Henrici Valesii notae et animadversiones in Harpocrationem et Philippi Jacobi Maussaci notas ex bibliotheca Guilielmi Prousteau antecessoris Aurelianensis

발행: 1682년

분량: 383페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

refert Virgilii illud: tibi ducitur uxor: Jparge marite

Refert Athenaeus lib. 9 sub finem, qui addit, δῆλον, on

μενοις οψοιοn f ζύμοιειν μοι , ω θεοὶ, apud Athenarum lib. I .Pag. 2G2. Aἰένης ο Σαμιμος. J Est&AEschines histo ricus laudatus ab Eusebio& Hieronymo de expositione locorum Hebraicorum. Pro Κάνδουλον malim Κάνδω- λον ex Hesychio. Vide Parrhasii epistolas. AEschrion autem non male hic convenit. AEschrion enim de Pi-.thecusis insulis multa dixerat teste Schol. Lycophronis pag. II 3. μεμνc δἐ κ, ἀυτῶν S Αἰκυων ω ες δομω E'φε-

ι δ D. Sunt autem Pithecuta a Cercopibus dici teste Ovidio in Metamorph. Ad Nubes.J Pag. Is 3, ubi Sophoclis versum ex Ajacemastigophoro profert: ra m τριβον κίναδος ἐξήρου μ' μου.

312쪽

Pag. 2ob. Καλειτ' θ &c. J Consentit Elius Diony sus apud Eustathium in ιλ. ir P. II 67. MagnC- tum saltatio propria & ἴλχων P. teste Paus Helia

r legum p. 816. Videntur autem nudi saltasse corda ces, quod ex Libanio colleFis te mihi videor in orat. pro saltatoribus P. ψ97. - udara γε τρογωAM f κωμω- δας Πλατωνι μαχομεν , 8 πις ἐρχηιής ἀυτων ώς ἀναγ-

ρωδcc. De sicinni Gellius lib. xx cap. 2, ubi turpi errore siticines cum sicinnistis saltatoribus confudit At te ius Capito. Sed fallor; Sc docte Capito, quod plane confirmat Dionysius Hal. lib. 7: ειδον δὲ f ον ἀνδρων Atam.

313쪽

3oo HEN R. VALEs II NOTAE δίσκω poculo silc ait lib. XI. ἀγνιον δε εον, ἐν ύτους κλαους Δίας εγκαθ: λυisera. Mox cerimoniam omnem subjicit ex Anticli dein εξ, δικῶ, ni fallor, quodppus, de rebus divinis fuit: Verba in excerptis ex Athenaeo retuli. Sciendum est veteres in statuendis deorum familiarium simulacris usos esse va sis & ollis, quae basis vicem pra starent. Docet id Schol. Aristoph. ex quo fragmentum protuli ad Harpocr. in omnino locum res imquire. elegans est. Vide omnino Ictum de Ctesio J Ve, a quo υμ ιαν dc κτῆσιν ἀγο9lta precabantur. Unde dicitur p. 6 . Meminit & Antiphon pag. IOI. Aristoph. in avibus:

Ad quae Suidas ex vetere Scholiaste notat haec.

Deos penates a Graecis scriptoribus dici scribit partim κτησιους, Partim εδεκίους, -lρωους, μυχους. Sed lib. 8 P. yI 3 IareS vocat λους κlηmους. Inde est, quod in cella penuaria statuebatur ejus simulacrum ι nam in cella reposita sunt utensilia, ἡ κτῆας. Aristoph. in εἰρίων p. 693. m δι' γε - χυτρας ἰθυτεον. supple Q, lulis. Respondet

e thso θ' ἱέρειω. In iisdem scholiis ex alio Scholiaste

314쪽

tione. Idem habet Suidas. P p 3 Δροιο

315쪽

Aη -ης J Sed ludit ibi Comicus, & ea dici ab Acha nensibus fingit Dicompolidi, qui ab eis lapidibus petitus

