장음표시 사용
601쪽
sto' DE INGENIORUM MODERATIONg
σιτι mulium viaenιur errare , qui nudas res gestas ἐπ eo genere Merarum at quid asis praeser sd, quod eo moi gestasnt, sisem sare arbiιrantur, ita mustum audere, qui prorsus ibi omnia Agni aιionibus a goricis involusa esse consen κι , cto. Insta addit: Hse erum existimo, non tamen cu*ans eos , tu. pomerim tabo δε quacumque re gesta ensum .nιeEugenita spiri sis ex- fustere, servataprimitus aeumtaxas Histeria vervate. Cet rum qua isa Aidan ur , ut rebus humani us , seu d. viniens gestis , sive gerenins , oenvenire nonposina quis fidelis δεισισι , non esse inaniter Aicta 3 Atque ita Augustinus sentiebat. Quae prosem unicuique persiladere jam debent , nimium e cessisse Pheremnum,divra propter Allegorias & Linguarum inopiam,toties tantoque ciim fastu insestat Augustino. Eum Vero potissimum audias, pag. 476. Animadv. perpendentem haec Augustini verba Confess Lib. ri. Cap. a. o Domine perfice me, orreΦela muhi, scilicet Scripturarum secreta atque obseura. orationem hanc quidem religiosam, di dignam Epistopo agnoscit Pli
reponus , sed cum ea coniungendum fuisse ait studiuiti Lingua riim,quibus conseripta erat Scriptura, & comparanda cetera praesidia,quibus demum adhibitis , Scriptura intelligi potest. Sed eum ea Augustinus neglexeris, .Ea dumsaxat is Serviura. πω Davit,qua potuit homo tinguarum , C Heae .mperitus inteisse re. In ceteris αε Ocατεῖ, ct Platoni tim nobis pro Domi
na 'olerum propinaι, aui argusias inanes magna verborum pompa nosis obtrudiι. mam verborum acrimoniam ut aliquo pacto emolliat,subdit: Ga non est dice, queae eloquentiam acumen tu rebus praeferaim Metaph Dis , Augustina δειraham, . aut quMmeritas laudes minus libenter triόuam ; δε quia mirio mulus ejus auctoritaιe a,uti,, eos prae isto cente nere , quibus multa ratione comerri potest. En ergo bona tandem Verba Impetravimus a Censere,modesto in speciem,sed fortassis acerbitate nulli secundo. Quae enim contemptus signa atque dicteria congesserit in Augustinum, specimina silperius adducta sitis nos docent. Sed quota quae λ est laus ista , quae Phere pono sibi de
sua maledicentia timenti extorta esse , aut tandem excidisse V kderur e Aliquid est, eloquentiam & acumen in Augustino agnoscere, postquam eius eloquentiam & acumen toties irrisisti. Aliquid est .eum laudibus dignum fateri, quem ubicumque possis vituperandum tibi statuisti. Sed uti nemo cordatus non fatea- tui I Censeris honesti atque g ruasti erat , non minori cura atque sinceritate has edisserere laudes , quae Verh Augustino conveniant, quam maculas in ipis, ut sibi videtur, detegere,
602쪽
IN RELIGI Is NEGOTIO. LIB. III. Wr
ε grandi etiam ore inci Gre. Ita factum fuisses , ut non odio viri sanctissimi , sed amore veritatis videri multis posset contra eumdem militare Phereponus. Saltem in eius Censura inquitatem , ae modestiam tam saepe desiderare non cogeremur. Omnium autem Eruditorum consessum hie appello, dc peto , an non eae sint virtutes tum intellectuales , tum morales in Libris Augustini, ut Auctorem exhibeant omnium amore ac ve- ὸneratione dignissimum Erraverit quidem ι nonnulla ignoraverit, magnis quoque viris ea calamitas familiaris deprehemditur. In aliis excusemus , quod nobis condoliantum vellemus. ἔEt quanquam nefas minime in , immo potius sit commendan, dum , magnorum etiam virorum errores ae defectus diligenter investigare, dc interdum etiam prodere in communem uti- Iitatem ρ, ierendi tamen ii non sunt,qiii nulla reverentia , multinque supercilio , ac ira id praestant , 6c propter naevos quosdam in nexcusatione indignos tam effuse debacchantur , ut qlian tum ad ipsos pertinet , reliqua ingentia merita, illustresque do-tes denigrare ac penitus tollere velle videantur. Neque vero quod alii nimiis laudibus extulerint Augustinum , ejusque au-λctoritate abutantur , tibi in oppolitum excessiim proruen-'dum est , ut vitio tuo illos sui vitii ccimmoneas. Utrinque pec eatur. Sed Augustinum prae reliquis tot virtutes commendant, tot merita. illustrant , ut qui in tantis laudandi causis , eius vituperationem unice persequi amet . iam malevolentiae insignis, .dciniquae censurae poenas evadere apud aequitatis amantes non
