장음표시 사용
61쪽
eis extam eonsilio, ut principes absterrerentur quis minus homines Melasiasticos auderent in ordinem redigere, nimiasque
eorum divitiaimminuere ae melioribus usinu destinare P. IOIR. salsum esse existimat, quod Pipinum ex eonsilio atque aut ritate Papiniactum esse Regem Galliae perhibetur, ae statuit, Olos Galliae proceres, nemine extero in consilium adhibito, idi tali posteaquam sponte sua Chilperieus abiisset in monaster,um P. I 4 in fabularum censim rejicit narrationem illam de Ioanna Papisis ejusque fallitatem probat e silentio historicorum illius xsequentis saecula. Oeeasionem hule fabulae dedisse
credit muliebrem sedilitatem Papae Joannis VIu, qui vixi hi ν omeCarolla duo, an gratiam Basilii, Constantinopolitani imperatoris, non obstante generali Concilio Photium rium in isdem patriaresistem P. 93 observat, ripas, an sempos tectis, Imperatoiis imperio, sub Henrico IV Imp prim γα epita frenosmotam seque seliciter tandem subduxisse, rum imperio. imoxius sibi arrogasse investiendi piseopo ix
regnis omnibus P. rara pro sabula rejieit vulgarem narratio nem de ortu ordinis Carthusiani. P. 243 docet, RigordinibPhilippi Augusti Capellanum Historicum, primum omnium in historia sua Reai Galliae tribuere titulumChrisiani mi ipso que Galliae Rege, istunt titillum tum demum suis adseripsisse nominibus cum PapaPiusII eum dedisset titulum regiCarolo II. P. 388 Ludovicissi expedisiones eriiciatas, quas Galliae regno perniciosas fuisse judicat, hac ratione excusat, quod Rex ille succubuerit ereberrimis Paparum exhortationibus, quodque seeutus sit exempla aliorum sui aevi Principum communi quodam
ore actorum ad oppugnandas in Oriente natione, ac si cultu alienas P. 4 o dumtari a quibusdam docet, ia Philippus ester epistolam illam ad ripam sonitiesum I mi rit, cuius Meest exordium: ssati inrei tum in M. Non enim id narraria seriptoribus συγ - Addit tamen,Papami uita se erga Regem gessisse. ii ut responso dignusesset P.
sqq. enarrat excidium ordinis Temphitiorum, nee obstare is
tu, dc Regem dc Papam secisse injustissime OII p. 93 est' de puella relianens, vam m
62쪽
eant, iam ipso illo tempore, quo tantas ea res gessit, suspicatos
fuisse prudentiores, eam a Comite de Dunsis subornatam fuisse,
ut comoediam illam se auspice ageret toti Galliae salutarem. P. et i R. describit, quanta superstitio Ludovicum XI sub exitum vitae ceperit, quantamque mercedem Medico persolverit,
a quo vitam sibi prolongari posse credebat. P. 23 6 vitam mini me sanistam Papae Alexandri VI deseribit. Ac p. 293 judicat, Julium II in tota Europa bellum inflammasse, ac detestabilem sui memoriam reliquisse P. 292 liberrimo stylo exponit Francisci I virtutes xvitia. Ac p. 3I non sine indignatione d scribite in.quodam monumento indignam Regelium ilitatem, quam ripae Rex ille in Colloquio Bononiensi praestitit. Eodem loco docet,quantopere tum Rex illusus fuerit a Papa, simplicitatem Regis in commoda sita convertente P. 3r 9 sq.Caroli V Imp. chara flerem describit, iudicans, eum aptissimo ad regnandum ingenio praeditum fuisse, summa valuisse prudentia summaque vigilantia sagacem fuissed dissimulandi peritum, summum Praeterea amorem prae se tulisse erga jussit iam ac religionem, Ied revera omnia mensum esse commodis suis in ambitioni suaesiti paruisse Ejusdem Iinperatoris p. 387 notat imprudentiam,
qui Franciscum De custodia prius dimiserit, quam is implevisset onditiones sibi prae scriptas. Tomo IIIp. 28 de famosa illa Regina, Catharina Medicea. sentit, eam parum rebgionis habuisse, soli suae ambitioni intemtam P. 77 Papam Pium V quem non ita pridem Sane is imserium a Pontifice suisse, ipse meminit, scribit suisse hominem omnibus vitiis resertiam , quibus laborare solent se perstitiosi
