ,, cta Virginitate sententiae quidquid mali ipso custodiente no,, Committitis,tanquam remissum ab illo reputate, ne modicum ,, vobis existimantes dimissum, modicum diligatis, &tunden- ,, tes pectora Publicanos ruina jactantiae contemnatis. Rursus is conveniens Deum ipsum, scio, Domine, ait solitoq; cap.Is. is quod nullum peccatum est,quod unquam fecerit homo,quod
is non possit facere alter homo, si Creator desit, a quo iactus estis homo. Sed quod non facerem, tu fecisti, quoci abstinerem, is tu juisisti, & quod tibi crederem, gratiam tu infudisti. Hoc se est gratias agere, quia non laedimur ,, Ex his dignoscitur, duplex cise beneficii genus, nempe aljud postiuum, aljud negativum ; per primum bonum aliquod entitative consertur, per auterum malum certo imminens avertitur .
Quocirca sibi non suadeat Censor, Ssondratum assirmare, eos Barbaros si Dei ignorantia invincibili laborarent, reddi quodammodo impeccabiles, quasi ipsis adveniat aliqua forma cum peccato incompol sibi Iis, puta, unio hypostatica, vel vis obeatifica , quandoquidem ex ea ignorantia in vincibili tolleretur ab actu libertas indiflerentiae, & ratio voluntarii, & idcirco nulla perfectio , immo potius maxima imperfectio exinde in illum a tum derivaretur, quemadmodum est absolute maximus defectus hominis mentecapti, eum in illo statu amentiae non posse peccare. Quam apposite vero Cardinalis Ssondratus usurpariet in praesenti verba illa Principis Apostolorum epist. a. c. a. declarat ipsemet pag. 39. cum S. Tnoma I. 2. quaest. I 6. art. a.
ad a. his verbis is Si quis post acceptam gratiam novi testamenis ti peccaverit, majori poena dignus est tanquam majoribus be- is neficiis ingratus, & auxilio sibi dato non utens is Unde pag.
Ios . recitat haec verba S. Bernardi serm. contra ingratos ad rem
praesentem elimatissima se Ingratis, misericordia res est, in hacis parte subtrahere misericordiam, ne culpa ex beneficiis cre- ,, scat, juxta illud Prophetet: Misereamur impio, & non discetis justitiam. ,, Accinit nobilis sacrarum literarum interpres Johannes Lorinus hic frequenter laudatus: Elucet, inquit in eunde in Apostoli Petri locum tu eo etiam Dei misericordia, quod is non omnibus annuntietur Evangelium, ne gravius ferant sud ιν cium
286쪽
eium non eredemesis similiter Ruiet tract. 3 . de Providentia Dei disp. I 6. sect. r. n. q. super ista verba Apostoli ad Timoth. I. - , Misericordiam consecutus sum, quia ignaram feri in incredulia
is tale, ait : Observadimonem causalem stria.& inde ignoranis tiam, qua ratione culpam extenuabat, allegari ut rationem is consequendi misericordiam, & veniam. Unde etiam Communis, & vulgaris loquendi modus obtinuit, ut aliquod malum minus respectu majoris dicatur bonum, seu gratiar puta, quis enormiisimorum criminum reus a Iudice pluribus saevissurnis tormentis, tandemque suspendio damnatur, Principe vero supremo ad triremes dumtaxis destinatur, nonne ab omni bus vulgatur, quod ille facinorosus gratiam, & beneficium 1 PrLcipe receperit Θ Ast dices , aerumnota est triremium catena: Verum quidem, si in se absolute illa spectetur, at si comparetur ad mortem post atrocissima tormenta, & cruciatus laqueo subeundam, ea recte, & veraciter gratia nuncupabitur. Planus est hic aermo, plana res, & experimento tritillimo explorata.
