D. Augustini et SS. Patrum De libero arbitrio interpres Thomisticus aduersus Cornelij Iansenij episcopi Iprensis doctrinam, prout defensatam in Theriaca Vincentij Lenis theologi Arausicani. Authore Fr. Alexandro Sebille, Antuerpiensi Ordinis Praedica

발행: 1672년

분량: 513페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

501쪽

tum ad modum agendi, est haere

Hominis adtiones liberae nequeunt attribui soli Deo, sato , sortunae, aut casui. 73. a.

Non sussicienter differt homo a bru-το per potestatem agendi & no

agendi remotam. II O. a. Honora

Quid sit. 27 I. a. Qualiter disserat alaude. 272. I. Honor etiam competit existentibus in fine. Honor exhibetur alicui etiam ratione dignitatis suppositi. ibid. a. Honor magis debetur agenti quinia actui. a 73. I. Inanimatis secundum se nullus honor dubetur. 273. .

. Iansemus.

Conuincitur Manichaeismi. a

Impingit in Bullam Pia V. dc Gregorii XIII. a I 64. Conuincitur Caluinismi. a qIq. Quam irreuerenter, &quam libere locutus fuerit contra authoritatem Sanctae Sedis. a I7a. Ecclesiam tamquam sibi impruden ter contrariam videtur tacite velle reprehendere. ibid.Dstendit se Romano Pontifici raueranon subesse, aut obedire. 173.a.

Ecclesiam quasi in Ecclesias videtur diuidere. ibid. Dedit scriptis suis occasionem Haereticis sperandi ut ipsi volunt) tandem aliquando triumphum do

Romana Ecclesia. I Tq. I. In squilibrio euidentis contradictionis ponit veteres Pontifices, &

Non iuuat Iansenium,quod Augustini testimonijs abundet. I91. I. Quaerit rimam in Augustino pro lubertate indictrentiae,cum tame ei osse datur apertissinia Mini 26S. 2Vt in altum euolat, viderutilunimia digito posse contingere. 334a IConuincitur argumentis quibusdam quaeramen D. Thomas sibi o-cit,3c soluit. 2 I. 1.& 3 3. I. LGlossando mentem Magistri Sententiarum mostruose loquitur.3έ8.2. Citando Thomam de Argentina , pro sua sententia, verba quintania omittit tarticulari studio. 3 q. . Thomas cie Argentina soluit eius argumentum quod nobis obiὶcit.

Captiose & fraudulenter citat pro tua sententia Marsilium. y9a. a. Citat pro sua sententia Gabrielenia, cum tamen Gabriel soluat authoritates Sanctorum, quas Iasienius nobis obiecit. 399.1. Iansent; Augustinus est laruatus Cali uinus. 6.9.2. Iansenius citans Antiquos Scholastiis cos pro sua sententia, dato studio omisit Thomistas. 6Io.I. In quibus eius doctrina conueniat cum doctrina Caluini. a Io. Scriptis suis dedit Haereticis occasio nem gloriandi. . . 623. . Scripta eius ab Haereticis laudantur.

Liber eius continet, defendit acre nouat propositiones multas damnatas a Pio V. & Gregorio MILvide finem libri. 62 I. Impingit in Tridentinum. I 83. &

36 I. I.

Potius noua damnatione comprimendus , quam disputatione con uincendus. 4O9. a.

Ita loquitur & resoluit, quasi supra omnes Scholasticos intelligetiam habuerit. I 86. a. Est Doctor singulariter mirabilis &mirabiliter singularis. I 87. I. Dicit Sanctum Thomam Aquinatem fortassis longe recedere a mente Ecclesiae. 189. I. Dicit Thomistas Augustini doctrinam Iunditus peruertere, Scriptu ris

502쪽

ris non exiguam vim inferre, imo&subneruare. I 87.2. Omnium in se Thomistarum merito prouocat iram. I 89. I. Iansemta. Conquaeruntur , tamquam apud S. Secem inique traductus sit Ianknius. IT s. a.

