Imperatoris Iustiniani defensio aduersus Alemannum. Autore Thoma Riuio I.C. regis Anglia aduocato

발행: 1626년

분량: 185페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

affirmauerim,nisi quod bonus omni ex parte sit,re'; Vniuersas sua potentia c&plectatunde hiscevero controuersijs,ita quisque vel Sacerdos vel priuatus homo loquatur,quemadmodum illi sentire libuerit. O praeclaru christianum,&Vati. cani hominis, aduersus Iu stinianum patrocinio dignum: nihil , inquit, ego de Christo: homo fuerit , an Deus, nneuter, an uterque, viderit Nestorius, viderit Euthyches, viderint Christiani, quid ad me, ista aegroti veteris insomnia Deum propter bonitatem optimis,

Propter potentiam maximum agnosocere, veterum Romanorum more non

dubitabo, ista vero de Christo quaestiones, quid in se habent praeter stultitiam ct inlaesami Itaque non solum stultus ἐκ Asinus veru etia iuriosus & demens

Iustinianus,qui,ut mun1seomnes de rei sta sententia coueniret, talopere labor, bat.Quid tu Alemane,hac etia in causa Procopio astipularist no,inquies,sed tu me in eo grauiter peccabatIustinianus D qua tandem rationet quia, inquis, id, ut ecclesiae Doctor & Antistes, agere,, Visur in , non ve Imperator. Nolo, Aleis

152쪽

aduersus Alinonnum. III Alemanne , tibi omnia licere putes Tua ista , Romae sorsitan, credulae iuuent uti . quotidianis lectioni , in

tauulsat commode potuerunt: typia

vero mandari , ct virorum doctorum, libereque sentientium iudicio obijciis non debuerunt. Egit, inquis, vuse Antistes: quide Utrum exorcismis3 sesennibusque precationibus , Sc thu re, an legibus , iudicijs, imperils, Iu

stinianum .rem illam transegisse putas extant leges, extant eonstitutiones eius Vetelles & nouellis, quam tu in illi Antistitis , aut e esiae doctoris um ibram reperisti tussi foeteonanes Prinacipes, qui in terris nix xa diuinaru δε- licitudinem & curam gerant, quiquuecclesiarum res eausasque introspicIan .

Antistites &Episcopos per contumelili appellandos ella credis ab Nerum Fauri cundus Hermiensis, illud Iustinia , , no, edito librito, livos dicere olim,. non verebatur. Non est, Alemanne, huius diei Sol, qui primus illoru homi ἀnu fastu vidit & arrogantiamtiam tum cisa: vestra, illud superbiae de temeritatis monstrum parturiebat, quod

153쪽

iam pe perit. Quid autem, si non He miensis sedHermes ipsetquid si non Faricundus, sed ipsa facundia dixisset lian fidem faceret nullum tantum est inge- iiij flumen, nulla VbertaS Orationis, nulla dicendi vis quae hane hominibus cordatis, & in illorum temporum historia versatis, opinionem ingerat. Sed redeo ad Procopium. Iniuper, 1n-' quit, dos & Theatrales,&Circen ' ses , & venationes sustulit. Quid igitur,si Io.Chrysostomum& beatum A gustinum illo tempore vivere contio gisIete quibus illi laudibus S praecorijs , tam pium Imperatoris studium celebrassent ρ quoties illi quam in

omni fere scriptorum sirorum parte, scaenam, ut disciplinae corruptricem, pudoris nouercam. libidinum incenti uam, vitiorum nutriciam , denique ut rem christiano nomine indignam , de. ., testantur e Verum illud consuetis ex ,, aerario rape sparsurus est. Quidian non Mecaenascitis, in prudentisum illa sua ad Augullum Caesarem de rep. constituenda, oratione, a Dione Cassio

