장음표시 사용
191쪽
. 277 Secunda Temporis Periodus. 1 37. . 278
studiosus est S. Hieronati notando eptuaginta , m n lite ab Hebraeo dissimi iunt. Haec Salianus. Hibus adde neque nota illas. Hieron. diuersitatem illa qua de coruo dicitur apud Sept. Geri. vers. s. non es reuersus donec&o apud Hebri autem, exiuit exiens
A D V. Respondetur, discrepantiis illas
numerorum , mori magis excludere veritatem historia , suae exilientias personarum, quam reliquas, quae visae sum in utraque Pe riodo . Siquidem facit, is est longe reperiti corruptionem in numeris sinoru, quam in narratione rerum gestarum Vt autem aliquid dicatur in singulari de concordantia MA , icin illi, siue nescio quis alius hoc praesump-
sciit Me. Ita Eugub. de ex parte Caiet. item - ue Ialiscit. Di te do ec irat . in Gen. Sixtusscneni. lib. s. annot. 88. Genebr. 8 Luci d. supra. Ita ex parte Funccius , Ic denique omnes reliqui sectarii superius inc morati.
multis argui iis. Sed quoniam eorum 'maxima pars, a que facit contra S. L. cam: M lmelius adducetur sub Σ. sententi. i. per nio -
dum obiectionum isto merea ut nunc aue
i atur solium, siquid prae sum habetur conica septuaginta : notetur a fgumentum, Vel Ate Ci potius diuinatio quam habet nouus se ia-rtu, Capellus. Is eid, inquit de illo Salianus discrepantia numerocita illorum, imprimis num . . pro caluiniana modestia, non erubes- constat ex dictis praecedenti Petiodo , icio. cit dicere istum Cainan.a Septuaginta fuisse annos qui superfluunt in singulis generationibus ciserescindetos, tanquam additos ab illo scriptore qui primus transsitionern scptuaginta describeri asiis cepit E Bibliotheca Ptolomaei. Atque ita ubi dicitur Arphaxad xisse is .annos, & scnuisse Cainan , & ubi Cainaniso. Ecgenuisse Sale, intelligendos esse solium is . M ao. Deinde vero , ubi in
Facit I. Id quo is mox respondet ipsemet Caietantis: non esse credib. viros tum sapientes , tum initim pios, aliquid de suo dui inae Scripturae ausos affingere, connivente Eleazaro summo Pontifice a quo mimi cieran &cis: dissim ullantibus Synagogae Doctoi
Vuls Hebr. Chald.MB. Hieron. licitur A bus,quotum ei Hudicio atque suist Gi llo. pliaxad genuisse Sale exponi posse non ama, ised virtute nimirum , clura genuit Cainan lpatrem Sale; sicut cum dicitur Matth. r. vers l8. Ioram autem genuit , ςx libris 4. Reg. a cap. 3 & 2. Par. acap. 2i .constat ex - ponendum esse virtute Per Ochoetiam, Ioas,
Amasiam. Insuper, cum in iisdem Editio- inibus dicitur Arpi laxad vixisse o3. postquagenuit Sale: exponi posse postquam senuit
eum per Cainan Rur,iis: cum in translatione Sept. idem Arphaxad dicitur vixisse a 3o postquam genuit Cainanii illis merito com - 1 prehendi 3 o. quibus Cainan g nuit Sale: dein numero illo rotundo ioo. rc te conticia retrahi lationem illam cum vulg. M aliis, sicut recte conuenit in reliquis annis i. Petiodi, quibus dixerunt Patres aut superuixissi e , t saltem totaliter vixisse. Denique , cum in
Vulg. Malii idem Arphaxad dicitur vixisse postquam genuit sale 'o, M sept. 3oo. ltantum, trastationciri illam deficere quidem illis 3 annis a Vulg. Edesiis: sed hoo non mi rum probata uanitatio. ibus verbis Caietam addi potest, credibile potius esse, cum idem habeatur in Evangelio , Deum M min- quam permissurum sui se, si error esset , ne Euangelio suo Oiscere Nam neque id quic-
quam valet et ad confirmandum Elian ge- lium S. Lucae: cum sic error errorem sulciret; potitis multum ei no rct: cum conuictionem aut suspicionem de errore illi inui teret. Vnde,
FACIT II. Quod S. Lucas eundem Cainan habet in genealogia Saluatoris. Atqui si error in hoc fuisset: S. Lucas eum tali loco non inseruisset. Quod si dicatur errorem egi: in ipson et S. Luca: ostendetiar mox hoc nonnis erronee dici posse. Nam alterutrum necesse est : vel Cainan illum ex Eua: - geldi Lxicae desumptum esse , M insertum ltramlationi Septuaginta: vel quod probabi- li lius est, ii seruis ostendetur ex translatio- li ne Septuaginta desum tum esse, M insertuml Euangelio S. Lucae. In utroque enim librorum magis videri debere, quam quod ab eis P suisse gratis Nabisque causa apposita in , non
defecerit in quibusdam stactis sub i. Perlodo. Idem dicendum de reliquis discrepantos. .
III. MODUS. Dicit, septu aginta Interprctes ita quidem scripsire: sed in hoc
fratrem ei rorem coni misisse. . ita ex parte Massaeus, qui postquam dixit: aut ergo Libratiorum iniquitas eorum trans lationi hoc nomen inseruit: addit: aut certe. nini' inconstanter egerunt, ut quod paulo ante i ixta veritatem transtuleriant, tam citos mendaci ais emone subuerterint. Sive au- est rationabile credere. Vtrouisu tem modo, errorem in hoc confingere, non modo
non est rationabile, sed prordis ncque pium. Vnde Massaeus supra. pro Septuaginta, inquit, laborant, Euangelium proserunt, re- lstimonium certe credibile nimis,& insolubi l Q,ut existimant, argumentum. En, inquiunt, B. Lucra plenus Spiritu , Vulgatam Editionem Septuaginta comprosans, ait,e-i fuit sale, ouisuit cainan, qui fuit xad. Nunquid errauit iste Quis hoc vel cogitare non timeat Econtrario veritatis He-
192쪽
braleae defensorcs, mistas in medium responsiones opponunt: nescio tamen an siccit prudenti, sic etiam contentioso Lectori l. tis facillit. Sic ille. Qui sane isi hac lii xiiione, sicut supra monuimus, valde anceps est 5c dubius. Denique peter. num. I79. Propter aut hesitatem, inquit'. Luci ut secutus est Septuaginta Interpr. eos lil Graecos in quibus fisit generatioCainan, integros atque anc brruptos: cos autem qui generationem Cainan non habitone, vitiatos A mendosos suisse existimare oportet.
nationem Capelli, Respondet sic Salianus. Impostores ergo suerunt ei lux ma illi seniores,de quibustam honorifice omnes SI cti Patres locuti sun . Sed obstarat iterum os isti sectario, S. Aug. lib. I . Ciu. cap. 23.
Merito, inquit, cretantur Septuaginta Interpretes accepi Depropheticum Spiratum, ut si iratae eiu4 M.thoruare muto ent , aliter. uim friptum erat quos interpretabantar ,
neque hoc diuinitus esse dictum dubitaretur. ἔic ougustinus ore veridico dc Plan Eorthodo xo, id est, modesto dc venerandae antiquitatis oblei uantissimo. Haec Salianus. Vide su-siora quae de illis habet S. Aug. supra s. s.
