Henrici Valesii notae et animadversiones in Harpocrationem et Philippi Jacobi Maussaci notas ex bibliotheca Guilielmi Prousteau antecessoris Aurelianensis

291쪽

278 HENR. VALEs II NOTAE κλείδης λέκαψεν Nis UO IDis. Proclus in Hesiodi dies P. I 78. Pag. 176. E'πωμοὶ &c.J Porro longe ab Harpocr. dissentit Suidas, Hesychius, & quem ad verbum e scripsit Zenobius in proverbiis, PolluX I79:ορκισαs, in

.ν ριεθ' ορκου νέδιον. Idem ait in μαγ. Non assentior Harpocr. in iis, quae de επιέω ορκω dicit. Nam Is r tis verba aliud suadent, ορ.ν ἐπακτὸν προσδέχου αα δυο

γάλων κινδ-ων χώσώζων. id est, ju arandum delatum omnino suscipe in duobus casibus , quod quidem jusjurandum JCti exactum appellant seu delatum, D. de jurejur. Graeci Mοναι ors ν dicunt. Antiphanes apud

sychius: ἐ-κΛς ορκ' εφ' ονετερ γ ἄμ, cimia, ρεὶν:quae ad verbum leguntur in Zenobii adagiis. In Ha Pocr. τ προήνοριενον, supple ορον. Hoc est, quod Latiniuscunt verbis conceptu jurare. Gellius, Censor inquit. agebat de uxoribus solenne jusjurandum. Verba ita erant concepta: ct tu ex animi tui sententia uxorem habes.

Testus in praejurationes. Notavi ad Livium lib. 3. Livius lib. 7 initio: super lectum stans ferro intento, nisi in quae ipse concepisset vepia, juraret se patris Vin accusandi causa concilium plebis nunquam habiturum, se eum extemplo transfixurum minatur. Pacidus tri-λπω &c. ad rat in quae adactus es verba. AElcli rus in Eu-

292쪽

IM NOTAs MAUssACI 279 in Eumenid. p. 286. άλλ' ὁρκsνά διξ til' αν, ἡ δοῦνα θελ . Aristoteles I Rhet. in fine. Glosarium: abnutivum, ἀπωμολον. innutivum καὶωμοLών. Iusjurandum itaque apud Graecos, si Grammaticis laedimus, duplex omnino fuit, voluntarium & in voluntarium; ἐκέαγ e ἐπικlος. ἐκέα in duas species subdividitur, ἀπωμο - ον & καὶωμ . abnutivum & adnutivum: seu assirmati

- οὐ ρύφ. Meti θ ορκου. &c. ut Harpocr. urisjurandi delati exemplum insigne est apud Euripidem in Me

vers. Pura, sed ego jusjurandum dabo. yura per patris

cineres, qui inconditi sunt. Mox: deferre ct facere conditionem dicit: Chrysostomus homilia xv I ορυν ἐπινα--: dicit, juramentum deserre. Pag. III. Haec amplius habuit, &c.J E'πικαφίων πιρι vide Pollucem lib. 8. Sed & Demosthenes, ni fallor,

μαM δρωπινγ. Lysias pag. I 8. Gl . Lege Quae hic Harpocr. dicit, ea apud Suidam quoque leguntur, sed non ut hic confuse & simul , ἄλκας οριενω , ἰδιοποιημενω , οἰκωμενω. MON: καφων αντὶ τά βε σαων. Ex illo Isecratis loco colligo μεlολους tributa & illationes solvisse. Isocrat. ibid. pag. 777. ἀπικάψαν μεν , Ni is τμημα:n του ν ως