monachi, ac rursus omni hiis carentem boni Papete virtutibus. Parisiensem illam lanienam ita describit, ut facile appareat, autorem eam toto pectore exsecrari. Imo p. I 2I dieit, omnes
Europae Principes, Papa Rege Hispaniae excepi iti detestatos esse hoc sacinus tam horrendae erudelitatis, ut simile cxem. plum nulla ne barbarissimarum quidem gentium historia habe
63쪽
Linomam, Historia discordiarum inter Bonifacium VHI P. R. s Philippum Pulchrum Galliarum Regem ortarum Editis secunda. Parisiis, apud Franeiscum Barois, retis, hinia, Plancio. Dissidia odia, qtina istatis stoiuifex euii. illa. rum a se Philippo, quem Annales Pulchriana appellant, exercuit, non sinite quenquam latent; qui vero orium copiosiuot ad veterum iniquum fidem ea descripserit, ante nostriuii Milletum inventus est nemo, ut adeo bona gratiam abomiu-hus historiariim studiosis inierit pius, quicunque ille est postum librieditor Prodiit equidem anno superioris seculi XIV quaedam hujus certaminis historia ex mulio Francisci pithet.
A eodem sere tempore Simm Vigor, Consiliarim Re ius edit actorum publicorili I eo pertinentium Sylloge operam perquam utilem Reip. litterariae navavit, quod institutum annis postri it draginta uberius&plenius exsecutus est Puteanus, Consiliarius&Bibliotlaecarius Regius brevi etiam rerum ea tempestate gestariim narratione praefixa, ut taceamus Richerii diligentiam, qui hujus contentionis historiam quinque libris scripsit. . rem majoris operis, quod animo agitabat, Hastoriae Univertntatis Parisiecta, nituri in ' Tantae rerum seribendanimorra sini deerat adhuehissortem,eumriisset solita diisentia aninium eo applicarat, quam provinciam eo lubentius ruscipiebat, quod pasum, in imis in Manuscriptis Mennianis, inveniret monumenta publica quae illos diligentissimos Viros latuerant.
ad integritatem autem se narrationis maxime pertinebant. fini etiam cales operis adjeista Tardius ad nos allatus est Iibet e Galliis, sed hoe nillil velat, nonnulla dicere de excel- erit ingenii fietu, quem argumenti dignitas di scriptoris fides diligentiaque eooemendant. Nostrum etiam officilii id Basilat, eui, ausu velimus blassa re, dipi poterat, instituta
64쪽
sUPPLEMENTA, Om. VIII. Se .lI. in prooemio dissidioni Bonifacit eum Philippo R. eum litibus, quae Ludovico XIV cum Innocentio X intercesse int, comparatione, priori parte tradi, quae sedente Bonifacio.
gesta sunt, posteriori explicari, quid sub Benedicto XI Clemente V contigerit, quem ista odia in Concilio Uiennensi ex. sinxisse satis constat. Sed lubet pressius paulo sequi Autorem,
per summa licet vestigia eundo. Bonisaeius VIII ad Pontificatum pervenit anno I 29 qui p. bus artibus, nune nihil attinet dicere, eo certo animo, ut tandem
Romani Episcopi dominatum in Reges ac Principes in tuto &aprico collocaret. Confligebant inter se bello Philippus A Edualdus, ille Galliarum, hic Angliae Rex, cui se arbitrum ingerebat o pontifex sub Aenedieli Gaetani nomine, quod ante acceptam tutam gesserat, ct privati instar, cum Bonifacium VIII Pon. cfietiti in causa ad Ecclesiam nihil pertinente respuerent Reges. Neque tamen satis ab eo celari poterat animus summis Principibus insensus decretali Epistola Clericis Laicos, promul- gata, quain exigentibus tributa de bonis Ecelesiasticis x L ventibus gravissime minabatur: quod cum ad se imprimis
pertinere crederet Philippus, istam injuriam duplici edicto, r.