possit. Repete nunc laudes a Pherepono superitis tributas Hipponensi Episcopo ; levissimas sane, ae nullas, dum Augusti eripias
verae Theologiae scientiam , Scripturarum facrarum intellige tiam , eidemque contra obiicias tanquam familiares aereas pii nas, dc Platonidae doctrinae abusum , quam nempe pro EVan
gelicis dogmatis obtrudebat credulae plebi. Nam quid atrocius de Augustino proferre possis , quando eidem violatae Religionis Christianae notam inui is, & ignorantiam omnium dete rimam Z Post tantum dedecus nihil sere laudandum superest
in Augustino. Proinde nemo non videat, meras haec esse e illimnias , cum constet, Augustinum neque tam turpiter osse
disse , neque caruisse seientia & praesidiis neeessariis adrectam interpretationem Christianae Doctrinae , sacrarumque Litera .rum. In Parergis exponendis negare nolim . quin quandoque Augustinus frustra sudaverit ingenio suo, eaque protulerit, quin Criticis atque Eruditis nostrorum temporum parum , neque iniuria. arrideant. At in notionibus verae virtutis , in ex li
603쪽
quam praecipuam diximus esse divinarum Scripturarum mat riam,in iisque locis exponendis, quibus ista nititur , & confirm tur , aut contrarii errores damnantur : non falso minus , quam imprudenter aberrasse dicitur Augustinus. Locum unum proferat Phereponus , quo apertum tiat, tradidisse Augustinum comtraria Apostolicae Fidei. Sed ille puto nil ut aliud adferet, quam quae ab Arianis, cinianis, monstrantibus, Calvinianis, aliisque eius gregis hominibus perperam non tam in Augustino improbantur,quam in Ecclesia Catholica. At virum, non alia quam ista Augustino objicientem .meminisse decebat, iam millies a C tholicis protritas fuisse hujusnodi accusationes , quamvis se victos non dent Haeretici , non id nostro, sed Haereticorum Vitio ac pertinacia fieri. Nostris certe omnium ea de re iudicium ita habet. Atque hoc potissimum suit, quod in laudatis supra Consessi num verbis exposcebat a Deo vir sanctus&humilis , ne a Fideiae Morum Doctrina coelesti aberraret unquam , dum eam in sacris Literis at Vitam scrutaretur. Nam ut ut in Parergis pertra ctandis te eruditio deficiat, ' atque hallucineris s quod maximis etiam viris,iisque ad miraculum Critieis, saepe accidit, ' & porro accidet J neque Religio ipsa tum laeditur , neque perit hominis errantis fides. Tum sollim errare pessimum est, cum Fidei M rumque Doctrinam aliqua ex parte errando labefactas. Et quanquam nos quoque fateamur, validius atque efficacius per ea praesidia defendi,niaderi, eonfirmMique posse Religionem dc ΕΘ clesiam veram Christi ; quanquam etiam non negemus. s ad multa Scripturarum loca necessariam utilemque esse Linguae Hebraeae peritiam, attamen addimus non esse illam Catholico Interpreti aut homini Christiano absolute necessariam . positis fidis versionibus, ta ea parte,quae spectat ad propriam sacrorum Codicum intentionem sive materiam. Denique animadvertendum, hane ipsam aciem ingenu,&Criticam Artem, & reliqua praestadia, di praestantiorem methodum , neque ad Interpretationem ficienaam numeris omnibus ab istutam . neque ad germanam Christi Doctrinam intelligendam prodesse , nisi e Coelo Virtus interpretandi, atque intelligendi descendat. Certe Hebraeorum Linguam cillebat Regius Propheta, & tamen is in Psalmo II1. Deum rogat, ut ad rem tantam sibi sit praesto. Da miri ἐπωLIectum , ct rutabor legem suam. Et ibidem : Remela emissmeos , confiderabo mirabicta diua. Et rursus r notem tuam utamuna super fervum suum , is asce me justi canimes tuas. Hi ne sanctus Hieronymus in Epist. ad Paulinum: G ιantus, i quit , Proph- a senebras ignorantia consteiur : qua nos putarearvulos Oeeae lactenus insciua nocte cireumdari qua ex