Supponunt Ecclesiam per prohibitionem libri Iansenti, laesisse au. thoritatem Sancti Augustini , &veterum Pontificum. ibid. Praetendunt quod Geresia penitius examinet librum, ut iasi sine sussicienti examine ad prohibitionem processeriti ibid. Ecclesiam nota contradictionis , &ignorantiae inurunt. ibid. Non iuuant Ecclesiam, sed impugnant , non sequuntur, sed redarguunt, non obediunt, sed volunt corrigere. I76. I. Verbis obedientiam latentur & sactis negant. ibid. Paratos te dicunt pro Ecclesia san-minem sundere , & aequo animo terre non possunt pro amore Ecclesiae miseram prohibitionem v nius libri. Insignis voluntas Marticipi. ibid. Volunt esse discipuli Augustini, &Augustini erga Ecclesiam obedietiam non semel attendunt. ibid. a. Conteptores sunt Philosophiae.qm. IDicunt se venerari antiquos Patres, sed quae & qualis sit ista veneratio.

In lectione Sanctorum Patrum mere videntur attendere ad nudam ipsorum litteram, more Haeretia

corum. Σ32.2.

Contemptores subtilitatum Scholasticarum. 277. I.

Facti sunt Manichaei & Caluinita,

dum nimis anxie refugiunt esse . Pelagiani. 62O. a.

Sunt similes Maximinianistis, in eouod adhuc flagitent examen suiogmatis. 4ro. in Epilogo.

Ipsorum etiam Haereticorum iudi cio, minime satisfaciunt Concilio Tridentino. 618. I. Conueniunt cum ipsis in rei sun ma, ut ipsimet Haeretici fatentur.

ui negat ideas esse , infidelis est.

Deus non cognoscit per ideas acceptas a rebus. ibid. Idiota Maximae amentiae est idiot qui Phi. Iosophica asserit esse falsa, propter hoc quod ea non intelligit. 249.2. I Orantia. Facta ex inuincibili ignoratia in quo sensu dicantur peccata. 7O. I. Ignorantia siue sit iuris naturae, siue iuris Diuini positivi, eo ipso quod inuincibilis sit, excusat a peccam.

Ignorantia Iuris Diuini etiam est pe natis. ibid. Impossibile. Impossibilia Deus no prFipitia I qu.

Imperium.

Quid sit, actum aliquem esse imperatum a voluntate. 286. I. Actus necessaria subiacent imperio naturae. . 286.1. Indiferentia. Una inclinationis, altera elicientiae. 336. I. In qua consistat libertas. ibid. Prima tollitur per habitus, secunda non . ibid. Indifferentia , alia contradictionis, alia contrarietatis, alia immutabilitatis. Ioa. I. Infideles negatiuλNon damnantur propter infidelitatis peccatum, sed propter alia .

Nola peccant contra ullum praeceptu supernaturale. 93. 2.& II 2.2. In illis eit poena , non credereia, non sperare, non diligere. 9S.I.S

503쪽

Intellectus. Quo sensu dicatur cogi. 28.6. Intellectus potest apirehendere i nuquolibet cxercitio actuum vis, ali- 'quid inolestiae, fen fastidij. I9q. I. Non potest assentiri alicui quod sit

contrarium his , quae naturaliter cognoscit. I 12.2. Iudicium.

Quid sit iudicium indifferens seu li

berum. I IO. a.

Quae res operentur absque iudicio, quae cum iudicio, sed non libero: quae denique cum iudicio&libe

Iudicium regulans actus necessarios voluntatis aeqiiE ab intrinseco est determinatum ad unum ac iudicium bruti. Ia I. I. Elt determinatum ex impression authoris naturae. Io I.

Intellectus qualiter resectatur super iudicia libera & super iudicia necessaria. Ia I. Quando iudicium sit in potestate iudicantis. ibid. Stante iudicii indifferentia non pintest Deus necessitare voluntatem.

