Tractatus de iure personarum extra ecclesiae gremium existentium. Libris nouem distinctus. Cui propter argumenti similitudinem annexus est alter tractatus De neophytis. Opus plane speciosum facili, elegantique methodo dispositum, ... Auctore Antonio

발행: 1622년

분량: 689페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

551쪽

sso Tractatus deIure Personarum

Hominum, gla in capitulo a. ibique

nesi. clericis nec non et vestes virgatas deserre,clem. secunda , versiculo ratis .hrtis eodem ιitulo. Quinto insertur neque apostatam esse dicendum Religi sum, qui intra septa monasterii non enhibens se hominum, couspectui, sed ut vel commodius somnum capiat,vel propter animi leuitatem vi expeditius currat, Iudat, vel se in balneo, aut flumine lauet habitum dimittat, Addo e tiam si illum deponat, ut quicquam sur to surripiat, vel cum Bemina turpiter agat ; in his enim casibus non solum Apostata dici non potest, sed nec incurrit in excommunicationem inflictam indicto capitulo ut periculosalrout ibi adno

mero quarto infine. amuis quando deposuit habitum iurandi, vel fornicandi causa, grauius peccet, prout affirmat

Sila. in sum. --. Excommunicatio casvigesimoquario, et in ve . habiIus numero urtio Nauar. in Mamal. capitula 2 7. numero I 3I. quibus noui me assent ita AZo. instιtus. Moral. lib. duodecιmo,

capitulo decimo septimo in ς. quas. heraeontrarium sentians Palud. et D. Ant. d. itulo M. equulo 3 3. Et regulariter 16 quantuestque habitus ex Iasciuia relinquatur, si non relinquitur animo deliberato non resumendi illum, non contrahitur apostasia,prout ex secto per integram consultationem respondit Otarad.

tur,quod si quis ab obedientia, seu Reli I sgione recesserit, si tamen statim redierit, non potest inter apostatas recenseri, M. TM. a. a. qua'. 39. ara. quarto Bal. tui. prima numero I9. C. de aiat. aias. μα ranssilo . 84. num. decimooctauo P auari in Manual. capitulo a I. num quarta Raderis. quass- regul. tom. primo,

quast. 3Ο. art. primo, m fine. Et iacit quod scribit M. in captiuis superspeculasu, numι re nouo ne vel Monachi,

ubi quod licet monachus claustrum causa audiendi Ieges ciuiles incidat in

excommunitationem, & alias poenas, tamen si postquam exivit, mutato consiliose coni uterit ad studium permissum, poeI6 nas no incurrit. Et ratio est, quonia cuad apostasiam constituendam requiratur reccitus, utique ille intelligitur de recessus cu effectu, cam relatum de clerimon resid. I. prima, S. Me verba G. quod quisque iuri L θυι ρυ alium S. docere 1. nequis eum qui inius, L nomen filiarum

f. finalus de verb. sigmse. I.prima, Laccusationem, s. ad Turpili. quod dici de eo nequit,qui recessit, & illico rediit, na h ic recississe minime videtur,Can. diuortium,oti glos de poenitia istemma I. I. F. quin ensis deverb. obtig. Mi 'meipue Alex. in prine. Bal. in autb babata ante numero qO. C. ne fL pro parre et iudicta tirima numero nono, de MILact.I7 Inde statutum puniens fugientes a carisceribus non includit eos qui nagierunt& illico reuersi sunt, Tal. m L prima , C. destru fugit. numera 27. Veronen. in ι. quid 'fugitiuus in prisc. numero vn. decimas de adit.adi L Nauci tu Itinat.

numero 282.R. de quast. Pist. in I. flquando num. 88 3- C. unde vi. Et qui I 8 constituit Baudare vectigal, & coepit,si deinde sponte poeniteat ,&reuertatur,no incidit in poena pro gabella haudatata constitutam , prout scribit Ioam Andri in addis. ad Specul. risuis de cons. S.scundo, pos numero octauotiit. G. versicula sed inridis, quem probanι Ber α. degabeli.par. Octava numero primo, in e Masea d. de pνobat. pari siecunda eonclusone 8 3 Φ. numero πιν sexu. Caeterum ne contingat errore decipi,

quod supra ductumeit requiri ad conis stituendam apostasiam ut recessus, siue iuga sit essectualis, accipias si fuga non habuit effectum,eo quia Religiosus eru

rem agnoscens rediit ad monastertia, de sic quamuis effectum non habuerit, poterat tamen locum habere, secus ve- I9 to si casu effectu no habuit,quia forte cotingit, ut in via a superioribus caperetur,

quia tali casu habetur perinde ac si fuga suum Disiti co by Cooste

552쪽

Extra Ecclesiae gremium existentium Lib. VIII.