604쪽
1N RELIGIONE NEGOTIO. LIB. ΠΙ- in
re intelligat quisque Theologus precandi Dei, atque animi a via itiis purgandi necessitatem , quo intellectus ad assequendam men .l remae voluntatem Dei , suam legem proponentis , expeditussit aptusque fiat. Facilius vero,contingit,ut humiles corde, licet semidocti,quam summe docti,sed ambitione turgentes, piavisque cupiditatibus addim,penetrent in sacrarium coelestis revelationis. Audi Magistrum ipsum nostrum ita ad Pharisaeos Legisque peri. ilos loquentem Lue.M. si. Hae vobis Legisteritis, cla-- ciensia ies non introistis.
. Accedat demum experientia ipsa. Non plus olim in cognitione Christianae Legis,tum ad Mores , tum ad Dogma spectantis, excelluere Patres, initicaein Linguarum gnari, quam reliqui Patres solis Uersionibus & Traditione contenti. Catholicis veris , inostrae aetatis non paucis , Phereponus, ut puto, Eruditiqnem, Criticam,Studiumque Orientasum Linguarum non nepabit. Αι liae,quod est ad Dogmata Fidei ae Morum 6e in praecipuis Disciplunae clesiasticae capitibus conssinant eum antiquis Patribus , --que eos errasse agnoscunt propter ignorantiam Linguae , neque constituisse pro Christi&Apostolorum documentis semnia Platonis. Rursus qui tantiun sibi de Critices Linguarumque peritia iplaudun in gravissimos errores, teterrimasque Haereses concesse re , atque inde ad Catholicam veramque Fidem exurgere ne ' queunt,& exurgendum non putant. Quid quaesis tam ambitiosithaee scientia valet uerammaticae tamen potius , quam germanae Theologiae speciem referensJ si ab Ecclesia orthodoxa avertit , &. in maximis erroribus tam pertinaciter quiescit 3 Et ne nobis Romano Catholicis nos blandiri ae tribuere nimium dicant : sese gregemque omnium Haereticorum,qui nunc in Septentrionalibus
regionibus tanto numero tanta diversitate regnant, tandem constemplentur. Non inter se minus turgidi tui Critici atque mistemdoxi pugnant,quam cum Catholicis, & alter alterum Haeresis,&abdicatae Evangeli Doctrinae ineuiat. Melius,inquiunt,quantinerudiri Patres, eruditio nostra divinas interpretatur Scripturas.' Bene est; at cur dissident in praecipuis Mangelii dogmatis Q alter alterum non vincit Cur non dicam gregales suos , sed ne isses quidem Catholicos,quanquam sinceros, Sc de puritate Fidei. suaque salute solicitos , quidquam e priori sententia dimoventi Discant ergo,quid possit Critica & peritia Linguarum, ad intelligendam veram Christi & Apostolorum Doctrinam, discant se potius Grammaticos egregios , quam Theologos Orthodoxos ea eruditione saepe fieri,& tandem intelligant,se quidem in facilis C dicibus multa melius,quam Patres exponere posse in ea eruditio ne,quae ad salutem non ducit , at in praecipua ac regia sacrorum dicum materi quae ad veramFidem,salutemque deducit, plus
605쪽
potuisse ac posse Ingenium Catholicum , meditatione eonstantii excitaturo,platate ac humilitate Coelo earum, Traditione suffutit δε probatis ab Ecclesia Versionibus contentum, potuerit unquam,sive possit tota Criticorum iactantia. Accipe nunc , quid Phereponus serat pag. 6os. Animadv. ad Lib. L. Cap. de Baptis contra Donatistas. Is emnes , inquit,- sca Episcopos congregases ad iud cium fere Aumae siensi foci vereris, aus nmi Testamenti, quorum nuctus Hebraicefiebat, , perpaue Graia norans e .me, nimis 'peritorum multiauis is plior eras M pem jussitan tum , quamvis unus peritus utriusque tinguam, exempG cauia , quam olus 'Hieronymus Strenones is , quamvis lan a non tueris euus p