minabatur se illorum liberos occisurum gladio, cumque Acharnenses peterent ab eo, quinam hi essent, ostendit Dicoeopolis cophinum plenum carbonibus. Erant vero Acharnenses plerique carbonarii: unde orant Dicom- pol idem, ut parcat cophino, quem λμοτ vocant &ἡλιμα, id est, coaetaneum suum. Longe commodiores.set locus ex Amphide comico; quem laudat Athenaeus

quitur virum quondam Acanthium. Pag. 2O8. Λεκουοργον. J Πεν Δεκίανορύου Plutarchus tractatu de particula M. Quid autem vide Petavium ad Themistium. Etymolog. in

E'mλλαξε.J Leg. ατέλλαξ, , ex Suida, apud quem haec omnia ad verbum leguntur. Leocorium.J Demosthenes G ἄλ φιω λόγω, ει γω

male Volfius Leocoras a Poetis celebratas vertit ως

26 Praxitheam appellat, quam Suidas Phasitheam. Hujus Leo filias memorat Aristides in Panath. p. 8. bLibanius declam. 13. x ερ ρ GDῆς ABς επιδωκεν, ως o

in Protreptico. Leopardus lib. I9 cap. penuit. & Greg. Naz. in carmine de virtute Pag. II f. Pag

316쪽

graviterque vixi fet, ct testimonium publice dixisset, ct

ut mos Graecorum est, jurandi causa ad aras accederet. Locus Dem. sic legitur: εποιηο- μενεξω -σων νυκlων τ

ορκωι dicitur & εξορκωσαι Atticis, jusjurandum adigere , ut notavi in Xenoph. At ἐξορκι ν est plane Christianorum, qui daemonia adjurabant. In secramento τγριωρων apud Dem. in Neaeram est εξορκsim, & apud Pollucem. Videntur autem etiam, qui testimonium perhibebant, ascendisse suggestum aliquem. Hinc apud oratores ἀνά ct toties usurpatur, &Judices, cum testu

monium remittebant, κα mcα, κατασα, Clamabant, ut

ait Aristoph. in Vespis p. soo, ubi Scholiastes notat

hunc morem: & in Equitibus, το α ζων ν , ait esse ει πενα εις τε λογον. Idem Arist. in ειρι- pag. 67I. τι κυρμιτεῖ ν- του λίΘου του ον τη πιυκί; Respondet Trygaeus: 'Υ-cολγ viis του θ' το χω,ον. i. βημα. erat enim δημαγωγς Hyperbolus post Cleonem. Et in Concio nantibus: σε καGλαζειν ἔλας 'Apo τω λίθω τMυτα- νεων καὶ' ανδικρυ. Schol. τω βηγαἶ. Porro εξορκι ἐν rectum est, teste Polluce, & utitur 9Eschines contra Ti. marchum, ubi sacramentum refert usitatum in foro Palladio, & πει P. o. Porro etiam erat

εν τω δικα ργω, ut docet Isaeus pag. ψ8 in fine, quo astendebant dicturi, &pag. 6s. De hoc lapide locum attuli ex Plutarcho in legibus Atticis, ubi de 9 magistratibuS. Pag. III, Λογοκάφγ κ, λογποιος. Dionysius Halic. lib. I

317쪽

tes in Philippo P. zo 'o Gli λκ-κ .J Sic apud Demosth. contra Theo

καλων τους αλους S ucra ἐν Mρωμεν O . Plato in Phaedro Demosthenes in Philipp. l. J Et καlάTιμοκμους intitio , κῶα τ ἀγορήν λογομὰς κοι&εσαν. rumigerulos. Sic& Isocrates in Philippico initio. & λογγ confundi solent. am μυῖ' nil aliud est quam παλπιος λο- γοψ. Sic μυθους Περπικους Vocat Isocrates in Panegyr.