de peregrinis mercatoribus intra regni fines non admittendis, & de pecunia gemmis, equis, annona, armis non exportandis ultus est, quo fiebat, ut Pontifici etiam nervi rerum gerenda. rum, qua eos ex Galliis petere solet, succiderentur. Hoc omnia iam discordiarum est initium, quae per aliquod tempus igni eulorum lassar cineri suppositorum latueriuit, donec anno sere Iubilato Igoo inflammam erumperent Laeliam se credebat Rex partim iniquo Pontificis albitrio anno I 298 27Jun. pronunciato, quo Angliae Regi alandriae Comiti manifeste favebat parii in artibus clandestinis, quibus Alberti Austriaei
in Ronianorum Regem electionem adjuvarat, cum antea Re εχ.gis Fratri Carolo Valesi ejus afligi potiundi spem dolo
malo injecisset. Qitare Rex colu lamas, quorum fortunas insigniter afflixerat Bonifacius, in suam recipiebat tutelam, Episcoporum Laudunensis Pictaviensis,quibus sacris erat interdictum, reditus, sede quasi vacante, faciebat s is, cum Λl
65쪽
berto etiam Austriaco opportuna ungebat consilia, quod tam p. 69. male habuit Pontificem, ut non modo Alberti ele monem diis Io. eret nullani, sed anno Iubilaeo Romae in illo orbis Theatro insigni impudentia Imperatorio Pontificioque habitu alte sdiebus omatus in publicum prodiret, sibique duos Petri gladibos, regiam scilicet .sieramque potestateni soli commendatos a. .essebam et Admonuerunt eum modestiae Legati a Plutino rem, quos inter prinoeps fuit Wilhelmus Negaretius, Vir illustris et prudens. In Regis sui iuribus desentandis resta, carer, cujus liberri moribus eum offenderetur Bonifacti Bernardum Episcopii m Apamiensem hominem seditiosum a legavit in Gallias, Regipiniam molestum, mox in oecitania oma in Regem spargentem, ut e re publica videretur Philippo.
turbariamin tumultuum auctorem eustodiae sui Metropolit ni, Narbonensis Archiepiseopi mandari. Hanc Regis, ut Romanae Curiae videbatur, aiadaciam, Epistola decretali non una sq. comprimere annitebatur Pontifex quas inter eminet brevis illa ted insignis anni 3or die hoe verborum initior minfacius Philippo Francorum Regi scire te volumur quiod ειθώ1 ritualibus e temporalibus nobissubes se Sed ille nihil ter ritus o prius illud edictum de pecunia non exportanda renovavit,&norimi lieonservando Retabimi Iure condidit in
curari ad illam vero breuein, cuius modo meminimias, maioris
sex citas in temporalibin nos allevi non με esse die. vocaverat Pontifex Clerum Gallieanum Romam, cui ut obviam iret Phin Ir lippus, A. 1362 Status Regni Parisios convocabat, in urinniar regiorum studiosissimi mullis legationibus literisque eum ad
Pontificem tum ad Cardinales missis Bonifarium in viam red cere annitebantur. Neque tamen impediri poterat, quo mi-36r ius magna Praelatorum, Abbatum. Theologorumque pars eosque inter Turonensis Burdegalensis Bituricensis. χω
elisis Archiepiscopi, Episcopique triginta quinque Minam ad
66쪽