I. MODVS dicit S. Lucam non ita serip Iissei sed hoc irrepsisse in Evangelium eius
Ita videri potest ex parte Massaeus supra, dicens. Imprimi, ' b dubium videri potest,
utrumne Beatus Lucas ita scripserit Z Quis enim audeat assirmare, quod probari noti potest 'Sic ille. Cum autem, de Sept. dixerit ex parte superius, aut Librariorum iniquitas
eorum trauationi hoc nome in ruit: quam uis apud eos non solum inomen , sed& anni generationis ac vitae fustius habeantur: uti que credibile est eum idem, ex parte saltem, de S Luca cogitasse.
Facu I. Id quod habet Perennum. ir'. c-rain, inquit, neque hac aetate ullus es,liberi . Lucae, qui in senealogii. Saluatoris non lubeat generationem Cainan nec legi suisse via quana liquem qui diceret veta se . ves ab aliis, visui vel se codicem ullum B Lucae qui tali generatione carereti Haec ille. Signum nempe eis cacissimum, gener tionem illam non fuisse insertam a Librari s. Vnde& paulo post vocat coniecturam itum, leuissimam,
FACIT II. Qubd hoc modo a litur
Euangelium S. Lucae, manifestae falsitatis: quod est contri inuiolatam sacrarum Scripturarum authoritate ian. Neq; verbi atisfiet dicendo , salsitatem eiusmodi esse tantummodo materialepi t. possieque ab Ecclesia ex
Ai purgiri Nam hactenui Ecclesian l uit eximimbin codicibus omnibus qua com- .l muniter in ea leguntur retinuit ι hinc meril tissime concluditur, quod neque illam Pur- l gand. am iudicaait.
I FACIT IM. Id quod stabili uti est de
i septuaginta lusti pretibus. N. a posito quod
illi renciatio: e .m hanc vere scripserint ini tranuationa tua: omnino co sequens eli S. Lucam assumpsi illa illam ex eiusna Oditi olla tione. Si itidem ranstino illa erat Ecclesiae vittatiori imo sola sere vera ex s. Aug. thou. . 3. Probabitur imc plenius insta.
l l l . MODUS, dicit si iliter s. Lucami non ita scripsisse: sed sainan illum insertum iiii se in Evangelium eius, deindustria non quidem ab ipi omet 6. Luca : sed vel ab alii quo nescio quo vel certe a Graecis, ex tionc aliqua, nimirum ne Euangeli ulla S. Lucae
vide: et ut ab ise translationu discrepare. Ita ex parte illi quos nutine iacito supra reserebat Pererius, dicens, id insertum suisse ab aliquo nescio quo: dc illide qui us Aniellus, alii, inquit, sentiunt,locum S. Lucae, I ab aliquo fuisse corruptum, qui ipsius S. Luc cae Euangelio cum loco Gen. ii. in Sept. In-l terpretum Editione collato, cum depreheni disset generatione Cainan in Christi genea lotia deficere, arbitratus id nonnisi scripto - . ris oscitantia contigisse, proindeque operoi pretium fore illam restituere, protinus cinal Euagelio S. Lucae addidit. Item, ex parie,sed expressu is , Maisaeus , addens. Qui autem' non videat potuisse contingere , ut non abi ipso S I hica sed ab alii Graecis post mor-l tem eius insertum ut, si viderint Euangelium V a sui, Biblii, discrepare 3 Quod fieri non debuisse constabat, in eo maxime loco,ubi ge-l nerationis Loes serigebatur. Vbi facillime
putari potuit, non voluntatem, sed inadi με tentiam astuisse scriptoris. Sic ille. t Coris ii MAτ Maisaeus iubiles. Quem- consimit admodum hodie quoque mi ita legimus in scripturis, authores nescierunt. lea patiai sim vel addita, vel mutata sunt postea. Min- ista longius. Sicut timc permittit Spiritus ' .l sanctus sanci m Ecclesiam in imiterio in ubi ta lesere', quae Isalna ista non scripsit. Haec ξ l Massaeus. .
Facit I. bd , t stion et Peroius contra pri- lmos, hoc illi 'on probant. Vnde etiam dicit lTo tellus, Sed hoc gratis asseritur.
FACIT II. Quod , ut etiam monent ibidem Perei ius de To intellus, nullus exti trivlla aetate liber S. Lucae, in quo generati illi
inon sxtaret. Quare addit Tornienus, cum c -
conuerso videamus omnes probatos qLu- cae codices, M qui communiter in Ecclesia leguntur, ponere ginerationem Cainan:
193쪽
181 Secunda Temporis P eriodus. J7. 282.
profecto non tam facile ab se recedere de- Al gere potuit, authenticam esse non dubita
t , & grandis aut horitatis habebamur inret salsitatis Eliangeliuili S. Lucae, ac transsa nimii do Nur a super discrepantia veritatistionem Interpretum Septuaginta: quod ta-Hcbraicae quaeibo erat. Un putabam homi-men ne audire debent aures piae. nes aliter in sontibus sapere, quam in rivis
FACIT IV. Qubd stabili tuni est Sep
Sinipliciter credebant semionc in Hebrai tuaginta Interpretes ita scripsisse. Vnde con- cum in Graecas voces fuisse mutatum. Nec sequens est S. Lucam id ab eis desumpsisse. cui liam tunc curae sitit discutere, cum de ve-
FACIT V. Qi bd si Graeci hanc generitate non dubitaretur. Scd nec Apostolide rationem addiderunt Euangelio S. Lucae, nebuerunt istiusmodi rc bus occupari ; quia ne videretur discrepare a Bibliis suis: mirum cur cesse habebant opportunE Sc importune prς non eadem ratione addiderunt illam aliis BiBdicationi creteilis gratiae , de gentium con-bliis, aut Bibliorum locis , ubi viderunt ip- uertioni insistere,&nrouidere bona, non sun defuisse. lium corani Deo, sed etiam coram homini
AD CONFiRMA Tior: LM Massaei. biis. Quae autem aedificatio audienti lim ii sta
IRespondetur, eam aliquid salii, ne dicamustini in exordio nascentis Ecclesiae, Vulcatam non pii continere. Nam nihil hodie aut Vs Editionem sintelligit septuaginta repro- uuam,habitum est in Scripturis iactas, dum-bailent 'Dii simulaucrum potius, & dimis modo correctum, vel non improbatum ab runt eam cise quod erat: ne quod ostendicu Ecclesia, intellige) quod author es diuinoslum praebcrent infirmis ne scisma confice- non habeat, sue Septuag. Interpretes, siuerent inter neophilos . ne suae gentis interpze- alios, ut sus is docebat S. Aug. I s.ctu. 23. tes suggillare viderentur. Sicut Ec quasdam
III. M O D V S dicit S. Lucam ita qui-
legis cercinonias iam tunc mortuas . Obser-dem scripsisse, de in hocertorum csse, a Sep-uabant,ut cum quodam honore, iuxta Auri uaginta Interpretibus prosectum: ab eo ta-
ducerent ad sepulchriam . itaque, A. Lucasmen S. Luom immunem 5c excipiendum valde rationabiliter fecit, qui tenuit quod ha esse, quia id scripserit non ex sua sementia, bebat. Posuit absque suspicione, quod in vut sed prout reperit in Interpretibus Septua-gatis per orbem reperit exemplaribus. Haec
ille. Post quae soluit quandam obiectionem Ita Eugubin. Sc Sixtus senens supra. rx
his verbis. . parte Caici. in 3. S. Lucae , Iansen. Genebr. Ad illud autem quod opponunt, Spiritum Aliiq; nonnulli apud Nactantum lib. quem sanctiam nin permisisse Euangelistam situm inscripsit de Scripturae sacri medulla, seu Ar errare, de ponere nomen illud, sit non fuisset. canorum Christi, nitentes excusare S. I u. Dicendiim, quod non permisit errare: sed cani, ερ dicentes, ipsum sequi voluisse Sept. permisit authenticam illo rcmpore Scriptu- Interpretum translationem: quae tunc tem Dram sequi. Sicut nunc permittit Sancta E poris ubique admodum vulgata M recepta clesiam in psalterio nonnulla lcgere , qua erat: veritum, ne si contra communem opi-Pialmista non sciis sit. Hactenus Masi auo. nionem omnium, ipse a praedicta interpre- Similia Genebrardus, dicens, B Lucanitatione recessisset minus quae scribebat, a poloqui potuit se, non eae sua, sed ex aliorum pulis reciperentui. Ita & fuse Massaeus, am- aut vulsi sententia Neque enim nouum est,pliora quaedam habcias. siecnon similia in ait ille, Scripturae, loqui ex aliorum sensu, Mnac materia quae S. Hieronymus in alia. Is
opinione non rei velicate ex Aug. lib. 2.con-
nempe Massaeus in postquam dixit: sed esto ita epist Parmen. B. Lucas ita voluit, ita scripsit etiam sic libe-CoNriRMA Ri potest r. a simili. Nam
re possumus dicere, M ibi nullum fuisse Cais. Hieron. in Tradit. Hebr. G cn. tractans
nan secundum historiae vcritatem: SI tamen dissicultatem superillis verbis cap. 6. vers. sanctum Lucam, bene dc optime posuisse,r . Omnes animae domus Iacob ,
Cor riRMAT i. Quibusdam rationi men Septuag. Interpr. dc B. Stephan. Act. 7.
