장음표시 사용
111쪽
g. s. De cunera Petri, D' Rose mundo.
e s. Aragrapho 4. producit C erunt Petri Leon aestae Episcopum Y qui in opusculo de Charitate Articulo a. pagina a 73. ita loquis
tui: Quamvis igitur in poenuemia luajus carionem O reconciliationem praecessis emto nonnalia duro ju Diae, amor Dra conis igitur nam quorundo pas cap esse justitiae, amicitiae Dei, exi m D mon Ggis justitiam vel mum rimum tamen vera char. tas ab illa praecedente durione . cm ex prima patet articulo , ferem tur: nam sine gener ab amore, neque poenitentia, neque spes quae Icoirenti necesseria est) concipi potest; qui enim olei de peccaro debet conetrariam amare jussiriam. Profecto si studio pro nobis contra se Auctores conquisvisset, hune protulisset; Cui rus enim manisAEE censet, ad vcram poenitentiam non requiri amorem amicitiae erga Deum, ut parebit tum ex verbis jam relatis, tum ex articulo primo ad quem remittit lectorem. . 246. Primum igitur Articulum sic orditur Cunerus pag. 2 ners Mum V m kὶ pro eodem Sanctis Theologis poni charitatis cur amoris nomina , b d cum maria sint amandi rationes, O di versi charitatis G Alesiaris modi ,gravi a quaestiosis, quomodo Deum ingere debeamus; , quando in Scripturis charitas passicatur, o MLl aliud, qua generarim amor ca dilectio comende r. Subjungit hunc am rem a Theologis dividi in amorem amicitiae' de concupiscentiae; ac pag. et s. prosequitur: Diligimus autem ipsium propter jest, quoniam propter bonitatem, qua per e non Huni bonus est, sed ipsa chamas bomi.rs int Iigitur. Dil imus casancto quodam amore comui stemii . ..Nam charitas, ut pulchre Pona mura, ἐ- it m motum amoris hiare, sancta vi sicca conopificentiae, qu a Deo stuper omnis bona concupiscit; filialis cujussam benevolentiae, qua Deo super omnia castum Oti rem cupimus oe obedientiam deerimis. Ex his facile ostendetur Cunei um a nobis stare: nam 2 7. Primo assii mat artic. primo, charitatem generium sumptam complecti varios modos di laeti is , inter quos recenset amorem concupiscentiae; ac dcinta arti c. a. ad poenitentiam tantlim requirit nonnullam dilecti num, quam vocat dilectioncm generalem, eamque assirmat ra charitate plurimum diri re; emo non plus requiris quam amorem c cupis
2 8. Secunddi verbis quae nobis objiciuntur, dicit non tantum pc nitentiam, sed de ipsa: n spem non posse concipi line amore illo scia est,ine pag. 269. asserit sinu amore fieri non posm , ut quis flagitet Sacramcnta. Atqui curtigunum est, posse hominem sperare studesd acu beatitudinem,
112쪽
-- posse item sagitare Sacramcnta, licet non habeat actualem amorem citiae in Dcum super omnia dilectum. Ergo &c. . 3. Post illa veroa qui enim duet de peccato Abu contrariam an re Institiam immediatE subjungit, nemo perua is taenia non glutti dilectio aurem nuces,rio reperta in omni spe non est amor amicitiae, sed concuniscentiae; ergo. et . Quarib idem constat evidentissime ex iis quae hanet pag. 264. paulo post verba proximὸ adducta: Paut etiam ad veteres quae bene, re onso, quae de δε-
crumentis Baptism cr Poenitentia moveri solent ; ureum adultis 'ν haec Sacramenta, quando actu percipiuntur, culpa privati πη-raetur: An vera har 'per ex voto Sam mentorum, propter dueci. onem, vae mitentia jungitur, a malim Satramentarum per repetionem praecedat: cuia eium vera garitvita natura, a gener ab dilectionis modo non franguebaetur, nata simi contuetersia , quibus nonnul2 Lociores miris hac mois impliaeantur: cum enim Apostorus virtutes Theologicas enumerans Ad m, Dem. Charitatem, .ham tertio loco praecedentibus majorem pronuntiat, palam V aliam Charitaetem Stripluris commendari , quam vulgarem amorem, cujusems 7 etiam V m praecedet, Osis quo
