장음표시 사용
471쪽
nus ille Bucerus Maresius intonat ΘΑnne Tolle Iansenium,quasi ipsorum votis obstaculo sitZMinime gentium; sed potius Vivat Iansenius, uno oro cum reliquis clamat, quasi Ecclesia Romana, si iugiter ipse floruerit, sei
Quod si hoc a me probatum desideretur,probabo utique & dictis qui dem eiusdem Maresii. Ille dum quodam in loco furias sitas in Patres So-eietatis Iesu exagitat, tamquam ipsi conatibus sitis Iansenium e medio
sustulerint, non Romanus Ponti Qx -- sua prohibitione; audacter omnino b: svi in haec verba prorumpit: Verum dum prii ra- νehementius quam cautius id agunt Li' Patres nempe Societatis QUAnus Iansenis vires acquisiuit eundo, ta.
sesque Dei gratia progressus fecit ipso
suo titulo plausibilis causa gratiae,νipi rique Theologi o Episcopi in communione Romana, per Bestium praesertimo Gallias, vel noua luce collustrati Ian-fene Iabore, vel eius exemplo perduicti ad liberam professi em eius sententiae, quam prias in sinu prae serant, palam coeperant bonae causa Haereti runia nempe Uragari. Me hercle, qui sic vires Iansent, in fauorem suum excreuisse gloriatur, optatiae larietacius e medio tolli λ Numquid potius
a ternum vitiat eisdem canit , tamquam praebeant non rilinae materia, sed nouae victoriae palmam ZIterum atque iterum dico, quod haec & similia aperte produnt, conuenientiam Iansenitarum cum Haereticis, omnino damnabilem esse , , utpote cum tam palam, tamque perspicue impiae ipiorum causae suffras etiar. Amice Lector in intellectu tiro vires acquirat eundo Thomas Aquinas, non Augustinus Ian seni j, si a castris Haereticorum procul esse desideras . Hostes huiusmodi sicut nunquam de Aquinate sustragium
tibi aliquod promisere, ita neque de te, si vestigijs eius firmiter inhaeseris, promi itere poterunt, aut aud bunt.
Ia entur conatur se a caluinis pura
gare ,sed frui 2. PRAECEDENTI Capite ostendi
inus Ianlanitas in potissimis sius responsionibus nec non argumentis cum Haereticis conuenire, de praecipue cum Caluino. Quod quia adeo perspicuum eli, nec ipsum Iansenium latere potuit. Vnde quasi propriae scientiae scrupulo commotus,quo dam in loco hane sibi obiectionem Hrmat: quod nempe videatur doctrina sua d sementia Caluini non dise re. Cui obiectioni satisfacit, admi tendo quidem in aliquibus non disserre; verum pro inconuenienti cenis seri non debere. N am non omnιa in Iansen. quit quae baeretici docent, sunt baretr-- ca. Mos enim solemnis omnium Hareis in istorum est, vi falsis vera misceant, mi-βendoque perturbent omnia, quo venenum quasi melle circumlitum ab incautis cum sechritate hauriatur. ItaquOsentit quidem se in nonnullis cum Caluino conuenire ν ast non in dictis eius Haereticis aut falsis; sed tantummodo in his, quae vera loco mellis immistuit.
M AUTEM AB IPSO QUIERATVR, quae ergo sint, quae Caluinus ut Haeretica in materia libertatis protulit; sic respondet. Hac igitur sunt, quae Ecclesia in Caluino quantum ad hanc materiam gratia o liberι arbitris improbauit, censiuraeque sua securitate damnauit. Et immediate post ,
quinque puncta recitat, quae hic suo ordine breuiter perstringam.