id Synodum a Boni iacio in Calendas Novembres anni 3o2 indictam proficiscerentiir, qui tanae istam imprudentiam dieam an nequitiam bonomun suociuia sequestratione luebant. In pu Synodo fulmen non uniim in Regem Regiosque Ministros vibrabatur: itibus ut paria quodammodo referrentur,
Gu:helmus Noyanti iis, Sigillorum Custos, oublice Bonifacium p. 69ἰbaereseos Daudium scelerumque gravinimorum accusabat. Rex vero conditiones a Legato Pontificio Cardinale, Monacho. 72. oblitas sane iiii quas constaliter abnitebat Nicolaum de Bene I 8s itacto, Archidiaconum Coi istantiensem Coutances novo rum ulminum gerulum antequam perserre poterat, carceri inandabat, ct cum nondum quicquam proficeret, a Pontifice I9 . ad Cincilium Generale magno omnium regni ordinum xus 'versitatum consensu, anno 3O appellabat Mittebat Rex u. cogendi gratia legatos quaquaversum, Nogaret ita in vero
ad Pontificem qui hoc nuntio accepto odii irarum qii pie a o nus Anagniam, quam patriam habuit concedebat, illo in lecessu di selinina missuriis, Malia graviora captaturus consilia. Hae anteveitit Nogaretii diligentia, qui inita cum Sarra II. Columna ct civium Anagni censium praecipuis Delione copiis
nonnullis stipatus urbe in intrabat, Pontificem in sua domo ,
sidebat, mox capiebat pretiosstima sinu supelle 'ilein thesauro pontificio a milite direptis Multa in eo carcere gravia Ac indigna non in eius audiit 6 passus est, periissetque fame ustodum negligentia, nisi post tridui jejunium, tris sa .ris do necessitate imperatum, paupercula mulier panem is quatuor ova tabtulisset, quibus eo libentius vesceb.itur, quod veneni suspicione carebant. Conclamatum videbatur de Bonifa 226. HO. cum populus Anagniensis, more vulgi aura magis mutabilis misericordia civis sui eiusdemque lumini pastoris correptus subito globum saceret, in milites Nogaret itin C himnae irrueret, haesis, qui ass stere volebant reliquis sugatis. Pontificem carcere liberarent felicem si se ipse gravissimis 1uieroris vinculis liberare potuisset Sed ita occupaverat ani 23 mum superbissimum dedeeoris tanti imago, ut tristitia paulatim indurorem versa, in se ipsum saevire inciperet. α paulo
67쪽
post in ista mentis alienatione . Uo Iroctobris dimirium supremum canalia morte, seeundum vetos vaticinium, postquam in summo sacrarum dignitatum culmine, Mod mlpinis actibus obtinuerat, leonina serocia esset versatus.1 .i Succedebat Bonifacio VIII Benedictus M. qui ante misi stas epistolis Regem adorius est, quam perhonorifica legatione, ad primum factae electionis nuntium deereta, summos honores ei posset gratulari, nee dubitandum est, novum Papam in plurimis mitiora consilia amplexum fuisse si per prae, maturam lUOrtem, qua anno No qui extinctus est, id ei li-;i cuiliat. Carctitiales novi Pontilicis e reaiuli aut a Perusi eob Iedli in unuin, antinis inter se distidehant Itali Bonifaetime. muriae avebant, quam Volebat damnatam Hiilippus Rex Galblicani Columnarum ausam amplembantur, α Philippi raries sequebantur utrique de amico sibi Pontifice aeriter. adeoque Massum laborabant. Novemmensis capta eleremue erantelaps, uitandem in has leges eonsensere hau tres Gallicano Clem Pontificatus Candidatos non inarent, Galli ex his tribus unum eligerent. Erat interho nominatos Ber. trandus, Archiepiscopus Burdis lanci, Regi Philippo infensi
