장음표시 사용
221쪽
ringit lecto, adesse in Ddiso verrem eo erendimon, et re pondere eitatum, et defendi. In meteris enim orationibus defensor
futurus, Musationis omium his libris, qui Ventinorum nomine nume Pantur, eo Ensare decrevat, et, quoniam musam multos indee mam Tullio videbatur, in una ausa vim mus artis et M uentrio demonstrare nam et me intelligentes omnem virtutem oratoriam, qua unque in eriminationibus eo tituta est, hie expressam vident: et eontra, ex hoe defensionum vim in meteris orationi R et nervos qua ex hae virtute emnoseunt, quae in opprimendo exprimituram. Igitur rerum emarate laeta est, ut ditat Tullius, non autem acta res eat. An P, inquit, Verres, respondet, defenditur. Erin eum prima actione ae satus sit, ae defensus Verres, nune, velut defensus iterum, sic enim mos erat, in altera actione ae satur ad ultimum Hirsus oratione perpetua Crimina repetundarum, et alia pleraque exanimeta vitam e firmari r sumitur Etiam hine saepe delamio. cmmis enim eonfirmatio ab attributis personae et negotio sumi solet ergo attributa personae maxime in anteacta vita quaeri solent: --gotium, in ipso erimine Iabros igitur pro qualitate eriminum Tubilus dividens, anteactis unum dedit, hune festim solum criminii 4-tundarum quatuor: unum de iste disendo auerum deris tria ea a tertia de mata quartum de nupsitas. ad hane
222쪽
enim similitudinem p ta Virmus, istinem, dumem apud inis
ros, tanquam si praetor sit rerum eapitalium, quinerisorem appellat: dat ibi sortitionem, ubi umam nominat dat electionem judicum, eum dicit, insiliumque eat dat cognitionem facinorum, eum di- est, ritusque et crin a disca. Ergo hic liber, qui de anteacta vita est, statum naeesse est coriecturalem habeat. Capita autem quae ipse Tullius seest, dividendo totam hanc accusationem, sunt haeerprimum in quaesturam deinde in legationem et vie quaesturam: tertio in praeturam urbanam quarto in praeturam Siciliensem. Nam quum omnes eius actus quaesturae nomine, legationis, praei me urbanae, Statiensisque, quadripartita librurum divivione emno eantur anteacta ejus omnia hoc libm comprehensa sunt ad oram fidem quae post dicentur. Prooemia sane hujus libri in simulatione eonstituta sunt, quasi verae accusationis in Verrem audentem ades atque defensum in exhortati me judicum ad recte iudieandum tum in minis eoatra adversarios : et in mulinenda ratione laesi sui, cur ita maluerit accusare, ut prima actione tantum testibus uteretur. Quae omnia eiusmodi sunt, ut non tam nova dicere, quam dicta libri superioris instaurare videatur. Post haec omnia, palus caedironis per honores verris cum criminibus junctos divisio per ordinem temporum currit.
1 ΝΕΜ 1ΝΕΜ vestriini ignorare arbitror, judices, aera
per hosce dies sermonem vulgi, atque hanc opinnem populi Romani fuisse, C. Verrem altera actione responsurum non esse, neque ad judicium affutinrum quae fama non idcirco solum emanarat, quod istes certe statuerat ac deliberaverat non adesse: inrum etiam, quod nem quemquam tam audacem, tam
amentem, tam impudentem fore arbitrabatur, qui iunnesariis criminibus, tam multis aestibus evictus, ora judicum adspicere, aut os suum populo Romano ostendere auderet Est idem Verres, qui scit
reri statuerat se delib. Legendum eris. Ceteriam Me ordine 'erba statuere e delib. dicuntur, ut staturum ae delibemuriun habere, infra III, 41. item rerum deliberatumne Rosc. Am 3I. ne quis ord, nem verborum mersum putet, eum prius deliberetur quam statuarun lassibus evictus. v. l. in h. v. m. tamen Gu.