472쪽
u caluini o purgare sed frustra. ianus negat esse in homme boni ct mali
electionem quod ex diametro cum
Sancti Augustini sententia pugnat: qui docet hominem liberὸ eliger non solum malum sed etiam bonum : atque ita eligere virumlibet ut illud si nollet, non eligeret , quamuis bonum non nisigratia praestante eligatur.
tur quod Caluinas doceat, gratiam ita
mouere hominem, ut non sit ei liberum resistere Mustinus vero, dominus ita mouet Hluntatem, Ni quamvis iu- fallibiliter convertatur O operetur, possit tamen motioni Dei restagari aut obtemperare: seu ut concilium Tridentinum loquitur illi dissentire , si velit. Potentia quippe dissentiendi non repugnat actuali gratia motioni σ consen. sui.
subiungit; nimirum quod Caluinus nolit hominem gratia mouenti pedisti qua Hlotate consentire, in praesent i arum omitto , quia nostri propositi
principium omnium iremum praeceden-rium est, quod exsertὸ docet, virtutem CP vitium, bene agere O maia, non esse in nostra potestate Sanctus Nero Augustinus exseria docet, non solum id quod perspicuum est, quod vitia oe peccata sunt m nostra potestate, sed etiam de actionibus quibuscumque bonis,m ρο- testate seminis esse, mutare in mesius
est ait quod fronte retecta tandem
docet, non esse in homine liberum arbitrium , ipsumque nomen in e π extemminandum esse Hisunt ergo con cludit errores illi multi crassi graues, qui merito Sacrae Trident me Synο- do displicuerunt σ d Sancti Aa-gustini principiss ictisque prorsus remoti sunt.
Per haec di similia putat Iasenius se abunde obiectioni satissecisse. Sed Iam saeue corruant istae eius velut
efinitiuae sententiae, paulisper atten
Et in primis quidem id quod di
cit, non omnia quae Haeretici docent, esse haeretica; hoc utique verum est, sed minime ad rem. Si namque superiori capite ostendimus , eius doctrinam cum Haereticorum sententi jς conuenire; prosecto non de quibuscumque sententijs sermo fuit, sed de illis quae vel damnatae sunt,uel ad minus cum damnatis certissimam &euidentem habent connexionem . Tales autem omnes oportet non
solum falsas esse , sed vel haereticas vel erroneas ad minus. Quod vero damnatae sint, vel cum damnatis euidentem habeant connexionem; accuratius patebit, discurrendo circa puncta singula, quae ipsemet in Caluino damnata & censurata esse fate
PRIMUM ERAT, quod Caluinus negat esse in homine liberam electionem boni & mali. Et Ianse-nius. Nonne eandem quoque negare ; apertissimis argumentis comi incitur ,Nam vel sermo est de libera electione boni & mali ante gratiam; vel de libera electione boni & mali post gratiam. Si loquamur de libera electione boni & mali ante gratiam , hanc sicut negat Caluinus, ita di negat Iansenius. Constantissime namque tradit, peresse Iibertatem ad bo. num , non solum vi non possit homo ante gratiam totam tu titia moralis legem implere, ed nec νnum quidem opus eius. En ante gratiam negatam liberam
electionem boni . Et deinde; peri gelibertatem abstinendi a peccato, ut nec in viro quidem opere peccati culpam post sit effugere. En pariter negatam absque gratia liberam electionem mali . Si vero loquamur de libera ele
ctione & boni di mali post gratiam;
473쪽
hanc profecto licet Caluiniis neget,& Iansenius verbis concedat, probo tamen quod in re nullast inter utruque disterentia. Nam Caluinus:Catenas, stat. liberum mihi esse sub arrat a bonum iacere re a malo abstitiere, qu tanus per liberum intelligi tur potestas in utramque partem in.