Justinus Martyr Socratem Philosophum non tantum sal-Vum, Verum etiam Martyrem est e docet . . . . Scin signiores, & quotquot de Gentilibus cum ratione vixerunt, Christianos appellat; pag. is 3. lin. ultim. Item de Platone alii dicunt; pag. s6. lin. s. Omnibus hominibus , etiam incultissimis, & plane barbaris, auxiliusratiae datur, quo legem naturalem Observent, qua Observata, & nisi obicem ponant, Deus curaturus est, ut eis
quoque Evangelium innotescat, ut de Sybillis, Cornelio , Eunucho Candacis Reginae, dc Platone Philosopho
constat; pag. lin. 3 S. NOTA. HAEc Author ex gustino refert ea approbando, se confirmando, ut patet ex textu, quibus satissit opponere, quae de tuis Phrilosophispasim leguntur, O quae de ii empassim communiter cen
287쪽
a79 fuerant Sy Patres: de Socrate Tertultianus ait in apologet.cap. is Socratis vox ea, FDaemonium permittat, idem eum aliquid deis veritate sapiebat, Aesculapio gallinaceum prosecaribubebat A ct paulis infra is Si de pudicitia provocemus, lego partem sententiae
M istieae in Socratem eorruptorem adolescentium pronunciataei, Oeast . 36. de eodem Socrate, o Catone notat, quod uxores Das ami-
eis Dis communicaverint. Multa milia de Socrate,absq; insignioribus Philosophis habent, C prianus, Chrysostomus, Cyrillus, heodoretus, Augusinus, aliique Patres, de quibus generatim, Lacty-tius lib. 3.cap. 29 rem ait; ,, Omnis sapientia hominis in hoc uno estis ut Deum cognoscat, se colat, hoc euilud, quod Phiὶ opes om-
, , nes tota vitia sud quaesierunt, nec unquam tamen investigare, cύ- is prehendere, tenere valuerunt, quia religionem, aut pravam teri nuerunt, aut totam penitussustulerum.
EX tremum sabulae actum eodem tono fere semper continua tum, eodem fine coronare debebat Censor obtrudendo propositionem interpolatam. Neque enim hic instituit Autlior quaestionem de vita, & moribus, atque salute veterum Gentiliuphilosophoru, sed aliqua mere recitative ex probat illimis Scriptoribus refert ad instar aljorum Authorum, qui ad confirmationem, &e lucidationem suorum thematum similes narrati nes cursὶm, & per transennam attingere solent nihil de earum veritate vel fallitate solliciti. Sic Emin. Ecclesiasticorum Annalium Parens Baromus in apparatu cap. I . narrat ,, Quod curi caelitus ad salutem utriusque populi Judaei, atque Gentilis 1 ri Patre Fit jus mittendus ellet in terram, quo totius humaniis generi S reciperetur consensu, consit jum Dei fuit, ut longuis ante ejus adventum tantae rei Sacramentum Judaeis, atqueis Gentilibus innotesceret, illis quidem multifariam, quod ait se Paulus Hebr. r. multisque modis loquens Patribus in Pro M phetis, haec praedixit, ac figuris adumbravit. Gentiles aute, is quod a veritate veri cultus procul abessent, nec facile externeis religionis hominibus admoverent aures, per suos ipsorumis Vates de his, quae ventura erant, voluit praemoneri. Erantis hi Lactant. lib. i. c. 6. Mercurjus Trismegistus, Hydaspes, is atque Sybillae sic dictae a Dei cousiliis denunciandis, qu
288쪽
a8ori si decem numero, ut ajunt, omnes Virgines, quibus is ob virginitatis insigne meritum divinationem ella concessamia Hieronimus existimavit, quam, & ob causam eas appellare Pa- tres Consueverunt Prophetissas Gentilium , quibus & tanis tum tribuit Heraclitus, Clemens Alexandri n. Strom. lib. I. is ut eas non humanitus, sed divinitus apparuisse putarit o Ite ad annum Christi s a. cap. 4 loquens de peroratione Doctoris Gentium in Areopago Athenienti, & quod a multis traduceretur Ceu novorum daemoniorum annuncjator, haec de Socrate