223쪽
ACT. n. MBER PRIΜ si per ut ad audendum projectus, sic paratus ad audi Endum. Praesto est respondet: defenditur ne hoe quidem sibi reliqui facit, ut in rebus turpissimis, cum manifesto teneatur, si reticeat, et absit, tamen impindentiae suae pudentem exitum quaesisse videntur. Patior judices, et non moleste sero me laboris mei, Vos virtutis vestrae fructum esse laturos. am si iste id secisset, quod primo statuerat, ut non adesset: --nus aliquanto, quam mihi opus esset, cognosceretur, quid ego in hac accusatione comparanda constituemdaque elaborassem: vestra vero laus tenuis plane atque obscura judices, esset eque enim hoc a vobis populus Romanus exspectat, neque eo potest esse contentus, si condemnatus sit is, qui adesse noluerit; et si sortes sueritis in eo, quem nemo sit ausus defendere. Immo vero adsit, respondeat: summis
opibus, summo studio potentissimorum hominum defendatur certet mea diligentia cum illorum omnium cupiditate: Vestra integritas cum istius secunia: testium constantia cum illius patronorum minis atque potentia tum demum illa victa videbuntur, cum in contentionem certamenque venerint. Absens si isto esset damnatus, non iam ipse sibi cousuluisse, quam invidisse vestrae laudi videretur eque enim salus 2 ulla reipublica major hoc tempore reperiri potest, quam populum Romanum intelligere, diligente rejectis ab accusatore judicibus, socios, leges, rempublicam, senatorio consilio maxime posse defendi neque tanta fortunis omnium perniches potest accedere, quam opinione populi Romani rationem veritatis, im
. potest Meedere. Cl. Ru henius ad Rutil. Lup. de figuris p. 3 co rigit accidere recte, ut opinor. Sic infra lV, ω -rem posse accidere.
224쪽
tegritatis, ei, religionis, ab ho mille adussierat.
Itaque mihi videor magnam, et a me negram ei prope depositam reipublicae partem suaeepisse neque in eo magis meae, quam vestrae laudi existimationique gerVisae. Accessi enim ad invidiam Ddieiorum is Vandam, vituperationemque tollendam ut, cum haedae pro voluntate populi Romani esset judicata, laqua e Parte mea diligentia constituta metoritas judici rum Videretur matremo 'ut esset hoc jussientum, ut finis aliquando judiciariae eontroversiae constituere tur. Etenim sine dubio, d iees, in hac ea a ea .res in discrimen adducitur. Reus est enim noeeintissimus: qui si condemnatur, ' desinent hominin dicere, his judiciis pecuniam plurimum P ae Naabsolvitur, desinemus nos de judiciis tranalarendis recusare. Tametsi de absolutione istius neque ipse dam sperat, nec populus Romanus metuit os impindentia singulari, quod adest, quod respondet, sunt in
mirentur mihi, pro cetera ejus audacia utque meditia, ne hoc quidem mirandum videtur. vita enim et in deos et in homines impie nefarieque commisit: quorum scelerum poenis agitatur, et a mente consi
ut esse h. i. n. sinis ete. Haesere viri docti in hoc laeo, eumque varie tentarunt et explicarunt, nee tamen inihi rem videntur expedisse. Nam si primum ut explicamus utut vel ineun , alterum in redun' dat Forte tit corrigΘndum est ita. i. e. prout caussa verris audieare tur ita res de judiciis decerneretur. ea res in discrimen adducitur.J Sensus est: quRestio, dudices manere senatores, an alii onstitui debeant, Meemetur, ad
exitum veniet. maerebat hie Hotomannus, item alii. desinent lumines. Sic s. v. et edd. r. non omnes, ut habeat posteriores, eti*m Gruterus Bone Jam restituit Graevius. cic poenis a latur Poem hic pro nomino proprio Furiis Ἀα piebat Dorrillius ap. Bum ad Virg. m. IU, TI. Sed non est ne cesse, ut opinor nec in altero poemae cis .R. quae dicuntur, ut Am. m. pomaepare uum, quas ibi Furiae dicuntur ad niviis exigar.