bus, quas sic explicat. Ouod autem, inquit. vers. t . dicunt fuisse 7s: inter rationes bnomen illud in Euan elio recte positum sit quas B. Lucas Act. 7. secutus fuerit trantia. quamuis iamcn persona nunquam sui t) extionem Septu g. non autem Hebraeum, hanc historia B. Lucae discimus. Ipse enim Antio- reddit,ex opinione, non quide sua, sed aliochenus, natione Syrus, Apostolorum disci-rum: quod B. Lucas, ut qui proselitus esset,
pulus, post ascensionem Domini vocatu ad nec Hebraice, sed Graece tantium domas, ii deiii: Graecae linguae peritus, Hebraeas lite- Graecam Scripturam suisset secutus. Praeteras nunquam didicerat. Potio Graecam Edi rea, idem S. Hicron. ex sua iam sententia lotionem, quae Septuaginta dicebatur, notissiquens haec ait. Quod sit ἡ contrario nobis oppο-mam habens,quam 5 ante baptisma saepe leuatur, quod in concione Stephani ad populum,
194쪽
183 Isag. Chron olog. Lib. l. 9, 37. 2 q
est iu solorum , dicuntur 7 . vii me intra se in aes tum , facilis excus uioi Non enim destuit Sara lus Lucas Pius siri I ριον hi seriae intentes τοluisen i Iudemit i i is, scis berecontrariam aliiquod Scripturae Sept tu ginta , quae iam 'uerat diuulgata :l irisorum author rasito tempore maior erat, v Iucae, qui ignotus, vitis , nec ma im
nationibus auebatur. Hoc aut generaliter ob
struantum , quoi bicumque Sanesi poseoli, aut μοι tolici viri , tuo uuntur at populos, iis plerumque te limoniis abutantur id est, ab authoribus vel exemplaribus desuinptis, tant ar)quae iam serant ingentibus diuti rata. Haec S. Hieronymus. Cuius sciat etiam valde probi bilem in illa materia de 7o.animabus, cera, i et Irire ius, ad cap. 4s. Gen. vers. 27. scibitum. 22. seu pag. 9 9 o. col. r. poli init.
Facit, id quod habet Torniellus supra, nempe an. I 69 . vitiose notat. 126 .num. 2.post
init. sed haec excusatio, inquit, non placet. Quoniam neque ad fulciendam Sepulas.Interpretum vertionem i, neque ob metum ne Et tangelium suum miniis probaretur; neque
ulla alia de causa , scribere debuisset rem, quam ipse diuino asstatus spiritu, sciret esse a iveritate alienam. Haec ille Pressius Gordon. cap. s. ad Period. a. num. s. Quasi vero, in uit, Euangelista& indubitat iis assertor veritatis,pluris secerit quod in opinionibus hominum tunc fuit , ut illis faceret, quam quod verum erat. Denique optime Bed' praefat in Acta Apost. dicit b. Lucam Spiritu sancto culamum regente, nullatenus salsum scribere potuisse. Adde, maxime vero in re adeo gra- lux, qualis est genealogia Saluatoris . l
Mail m,Respondetur, eam multa continere,
profecto partim examinate dicta. Nam im-l primis, qui scitur,nium S. Lucas Hebraeas li- teras non didicerat Et nonne potius in Pen- il tecoste, aut circa illam , genera linguatum si-li cui alii, vel cum eis, acceperat ' Deinde, esto Hebr as literas non didicisset , min quid propterea veritatem ex diuina reuelatione non didicerat Vnde coriuunt reliqua quae pro libito Massae ux ibi cogitat. Nam potuerunt qiii .lem Apostoli&Euangelistae ab hu-itisinodi disceptitionibus abstinere: nulla tamen de causa debuerunt mendacium inue lier in Scripturas noui testamenti, quantumcunque dicatur,no ex propria, sed aliena sententia, saltem nulla res illius facta indicatione. Neque etsi par ratio de quibusdam ceremoniis, quae tanquam rςs moralcs pos- lsunt pro diuerso rerum statu de assumi, Minutam, dc ctiam prorsus aboleti. At Scripturas sacras mendacium continere, nulla de causipotest honestari, vel legitimum fieri: undet Spiritus sanctu, non debuit hoc permittere. Quae autem ttuntur in psalmis, Guil missa
non coii scripta, potiterunt inanare ab eo
i dem uiritu sincio alia liccet via: sed menda- cia continere, non cii ratio par. Quod sit qua loque Scriptura loquitur, aliorum sensu l& opinione, non rei veritate; ut vult Cenc-lbrardus,Vtique hoc patet aliquo modo legitimo: nimii ina,vel ex eadem mei Scriptiua; vel ex Ecclesic interpretatione vel cx rci im possibilitate , vel denique ex aliqua aut horitate idonea. At hoc loco nihil prorsus
ADII. Respondetur, neque in exemplis illis rem esse similem Nam esto, B Stephantis & B. Lucas sectiti suetini translationem Septuaginta in illis locis, quacunque de causa, id est, siue quia nescierint litteras Hebraeas, siue quia translatio illa erat usitatior: attamen virobique veritas inerat mullibi vero mendacium. Iiqii idem 5 uno sensu cram ignium zo. antimae, iuxta personas num cratas a textu Hebraeo: A altero sensu crant 7s. iuxta personas numeratas a trailatione Septuaginta per expreissa nomina: prout sustus ostendetur infra. ρ. 3'. sciat. 2. in Responc- ad Obicct. . Interim sit suetit consulere ipsumet verba editionum illarum. Hi autem nihil quicquam tale; nam in hac sciuentia contenditur, apud Septiraginta mendacium i contineri: ipsumque inuectum suisse in Eua- gelium S. Lucae : etiam vero ab ipso met S. Luca prudente& sciente: quod sane horrere debetit aures pia.
l eam ita quidem scripsisse: non tamen quasit Cainan & Sale fuerint duo distin iii homi nes : sed quia unus idemque Sale filii bino, minis, eique duo illa nomina, Cainan, de Sa
Ita Luci d. lib. 1. de Emend. Temp. Her mannus Contractus in Chronicis, Nauci rus in Genes Mali . Quamuis diuersi sint in cxpositione illiu loci. Nam Luci d. Hc
mania. M Naucler. volunt mendum esse ini illis verbis S. Lucae, Qui bit Sale,rui uit Cainan, Sci Vcndiim . Qui fuit Sale, qui Cail nin , id est , qui Sale luit alio etiam nomine
vocatus Cainan. 1li alitem absque mendo: sic exponunt, Qui fuit Sale, tui uit Cainan, id est , qui sale, it etiam appellatus Cainan.