suum fuisset effectam sortita, ut est te

Afugitiuuio idem Cesius num. ass. α avitit. arist. in I. 3. .ctis qui volem transfugere, & in aliquem actum processit capite punitur perinde ac si effectualiter aufugisset. io Septimo insertur, quod quamuis reis ligiosus vagetur, si tamen redeundi animum habuerit, non erit apostatici nominis censendus, prout scribit D. Anici a Sum par. 1. tis. 11. cap. 6. Silus. in verb. 4 fasia vers. q. quaero, es ibidem Tab.et Pissanellati Cuius quidem sententiae illa potest assignari ratio, quia du animsi reuertessi habet eper intelligitur es.se sub sui superioris potestate, di possese sone, ι.ει Omius F.idem Pomponius Ffamit. Ercisc. g. Apium versiculo in iis autem, Insitus. de reris diuisao Item quia recessus ex facto non solum, sed ex consilio perficitur l. bouem f. qui ad damnum, et S. fl seruus A. de adit. ΔΑ. u in I. quid. fugitiuus decimosepti. ano, S. Catius, G S. Cassius quoque , isque glos in verbirepostiis. eodem ti-

auis.

ax Quinimmo cum recessus non a fuga, sed ab effectu animi intelligatur,'& rein guletur,rim t. quid μ fugitiuus S. item apud Huianummata. in evisuis ad n Iram numero quarto, de appeli. sequia turn apoliasia tanquam animi vitium non contrahatur nisi Religiosus ex animo; & proposito progrediatur ad aliqueta actum extrinsecum, ut egregie more suo notat Tata. in dicta L quia sit fugitiuus g idem Aprimo lin antiqua DEI. Veram in dicta l. quid fugitiuus in princip. numero decimoquinio, 1 de dia adii. adict. Er haec fulciuntur ex eo, quod scribit Bart. in I. quarta g. Prator. g. dedamn. infin. ubi si quis moraretur ruri per tres mensesHuia nabet animum redeundi, dicitur semper in Ciuitate suisse, quod quidem etiam probat Felim in capitulo quoniam sub numero decimo, de ose. orae Quibus accedit quod scribit Sal. in sepe citata L prima numero deri. moseptimo, C. de Mil. o. ubi mulier egressa de carcere permissu Custodis, ad hoe ut voti expIendi eausa ad aliquam ecclesiam accederet, non potest dici fugitiva, eo quia semper retinuit animu redeudi Curae tame sit Religioso,nec haca 3 securitate ductus diu vagetur , nam &si vera pridicta Conclusio sit,ubi tamen

diu stetit, tunc praesumitur animum reis deundi amississe, L. DG in I. pauo u a Io. de reri divis G, Din. communiter notant, & habetur ac si nunquam talem animum habuisset t. tertia f. Emanseri et L quarIa g. Aedicta Germanici,et ibi glas in Ueis. Emansores F. de re milit. n. autfacta versi is usus demeriti disines. prima Bald. inpraecis. I. prima, numero vigesimaseptimo, C. de Serv. s.

γε intauo,pari ratione apostata dici nopotest monachus, qui cum ab eius superiore carceribus mancipatus detinetur,

timens ne eo immoderatae Vteretui, aufugit ad superiorem, Bald. in ea Iulo ad nos msub num. quaris, de appellat. E

Sicuti dicendum est de eo, qui aus git ad alium, veluti ad a micum, quem deprecatorem apud superiorem haberet, d. i. quidsit fugitiuus F. Sin autem. d. de adu. dict. l. bouem S. primo, J. eod.Bosi

as Sed licet hoc verum sit inspecta dispositione iuris comunis, Attamen no modicam hodie pat itur dissicultatem, stante nouissima dispositione Sacri concTrid. in cap. 4.s . s. de regulari qua expresse cauetur ne liceat Regularibus 1 suis Conuentibus recedere, etiam prae textu ad superiores suos accedendi, nisi ab iisdε missi aut vocati fuerint, alias ab ordinariis locoru tanque desertor sui instituti puniatur, Cuius quidem decre

ti vigore Tannes Q. q. 12. art. I. cen

fuit Religiosum in tali casu Apostasiae

reatum incurrere.

Mihi autem verius videtur Sacr. Conc. non intellexisse imponere me nam in casu in quo Religiosus per fuga, seu recessu a suo conuetu nihil aliud ex

553쪽

Tractatus de Iure Personarum

3 12 posuit quam superioris Uxilium contra

lauitam, aut immoderatam tractatione sui Pr lati, prout visum est, Emanum Roderaeo de regul. quast. ι m. i. q. 3O. are 3.Ad cuius rei comprobatione mihi primum desumo, credendum esse quod Conc.lium voluerit per eius prouisione coercere actus illicitos, non autem punire actus licitos, & ausere remedium Religioso iuste competentem, cap. audιω , s. quia tamen, ubi Abb. num. s. de res ιι.