differens, id est faciendi vel omittendi, id ad quod gratia mouet, nou Vero quatenus per liberum intelligitur hoc quod cit sponto vel voluntarie operari et id namque constantissime Caluinus concedit . Ast Iansenius
concedens nobis libertatem operandi sub gratia, nil aliud nomine libertatis intelligit, quam sponte & voluntarie Opcrari , excluditque sub gratia potestatem indifferentem: ergo in re non ponit aliter esse liberam electionem boni sub gratia, quam si cui ponit Caluinus. Minorem istam quoad Iansenium, commodius pro babo puncto sequenti, eo quod PO-tellatem illam inditarentem expresse tangat. Modo vero probo Caluinum non aliter liberam electionem
sub gratia negasse,quam sicut dictum cit. Nam i 3 primis in Antidoto Ca-
nonum Concili; Tridentini, in Ca-nonem quintum sic habet. De Nosne inaudamus rixam. Sed quia per inberum arbitrium intelligunt eligendi facultatem , quae sitiuνtramque partem libera G Ioluta, titulum sne re esse,qui Hrmoti, Christu is habent autbaeem. Quibus verbis aperte significat, se sub gratia solum negare libertatem arbitris; quat iis nomine libertatis intelligebant Patres Tridentini, facultatem cligendi in utramque partem indisterentem. Et rursus in Ant. tidoto si xtae sectionis, admittenῖ rationem voluntari), sic loquitur. Querergo inquies , sibi vult Augustuus, cum de libertate voluntatis loquitur Z 24mpe quod toties repetit: non cogi bomines inuitos Dei gratia ,s d νoluntarios regi, vi sponte pareant ac sequantur. Manl- sectum ergo est, Caluinum non ne
gasse libertatem electionis sub gratia, nisi eo sensu, quo libertas signi
ficat potestatem indisterentem, non
vero prout solum dicit rationem spontanei seu voluntarij. Unde & Piphio dicenti neminem peccare nisi caluislibere volentem; alibi respondet, bis eo esta subscribimus nos quoque, si liber pro Pigb. sponte positum interpreteris, vide dicta a diari
supra libro secundo, capite decimo lib 3 6. sexto , ubi fusius id ipsum probaui. ram αι mus. Quou vero Ian senius non alio
selisu libertatem electionis sub gratia saluet; iam iam patebit ex puncto sequenti .
erat, quod Caluinus docet, gratiam ita mouere hominem , ut non sit ciliberum resistere . Quasi vero Ian- senius in re idem non doceat. Dico in re, nam scio eum alibi verbis do
cere contrarium: dum nempe tomo
tertio, libro octavo, capite vigesimo, cum Thoinistis admittit,eodem tempore quo voluntatis arbitrium sub enicaci gratia positum est, in ea dem voluntate effetpotestatem faciendi contrarium . Hoc verbis ibi docet, & semper docet, quotiescumque definitione illa Concilij Tridentini premitur. Verum Spiritus eius
scipium prodit, quando ab illa dissi,
cultate parum respirare sinitur: Pado inquam ) sine Catholico holio
a tergo premente,disiciar as sui habenas laxat uberius. Quid quaeso tunc eloquitiar λ Qiyd tunc inculcat Scimus omnes qui ipsum legimus, tunc nil aliud tradere, loqui aut inculca-rc, quam potestatem indillarentem seu libertatem indifferentiae sub gratia non manere: sed solam rationem
Hoc probo ego ex tribus quae t eius doctrina mihi mani sestissima
474쪽
PRIMO. Nonne Ian senius quodam in loco constantissime supponit, humanam voluntatem Christi, sub emcaci gratia, qua praeceptum moriendi impleuit, non potuisse illi gratiae resistere Ita est, ita est. Ianseo. Vt namque euadat discultatem Scbο.
e.is. in queretur,Christum potuisse non mo-PΠuς. ri & sie peccare, si potuisset illi gratiae resistere, apertissme contrarium praetendit, nempe resistere non potuisse . Ergo saltem humano arbitrio Christi a Deo moto & excitato, ad mortem acceptandam , potestatem resistendi denegat contra Tridentinum.
