장음표시 사용
121쪽
De Lenso, Molano, sapietono. 272.V X Ioanne Leniso contra nos adfertur, quod habet libro s.
In Chiistiana libertate cap. 4. pH 264. in titulo capitis. μο metu, non amore institia, rutia praereptam est, faciunt, hos non esse Geras a Iemia peccari. Et eodem capite pag. 259. asset it id non tantum esse verum de timore , qui dicitur humanus, verum eiam de Ezri tuopropter poenam metuitur Dem. Resp. Lenisum illic agere de iis, qui solam speciem bonae conversationis hominum oculis objiciunt, idque utuci assequantur terrena praemia vel poe- has hic evitent: ut videre est tum ex toto contextu,tum praecipue ex pag.26subi etiam addit: to gratia veropositi. quos vivi Stat spim, ex me ista fariam, prae per c Earitarem operaetuti in se bonorum, non tarnalium .sed stiritualium ; non ιm --
rum,sed calestiunn, non temporalium, sed .eIernorum.......Hi pertinent adtestamentum
novum, filii in poms . Unde quod dicitur pag. 269. intelligi potest de timore poenae temporalis. Deinde illo loco tantum dicit, illum timorem, quo przpter poenam metu;tur Deus, esse servorum. Addit insuper hune tis morem excludi a charitate, eum haec fuerit persecta, adeoque nihil huc faciteliaritas advel seriorum solummodo impertasta. Denique loquitur de am re justitiae virtutis dec. quod gratis omnino intellexeris de amore amicitiqersa Deum. a 3. videamus iam quid de timore iudicii & gehennet, eiusque contra peccatum efficacia dicat Lenisus: lib.7.cap. 14.pag. 362. ita loquitur:
Paravit calum ; sed paravit m tartarum cujus considera
iisnι judicii sape perhornescere, si ad justitiam re qua nondumst, comparandam ; re qua jam sarata sit, frustra diabolo
tentante, relixenrim , nihil con ureret: non hunc nobis dimina Scriptura , toties eius utilitate Iropsita, commendaret. Nolito. ait Dominus, timere eos qui occidunt corpus ,se eum ti te
me. Illa quippe hominum timor in corpora savientium, salentvm N ad peccatum impellit. His vero diυina severitatis , di peccauum expellit, in eum peccato Labuum: cum sannissima Dei v duntati cybi parere, ut reterna, qua macis irrogaturus xs , sun cia fugiantur.... An fortὸ ut se Nerus delictorum vindex timeri Aon uir D eus, quemadmodum ait quidam : sed tantummodo ut benig- us pater φ Atqui timeri vult, ut is qui corpus di animam mittat
122쪽
Agehennam; quod non ut benignus pater ,sed ut severus Iriscuum bisjustusque iudex socii.-.. es igitur his metus necessarius, non ad ingrediendam suam justitiis viam, se Ileroque etiam Ad retinendam. 2uorum buna quidem illa, sed tamen inflama voluntas iudi ciorum Dei contemplatione excitoda θ' firmanda esi; ne peccati inestata voluptate , cito ab itinere salutari defectat, ab hoste semper icia ole captiυam sestillaqueatam abduci patiatur. Hunc
proinde Curianus timorem ina centia custodem vocat. ... Non immerito proinde axisi etiam is hoc timore potes, quod Asapiente H-ctum eH: Nisi in timore Dei constanter tenueris te, cito subvertetur domus tua. Es enim θ' hic Dei timor ba Vis quindam, unde imbecilla voluntas sandi accipit firmitatem. JHinc ejusdem e ' inta
semper animo volvenissententia: Memorare novissima tua, D' iureternum non siccabis. Et caetera, quae in cumdem sensum prosequitur.