Iudaei. Habuerunt auxilia sufficientia tam intrinseca quam extrinseca,quibus vere credere potuerunt. 3I7.2. Iulianus Apulata. Seruos Christia studio litterarum arcendos esse dicebat. 232.2.

Lares.

LAus & vituperium consequuntur

actum voluntarium secundum persectam voluntarii ratione .ao7 Non omne voluntarium perfectum

est laudabile. ibid. Laus sumitur dupliciter. 27 I. a. Quid sit. 272. r. aliter disterat ab honore. ibid. Non tribuitur alicui, nisi propter a-

eium tendentem ad finem. ibid. Non debetur, nisi agenti, qui est do-

minus actus. ibid. 1 Liberum arbitrium. Liberum arbitrium non est habitus sed potentia. 99. In recto supponit pro sola voluntate, licet intellectum tamquam sui radicem connotet in Obliquo. III. a. Claudit quatuor. I7. a. Nominat facultatem expeditam ad opposita. 37. I. Etiam nominat facultatem proximam ad opposita. m. I. Non consistit in sola libertate a coactione. 16. a. Non obligatur ex natura nec exti

bitu ad hoc vel ad illud. 6. I. Est oppositorum contrarie vel contra ictorie. 7. a. Est gratia sui. 34 r. Comparatur Regi. 84. I. Qii' lenis dicatur homo peccado tu berum arbitrium perdidisse. 349.2Libertas Libertas accipitur multipliciter 2 8s Distinctio duplicis libertatis, essentialis& accidentalis ut sumitur a Iansenitis, suit omnino veteribus Thomistis incognita. a 3 a. Legitime diuiditur in libertatem vinluntatis & in libertatem arbitrii: seu alijs terminis in libertatem arbitrij generaliter sumpti & in libertatem arbitrii speciatim sumpti. . .. 34' Vtraque illa libertas essentialiter petit indisterentiam. ibid. Quod indisserentiam petat, etiam ante tempora Pij Quinti fuit vulgatissimum. l . I. Libertas cotradictionis non est solius arbitria speciatim sumpti. 23 I. I. Libertas voluntatis in tribus consideratur,quantum ad actum,quantum ad odiectum, quantum ad C dinem finis. 37 r. Libertas arbitrii speciatim sumpti &arbitrij genoraliter sumpti, tali in

504쪽

ET VERBORUM.

disteriant ex parte obiecti attacti, non autem in modo illud attingendi. 3O. 1. Tota ratio libertatis ex modo cognitioniς dependet. 67.2. Quae t ibertas per peccatum perierit.

69.2.

Ad libertatem non lassicit potestas remota ad oppositum. a Iq. Nostra libertas est participatio liber. tatis Diuinae. I 8. 2. Libertas non est maxima persectio

voluntatis. 28 S.I.

Quae differentia inter libertatem crediatam & Diuinam. 3 3. I. Non repugnat libertati aliquid prae- requiri ad actum, cum quo tamen sit incompossibilis negatio actus. 317. t. Libertatis definitio. Libertatis vulgata definitio, qualiter' intelligenda. u 97. An accidetalis sit vel essentialis. 99. a. Illam negant Haeretici, sicut di Ian-

. . ....ia molentia libera. 1 .

Aptimo ad opposita est re & ratione idem cum potentia libera. . a. Potentiae liberae non repugnat habe. re actum necessarium necessitat naturalis inclinationis. -8.1 In potentiam liberam non cadit coa

ctio. a II. 2.

Potentia libera est ipsa voluntas ut connotans indisserentiam iudieij.

et 23. 2 a

Non est de essentia Potentiae liberae fallibiliter operari, sed iisdifferenter Operari. 22 s. r.

Non est de essentia potentiae liberae posse oppositum in sensu compos to. ibid. a. No est de essetia potetis liberq quod sit prima causa sui actus. 3 2.2.

Liber actus - Rctus liber debet esse a voluntate ut voluntas est, non a voluntate ut natura est. a Ii 2.