Explico hoc. Tu Ian seni dicis , Scholasticos, qui exigunt ad rationem libertatis, potestatem indisseretem,non eos se saluare,qualiter Christus libere praeceptorum moriendi adimpleuerit:quia ut ais) nunquam, seduur circa praeceptum vi praeceptum
talis libertas indifferentiae. Peto ergo a te; utrum Christo in adimpletione huius praecepti potestatem indifferetem concedas, vel non. Si non concedis; habeo intentu et nempe Christum Dominum illud praeceptum adimpleuisse gratia tam emcaci, ut illi resistere non potuerit: ac proinde doces, sicut Caluinus,quod solum sponte seu voluntarie mortem obierit, sine potestate non moriendi. Si autem concedis contrarium, scilicet quod etiam potestate indisserente praeceptum illud adimpleuerit; quomodo quaeso concedis,quod tamen ipsemet putas ostendet non posse Z Vel alitet., si per te potestate indisserenti impleuit: ergo potuit non adimplere: ergo potuit non mori: ergo potuit peccare:ergo te quoque sicut de reliquos
Schol asticos, premit ineluctabilis illa dissicultas;quam tamen tuo modo dicendi utas te gloriosissime euadere. Non vides hic, quod velis no lis,vel in Tridentinum impingas, vel apertissime tibi contradicas SECUNDO. Nonne in alio quodam loco haec est ipsissima tua sente- Iansen. tia; si non est alia libertas vera voluntais' 'tis,quam agendi non agent.... sequi- ti. tvr operationem Diuina gratia ex dia- princ. metro repugnare arbitrη libertati λ Igitur per te motio gratiae essicacis repugnat libertati, si semel libertas ponatur consistere in posse agere & non agere. Repugnat ergo eius emcacia, ipsi indifferentiae voluntatis. Quodli huic repugnat; qua via veraciter dicere potes, voluntatem a gratia
motam, adhuc illi gratiae poste resistere ξ Posse gratiae resistere, nunquid ex serie dicit posse quoddam indit la-rens ad non agereὸ Ergo si gratia perte repugnat indisserentiae agendi &non agendi, per te quoque debet repugnare potestati resistendi .Quid ergo iuuat verbis illam potestatem rei istendi alibi concedere, si hic ea tria reipsa pernegare comprobaris
probo ex fidelissimo discipulo tuo . Vincentio. Nonne ipse ut supra vi- l 'ρ .di mus apertis verbis docet sensum e. . diuisum, penes quem voluntas dici tur posse resistere gratiae, sic elle interpretandum, Vt nempe possit excussa praesenti praedeterminatmne, non caretenta λ Ergo omnino sentit retenta gratia esicaci, voluntatem non posse
ipsi ullo modo resistere. Quod sic hoc sentit, si stante illa gratia, non potest resistere: ergo stante illa non habet potestatem resistendi. Quid enita . aliud est non posse, &non habero
potestatem Θ Ergo si posse illa stante) negat; potestatem illa stante ,
negat. Et certe viri Iansentiae, nescio plane, cur vos oporteat tanto impetu
potestatem illam resistendi defendere. Si namque principalis vestra delibertate sententia, illa potestate re-
475쪽
sistendi minime iuuatur, utpote cum tota vestra cantilena sit, sine illa adluic saluari liberi essentiam arbitrij; cur non potius aperto Marte illam a obis negari conceditis p Si liberum arbitrium per vos, adhuc sine illa potestate manet vere liberum,quid tam sollicite illam potestatem curatis pQuaeso vos, renuntiate audacter, negligite, praeterite, nam arbitrium Gquidem manebit Iiberum, & sic nullum patietur vestra sententia detri
Et dicere illa via non fieri satis Tridentino , quod sub Anathemate talem potestatem exigit, unde illam Catholice fateri oportet. Recte equi dein . Ast quaero&ego, qua de causa talem potestatem sub Anathemate exigat. Si perte lanis-nita ad et sentiam libertatis , potestas
huiusmodi est impertinens; ad quid igitur Z Numquid hic fateri cogeris, Patres Tridentinos liberum arbitrium cum potestate resistendi definientes, aliquid ad essentiam eius impertinens desiniuisse λ Iterum dico , verbis Concilio satisfacitis, sed reipsa dissoluitis : refragamini quidem,sed refragari non audetis. Quod& de νobis Haeretici nostri temporis obseruarunt, blasphemo quidem di cendi modo; sed interim non praetereundo, ut damna quae doctrinis vestris intulistis, conspiciatis. Sic er- Maies. go Samuel Maresius ste vobis fatur.