risia , quam .uθὸ putaruV. Miseram planh Christi Ecclesiam, cui expectanda fuere duo proxime praeterita secula, hoc est , fortunath illi dies , qui tot nobis dedere acutissimos Criticos in
Heterodoxorum coetu, ut recte ae sine erroris periculo interpre-
tari posset coelestia Legis nostrae volumina. Et si quidem Pli repono serdet ipsemet sanctus Hieronymus , quid de reliquis 'Patribus eidem imparibus dicendum erit ξ Equidem incertusi reo, num magis in contemptum hominum ista sententia vet-gat, quam irr contumeliain Dei , qui & statim ab aedificari ne, &tamdiu, suam de uit Ecclesiam , & ignorantiae omnium Perniciosissimae evertendam dedit , neque inculcavit unquam per Filium suum , aut per Apostolos , Hebraicae Linguae neceς statem , omniumque Versionum insufficientiam ad stlutem,& frustra nos hortatus fuit, ut Ecclesiam audiremus , eique Ecclesiae immunitatem ab errore pollicitus est. At quis haec absurda
facile somniet, aut concoquat in Religione Christi Satis fidae 'Versiones in iis, quae ad Christianum Dogma spectant , semperfuere ; scissiciens Eruditio in Ecclesa Dei , & quod in primis fuc facit, longe lateque diffusa Traditio non sinebat errare pios ,
accuratosque Interpretes, quamvis in locis minime necessariis e re quapiam gravi erravit, ejus errores minime adoptavit Ecclesia, sed correxit , Traditionem & consensium reliquorum fideliter
mul, canta Uerentes' Nolo ne vel tantillam quidem expe dere,num haberet proxime praeterito seculo Italia atque Hispania,
qui Hebraice & Graece docti possem divinas recte interpretari
minus commoda uterentur. Quod si ex ipsis Pactibus aliquis in
606쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. m. 13s
Seripturas. Satius erit aliquid asterre in exemplaria saerorum I terpretum nobis a Pherepono proposita. Drusus inter Proteis stantes Hebraica certe ae Rabbinica Eruditione illustris, talem se praebuit,ut vel a Catholicis Scriptoribus tulerit eximias laudes. De illo Richardus simoilius in sua Historia Critica paucis ingentem Panegyricum exhibet. Animus autem mihi non est, totam eius laudem inter Grammaticae pomoeria concludere, clim Sc propte- rea Divinus Grammaticus apud sitos audierit. Τibi liceat hominem illum Theologis etiam addere. Sed memineris etiam, in Theologicis controversiis , atque in interpretatione divinorum Codicum supra quamplurimos e suis moderatione atquemodestia excelluisset. Immo&abstinuit a subscribenda Calvinianorum suorum confessione . & Graecorum Patrum, ac Hieronymi scripta
in honore habuit,& aliis in multis Catholiee sentire visus est: quae agendi ratio homini peperit odium suorum gregalium. LQuantus vir inter eosdem Protestantes fuerit Gratims , nihil
attinet in praesentia commemorare, eius enim Libri ac fama tantat celebritate feruntur,ut nostro plane non indigeant elogio. Eum Arminianis totum adhaesisse , di multis erroribus ejus Libros scatere, nemo nescit: an &Socinianis in praecipuo illorum deliis ramento sese timxerit, non ita certum ; multaque in idem assim mentum Bostuetus v. e. scripsit. Sunt qui istius criminis notam ab ipso abstergere conantur. Verum illud pro comperto est apud Eruditos, Grosium impense admodum inelinasse in Catholicorum Partes : immo nisi mors immatura eius consilia praevertisset , n men suum Ecclesiae Catholicae daturus erat. Luculentum in hanerem testem habemus v.c. Henricum Ualesium in oratione habita