1 6 Hoc sumpto ad hanc opinionem comprobandam sic argumentor. Licitum est etiam fetuis per sugam,& recessum quaeis rere auxilium a Superiore contra saeuitiam,& asperitatem Domini, t. 2. .de his qui Iuntsui ,vel alieni iuris ,.sed ma ior. Inst. eod. tit. ergo licet etiam Monaco, & Relisioso, quia quae deseruis dicuntur possunt aptisti me ad Religiosos transferri, Bal. is d. l. uis Eufugitiuus 1. de adii. arist.27 Praeterea Praelatus, ceterique Superiores digni animaduei sione,& poena iudicantur, si nimis aeriter in subditos se gerant,d. ι α. a frang. de his qui sunt

sui, υel alieni iuris, eurus auctoritatefatus,Bal. ibi num. 1. O . scribit posse illectore, seu ossiciale propter hoc ab ossicio remoueri: Ergo no eli dicendu quod Sacra Synodus voluerit immoderatos Sup riores in eorum semitia confovere. 18 His accedit quod sacri Canones maxime abhrrent subtrahi,& impediri r

cursum ad Superiores,c. His D 3M cum ibi trad- per Abb. in princ. O num. 6. de appeti. cap. unico de cler. peregr. Et propterea no ita facile existimandum est demente sacri Concilii fuisse auserre remedium recurrendi in casibus, in quibus de iure alias liceret. Dicendum est ergo mentem Concilii suilla subtrahere Re .ligiosis inanes, a sectatosque prςtextus, quibus subnixi s pissime nonnulli laeuissimis ex causis Conuentus exibant. Et

quod in illis casibus intellexerit Religiosos esse puniendos, tanquam sui ordinis desertores, etiamsi recedant sub prae textu accedendi ad suos Super;orc s,ad hoc ut quantumuis fieri positi in proprio os-ficio. de obedientia contineatur, di vagadi occasio ipsis auialatur. 29 Nono etiam insertur quod si Religio. sus latuisset quousque buperioris iracundia esseruesceret, non posset apostasiae

terrogatus st. de ad i. adiri quem ad hoc

expendit Aram Moral. 36l. lib. II. cap. Io. Emanuel Roderici de regulis q. t ι .l. q. 3 Q. N. 3.3o Decimo, Hoc pariter dicendum est de eo qui iracudiς calore a monasterio fuit egrestus animo amplius illuc non redeadi, no . n. prius poterit Apostata reputari, qua si appareat deliberata perseueratia, quς indicet iudiciu animi iuule, quetque perpetuam discessionem confirmet,

di proinde si post ubi esserbuit ira, ad tapta monasterii fuerit reuersus, Apostata dici non poteti , iuxta tui. in capitula diuoratum de poenit. dist. prima , cui

concinis. cap. I, l. q. I. Et maxime

facit quod scribit Abb.m couper Speculatis

num. 9. vers mihi non placet, nν clerio sues Monachi, ubi quod licet Religiosus

exeat claustra causa audi edi P hy sicam , vel Leges ciuilest tamen mutato proposito cotulit se ad studium Theologiae, non incidit in excommunicationem ,&in alias poenas impositas m d. Ῥecreta. o superspecula. Idque ex ea ratione squia non dicitur factum quod post ubi

vers. t. sistiuus quod cum eo. item quia

sicuti Deus mutat sententiam peccato Ie mutante vitam, cap. Inommutabilir12. q. q. Ita constitutio Eccleste mutat dispositionem peccatore mutante conssilium, μυι nostrum procedas, instra c.vι

Ecelesti heum beneficium. 3 empus autem ad redeundum , de hanc discessionem purgandam videtur

554쪽

Extra E sesiae gremium exilientium Lib. VII l.

nai. C. de Iad. qu1bus iussi agantur quae scribit uarum e. consulti infin.eod. tit. 32 Sicuti e conuerso Apostata reputamdus est,qui licet ad Religionem redierit, ac habitum reis terit, tamen habet animum iterum se se ab alienandi, vel habitum dimittendi, quia non potest dicircuersus qui habet animum iterum isas redeundi, l. in bello certe quod hostes& S. non enim quo loci, qui eo consilio ab hostibus venit, ut ad illos reuel terti tur seruus adhuc remanet,nec potest dici postlimin io reues sus, nisi qui hoc animo adiuos venisici, ut hostes rc linqueret quibus abiisset, id quod etia scribit

glosan Can. constat, verb. reiit I. q. I. In quam rem facit etiam text. quem ad hoc notant omnes in I. mkI murest. et . F. eod. tis. de capi. o posti m. reuersus Uatis non est inquit domum quem re i ipse, o mente alienus es, o in c. scias 7My. r. Qiserim mutare non dicitur qui meIem no mutat, quod scribit egre .gie Alex. cons. 77. num. I. lib. 7 ubi mulier, quae babes menIem corruptam dicitur dultera, etiamsi corpore sit intacta.