iii piae ipsum conciliabutirati Tridentinum......
i blasphemo ore inquito va de nudat
apud eruditos illos Iesultis importu-' xes gratia praecones Iansenitas. Nam et, palam non audeant concilio resta-gari , imo conentur eius canones insta rnasi cerei emollire in sensum beni.
scientias Ioas interrogauerint, satis illa testabuntur, quod ea Pauli ct Augustim doctrina quam defendunt, absque fer- n natione violenta non possit concilia-Iosenlas conatur seri eum decisionibus concilii, iis potisι-mum qua illius M lane quinta σ sexta
ponuntur. Non percipitis hic , senium vestrum quem iam ante dixi, etiam ab ipsis Haereticis fuisse obseruatum e Utpote tam perspicue Concilium Tridentinum laeditis, ut nec hostes ipsos Ecclesiae id latere potu rit . Vnde & merito iudicant, quod velle decisiones eius doctrinis vestris
accommodare, sit potius easdem instar nasi cerei emollire, quam verum intentumque a Patribus sensum tra
VERUM adhuc speculationem aliam fingit Iansenius, ut aliquo saltem modo possit euadere. Dicit Philosophicam cile quaestionem, utrum libertatis ratio, a qua liberum arbitrium dicitur, in experte coactionis voluntate sita sit, an in inditarentia ad agendum & non agendum . . Et cum Concilium inquit) accurate nosset, quidquid Caluinus de libero lib. s. e. arbitrio, gratiaque tradidisset I circum- coi
spectὸ selegit, quidquid de gratia libe- μ'
roque arbitrio errorem saperet: Phil sopbicam vero de natura libertatis quasionem tacitam intactamque praeteriis
uit. Quod si hoc ita est ; prosecto
Concilii mentem ipse non laedit ;quamuis naturam libertatis sine
praedicta inditarentia subsistere affirmet
Sed quis non videat, sepam hanc
esse, Iino apertam potius sit sitatem, quam legitimam responsionem piaua veritate dici potest, Concilium Philosophicam illam de natura libertatis quaestionem tacitam intactamque praeteri)sse, si illius expressissimam mentionem non solum facit, verum ti sub Anathematis maledicto commendat Edissere mihi, Iansen ita: illa Philosophica quaestio, estne aliud quid, quam quod ad naturam libertatis reo uiratur potestas agendi de non agendi .Hoc certe &no
476쪽
ὰ caluiui O purgare; sed frustra. qIs
non aliud philosophi volunt: hoc scholaitici amplectuntur: hoc de Catholicum est e dogma nos contendimus. Et Nonne huius potestatis ex. pressam mentionem facit Cocilium 3Nonne hanc potestatem sub Anathemate inculcat Concilium, asserens; Si quis dixerit tib erum hominis arbitriua Deo mutum non posse dissentire si velit.... iacuatbema sit Qua ergo ratione mihi persuadere niteris, Coiicilium,tem & nodum huius quaestionis tacite intacteque praeteri)ffe8Plane qui sic persuadet, non disputatione conuincendus est; sed noua damnatione comprimendus. Ex his omnibus iam clare Patere
Iuto, qualiter Iansenitae, si principiis
uis velint esse constantes, minime
possint sub gratia potestatem dissentiendi defendere. Illam igitur verbis aliquoties tradunt, quando authoritate Concilis praemuntur ; sed interim quod reipsa minus intendunt , quodq; magis student suis doctrinis euertere, eu huiusmod i potestas.