in funere incomparabilis viri Dionysii Petavii Soc. Jcsu. Ita ille, de codem Petauior Gid nonprastilis, us euris nu- visum Hugonem Graium ad Catholicarum commamonem ad Mereι ' Ευι ide quidem minime a nobis alisnus,ac pene noster ; quires qui doctrinam Tridentini omilia in omnibus sese amplem palam emineretur. Idunumsupere ιμι Diaesia aerarium ingressus communioni ncstrae sociare ur ; quod ide ne is qEas ob causas, Mad Cathosicae Fidei unusaι- ρfurimos fecumoreas adducere e fulιὸ di erebas ct e. Cium V lesio consbirat Petrus Jurius in Gallico Libro,cui titulus Ingeniam Antonia Amria. Postquam dixit. Isaacum Casaubonum si quid fuit,misse Papistam addit, Grosium quoque se conjecis te in Papismum : express quippe is statuit ia' postremo opere suo adversus Riverum Hamiberans Suris uram nequaquam si scere. sed opus etiam se Graditione equi; a queus tercipiatur asta vaditio,confugiendum esse is consensim rum Scriptorum, ac pue merὸ certam esse Ῥiam ipsius cescenaea
uini erfatione o Massic etiam Episcopis ingentem ti ibuit
607쪽
auctoritatem in decernenda fidei Doctrina. & praesertim Epistopo
Romano , quem ad conservatiouem veritatis atque unitatis cori
sistendum esse in dubiis rebus aflirmat. Ad haec testatur Iurius, obligasse μοιium fidem seam Bignonio, se post reditum e Stieeta Catholicam in Ecclesiam palam ingressurum. Vide etiam peculiarem Commentationem Erotti de Antichristo , cem Doι fasticam , seu Annuaιiones ad confisitationem Cassam , ubi quantum Romano-Catholi is assentiatur , palam fieri Quae res Jacobum Laurentium Calvinianae gentis Ministrum iam olim incitavit ut Librum emineret, eui Papi antis Grusia titulum feeit. Sed Epistohas Grotianas omnium maxime hic perpendendas Lectori relinquimus , ' elim toties in iis edisserat Gretius , quae sibi de Catholica Ecclesia sol et amica opinio , o quanti a se aestimarentur & colerentur probatissimi liaclesiae
Atque ista quidem de Druso cor Gresio , non ut ea quasi ignota
narrem Protestantibus,sed ut alicui e nostris non setis rerum perito subveniam, atque in nostram omnium utilitatem pauca d
mum ista honvertam. Si Dissi- ω Grosius , quos ut divini Verbi praestantissimos Interpretes nobis obiicit Phereponus , tam bene de antiquis Patribus sensere , eosque fanae doctrinae testes amplissimos sespexerer ergo sancti Patres in eo , quod maximi r fert , hoc est in Dormatica Theologia , atque in interpretanda coelestium Librorum doctrina , alii exopinione 5 fuerunt,quam nobis persiradere nunc velit Phereponus. Deinde si celebres illi duo Protestantes, qud magis Linguarum Orientalium peritia,ac eruditione excelluerunt, eo magis in sententiam ει
communionem Catholicae Ecclesiae inclinarunt: ex eorum exemplo conjicere quisque potost ac debet, quidquid sit Ecclesia nostra, di quam sana sint illius Dogmata. in quibus sita praxipuE est Religionis verae substantia. Intelligas etiam , quam non contemnendi Patres, licet minus in Critica , & Linguis versati, cum eos Ecclesia ista Traditionis testes adhibeat, & in scientiaDogmatum in sacris Literis descriptorum fideles agnostat Interpretes , & ει quatur. tamque nostram methodum, atque sententiam de P tribus placere video multis etiam eruditissiimis ex ipsb 'otesta- stabilium numero. Vide, quae Scripxores nonnulli Anglicanae Ecclesiae adhaerentes de ipsis Patribus , eorumque auctoritate fateantur Unus praecipvh ex iis mihi nominandus est Τhomas Mil-k ,qui ante paucos annos in novissima Editione operum sancti Cyrilli Hiero lymitani contendit, sola trahi itione&auctoritate Patrum convinci debere nuperos Arianos , sectatoresque Socini Quamobrem ex iisdem exemplis , quae in medium Phereponus
Notulit,intelligat tandem ipse potis est sine injuria Augumnum
608쪽
ceterosque Patres a se explodi non posse, & maledicentiam potiusquam iustam censeram sapere , quaecumquetanta asperitate, di sine ulla exceptione, di sine ullo rerum delectu, adversus eosdem ipse conscriptit.