Spes ese non potest. Ergo juxta stium in Sacramento non rc quiritur illa Gimritas quae est major Fide & spe, sed generalis amor, qualem nos statuimus, ct negant sussi re adversarii. aso. Quinto denique cum Melidisset aliquem actum cum lato voto Baptismi justificare, non tamen omne votum sui iccie, sed aliquos Baptis mum clini dei antes, deficiente ministro damnari, hanccjus rei adstit ratib-nem: Id quod inde accidit, υti quoniam imperfecta poenitentia decedunt, quae sotu attritis vocari, e Sacramento per β a justi carisnem non sis it o verum sive quis
liene corde conteratur, sive impersecta hac paenitudine ex turpituline peccarit velasimne in panarum metu arteratur oec. Hic manifeste censet attritionem in metu suseficae, ponit enim casum , quo in extrema necessitate multi ad ecclcsiam concurrunt, alii Bapti sinum, alii reconciliationem flagitantes, asscritque magnum exitium sequi eos, qui dctatu ministrorum vel non baptizati, vulnon absoluti moriuntum, inagnumque esse fitalium luci um ob illorum pol ditionem; causam autem perditionis assignat, . quod cinn tantana hincant attritionem ex metu gehennae, desectu ministri non suseipiant Sacramentum. Ergo juxta Cunerum sucrant salvandi, si Sacramentum acccssissa. Quare hunc Auchorum bona, . in f, ramus , adversu totum venia nostris partibus adscrib us.
asi. Succedit Godestaecus os indus Auctor Tridentino antiquior;
ex hoc nobis opponitur cx cap. ii. de Contrit. art. a. sol. 2C9. Contritior idolor depectaris volam si assum in cre . Ex dicia desinitione Cenirisioni, eluio primo, quod non est vera nitentia, neque Commio Fam plures in euiemis videmur Liberta, ut principaliser magis rimare monis oe gebenna,quam I Πιr Dei cesssens ψ Iutara
113쪽
sp . DECap. XI. Non video quid hoc tostimonium nobis vel in speciem possit obesse.
i. Loquitur bla de Contritione prout disti guttur ab attritione , hujus . enim iniculi titulus est si Contrivis: articuli vero proximE siquentis iis
tutus est: Aruinis *i auris e. Attritio autem ex metu gehennae sine dubio non cst contritio, prout haec irritioni opponitur, & alteram contriti nis in gcnere spcciem constituitii. Agit illic de magni peccatoribus, quorum enitentia in extremis,.quocuanq*c dcipum notivo videatur esse, dubia semper ac suspecta est hobita. Hunc ιssu sensim Rosumundi constat ex iis quae post verba relata su . jungitalici maxime Cadis O regulariser is las, qui in fore jumen th tempo esuuii iis Dei ciuilis: dec dc articulo 3. agens de dissicultate contritionis, A ui I cst, io uit , valde a fide, Irac Ae mole ama cosui utinis ope forum multitudine in imo visior v d prissis, agere veram paenitentiam, O LMre δε rem si lutomim, qhi fit contrario. Quo etiam indicat se agere de contritione prout attritioni opponitur. α pag. si a. adicri illud Augustini: Timendum est de
3. Quod nostram attritionem agi roscat etiam esse veram poenitentiam scix contritionem constat ex fine articuli 3. ubi contritionem hoc modo de- . scribit: Contritio si composia oe humilitas mimia cam latomis veniens de recorda .ri IcIc tis r timere.Iulicii.