memoriae prodita , id ipsum, utille fa-

, cereb

154쪽

ceret , multis quidem rationibus contendit ,sed illa potissimu, quod nullius

utilitatis res, oneri aerario non ferendo is esset At enim, multae scaenicorum, i, aliorumque opificum, & operario- is rum familiae, quae inde victum quae, rebant, subito destituebantur. Imperatorem igitur adissenti ab illo re ponsum tulissent, si non optatum,at sal- rem, quale ignauus olim Atheniensiis a Solone tulit et qui egestatem suam lamentanti, quomodo victum inueniret, iubinde anterroganti, tu vero, inis quit dodito. & inuenies. Itaque m manne, scaenici illi, aurigae ,&vrsarij, vel odere , vel araret vel aliquid agere, vel mori denique potius , quam tam turpi ratione vitam tolerare debuillent. η Verum erat, inquit, Iustinianus a. γ' deo illiberalis, ut etiam consueta do nativa militibus denegaret. Eminue ro l Alemanne v si aeneganda censuit, erat hoc prudentiae , sit denegauit, comstantiae illius tribuendum ue Quae enim unquam tanta militaris disciplinae in illa Rep. corruptela , quam donatiuorum largitio e possςm Nemanne,

155쪽

hanc causam infinitis rationibus & in. numeris exemplis defendere t dixisse sufficiat, eum, militem legendum

non emendum , lectum vero , non

insuetis donatiuis, sed consuetis stipen. pendih continendum .cemige. imo, inquit, sed nec solita stipendia, ni litiuus sepe persoluit: fortasse, M

i manne, non habuit pro tempore unde Blueret. Quoties vero C. Caesar quotier Imperatores alij, ob non numerata Militibus stipendia, ad ultimam sue fortunarum suarum despe. xationem adductos legimus t Iustinitanus vero, etsi aerarij difficultatem aliquando patiebatur , attamen fide &automate ita semper valuit, vimilitum' non diso seditionem, sed ne murmur unquam senserit. Quorsum vero ista a Procopio commemoranturρ eo ut opinor,viIustinianum apud milites iminium iaceret: audi vero nunc & iὶla, ii quae Uud Vrbanam multitudinem es. osum reddant. Mos erat , inquit, inopi plebi annona, hoc est frumenti mensuraquandam viritim distiibue. ire:Erat twdhuctis, Alcidamae mos;

156쪽

quo potentiores olim in Rep. Romana ues. oppressia demum Rep. Caesares, inopem plebeculam , tanquam vinculo quodam sibi obstrictam, semis per in manu habuerunt. Itaque iam inde ab initio ceperat Augustum imp

tus consuetudinem illam abolendi. Sedm v, ne successorum ambitione restia rueretur, destitit, ut author est Suetonius. Iustinianus Nero , ut erat in in rebus agendis constantissimus,usum illum, non abolendum censuit, sed ais boleuit, omnem nimirum populum,

legibus non illecebris in ossicio conti nendum esse putauit; deinde plebem urbicanam in otio, se Principe, nutriri noluit . Tertio in loco, aerarium, quod tot bellis gerendis vix sussiceret, inutili expensa exhauriri, rem flagitio proximam esse existimabat: postremo non erat iam amplius illius largitionis causa. Cum enim infantibus, senibus, morbosis, paupertate, velalia quavis dissicultate Ioborantibus, structis in omni genere hospitijs, sumptum largissime praebuisset, quiid erat ultra iam stumentaria largitiine opust v

157쪽

rum contra morem usitatum, aerario deo hita nunquam Ielaxauit 3 at, inqua' optime hunc morem soluit Iusinianus, Iulianum , non nominarem si res rei,

gionem tangeret in eo sequutus; qui ad usque finim vitae, ut ait Marcellinus, id pertinaciter obseruauit. Quibus tali nim , quaeso, gratificaturus relaxareti pauperibus i atqui constat pauperes linter ipsa statim edictorum exordia, ad lsoluendum sine laxamento mpelliso llitos: Diuitibus ergo: at quiderat opu , cum rei tributariae, id est , reip. S ita

perh dispendio, diuitibus gratificarii

Verum erat causidicis & Iurisconsul. tis iniuriosus. Hic mihi scilicet verendum est, ne mei ordinishodem, stinimicum tueri videar. Quid igitur est, quod in Iurisconsultos deliquit Iusti manus ξ omnibus, inquit, denegati. praemijs, quibus illi amplissimis, ad uocatione perfuncti, donari olimsti augeri, consuessent. Nimirum, Alemanne, Ute t usinianum, ut anseres in Capitolio, ita in qualibet ciuitat iuris. consulti publicis sumptibus alebantur, qui de iure responderent Imς vero