smus, Bonisaeis olim amiciminus, in quem Italoriam lavor eo nomine prae reliquis inclinabant. Et eommodum Cardinali
Praten si Philippi Regis studiosissimo, venit in mentem suadeo resuo Principi, ut rem, quam Vlcae ne vix quidem inpedire posset se uti heneficium faceret. Obsecutus est Rex Cardinali, o per internuntios Burdegalensi tiaram obtulit is qui rem inissperatam eo laetiore ammo accepit. 'coeptae etiam condi-
tiones I Regem in causa Bonifacii lacris interdictis notatum, ampliori formula eronuntiaret liberum 2 idem omnibus,t..ue sngulis Regi subjectis, Minifris, sociis,'inprimis C hunnensibiis contingeret, 3 decimas Rui in quinquenisium eo cederet, memoriam Bonitieii aboleret, Cardinales Colmmnas in integrum restitueret. Sexto loco id siceret, quod Rex suo loe ae tempore esset ipsi indicaturus, Carolouempe vale. , Regi Fratri, ut possea apparuit, Romanum Imperium conciliaret. Hae pam iuramento frivata sint quo si ordi,
68쪽
aris Galliis Regis sui mulini Berinvidum Archiepiscopum Annium elegerunt Politiscem, Baiis, qui antiqua illa odiammouit novi ies ista ignorabant, omnium maxime plau- - uitiis stetit promissis Clemem v, quo nomine nune mmii --, si eaput quartum sextum Noluit. ut p. 27 d. rotarior prius immis, mortuo Alberto Austriam se
minoriam vires in una gente jungi Gallorum opibus, ct eum tempestive didicisset, sexto loco hoc a se petendum esse dumi Parisiis de isto negotio deliberabant sestinata Henrici Lucem -giti ad id fastigium commendatione tantam spem Regis
fratri eripuit. Nec minus intererat Clemetuis, Bonifaciuin post ' mortem non damnari quatin is ea quae cum lyhilippo egetat, ipse inprobasset. Causa haec coran Cleniente magni partita iustudiis asta est Nogaretioin Gallis aeculatilibus, Gaetanici caliis Italis strenue defendentibus; sibi tandem rei aebitiluin committi petiit Pontifex, quo facto Nogaretio aliisque e Gallis Magniae gestorum fecit gratiam, Bonifaesi vero memoriam ab omni haeres sauialterius criminis nota liberam promulei
quod 3 Regi Philippo in concilio Viennensi anno isi si
persuasit. iii ante eum duo notulis Catalauni inissa panegyriami orentiam sonities duello, si ita liberet Gallis, pro. titulos direrent. In Concilio Bonifacii damnandi causa co vocato de aliis retias puta de extinguendis Templariis, da Terra saneta recuperanda de moribus emendandis , nulli qne Heresibus actum est mor3I α Clemens α Plutinus Rex ad plures abierunt.
DE VITA FRANCISCI DE HARLAI, Rin
Parisiis, typis Simonis Langlois, Πλε ina, Alph. aptas. 3.
