장음표시 사용
611쪽
panda quo quid credenduin moneat fides, clarius intelligatur Ia
' Et fallitur Pher onus,cum dogmata hujusmodi non inspis 'revetiis ait; nam etsi non semper apertissime verbo Dei scripto, eerth revelato per Traditionem . ea omnia perspicue constant. Frustra quoque invidiam f-re conatur Catholicis, quasi melius exprimi posse putemus , quod num assequaeniser', qua verbis Christi, ct Apinorum. Id enim necessitate fit,& ad eruditionem indoctae gentis ,&ad consutationem errorum, in hunc finem Christus Ecelesiae suae, ut Apostolus aitEphec .a. Dedia que am quirim Apostolos , que am autem Prophetas ,
asius verὸ Κ a Myas , Mus aurem Pastores , O Doctorem Quamobrem si divinae essentiae unitas ,& divinarum persenariametrinitas innitunmr,ut nos contendimus, certa auctoritate Script etae ac Traditionis: quid est quod veniam Phereponus , nescio.an. Arminianis,coth S inianis, impetrare nune velit,praecipua haee dogmata aut negantibus, aut recipere recusantibus i Et eum in Ecclesia Dei talia nepare immo non asserere, inexpiabile crimen
Haeresis semper fuerit, uti iam doctissimi viri tum ex Catholieis, tum ex Protestantibus , di omnium novissime Georgius Bullus Anglus contra Episcopium ostenderunt: qui nune licentiam ero. dendi hic, quidquid sitae tantummodo menti arridet , Augustini Censor deposcit Si qui ex Veteribus a Catholi ea Sententia di*erepasse videntur , iis sane indulgendum, vel quod minus acut multumque perstinctorie,& sine dolo malo, de sublimibus myste, riis egerint, vel quod isto usu loquendi a reliquis Christianis dis senserint,itemque eandem vocibus diversis significarint, vel etiam quod iis temporibus scripserint , quibus nondum ut disputatio eum Haereticis , aut sacra Concilia falli nescia splendentissimas, Heem veritatis praetulerant. At quam quae indulgentiam do. beamus Novatoribus quibusdam ingenio suo revelationem a eommodantibus , &Εcclesiae auctoritatem,& Patrum omnium Traditionem, nune unicuique notam , &iri Conciliis stabilitam miro fastidio, atque ambitione nostro hoc aevo despicientibus eme hominum genus fugiendum clamat Apostolus. Hanc super. bIam,non cautionem, damnandam esse um ratio recta,tum disci. plina Ecclesiae satis aperth nos docent. Mediamur nunc ad Augustini Libros de Ordine , in quibus cum vir fuictus ingenium Monicae parentis suae commendasset, Phereponus pag. 78. Animadv. acclisationis novae ansam arripit, inquiens: S; Moicermonefamiliari matri Hrisiis Augustinus, Usuperarionὸ nonposset mmo foris laudaretur Helatis causannabas nescio quomodo risereri inueris ad virum eruiuinm salus M. e. Legamus, quaenam tand- sint immodica ista
612쪽
e neomIa in suam matrem ab Augustino congesta. Nobiseum sinquit Lib. 1. cap. t. de Ord. J σαι etiam mater nostra, cuj- .ngenium , atque is res alvinou in ammaι- animam , cum antea conminu diuturno,ω disigenti consideratione porsexeram, sum ured in quaaeam austria isne nm mma rei cte. tanta mihi mens ejus apparueras, in nihiI Μιius vera Phis Hae in Aremur. Necesse est nimi lim delicatus sit . aut nimis adversus Augustinum animatus Censor iste, quando hac de causa vituperandum putat Augustinum. Lege tot Dialogos, tot Libros e cellentium virorum ; similia& lonse majora ubique reperies , quae aut veritas confirmat, aut certe amor honestissimus displucere auditoribus non sinit. Quod si Pherepono iudice vel foret laudandus Augustinus , ubi eadem suae matri in familiari sermone dixisset e cur idem piraestitisse in ediro Libro flagitium fuissimmo si falsa ea laus reputanda est, gravius peceasset filius, quod matri suae in faciem adulatus fuisset , filiamque persuasionem bonae annui ingessiliet. Quamquam quis in ea laude Qbriet tem desideret Inquit Augustinus, se ingenium illud , eamque mentem , & eum is res a vinas insammasum animum D qiua verba sibi reticenda Phereponus non sine causa duxit J vi minaetius vera Philes Hae videreιur. Non exhibet ille nobis e gregiam quampiam in Monica sileeat ita mihi dicere I Philo inphissam,sed ejus mentem ingenio eiusmodi instructam, & ard
re in res divinas ita accensem commemorat , ut aptissima esset ad
veram Philosephiam. Qtiae laus piis etiam nonnullis feminia
nostra hac aetate eonvenire potest quamvis nullam unquam Phil sophiae dederint operam. Quanto autem magis in Monicam cadere eadem laus potuit, ius prudentiam, pietatem, & reliquias cordis & mentis virtutes sincerh expositas habemus in Confessi sium Libris.