Pag. a Ir. Ex Athenaeo lib. II dipnosoph.J Nisi quod

Athenaeus clarius Se uberius loquitur. Pag. II 3. Mελλομεν κειμα λοι- μεθα.J Sic loquitur Gregori

318쪽

IM NOTAs MAUssACI. 3PyGregor. Nazianz. in oratione 9 pag. I fa, hunc Demosthenis locum in mente habens. σγον φυρθ.J An intelligit extremas corporiS pa tes ρ an οιρον scribendum est ρ unde ορρωδ . Ammonius. Eustathius ιλ. μ pag. 9o6 ex Philopono: ορ' 3 ου μονον

πινες Φυρον ψα n. Subdit locum Erennii Philonis, qui apud Ammonium iisdem legitur verbis fere. Athenaeus lib. I 3 initio, de cinaedis, ξυρουμενους τ ' τί u κτ ορβον. Male Dalech. padendo is mento. Hesychius in λασαρ-

es ου ν,-ου ἡ ουροι τ γων ψύετη. Hesychius in καμίν ubi&hm legitur male. Schol. Comici in Ranas ad illa:

δον autem antepenultima longa ponitur a Machme

apud Athenaeum lib. I 3 pag. 18 r. An sorte ἔλα n

maticus cujus meminit Polybius) legebat teste Proclo P. 123. Qq Pag.

319쪽

3o6 HENR. UALESII NOTAE Pag. 21 . De Poemate autem Homeri quod Mam σinscribebatur. Plato in Alcibiade et ex eo poemate

hoc carmen adducit de Margite. πιλλα μεν 'moer

ἁλους. Sic &Timolaus quidam singulis Iliadis verssibus singulos heroicos inseruit, teste Suida. Teles

seu με 1έρω carmine Andronici ait , non absurde Choriambicam clausulam idem affectasse in ejusemodi modularione dicetur, ea videlicet contemplatione , qua viderit Homerum fontem atque originem metricae disciplinae, non tantam in duobus opustulis Iliados is Oisseae, his verssibus Telumbis frequenter usum, sedis in eo carmine , cui Margita nomen es, eandem herois hexametris trimetros Pambicos tanquam pares numero miscuisse viderit , qua ratione id in opere suo Livius. Idem lib. 3 de Iambicis. Hoc genere Uersuum, ut supra diximus, primus usus es Homerus in Margite suo, nec tamen totum

carmen ita digestim perserit: nam duobus pluribus hexametris antepositis sum subjiciens copulavit: beneflcia pro re colere sapientis viri es 9 quod posea Archilochus interpolando composuit. Dio orat. F3 ait, Poema illud ab Homero adolescente compositum videri, qui

320쪽

IN NOTAs Ma UssACI. 3O7 indolis ad poesim suae periculum facere vellet. Idemorat. 67 de gloria: παλὰγ ἄν A1 ου-κωφοτερ D ,

Hη. quomodo uxore utendum es t. Hinc ergo Margites Alexander est vocatus, quod in Venerem segnior ha- . beretur. Nota historia Philippi, qui ad tentandum juvenis ardorem meretrices ei submisit. TZetzes hist. ψchil. . ἄκουε ἀς ον Ο μηρ' ἡροιαμύους φ .-ύν μρων ἐξομηρω εἰς αα αν εγκυμον σας β

Agathias lib. I de Massilia, et τόω ψμπάλαι Φωκαῆς

Pag. 2I6. Rhoda 8cc.J Eadem est Rhode & Rhodanusia: non enim ait Dionysus Heracleota Phocaeos condidisse Rhodanusiam, sed tantum ait Phocaeos , qui Massiliam condidere, καὶεκ κεναι Rhodanusiam, quod non intellexit Mausiacus. Strabo lib. I de Rhodiis,

Rhoda jungit Plinius, Straboni libro κζσμα Μαμα

SEARCH

MENU NAVIGATION