33 Et iussragatur, quod is , qui se transfert in alienam Parochiam animo ibi habitandi ad tempus tantum, non M-citur illius Parochianus, cap. I . qui de sepultur. lib. 6. cuius auctoritate susuui prater Din. ibi inoe idemscribunt Caueri

in I. cum delanionis F. Sabinus1 de βώ1d. Instr. Nau. rens. I. sub tit. de Fa, och. Rot. deos. 3. num. 2. ω 3. par prima. Iis etiam adstipulatus quod non inspicitur mansio casualis,sed destinata,t. qua

notant Bart. ct reliqui J. de teg. 3. Ideo que quamuis ad septa proprii monasterii Religiosus reuertatur, si tamen anima habeat iterum se ab alienandi,talis reuerso tanquam non destinata ad perpetua mansionem nihil operatur. 34 Duodecimo hoc etiam erit dicendum de eo, qui reuei sus fuit eo animo, ut perpetuo in Religione commoraretur,si post

breue tempus mutata voluntate reces.

sit, nam & hic potest puniri ex prim: apostasia,quae ad buc ncn dicitur purga

3 1 Similiter non dicitur quod aduenerit

sanitas quae non durat, & mortuus ex recidivo,intelligitur mortuus ex prima infirmitate, Tranis de Vital. in clem. --dam, S. verum num. despuit O an

hoc obiter dicam apostasis crimen noupurgatur per simplicem reuersicanum is ad claustrum, ut per illum text. scrib. Bal. in d. i. quo uotuιω g. si quir talis in antiq. secturast de Edil. .eLD. Veronem ib de tib num. i 9 ed requiνitur absolutio tumea , que alibi, Deo fauente, opportunis dicemus. 35 Duodecimo,insertur quod cu ad hoc ut incurratur crime apostasiae requiratur recessus, ct rcccssus dici nequeat,nisi sit efictuatus,c. νelatum de cler. n3 res l. l.S. hac verba . quod quisque iuri inde coseqeuter resultat quod ex solo cosilio, S proposito recedcdi noc6trahitur apostasia, prout dici non potest sugitivus, qui animum fugiendi habet, t. fugaisurei l.saepe i m. de ver bingnifici 3 Decimo tertio insertnr quod monachus institutus Capellanus in ecclesia, vel Rector in Parochiali de sui Superi ris licentia, quamuis longo tempore ibi

permaneat, nusquam tamen poterit tanquam Apostata maculari, quippe cum dici nequeat eum temere recessisse, sed Superioris au Itoritate iustultus, ut scri . bit in specie Emanuel. Rodeneus de ρ.

me occasio, ut huius rei declarandae causa

555쪽

m Tractatus deIure Personarum

3 8 A,subiiciam primum, An Monachus praefici possit ecclenae Parochiali, ut hoc explicito facilius appareat qualiter praesara illatio procedat. Nonnulli sunt ergo ast distinguendi casus. Primus quando N. rochia dependet a monasterio,&tunc promoueri, & praefici potest, etiam ab eius solo Superiore, quia promouetur uti membrum Religionis, S remanet adhuc claustralis, ac potest ad libitum superioris reuocari,glos. in Hemis ne in agros. ad hoc ven. ad claustium desu. Monacb. Abb. in cap. quas μι timorem,sub num. 9. eod. tu. subdentes quod in tali

casu tenetur superior illi socium dare,ut aliquam claustri stabilitatem seruare possit

4o Secundus est casus,quando Parochia. Iis a monasterio non dependet, di tunc scribentes magis communiter in eam conueniunt sententiam, ut inspecta iuris communis dispositione, etiam Monachus valeat sine dispensatione promoueri, prout de communι te nIur bb.in L p. quod Dei ιimorem sub num. 7. t. monach Io. Sela. de bene par. 3. q.

an de sic poti Iud. deleg lib. 8. tit. de potes legati in regularam us n.22. Curia tamen Romana inspecta sola dis. positione iuris communis, non eiusdem semper videtur fuisse sententiae, siquidein derisione s.deturpare. in nou. sequuta est opinionem ut nequeat Monachus ad Parochiale promoueri,nisi ex apostolica dispesatione,& hoc etia decreuit an decia 8.denaban nou.ω apud Egi De. I 32. ct xi . ct apud cbyam decis. I7 o. ubi ex prellius censuit collationem Monaco

factam de parochiali absque dispensatione,nullius esse momenti,etia si motu proprio sit facta. At apud Guirib. decf. 9 s. in apud Herali. 8 3. par. I. censuit Canonicum regularem posse ad Parochialem promoueri, dummodo adsit episcopi dispensatio,tecedens a d. de . s. deiuria D. & probans dicta Doctorum in L cap. I quia Dei ιimorem. Sed quicquid sit de iure communi, hodie Regulares'nullateis nus Petunt ad Parochiales, vel ad saecularia beneficia promoueri ex dispositione Mori Concilis Tridentini Ses. I . cap. Io. II. de res .er ex rex. Canc. 4 a. quibuS cauetur ut regulata beneficia regularibus saecularia vero, saecularibus. Et hoc etia extitit declaratu per Sacram Congregationem Concilii, quae ex de .creto Gregori; I3. in haec verba respondit. S. D. N. Gregorim I 3. noluit licere Canonicis regularibus Congregationis M.teranen , raram de licentiasui Generalis