litteris cons gnavit,, De Socrate con t, accusatum fuisse a M o lito eodem crimine dicenter jura violat Socrates, quos ex is majorum instituto suscepit civitas, Deos esse negans, alja nO- va daemonia induCit, quam ob causam morte mulctatus est duri centis octoginta,& una sententiis. At Paulus admirabili quari dam circum spectione divino afflatus spiritu causam egit, nam is quoniam sciebat, a multis argui, qui novorum daemonjorum H Videretur annunciator, eo quod Jesum Chri st um praedicari rei e C. GSimiliter Eminen. Bellarminus tom. I. Controver. Cap. 3. de
Christo ad probandam unitatem numerica Dei in sexta probatione scribit is Patres docere, Philosophos Gentiljum re ipsa is unum Deum cognovisse, & ea ex parte quas naturaliter chriri stianos fuisse, aitque, hoc paterem primis ex Justino, qui in is libro de Monarchia Dei, & in Apologia ad Antoninu dicit,ia Socratem, & Platonem fuisse in hac parte christianos, , quod idem asserit scripsisse Athenagoram in Apologia pro christianis,
Arnobium lib. a. & 3. contra Gentes, Tertullianum, Eusebiu, Theodoretum, pluresque aljOs veteres Patres, & tom. q. lib.q. C a. degrat. & lib. arbit. confirmat eandem veritatem testimonio S. Justini martyris,, qui, inquit, scribit Socratem,&ali Os,, quosdam Deum verum ita cognovisse, ut fere Christiani dici, , potuerint ,, Expendat candidus Lector haec utriusque Eminentiis. ac Sapientissimi Cardinalis dicta, &re ipsa perspiciet, nihil aljud dicere voluisse eorum Collegam Ssondratum . Unde Censor in crimen vocare debebat S. Iustinum, cujus tantum sententiam ibi innuit Author . De Socrate vero haec peculiariter ex variis Authoribus notanda sunt. Casau bonus heterodoxus Baronio-Mastix in sui Sexercitationibus censoria virgula notavit Iustinum, eo quod
289쪽
in verhis supra indieatis senserit, solam rationem posse hominem ad salutem eternam perducere. Hunc errorem citra inj
r jam assitas non posse S. J ustino probat Natalis Alexander dissert. 6. in histor. ecclesiast. saeculi secundi advertens, rationis nomine S. Iustinum non intellexisse solum it lud naturae lumen, quod nobis a supremo Conditore Deo inditum est, sed Christi, qui ratio est, & Verbum Patris, qualemcumque notitiam, &Cognitioni Congruos mores, ut ostendit ex eodem loco, &ex Apologia prima deducit, a S. Justino non affirmari, Socratem, S aljos Philosophos sola ratione duce ad salutem pervenisse,sed diserte asseri, eos Christum ex parte dumtaxat, Simperfectia . fuisse assecutos, quatenus summa ratio est; unum quippe Deum agnovere, & docuere, hocque ex illustratione rationis, & Ve hi, quod est Christus , habuisse. Videantur plura de Socrate apud Pe. rum Danielem Huetium VC. in demonstratione Eu gelica proposit. 4. ex vetustissimis Scriptoribus multa colligem tem, & apud Dominicum a SS. Trinitate lib. a. Bibliothec. Theologicae sedi. s. cap. LI.& I 2.&praecipue apud Petrum Halloix in annotationibus ad S. Iustinum cap. 28. ubi interserit prolixam quaestionem, an Socrates ea de Deo, se Christi imbutus Me fuerit, ut Ousiperarisalus posit, & pro sententia amrmativa asseri essicacja argumenta, & una cum Ssendrato conCludens in favorem divinae bonitatis erudite, & pluribus modis refellit
omnes adversas rationes, adeoque omnes penitus argutias Censori S.
