장음표시 사용
101쪽
oblemationem mandatorum Dei de Ecclesiae, in ipsa iustitia accepta crepcere ac magis iustificari, de tandem subjungit. Hoc ver) μ stiriae incremorum retis Eulsa dum orat: da mis Fidei, Dei γ Charitatis augmention. Ubi ccvrum est agi de habitu charitatis, scu de justificatione, de qua loquitur titulus nec ad aliud fieri mentionem operum , quam ut ostendatur pcr Observatio nem mandatorum Dei de Ecclesiae acceptam justificationem augeri. Adde quod habitus dicatur accipere incrementum. non autem actus. Hinc mihi persuadeo illud argumentum data opera in turbam conjectum , quod satis
2I6. Quarto opponit ex sess s. e. ii. cui Ilii filii Dei, Christum allum; sed qui suscipit Sacramentum fit filius Dci, crgo Christum diligit.
Res p. sub illa Majore eodem jure subsumeret: Sed iustus non cositans iam de Deo . vel delirans vel dormiens , aut etiam peccans veniali tex est filius Dei, ergo Christum diligit. Eodem quoque jure dicera; qui sunt Christiani confitentur tua peccata, ergo qui sit Christianus confitetur stra peccata. Dico ergo illic agi de dilictione, quae sita est in observatione mandatorum, scu in non peccando: certum est aulcm saepissime scri ari mand ta sine dilectione Dei, de qua disputamus. Et licet co loco ageretur de actu charitatis, ut ex illo aliquid insciri posset, assumi deberet hoc modo nullus
est filius Dei, nisi qui actu diligit, ergo nemo fit filius Dci, nisi qui dat,
git: sed antecedens hoc falsum est.217. Quinto: Tridentinum ibidem; qui operando mercedem intuentur aeternam, illud debent spectare , .ut inprimis glorificctur Deus; ergo qui fugiunt gehennam debent spectare ut inprimis glorificetur Deus;hoc autem involvit amorem Dei propter se. Resp. Tridentinum non dicere quod spectare debeant ut glorificetur D in . sed tantum desinire, quod non peccent justi, dum in siris operibus, cum hoc, ut inprimis glorificetur Deus, mercedem quoque intuentur aeternam, ex quo nihil contra nos inferri potest. Caeterum ostendit Tridei linum non esu necessarium simul spectare, ut glorificetur Deus, dum Cari. 3 i. qui Canon citato Capiti responda, simpliciter definit, non peccare austum, dum intuitu aeternae merccdis binae operatur. ais. Sexto arguit ex ejusdem scis. Can. 3. Si quis dixeris gehenna metrem, γη quin ad moericordiam Dei de piacatis dilenti confugimus , vila peccando ab in sit: vim ese os peccata es pejores facere: Anathema siet: Ubi Synodus non dicit propter quem, sed per quem, ut significet gehennae metum esse quidcra petis cipium extrinsecum de peccatis dolendi, non autem causam finalem.