Poteratne aliquis luculentius aut elegantius declarare vim timoris gehennae ac energiam, qua praeditus est, ut incntcs humanas ab omni prorsus peccato immunes contincat Poteratne magis exciriere sensa eorum, qui Dcgant timorem gehennae repugnare peccato , de solam manum ac membra cohibere a iactario opere, non autem mentem Ei pravis perversisque cupiditatibus Non dubito quin adversarii hune in posterum agnituri sint sorti, senum nostrae sententiae propugnatorem ac &scnsorem. 274. Adsert Joannem Molanum Traist. t. de poenitentia cap. 7 num. 3. asserentem Contrivionem a Lovaniensibus definiri e dolorem de ploratu c-
supra re Dei ossensam cria Vcraen id pro nobis facit , nam ibidem asserit hanc Lovaniensium desi-nῖtionem non discrepare ab hac Tridentini descriptione: Animi dolor ac dei Hatis deperato commisio, cum preposito Mn peccandi de inero. In hac autem non importari amorem amicitiae erga Duum, evidens est; ergo censet nec inuo, vi talem amorem in dolore de peccato propter offensam Dei. 27s. Alterum Molani testimonium opponit ex num. 3 i. Saniores igitur Schmaici, cum Hermeti vir Hem Sacramenti Confestisms ex aerei o centrito hominem acere, loquuntur is agrarisione, Fa ad unciam habet assectum, quo paulum is
at di pere Deum tam ruam justitiae fontem. Resp. haec ultima verba intelligi posse de dcsiderio placendi Deo, de quo
Ioeutus erat num. 3o. ibidem . hoc autem habet qui atteritur ex timore ge-bennae, in quantum proponit firmiter omnia Dei mandata servare: qui
quidam amor Dei est juxta C erum Petri, Sylvium, aliosque a praescium
123쪽
cum num. 29. dixerit Molanus Sunt ramen qntiam, qui mavissus bHorum metarconcuriamur, piam D i amore. Quorum febrio visentina I iam preciso viritur, bi ait: sidum vero tenet hicnem imper pectam exae attritio dicitur, quoniam vel ex turpi tudinis creat vel ex gehennae parnarum metu rem niter concipietur sic. quae illo loco prosequitur Tridentinum. 276. Postremus est Thomas Stapletonus, qui Tom. 2. de iustis. pr Iepomeno l . in lib. s. ita habet. Lot serus gaidem ne est olum petrati esse veIn cessaram vel utile, O optimam pararentiam vis esse novam vitam Melan monoontra in timore strvili, in il tenarisne peccari, Uir pyram presectam contritionem, quod non munus ofallium. Vera erum centritio orium quidem pretati haber, si ZIropter Deum ostensium, non pro re terrare, poenarum , de qua Aposto r. Trescis, qua flecundum Deum est,poenirentiam in saluum stabili perrain.
Resp. Stapletonum rejicere sententiam Melanethonis, qudd in timore servili de Mic statione 'ccati ponat plenam de persectam contritionem,
adeoque sinc proposito novae vitae; cum pinnitcntiam M latici honis oppo nat poenita ritiae a Luthero assertae, quae crat sola inchoatio novae vitae. N stra autem attritio complectitur & detestationem mccati praeteris, de pro positum vitae novae, adeoque hic nihil contra nos. Quod aurem ait, vera contritionem esse odium propter Deum lenseum, O non propter terroria parnarum inide contritione persecta scu sussiciente extra Sacramentum.
277. Porro quod illo loco agat de tota contritione persccta de per se iustificante. facile, si opus esset, colligerctur ex praecedentibus, via una tali collectione opus non c9, cum insu Sta pictonus manifc se id cxprimat, dum post verba in objectione allata subjicit: Sed de hoc praestantium errere, inc'ntroversia de purnitentia cis ne partibus, rectus Aphtand locus tri=. Hoc lup bene siavertendum, quod osum peccati dij neres ad sei utiam , multum diseret a connis me; corae est prima poenitentiae pars. Agit crgo de odio peccati, quod plurimum distota contritione , prout haec ponitur prima pars Sacramenti Poenitcntiae. Et hine etiam evanescit vis alterius testimonii, quod cx codem auctore proscit P. Farvaeques. Imo hic Auctor nostram tcnci sententiam ut ostendemus s. sequenti.
g. g. . Atioores Tovaniensis universitatis, qui docuerunt suscere
Attritionem ex metu gehenna. 2 8D Rimus sit Ruaitatis Tapperias, qui, cum ad Artic. 4. Attritionem
x cum communi definivitici displicentiam peccati ex timore pinna Tum . ita loquitur pag. iii . columna t. in initio : Quod autem attritio Pst: a Famzri Wmm sit, non est tamen certum arque indubitatam.