Tacit, α quidem contra I. expositionem I. id quod habet Torniellus ibidem , ubi postquam dixit, Quae correctio , vel potitus corruptio , nullatentus est admittenda. ba subiungit. Quia nullus codex, nec Graecus, nec La pus, sic habet. Venim, haec obiectio, ii sola esset, videri posset alicui parum ossic re. Nam quoad Graecum,non liabetur in eo verbqm siti sed habet sic, v. Et quamuis haberctur : possem rei
195쪽
18s Secunda Temporis Periodus. . 37. 286
pondere auda ores illi, significationem ttini articuli graeci ra, tum verbi uir, ii illo loco variari: nec habete telationem geniti Ad appellati. ad nomen sequens. Nihilominus valet obiectio , t ac ex parte, quod a uiliores illi hoc modo mendum admittunt m Vulgata.
FACIT II. Qiiod improbabile sit,
. Lucam voluisse hinc soli Caina: ια null: alteri, duo nomina celebrare: adeoque signiticationem articuli graeci vel verbi uir ibi subintellecti, variare: sicque genealogiae seriem, coxitque uno eodem lucrenore cominuatam illo loco disturbare.
FACIT III. Id quod addit Torniellus, quia Septuaginta Interpretes manifeste tribuunt unicuique, sale scilicet, de Cainan, distinctos annos. Explica tu distinctas generationes . distinctosque annos , tium quibu
senueriant, tum quos vixerunt.
Contra 2. expositionem Facit similiter I quod improbabile iit omnino, S. Lucam vo-i luisse huic soli Cainan duo nomina celebra i re : adeoque pro hoc solo significationem tum articuli graeci , tuiti verbi fuit ibi sub intellecti sicque genealogiae seriem eouique uno eodemque te'. ore continuatam,illo loco disturbare. FACIT II. Qubd Sept. interpretes tribuunt unicuique distinctas generationes, distinctosque annos, tum quibus genuerunt tum idibus vixerunt. Friuolae sunt igitur inpositiones illae.
LIS. Dicit, Cainan illum vere quidem cxtitissemon tamen esse reccnsendum in sene rationum serie: quia non saetit fi liis Arpi Q. vad, sed frater, nec patet Sale naturalis, sed
Ita Nactantus loco supra notato sub ue. Modo praecedentis sententiae, dicens, Sale potuisse filii inique . tum ipsius Cainan, tum ipsius Arphaxad, illius, scilicet Cainan , secundum legem, huius scilicet Arphaxad, sociandum naturam. Quam sententiam dei larans . aduertit .etiani si lex de patre legali, no . lnisii temporibus Moysis promulgata sit, lDeut. 2 . vers. s. longe tamen ame , reipsai fuisse in usu. Vnde Gen. 38. vers. g. dc sunt o li Her primogenito Iudae sine liberis , iussum l si ii se Onan fratrem eius ingredi ad relictam ll ab ipso Her, ut semen statri defuncto sulci. li taret. Ita ergo contigisse incauu propol, o lj vii Naciamus: nimirum, destincto Cainan il sine liberis, Arphaxad staticin eius. relicta lipsius Cainan, semitis: Sale. Sic lite proprie
derigo. ose dici in Gen. i. Arphaxad genuiste Salc, improprie 'orem apud S. Lucam Sale fuisse filium Cainan Iti criam censeri potest lScaliger, in Chronico Eusebi j a sc vici tradito in quo miramim, pag. 9. init. sui tulit Euseia lbii verba, quibus allirmatur Cainan genuin lx t se sale, dereliquit ea sollina, quibus dicit ut Arphaxad gemui se Cainan: hoc iii Odo rsonam quidem Cainan relinqvcns, tollens
Sus Hac Sententia reduci potest noua quaedam opinio , n nihil huic similis, quam in lucem emisit nouissime Iacobus Ausoleus , in libello cui titulus, Melchisedech. impressi. Paris. ita 8.) aimois r. apag. is a. ubi postquam distinctionem quan dam fecit genealogiae petibnalis,N scia lo id giae temporalis siue chio nologicae, lic cxpo nil dissicultatem lianc, ut genealogia quam ii adit S. Lucas in illo Cainan, vel etiam inrcliquis, sit pure personalis: Aptopterea non debuerit S. Lucas praeterni ilicie hi inc Cai- l. nan, qui erat illius Arphaxad aeque ac ipse Sale, socerque eius dein Sale,id est,apud hune lauctorem,qui Cainan) dux cr. at uxorem Sa lle, priusquam ducere: eam ipse sale, ex e uegigneret Heber. Eadem vel O genealogia, quae traditur in Gen. M in I. Paral. sit non ran tum personalis , sed etiam tempor is, siue clito nologica: dc propterea genealogia lixe Gen. 5: Par. reiecerit cuia dcin Cainan. quia mortuus fuerat ante Arphaxad stium patre. Porro post rei in hanc opinionem exprq- sesso non tractamus, quantum saltem in hoe in quo differt ab aliis alit horibus istius secu dae sententiae. Imprimis, quoniam singulari x inaudita est. Deinde, quoniam nihil eo rui' probat, qti. x proscit eo loco: excepta morte Cainan ante mortem Arphaxad, qua habere est ex interpr. Scptuag. 'proindeque sunt illa omnia mere glas S co ficta. Pr terea,
quoniam ex ei uini odii undanient Is non pio b iis, occasionem simit cius auctor, inue.
hendi, profecto parum temperate, colura Silianum virum alias grauem, doctum , de vellerandum) quasi non solum non attende .rit, aut attendc potucrit ad distinctionem illam duplicis genealogiae , personalis , de chronologicae, consequenter ad nouam quaproportu iste doctrinam; sed ne vel ad eam attendere per otium ipsi licuerit, propter ni-niitim onerosam tot voluminum annalium suorum molem. Hos si uidem agendi modos aduersiis auctores commendabiles , Ee improbamus, & iis quorum i merest, quique in vitiis agunt, tanquam valentioribus, si vi stam suerit ipsi: s, plenitis cum sitis sundamen. tis eliminandos refreamus. Si nihilominus noua haec opinio aliquid comitii ne cum aliis auctoribus , vel cum ista secunda sententia, eo modo quopcr nos proponetur, non praetermittemus illud, quantum in nobis est una refutare post. sed pri ius dicamus, quomodo PROBARI potest Haec sentctia, quo- Probit. dam argumento petito limili , apud ei in i
196쪽
Sestratoris , texit eam per patrem Ioseph
n' naturaicim, sed legalem. Cap. 3. a vers. 23. t se, o at incipiens quasi annorum tri 'inta , t urabatur illius Is b, qui fiat Heli,
qui uit Mathat,dec. Ibi enim Heli non fuisse patrem Ioseph nauralem sed legaletia infertur ex uene logia eiusdem Saluatoris habita
apud S. Matthaeum cap. r. a vers. is. ADth tu autem enuit Iacob, Iacob autem genuit Ioseph virum Mariae,de qua Otus est Iesus qui vocatur
pisus. V bi Iacob non Heli, traditur pater proximus Ioseph , adeoque Iacob pater n turalis , Heli pater legalis. Sic nimirum tradunt Iustin. q. iii. M sequentib. praes i33. ad gentes. Iulius Affrican. apud Euseb. & Eusebius cum sequens lib. i. Hiii. Eccles. cap. c. S. Ambros. lib. 3. in Luc. cap. 3. S. Hieron. Commentar. in Matth.Naziana. in carmine de genealogia Christi. August. lib. 2. Retractat. cap. 7. 5c ra. Damascen . q. s. .i . init. Ecorat. 3. de Natiuitate Virginis vers. med. Anselm. Bed. s. Th. s. p. q. I. art. R. Icalij multi.