Resp. Quando illud per conjungitur alicui, quod potest esse motivum, passim usurpari pro propter, seu pro causa Mali; neque id negare potest hic Auctor, cum eodem illo paragrapho ipse ita utatur; nam pag. 4 post min
102쪽
dium se usurpat, dum ait in verbis D. Petri: Abie enhemiam &α non eontineri solam praeparationem per motivum timoris: ubi si illud per non s=nificet ste Misa si juxta ipsum illa propositio. Quod autem in Canone 3. per sumatur pro colligitur, si Lim C p. s. Ubi definitur,
quod dolor,qui paratur consderando aeternae damnationis incursum, non faciat hominem bypocritam de magis peccatorem, nec esta dolorem coactum&e. quo loco non addit vocem, re dc agit Contra Lutherum utens
ipsius verbis ex krmone de Poenitcntia a quo loco non aliud dicit, quamquM dplor , qui pro motivo habet timorem. faciat hominem hypocritam de magis peccatorem. Vide quae diximus ad similem evasi onera
at 9. Septimo denique sest i g, eap. a. Ad effectum poenitentiae salutaris pervenire nequaquam possumus , sine magm noth s fletibus, ut merito Panae ria laboriosius quidam MFi m a Dialis PMnb- ῶeius fueris. Quid autem opus est magnis fietibus, si iussicit dolor ex timore geliennae provenietis Resp i. Quid opus est magnis fletibus, si sus is dolor ex amore proveniensὶ cum grave aut laboliosum non sit amare, s ed prorsus suave deleve, ut ipsemet probat pag. 62. in fine de pag. 63. 'Resp. a. Quid opus est verba adferre detruncata, quando toto contexta fideliter ob oculos posito , tota objectio in sumum abit i Sic autem dicto loco habet Tridentinum: Alias aurea es Ba semo Panaemia fructus. Pre
Vismum enim iam induentes, novo prosus in illo εβicimur re rura, plenam integram peczaetorum omniuM remissionem cox equentes: ad quam tamen ne statem intex marem per SarraMenthm Poenitentiae sine magnis notis fetibus lattribus ivina id exigente kIlitia pervenire nequaquam pssumus: ut meritὸ Par Imaea la-bsissus Didam sapias sa SS. Paetribus Astus fuerit. Agit Tridentinum tum in verbis citatis, tum toto illo capite de differentia inter Sacramentum Bartisini& Poenitentiar. quoad dolorem aulcm requisitum ad utrumvis Sacramentum, nulla est differentia etiam juxta Adversarios. Asssat ibi Synodus express diversitatem fructus Heu cffectus utriusque Sacramenti, quod nempe Baptismus iaciat hominem novam prorsias creaturam, dulcndo omnia peccata quoad culpam & poenam, id autem non faciat Poenit tia, post hane enim in cum finem assumenda lant opera tristitiae de laboris.
103쪽
et2o. Biici praeterea ι. Tridentinum ser i . cap. 4. afferens si st contritionem impersectatri ex metu sehennae ortam , ad gra' - - tiam in Sacramento impetrandam disponere, non addit quoadisponat proximὸ, adeoque intelligi potest de dispositione remota, quate nus di sponit ad actum alium, qui cum Sacramento sussciat. Hoc arsumentum obiter indicat P. Farvacques, addi que plerosque antiquos scholasticos Tridentino viciniores, illa verba interpretatos de dispositione remota; ceterum voluisse se illud argumentum indicare, ne quid desideretur; sibi tamen necesse non esse ad illud recurrere. E contra P. Lupus tamquam indubitatum supponit, eo loco Tridentini agi de dii positione proxima & sufficiente. 22 i. Antequam objectioni respondeam; praemitto, mirum mihi visum esse, quod hoc argumentum tamquam specialiter contra nostram sentcntiam faciens, suggerere voluerit Attistor Quodlibeticae. An forte non vidit hoc argumentum aequὶ contra se facere' id tamen apertissimum est, quod breviter ostendor juxta hune Auctorem, quando Tridei tinum dicit , Iaam vero contritionem impense iam, qua attritio dicitur .... vos talem pectandi excludat circi intelligitur dolor qui sit ex aliquo Dei amore, nempe tali, quiscumque ille sit,qui per se sine Sacramento non justificat ; ergo si Synodus, dum dicit illam contritionem impersectam seu attritionem in Sacramento ad gratiam disponere, intestigi possit aut debeat de dispositione remota, acquiretur alia insuper dispolitio, quae proxima sit & sussiciens. Haec autem juxta illum non poterit esse alia, quam amor Dei per se justificans; cum Omnis alius apior Dei tantum sit attritio , adeoque tantum dispositio remota. Ex quo sequitur Sacramentum poenitentiae inutile fore ad coni rendam primam gratiam. Vidit hoc credo P. Lupus, ac propterea indubi tanter pronuntiavit, hic agi de dispositione proxima & sussicienti. Nunc ad