124쪽
2. Eadem columna: Attritio vero ex timore pancrum sv maturalium irin ad positio est ad Sacram merum Bapti mi Paenitentiae gratiam percipiendam: ur tum ut, detestatur omnia petana mortalia , γ propterea confitetur, ne per peccatum excludatur a gloria , vel ne in suaptam ignis sempiterni constirim: qui errumi r gnscurse non habere Cenetritionem M tamum hanc Attritionem, probabilis ecti iocur sextentiae, quod Ilaia arcerit ad Bapti Paenitentiae Saeramenis subpienda. Id autem ibi fuse probat ex D. Thoma , ex Augustino, de ratione,& ex sacto Christi, qui talem poenitentiam per se suosque praedicavit.
279. 3. Pag. ria. col. 1 .cum dixissἰt, non omnem poenitentiam ad salutem perducere, subdit: Isse ηamur so Ammian paenitentiae timor ad salutem periucit, cam duro quis enitentiam agit, quia judiciam universisse, o calorum regnum sum amese credit, ., quo excludendi sum in gehennam muteus peccat Oreb. Cum ergo 'isilino pauisentiam agit, ut mala aur/ia eva at , bona to erratur inero, fiat is judicatu per sitim agenti paenitentiam salvatur. 23o. q. Pag. ii 3. col. i. Cum probasset Sacerdotes non tantlim declarare poenitentes csse solutos, scd vere a peccatis solvere: hinc infert: Non uisuru' ritur amor Deisupra omnis cir tam piam finis alii , mr iit' bis ni una in Sacramento Est mi, nec eriam Paenitentia: sed talis si fur, sic sim qu Deus fit cause tri luia υ palatentis. .... AJfectu aurem centritionis, qnem Dem δε itere non potest, est osum peccati stuper ometia odibilia propter Dese tametram finem ultimum,
in quem omnia referuntur, amatum.
28 i. Ecce juxta Tappurum actus,quo quis odit pcccatum supcr omnia odibilia propter Deum tamquam finem ultimum, in quem omnia reseruimtur, amatum . sive ob Dei amorem ibi sistendo: hic, inquam, actus est co tritio ; nec Deus illum despicere potest, scu ille infallibiliter justificat. In Sacramento autem non requiritur amor Dei super omnia , de tamquam mnis ultimi , sed sussicit Deum esse causam tristitiae. Ergo juxta Tapperum non requiritur in Sacramento actus charitatis. Videat jam Auctor Quodlibeticae, quomodo his testimoniis quadret haec responsio : cum Axir Dcci non es Deuδ. 28a. Objicit r. Tapperus requirit, ut cum metu adsit alia affectus mi ratio , α homo mo eatur ad altiorem considerationem, mentisque ad Deum etiam affectionem ; cujus rationem adfert, quia nec homo placare tur , cum , qui laesit, nullam ipsius in dolore rationem haberet. Resp. per haec omnia non importari amorem benevolentiae erga Deum. eum ipsemet Tapperus, postquam dixit quae objiciuntur, dicat hoc esse proprium contritioni, quae infallibiliter iustificat, talem autem amorem non requiri cum Sacramento, seu in attritione de qua ibi loquitur. Unde pata, dum dicitur habitam rationem mulabere esse affectum erga Deum,debete
. Deum respici,tabat ratio m offensae Dei, nihil aliud intellisi, quam quiad . . P a. debuat
125쪽
debeat peccator dolare, quod Deum offenderit potentem punire ct pnnbturum, quod proponat scrvare mandata , de citissacerect c. prout diximus m. a 3. rs6. R idem paret ex exemplo in humanis quod ad eat, in quoad reconciliationem non requiri amorcin amicitiae certum est.283. Objicit 2. Tapperus pag. ria. cum retulissa via ba tu sccundo restimo' io supra relata, ct alias sentc ntia subj git: tam inre a quidem hae sun Mincerra, Q 3 ac Porum sentemiis non sartis sint ea, iniec e i xv lam Dei aut eupense d o habendam ese rari nem. Rcsp. post relata verba secundi te stitnonii , & fusam satis additam probationem , rcfert alios poenitentiae modos i. ubi causa poenitentiam agendi est amor praetentis saeculi: qualem init Achab. α. dolorem ex amore minaturali;& hanc dicit esse probabilem multorum opinionem , subditquc inre Igunt curem, ut credo, si cum fide, θe vrmae cor proposito Deo serviens et cm-janchra ,siue subm nulli contingit peccarorum re lib. I. quando quis odit in artum quia turpe est , ct contra rationem. 4. quod aliqui neoterici dicant, sussi re quemcumque dolorum , ii homo putet se praestitisse , quod crat nin sarium. Et tunc addid haec esse consolatoria ct incerta, ii intclligant, nullam Dei aut ossi sae habcndam rationein quod intelligendum vid tu juxta limitationem paulo ante datam , ii non adsit spes veniar de propost'. tum cavendi peccata. Unde ad has posterioics sentciuias illa vcrbarci iidcbent; non autem ad primam,quam fuse probat ex auctoritate ct ratione; praeserti in cum rursus duabus columnis post asscrat ea, quς retulimus supra.