issa. II Stius ad Abiis aeque adversatur quam nobis; requirit enim lax. Sacramento contritionem , quae etiam sine Sacramento actu sis .cepto justificet, quando necessitas excludit Sacramenti susceptionem , ut loquitur loco nobis objecto in dist. 16 S. 9. in cujus fine ad argumeris . tum Scoti , quod sic per institutionem Sacramenti nihil nobis prςstitum videatur, respondet, hoc praestitum Ela ut per Sacramentum qu ammin. do cenidc securi essiciamur reconciliatione. Et distin h. seq. , α. docet, Contritionem charitate perfictam, de qua loquitur Tridentinum sess i . cap. q. raro justificare ante actualem sacerdotis absolutionem, quod damnatum fuit in Baio, quem Estius magistrum habuit. Haec omnia, ni fallo procul' absunt a sensu Auctoris Quodlibeticae. Fateor ergo libentissime dissidere nos ab Enio;qui, ut nosram attritionem rejiceret tamquam ii fossicientem, motus fuit hac evidenter falsa ratione, quod dolor ex motivo achennae non possit excludere.voluiitatem peccandi,uti saepe repetit illo
114쪽
2s 3. Venio ad Guillelmum Lindanum, ex quo nobis objiciuntur se
i. Apud Ederum lib. ait: Fides uri ad securem mn 'ut pit , ita nec ad impii
iustisitationem. De fidera: enim veram animi conissonem,stu Contritionem, Confesti nem c saetis factionem, προ Gog lis Pumirentiae partes.
contritioni sigmentum, νοὶ meros animi harures, oe 1 re iras tonsi ntiae carnificia as motat, γ y vero Uyce rebus persiciatur contritio, non secti tur Lantlan. Q rei arier ara illos horrores omnibus scri mae locis ab ivgunt uis semper Dimon: ; Dualiis, quam junico supercilis ad , ervisim eos metum alligant. as . Resp. primum testimonium non facere contra nos Fatemur enim Contritionem csse partem poenitentiae, sed prout gemis cst ad contritioncm antonomastice dictam de attritioncm, ut patet ex Tridentino, ct scriptoribus omnibus, ac ipso Lovaniensium Catechismo. Ad a. Resp. dolorem propter Dei offensim non includere amorem am citiae , ut jam saepe ost'nsium est. Vide supra num. 195. de Σ32. a s s. Ad 3. Resp. quod ibi dicit Lindanus, verissimum cst in nostra sei tentia; ubd n pu nudus timor seu merus terror non sit poenitentia. necesse cnim cst detcstari peccata commissa' proponere vitam novam. Hanc autem esse mentem Lindani, manifestum est : nam cum cap 63. dixissct haercticos duas statuit se poenitentiae partes Contritionem Dem : illam non aliud, quam horribiles assimi terrores ob aine a nutum: hanc conscientia con Haim et progreditur cap 64. ad cxpolitionem Apostolicae & Catholicae doctrinae de S cramentali Poenitentia, contentusque unico Augustini testimonio, quod recitat subjungit: Histis modi ergo ea vera paenitentia contritio, quae rit rem de o sen- . fa Dei haber, peccaris aJ ubi censim lacessiti, ista Ae in meum commutal, Ucolueri siclites accedit clavium Ecclesiae ministerium requirens. Tum statim pcrgit: Proindefac sat imum istud &c. supra. 2s6. Ex his pro nostra sententia sic licet argumentari. Dum haereticis volentibus Contritionum esse meros terrores animi ob metum gehennae, Lindatuis opponit Apostolicam de Catholicam dcs nitionem Coturitionis, tantummodo meminit doloris de peccatis commissis , commutationis vit in melius, cie accessus ad Sacerdotem; ergo inde rejicit terrores quo s statuebant haerctici, quod non complecterentur de detestationem peccati delachoationem seu propositum vitae novae.as 7. Dcincla in sua illa definitione Catholica ne minimam vitaem simcin mentionem Dei propter se dilacti, ted E contra Dei ad ulciscendum la' cessiti, quod ea motivum innocis. imo in testimonio, quod adfert ex Au . O gustino
115쪽
iustino libro de utilitate Poenit. quo solo, ut inquit, contentus est adsta
iliendam cono a haereticos contritionem Catholicam in nec per umbrarii fit mentio amoris Dei, sed ubique timoris extremi judicii de poenarum gehennae. Locusn Augustini ex Lindano transcribo ; flentit homo a zersumst tribunal mentis sitie , 3 irmet illud, quod oportit nos exhiberi ante tribunal Grior
arrue ita consti πιο in cori judicio a se at natrix tigitatio, rectis con venetia, μ' se DMy .... Uerse: ante omlos imago snturi nitii, legitit quam sis contremistra dis ita Iarua, qua p rcipientibus alus D tam aeternam, alii in mortem p s litantur nonam fuditu ergosti um hem in ista voluntate, or mores convirtat in meθω ,dum potest, ne cum jam n' a poterit, etiam praeter voluntatem a Dorurno jascitur. Veniat ad An ri ues, pre quos ictis Scisa laυes mini ibantur.