69쪽
Novam Franciae historiam, a celeberrimo Ludovico te Geli. die conscriptam in Aelis nostris A. I 2 pag. 9 enarra vimus. Iam vitam Francisci Harlaei, ab ipso compi sitam , praeterire nefas Diret: praesertim cum saeculo superiore varias in illeatro Galliae personas strenite satis sustinuerit Har laeui varia quoque operi huic passim inspergantur, lectu non minus jucunda , quam ad historiam ecclesiasticam ct litterariam praecedentis saeculi penitius inspiciendam, scitu necessaria. In prae satione quidem Autor beneficia ab Harlaeo in se collata praedicans, nihil se unquam in hoc commentario suci in
ipsum amori dedisse veritati nihil detraxisse, nilii addidisse
affirmat ex ipso tamen opere evidenter apparet, Hariati virtutes saepius ab ipso plus iusso esse elatas; vitia vere levissimo asumbrata penicillo nonnulla, quae ab aliis perstringuntur, consur Weismani L Introd. in memorab eccles hist sabr. N. T. pari poster. p. lo2, alto praetermissa silentio atque hac ratione illic addendo hic detrahendo veritati, non tam veritatis, quam amoris rationem habitam esse. Sed nostrum nune est. ea, quae iii hi es apere continentur, qua decet fide ae dexteritate explanei e ct aequo aere in theologi earum peritote flori iudiei relli'. , pri inuin ea quae ad Harlaeum ipsum, tum, quae ad alios resque ecclesiasticasin litterarias spe fiant, breviter
Gentis Harlaeae, ex comitatu Burgundiae, in cujus oppido sui principatum tenuit oriundae, princeps fuit Ioannes de Hartii, Parisiis vigilum prae se fluς, A. I 6i, cujus filius natuminor Ludovicus novem suscepit filios, ex quibus tres tantum patres distinetae exstiterunt familiae. Ex Christophoro enim Toparchade Reaunioni, Hari aer Bellomonitiis Celii ex Roberto Barone de Sancis Montglas, artaei Sancti mont-
glasici ex Ludovico Domino de Coinde Champvalli Hartaei. Cesi de Chanual Ionii orti sunt. Ex hac Chanvalloniorum familia natus est Franciscus de Harui, Parisiis 3629 d. I 4 Aug. patre Aehille, Marchione de Breva ct de Chanvallon matre
de ita vi nudetar de Persan. Fratrem habuit unicum, regiorum exercituum pr areschallum, d sorores quatuor, vi-Di tiro b Coral
70쪽
. Qiasticae addictas Riteritu namnituerarium stulto de. Hat , Anmiles conielii Geui insessicum sermonem trans tulit, si ininus eleganter, iudice tore nostro, salieni apposita .ad ipsus C. Taciti mentem a satidicis, filio liuie natumiba apor endi decora asseverantibus incensus, quantam potuit maximam in sermando filioli sui ingenio eost Vitindustriam. Ad magna ergo subeunda conamina ipsum pra
paraturu' anno aetatis in luduni Parisiensem Navarraeum mi- iit, orianibus illis, quae in puerilem aetatem cadunt, studiis solister imbuetidum ab arte tamen poetica, quam Ovidius jam studiunt dixit inutile, mim ipse Maeonides nullas Opes relique rit, eum ad hoc studiorum gelius alioquin propentum, gravi ter revocavit cΠm te aIulo aetatis 4 Philosophorum scholas adiret rellistis physica reconditioris qua delectabatur, late
O, d do hinam moralem. xad illas maxime disciplinae, jus partes, quibus ad res gerendas animus instituitur, te apsti te jussit. In hisce itaque stidiis probe versatus Hariotiumser Politicorum Aristotelis partem aliquam in Gallicum; vertit sermonem quos juveniles labores postea, Archiepiseopus Parisiensis saetus Vuleano iradidit: dc disputationem, blieam de universa philosophia tanto cum applausu habu ut Cardinalis Richelius, Chanvalloniis licet non sitis aequus. adolescentem videre dc alloqui desideraverit; quem eum docte reverenter Wingeniose ad singulas quaestiones respondente iri audisset, si ligulari aliquando et leti Gallicanae ct Re
gno ori an enti fole pril dixit Priennio posse in litterarum saecatioru in studiis contum to publicum eruditionis theolo
gicae specimen editurus ad exemplum patiui sui, Archiepiseopi'olli agensis, qui in sit nili aetate advertit B. luin disputaverat, Ian senium omnium primus adortus es, Augustinum sibi, non Iansenio, savere, ex ipsus Augustini verbis probatoriis. Quo facto patruo iam laudato emente re primar, i Sol nae viris Regina Amiae Austriacae sceptra tuin ube naiitis, assensum impetrantibus, Abbas stineticetas vulgo Iu declarati amen admodum angusta usus est, Maior edituum paris a patruo retenta iis verodotiis opib