Sed inquit Phereponns, se nescire quomodo haec seribere atque edere Augustinus sustinuerit , cum praesertim L bere de Visa Maia , ubi eximia in Monica reseon Iexxnsur , edendus etiam esses: eum enim si quis legas, latile inιessigra olium pra agm- re matris ingenitim imum, se in verbis bona auris , quia alta nonias. animadveriani. si se hoe abuti otio & literis , quid aliud iam erit Z Censerem agere volumus , & quidquid occurrit, cen riam protinus virgam meretur. Scilicet non desunt unquam verba jurgari,& laedere cupientibus. Habemus Librum. seu Dialogum de Hiis ibique suae sulit partes Monicae ma--. Certe videtur ignorare Phereponus , qui Dialogos coni xere soleant eruditi viri. Interlocutores pro libito inducunt .lisque sine ulla culpa tribuunt atque affingunt orationem mori bus ac insciuossimum conformem. Quaret ne ego quide;
613쪽
intes ligo qui dicatur Augustinus ingenium invenisse .n verbis
bona anus, quando haec eadem verba Augustino sunt tribuenda,
di subtiliora melioraque Augustinus eidem sitae matri potuisset adseribere 3 Deinde eonsule ipsum Librum telligesque an insulsa sve vulgarisi adeo sint pauca illa quae Monicae tribuuntur, ut ea contemnere Pherepono licuerit , immb his aliis coeptam onerare censuram e viva, inquit .mu , num paulὸ
M., s Murata. ιam ct meliora etiam asiuae agens non e -- δειλοῦ At nos dicimus, si qua mulier talia melioraque etiam aliud agens estunderet, qualia legimus in Libro de Visa Maia ; sique 'pari ardore in res divinas ferretur, ac Monica serebatur , iure mentem quoque illius seminae aptissmam ωera Philo rata affirmare possemus. Ceterum non ita facile ignoscendum videtur Pherepono nostro, Monicae ingenium , ejusque laudes co fidentissimE ridenti , quasi Censori nupero ex eius convictu Hu- urno,ct diluenti consederatione constitisset , illam ingenii perspicacia caruisse,& bonam tantummodo anum suisse dicendam. Non uno argumento deprehenderat Augustinus , quanta mens matri suae foret. Tanto ac tam pio viro quisquis fidem sine ulla ratione,& pro selo arbitrio suo neget,non video cur impudentiae
Porro eodem stomacho Libros de Ordbne Phereponus legit. Nullam quippe ibi definitionem paulo accuratiorem reperit taed
nι- Descrσωπω Rhe oracarire desiritia ope ob uriores,aulcsrιe ud ac eam o si ras'. quod exemplo uno ostendere non inutile putat. Tum haec addit: M talia hodie consori Iurensur,ct in ubi eam lucem proseu renιur,prefect)Εmδιorumplausium non errent,uti m c innumi manes argutia , quibus hac opusculascarent. Sedigo avo verba plures muli ebam, quam resistra: quo mitio ct nostrum seculum,plus quam optandum est , etiamnum laboras. Bono animo volo sit Augustinus, quando Phereponus tot reos cum illo,eiusque aetate conjungit. Seculum nostriimiisdem laborat vitiis,ac seculum Augustinianum, cum tamen eruditionis gloria,& methodi in Literarum studiis eximiae fama commendetur,& Phereponum non unum luci dederit. Itaque tanto exemplo si consoletur Augustinus. Interim tamen nescio quam multis Lectoribus persuasurus sit Phereponiis, opuscula illa Au- fustini quanquam primos illius foetus, verbis duntaxat, ct non reisus,abundare,& innumeris,lisque inanibus argutiis ita scatere, ut nullum Eruditorum plausum pollicere sibi debeant. Equidem non ea dicere auderem abibluta,aut summe commendanda Augustini Opem, sed quidem talia assi are ausim , ut neque Augumnum quod elucubrarit, ac edi passus fuerit , neque nos si legerimus,
614쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. m. svpluris aestimasset , rarinusve conteii psisset, nisi oblitus tunc fulciet, quae licentia, qtiae leges , qui finis sit Dialogorum Sci II t ri. Alioqui ves In Platonis Libris nimii im habebit Phereponus ,
quod rideat,atque accuset. Ego vero Censbri huic non succensi o, quod exquisitam accuranamque argumentorum pertrach
tionem in quibusque Libris desideret , sed quod ita ab unoquo que exigat optima, ut nihil ferat,omnia flocci faciat, quae istum pulchritudinis apicem forme non attigerint. Lege Opuscul .i illa Augustini, &tu perpende,num inepta ipsa sint,an eorum Censbriniquus.