2s8. Quaero, cum in his omnibus nulla sat mentio motivi amoris Dei, sed solius metus, in non incirissime haec attulisset Lindanus ad confutandum dogma haereticorum, si haerctici mi terrorcs intellax illant actum, quo quis ex timore gehennae detestatur praetcrita peccata, de proponit vitam in molius commutare Quaero, an ,dum tradit definitionem poenitcntiae Sacrati en- talis, quae Apostolica lit & Catholica, potuerit nulla facta mentione amoris, solum ubique inculcare motivum nactus nisi censbisset juxta Catholicos suiscere cum Sacramento, quod quis ex motivo mctus peccata priora da stetur, de proponat in potarum non peccam. Quare non vidului dubitari posse, quin Lindanus nostrae sentcntiae phlam patrocinetur. mod ctiam confirmari potcst cx verbis quae subdit postea quae nobis objiciuntur. Proinde Catholiti rectius Aeti liniri irinam secuti ab rumque Teterum , hie contrui cc dis amflam a perhorrenda tremendi illimbutilibri inritate exor=, mores veteres in melim jubent commutare.
2s9. Proaimus adfertur Henricus Gravius. Hunc auctorem non bab mus de conquilitum apud Bibliopolas reperire non potui, quibus Πς se nomine quidem notus est. An forte est manuscriptus Quare ad eius tcsti monium non rcspondeo; hoc Glummodo notatum velim, quM verba. quae ex ipso adi runtur in Appendice ton continuant sententiam advcrsariorum
De Jacobo Nais, Latoma, Joanne meis, PT Joanne miseri
2so. T Acobiis Baius lib r. p.8i. Contritionem desinit dolorem animi de I ad millo contra Dediis peceato, cum proposito non ccandi de cae'
tero de confitendi. Displicentiam autem peccati in solo gehennae metu OP tam, assurit non mereri nomen contritionis; quod non rccie sat cum Tria
latino, hoc inim contritionem generita fiuviam dividit in contritionem
116쪽
persectam ct attritionem, conceptam scilicet ex metu gelicianae: quod autein addit ibi involvi amorem, supra vcsulatum est. Porro huius Auctoris praecipua ratio tum hic, tum cap. 8 . haec est, qu5d displicentia peccati ex solo metu gehennae non possit excludere voluntatem peccandi, scd sola peccata externa; adeoque nititur principio evidenter falso, ut demonstratum est supra, ct patebit ex Dricione , . sequenti.