absque permisu Summi Pontificis a se

re cura ammarum, etiam ad tempus, muι-ra qua minus beneficium euratum ad tem

m . Additur & Pauli Quarti Constitu. tio, quq incipitPsquam Diuina bonitas, qua priuantur Regulares quibuscuuque beneficiis saecularibus, quae sine Apostolica dispensatione obtineat. Et quamuis illa Constitutio quoad poenas apostasiae fuerit per Pium Papam Quartu reducta

ad terminos iuris communis, tamen

quo ad huiusmodi partem curia illam est semper amplexata perinde ac si reducta non seret, ut ristate tuν apud Pa. lata. δει f. i 8. Paris de resignat. lib. 4. 62 q. I. num. q. Ideo praxis inoleuit quae ad prssens viget illibatae, ut monachis,& aliis Regularibus non concedatur indultum retinendi beneficia curata , ut testantur Mandos in prax. Agnactimis de dispens υersiculo Monachi , ct titulo de licent. versiculo fratribuomeniacantibus, ct influentispraemissa ,

Horda de incompatib. par. I. cap. 2 vos hodie tamen,*.Gontalis rQ.8giss7.sub num. σ3. vers Dicit tamen. 43 Praemissa vero accipias, ne procedant

in partibus Indiarum, ubi ex speciali indulto Pii Papa auinti ad preces inuictissimi, de Catholici Regis Philippi Secundi sub anno Is 67. Die 3. Martii con cessum est capitulis Prouincialibus In diarum quorumcumque ordinumgtiam non mendicantium, ut possint impartiri licentiam suis fratribus,ut in monasterijs sui ordinis, vel extra commorantibus in locis assignatis, & assignandis officium

Parochi exerceant, Sacramenta mini strando, prout hactenus consueuere O dina

556쪽

Extra Ecclesiae gremium existenti im Lib. V III. s r s

dinariorum licentia mini nataequisita;Et quod ub: dicti Religiosi curam animarum exercent nihil innouent Episcopi

prout testatur Frater Emannes Rodemur in quaest. regul.rom. I.quae 34.amc. I .ad quem Lectorem alia ad hane rem pertinen- ιιasciendi cupidum reiicio.

44 Ex eodem sonte prodit quod egrediens a Religione in casibus sibi permi iasis ad suorum subuentionem cum licen. tia Superioris, durante causa subuentiOnis nunquam incurrit apostasiam, Nau. daons I .mι. 8. talis enim rect sius non est temerarius, nec improbus, sed rationi ,

4s Haec licentia concedi consueuit per Sacram Paenitentiariain, si & quatenus re diligenter discussa apertum sit parentes, vel liberos in statu necessitatis reperiri,eisque aliter quam opera,& auxilio Heligiosi honeste subueniri non posse , ac consideratis quae circa eiusdem Religio si statum, & continentiam consceianda videntur, ac diligenter prouiso, ne sub alienae necessitatis praetextu, in periculo propriae salutis maneat, ac durante tantum necessitate,& interim aliqua opera Religionis a consessario iniungenda quotidie faciat,ad finem,ut ea adimplens meministe semper possit obligationis qua astringitur. 6 Inde descendit quod Monachus, qui de sui Superioris licentia moratur ex ira Monasterium causa studiorum, non potest dici apollata, tum quia hoc facit Su

Tum etiam, quia est valde sauorabile, ut monachi studijs incumbant, & maxime refert Ecesesiae generali ad hoc ut

7 Et hinc est, quod valet donatio stista Religiolo etiam ordinis Minoris obseruantiae, de annuo redditu in sui studii subsidium,etia si eam procurasset, qua uis

ei per talem donationem acquiratur D. lus usus, ut latissime consulendo comprobat, Abb.in conm. 6 3.quid Incipit, viventas huius quaestionispar. a.quem referr licet mendoso tequitur Fetin. in c. Cum dilecta num. i 9 vers. Amplia etiam, de reis