Actus liber debet regulari iudicio in

disserenti. a II 8. Ad libertatem actus non requiritur inquisitio dubia rationis. I 24.2. Actus liber debet tale sub dominio seu potestate Operantis. a las. Actus liber caeteris paribus, in imperfectior actu necessario. 289.2.

Non potest homini omnis Ioci occupatio prohiberi. Et quare. 68.1.

Damnatus a Tridentino. Igo. 2. In quo conuenerit cum Caluino , quantum ad materiam gratiae, &liberi arbitrio. 177. I.

Admisit gratiam a se ipsa efficacem.

Necelsitatem consequentis &conse uentiae,quam Catholici ponunt. icit esse figmentum seu merum phantasma. l ibid Dum nimis anxie vitat Pelagium, ctus est Manichaeus. ISO. I. Docuit nos in opere interno nullani habere activitatem. Sed Caluinus hoc repudiat, ibid. Admisit, nos agere sub tractu gratiae id sponte&libenti voluntate. ID. I. Neuauit sub tractu gratis potestatem aliter faciendi. ibid. Contemptor fuit Philosophiae.429. I.

Manichaei.

rum Qtrae Sc qualis. Iῖ f. t. - aut ' Medium. Circa media etiam datur actu et vfluntatis, absque ulla prorsus indisserenti, qΙ. I. Medium necessario connexum cum fine, amatur necessario, si finis ad amorem sui necessitat. 366. I.

Mereri.

Mereri est aliquid dare alteri, & con- ferre in bonum ipsius a quo expe-

. ctatur merces. . 27. 2.

Nullus meretur in eo quod omittere iam potest. v a 4s I.

505쪽

INDEX RERUM

Meritum.

Meriti conditio, est libertas operis.

Miseria. Nullus potest velle miseriam nisi per

accidens. 122.2.

Mysteria. Circa altissima etiam mysteria fidei, quae iliones speculativas instituere, utile est. o Modalis propositio. Propositio inodalis, quae faciat sensum compositum, quae diuisumia.

Cautius & quasi elimatius loquuntur circa doctrinam fidei, quam Sancti Antiqui. I9 I. I. Moderni Doctores etiam in praetio habendi. 23 8. a. Sancti Patres etiam sui temporiS modernos Doctores venerati fuero.

ibid.

Motio Divina. Duplex. Vna accommodata causis liberis, altera causis naturalibus.

Sub Diuina motione inest voluntati potentia proxima ad Opposita .

I 62. a.

Mouere seipsum. Contingit dupliciter. Physice & M

raliter. 284. I.

atura. I OVid sit produci per modum naturae, id qualiter disserat a produci naturaliter. II 6. 2. Qualiter natura diuidatur contra voluntatem & qualiter non. IIJ.2. Quid sit, per modum naturae obligari ad unum. I 83. I. In diuersis considerando, actio naturae est posterior voluntate: inico-- dem autem, actio naturae praecedit actionem voluntatis. 223. I. Perlactior eii voluntas ut namra,qua voluntas ut voluntas. 292.2.

Natura integra lapsa. Vide Uerbo. status Natura integrae lapsae. Necessitas. Necessitates tamqua erroneae damia natae ab Ecclesia,quales sint. 42.2. Necessitas Stoica, qualiter disserat a necessitate Manichaea & Caluinistica. 63. I. Peccata commissa ex necessitate Manichaea,non posset Deus iuste imputare. I 37.eta Necessitas quae est in natura lapsa , cadendi in aliquod peccatum vate , non aufert ab homine veram libertatem contradictionis respectu cuiuscumque peccati in singulari. 67.2.