quo hoc contra nos testimonium adfert Atiinor quodlibcticae ex artic. 3, de Paenit. pag 27. Ex his patet, quod qui timore poenae iam e vat, quamulo ou se citat hue aut tamen minus mal quam sit tm qu Me menam tontem rem legem trans grederetur. Item quodin principio m tu sit, assur actione levi u GI DI, υο uuturic tam duo fiet ni timcir transieat in amorem, quemadmodum lex Mosi duxit ad Chri lum. Rcsp. Latomum illic loqui de timore poenae a judice humano infidendς, nam ibidem praemisci at, multitudinem rebE coerceri legibus poenalib.is, i e probat ex Augustino lib. 2. adversus litteras Petil. cap. 83. ubi Augusti nus agit de legibus imperatoriis contra hetreticos latis; subdit autem Lata inus: Fc servos fias mota continemus a mas s. Deinde quando dicit timorc miransire in amorem , mere gratis id interpretabcris de amore Dei propter se dilecti, quasi vero non detur amor virtutis, qualem habet is, qui ex timore
poenae vult omnia bona opera praecepta in posterum exercere. Atque haec ostendunt, Latomum non esse nobis contrarium. 262. Videamus nunc quantopere nostrae sciatentiae in eodem illo articulo savcat.
i. Pag. 26. sub finem,exemplum filii prod i applicans animae poenitenti, in illis verbis: sat me Put Oum de m uenariis; agnoscit amorem mercena rium , qui nondum cst charitatis, sed ex privata sui affectione procedens sollicitudo mercedis, quem affectum dicit relinqui, dum pater accurrens osculatur, unde filius dicit, pater peccavi &c. Hic, inquit, cupiar ruate seperata est, cir Heobo commos esu amori isti tis. Javi attritio facta est timuitio, O hoc per osculum puernum: Quo , licet divinam signi uel Araritatem, tamen fine praeiuduis mellans sentemiae etiam moenienter ait i potest reconciliationis Sacrameserum, De serramentabs assolutio, ubi redditur Haprima, id est, i risus &c. quibus indicat solam affectionem commodi seu mercedis, id est, attritionem fieri contritionem per osculum paternum , id est, ut explicat, per sacramenta' Ium absolutionem: neque dici potest in illa affectione commodi involvi amorem Dei, nam tunc esset eupiditas commodi superata charitate; unde nec adderet suae assertioni, De praepiario melioris sentemiae, id dici convinnienter.
117쪽
per timorem stretrum ex sui amore. Iar modus re utendi habetis Marth. iri ista I lide Re e sui m&it rario m ponere m. unde ferum perterritus es sequere dum comversis est i meruit ν--em atqui hic servus ex solo timore supplicans. sine alio tuo ulteriori actu obtinuit veniam. adeoque set Latomui etiam do-Ientcm ex metu sine ulteriori acta charitatis vcniam impetram. σε. Tertio subjungit. Haser quidem DeM Myos motis, qui s peccatores adsere ut, sed hi duo uat Metatis es 'Dλι notores. Ex qu bus iare quod Luth: i Moenienter Hrerum ex his Δμώ improia', dum vult eam solam ese veram ha tentiam quae ex amore jussitiae vel virturia oretum habet. .. o quidem ea utra reirentia stamusota Lutherus in sermone de Poenit. statuebat duplicem poenitentiam unam, quae pro motivo habebat pulchritudinem virtutis, ci hanc. lam volebat reddere di spolitos ad absolutionem ς aliam vero, quae pro motivo haberet evasionem poenae, non reddere dispositos. Latomus vero, praefariisse hic agere contra sermonem Lutheri de poenitentia, asserit, illam ex am re virtutis csse veram poenitentiam , sed non solam; adeoque censet veram etiam cile poenitentiam, quae concipitur ex timore gehennae; adeoque reddere dispositum & dignum absolutione, quod negabat Lutbcrus.. .Octavus cst Joannes Beeri multo antiquior Tridentino qui cuc sitione 4.in 3. praecep.c. s. ait:Consessio debet esse Toluntaria... - ex eadem conditione si quitur, quod debet feri cum vera contritione Ocharitare, sive ex timore filiali, O non Iem: i, quia timor siemisis quo u in inodis toris, fusiliati, hominem liberum scis. Res p. i. illum non distinguere inter charitatem persectam de impc .am , adeoque non favere adversutis; sorte enim cum quibusdam antiquis tenuit, eumdem dolorem requiri in Sacramento, qui iustificat extra Resp. a. sonὴ semit charitatem late, juxta explicationem Cuneri supra. culus aliquod indicium.est, quod eodem cap. asserat: licet erim durae L et puter peccatum quod commisit, d set ramen gaiam propter Tuam eram rempti et . O iua ex gaudio voluntane confiteri. Si gaudium & idem est de spe recup .randi vitam leti gratiae seu gloriae ficit censessionem esse voluntariam ride non quasi coactam; quomodo ex eo,qubd consessio debeat esse voluntaria. equitur quod determinate debeat esse ex charitate Dei'
Verum haec sententia mandeta est erronea, uti fatebitur ipset Auctor an diςii, coque me ri non s Mure Ibou a mino.