script Hinc etiam Religiosus studii caulaq8 pecuniam mutuam accipiens, obligat monasterium v . ad debitum modum, Io Andr. Franch. O eoeteri m d. cap. yeνiculos Innor. in o. quanta sub nu. a. O ibi Abb. num. s. denis orae idem Abb.iv c evparte num 8.de accusat. ad exemplum fi lii familias, qui dummodo probabilem 69 modum non excedat, mutuando pecu niam causa studiorum Obligat patrem ad restitutionem,l,lers Iulianus y. quodd1riiursfod Macessio in L MacedonIam C. eod. ιt. Aret. inA.item si GL I o. vers. ιι si .deact.Quod tamen verum intelligas,nili ab initio pactum fuisset quod propinqui religiosi, vel alier quispiam ten a-tur illi necetiaria in studio ministrare , tunc enim monasterium non tenetur, ut Io. A ndr. O A M. loco G .rsantur. oe e- Q rum pacto cessante, monasterium ad expensas necessat ia s obligatur usque adeo, ut ex tota licentia permanendi in studio monacho concessa, mona fletium tenea. tur ad expensas Doctoratus, FeI.ιn c d is

sa -b n i ς.de rescripto nati etia tenetur ad expetas ipsi monacho infirmati subministratas, nisi fuerint illi subministratae contemplatione familiae, aut consanguineorum ipsius monachi, υι Io. Andri OFram h frahunt in reapse iculose,ne clerici,vel monach lib. 6. Addo quod ex so. t Ia licentia permanendi in stud io potest monachus aisequi gradum docioratus, etiamsi nulla de gradu mentio faeta sit, Anchari cons. 3 4 I risur dubium, non loco Iupra cit. AhE. in c. Juper Decula sub nu.

mouachi. Addunt praterea supracitati patres,quod licentia peimancndi m l u-

557쪽

Tractatus deIure Personarum

' dio excusat monachum a poena Ap stasiae, & excommunicationis, & ipsum habilem reddit ad omnia quae studium Concernunt. per ιμι longius S. s.ff. tius. quare di poterit suffragari in electione Hectoris, & coetera explicare quae scho

. lasticum munus concernunt, Tald. ια

Aui, babita num. 64. C. ne δει pro μ' tu. ltcm ct sacere poterit eleemosinam modetate de bonis monasterii, quam resulariter facere non posset, cum nihil propiti possidear, secundum, glos. ODOLI.

antequam hine discedamus monitum Lectorem velim, iure nouissimo Sacr. I rid. Conc. SUI. 2 3 cap. 6 infine d regul. caueri, ut deligiosi , qui studiorsi causa ad uniuersitates mittuntur in Conuentibus tantum habitent, aIioquin ab indinariis locorum contra eos Procedatur, Decimosexto exeade ratione delaendit quod si atres ex tincti ordinis prout

sui fratres reptarii, & humilitati, qui in p: opriis domibus, vel alibi uti clerici soculares degunt non possat apostasiae vistio notari, veluti qui auctoritate Sedis Apostolics degunt extra claustrum, ad G reb. idue ad Mucis Muti. nisi iste in extincti ite sit reseruata monasteria, vel alias domus pio eoru habitatione,infribu O i es e Leon.m tbesaurinor. ecries par. 3. Ωι. 3. despes. Her.Iubnum. 3.ωs 6. cnans

r . illata nam est transiens ex una rei gione M aham. a Religis in genere datur complectens omnia 3 Apostata non est transiens ad religionem

laxiorem.

4 Apostata in quis dicatur debet reredere animo vaganis.s Religiosus transiens ad aliam religionem potes a Superis re Prima revocam.

ARGUMENTUM. Dimittens habitum suae Religionis sine Superioris licentia, &transiens ad aliam diuersi habi

tus, an fit inter apostatas rece

R. encus de reguI.quo rom primo se 3 . art. primo mericula Consequora item es.

Cuius rei illa solet assignari ratio quia per huiusmodi transitum non deserit substantialia Religionis, &propterea non potest dici ab ea recessisse. Exigit hetcres ut causam paulo altius resuma, quo ex eius declaratione hoc ipsum pateat apertiuv. primum illud monendi sumus unam esse Religionem in genere Lap.

Hug. I 3o. num. 4. Gemin. m ω'per eulosa a n. ne clerisi, ori monachi, Aeideo pmsessum unam religionem, om nia professum videri, ut, ultra citatos scribit Hos t. in α adam lica de res. δε- do.de Sen.conss. Quida monachur mimo dubio, ct eo s. is. eol. a onmes enim Religiones itia profitentur videlicet, pav.

558쪽

Extra Ecclesiae gremium existentium Lib. V III. 13

iuris remedia nempe rem dium capistit. ecim qua de praebend. m 6. ut auctor es c e misi cap. cum singula in uen. iu 3. nut. de praebend. ιn 6.itibus in prax. e

test recuperare bona quae trainstulit ad primum monastellum SMe. d. to vj. Q. subas 3. cot . a 7 o. Et potest in propriam religionem retrocari pcr superio S rem in curis, contemptum la transtulit, ut ter bitur in cap.fn. O cap. Ioan nra, ct cap. non est nobis de regul. Itom. d. cons3 ψ i. a Zenr ex sententia Drnoc. m d. Op.