Quod si S. Llicas id fecit in parentibus Christi prox mi oribus: cur non in clongatiori-lbus vel si initio texturae genealogiae Saluatoris. cur non in cius fines confirm .i CONFiRMA Rr potest. Nam Christus
Dominus tam apud S. Matthaeum , quam lapud S. Lucam, recensetur in genealogii progenitorum utrobique deductorum : & amen illi fuerunt progenitore Ioseph, non autem B. Viaonis, de qua natus est Dominus. Sicut ergo assignantur quasi genitores Christi, qui tamen vere non fuerunt genitores eius : ira assignari potuerunt progenitores Ioseph, nimirum Heli, M alii, 3c progenitores Sale, nururum Cainan , qui tamen non fuerun ales.
TIAM Facit I. Id quod habet Torniellus ibidem: ubi postquam dixit,l npeniosa expositio , sed parum enodanda: ait ficultati apta :haec subiungit.Siquidem manis est E repugnattextui Sept. interpretum, qui Gen. It .aperte dicit , quod Arphaxad genuit Canan, A ui in genuit Sale. Ergo Arphaxad de Cainan non suerunt fratres : sed pater 5: filius. Idem dic de Cainan de Sale contra Iacobum Aia Zoicum. crgo non fuerunt si attes : sed par cr A filius.
FACIT II. Id quod ibidem addit Tortaniellus Non est veritia in iiiii, Cainan fuisse mori inini sine prol rasa id e textus con-ccptis verbis ait, alid postquam genuit
sale, vixissesso. annis, de genuit se filios ac filias. Sed aduersit in haec,
IN s T AT Auzolcus, textum Sept. Inter-vrctum esse corruptum, etiam ex consessonu satiani, se aliorum. Quod intelligere potest ille author, in scia crationibus aetatis tumpra c d cntis, tum praesentis, itemque in qui-
busdam specialibus huic loco propriss , de
quibus ac lini est sub i. sentcnti. i, inici ponsione ad s. argumentu in . Ruspor: DE T v R. Si textum Sept. Interpretum esse comiptiam , intelligatur dei quibus d. am, aut etiam plurimis locis,&pra - lsertim de numeris, verum quidem id esse: sed l . nihil obstare praesenti quaestioni. Nun iiii d.
enim quia comiptus cli in qui biisdam lo-icis, verbis, vel numeris: sc liticii r corruptum
esse in omnibus de singulis ' Ridicula sane ret ista consequemia. Siquidem valeret &ipsa pro codicibus Hebraeis imbuero secundu aliquos, pro Vulgatis: quod tame admittet nullus. Si vel b textum S cpt. Interpretum esse triis tu, intelligatur de toto hoc loco, salsiim id esse: neque ab ullo mortali probari posse. Quinimo minus omnium negar cito e debet Auroteus, qui pag. il .fin. mortuum facit Cainan ante Arphaxad suum patrem , quod tamen aliunde non habet, quam a translatione Sept. Interpretum. Voo sit replicetur, id probari satis: quo R. trito niam in Genes. & iis i. Paral. noti habetur illa generatio. REIpo insat Tu i. Ne hoc asseri t. Resron
posse pie. Si quidem dicendum erit similiter,
textum S. Lucae suille corruptum, A quod peius vel S. Matthaeum cap. i. praetermitten-
xxς Rςgum generationes,vel libros Re-
in &Pares. eas tradendo quas S. Matth usia habet, errorem commisse. Procul haec
REsPONDE 3iTUR. a. Hanc replicam aeque pugnare adiacrsiis contrariam sententiam. Nam ii propterea quod generatio Cainan , non habetur in quibusdam Scripturae
locis, sequitur eam non esie admittendam saltem quantum ad qualitatem generantis,l α consequenter ad annosqitibus generauit: i scquctur pariter, ex eo quo eque personal Cainan habetur in illis, ipsam etiam non est erecipiendam, quantum ad suam existeriam. Sicque se aiictur S. Lucam aeque vel ei rasse, vel corruptum fit iste , quoad personam Cainan , ac Sept. Interpr. quoad chron Olopiam. Neutrum enim tradunt Libri Gen. αPar. Dcbet ergo iuxta hanc sententiam
utrumque negari, vel concedi: non autem ad libitum alterum concedi tantum, S alterum negari. Vnde non parum miramur Au- lroleum reiicere Sept. quoad chron ologram Cainan, non autem quoad personam: cum tamcn utramque non habent Libri Gene-seos se Paralipomenon. FACIT III. bd omnino sit im- Reiicitui lprobabile, S. Lucam ibi pa solo hoc Cainan lvariasse significationem articuli S, seu verbi l j fuit, in colubintellcctii adeoque clienige
nealogiae in illo solo disturbasse Nec est par de Heli de Iacob, prout ex professo demon-
197쪽
a 89 Secunda Temporis periodus. 3. 37. 29 P
s trabitur in responsione ad argumentum. tresue metito ite concludit Tornicitus. Puct igitur tum Naclami, tum aliorum e c positiones .cile reiiciendas vi textum S. Luc. x simplicit cr prout lonat et Te intelligendum.