293쪽

Pag. I78. E κληρον enim apud Atticos fuisse pauperem virginem.JoNon hoc vult Harpocr. neque Demosth. nam dicitur virgo, cui neque pater, neque frater germanus, neque avus paternus erat superstes, ut ad titulum meia niκλήρων notavi. Ex his seminis aliae necessario erant inter Νωας, aliae inter ditiores familias. ως Mτουργήσας οἰκίας ut Vocat D

mosth. Φωνιππον : nam mariti, utpote κυνοι Profoeminis ἐλ τύργουν, ut docet Is rus, p. 3T initio. -πῆχον - μνον vocat Herodotus lib. 6 p. 3 sa. Pag. I79. Lavinia virgo, dotalis dicta e λιλήρους. JE':nκλ ρο- ea Lavinia dicitur a Dionysio lib. I p. si . ἄλκλ ρου ἡ Λαζωοις βομενης Q τ Λατίνου θαναlον. Sic MIoannina unica Belisarii filia οὶκληργ dicitur a Proc pio in ἀνεκδοπις Pag. 2ψ- Ε' Πκεκηρυχεν .J Exemplum hujus ἄλκηρυξεωλxtat apud Herodotum lib. I pag. ψε . Dionysius Halic. κηρύειν usurpat pro eo, quod proscribere Latini dicunt , pag. I lib. 8. των ἄπικηρυχθενlων , Σολλα πα- Φων. Sed hoc praeconis voce fiebat , proscriptio autem in tabula, unde stylus proscriptionis dicitur. De

Loquia

294쪽

IM NOTAs MAUIS ACI. 23 ILoquitur de Diagora Melio, de quo supra proxime dixerat, i τρο Διαγόρου ζ Μηλίου ἀπcti c. quem locum non protulit Leopardus lib. X. Thucyd. lib. 8.

versus legitur apud Schol. Comici, loco proxime infra laudato. Suidas in πωγων ad illum versum Comici verba Scholiastae refert a & in ἄλκυι ς. Ejusdem Epicratis Sacesphori mentio fit in epistolis Socraticis

tem id dici a Plutarcho, cum DemostheneS ἀι αδ M. ad finem, hunc Epicratem una cum caeteris legatis capite damnatum esse scribat ab Ath. - κάφι-

de altero Epicrate loquitur. Persicam ejus legatione vi memorat Plutarch. in Hyperide. δοξοις θ κε νωνηκεν

295쪽

ι rv. lege Tιμα ex Plutarcho & Xenophonte &Athenaeo ipso. A barba & genarum pilis eminentioribus.J Male er. go Scaliger vertit, ιακ manticam reddens, quasi αικ- legeretur quod postea in appendice ad has notas

In litera K. puto addendum drama quod vocabatnrΚυργα : hoc ex Hesychio didici in voco ουσης.J Sed legendum ibi Σκυρια : quam fabulam laudat Plutarchus in tract. quomodo dignoscendus ab adulatore sit amicus: sic dicta, ut cx Plutarcho, eo loco docemur, a Scyriis seu Scyriadibus, ut Sidonius ait, puellis, inter quas latuitAchilles, & ab Ulysse tandem deprehensus est. Vidit hoc in Appendice sua Mausiacus, qui verba sua hic uncino inclusa delcri postulat, atque horum loco adscribi: In litera E, in cujus laterculo nullam relatum essa cribe ξοπιηφόροι. Schol. chyli ad deptemtheban.

indicatur satis. Addo ego ctiam κωφοῦς fabulam scriptam esse a Sophocle, ut resert Scholiastes Nicandri in Theriacis, ubi ait in ea fabula Sophoclis referri, quemadmodum olim homines a Iove Juventatis ἀγρογαοις Poculum cum accepissent, id asino advehendum imposuere; at ille siti pressus cum ad fontem deflexi siet, quem

296쪽

IN NOTAs MAUssACL 283 quem serpens servabat, id poculum pro haurienda aqua dedit, unde serpentes senectutis exuvias quotannis

exuunt.