Aufer mereιrices δε relus haman;s,turbaveris omnia Lbidinibus. Verba sinit Augustini Lib. x. cap. . de Ordii 1e. Optandum estre Augustino,ne talia linquam effudi lici; adeo quippe absiona aratione videntur Pherepono, ut pag. 's exclamet: Maasia b re
senseremus , nunquam δει graves poenas dare tessemus .is , qui ea in Reteribus miranιur. Et quidui ' cum si Aditastim,disium Meyuamur,rem faciant legisIaures Θ Principes, quλIupanaria essestasiunιur; namtrastat paucas demessottat, quam omines lutionibus Iariari. Audiat porro Augustinus,& quando bene silere non didicit , discat iam a Pherepono nostro consonadcvera loqui. Panιὰ, inquit ille , filius erat d.cere , maias muliares , libi ininos iuvienes abuti Iiber ases a Deo accepia , rivalia esta ab Eriaitis nano dici solens i Dicat qilaeis Phe-
reponus , num rara atque inaudita se narrare nobis putet ,
elim talia de meretricibus scribit. Equidem non puto; nam cui Christiano discendum adhuc est,peccare malas mulieres , Sc libidinosiss juvenes, dum in vetitam luxuriam se abripi sinimi λ Praeterea non libidini tantum, sed cuicuntqtie alii peccato indulgens homo , abutitur libertate a Deo accepta. Addo , me nequaquam intelligere , quid ad rem praesentem faciat animadversio Phereponi. Augustinus quaerit , an ad ordinem pertineat , permittere meretrices in urbibus & Phereponus reponit , se laudaturum fuisse dicentem, id seminarum genus abuti libertate a Deo aecepta : sed rem intimius perscrutemur. Arguere Augustinum videtur Phereponus, quasi meretriciam artem is probet ; proptereaque forsitan subdit, peccare iuvenes ac seminas huic libidini obsequentes. Verum Atig stino nulla alia opinio fuit,quain sit Pherepono ; quippe meretriciam arte ordidam, ιurpitudinis plenam silpra ceteras appellat, repostibus accenset,dc hoc homunum genus per suos mores impurw- u-vsia agnoscit. Igitur Pherepono duntaxat animus este potuit sugillandi Augustini, quod dixerit, non male Permitti in ci-
615쪽
vitatibus meretrices, idque ad Ordinem pertinere. At Augustinum rectissime hoc pronuntiasse,nemo negaverit , nisiqni minora mala negat esse toleranda in urbibus , quando aliter evitari maiora non possunt. Hoc autem axioma politicum quisquesipiens amplectitur , & omnium maxime amplecti Phere nus debuit, qui tantiim abest ut vitia quaedam hominum castigata a Principibus velit , ut vel impune errare in Religione unicuique permittendum censeat. Quod si meretrices ab ui bibus non eluminat secularis Magistratus,non idcirco earum artem licere apud Deum arbitratur. Christiana vero Lex,eiusque Doctores In illam tanquam pestem Deo plane invisam quotidie perorant: ac proinde constare potest, Ordisis esse, ut mala ac vitia quaedam ferantur , neque politice puniantur in hominum commercio , ne si omnia auserre velis , periculosius deinde a gravioribus malis ac vitiis Reipublicae ordo turbetur.Quod & Medici faciunt in compore male fano, ipsaqtie fecisse videtur Judaeorum Respublica, &ceterae Nationes, non libenter quidem,sed necessitate quadam c. Pauca in Librum de MooriaΓιareaniniae habet Pheroponus: ut ut tamen sint pauca , pauciora tamen sunt , quae Augustinus ipse Lib. r. cap. s. Retract. scripta reliquit , & nos repere
da hie existimamus,ctim satis snt ad obstruendum os obloquenti Cen ri, qui ingenuam Augustini confessionem ac sententiam de hoc Libro dissimulare volute. Inquit ergo Augustinus de Libro eodem : Se nescio quomodo me invito extis in manus, hem,inum , inιer mea opuscula nominatur. Vmis ratiocinationum contorsione atque fremiιa1esis ob urus es , κιfatiget, cum gitur , etiam .ntentionem meam , vixque ἐπιeia