ara. Resp. non posse intelligi de dispositione remota. Ratio esti. Quia et iidentinum hoc cap. q. agit de contritione, quae est pars Sacramenti Pinnitentiae; praeiniserat autem ejusdem Lissi cap. 3. hac ratione aliquid dici partem paenitentiae , quarenus tu pernitente ad integrisarem Sacra menti, Hylaamlue eciam pecca: rem remigionem eae Dei insi tutisne relu ritur. Atqui talis non erit attritio, si tantum disponat remote de requiratuc
alia proxima, nempe amor Dei; hic enim ultimus actus indcpendenter a priori,
104쪽
tritione prout est pars scenitcntiae. 213. Sucundo: Tridc mirum initio huius sch. spondet exactiorem, ploniorem, ac perspicuam de hoc sacramento dcfinitionem ; qualem nullo modo traderct, si et eius, qirim dicit disponere ad pratiam in Sacramento
impctrardam, non disponcrct proxime, scd remote dumtaxat ,& alius iiis per rcquireretur cellis,qui qualis si De vcibo quidcmii dicarct,lid nobis relinqueret divinandior: imo Dcc moncrct, hanc tantum esse dispositionem rc motam. Quod quid cisci aliud quam fidclibus ansam praebcrc pcriculose errandi in re tanti momcnti 224. Tertio: dum dicit attritionem disponere ad gratiam n Sacramento impetrandam , loquitur eodem modo, quo scis 6. cap. s. ubi dicit: dis o-nuntur aut m ad ips in lusi:tiam dum credcntes timorc concutiuntur,speransi
ac Dcum diligere incipiunt, proponcntes suscipere Baptismum &c. Atqui hic loquitur Synodus de dispositione proxima & suificienti; ergo etiam scis.
Iq. cap. 4. de eadcin dii nolitionc loquitur. 22s. Quarto: quia alias Synodus loquens de attritione perperam sacci et hanc oppositioncm: Et quamis sine Sacramento Poenitemia per ν cI 16bscati nem perducere precatorem η'mat, D in enm ad Dei gratiam in Navramento Pan
tentiae imprirandam δύponit. Nam illa alti itio per se non possct magis perdu-ccre ad justificationem in Sacramento, quam extra, neque magis di ponera ad gratiam imi andam in sacramento, quam extra illud ; cum cliam di 'ponat remo id justificationem cxtrasacrainentalem. 225 . Instabis. Tridentinum e cilcm cap. q. scss. i . subjurgit: Hoc enim timore u Ulucr comus Ninivitae ad Ionae naitationem plenam terroribua paenitentiam egerunt set miri regiam a Domino impetrarunt. Atqui non impetrarunt misericordiam immcdiate per actum timoris , scd tantum mediate. Ergo Resp. negando consum Nam illud de Niniuitis non adfertur ad osten dcndum quo modo in Sacramento obtincatur justiricatio , cum hie modus si iuxta omnes diversius ab illo , quo misericordiam impetrarunt Ninivitae.
Adducitur ergo ad probandum, quod metus poenae a Deo infigendae sit actus bonus & ntilis, non faciens hypocritam ct magis peccatorcin , qWod ibidem Synodus declararat, & uno dictionis.filo substinxerat disponcte
ad gratiam in Sacramento. Quod auicin adferatur ad probandum bonita rem actus, manifestum fit ex eo, quod Synodus statim addat: Quamobrem fas o quidam calumniamur Catholico 'ipteres, e nast tradidirim Sacramentum Panserentiae abnue bono motu si stirent v gratiam conferre. 227. Objic. a. ex institutione Apostolorum de bant baptizandi pro fiteri se credere non tantum Deo, sid ctiam in Dcum , atqui crederemi Dcum, juxta Augustinum, cit candendo adhaerere ast bene οἱ randum Ope
105쪽
ranti Deo , est Christum diligere,est sperare, diligere c. crgo baptizandus de eadem est ratio de absolvendo' debet Deum diligere. Ita Audior disse
rationis dogmaticae pag. ιλ. &ς g. is.