Ista necessitas non est Physica sed moralis. ibid. Necessitas Physica respectu alicuius

collectionis semper inuenitur con iuncta cum necessitate exercitia circa aliquod singulare collectionis. 68. I. Quae diuersitas inter necessitatem coactionis& necessitatem natur iis inclinationis. 9O. I. Necessitas naturalis quo sensu non auferat libertatem. 89.2. & 2IO. a. Vbi est necessitas ad actum, ibi non operatur voluntas quia vult. I I 6. INecessitas volutaria in sensu sormali potest esse tam arcta, ac necessitas

rerum naturalium. Iso. 2.24cessarium. Necessarium duplex. Ablahite & ex suppositione. I 36. I- Necessarium absolutE, tollit liberum

arbitrium. IST. I. Necessarium ex suppositione non tollit. II 8. I. Nestoriani. Docuerunt Spiritum Sanctum nomiprocedere a Filio. 233. a. Nymena Nomina aequiuota ad sensti Cain licum Se ad sensum damnatum νlant a Doctoribus vitanda. I 66. ἔ-2buj-

506쪽

.7bvitas. Doctor dicat inotae, sed non dicat no

ua. I 86. I

ET VERBO R V M.

Nomen peccati dupliciter usurpatur raliquando in sensu materiali, ali-

Obedientialis potentia . Potentia obedientialis ad reci- prendas a Deo vires pro adim. pictione praecepti, non sufficit ad inexctis abilem obligationem . si aluid non adsit. Iq6. I.

Oculus.

Oculus fine specie visibili non habet expeditam potentiam ad.viden

Passio. Ρ Assio necessitatem inducens , si

fuit a principio voluntaria, Apeccato non excusat. 3 S 3. I. Passiones lapientis animus etiam patitur. 333. I. De fide est, quod stante aduertentia rationis, ad bonitatem vel mali. tiam rei, quae proponitur, nulla pallio aut tentatio necessitet vo-Iuntatem ad exercitium actus .

Qualiter Incontinens dicatur vinci a passionibus. 3 q. z. Pater Divinus. Pater non spirat quia vult, licet spiret volendo. cr. a. Dicere Quod spirat, quia vult, insert

haereum. TO. I. Peccare.

Posse peccare non pertinet ad libertatem voluntatis. I. 3e IOO. 2.

Nemo peccat in eo quod nullo modo caueri potest. a I 39. Ista regula intelligitur generaliter

pro omni statu. 6O.2. Peccatum.

Peccatum est voluntas agendi quod iustitia vetat S unde liberum est abstinere. Qualiter hoc intelligu

aliquando iquando in sensu formali. To. z.

Peccatam Mortale .

Existens in peccato mortalin qualiter possit vitare peccata. Isq. I. Peccatum Veniale. Vitare peccatum veniale secundum puram negationem non est meritorium. 33 I. a. Omnia venialia collective vitari a queunt ex auxilio gratiae de communi lege paratae. I Fq.3. Votum de vitandis omnibus venialibus collective est inualidur ..

Ad poenitentiam de venialibus, HLficit quod homo proponat abstinere a singulis. Iq7.2. Perfnra Diuma. Vna persona Divina; non potest dici

domina respectu alteriuS. I 29.2. . D. Petrus Apostolus.

Cur Christo non responderit quod diligebat cum plusquam reliqui Apostoli. 293. I. Philosophi. Dicta Philosophorum, quando fidei non sunt contraria , non stanc

ubilosophia. Immiscere Philosophiam & praecipue Metaphysicalia Scripturae Sacrae, multum valst ut veritas Scripturae intelligatur. Eq9.24 Philosophia Ecclesiae necessari in .

Inter Theologos fouenda. ibid. Ignorantia Philosophiae, mater erro . rum. ibid. Pontifex Romauus. Subesse Romano Pontifici, est de n . . necessitate salutis. 173Dr. Magis standum est eius sentetiae, qua in iudicio profert, quam quorumcumque sapientum hominum in scripturis opinioni. I76. a. F f Poten- 2

507쪽

INDEX

PotenIia. Non specificatur ab extremo ut possibili pro omni statu, sed ab extremo ut possibili absolute. 2IT. a. Non tollitur per sormam,licet tollatur per eam eius priuatio. 3q7. I. Qualiter intelligatur laoc axioma , . Sic se babet potentia ad potentiam,sicut actus adactum. 3 2.2. Potestas.