118쪽
asLT, Eesmus est Ioanne, DHedo, cuius duplex adsiri contra nosia testimonium: unum est ex tract: 4. de captivit: & redet rapi . g neris humani cap. a. parte 7. Luamquam in timoreservisit a serviata suprecans volum.is , quae imm latet, non fit Daritus Sancti opus, utique tam n timor diviniis uti, cum fit opto fidei, processit ex dono Dei. Pro inde verum quidem es, apud eos, qui suo se tali metu sinu, pana obediunt praeceptis, abstinente, ab illitiis, neque secutam
Indoris, neque honestatis , v rtutis castitatis amotum, est que timore reprimi, non emendari, attamen ipsi nerue tantum nμent m.
168. Resp. illic agi de timore servi ter servili, seu qui habet annexum hunc actum; vellem,ccare si non ossct infernus ; magis timeo infernumquam peccatum &c. Patet id manifeste ex Drildone, qui ante verba relata praemittite cui quis gehennae aut lassicis umore incipit petrara odio habere, sua quebanare concupiscemias c. non peccatis eo quia sic timet ...Iamen aliunde pereabit, si simia adpit in asta qui jiam mim pravus voluntaris ves desiderantis non esse legem prohibentem oe non esse Deum punient m; vel triaria, quod Fibi non liceat impunὸ Ieccatre, vel magis odio habentis eram, quam cia m. Tum paulo post subjungit verba nobis objecta. Neque dici potest quod semper censeat adesse talem aliquam volunt tem pravam, alias enim non diceret; aliunde tamen peccabit, si simul adsit &c. 269. Porro quod Di tedo senserit mctum gehennae cohibere etiam a peccatis internis, & a conserisu in similia praua desideria indeliberate exorta, patet ex iis quae tradit eodem loco; cujus testimonium,. licet prolixius sit, non pigebit me hic describere, nec lectorem legere; quia in illo rationem adaertcur timor gehennae cohibeat a peccatis etiam internis; timor vero supplicii ab homine infigendi a solis externis, de multa quae supra diximus suo comprobat calculo, simul explicans varia S. Augustini testimonia. Ita loquitur
Verum non es silentio praetereundem qiad. etsi in prataraia . adsalutarem gratiam hominum cordibus utcumque utilis j it timor, in non solummodo timor gehenna ignis comminati A Deo 10. im dices re timor poenis consituta secundum humanas leges rei
tesates, cum uterque cohi eat voluntatem, ne det colesum in executionem nefarii operis iat tamen magnum es discrimen inter istum et - istum timorem. Absinet lairo Aisuo, in ab adulterita, ne usten M
119쪽
itir in patibulo; absinet ab istis Christiani ne puniatur in i fervi sed latro sibi, ni timens leges hominum, facit latrocinium, dum Driat si bum latere tribunalia sinci artam judicum: Chriysianus autem leges timens illita, quem notio falli non pone propter timorem
Nam adultera Iropter Vet m I ut a ten Icralis an manata ab humana Ioui tale, ad tempus jua membya comprimens ab executione.