Resp. ut licte argumentum vim habeat, debere probari , quM Maustinus per diligore intelligat dileaionem Dei propter le&super omnia a ciquod velit talem dileitionem necasai id adcsse de re voces quis eli Et actum fidei, ut possidici credere in Deum , adeo ut, nisi adsit actualis Dei dilactio, fals5 ct mendaciter dicturus sit; Credo in Deum. Hoc ubi probatum fuerit, negabo baptismales proscisiones silud o dere in Deum ii telligere in sensu Augustini, dicamque ἰllud sum e in alio seni a passim . apud fidules Vsitato. Quis enim umquam cxistimavit, non posse sicilio, sive peccatores sint sive justi, verὰ dicere, Credo in Deum; nisi, dum cI ciunt actum fidei, habeant simul actum dilectionis Dei super omnia Ansorte debebit Ecclesia alterum symbolum concinnare , , in quo omnia ponantur in dativo, Credo Deo Patri, Filio & Spiritui sancto, quod tum in sacro tum alibi recitcnt illi, qui simul non eliciunt amorem acuaalem' Porro . sensus Augustini tantum est, vcl quod hoc si persectissime credere in Deum; vel ut summum, quda credere in Deum, si religionem Christianam am- piceii de proponere illius leges, inter quas una est dilectio Dei, observare, dum urget praecopium, 228. Objic. A. ex eodem pag. i 3. non absolvitur nisi resuscitatus; ergo dcbet prius diligere;antecedens probat ex Augustino aliisque. Resp. Patres, dum dicunt non absolvi a sacerdote tu resuscitatum, ii
triligere resuscitationem per gratiam actualem, qua Deus eos movet de praeparat ad conversionem: nam apud Catholicos cert stima est sententia
non debere pece torem accepisse remissionem peccatorum di gratiamesanctificantem, antequam absolvi possit. 229. Objic. 4. ex eodem pag. 89. si sussiciat eum sacramento dolor ex metu gehennae, ctiam patibuli, aut rcgii gladii metus ea dcm dignitate R.viribus pollabit. Resp. negando sis quia timor supplicii humani non excludit voluntatem .Peccandi; id autcm sicit timor gehennaerdemonstratum id in eap. s. a 3o. Objic. s. or non diligit muneris moue i. Joan. 3. Resp. illic agi de charitate fraterna;nam subjungit: qui Mis fratrem suum, Γ Mida est c.non ergo agitur de actu positivo amoris,sed ut non adsit odium fratris ves injuria illi illata: quo senui ctiam intclligi. potust, qui non diligit Dcum, hoc est, qui non scivat ejus mandata. Porro smilibus non immo ror, quia illa loca scripturae passim reperics explicata apud obvios Auctores: sic ut necesse non sit hic repetere. Videri potest Roscia sis pag. 3Sa. ubi l ai. Joannis Charisas forab restetit Iimacrae ct Nimir Iernam h et, explicat de
106쪽
inflarit dium DD. hujus Academis de attritione
r ex metu getium . EXimius P. Famacques in sua ad Quodlibeticam appendice ostendere conatur antiquam hujus Academiae doctrinam nostrae sententiae adversari. Porro licet non exprimat eam sibi sivere, id tamen intendit aut intendere dc ir, ne alias aequὰ ipse ae nos convincatur ab ii jus Academiae placitis recessisse, & per eonsequens fateri cogatur, nullam Academiae in hac parte habendam esse rationem. - Operae pretium fore duxi examinare de ostendere, millo ex iis, quos contra nos adsert, nobis patrocinari, alios tam ipsi quam nobis impia M , vix unum alterumve habere sibi faventem. Tum denique adseram illos qui nostrae sententia patrocinantur.
Ad Articulos unisersitatis Adrianum VI.