Qualiter dictum hoc intelligatur . Hoc quisque habet potestare, quod si ult, facit: si non is , non facit. a

Potestas requisita ad libertatem debet esse expedita & proxima ad v-trumlibet. uso. In quo potestas proxima consistat.

Modus potestatis debet esse iuxta . modum labertatis. Ios. I. Qualiter actus externi sint in nostra potestate per ipsura volitione uia.

Potestas consequeus. Potestas consequens & antecedens quid sint. 9 S.I.

Praeceptum.

Praecepta & prohibitiones non debent fieri nisi ei qui potest facere

& non facere. Iq. a. Aliqua nobis praecipiuntur, quae tamen non possumus potentia consequente. 322. I. Praereptum supernaturale.

Vt proceptum supernaturale obliget, requiritur quod sit possibile per gratiam de communi lege para

Stat vitare peccatum omissionis praecepti supernaturalis,& tamen praeceptum non adimplere. ' 32 I. I. Ad vitandam talem omissionem, sufficit, in nullo ponere obicem motioni Diuinae sapernaturali, qua quis constitueretur potenS praeceptum adimplere. 32 I. I. Praecepta supernaturalia aliter obli.

RERUM

gant hominem gratia sufficienti praeditum, & aliter hominem illa gratia sine sua culpa destitutum.

Praedeterminatio Physica. Non tollit indifferentiam iudicij, aut naturalem facultatem voluntatis , cui superuenit. 2I6. I.

Relinquit potestatem ad oppositu in insensu diuiso. ibid. Quae sit differetia inter Praedeterminationem Physicam qua mouetur

voluntas viatoris & inter motionem , qua moueriar volvatas beati ad amorem beatificum. 2IS. I.

Qualiter Physica praedeterminatio libertatem non laedat sed aedificet.

Qualiter indueat solam necessitatem consequentem. a II 8. Perinde est illius necessitas, ac si esset ex mea libertate descendens.

Antecedit meam libertatem,ut causa libertatis. ibid. Quid praecipue in Physica praedeterminatione sit petra scandali & lapis offensionis,imperfectis. a M. I. In quo sensu dicatur P sica. 22 I. 2. Est ellicax in propria essentia &ab intrinseco independenter a quo.

cumque consensu nostro. 22 I. 2.

Est quidem suppositio antecedens, non talnea necessitas antecedens. ibid. Sancti Patres docent Praedeterminationem Physicam. 222.2. Possibilitas eius probatur argumen to ad hominem contra Suare Z.

Ex D. Thoma probatur habere ossicaciam & infallibilitatem. 227. I. Nullam vim praeternaturalem infert

voluntati. Iῖ6. 2.

Iuxta mentem S. Thomae fundatur in generali subordinatione causae secudae a prima, quidquid obmurmuret Iantentus. i 83 I.

508쪽

E T VER B O st V M.

ni sit Praedestinatio. Nodiimponit rebus necessitatem absolutam, sed tantum conditionalem seu ex suppositione. IS P. z. Nec etiam imponit necessitatem absolutam voluntariam, ut soniniant

Hinnitae. 16 . a. Praemium.

Nullus debet priemiari vel puniri

pro eo quod non est in eius potestate facere & non facere. 29. . P ima principia. De eis non iudicamus ea examinantes sed naturaliter cis assentimur.

Premisso. Promissio sine voluntate dandi, inanis & ridicula. n. Iq6. I. D. Pro per. Docet libertatem no subsistero absq; potestate ad oppositum. v 8 i. Tr identia Diuina. In fallibilitas illius nihil dat vel austri causae ad utrumlibet. I9.2. Ad illam spectat naturas rerum non corrumpere sed seruare. 381.2. Diuersimode mouet voluntatem adactus liberos, ac ad actus natura Ies. 3s a. a. Fueri. Actus puerorum . quo sensu dicantur esse actus voluntatis. III. I.