225쪽
ADT. II. UBER PRlΜUs. 193 Iioquo deducitur. Agunt eum praecipitem poenae 3 eivium Romanorum quos partim securi percussit, partim in vinculis necavit, partim implorantes jura libertatis et civitatis in crucem sustulit. Rapiunt eum ad supplicium dii patrii quod iste inventus est,
qui e complexu parentum abreptos filios ad necem duceret, et parentes pretium pro sepultura libertim posceret. Religiones pro caeremoniaeque omnium sacrorum sanorumque violatae, simulacraque deorum, quae non modo ex suis templis ablata sunt, sed etiam jacent in tenebris, ab isto retrusa atque abdita, comsistere ejus animum sine surore atque amentia non sinunt. eque iste mihi videtur se ad damnationem offerre solum, neque hoc avaritiae supplicio communi, qui se tot sceleribus obstrinxerit, contentus esse sim larem quandam poenam istius immanis atque importuna natura desiderat. Νon id solum quaeritur, ut isto damnato, bona restituantur iis, quibus erepta aunt: sed et religiones deorum immortalium expiam dae, et civium Romanorum cruciatus, multorumque innocentium sanguis, istius supplicioquendus est. onenim larem, sed ereptorem non adulterum, sed expugnatorem pudicitiae non sacrilegum, sed hostem sacrorum religionumque non sicarium, sed crudelissimum carnificem civium sociorumque in vestrum judicium adduximus ut ego hunc unum ejusmodi reum post hominum memoriam fuisse arbitrer, cui
damnari expediret. Νam quis hoc non intelligit, istum absolutum, dii 4 hominibusque invitis, tamen ex manibus populi Ro-
226쪽
mani eripi nullo modo pos ' uls Me mm paraptat,
Praeelare nobiscum aetum iri, si populus Rom ius istius unius supplieis contentu laorit, ac non me statuerit, non istum metuus in sese metus -- isae, eum sana spoliarit, cum tot hominea innocente nee rit eum cives Romanos morte, cruciatu eriae amem rit; cum praedonum duces, accepta pecunia, dimis
rit quam eos, si qui istum tot tantis, tam neruiis sceleribus co wrtum, jurati sententia sua morarint 'Non est, non est in hoc homine cuiquam emanda Iocus, judices: non is est reus, non id tempua, non ideonsilium, metuo ne quid arroganti Mad talea vires videar dicere, ne actor quidem est is, cui reua tam nocens, tam perditus, tam Victus, aut ocein aureis aut impune eripi possit. His ego judici a non habo, C. Verrem contra leges pecunias e maea Mintinebunt tales viri, se tot senatoribus, tot mini a Romanis, tot eivitatibus, tot hominibus oti timimis ex tam illustri provincia, totis mulorum privatorem que litteris non credidisset tantae populi Romani vo binisti restitisset Sustineant reperiemus, si ista vivum ad aliud judicium perducere poterimus, quibus
probemus, istum in quaestura pecuniam publicam, Cn. Carboni consuli datam, avertisse : quibus persuade mus, istum 'alieno nomine a quaestoribus rham
quin priore actione didicistis, pecuniam a tulisse. Erunt, qui et in eo quoque audaciam ejus rei re dant, quod aliquot nominibus de capite, quantum eo F
eo uentus erit. Quia sequitur ualuerit Iegendum erodidi verit 3 Ecce vero sic s. u. Et si Priscianus locum ecmmemorat L. vlli. p. libo. d. Putach. Itaque sic correxi. 1 alieno nomine abubus alterius nomine, pro quo
petierit. AEleuaeillime res expediri potest.
227쪽
Am. II iam PRIMUS. 195 modum tuerit, rumpnti decumani detraxerit. Eriint otium fortasse, judices, qui illum Hus peculatum Vel acerrime Vindicandum putent, quod iste Μ. Marcelli Et P. Africani monumenta, quae nomine, illorum, vera, populi Romani, et erant, et habebantur, ex sanis religiosissimia, ex urbibus inclorum atque amicorum non dubitaverit auferre. Emerserit ex peculatus et, sam judicio meditetur dis lucibus hostium, quos meepta pecunia liberavit videat, quid de illis ream deat, quos in eorum locum subditos domi suae reservavit quaerat non solum, quemadmodum nostro cri mini, Verum etiam quo pacto suae consessioni possit mederi meminerit, se priore actione, clamore populi Romani infesto atque inimico excitatum, consessum esse, duces a se pruedonum securi non esse percussos:
ae jam tum eas veritum, ne sibi crimini daretur, eos ab se pecunia liberatos lateatur id, quod negari non potest, se privatum hominem, praedonum duce vivos atque incolumes domi suae, posteaquam Romam Felerit, aque dum per me licuerit, tenuisse hoc, in illo majestatis judicio si licuisse sibi ostenderit, ego oportuisse concedam. Ex hoc quoque evaserit pringetaear eo, quo me jampridem vocat populus Roma-mis. De dure enim libertatis et civitatis suum putat esse judietum et recte putat Confringat iste si novi sua cainsilia senatoria quaestiones omnium pedirumpat evolet ex vestra severitate mihi re ille, arctioribus apud populum Romanum laqueis tenebitur. Credet iis equitibus Romanis populus Romanus, qui ud vos antea pro eli testes, ipsas inspectantibus, ab isto
1 Minarum, α earum erae. Ita perterritus et perturbatus suit, at repente assurgeret id est, excitat De lateretur quod Desie exprimit imaginem hinnitus et rei aetae.