Pag. 186. Sophocles in fabula dicta Λαυμαῖοι.J Σο- ω Λανασιυοκ laudatur ab Hesychio in voce ωti in qua quidem voce ac in sequenti Orion, Hesychius breviatorum scelestas manus effugit, cum in reliquis vocibus foede truncatus ac mutilatus fuerit. Sophocles in Laris is laudatur etiam a Stobaeo 279, &ab Athenaeo, ut notat Casau bonus. Quare nil hic novum aD fert Maussacus, nisi loci Stephani emendationem. Προς τυς κουρους. J Lamprias in indice librorum patris sui Plutarchi recenset hunc, qui injuria temporis periit προς ους κουράς. Male hi, qui substituunt

malim, id est, ad mus Theophrasium. vel potius

nisi forte x xis. At Theophrastum in secundo, κια- ρων laudat Suidas in κυψελιδων, dc ex eo opere elegans fragmentum profert. Libros Politicorum seἰς τους κουροῦς.J i. c. de administratione rei p. quae pro temporum ratione mutatur. Sic mλιlcει - τὰς κουρους dicunt Graeci, quod Latine est Drzire Iempori. Sic Strabo lib. I 3 de Philetar

Theophr. opus intellexit Cicero lib. s de finibus his verbis: omnium fere cicitatum non Graeciae solum, sed etiam Barbariae ab Aristotele mores, instituta, disiciplinas ; a Theophraso leges etiam cognovimus. uumque uterque eorum docuisset, qualem in rep. principem esse conveniret, pluribus etiam cum scripsisset, qui esset opi, mus reip. satus, hoc amplius Theophrasus, quae essent inrep. inclinationes rerum is momenta temporum, quibus

e set moderaudum, utcunque res postularet. Dionysius N n a Halic.

297쪽

ρους βουλZωντη. Suidas in δεξιος de Theramene καλ- μιλων et ὸς τοῖς κουρους. Et Lucianus. Dio lib. 8 p. 37 . πιυς αυτους miε ψεν εχθ ροος ' ποτa lue ἄ-ηδώους φια σαος τους κωρους ηγουμενων. Graeci etiam dicunt pro codem ζος τUπηθεσiν. Sic Plutarchus in Aristidis vita sub fianem. καθολου θ Θεόφρ' in libro etπος τους καιρους ,

Pag. 18 s. Male habebant praecedentes &c. J E'orri η-φί ν dupliciter sumitur: primo, pro eo quod Latine dicitur, Fententias perrogare, ut Livius lib. 29p. 3 3O. Suetonius Aug. cap. 3 s. sic Tm . sumit Dio lib. mp. 13I, & F39. Et Attici. Plato in Gorgia p. 7 , &Thucydides, ut notavi ad textum Harpocr. & Xenoph. 6 ἀνα c. initio. Secundo pro eo quod est ratum facere, approbare. A , A'νlcmιῶ rectum est. Sic loquitur Isaeus meγ Α'απλοδωρου κλήρου, initio. Quae ad Demosthenem.J Uerba Demosth. leguntur non longe ab initio orationis contra Boeotum cie nomine. Ibi ea quare porro εων' munus quoddam fuit& onus. Schol. Aristoph. ad illa ex Acharn.

298쪽

IM NOTAs MAUssACI. 28 Sic apud nos Eleemosyna, quae publice ab omnibus exigitur civibus pro alimonia pauperum, vocari optime posset ερριν Tcles in lib. de comparatione divi

calamitatem inciderat, sponte aliquantum pecuniae erogabat erant titulo. i. ea lege, ut sibi quoque, si in calamitatem forte incideret, redderetur. Sic sumit Demosth. in epist. & Isocrates in Helena pag. I , de alii. Alter fuit onus quoddam sodalitii. Sic apud Antiochenos teste Libanio contra Florentium, ubi de

De qua etiam intellige Marcianum leg. I de Corporibus, sed permittitur tenuioribus stipem menstruam conferre, dum tantum semel in mense coeant. Junge epistolam Trajani lib. x epist. Plinii. Apud veteres olim Christianos menstrua die modicam unusquisque stipem pro arbitrio ac facultatibus suis conferebat egenis alendis, teste Tertuli. in Apolog. caP. 39, eamque intelligit Libanius. Eυνάρχης apud Artemidorum lib. I cap. I 8 est, qui eranum seu symbolam colligit, &cap. 37, & lib a cap. 38. Laertius in Diogene pag. ψo3.εξ εώνου ae οι - εἰσφερειν Chrysostomus dicit in Homil. x I ad pop. Antioch. pag. I 13, id est, ex symbolis convivari, idque proprium csse docet tenuiorum, qui sodalitia inter se contraxerant.