Quaestio. O Vaestiones speculatiuae utiles.

Magister determinans quaestiones , virum debeat potius determinare per authoritates quam per ratio

nes. 276. I.

Non in quolibet actu voluntatis adest ratio per modum ducis& arbitri. 279. a. Ratio nihil determinat in actibus

necessarijs. 28o. I. Primus actus voluntatis non est ex ordinatione rationis. 28o. 2. Nec etiam amor beata ficus. . ibid. a.

Ratio deliberata quid importet .

Praegnantissimae rationes amandi ,3 quando noceant libertati amoris, quando non. 297. a. Ricbardiis S. Uictoris. Docet libertatem non subsistere absque potestate ad Oppositum. a 84.

Samuel Maresius Imreticus. Ovid dixerit de Iansenicis.qI3. 2.&qILi. in Samuel Propiata. Cur populo Israelitico mentionem secerit Moysis&Aaronis. Iso. I. Sancti Patres. Aliquando occasionaliter loquuntur secundum opiniones aliorum , uas tamen asserere non inten-

In tradendo seu explicando Sanctorum Patrum sensu, non debemus continuo attendere ad nudam Iu perficiem litterae, sed praecipue ad Debnitiones Ecclesie,& iuxta noris mam illarum, littera est. regulan

da. a 23 I.

Veneranda est in rebus Theologicis eorum authoritas. ibid. Doctriua banctorum Patrum, min ris est authoritatis, quam retolutio Ecclesiae. 233. I. Sancti Paties ad exprimendam unitatem Ellantiae & Personae in Diuinis, aliquando expressius locuti sunt, quam proprietas locutionis pallatur. 236. I. Sancti Patres emergentes errores circa fidem, ita persequebantur, ut interdum viderentur in errores labi contrarios. 276. r. Sanctorum Patrum dicta etiana intercum sunt regulanda de expli-F f a canda

509쪽

INDEX R E R vi M.

eanda iuxta rigorem Scholasti

cum. a

Multa erronea & falsa πidebuntur in Sanctis Patribus, si eorum verba rigore Scholastico interdum non

temperentur. 2ψO. I.

Imo inuenientur passim sibi contradicere. 24 r. I. Cur Sancti Patres maxime Augustienus tam rigorose locuti fuerint, de poenis Paruulorlim. Φ Ι 88. E. Formalitatum Metaphysicarum minime ignari. 249.2. Sensu reduplicativo saepe usi fuere ad obiectiones haereticorum diluendas. 249.2.

Quomodo intelligendi, quando videntur docere, omnem actum rationalis voluntatis, esse liberum. 243.2.

Quomodo intelligendi, quando videntur docere, nullum motum V Iuntatis, esse naturalem. a 2 Ο.

Item quando docent, omnem actum ratione regulatum, esse liberum ... a 236. Item quando docent in natura lapsa esse necessitatem peccandi. a 26o. Item quando tribuunt aliquibus actibus necessitatem simul & libertatem. 4 16 . Sebolastici. Authoritas Scholasticorum veneran

Scholasticorum communis sententia non potest absque temeritate rei;-

ci. 238. I.

Securius tenetur illa sententia, quiae apud scholasticos communior . ibid. ι

Quo sensu dixerit Spiritum sanctum procedere necessario &: libere .

I. I.

Scotus dum tribuit nomen libertatis actibus necessarijs , non loquitur

mussirmiter ad communem te minorum acceptioncm. 3- I.

In schola Scotica celebrie est diui

libertatis in libertatem complaceiatiae N contradictionis. 37δ. I. Ex schola Scotica nequeunt Ian senitae habere patrocinium. 37 MDocuit apertissima, veram & meri- . toriam libertatem non subsistero absque potestate adi oppositum. a 2 3. Sensualisas. Motus sensualitatis diuisiue sunt in nostra potestater collective non .