tum punctum, cum tertium ad rem nostram minitri pertineat. Qu*rtum ergo erat, quod Caluinus exserte docet, virtutem & vitiis, bene agere & male, non esse in nostra potestate. Sed nec ab isto vos purgare ullo modo potestis: Nam idem argumentum quo ante probaui vos euer. tere liberam boni & mali electione; pari passu, pari euidentia probat, cundum vos, non esse in potestate nostra vitium aut virtutem , bene agere& male, aliter ac docuit Calui-inrs. Quando ipse namque dicit, si ue ante siue post gratiam non esse in nostra potestate, huiusmodi opera; hoc profecto non eo sensu dixit, quasi nos ea sponte & voluntarie non faciamus, sed quia taliter non facimus, ut pro noltro arbitrio possimus facere & non facere: quem sensum tantummodo & non alium vos in re co-cetis , ut iam satis ostendi.
punctum superest, quod nempe Caluinus fronte retecta tandem docet, non esse in homine liberum arbitrium, ipsumque nomen inane & cxterminandum esse.
verbo non nanu eamus rixam, nam
ex dictis patet, quod iterum quoad rem loquendo, in eadem estis dam. nati Ono . Peto a vobis, qua de causa dicatur Caluinus liberum arbitrium negasse Θ An ne quia respectu boni& mali siue ante siue post gratiam snegauerat voluntati motus suos vo .luntarios seu spontaneos Hoc plusquam falsum est. Nain motus similes ut circa primum pactum ostendimus) apertissime & constantillime concedit. Dicitur ergo liberum arbitrium negasse , quia respectu boni & mali, facultatem cligendin gauit in utramque partem liberam seu inditarentem. Ast vos hanc quoque negare iam in secundo punctooitendi: ergo eadem ratione liberum quoque negare arbitrium comprobamini.
SI FORTE DICATUR; neutra de causa negasse, sed hac solum, quia
licet motus voluntarios admiscrit,iis tamen motibus nomen & titulum liberi arbitrii noluit concudere, sicut
IN CONTRA EST dupliciter. PRIMO: quia sequitur Calui
num ab Ecclusia ella damnatum, lIO, quia rem liberi arbitri3 negauerit , sed quia solum titulum seu nomen e medio auserri voluerit. Patet seque-la: nam secundum vos, res ipsa liberi arbitri), nil aliud est,quam volutas sponte & voluntarie operans, quam Caluinus admisit et ergo rem admisit
477쪽
dam natus est. Sicque iudicio vestro
Caluinus non debebit dici hostis ipsius libertatis, sed hostis tituli libertatis . Tremendum prosecto Anathema . Ex quo iterum fit, quod tota quaestio quae est n materia liberi arbitrii inter Ecclesiam & Caluinum, sit mere & praecise quaestio de nomine , non autem de re: quod nempe
Caluinus nomine liberi arbitris nolit appellari motus voluntarios, quos tamen sic appellandos censeat Ecclesia. Et quis unquam Catholicorum hoc delirium somniauit Z Quis non constantissime credit, Caluinum etiarem ipsam liberi arbitrii negassep SECUNDO facit in contra; falsum adhuc esse, quod Caluinus a solute recuset nomen seu titulum liberi arbitri). Si namque alibi recusat, illudque nomen exterminandum esse docet; hoc in tantum est, quia Catholici nomine liberi arbitrii intelligui facilitatem eligendi in utraque partem liberam seu indissereniatem , ut sonant illa eius verba superius adducta, sed quia per liberum ambitrium intelligunt eligendi saeuitatem qua sit in Hramq; partem libera σ μ-luta. Solum ergo hoc sensu nome liberi arbitris negat, non autem absolute . Vnde ut circa primum punctum ex ore eius accepimus) libero
arbitrio ipse quoque subscribit, si liberὸ πο sροute positum interpreteris. En ubi nomen & titulum libertatis, etiam in sensu quo satisenitae libentiis mὰ concedit. Noluit ergo absolute titulum liberi arbitrii e medio auferri, nisi quatenus facultatem in . disterentem significabat. Ex quo proinde manifeste concluditur, quod in materia libertatis cum Iansenitis co. lassus suerit & eandem rem 3c idem
nomen: eandem rem, quia voluntatem sponte seu voluntarie operantem admisit: idem etiam nome I
quia titulum libertatis seu liberi arbitrij non recusauit, nisi quatenus liberum signisicat facultatem indisterentem , quo etiam sensu eundem titulum recusant Iansenitar. Habes ergo amice Lector, quam remotum, quamque alienum a mente Augustiani sit delirium Iansenitarum, cuius tamen nomine tanta confidentia idipsum praetexere audent: potestquo
de ipsis dici, quod Concilium Seno. i μμ nense ut supra vidimus obseruauit ζι. ἰ I.