an loquentibus de diνinis rebus norvi voces adhibere liceat . M ticuerat. Necestate compus Ecclesia Patres tot qua stiones pertractarunt, ut ab Haretιcorum technis ac erroribus Catholicam peritatem liberarent. Iniusta criminatio Phereponi contra Augustinum tribuentem Μonica
matrι-a quadam in Libris de Ordine. 1idem Libri a Pherepono nullo jure contempti, Ad Orrinem politicumspectat in Urbibus tolerare Meretrices , ne peJora Drausubsequantur. A Fanat mo ac Enrbusta'ο quam lono abfuerit Augustinus. uuibusam hominibvi non neces , sarii Codices sacra Scriptura. Sapientia Liber cur Sal moni a criptus.or nihilominus Canonicus reputatus. A gustinus de Gothis agens in vastationes Urbis nihiI dis, simulavit. Alia Phereponi tela in satiatum Augustianum repulsa.
Congerere nunc iuvat nonnulla alia, quae in Phereponi Aninis adversionibus sparia occurrunt. Pan . ad Lib. 1 3- Cap. I Confessauctor est,de Trinitate esse parcissime disputandum , uti de aliis huiusmodi Mysteriis ; si enim is iis loqueremur dum μαπε , quarenus nobis,uns revetria, aιque locutionubus Scripturacosoli, uno a Deo resi ueremus , non D essens conseηιiones, M. Paria habet pag sε x. ad Cap. xo. Libri de Agone Christiano, ubi Theologos culpat, quod post exortas Nestoi ii controversias audacter explicare velint, quod nesciunt de Incarnatione Ue bi : sed susitis hac de re mentem suam explicat pag. 6oo Animadv. ad Lib. I. cap. . &p.ώo2. ad Lib. . cap.4. de Trinitate , vavaam,it Iomitosene Veteres de Deo uno Sc trino ala : id quod piaculo proximum putat. Tum laudat posteriorum seculorum Ecclesias,quae Veterum audaciam emandarint. Nos ergo, deindet
609쪽
Scrip ura quoques isquamur , asque entiamus ; nec Memasia posse a notisse meia explicari quodper picia revelarum non es,aas melius exprimis verbis uestres,quoaenon assequim rcliamve
in docuerun=, ne aem Heri rara mus in eos, qui havi de re aluergutin nos nuno ferιω mohs mois Se Usuram sacram normam dei ,sua habeans , praceptorum Evangelii sim observanses ,redisumque ε coelo Domini nostri Jesu orises vivos ct morsuosiviscaturi nobisium praeo Aur. Qui hic loquitur, Arminianus est,& pro se ac pro Arminianis perorat , cuius Sectae Libri &praecipue Consessio cap 3. & Apologia e. s. & Limburebius variis in locis , hoc idem docent , nempe in proponendo Tris
nitatis mysterio abstinendum esse a vocibus . quas humana auctoritas induxit. Gratissima utique Socinianis sententia timmo Epistopitis atque alii gregis illius , abstinendum quoque
dixerunt a sententi. i& vocibus , quibus Deum-sentia,
trinum inperferis assi almus ; fidem quippe Trinitatis si iis
credimus J necessariam ad stlutem non ceniuerunt priora tria Epochae Christianae secula. Iisdem numeriS canentem nunc a
dimus Pheremnum,&insultantem aliis in locis Augustino, tamquam de eodem immenis mysterio in pta narranti. Equidem omnia quae in Libris de Irinisaie edisseruit sanctus Augustinus,in me non reciperem ostendere talia esse quae unicuique placeant, clim & aliqua sint, quae Augustinus ipsemet probasi se non videbur. Sed sive elumbia sint illic argumenta, sive multiis loquium, & ornamenta superflua pro dignitate inestabilis argumenti, nihilominus illud certum esse debet nobis , quod est ad nucleum dogmatis,nihil ea in re haliticinatum fuisse Augustinum, ejusque orationem a crimine audaciae prorsus abesse: neque secus iudicandum de reliquis Patribus , qui Augustinum praecessere. Invecta sunt quidem in Theologiam , de Deo uno ac trino loquentem,vocabula nonnulla. quaestionesque non paveae , qu rum nusquam expresse meminit divina Scriptura. Sed quod iis,oeibus novis significatur,tisque de controversiisEcclesia decrevit, veterem di Apostolicam nihilo secius Doctrinam continet, quippe ex aliis evidentibus Scripturae placitis rite deductum , aut per Traditionem certissimam a Christo Ecclesae suae revelatum. Miscerunt autem subinde pullulantes Haereses , grande illud myst
rium variis erroribus vexantes . ut ipsi quoque , Patres coacti voeabulis novis uti,scientiam divinarum rerum uberius explicaiarehto ab Haereticorum erroribus atque cavillationibus, multiplicata quaestionum segete, fortius tu. rentur. Augustinum ipsum
610쪽
earia audiocabula, cum rus esses eos a Aiousatione adversiis
issi vias DeI errores Haresicorum. Cum enim conaretur huma-- .no is isquendo prin erre ad bonisnum sensis , quia in δε- cretario monustro erem tenet e Domino Deo Creaure suo, siseper a dem , Me ster quasimcumque. inresisten iam , ιλ.- β aeicere fres essentias, , ne snιergeretur in AEa summa
Quod verbaminuὸ hisce voeabulis locuti sint Veteres, etiamsi
id concedere vellemus , non tamen admirationis aut accusatior iusta causa Pherepono foret. Linguarum diversitas obstabati terdum,ne Christiani unius Linguae, voces alterius , causa nou Tum controversiarum in Theologiam illatas , expedith intellige- Tent. Tum varias notiones uni atque eidem voci subjiciebaAt nonnulli et rursusque tutam rem diversis v ibus significabant alii. Sed Haereticorum in primis arte accidit , ut amAuua viderentur voces,dum suam illi doctrinam aut celare , aut dealbare nitere tur,ne erroris accusaretur. At collatis,& probe expensis,& in Colla ciliis potis unum , Catholicorum Patrum sententiis, explorata quoque diligentius Haereticorum mente: demum constabat, Vesebis tantiari,non rebus, inter se discrepare Catholicos, & dogmata per eos certissima tradi , & falli mereticorum novitatem. Ait Phereponus abjiciendas locutioncs novas de Trinitate, & iis mi 4entos nos esse debere,quae in Scripturis fictis habentur. Catholi iquoque hoc faciendum suadent , ne novam docti inam sub ut cibus novis in Ecclesiam inseramus. Basilius , Nazianzenus , Cyrillus, ae alii complures modum ac sebrietatem laudant , in loquendo de rebus divinis , jubentque nos temperare temerariis quaestionibus. Sed elim nos cogunt Haeretici per alia verba e liticare mentem ac voces divinarum Literarum , nihilque aliud quam Veriis doctrina proponitur . vel per legitima conse staria extisdem sacris Literis derivata, vel per accuratam investigationem λ Traditione Patrum hausta: tunc licet,ac interdum etiam necesseqst,nova verba a Scholis & Linguis mutuari. Filiis autem Ecclesiae verae uti nefas est aliquid proferre , quod factis Scripturis adversetur; ita crimen est aut negare, aut damnare , atque reiicere
quidquid iath per Ecclesiam deducitur ex eisdem Scripturis , ac Traditione fideli. Sabellius ita unitatem Dei depraedicat, ut Trinitatem excludat. Ecce necessitas novarum vocum, ut Apostol rum Doctrina melius innotescat,& novus error profligerur. Divianitatem Filii Arius negat, sancti Spiritus Macedonius , in Christo duas naturas impie disiungit Nestorius, pessim E confundit Euty-ehes eri quodPatresadigit ia locutiones novas in eologicis usurr