299쪽

286 HENR. VALESII NOTAE Pag. 186.ε, κάψας. J Imo εγλιψας legendum est. nam quinque duntaxat columnas ab Hipparcho fuisse erectas falsum est , & diserte refellit Plato in Hipparcho sub finem. Ait enim fere per omnes Atticae pagos hujusmodi columnas ab Hipparcho esse erectas, in quibus versus gnomicos inscripserat, quos ibi refert Plato, inter quos est ille: μνῆμα τό est' δι κουανων, qui legitur etiam apud Stobaeum; & alter, μνημα τι σύ I ππάρχου. μὴ φιλον ἐξα- m.

Inter Hipponactis Jambicos versus &c. J At Hippo

nax longe ante Hermiam vixit auctore Plinio lib. 36 cap. F. Hipponactis poetae aetate, quem certum est Olymp. vixisse. Diphilus autem comicus in Sappho Hipponactem ei aequalem ejusque amatorem & Anacreontem rivalem facit teste Athenaeo lib. I 3. Vixit

autem Sappho Alyattis Lydi temporibus. Eusebius Olymp. 23 Hipponactem floruisse scribit. Proclus lib. a Chrestom. Darii vixisse temporibus prodit. Παιἀνες illi sine dubio ad instar libellorum famosorum

erant.J Errat. Paeanes sunt, qui in honorem deorum componebantur: unde cum Aristoteles in honorem Hermiae paeana composuisset, venit in capitis periculum. Diogenes Laertius. Athenaeus lib. I f. Paeana tamen in honorem clarorum hominum componi solitum esse refert Proclus G ερο ιιθ. Hunc suum errorem animadvertit Mausiacus in appendice. Quod autem Harpocratio dixit , intellige Geterator. Hesychius & in Glossario veteri dicitur veterator. & leg. 36 ff. de aedilitio edicto, praecipiunt aediles, ne veterator pro novicio veneat, qualem Eutropium eunuchum describit Claudianus. Pag. I 87. Plutarch. in M. Catone Cens

rio initio de Manio Curio, cui ad focum sedenti&α

300쪽

Ammonium, Pausaniam pag. 23o, Ias Heliae. ἐκά proprie focus est, qui ab altari de ara disteri. Varro apud Servium ecloga F pag. 28, & pag. 28 . Stephanus in βωμοὶ hanc assignat differentiam, quod βωμος siit οἰυ- α Nς, structilis. ἐκαm vero σκοι , id est fossilis, seu

nil novi hic significat. De Euenis. J De Euenis ne verbulum quidem Scaliger in notis ad Eusebium dixit. Forte Lilium Gyral-cium Maussacus voluit dicere. Tamen in prima parte Chronici Eusebii pag legitur E ἐλεγείοις πιι

ἐγνωργὼ et . E,πεδοκλῆς - Παρμενι ς φυακὼ φιλοπφοι ἐγνωργἰονγ, paulo aute Socratis aetatem , sed in Latina Hieronymi versione haec omissa sunt. Fuit autem Euenus laseivi carminis poeta, ut docet Arrianus in disputationib. Epicteti lib. cap. 9. Xρυαταου ic Zuωνος

Anaximenem. Hic est Anaximenes rhetor, de quo Plutarchus in x rhetorum vitis, ubi de Demosthene. Ibi enim de Archia loquens ait, ος παρεζαλεν A'ναξιμεν τω ρη rara. Et Lucianus in dialogo, qui Herodotus seu