3I.DRostri primo loco contra nos Articulos 3. de g. editos a Fac in
Tertius est: Poenitentia sacramentum comptastis Contritionem Cos Emeis O Satisfactitonem. Quartus vero: Contritio est dolor de pectatis propter Dei offensem Ueptis, improposito confitendi oesari faciendi: non autem ut quidam hoc inuti prencisse docent terror γέ imi propter apprehenseum gehennae suppliciam peccatu debitum. Praeparatramen hic terror gehennae metu ad veram animi Contritionem. Non video quid hic sit, quod monstret Facultatem aut favisse adversa iis aut nobis repugnaste. Utrumque chim articulum quoad omnes partes in nostra sententia lubens admitto. Vim ponit P. Farvarium in duobus;qu rum primum est, quod articulus habeat. Propter Dei offensam. Hoc nihil omnino facere contra nos licet sitis constet ex num. r96: id tamen ulterius probo ex duobus hujus Academiae Doctoribus: 2 32. Primus est Ruardus Tapperus, quem lsiste articulis condendis inter fuisse vix videtur poste dubitari. Hic autem pag. I i o. col. 2. relato prius hoc quarto Academiae Articulo subjungite GH Iinre autem antristoma; tituli omnem i centi m p r 'Itim impersectam. Praemiserat autem ibidem 'Tappexus imperfectam contritionem esse, qua oritur ex timore poenarum N ate
107쪽
aeternarum, hancque a Scholasticis propriὸ vocari attritionem. Ergo iuxta Tapperiam definitio Contritionis tradita a Facultate etiam competit doloride peccatis ex metu gehennae: adeoque talis dolor est propter ei ensem Dei, undx ulterius patet I apperum planὶ repugnare Auctori Q a libericae, qui ubicumque reperit plensam Dei vel pro ex olfensam Dei, in illis verbis cenici
contineri amorem benevolentiae super omnia erga Deum. . .
a 33. Alter in Joannes Molanus in Compendio Theol. prin Trin. r. de Poenit. cap. 7. ubi adferens dictam Facultatis definitionem, asserit ab ea non discrepare hane desci iptionem Tritamini, Animi dirar detestaris Bre D tommisso cum pro suo non peccandide caetero Atqui ostcndimus supra num. v 4 ct per se manifestum est, in definitione a Tridentino tradita nihil omnino contineri de motivo amoris Dei propter se dilecti, ergo nec de hoc imotivo loquitur Facultas juxta Molanum ; si s plurimum inter se discreparent illae
descriptiones. et 34. Vim instiper ponit lix his articuli verbis, naeparat tamen hie remor crgehenna metu/ ad utram animi contritionem. Vertim neque in hoc quidquam dicit Articulus , quod in nostra lententia verissimum non sit. Statuit artisculus poenitentiam non esse terrores conscientiae ob apprehensum gehennae supplicium: id nos non admittimus mod5, sed perpetuo inculcamus, quod terror scu metus gehennae non sit vera poenitentia, sed quod requiratur ut ex illo metu peccator progrediatur ad detestanda peccata praeterita, ct statuendum suturae non admittere. Vide dicta nurru i 3 Timoriameia ille, ut recte seri Articulus, praeparat ad eram poenitentiam , ici est prout nos curru Articulo docemus ad dolorem de peccatis praeteritis, ct propositum con
tendi ac suisfaciendi. 23 s . Aliud ejusdem Facultatis iudicium profert ex justi scatione censium
in qua cap. 12. num. I 6 s. sic loquitur Facultas. Neque Etaminaris tam ars seria . neque merui stu terror, etiam pomarum post hanc vitam luentaris, in Gus si uis ad inchoandam conversionem, se/praeterea gratia opus est, qua cor sic Maum σιγηrmulsum instectat atque emolliri: videlicet illa accedat operatis muse est, 'a peritur a
Divina illo Sanctaque υθcu,tam duitur: Riga quia est aridum , fiat e quia est midum,s a quia in aurium, rege quod est devium. Etenim quidquid intus Ui, quod suadet
ramum oenon per nasti, alluit non adducis, terrore concutit, non amore AElficit.