228쪽
civem Roman mi, qui e nitores homines honestos e rei, sublatum esse in crucem dixerunt. Credent omne v et xxx tribus homini gravissimo atque ora tissimo Μ. Annio, qui se praesente, civem Romanum securi percussum esse dixit audietur a populo Roma.no vir primarius, eques Romanus, L. Flavius, in suum familiarem Herennium negotiatorem ex Afri , cum eum Syracusis amplius centum cives Romani cognoscerent, lacrymantesque defenderent, pro testimonio dixit, securi esse percussum. Probabit fidem, ei auctoritatem, et religionem suam L. Suetiva, homo omnibus ornamentis praeditus, qui juratus apud vos dixit, multos cives Romanos in lautumiis latius imp rio crudelissime per vim morte esse multatos. Hane ego causam cum agam beneficio populi Romani, da
loco superiore, non vereor, ne aut istum via ulla ex
populi Romani suffragiis eripere, aut a me ullum in nus aedilitatis amplius aut gratius populo Romano maspossit. Quapropter omnes in hoc judicio conentur omnia: nihil est jam, quod in hac causa peccare quisquam judices, nisi Vestro periculo possit Mea quidem ratio, cum in praeteritis rebus est cognita, ium in reliquis explorata atque proVisa est. Ego meum studium in rempublicam jam illo temΡore o tendi, cum longo intervallo veterem consuetudinem retuli, et rogatu sociorum atque amicorum populi Romani, meorum Rutem necessariorum, nomen hominis
audacissimi detuli quod meum factum Θctissimi viri atque ornatissimi, quo in numero e vobis complures fuere, ita probarunt, ut ei, qui istius quaestor fuisset, et ab isto laesus inimicitias justas peraequere
229쪽
Am. II. Lim ramus. Isrtur, non modo delarendi nominis, sed ne inhaeribendi quidem, cum id postularet, facerent potestatem. In Siciliam sum inquirendi causa prosectus quo in negotio in atriam meam eleritas reditionis, diligentiam multitudo litterarum et testium deel avit pudorem
Vero a religionem, quod eum venissem senator ad socios populi Romani, qui in ea provincia quaestor
suissem, ad hospites meos ae necessarios ea a Com.
munia defensor deverti potius, quam ad eos, qui a me auxilium petivissent Νεmini meus adventus labori, ut sumtui, neque publice, neque privatim fuit in inquirendo tantam habui, quantam mihi lex dabat:
non quantam habere poteram istorum studio, quos isto vexarat Romam ut ex Sicilia redii, cum iste, ainuo istius amici, homines lauti et urbani, sermones hiduae modi dissipassent, quo animos testium retardarent, me magna pecunia a Vera accusatione esse deductum, tametsi ' probabatur nemini, quod et ex Sicilia testes erant ii, qui quaestorem me in provincia cognoverunt, et hine hominea maxime illustres, qui, ut ipsi notiaunt, sic nostrum unumquemque optime norunt: t
me usque eo timui, ne quis de mea fide atque int gritate dubitaret, donec ad rejiciendos judices Venimus. Selabam in ejiciendis judicibus nonnullos, memoria rnostra, pactionis suspicionem non Vitasse, cum ipsa in accusatione eorum industria ae diligentia probaretur. Ita ejeci judices, ut hoc constet, post hunc statum
a Vim i. i. t. haluc In eruendis criminibus, literis, tabulis, ut
ne plus ad ea extorquenda iacerem, quam im permissum esset, nee vexarem homines, etc. Hune sensum bene assecutus est Ferentius
Epp. p. 272. melius ceteris interpretibus. d. R. Br. . et s. u. omittunt in. prisabalum mim. Resertur ad sermones proprie, unde lege dum videtur probatomiarur In vulgata intelligendum ea, id quod te durius est.
230쪽
nuat eo illum nullum Maae mam late laudam Bommunem, ait, alta a m eum qui eum P. Gatham ludinem rei asset, M. Lumetium retinuit et, eum ejus patronus ex eo quaereres, eur aucta lamiliari mos,
Sex. Paedueeum, Q. Conaidium R. virium dis
uinus esset respondit, quod eo in judieando 'i, mium aut juris sontentiaeque cognosceret. Ita a Iudieibus ejectis, aporabam, jam ni meum inlaeum
esse eommune putabam non avium notis, est etiam
ignotis probatam meam fidem eas et diligentiam quod me non fefellit. Nam Oomulla mala, eum ista Infinita largitione eontra m uteretur, popula Romis nus judieavit, latius Muniam, qua apud me contra fidem meam nihil potuisset apud a Bontra honorem meum nihili se quo quidem di primum diem citati in hunc reum comediatia, quia tarMesaniem hula ordini suit, quia tam novarum rerum, audiea in judicumque eupidus, qui non conspectis eminem aqua V tro commoveretur' Cum in eo vestra mihi dignitas fruetum diligentiae ineret: id sum me tua, ut una in a, qua coepi dicere, reo audaei, Munima, profuso perdito, spem judicii eo impendi praeeldωxem ut primo die testium tanto numero citato popinis Romanus judicaret, Ua a Muto rempublieamatam non posse' ut alter dies amicis istiua ae delamaoribus non modo spem victoriae, sed etiam volunt