Enim vero quoad illam Socratis vocem, fidaemonitumpermittat, pravo sensu intellectam a Tertuljano haec reponit Halloix ex veterum Gentiljum monimentis loc. cit. nimirum, , Luceis clarius constat, Socratem, & Platonem ; Xenophontem, &ia Plutarchum,&Dionem, Chrysostomum,&Maximum Ty- , , rium, Apulejum, & omnes denique antiquos Philosophosis per daemonjum Socratis non intellexisse pravum aliquem dPis monem, sed bonum Angelum, seu gen jum bonum, & cumri item ex iis, quae illi daemonio attribuuntur, nihil possit viri ro prudente colligi, re attentius examinata atque perpensa, is quam fuisse Angelum bonum, tamen Tertuljanus, & qui ejus,, fuerunt Vesti Ha propensius consecuti, pravum fuisse daemo is nem tenent. PariterqujaS Justinus, & Athenagoras ini
is gatione pro Christianis sub finem, di Clemens Alexandrinus,Mm is qui
290쪽
is qui & socratici fuerunt, & olim Gentiles, ae propteria ge-
is titillii Socratis ingenjum. & lenium mel jus, quam alii, cal- . ,, lere potuerunt, ac maxime quod ratio resendi, ac ducendiis Socratem semper in mel jus , nunquam in pejus, videaturri Omnino convincere , Angelum bonum futile non malum, conabor pro virili hanc confirmare sententiam. citin xl xl De S. Iustini authoritate nihil hic necesse esset quicquam is repetere, cum satis clarum sit, eum non fuisse dicturum don Socrate illa, quae dixit, sit pluma malo gubernatum daemo- njo existimasset; neque item Athenagoras , perinde atque ,, Justinus, Socratem Hixisset eadem de causa, qua christjanosis palmum, si a malo gubernatum Minonjo existimasset. Cleri mens Alexandrinus lib. s. stromatum, postquam ostendit nois prorsus ignotos Platoni Angelos tutelares, iti subdit . Foris lasse autem, O daemonitum Socrati attributum hoc innuebat, scilicet . attribui singulis hominibus Angelos custo R. si is Resert haec eadem Eulebjus Pamphili lib. I 3. Pr paratiori ni SEVangelic cap. I 3. qui etiam alijs in locis tam in hoc lia is bro, quam in aliis ejusdem argumenti stat passim 1 Socrate. Denique pro hac opinione videri potest Stephanus Bubal ri de Angelis quaest. i. art. I. dissicultate et g. 3. ubi pro illa lauri dat Aegi trium Romanum in a. dist. I l. q. I. art. a. Thomamri ab Argentina eadem dist. q. I. art. 3. concl. I. Andream Vn-- ctorellum lib. a. de custodia Angelorum,qui expresse docent, si Socratis daemonjum fuisse Angelum bonum , & tutelarem . ,, Eugubinum quoque lib. 8. de perenni philosophia cap. as. qui eodem propendet. Sed ratio ipse quam maxime videtur, , idem convincere. Cum enim satis Constet, unicuique ii
is minum aliquem esse datum ad custodiam bonum Angelum. , , qui a malo avertat, ducat ad bonum , quis dubitare potest, is quin is, qui utrumque Socrati praestit, fuerit Angelus bo- , , nus Θ Praesiit ille autem assirmant ii , qui id optime ex omni-ri bus Cognoscere potuerunt, praecipui, scilicet, ejus discipu-- li. Plato inducens aliquoties Socratem de suo daemonio lori quentem, & quid sit explicantem, Xenophon lib. I. de ineri morabilibus Socratis, & Plutarchus in dialogo de Genio So-M cratis, quem per formam dialogi conicri pila, ubi cum nesciori quis vocem illam Socrati loquentem nihil aljud, quam sterri nutacionem iuula uuerpraelatus esset, Pulchro alJusa gravi