in quarto lini monio ex Tappuro Num. 18D.
22 . Secundus cst C erus Pctii, qui asserit saepe fieri ob desinum mi-xistri, ut volens baptizari , t Poenitentiae sacramentum sincipere, cura
L. magno aliorum lucria in aetcrtium pereat, quia tantum habebat at tionem Ex mctu schennae. SentPntiam eius.& vcma retulimias supra a Dum.2 7.
28s. Tertius in Thomas Sopictonus: hic Tom. 2. proleg cno I. trilirium Dde justi Matione pag.. Minia ante medium, cum qiuaestionem dc S cxamento Pcenitentiae, O ejus partibus rejecisset in alium locum, advert
dum tamen hic censet, quod odium peccati, quod disponit ad justificati
Mem cxtra Sacramentum, multum disserat ab ea contritione, quae est prima pars Sacramenti Poenitentiae,subiungitque: neque enim ram tam se odio a rdolor percati, quale ibi requiritur, siuod tim at uia generale Fab limque, Famaarationem hola fici vocant. Dolor autem ex metu gehennae in fuitque juxta omnes vocata athritio, ut patet ca cap. a. ergo talis dolor juxta illum sussicit. 286. Quartus est Memerus Suppl. q. 3 . articulo tertio. 287. Eamdcm sentc ntiam non obscure indicant Guilicimus Lindanus, ct Jacobus. Latomus supra num. acc. α aca. fisci Giam Nolanus num.
126쪽
. 282. Quaero iana ab advi riariis quositam ex antiqua Facultate habeant, qui teneant illorum :ententiam 3 Credo vix reperiendos paucos. Porro ut aliquos pro se merito adducant , necesse est ostendant, illos doc ve, quod nullus dolor cum Sacramcnto sufficiat nisi sit ex amore amistis erga Dcum, si ii propter se dilectis tu; deinde dari amorem amicitiae aliquem , qui tinc S cramento non justificet. Denique nec hoc sumeset ut inde colligant, quod sua sententia fuerit sententia Facultatis antiqtiae, sed simul debebunt cillen dere. quod non nitantur falso aliquo principio; si enim nitantur illo princi pio, quod timor sit malus ; illis opponam Tapperum, Drladonem, citapi tonum de plerosque hujus Facultatis Doctores. Similiter si pi o ratione asserant quod timor non possit ex ludere voluiitatem peccandi: Rursus opponam clari simia in oppolitum testimonia Driedonis. Lentaei de plurium alio
Proseri contra nos P. Farva ues Auctores viginti unum , de iudicium Facultatis: cx his pro nostra sententia stant Tappertis. Cui rus Petri, Lii danus, Latomus, Dricdo, Lentaeus , Stapletonus, Ac favet Molantis. Tam adversariis, quam nobis repugnant Adrianus, Sonnius, Estias Briaea. Re liqui vero, si unicum scies Jacobum Baium excipias , nobis minimὰ advex
santur. Dissipata est ergo nubes testium contra nos allatorum.