licet de regul. in hoc superiori esse tit plici remedio consultum ad reuocanduin nempe rei vendicatione, & aliter ut ibi per eum, & per Abb. m cou ket flum.ls. Caeterum si in translato ad laxiore admittitur no adesse apostasiam, aequiuvadmittetur in translato ad parem, & arctiorem, pro quo nihilominus vendicando eadem superiori compotiant remedia,

quae competunt translato ad laxiorem, d. cos. 3s i. nu. 3 .cum ala supra allegatu.

et Translatio adsuperiorem religionem au-

a Religi issunt de iure positivo. 3 Translati acta a Papa sine raus ad la

4 a1 q. t 86. a M. 7. Oseq. m q. I ivra frι. primo. Hoc sit pio quamuis de una religione fiat transi us in aliam qua uis laxiorem non tamen Religiosus deis sinit elle Religiosus, prout dicitur de milite ex uno numero in alium translato, in I. υnica in fin. f. re bon. ριί. ex testam. mitit. nec per transitum de una religione in aliam milia ur Religionis substantia, quod patet ex eo, Quod Religiosus in nouo monasterio no cogitur eurit -tcre nouam professionem, aduoc ut dicat us professo Feririd. coni. I Rebusfin

xi autem ut dicatur tetigiosus professus quia ad effectu ut censeatur monachus secundi monasterii requii itur noua pro

sessio, ad hoc ut obligetur peculiaribus Beligionis statutis, S sic intelligas Abb.

- quos ua declarat Dec. in eap.praeIer n.

6. depraebend. Hoc stante, mirum videri non debet,si duimus,quod si monachus sne sumitoris licentia se transferat ad laxiorem religionem, nec apostata est reputandus, nec incurrit in excommunicationem statutum per d. cap. periculosa Translationem ad laxiorem religionem sine Her. vel monach. ιυ 6. quia in quacu ' ne causa Papa non stet permittere. que religione existat, temper erit in teli s Decreto Sacra ConcIlii non teneIDν dero sione, di tribus votis subitantialibus astrictus

Nee dici poteli Apostata ratione habitus propriae religionis ommissi quia non dimittit illum animo vagandi, sine quo apostasia locum habere non possiet

ut scribit Rom. 34 l .sub num. I. quem se quuυν Stapbit. de rejcrFI. Vobi. ιnform-Breuissub num. 23 infin. cum altis i nosi leongestis supra eod lib. cap. 3-πum.. 3. erum est tamen quod religiosus, licet apostasam non incurrat, tamen si absqgare Papa permutens transitum ad

6 Deenetir Oncilii Tradentini uidelis derogatum ex clatifula non ob aut1b.consitutionab. Pontificiis. et Translatus ad laxiorem rei me ne cause dicisus demte trantiatur. 8 Translatus eum causa auctoritate abbatudieittir debιu translatu . Contraria opimo defendiιur.

Ilonem Iuras.

superioris licentia se ii an seri in laxio 1 o Transferri ad laxiorem nemo regularis rem, comparata sunI ad Iim cum alia potes Oigore cum uefactivam se in

559쪽

s s 3 Tractatus deIure Personarum

II Facultas transferendi ad laxioret eum data Generatibur ex causa,non miatur derogata per concilium. I a Legislatoris mens es coercere casus illicitos non facere casus licitos illictior. x3 Lex tollendo facultatem non improbat causam.

eum causa a Deonsensus Abbatis. Is Translatus debite noa dicitur non exempius a iurisiactione episeo sine illius licentia etiam ad parem. I 6 Transferres sed ad armorem sine licentia, dieiων indebite translatus . I Obedientia contemptus excludit'asumptionem maioris religionis. I 8 Transferens se ad artiorem licentia perita a superiore, ct non obtenta licitur ribi ιλ ινanslatus.1s, Tranumis inpostis fieri superiore rem. same dare iscentia cum eausa recurritur ad vinusquesuperiorem. xo .monachur d et morari in monasterio pendente cognitione causa pro re quam ei denegatur ιιcentia.

βι contra Iuna a mnglossus venia petita O non obtenta posen transire quatenus religiosi horsit para ιa ad recipiendum .a3 Luentia transeundi ad laxiorem vel parem per Iedem Apostoluam aduritur elati la desuasuperioris luemia. 24 Abbatis nomine venu etiam Generalis

a Generale volente transire ad aliam reli Ponem requiritur licentia Papa s illi

a 6 Generam,iscentia petita a Papa e, non obtenta potest transire adstristiorem. Contraria opinio deinniatur. Conethan.

a 7 Religiorimis consideratur ex obseruantia actuali. a 2 Fratro Predicatores nonpossum transire ad religionem san ii Benedicti. 23 Religiosi mendicantes non possunι transire ad non menduanus μαγιιι Can

ae Generali aurestanti dedi e lirentiam ex casa, non creditur nisi σευα δε

causa.