δενιur a meipso. Eiusdem Αuoustini verba sunt haec alia di Prologo ad Lisros de Doctrina Christiana : Hac iradere in is
sui volentibus , ct valentibus dbeere , hi Deus as Dominus ne rea , quae de hac re cogitans, Hos tinereste, etiamscriben mitii non deneges. Phelepono ista nequaquam probantur pag Sa . Anim adri Quamvis, inquit ille , benas cmnes cogiιationss ad Deum , quas bonorum omni m primum Minam , referre debeamus ; non ita tamen loquendum, quas Deus nos inaret , qui quid bonum esse credimus , vetati dictaret. Tum Incommoda nonnulla recenset , quae hinc nascerentur, di qtiae mirari se ait, cur in mentem Augustino non v*ierint. Tandem
in haec erba desinit : Profectὰ hodie nemo est inter Eruditos,qu, vemfusnomne Γυ M.,quaeriura stiones div.nae ab Auctoresu- sanninr. Quam vera sint postrema haec verba,videant alii, quibus ignota non sit Calviniani Gregis,& Anabaptistarum,& Qual evorum,aliorumque id genus hominum Historia.
616쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. In s
Quod nostium est dicimus , bene hic habere doctrinam Phere , poni. temporibusque illis usui esse posse , quando recentiora schismata peperere toti ii Anglia, Germania, Belgio . aliisque
Provinciis, H Pnarios , ut vocant. Cavendum amem ne stulti abutantur domine ae verbis A ligustini , neve revelationes atque inspitationes tanquam coelitus delapsas nimium credulis obtru . dentes, fallant,simulqtie fallantur. Ceterlim si Pherepono anumus est, Augustinum hic tacite Fanaticis, ut aiunt, seu FnLb stis, accenscre , eideinque saltem ex his verbis invidiam creare, nequeo quin desiderem in eius consilio aequitatem. Nemo loR- , gius absilit,quam Augustinus,a revelationibus venditandis nemo
luculentius expressit quam sibilitetipsi fidem haberi velet. Se quippe ille noverat non Prophetam , non Doctorem ab omnIerroris periculo immuciem. Non ille tantum sibi tribuebat , ut vellet sibi credi quaecumque diceret, qhiasi nihil non Coelo Auctore loqueretur in interpretandis divinis Literis. Sed qui sciret ab homine privato expectandam non esse certistimam Doctrinae Christianae explicationem , & sitam esse immunitatem ab omni errore in unius tantummodo Ecclesiae auctolitate i sua proinde accipi volebat, tanquam dogmata hominis , Veritatem quidem , quaerentis,sed non auctoritate coelesti proponentis. Vulg tissima sunt, di tamen hic referenda,quae ille iii Epist. ad Fortunatianum olim CXI scribit. NM ue enim , ait, quorumctbe dispu- ωιiones , quamvis Catholicorum in laudatorum ho--m elus Scrip uras Canonicas , Oabere debaemus , T 5set umio scriptis aliorum , tales esse volo integinores meorum. Et ad sanctum Hieronymum ita scripserat Epist. 12. alias Ist. Solis Scripturarum fibris didici hunc derierre honorem , us nustum auctorem eorum .n scribendo errasse aliquiae, Armi me reneam. Abos aurem . lego, αι quantas es sanctitatem oneam, non
deo verum putem, quod .esitas eruus ct scri eruas. Reliqua
Augiistini baedere documenta omitto. Quamobrem tollitur suspicio omnis voluisse unquam Augustinum aliquid novi tradere,ianqtiam sibi coelitus revelatum, ficti sque suis hac arte compaWrare certissimam fidem. Quae ergo mens Augustino, clara ait , Deum aem--mno
syrti bi de prae sis tractandarum Scripιurarum cogitanii , nemulusuggerere censuetisse ' Nihil aliud ille vult, nisi se Deo