MA sit . crimen Attritionem hiner
a M. O IImimus lili Contritionem non generia, ct prout etiam Attritionem sub se compliciitur, sed pro specie Attritioni opposta &quae in peddenter ab actuali susceptionα Sacramenti justificat. De Contritione hoc modo sumptii unicum ad rem nostram hic inquirimus; quomodo nimirum differat ab Attritione. Neque enim volumus hoc loco pros qui plurima alia, quae Contritioncm concernunt, cum ad institutum nostrum minita necessaria sint, de tae possint alterius idiptionis justum
29o. Qui nobiscum sciati mi in quaestione de Attritione, unanimes quoque inter se sinit in dicto diserimine a stignando . statuunt enim, quod omnis ille dolor ac dctcstatio peccatorum, quae procedit ex motivo amoris Dci propter se dilecti super omnia, seu excludcntis voluntatem peccandi dari enim potest amor Dei propter se, qui non sit super omnia, nequc volunt tem pcccandi excludat si vera contritio, quae sine actuali Sacramcnto P 3 catorem
127쪽
eatorem iustificet: Attritio vero fit detestatio peccati ex motivo aliquo ii feriori , voluntatem peccandi excludente. Censent insuper Contritionem insallibili lege per se & sine Sacramento iustilicare. Quae tota doctrina quam sit conformis Sacro Tridentino Concilio , fiet manifestum consid ranu ic T. rg. cap. 4. quo loco Synodus postquam definivisset, Contritionem generatim sumptam esse dolorem ac det stationem de peccato com misso, cuin proposto non peccandi de caetero, nulla facta mentione in rivir subjungit deinde, hanc Contritionem esse aliquando charitate perfectam, seu charitate tamquam motivo prae caeteris nobilissimo perfici, --que generaliter, nulla addita limitatione aut restrictione, pronuntiat hominem Deo reconciliare, priusquam Sacramcntum actu suscipiatur. .29r. Hunc proinde Tridentini locum non rectE intellexit Estius in dii linct. 17. s. a. dum vult' mentem Synodi esse , Contritionem charitate persectam, quandoque dumtaxat, justificare peccatorem ante actualem S cramcnti sulcaeptionem: unde censet non semper, imo nee ordinariti sed raro admodum eontingere, ut habens Contritionem, qualem dicto loco describit Tridentinum, justificationem statim consequatur; hanc enim regulariter ne primum obtineri , quando postea Sacramentum actu suseipitur. Haec Tridentini explicatio ab omnibus passim rejicitur, de merito ς Non enim dixit Synodus: contingit Contritionem esse charitate persectam. de tunc al, quando hominem Deo reconciliare ante susceptum Sacramentum: sed ait, contingere aliquando Contritionem esse charitate persectam; quia nempe Contritio genericὸ si pia, quam definierat esse dolorem de peccatis, cum proposito non peccandi de caetero, non semper concipitur ex motivo illo periecto amoris Dei super omnia, sed saepe, imb communiter concipitur motivo metus gehennae, vel turpitudinis peccati. Postquam autem dixit, contrit nem aliquando amore perfici, absolute di simpliciter addit , eam reconciliare hominem Deo, antequam hoc Sacramentum actu sustipiatur;
adeoque assirmat, semper sic fieri justificationem, quoties peccator elicitacitam istic descriptum. Et ex hoc loco Tridentini s erὸ intellecto putant omnes fideles, Coi
tritionem, quae oritur ex vera Dei super omnia dilectione, semper adferre .remi illo:)cm praesentem peccatorum: Concilium enim pro codem reputat, Contritionem esse charitate seu dilectione Dei peisectam , ct reconciliare, liced neutrum si de ratione omnis Contritionis, prout abstrahit a persectata impersecta: sicut etiam discurrit Sylvius in editione quarta. Sic qui dice ret, rationem geneticam animalis quandoque contrahi per rugibilitatem, .csseque Leonem, nullo modo diceret , animal se contractum non semper,
nu illi, qui uiam non agnoseunt Attritionem, nisi eam, να pyn
128쪽
motivo habet Deum propter se dilectum ; mirum est quantopere laborent, quamque inter se divis iant in assignando actu Contritionis per se justi di
29r. Eximius P. Famaeques in sua Quodliboica , . scrupuli pag. s r.