plerumque exspectat locorum temporum occasiones, quilus possit latire, ad satisfaciendum sua, qua intus latet, se eandi voluntati: Christonus autem commυtus ἐν tamusti, tu timoris divini jud, cii. non sic exspectat uilin exequen i nefarii operis opportunitates, sed certa fide iam tenens Deum omnium rerum conscium, etiam internumJuum rerrimit confisum ex Spiritu sancto, nondum quidem sanctificante sed conturbante spiritum malignum , qui latenter in eo antie vivit, etiam Ilerumque intus operans suos nequitia motus. Proinde, ut docet Venerat. Augustam, latenter in eo vivit quin dam leccan i voluntas, propterea quod nondum en justitia amicus proinde talis adhuc carnalis vestet mi fore licitum fui cre trura, suaque libidini satisfacere verim se voluntatis motu , quo carnalis homo medet hac omnia, non eis opus spiritus timoris
Domi i, sed diaboli, qui semper in cordibus hominu ua conaturquetania super eminare inter rivini spiritus semina. Euema Modum enim in eo qui es jam templum Spiritus Sanm, plerumque JAxitus nequitia Dos seminat motus pravitatis ad destruendum opus Dei: ita in eo qui adhuc est templum diaboli, plerumque spiritus sanctus suos praemittit praecursores. quibus defruit opus diaboli. Nemo igitur arbitretur esse absurdum, timorem Vbeηκα ignis esse 9us Spiritus sancti D c.
a o. Deinde objicit sibi. quod iuxta Augustinum, qui solo metu a m
lo. coercetur, odit praeceptum,& justitiam punientem, vellcique Dcum non esse cri vinuin vindicem, mallet licere, quod est illicitum, atque hac rati
120쪽
ne in eo adhuc vivit voluntas peccandi; cui objectioni respondet pal. 3 C8. I, qui βώ m in gehennae coercetse ab v re malo, praereptum quid m odit sietv m amo rem quemdam habitualem seu rei cem intus titentem, nondum renovatus giritu amoris j iitia, sid non siempe ini odium in actu , non si per actis comupistit Aura iam e se iustitiam punientem. Et hoc est alterum lcstimonium quod contra no adscri
Prbindesubjectus Jerviti timori, quodammodo vult peccare, D' quodammodo non vult peccare. Vult quidem, quia vivit in eo latens qua sani percandi luntas, non actualis quidem semper in actu peccandi ,)ed babitualis, secuniam quam nundum amicus juaeritia, semper pra paratus manet peccare, se esset impunitas. Non vult autem precare quia jam concassus timore diυini iudicii, sciens Ueum escui omne cor patet, omnis voluntin loquitur , re quem nustum latetsecretum. incipit exire de fue . . Et ii reo non quemadmodum fur vel adultera exspectat opportunitatem loci tempuris ad perpetransim ne sinium opus, ted intra claustra eoqitationis ebercere re comprimeresudet. ne pratas cui litati strasset consensum.
Ex his patet sciatentiam Driedonis esse ari. Primo Quod timor gelicianae cohibcat et am a peccat;s inremis. 2. Rationem, cur id potius faciat timor θι heni a , quam timor poenae ab homine imminciatis, elae , quia Deo a que Dota sunt pcccata interna quam alia; adeoque ob illa aeque incurrctur poena gehennae. 3. Quod non sc mper ad si actu at quis pravus motus voluntatis etiam inculcax in oppositum, dum quis ex metu a peccato abstinet. q. Quod aliquando adst talis motus pravus a diabolo immissus, sicut etiam immittit justis ; sed quod ex metu gehennae voluntas non praesici illi consensum, & per consequens, ut do et Tridentinum, non peccet. s Quod actus inussicax in oppositum etiam indeliburatus non oriatur extimore gehennae. Qubd maneat habitualis voluntas peccandῖ, seu radix intus lateris, quae prorumperet in actium, si proposita ratione objecti delectabilis' abest tmctus gubemar, nec succederet aliud motivum, ob quod reprimeretur. 7. Quod ille timor gehennae sit a Spiritu Sancto, adeoque supernaturalis. Quae omnia plane ascrsantur ill s contra quos disputaurus, & conformiasiuit iis, quae supra diximus cap. - . &c.