Sentcntiae. Respondetur , exemplum illud nihil eam iuuare: potius ic struere. Ostendi poteti per . modos cxponendi texta iii S. Lucae , qui crui possunt ex 3 quos habet ut illum loca illa: ad. tona. l. lib. . cap. o. icie pcrt Otum. Ad quorum tamen, o innium, vel aliquorum mcclligentiam, memorandum elis ritis, illa verba S. Luc. e. fuit referri pollia de ad Ioleph , Mad Chri istum Dominum. Ad Ioseph, ut sit unius, qui Ioseph sitit Heli. Ad Christum Dominum, ut sit lentiis , qui Iesus suit Heli. Probabilius autem resercnda videri potitis ad Christum Dominum. Quod in serre est duplici via. Prima, quae est litteratis quoniam in fine genealogiae r retrogradae dicit S. Lucas, qui fuit
Dei. Hoc autem qtramuis S. Damale. instapaulo reserendu , exponat per relationem ad Adam: tamen litteraliter loquendo, non
potest de Ioseph dici, sed tantum de Clitisio
Domino. Secunda, quae conuenientiae est,
ut sicut S. Matthaeus tradidit genealogiam Ioseph, per se de proprie, id eli, per patrem, M sic ab Abraham per pati cs sempzr, siue a patribus in filios , non autem genealogiam Christi Domini, quippe qu, non habuerit patrem: ita S. Lucas tradiderit genealogiam Chii sit Domini, per se M proprie, non quidem per patrem, ut qui nullum habuerit. sed eo modo qui potuit, id est, per matrem. Sed
tamen rursus quoniam non sol ct in Scriptu ris genealogiae tradi per i ut minas: ideo non matrem cius memorauerit, sed patrem nψ- tris , M ab eo ii militer pcr patres senapcr, quamu s ordine retrogr do , siue a filiis ad pati cs. Itaque hoc exemplum non iuuare sententiam illam, ostendi potest quadruplici modo. seorsim, vel simill,locum illum ex ponendi , quem eluere licct cx dictis Baradisi loco pria notato. Scilicet, Primus Modus exponendi locum illum est hic: ex Iulio A isticano apud Euseb. lib. i. Hist. Eccles. cap. 6. quem norant plerique omnes I. Itemque cx S. Augustino lib. a. R trach. cap. . Iacob α Heli Heli idem alia, qui Heliacim, te Ioachim; fuerunt ii atres
ex matre tantum, non autem ex patre. Eucrunt enim ciuidem uteri A matris filii, quam Astii canus ibidem , 5e Naχ. in carminc, vocant Estham. Haec duobus viris nupsit, scili-cci Mathat . qui fuit pater Heli, dc Mathan qui suit patet Iacob. Itaque S. Lucas auos Heli S: Mathat eius patris, S. autem Ma thaeus auos Iacob M Malliati eius genitoris, qui alii ac diuersi sunt, censet. Clariora modo dicatur, virum qite Euangelistam recensere prosapiam Ioseph: sed B. Matthaeum per patrem, B. autum Lucam per patruum, siue per fratrcni patris uterinum. Adde, pcri patruum autem, quia forsan cum Scripturael non soleant recens e genealogias per sce.
minas, ideoque non poli et collateralis .ge- nealogia Ioscphic enscia per Atiani, aut per
aliquam similem : propici ea tradiderit cam' per patris fratrem. Secundus Modus exponendi locutii il- il lum, est hic: ex S. Ausustino lib. 3 Faust. Manich. cap. 3. Ioseph duos habuit patres alterum natura , alterum adoptione.
l Sed tamen addendum est cx priori modo, i qui simul citent stat rex: iidem nimiriim victam. Neque enim sensus ille de patre, altero natura, altero adoptionc, sumitur quocumque adoptionis genei capud S. Augustinum. Sic enim ille sciue tipium explicat lib. 2. Re
trach. cap. 7. prout etiam praemis uni habetur per modum praefationis lib. I. contra Faust. in Imprest Colon. Agripp. an. I 6s6. ζ Om. 6. In Gho, in iiiit,tertio scontra s. Adou m , quomodo potuerit duos patres habere Ioseph: d xi quidem, quod ex alio natus, abatio surrit a pratus. Sed genus quoque adoptio vis dicere ἱ mi; sic enim sonat quod dixi,
tanquam eum τiuus adoptauerit alius pater. Lex autem Deut. 2s. fhos et tam mortui adoptabat, iubens it frat, is sine iis mortui, duco et frater uxorem, fratri se uncto emen ex eidemseu citaret, quae profispo Ze duobus unius hominis patribus expediti origi reti tur ratio. Ut rini autem fratres fuerunt , in quilius hoc contι-git , et i unius defundia qui vocabatur Inti, J-ceret alter uxorem, id es Iacob, a quo Iacob Matheiis narrat Menitum esse I eph servierino ifratri eumgenuit, cui iis filium Lucas Ziciti
adoptiuum. Hoc in eorum litteris inuentum est, i
qui recenti memorii post inenon om Domini ide hae re iri Vertint. Nam etia, nomen eluse liam mulierM , quae peperit Iacob patrem Iseph l le priore marito Mathan, qui fuit pater Iacob, auus I eph Oiunium Mathaeam, cin deliniore marito Ales. v forsan hoc alio nomine vocato praeter nomen Martiat) peperit Heli,cuius erat a Ioptiuus Iosiph, nou tacuit fricanus. Quoὸ quidem hoc postscinum iniae lige ctim Fausto responserem, nondum leveram : sed tamen per adoptionem potus e , et tinc, homo duos haberet patres, dupitare non ο- teram. Haec S. Augustinus. Quem etiam via
Tertius Modus exponendi locum illum i . Modui est hic: ex ipsona et Baladio insta. Verissimile est Mathaeum a ferere Iacob sitisse patrem Ioseph , Lucam autem Heli suisse alium i
Christi: nimirum per matrem. crociaran
198쪽
zui I ag. Chrono log. Lis . I. f. 37. 292
simile est Matthaeum Iosephia iacam Dei pa- Arae, maiores numerare. Id quod mi illi ii ostii isaeculi scriptores apud Barad. relatii censue- riint. Vnde iuxta hanc probabilem semen- ltiani, Matthaeus Iosephi cx Davide per Salomonem, Lucas virginis inicineratae ex eodem Davide per Namanum genealogiam ad
Christum usque deduxit. Suntque illa verba Lucae hoc pacto explananda. Christus putabatur filius I eph, scilicet Christus
Heli, scilicet nepos per matrem)Quia enim patre Christus carebat, ad eius auum Euan gelista transiit. Addendum, A quia genealogit non solent a scriptura texi per minas: propterea similiter ad matris patrem trantiit. Fuit autem auus Christi, virginis pater Ioaehim qui Heli etiam dicitur. Quartus Modus exponendi locum illum ' l est lite: ex eodem Barad. ibidem Verissimile
est etiam Matthaeum asserere Iacob suisse pa
tre in Ioseph , Lucam autem Heli sui illa patrem id est. soceru, Iosephi: quia nempe fuit pat cruxoris ipsius. Aliter, inquit Baradius, relati inaquι rei et re Iosephum potest hoc modo, id Ioseph fuit Heli gcner, vel filius; gener enim filius uoceri dici iolet.
His positis, S. Lucas dicens, N.AEM c. tradidit vel directe genealogiam Christi
Domini Redemptoris, nimirum Heli tanquam patrem matris eius: vel in directe senealogiam Iosephi, mariti suae matris, nimirum per Heli ta quam eius patruum, vel eius patrem legalem , vel eius socerum. Si directe genealogiam Christi: manifestum est nullum hic nabere locum rationem duorum patrum lcgalium. Et tamen probabilior videtur, ex otatis superius luscmcntia, qua di-icatur S. Lucam ibi tradere directe genealo- lgiam Christi Domini per suam matrem, siue lpur Heli tanquam matris patrum. Sed cito, propter tot auctores, tradid crit etiam in
dirc te genealogiam Iosephi : secundum: hanc , Ioseph suit consanguineus vel assii nis Heli , altero vel omnibus ex modis illis tribus e nimirum, vel tanquam neposcius cx fratre ut crino: vel tanquam etiamsi ius eius lcgaliter j adoptiuus ex codem lsratre: vel denique tanquam gener qui vae r cm duxerat filiam eius. Pi imo A tertio modo, dici non potest exemplum esse simile de Cainan. Secundo modo. potest quidem id aliquo sensu dici sed non probari:praesertim, cum illa ratio adoptionis, supponar prilis altei a rationem consanguinitatis, quam supra docuit s. Augustinus. Vatini, quouis modo
dicatui exemplum esse simile, nihil facit pro secunda hac I intcntia, sed potitis illam destruit: quoniam in illo loco diuersa prorsus a Capite texitur genealogia. no autem in isto. Vnde initum non usi utrobique sensum esse longe diuersum. Atque ita merito subiungiti Aradius. In duabus genealogiis videlicet apud S. Matthaeum , dc apud S. Lucam) diuersos e sic progenitores. Si qui dein diuersi
sunt Iosephi patres, unus naturalis, alicr legalis . vel diuersae iunt genealogiae, altera Io.sephi, altera Ioachimi virginis ini parae p. tris. Qitibusadd cndum, maioris plicationis gratia , vel diuersae Iosephi conlanguntitates, alter. a directa per proprium pati Cm. altera collat cratis per patruum uterinum conssequenter inarsum quaedam consanguinitas Massinitas per B. Vtiginem uxorent duciana,
omnes de caetero deduci; per Euangelistam, ut ostenderetiit Iosephum de B. Virginem, tot modis e stirpe regia suam esse sortitos originem. Propter haec ergo deducendae sue runt ibi diueriingenealogiae: proindEque diuersa genealogiarum Capita. At hoc loco in quo agitur de Cainan, nihil quicquam tale. Nam una eademque solum genealogia texitur. Est ergo prorsus improbabile, in eani texendo , scnsum ab uno modo generationis, qui cst naturalis, ad alierum, qui vel pessis esset, vel alterius generis pro unico iantum homine, sui sic variatum.