' : cluni

158쪽

ciuili a Iustiniano promulgato, de certa ratione concluso, Omnes suis honorariis vivebant , & ad ingentes tum honorestum opes perueniebant, Legationibus, Assessionibus Questum s Senatorijs --neribus affatim fruebantur,ne longe a

beam:hic ipse Procopius,quid in se habuit, praeter Rhetorices, & i uris ciuilis,

in quo omnium mortalium minime profectisevidetur,opinionem & tamen ad quam excelsum honoris & dignitatis , cum rerum affluentia, gradum a cenderit, iam audistis. nam si ius ciuile vel mediocriter tenuisset, nunquam ille in tot tamque utiliter a Iustiniano excogitatis & promulgatis legibus condemnandis ,tam intolerabiliter peccasisset.Primumlegem de centum annorum

p raescriptione, Ecclesijs indulta damnatriatus hic, Alemanne, ad discurrendumi patet campus. Agidi olim, cum trigi ta tyrannosAthenis expulisset, quinquM,' ginta annoru possessionem, quanquam: a tyrannis ac piam mouere, duriust tum videbatur: quam eius sententiam

159쪽

de legibus,in agris & domibus, ce'

in rebus immobilibus, nullam unquam PGscriptionem valere voluit, Theodinitus Imperator inter priuatos, triginta annorum praescriptionem firmam esseaullat Iustinianus contra ecclesias, nili Centum annorum spat o quae longilsi, .ma hominis aetas esse censetur posse0sionem tueri vetust, postea tamen, cum per huius licentiam sanctionis, negotia multa commoueri, & velut antiquorum vulnerum obductas cicatrices, iterum Patere cerneret, legem, quam religiosis proposito ecclesiijs indulserat,ad quadraginta annorum praesciiptionem,ratione fietus reuocabat. Quid igitur est,quod reprehendit Procopius i Erat,inquit, lex ad ciuium perniciem lata. Nec ego, Alemanfisi nego, grauia quaedam inde incommoda reip. prouenilse: Noa enim eccissastici illa Imperatoris gra- tia, ad ecclesiarum suarum utilitatem, sed ad privatorum iniuriam. &suam libidinem abutebantur. Quocirca eam: paucos post annos, ab ipso anis quatam, tu se vides. Hoc autem vel scille Pr copium fateare oportet, ignorasse:

160쪽

si sciebar, erat.igitur supra. 2mnes moris tales inuidus .& improbus et sim nesciebat: quid in Rhetore o Iurisconsulto turpius, quam. sui temporis suaeq; ciuia talis ius adeo ignorare. vi quid in eo ra tum , quid irritum sit , non intelligat enam quod ea Sacerdotibus. quosdam, legem illam, a Principe, magno auri

pond ere,emalse narrat. vide ne tuam

gis, quam mea intersit, ut cri'eri illud& stulte & improbe a Procopio confinctum fuisse intelligaturii Quid enimian& Pontifex Romanus, qui legis illius 'beneficium sitae etiam ecclesiar, statim concedi postulauit, pretio illud obtinu-

ille exi stimabitur ξ an non venerandam hanc legem, divinitus per ora Princiispum promulgatum si risie,in iure vestro decantatur e vi mihi. quidem,nurum sit,te,climprimum ii hunc locum incidi ies,totum An dolorum codicem blattis Vaticanis creptum illo ipso nomine igni statim non deuouisse. Verum lege lata, Buleutam id est,Senatoru bona, quod nunqua ante factum ,aerario vin dicauit: Erras Alemane,versione tuai non. omnes Buleutae Senatores appel-b G a landi

SEARCH

MENU NAVIGATION