Motus sensualitatis non est peceatum ut est passio, sed prout est in potestate voluntatis illum prohi-btre vel non. I 26. r. Motus sensualitatis non esse peccata, definitum in Tridentino .rss. 2.. Sensus composivus ct diuisus. Distinctio illa qualiter in materi: Physicae praedetetminationis sit imtelligenda. a 2IT. Tradita suit in proprijs terminis a Diuo Thoma. 333. z. Septuaginta Interpretes. Singuli, cellis etiam singulis separati, seruntur in unam conuenisso

interpretationem. 238. I. Servitus.

Semitus peccati non cogit hominem ad peccatum sed tantum aliquo modo ad pQccandum inducit.

Singularitas. A Doctoribus vitanda. I 81. a.

Soncinas.

Quo sensu dixerit processionem Spiritus Sancti esse liberam. I 6. 2. Spiritus Sanctus. Ita naturaliter procedit, sicut Filius.

Necessitas processionis Spiritus Sancti est absoluta. I T.2. Quod producatur, non subiacet Diumae voluntati. 79. I. Producitur a voluntate ut natura est. Diuitie d

510쪽

ET VERBORUM

Quo sensu productio illius possit dici

libera. a 9s Taliter producitur , ut nec ex parto modi possit non produci. Ioa. a. Non producitur, quia Pater sic velit.

AGrateis dicitur principiatus , sed hoc non est in ulla nostrorum Do

ctorum. 166. 2.

Eius processio a Filio, licet non inveniatur in Scripturis secundum verba, inuenitur tamen secundum sensum. 265. I. Spont8.

Haee dictio Sponte apud antiquos χ- Iebat accipi pro eo quod est, liberὸ

libertate indisserentia. . 374.2. Status natura integra oe lana. Romo in statu naturet integrae potuit virtute naturali vitare Omnia peccata diuisiue sumpta tam mortalia quam venialia. 63. I. Idem potest homo in statu naturae lapsae. ibid. Oppositum est Haeresis Manichaea . 1bidem Est omnium ferme haereticorum no stri temporis. 66. I. Homo in statu naturae integrae nullam patiebatur dissicultatem in vitandis peccatis. 67. I. Plurimas dissicultates patitur circa hoc in natura i apta. ibid. Homo in statu nature lapsae sine gratia speciali non habet verum posse ad vitanda omnia peccata collective. 66. a. Homo in natura lapsa sine gratia speciali , habet necessitatem cadendi in aliquod peccatum Vage.

67. I.

Quo sensu homini in natura lapsa non sit liberum abstinere a pecca

Sub ρraepositio. Denotat inferioritatem seu subiectionem. ISO. a. t Sub authoritas

Nomen subauthoritatis in Diuinis non est in via apud Sanctos Pa

tre S. III. I.

suppositio determinata. Quid . I 63. I. Ad sui verificationem exigit praecise unam singularem veram. I 63.2. stibstantia. Nomen substantie aequivocatur apud Doctores latinos: quandoque significat essentiam , quandoque hypostasim. I 66. I.

Tentatis.

Potest homo tentationi Ieui etiam

ex motivo honesto resistere absque gratia. Iq2.2. Potentia antecedente & consequen

te. - . ibid.

Tentationi graui licet ex motivo honest' resistere non possit absque a gratia, potentia consequente potest tamen potentia antecedente, ibid. Nequit perseuerante ratione tentatio ita crescere, quin homo possit resistere, seu non consentire. a 34 I. In amentibus tamen aut furiosis propter vehementem iram vel concupistentiam, ita crescere P test. ibid. Auxilium essicax ad Ivictoriam grauis tentationis requisitum , nunquam est debitum. 33s. 2. Theologi. Ueri Theologi debent amare subtilitates Scholasticas. 276. a. Theologia. Theolosiae Scholasticae contemptus,

In quaestionibus Theologicis,an magis utedum authoritatibus, qua mrationibus. 276. I. S. Thomas Aquinas. Aliquando fuit locutus secundum opinionem aliorum. I. r. Scri- snt, Gooq

SEARCH

MENU NAVIGATION