236. Antequam huic testimonio respondeam, quia credo plerisque igno' tum, quaenam sit haec jastilicatio, & cujus Cens irae; utile fuerit id prius ex
ponere et Praeterito seculo non parva exorta fuit controversa nos into de Facultatem Lovaniensem circa quasdam, praecipuo de gratia dc praedestin tione, sententias, quas nostrae societatis Professores in scholis tradiderant, ατ iamnuin docemus. Cumque nostri contra adversae partis objecta,eas sent ias tamquam maxime sanas tuerentur, Facultas eas tamquam offensva
108쪽
pei culosas, & ut accedentes ad varios haereticorum errores δα. gravi censura perstrinxit anno is 36. Ad sedandas has controversias reprimendam
re usurpatam Gnsurandi licentiam , Octavius Episcopus Calatinus Apo-olicus in hisce partibus Nuntius, edidit, ac Lovanti io. Julii i s 88. promulgavit Mandatum Apostolicum jussit S. D. N. Sixti V. In quo sententias
controversas vocat sanae dominae articulis, ac deinde ita loquitur: DHuimus Oordinamus ac per Apsiaca cripta mariamus, ut nem cujuscumque ordinis, gradus o Mimis, vel dignitatis existar de his assertionibus coruramersis in astrarutram partem ita di lutare, rationibus vel Doctinim auctoritate unius partis agere iones consimo alariasine re egere aut impugnare ; ves tuis vis pinatis aia: necessaris praetextat, de Ais loqui, SCRIBERE aut dictare inpasterum attentet, Et ausiu remerario eas haereticas, -- miti , Ossensiuas, o risu sis e sti, O qui eas a perunt alicujus haeresis labe aut SN PIGONE contaminatum iri, donec auctoritare Apostolica marine d finitae fuerim Pas irmare praesumat. Quod si quis contra fecerit, sciatse excommunicationis latae sementiae parnam a qua m= in mortis articula contatutus a nuti praererquam a Romano Pontifice valeat absolui in in se, crina paruas, nobis , nilboque arbitrio resima assu turum.
Concinnavit deinde Facultas L lificationem sim defensionem cense suae, de
absolvit 9. Septemb. is 88. eam tamen , Mandatum Apostolicum, di adjunctam excommunicationcm reverita,non impressit,nec publicavit. Donec tandem elapsis a fusta iustificatione annis quinquaginta quatuor hoc est anno is t. aliquis vel aliqui, nec fulmine excommunicationis territi, ac Mandatum Apostolicum flocci facientes, eamdem justificationem typis, ut praetexitur Parisiensibus evulgarunt Haec putavi breviter insinuanda. Nunc ad objectionem 237. Res Hoc capite ra. Facultatem agere de gratia sussiciens, asserereque illos, qui non consentiunt, non habere gratiam sussicientem. ac deinde pergit ostendere, ad inchoandam convcrsioncm, nec illuminationem suasoriam, nec timorem dcc. sussicere, nisi adiit gratia divina, qtiae cor emo, liat; quia nempe omnia, quae simi sine gratia, alliciunt, sed non adducunt; terrore concutiunt, non amore assciunt. Quae omnia non video quid faciant ad punctum , de quo hic disputamus a nisi forte velit P. Farvacques, quod vox amor nullam aliam significationem admittat nisi amoris amicitiae erga Deum super omnia, quod proculdubio falsum est. Quis enim ignorat, dari amorem virtutis & honestatis creatae, dari amorem vitie aeterruime. qui bonus sit & ex gratia proccdens Z frustra ergo nobis opponit ea tcsti monia in quibus nude rcquiritur amor , ut jam vidimus, ct ex Currero Petri infra sesius ostendemus: vide etiam supra num. i . ex Sylvio
aliisque. 238. Producit S. a. Adrianum VI. Verum cum hic apatu propende Na in tu
109쪽
in sent'ritiam in entora , quod sacerdos in hoc Sacramento tantiam de es aret hominem Glutum vel ligatum, non conferat autem primam gratiam, hinc autem consequatur eumdem dolorem requiri in Sacramento, ct extra:
quid mirum, si requirat dilectionem Dei Unde Auctor hic nec noster
Ses rint ii, quos assueri paragri tertio.
a39. o Rimo loco nobis opponit Franciscum Sonnium trach. de Poenit 1 cap. 6. ita loquentem: Conteritur a rem arient , quando iunipit sibi ea corde ae luere Aper turpitudine or navitate commissorum, atque Mao ili actum vita arando si eum quia sentem bonitatis perta ἔ, quummem iuuenerit, quia unisci ad interitum illa imarus existat. sui Canesis uno su ex amore ad bonum Deum, cum Macra inisium a minitationis per ciri si L est a Visio; se aurem remi P, wI Lis nainu poena madenda, est in q, 4jiciens veram paenitentiam, attamen ad illam praeparans. I Resp. illum Auctorem aeqM repugnare adversariis qMiri nobis. Nam illo loco dolorem qui elicitur prosi s ex amore Dei, vocat contritionem dc attritioni opponit; atqui juxta adversarios non requiritur in Sacramen to contritio, prout haec attritioni opponitur; ergo. Dei c, dum dicit: se autem remisso, ves tu metu, illud rea e opponie particulae prorse , adc u intelligildolorem ex amore Dei remista seu impersecto; hunc autem pro
Rutiniat non eruere veram poenitentiam: adversi ii autem assirmant amo' rem imperfectum esse veram poenitentiam. Alterum locum ex eodem.