ARGUMENTUM Translatio de una Religione in aliam quando dicatur debite vel indebite

facta. C A P. IV. Τ res tota facillas

explicetur, insta-1criptae conciusis nes sunt constituendae . Prima, translatio ad Iaxiorem, facta auctoritate Sedis Apostolicae est debite saeia, & prodest instro iuditiali, siue sit facta ex causa tue

Monach. num. II. Nauari in ea flatuι- mus notab. q. num. a. ad finis I9. q. 3.

D. Stephan. Gratiam disceptarinoros G1 634. num. 6 Ratio est, quia religiones omnes sunt de i ure positi uincapituιδιn.vbι Abb. num. de religios dom. O it νum Abb. in cap. Deus qui ιn a. not. de visa ct honesi eler. D. Ant. in 3lar. xit. I 6. g. q. Pontifex autem latissima fungitur potesate super omnibus, quet sunt de iure positivo, Din. 1n cap. primo de consitus. Soccin. consiLi3. num. 26- ιλprimo, cum aliis quo in proposito recenset Tiberi aeuian. respoas aO. num. S.

lib. I.

3 Secunda conclusis, translatio ad I xiorem sine causa,quamuis a Papa facta non reddit religiosum tutum in scim missi, nos in c. non es de voto , ct ibi M.

560쪽

Extra Ecelesiae gremium existentium Lib. VII I.

Tertia Conclusio, Papa non consueuit concedere licentiam transferendi ad 8 laxiorem nisi ex iustis, di legitimis cau. sis , ut pluries in facti cotingetia sum exispertus, etenim cu transserre ad laxiorem

ut quodammodo absoluere a voto, seu a parte voti seruandi strictiorem, hoc es fici non potest sine causa,d.c.non es, uti

de, AZOrui. I 2 p. 1 q. l. 3.verssiuares Qua ratione Concilium Tridentinum . 956L 1 .c. ι9. .nemo statuit quod nemo regularis cuiuscumq. facultatis vigore transseratur ad laxiorem.

Dubitari solet, An adhoe, ut facultas transferendi ad laxi Orcm concessa per Papam sufflagetur, requiratur derogario decreti Sacii Conciliiὶ Assirmativam opinione tenet Nau.co s61.alias 5 s. insne, ρυν sequi υidetur Dominus Gratiam d. c. 34.nu. 2O.Contrariu puto verius. Primos quia Concilium loquitur de translatio ne qua fit vigore facultatis conce Papa autem non transfert vigore facultatis

sibi concesse, sed ex propio imperio, &potestate, quo fit ut cum verba decreti non conueniant Papae,neq.illi potest co- venire dispositioi emper in Cisitate .id

ε Secundo,quia licet regulariter decreta conciliaria requirant specificam dero

7 Tamen in Decretis Concili Tridenti. ni,vbi non reperitur expressum quod de. beat fieri derogatio specifica,intelligitur facta ex claulula, non obstantibus Con.

stitutionibus Apostolicis,de ex aliis simi libus clausulis generalibus, Rota in ea a Sancti Angeli pensioms idi. DecembrisIS9q. coram otim Iliusnsisma Cardinati

Quarta Conclusio , Translatus ad Iaxiorem sine iusta causa, dicitur indebit Etranslatus, etiamsi fuerit translatus au .ctorita te sui Abbatis, &conuentus, de cum dispensatione Epit copi Glos Gem. Franch. alii in L rapit. eum singula δε-

Quinta Conclusio, Translatus ad laxiorem auctoritate Abbatis, &conuentus, & cum dispensatione Episcopi, conia currente iusta causa.quae requirat celeri. talem dicitur debite translatus, Gem. et Francb.locis citam,RGQ. in praxι ιIL M

adis I9.q. 3 Sexsta conclusio; TransIatus ad laxio. rem ex causa, quae non requirit celerit tem,auctoritate sui Abbatis, & conuenistus,& accedente dispensatione Episcopi dicitur debite translatus, FranHν. in d. e. cum singula, S prohibemusDλnu. q. versti ita tenendum , Acb.in d. c. mstnachum

Contrarium tenet Gem.in LStrabibamus. ubnu. 6.&hoc mihi videtur verius. Moveor Primo, quia translatio ad laxiorem est contra dispositionem iuris Janὸ de regular.Nau. U. 7. An Religioqui tib Io .raocti cui nequeunt derogare Ge neralis, capitulum, di Episcopus laquam inferiores ,αeum inferιor at Gy. . minis autem magistratusgia min. OlHaLeonf

Minu. Nec praedistis obHat. Moveor seca.do,quia videmus plera' religiones habere priuilegium vi possint tr. sire ad alias religiones,ut patet apud Nauta. cons. 6. et apud Gratiam d.c. 63 Quod quidem priuilegium no est credendum quod lae. rit cocessum ut pol sint trasire ex causa lauitatis,sed quado est iussa,& rationabi-

SEARCH

MENU NAVIGATION