de Luthero. Sicut ille teste Concilio) factus est Manichaeus, dum refugit esse Pelagianus: ita Ian senitae facti sunt Manichaei & Caluinistae , dum nimis anxie refugiunt esse Pelagiani.
Ostenditur Ianseuitas simiter esse Maximianistis,in eo quod adbut flagitent ab Ecclesia doliatio. nem seu examen fui
contra Iulianum discursiti finio . Ad omnia me tibi respondisse ι eudii
Vincenti ct omnia refellisse, quibus disputasti Theriaca unica & duabus Epistolis) puto quod perspicis, si pervicax non siis. Demonstratum enim est,
tum Diuinis Sancti Thcmae eloquijs;
tum authoritate aliorum Sanctorum& Scholasticorum omnium, tum rationibus esticacissimis, qualiter vera meriti aut demeriti libertas sine potestate indifferetie no subsistat. Qualiter potestas haec sine fidei praeiudicio sub efficacis gratiae tractu negari non possit. inaliter denique homuni imputandum non sit loco peccati, quod voluntate personali vitare non
potuit. Haec negans , his repugnans , Augus.
ista conuellere moliens catholicae fidei ibi
478쪽
Lib. TEpilog. Ostenditur Ian nitas miles esse Maximiani in ga Imunimenta, audes insuper dicere, to in illis omnibus veterem Graecorum
N Latinorum Patrum Philosophiam Lugus. pandere. Falleris Uincenti mis rabiliter falleris: vel etiam detestabiliter falleris. Quando animositatem qua te
nerιs , Niceris, tunc Neritatem poteris tenere, qua vinceris.
Ast animositatem non deponis :Plactui quin potius n. temere a te dictum Augus. existimetur; paratum te ais, in iudi- .i..ia' cιο contentioso liquido demonstrare . Quare & Sanctae Sedis authoritatem obtestaris , collationem vel examen Iansentani dogmatis postulans. Sic
ni fallor de te tuisque legitur ,
in secundo libello iustitiae , quem Ieremias quidam in planctu Augustiniame veritatis Sanctitati Suae exhi
Verum utinam & ipse peccatum populi sui, ausumque temerarium potius plangeret & secum paululum sine certandi studio cogitaret, quam sit absurdum insolensque, ob unius vel alterius priuati hominis sensum, totam Ecclesiam ad certamen vel collationem velle flagitare . Profecto non tanto armorum strepitu opus est, ut nouitia vestra desermitas con-landatur. Hoc nobis & vobis sum. ciat, quod vestra causa apud competens iudicium Pi) V. & Gregoria
XIII. iamdudum in Baio finita sit. ee amplius vobiscum agendum est verba sunt iterum Augustini) quan- eonti:
rum ad ius examinis pertinet , nisi νι Iul c. I.