Plentiis explanari potest haec responso. Nam sciit S. Matthaeus, ita genealogiam Christi Domini tradit, ut incipiens a capite
quodam, procedat ordine recto,descende
do a pauibus ad filios: ita S. Lucas sic eam
tradit, ut incipiens a capi e quodam, procedat ordine retrogi ado, ascendendo a filijs ad patres. Sicut ocgb in nulla persona S. Matthaeus variat generationes, ves generati num modos, partum in filios: ita par est in nulla person .a S. Lucam variare generatio-
'ς' gς orationum modos, filio: iam in
patres. Sod autem initio varia piimum capita generationii assumpserant S. MatthaeusMS Lucas, nihil obest rectae generationum serici: maxime vero clim vici que conueniat in capite & in naci ris, ab Abraham ad Dauidem. Sicut ergo rursus similes sunt prorsiis S. Matthaeus M S Lucas, in generationibus ab Abraliam ad Dalii lem, ille ordine recto, iste ordine retrogrado rata par est S. Lucam eundem seruasse tenor cm,in generationibus ab Abraliam ad Adanaipi ordine retrogrado , seu, quod idem est, ab Adam ad Abraham ordine recto: quid ii iid vero proseratur aliter , asseri gratis de absque verosundam to. Nam, vi semel paucis verbis nodum dissicultatis & diuersitatis attingamus , consequentia non valet a diuersitate capitum generationum, istu genealogiarum, apud diuersos auctores, ut S. Matthaeum &S. Lucam , ad diuersitatem generationum, seu generationis alicuius modum, apud viri cum eundemque auctorem, nimirum S. Lu- cam : maxime cum iam solum unicus ille idemque audio S. Lucas, scd M alius aliet S.
199쪽
a a secunda Temporis Periodus. 1 37. 29
l Matthaeus, in membris capitum concinden t
ltim locum. Sic igitur exauctore illo antiquo i
semper, in hoc quod lunicum tradere ge- loquitur S. Damascenus. Atiue hoc versum
i ncra 'onis modiim , videlicet naturalem pa- 'euuι t, in hac liberorum pro ratione index tre
minita filiorum adimuce collatorum. Quam m et que se licuit , per anal Iim sursum a --
re quidquid fingit Auetoicus de tua generat. - udeus v sue αἱ Adam, qui fuit Dei. Juid cla-gia perionali di temporali intra rectani generius trationum ieciem patrum in filios, se iiiiiii V Rc Est L Luc. 3. 7 27. Qui fui Zoro fictum esse hoc loco prorsus .& ad ipli is libahel, qui fuit Salathiel.INi a diuersa licet ge-l bitum. Neque etiam valet arguinem iam a li lnealogia, fit tr. insitus ad personas quasdam mili, nisi alias habeat aliquod probans iun- ialterius genealogi. V. Nam Marib. I. Veis. 12.damentum: nullatentisautein quando non lSitit uel autem Nnuit Zorobabel. Cur ergo solii in caret tali fundamento , sed mi upcr
hoc loco. ab uni senealogia non fuerit fa- quando reperit aliquod tibi forma iter con- lchus transiitus ad aliam, seu ad aliquam peis
traliua . . lanam alterius, nimiriim ad Cainani l. 1 Confirmatur. Nam alias idem poterit REsro NDET ust. Ex Barad. ibidem. fingi , de pluribus viris. quos recenset S. Li Zorobabelem ac S. authielem, quos S. Lucasi cas in illa genealogia , vel collat et ali Ioseph conamemorat , diuersos ab iis esse, quorumi per patruum, vel directa Chri tu Uoimni per meminit S. Mattha us. Solent enim eodem matrem seu martis patrem Icauum is c. Vide nomme diuerti homines nominati: ideoque licet , ab Heli ad Nathan Dauidis filium. Eos Matth. xo, Salathiel, filius Iechoniae dicitur nam Scriptura sacra praeterini sit,uci si liceat eodem versu ia. potis transmigrationem sal Auzolei verbis uti, proiecit Z At hoc quam lonu Iechon o aenuit Satithiel : Salathiel gratuita fictum imaginatione iuerit, quis nili vero Lucae , Neri filius appellatur, eodem cacus non videbitrversu 27. fuit Salathiel, ut uit Neira.Non CONFIRMAT v K prorsus, auctori- ergo fit ibi transit iis ad aliam genealogiam, i tate Patrum. Vt S. Iustini q. is i. ad Gentcs. Cscii ad personas alterius.
Nam imprimis in solutione quaestionis illi in III. SENTENTIA C PITA
hac habet de genealogia Heli, siue Ioachim LIS de verior. Dicit, de Cainan illum vere vique ad David. In Lucae solus diti extitisse, di esse recensendum in generatio- legitimus id est legalis apud Iustinum a Ginum scrie; quia sectit verus de proprie dictus
Iosephi pater. Ab Eli autem ad Natham que, filius Arpii ad ,εc pater Sale.
qui ord ne recensentur omnes, hiaturales eorum Ita Patres notati contra I. sententiam, 2.
qui iris subiuniuntur sunt j l . qui em e eius modum. Euseb. Epiphan. Aliet. Niceph. quam Sti obtinet ad Ioseph nec situdine I ephi onstantinop. M in eum Contius. N luo-,li. ritimi id est legades caeterorum et croni c. Alexandr. Ita ex miniis antiquis Marian.
omnium natu alas habentur aut . Si cibi. Ex qui
sco t. in Chron. Georgius Syncelliis apud btis vel iam licet argumentati. Si usque ad Scalig. Lipoman. in Caten. in Genes. Mel Dauia: ergo similiter usque ad Adam ; nulla Dchior Canus in locis Theolog Sigon. in Senamque ratio diu crsitatis potest assignari. t uer. Sulpit. ex parte Caiet. in s. Luc. Tolet .m
Sea ut haec consequentia pateat certa: imbi 3. Luc. Ribera praeliad. a. in Proplici. num. S.
vero haec sentetia per Iustinum astirmata sici ex parte Cenebrarii. supra. LX parte item l .s habct ipse q. a 33. Si ea quaed Ela es con titutio Perer. lib. i5. disp. tr. seu num. I 8a p. ag. 6 i.