Auctore citatum non reperio. Porro in illo non magis agit de dilactione persecta, quam persecta. a. Adsert Ruartam Tapperum , sed hunc a nobis stare ostendemus i
a . Tertio Martinum thovium, sed in manus riptis, quem pro inde inspicere non potui: Neque etiam necesse id fiat te nam in pruno testi monio selum dicit timorem non esse veram poenitentiam , quod de nos fatemur, vide dicta num. 234. ad Articulos Facultatis . In altero testimonio tantum exigit, ut accedat bona voluntas; hanc & nos exigimus, nem ut et timore detestetur peccat commissa, ct decernat posthac mandata Dei observare. 2 i. Quarto I senium Gandenserri. Concord. Evanga cap. s. α13. Verum cap. illo s sis Glum ostendit quis actus sit persectior, aitque Ciaristum non praecepisse ut agamus ex timore servili, sed tantiim mori' stratie , si timere quis velit, potius timendam gehennam, quam mala tam
110쪽
poralia. Cap. vero i i. agit contra Haereticos objicientes, Fbd Theologislatuerint contritionem esse partem poenitentiae contra Scripturae morem, quos falsitatis redarguit ex illo J oantus Bapt. Paenitentiam agite: aitque in his verbis includi detestationem peccatorum ut ostensiva Dei sunt de ut excludentia a regno caelorum. Porro detestari peccata ut offensiva Dei, non importare licessatio amorem Emicitiis saepe jam ostensum est. Deinde id patet ex ipso Jansenio , dum addit, de ut exclusiva E regno caelorum, hoc autem propriό est motivum nostrae attritionis. Denique licet ibi agerct G. amore amicitiae erga Deum, non facem contra nos 3 alloquitur enim Jo- annes eos, quibus ad veram poenitentiam neeessarius erat actus diluestionis
Dei per se justi scans. 242. Quinto adducit Ioamem Hesselium , sid in dictatis, quae proinde inspicere non licuit. Hoc ex illo Auctore nobis contrω adversarios favet , quod agnoscat vim timoris ad excludendam voluntatem peccandi, ad quam declarandam adsert illud Eccli. 7. numacre novis a ma in aeremum non perata. Vide illum in consutatione fidei specialis pag.4.col. 2.243. Sexto Joarmem ab Hastetc. versim ex hoe nihil aliud prosere. quam quod dicat ad poenitentiam requiri Co risum. Hoc autem Ac nos admittimus, nam conti his genus est, cujus species sunt contritio antono masticὸ dicta , & attritio. Si dicas eum requirere contritionem prout haec 'attritioni opponitur, jam hunc Auctorem constat sementi ae adversariorimi
Septimo opponit Iud um Ravetam dicentem: SAripturas generat A .. qua promittunt omni credentis ut oris es. Mipitiara de ire mei fide, se deside μὴ
Res,. clarum cise quod hic agatur de Conrisione per se justificante, quia de hac la verae sunt Scripturae generales,promittentes omni siccredenti s lutem. Quoad illos enim qui habent fidem, quae tantiim pariat vel attriti nem nostram , vel etiam adversariorum attritionem ex imperfecto amore quae juxta illosi non justificat sine sacramento γ non potin omni sic cre denti promitti salus, cum posta quis habere fidem cum attritione, de tamen
desectu Sacramenti damnari. I. p. . ., Alter locus, quem ex eodem Auctore commemorat, nobis non advena
tur; cum ibi tantum rcquirat aliquam Dei dilectionem di amorem iustitiae rhoc enim non facit contra nos, ut saepe jam diximus,a patebit ex Cuncro Petri statim adserendo. . e