hunc praefigit titulum: Expendietur, prae se Contriti novi inrer in Attritionem di orentia. Et interim contentus varias de hoc discrimine suntentias protuli. M. suam non edicit, sed manum tollit de tabula. Neque id miror: nam relicta communi Doctorum semita, a Truenti no clare monstrata,noncst ubi quis' dem figat, cum nulla supcrsit solida ratio, cur discrimcn unius actus ab alio petatur potius v. g. ab intensione, quam ab intentione seu duratione, aut alia re quacumque. Imo cur non a clue cum Sacramento rcquiratur rea & dctcrminata doloris intensio, dulatio &c' Quod asicrem, quid aliud esset ἱ quam universam poenitantiam reddcre plane inccitam, ct infinitis anxietatibus obnoxiam 293. Atque hoc selum argumcntum susscere serὸ possit,' ad reiici udam Adversariorum sententiam. Quis cnim sibi irci madcar, in re obvia, & fidelibus ad salutem pernecessaria, enam postquam tirper ilia congregatum Concilium Tridentinum voluit claram ct perspicuam doctrinam tradere, adeo obscurum in Ecclesia hactenus mantisse, quid di flarant inter se actus ad iustificationem peccatoris requisti. tam intra, qu in extra Sacrametatum, ut de illo dubitare viri ctiam doctissimi videantur ι Quaenam , quaeso, suppetet methodus Parochis qua hominibus rudibus, aut parum doctis cxponant, qua ratione sese ad reconciliationem cum Deo disponant, tu in in Sacramento, tum etiam in casu, quando hoc suscipere neccssitas prohibet. 29 . Alii in hac Urivcrsitate, ut ex quorumdam relatione intellexi, hoc statuunt discrimen , quod Attritio sit dolor ac detcstatio piceatorum cxtali amore Dei, qui si Eciar, ut vi illius homo supcret cas tentationcs, quae illi in hiς circumstantiis status, loci, temporis &c. regulariter solent occurrere non aut m ut quascumque alias, qvie in diversis circumstantiis occurrerent; . hoc enis si pollit, dicunt sore veram eontritionem. Hr ergo volunt requiri & sussicere amorem, qui non cxcludat positive omiacm voluntatem pc candi: non diabito autem, quin iidem liabsidium pctituri sint ab alio motivo, . timoris vel spei, ut alterutro horum juncto voluntas peccandi plene caeci
Denique Eximius P. Lupus aggressiis assignare di crimen inter duos hos actus, ea adicit, quae nullus, quod sciam, ante ipsum scholasticus docuit, . nec, ut arbitror, ullus post iplum cst probaturus. Vult autem ad justificationem extra Sacramentum D dilario requiri amorem Dei super omnia iperfectum: quis autem sit arvor perfictus, hac ratione cxponit. z9s. Primo vult, ut Contiitio, pcr tu justificans sit essicax non tantum affecti ἡ
129쪽
affective, sed etiam effcctivE: adeo ut detestatio peccatorum& proposituraca cavendi in posterum , licet cliciatur ex puro &. intenso Dei amore, non sit tamen vera contritio, si tantlim sit essicax affectivE , seu quoad affectum,
qui nunc adest, nili simul sit essicax effective, seu quoad cisuctum, id est se
Ut nosthac cum ciscctu peccata omnia mortalia viret, adeoque si postea ruritis labatur in mortale,jam antecedenter non habuerit veram Contriti Dem. Hinc, quia D. Petrus, ad vocem ancide Christum negando , gravi-tcr pcccavit, inseri non habui ne antea amorem persectum seu Contritionem
per se justificantem, sed illum solummodo amorem , vi cuius accedente insuper Baptismi Sacramento fuerat antea justificatus. Addit rcliquos omnes Apostolos, usque ad acceptum in Pentecoste Spiritum S. eiecm ins initati fuisse subjectos ; adeoque, anicquam confirmarcntur in gratia, no' habuisse amorem Dci persectum , seu talem, qui ex stata Dui lcge requiri itir ad remissionem peccati, absque actuali Sacramenti sus cptione. Hac ideri possunt in Disscrtatione Dogniatica P. 29 . . Secundo ad justificationem sine Sacramento obtinendam, a Trit, non suiscere charitatem Dei robustam, id Lst, ut explicat pag et s. talem vi curus suaves mundi libidines, ct insuper tormentorum quoium vis, atque ipsius etiam mortis terrores, Ac violentias superare quis possit. Hanc tamenestaritatem setetur tussicere cum Sacramento.