l scilicet, de ducendis uxoribus stat tum sine col. r. fili. assi manter autem lib. i I. in Dan. l liberis defundo tum ante Dauiris tempora q. . seu IE press. Lugd. in 8. anno isor pag. i Isio litis olyramus ata : quomodo Esan eum 631. Itimi, B cllat minus in sua Chrono log.s Matthaeus nat-rabum patrum ante s pos Da habita toni. operum ipsi iis p. Imprcis. Co
uidem meminit , Lucra vero ante Dauidem na-
li Iosepti nominat patre, ' Et in solutione quae- versus fin. Raderus in Chronic. Alex. num. stionis. Et Iuco Q gnaturalium patrum Eli8. Lauretius lil, 7. Doctrinae Icmporum cap. i mentionem scit qui ante post Dauidemi I. Barad. supra cap. 29. Gordon. cap. s. ad
fuire. Ecce dicit B. Lucam tra Edisse omnes Pcriod. 2. num. 6. Tormeli. an. I 69q. Vitiose pati cs naturales Eliam EDauidem, suo scili- not. i9sq. num. 2. seu pag. lay. M lys 7.m ri .
ccc .cquc modo ac B. Matthaeus secit. Siclit . Samerius in opusculo cui titulus Sacia ergo B. Matthaeus tradidit illos omnes a pa- Chronologia &c. ImpicisAntueri'. in sol. tribus in filios ab Abraham ad Dauidena: ita an. 6 8. pag. 6. Br 2. Sebastianus Vertonius B. Lucas omnes a filiis in patres usque ad Abb. 2. Chron olog. cap. ia. dc saltanus an . d. iiii. Item ab auctoritate S. Damasceni orat.
3. de Natiuitate B. Marce virginis, versus
PROBATUR Haec sententia tribusi piobat. mcd. ex quodam authore antiquo quem non argumentis.
nominat, Astii canum putat Scholion in il -
. I. A RG UMENTUM ipsumque in-
200쪽
29s Isag. Chrono log Lib. l. 3. 37. 296
s. At g. va te sepultabuerant hunc Caa.
uictissimum. Petitur ab Euangelio S. Lucae. Hoc enim Euangelium id tradit ita clare, iuxta seriem sitiae narrationis: vi absque di bio sit, Cainan in eo intelligendum csse Verum filium Arpli ad , de verum patrem Sale. Porro, de libri illius aut horitate canonica, constat apud omnes. De veritate autem loci istius nulli non constare debet. Etenim, ullum errorem admittere in libro canonico, esset totam eius authoritatem ener are. Caeteri na, si quae afferuntur contra haec argu menta, videbuntur paulo infra in obiectionibus.
translatione Septuaginta Interpretum. Haec enim id etiam asserit ita clare,nec uno solum in loco: ut absque ullo dubio sit, Cainan in ea reperiti verum filium Arpi laxad, ver amque patrem Sale. Porro de trinitationis it lius aut horitate in huitis modi materiis his loricis, maxime ubi non contrariantur Editio- ni Vulgatae, potius aliquam ei lucem asset ut, dictum est satis M. 2 ML Ipsam autem esset relucem aliquam Euangelio S. Lucae circa huc Cainan,nulli pariter dubium esse debet. Vnde multi aut horum huius scntentiae, inde argumentum petunt, pro veritate tum huius historiae, tum translationis Septuaginta hoc loco , quod S. Lucas generationem Cainan habeat in suo Euangelio.
tura Natiam mortis ab ipso Cainan. Nam Euseb. lib. i. Chron. S. Epiph. in Ancorat. &Chronic. Alexand. dicunt ab illo Cainan or-
tos fuisse Gasphenos. Sed ubi gentium illiliabitent, non reperio, ait Salian. an. I93 I. num. 97. seu pag. 3 8. fin. ubi etiam in huius argumenti confirmationem haec addit
Sed praesio est Cainas India fluuius, cuius
eum facimus accolam, si placet,& sine cuius quam iniuria. Is scin Gangem exonerat, ut li ait Plin. lib. 6. cap. i7. Vide Thesauiu Geo-l graphicum Ortelis , de sorte sunt Caianil apud Epiph. in Ancorato. Haec ille. Porro, A R i potest, Quantum a. Septuaginta Interpretes,undenam compertam habuerint illam generationem Caietanus, Tolosus ex parte Torniellus, de denique Gordonus , opinantur olim eam fuisse in textu Hebraeo,&a septuaginta con iteritam esse in Graecum munc autem non legi vitio scriptorum: idemque opinantur de vulgata. Suadent Toletus ,&Torniellus, i. Qubdnon sit credibile , Septuaginta non solii numelasse Cainan , icd et i Mn annos vitae eius, si non legissent in Hebraeo. r. Quod minus sit periculi dicere,cxcmplatia Hebraica ea in parte non haberi persc- cha, quam asserere in Evangelio errorem sit ueniendacium,vel minimum reperiri. Lipomanus autem, α Canus, S ex parieidem Torta tellus , opinamur probabilius, septuaginta Interpretes id compertum habuisse vel ex historiis fide dignis,uci ex ccria
Probari poteti a multis similibus. Vt i. Ab expositione loci Exod . . vers o. De habitatione filio nim Israci in AEgyiato,de qua dicetur sub Periodo sequenti. Item, a Loco Gen. 46. a vers. 3. seu vers. 2 . & Exod. i. vers. . de 7 .animabus, de quibus actum suit obiici supri, agetur ex prcilius infra. a. A conuenientia. Quod credibile siit eos liabuisse quasdam li istorias vel traditio nes certas: sicut habuit auctor librorum Pa res. ex quibus desumpsit suas: M sicut S. Mat. thaus,&S. Lucas .ex Quibus desumpserunt nomina tot auorum Ioseph de quibus dicetur imox ex S. Iustino: Se denique sicut B. Paulus, ex quibus habuit illa nomina Magorum, liti Exod.7. ver c ii. resistebant Morti: uaeque nulli bi tradita, nihilominus expressit 2. Tinioth. 3. vers. 8. Ioannes a Iambres, alias Iamnes& Mambre: conitimat Genebrardus pag. 66. e mediis antiquitatum Hebraicarum hilloriis sumpta, eoqudd habean tur in Talniudica Guemara cap. Col.Corba noth Haisibbur, de apud R. Nathan in Baal
Ad 1. Probationem Toleti. Respondetur,non esse odiis id extitisse in textu Hebrai co: sed satis esse quod comperium sucrit, vel ex historiis fide lignis, vol cx certa maiorum traditione. Ad 1. Respondet Salianus, in schol. an. i 69 . mediam dari viam , quae neque Hebraeos codices diminutos facit: neque Graecos, aut Latinos, mendaces vel redundan
Qv AER. 1 etiam potest. Quintum ad s. Lucam: undenam compertam habuerit illain generationem ' caro a Respondetur. S. Lucam habuissse generationem illam, ex cianslatio Septuaginta interpretum , cne nianiti uim ex nomini-ibus patrum , quae rescit iisdem prorsus modis, quibus reicium septuaginta, sapius di- .
uersis quoad prolationem ab Hebraeo , 5 Vulgata. Amplius tamen dici potest, cum etiam habuisse illam ea historiis, cx quibus ihabuit genealogiam quam tradit, siue lega-llem Chiisti Domini, sue naturalem B. Vir-lcinis, cuius generationum tot nomina nul-
tibi repet ire cii , neque in Hebraeo, neque in lSeptuaginta, nequc in Vulga:ὶ lSic enim S. Iustinus q. is s. ad Gentes , in i s. stin.
illa quaestione habet. Si nomina naturatium,
eruitium Babsonis omnino in sacras pon reperiuntur reti En litteris diaperenuntiationem ab