accepta referre, quaeciamque bona,utilia, ac vera eam in rem sibi adinvenissedc excogitasse videbatur. Nempe a Deo venit quidquid boni in homine nascitur , & quaelibet cogitario bona ad Deum, hoc est, ad eius proprium ac prae uum Auctorem, rese--da est non enim fumus fuscientes csgitare aliquia a nebis,
617쪽
illultiata est ab integio sanctorum patrii in choro, sed ab Augi istino potissimum innumeris in locis. In sisdem Ialoris is Doctrina oristiana auctoi ipse est Oratoribus sacris, ut preceS alite conci nem ad Deum funciant,& ab i psis depos ant . quid & quomodo dicendum ; nam ut est S ip. VII. 16. In manu ilus Θ χυ, ω iermones nostri , ct omnis apientia , operum ciensia , d enρbna. Ad preces tamen adjungendum este ait studium necet 1 rium; de hoc enim Deus exigit a nobis : quae etiam valere puto ad retundenda Phereponi dicteria pag. 48. Animadv. ad Serm. 244. Augustini , ubi sanctum virum non sine legentium stupore quodammodo ridet, quod auxilium divinum imploraverit , climad populum verba faceret. Nomine itaque divinar uestionis revelationis sibi factae quoties utitur Augustimas, aut populum erudiens,aut Libros conscribens , id tantum sibi vult , se divino boni cujuscumque auctori tribuere , atque acceptum referre, uidquid boni ac veri calamo aut ore prolaturus est. Nequeli animus iactitandae revelationis cujuspiam , cui fidem non habere certissimam piaculum sit ; multoque minus quidquam Proseri tanquam novum dogma sibi a Deo revelatione peculiari
detectum. Immo his ipsis verbis f quae de Prologo ad Libros de Doctr. Christ. Phereponus sumpsit J fatis prodit Augustinus, senihil tradere supra hominis privati ius,dum humilis aeque ac modestus dubitat, num Deus scriιμώ-ea tunc sit suggesturtis,an denegaturus, quae volentibus & valentibus discere , utilia deprehendantur.
Eadem pag. si . Ani adv. configit Phereponus haee alia AtDgustini verba : Homo isque ecipe, caritaιe subnixus,eaque concinὸ retinens se indiges Scripturis , nseas alios instruenaeos. Raque multi per haec ιria etiam in Mitudine sne codicibus Ovun . Itaque Augustinus Libr i .cap. 39. de Doctrina Cristima, ad quae Phereponus: , minat, tam estperitus Scripturae ,
suis siteras nesciaι, i potius debes vivere , ubi legunιur, quam
co aincia res i non compares. Tum Augustini sententiam egregio decreto percellit, inquiens : mo merum enthusia timredolena. Phereponum laudo,quod Scripturae Sanctae necessit tem atque utilitatem Christiano Populo commendet. Ne apud nos quidem ullus est,qui divinas Literas veluti summum Dei m
nus non extollat,nemo est,qui earum lectionem atque meditationem non suadear έ & impietate non careret quicumque ab eo studio Christianum Gregem averteret, easque luperfluas Reipublicae Catholi cae arbitraretui' Quantum quoque in iis laudandis , &suspiciendis sedulus scit Augustinus,tantaeo quoque alienus fuit a
618쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIR m. sv
minuenda earum utilitate. Id olundere facile quidem, sed etiam supervacaneum foret in tanta rei evidentia. Haec tamen generalis regula suas patitur exceptiones, nam ad consequendam vitam a tertiam ad recte vivendum atque credendum, hominibus singulis necellaria non est divina Scriptura ; interdum etiam non utilis,lirimo perniciosa est,non se ipsa, sed ex Ignorantia aut perversis hominum affectibus. Certe fuere tempora,quibus Codices sacri novae Legis non erant M aliquid nondum fuerat Literis divinitus commendatum. Ita nempe se habuere priores anni Chri 1tianae Reipublicae. Praeterea diu caruere sacris Literis Provirisciae quaedam Christum amplexae,ciun ih earum Linguam conversa nondum fuissent Prophetarum & Apostolorum monumenta.