297. Tertio pag. 33. de seq. producit catechumenos divina charitate: sagrantes, amarissima cordis contritione donatos, agittatos divina charit te. insigniter contritos &c. ita ut ex illo amoris divini aestu tota quadragosma glaciatum solum nudis pedibus calcarent, dilectas antea sitavitates cum gaudio dimitterent, valedicerent saeculo, ren intiarent posscssionibus, eas que in pauperes distribuerent, certarent usque ad mortem pro Christo &c. Hos tamen omnes asserit, non fuisse vi tantae charitatis justificatos, sed tunc primi in eis remisia suisse peccata, quando ad Baptismi lavacrum pervenerunt. Hinc quorumdam agonizantium, ab ire actuali Baptismo, aut PQ- Ditentiae Sacramento, justiticationem asserit esse HETERO GAM de IRRG cULAREM. Additque Linc se a viram o uranimem omniumsub caelo Isaram rici iram. Quaenam illae Ecclesiae sint, libenter sateor me ignorare; ignoravit etiam , ut vidaur,is, oui in suo Centiloquio Sacramentali asseruit, doctrinam jam reIaram longulinae ab iis a doctrina Apostolorum, A P trum , ac totius E csae sensu. 293. Quarto denique hinc insere pag. 36. quod charitas,quae si e actuali Sacramento Catechumenum, aut Poenitentem infallibili lcge justificat, si sola charitas persccta: persecta autem charitas juxta eumdem Auctor silla. quae vivit patienter, delectabiliter moritur, & omnem rerum creatarum xivum amorem in nobis extinguit.
130쪽
Duplicis enim generis amores erga res creatas cliuinguit, nempe volati eos & affxivos: per volaticos intelligit illos, quibus sic asscimur obj ciis ci catis, ut tamen ea sine ullo dolori 1 scnsu amittamus, licci quandoque caamando leviter delinquamus, scia, ut ipse explicat, licci aliquando adsint assensus levissimi ingeneratae nobis concupiscentiae. Hos amores volaticos negat obstare perscctae charitati, aut ab hac cxpelli. 299. Amorem vero aflixivum vocat illum, quo rcbus temporalibus poGscssis vel speratis cor apponimus, quo eas menti nostrae agglutinamus,& Wia- si membra facimus; ideoque pcrdcre aut non adipisci non pollamus line dolore; ita ut ejusmodi rerum amissio sit quasi animae ex ab sic lo membro vulnus, adeoque illa statim gemitus aut lacrymas fundit, atque indiget mcdicina ossiciolae consolationis. Ita loquitur P. Lupus pag. 26. ac lubjungit: hiii Nodi aMores cmnes persectae iam itati repugnare, cir ab Ela , hip s ctast, depcrea sumi, ne iam Aoru limo dura, aut Apsolui Inubis, stares ipsa clamat: fa nam me
nisi extincta sit omnis amor acti. s. Astarit tamen hos amorcs aflixivos cum nimirum non sint, nisi ut suininum venialiter mali nullo mocho obesse illi Contritioni, quae una cum Sacramcnto justificet. , ,3 oo. senius igitur hujus Auetoris est, quod peccator quomodocumque demum ex amore Dci di quantumcumque de peccatis doleat, non poli clamen sine actualis Sacramenti consortio justificari, si erga rem quampiam creatam sic assiciatur, ut illam cum aliquo doloris tensii amitterer, vel non consequeretur. Hinc si conjux morti vicinus optat, vitam sibi a Deo prolongari, quo res familiae suae componat, quo uxori re liberis lubveniat, quibus videt alioqui dctare vietiri iecussaria iaci nihilominus moricin juxta Dci beneplacitum paratias sit acceptare,cum aliquo tamcn dolore & gemitu,
non potcrit talis clicere Contritionem, quae impctrandae justificationi per insulsciens sit : ac proinde si si in mortali, ac desit copia Confessivit: actuin est de aeterna illius salute. .Qvqd idem locum habcbit in casibus innumeris; si aliquo quispiam affectu seratur in divitias; ossicium , honorcin, famam, propinquos &c. qui affectus non sit ullo modo mortali per malus, talis tamen ratione cujus doleret aut gemeret, si omnibus sol tunis spolia tur , tios scio aut honore sine sita culpa privaretur, ii famam ainiucrct, si apud om nes gravissime infamaretur &c. Si, inquam, ad aliquid horum sic afficiatur, ut ad ejus amissioncm, quasi ad vulnus corporis, dolera, gemitus aut lacrymas funderct, atque ita indigeret medicina officiolae consolationis quoacontingere potest , licet ille affectus ne quidem sit venialiter malus co ipsi, incapax est, qui verae Contritionis actum eliciat. Porro cum satis intulit gat
hic Autor, talem actum passim in hominibus cise quodammodo impossibi-