prolatam de hac re sententIam cum pa ce sequamini. Quod si nolueritis, d turbulenta vel insidiosa inquietudine cohibeam ni . Similes autem estis Maximianistis: qui cupientes exiguitatem suam, nomine saltem certaminis consolari, σideo videri aliquid apud eos quibus contemptibiles erant, quia inire cum Catholica Ecclesia ) sinerentur examen; interpellantes eos σ libellum dantes , prouocantesque, ipsa Ecclesia contempsit. Magis enim de certamine namianari desiderabant , quam formidabant in certamine superari. speraba cvictoriae gloriam , sed famam requirebant collat,nis, quia multitudinis non habebant . Si ergo Iansienitae putatis ideo vos esse victores, quia non vobis datur quale desideratis examen; Maximian a vos ad ista vaniloquia pracesserunt . Si autem in Maximiantis vid iis non esse consequens,νt qui conferre in aliquo iudicio non sinuntur, putari debeant de veritate confidere ; nolite vlt ratis haec iactare, vobisque suscιat,quod vos Ecclesia Catholιca, Materna adhuc lenitate sustinet, licet iudiciaria seueriatate vel potias medicinali necestate in Baio damnarit.
NEc non ad maiorem confiisionem damnatae doctrinae, quam quondam proscripsere PIVS V. & GREGORIUS XIII. quamque in multis propositionibus continet, defendit ac renouat magost cum CatM-
479쪽
Iicorum scandalo ct contemptu sanctae sedis Liber, mi tituIus, CORNELII IAN SENII AUGUSTINUS. Sic decernente post diligentem O maturam Libra lectionem URBANO VIII. in sua Constitutione, qua
dictum Librum Aatboritate Apostolica omnino probibuit. Cuius & tenorem . in calce huius operis subiicio, ne Lector ignorantiam prohibitionis praetendere valeat. Et ut pluribus adhuc titulis IUSTITIA & UERITAS praedictae Constitutionis omnibus & singulis innotescat, hoc unum adiicere non dubito, nempe Sanctissimum Dominum nostrum INNOCENTIUM X. mihi post Beatorum pedum osculum, vivae vocis Oraculo lacultatem concessisse, in publicis concionibus praedicandi& proclamandi dictae constitutionis IUSTITIAM & UERITATEM.Aiebat enim se non semel sed pluries, & diligenter omnino, exemplaria ad nos missa cum originali collationaste, & comperisse in omnibus & per omnia, illa cum isto ad amussim concordare; ita ut constantissime judicaret , verbisque iudicium exprimeret, a nemine posse citra contumaciae in s dientiaeque notam in suspicionem adduci. Quapropter, si Pastoris sententia etiam iniusta gregi timenda es, ut docet Beatus PAPA G R E G in
E- R I V S; quo timore, qua reuerentia, quo amore non debebit sulcipi sententia, cuius IUSTITIAM & UERITATEM etiam ipse uniue salis Pastor Ecclesiae post tot aduersantium oppositiones, adhuc non dubitat tum publicis litteris, tum in priuatis depraedicare audienti; s Eam igitur in tabulis cordis scribe Amice Lector, si tamquam vera ouis Ecclesiae vocem Pastoris & audire & cognoscere te fateris. Ego vero testis est mihi Dominus mallem indomitis equis per loca tribulis & carduis conlata raptari ,&lacerato corpore spiritum reddere, quam latum vn uem a Constitutione hac discedere, stantibus rebus ut nunc, id est, perseuerantibus
pro IVSTITIA & VERITATE eius tot Ecclesiae demonstrationi- Timo bus. Non solum autem mihi sed σ omnibus ) qui diligunt aduentum eius, sic ib. , inspiret D E V S, qui est Benedictas in Saecula. Amen.
480쪽
VSc. XVI. CONT. AUER ROTAM' IN FINE.
Contra illos, qui de Scriptoribus Scholasticis multa
garriunt in angulis, S coram pueris 3 cum tamen incapaces sint, ut de rebus Scholasticis iudicent.
SI qμi autem gloriabundus de fas nominis
scientia, velit contra hac qua sicri simus, alia quid dicere ; non loquatur in angulis , nec coram pueris, qui nesciunt de causis arduis iudicare: sed
licentiam a Sede Apostolica petat, & illa , obtenta contra hoc scripIum scribat, si audet: s
inueniet non solum me, qui aliorum sum minimus, sed multos alios. qui veritatis sunt cultores,per quos eius errori resistetur, vel ignorantia consuletur.