Audiendus est in hanc rem sanctus Irenaeus Lib. cap 4. Quis aulem inquit neque Apostol. quidem Scripturas reisqui ferit nobib,nonne oportebas sequi orae,nem Grad Donu quam re Haerant iis . quisus eommissebani Eccloias cui ortaina leni af-Aentiunt mutiae gentes Barbarorum eorum , qui in Christum credunι sine charactere,ves aιramenu siripiam habentes per Spiria sum in cor aeuus itas , ct vererem Tradisienem Hligenser c. μώienses. Infra vero addit; Hanc em qui ne titeris crediae runt, quanιum a Nermonem ni strum barbara fiunt, quantum am eun ad lententiam, , consitiesudinem, ct eo versaιionem ρυρισMem, per quam famentissimi no , placens Deo onmers-ιes in omniuinitiast frate sapientia, Nolo hic innuere, quibus hominibus, & quomodo dc quando
necesIaria non sit divina scriptura, immo etiam esse possit , quibusdam conditionibus positis, periticiose. Insistere tantummodyplacet verbiis stincti Irenaei. Etiam sine fieris Literis placere D
possunt homines , dum .n omni 1ustitia , , cast,tate , Θυ-pientia versentui . Nam cur coeleste hoc eruditionis pauim nium Ecclesiae suae dedit Deus , nisi ut nos veritatem reviviam edoceret , eamque mRtationis ac depravationis periculo eriperet , simulque nos ad amorem sui & proximi , & justitiae incitaret 3 Atqui certissimum est, vel sine lectione divinarum Scripturarum poste homines consequi id , quod per easdem
tribuere Deus solet, nempo abundare fide , spe & charitate, operibus lite piet. tis atque justitiae fidi liter vacare : id quotidie faciunt tot illiterati ac rudes. Bona institutio, pia meditatio, Pa- storum vox,praedicatio atque Traditio non Aro satis sunt homini divina graria adjuto , ad placendum plus Deo , quam placeant Erudiri nonnulli in sacrarum Literarum studium perpetuo i tentri. Ergo in his casibus non indigent homines Codicibus sacris quos legant, multoque minus si tegere nesciant. Iam aliunde habentiquod ex earum Librorum lectione expectare alii possunt.
619쪽
Ergo iis tune necessaria non est lectio sacrorum librorum. Quod si quis dicat: erit saltem utilis , immo necessatia quodammodo , nam fides,&spes& caritas sine meditatione coelestium Codicum servari Vix queunt: respondebimus, nunquam negasse Augustinum,quin semper utilis esse possit lectio dirinorum librorum , sed tantum ejus necessitatem negasse in hominibus iam fide , spe &caritate abundantibus. Deinde Augustinάm loqui de iis, qui has
virtutes,nconcusse , ac servent ; nam eo saltem tempore necessitas nulla est legi ndae. aut audiendae divinae Scripturata Tandem clim certum sit,uti diximus, aliter quam per lectionem Codicum sacrorum,fidem,sipem & caritatem obtineri posse, certiam pariter esse debet , sine eadem lectione servari ac retineri posse
Quibus ex rebus intelligas, perperam , ac intoleranda censera Eniboasmum somniari in Augustini sententia, quasi auctor siti sanctus Doctor, nihil generaliter referre , habeatne Christianus
Homo,an non habeat, lagatne an non legat Scripturam sacram. AEquivocatione rursius non carent Phereponi verba , dum ait :Nemo sam est perinvs Stripsura quin in Ueas Codicibus , qaeescensuisse , legainubinde. Explicare debuit Cenir , quem. in finem quisque indigeat Codicibus sacris: si ad alios erudiendos ;utique vera est Phereponi sententia: sed ipse ab Augustino prius didicit,itast ibente, ut vidimus e Nen indigeιScripsaris , nisad alios insertiendos. Si ad erudii ionem sui. ut recte credat, ac recte operetur, iam ostendimus id immerito a Censese assii mari, cum&Augusini tempore multi homines piissimi , fide , spedi charitate subnixi, esiam in fisudine sine Odicibus viserent, l& nostris etiam temporibus multi vicant fide, pietate, bonisque operibus conspicui, di tamen Literarum piorsus ignari. In reliquis item Phereponi verbis eadem aequivocatio latet. Διe- , ibi potius debet vimere , tibi leguntur Iacri O Hices , quam insistudine : Id verum est,nisi jam inscriptam in cordestio habeat,&solicite servet legem,&doctrinam eorumdem C dicum ; at cadem necessitas minime urget,ubi iam teneat, credat, idi re perficiat quod sacri Codices tradunt , praeeipiunt di suadenti l Similitur proremia intolerandae damnandus co
tinub non est , qui Uterarum Ce .ces iatres sui minime comtares: fieri enim potest , ut hie jam ipses legerit, dc ex ipsis,
aut aliunde didicerit, aut disicero pergat, & vcat , & exercear legem Deὶ in omni pietate atque Jultitia. Tabulae autem lapi-dca,& Codices scripti eb dum axat tendunt, ut in cordibus hominum legem veritatis & caritatis inscribant : quod elim factum
est,& ea lex inconcinereιine ur , tum ne cessitas tollitur comparandi sibi Codices materialas, sine quibus nemo dubitare potest, quia
620쪽
m RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. III. sis
quin multi ad veram pietatena, & salutem aeternam pervenerinti atqt e peri eniant.Itaque necessaria quibusdam non est, quanqliam generaliter loquendo nunquam desinat esse utilis ex natura sua
divinorum Librorum lectio. Cap.8 Lib. 1. de Doctr. Christ. scripserat Augustinus : Ita duas i , undis qui Sapienιia, , alioqui Deos icus inscribitur, , e quasiam similliu ine Sa nenis esse δcuntur : nam Jesus s Sirach ees fori Te censeani me perbibesur. Tum Retrarui . Lib. a. Cap. 4. sententiam hanc suam de Auctore Libri Sapie tiar corrigit, aitqtie se didicisse postea , non es le illum Sirachidi tribuendum. Ad haec Phereponiis pap. si . animadv. M ram esse, ait. F. scopum santi nemisis rem tantillam unorsa asiquandiu, quam a Catechumenis disci operauisset. Nunquam sudiose cum legeras libram , cumbae Hieres; nam Auctor Itabris non ais Iesum esse ilium Siracb HE Regem I aelsis o DC . s. Oeaecianitasse, neu camo , qui inter Prometi sMres te erisesses Opincultim , cujus Auctor tra se fera I. Regemiuisse, cum minime iuerit. Auctorem Libri Su enita
nemo certissime novit huc uIque, &. variete de ipso opiniones fuere apud Veteres,quanquam plerique in Salomonem consectura seriarentur , di quidem gravissima. Quare mirum esse non debet .
quod Ietum Sirachidem Augustinus quondam censuerit Libris Auctorem .aliorum famam secutus. Neque piaculum suit id ali- qtianditi ignorasse , cum ne nunc quidem ad fidem spectet nosse. quis Auctor ille fuerit, & profectis Incertus sit Auctor. Deinde
verum quidem est,eius Auctorem se dicere Regem,& conditorem etiam Templi, quae certe non conveniunt Iesu filio Sirach. Attamen mirum potius esse debet, quod Phereponiis non ceperit , qui
simul eredere Augustinus potuerit Jesum Libri Auctorem, & Libri m ipsiim Inter Propheticos connumerandum. Hoc intellectu assequi non difficile filisset homini erudito , si liud quam causas aceulandi Augustini apud Augustinum qu sisset,
Quicumque Salomoni adiudicant Canonicium hunc Librum , certe norimi, quid ibi Cap. IX. r. 8. legatur , dc tamen alium a Salomone faciunt illius Auctorem , compertum videlicet habe tes,nihil idcirco vacillare auctoritatem Piopheticam Libri illius e Auctor enim, quicumque is fuit , creditus est sapientissimi Salomonis sensa, atque sementias colligisse in unum ex aliis Libris , quos elucubratos a Salomone scimus, atque deperditos , &ex iis Librum conseretnasse sub titulo Sapientia SHemonis. Librum quoque Fretemficie x Etllicis Scriptsonibus Salon onis per Sir chidem fuisse excerptum, verisimile videtur Erudi is : idemque de Proverbiorum parte conjiciunt alii. Deinde Auctor Libruixi Nn s co