장음표시 사용
122쪽
ordin. . - mri III, 62. Memdosam rcor Scripturam Pg; qua de re infra. mir m iam: (i. c. lacrima
huius vocis dubium non esse PoteSt, quum SPE-cialibus regulis definitae sint. Producta vocalis scribis debetur, quorum oculi in ligatione consonantiumn vel ae cum de salsi sunt. Nam salsam esse script ram,apparet. CL stam infra.
Quibus adde formam fi a dindi in S. S. obviam. Pr Pter III, di . certum est,
123쪽
n deberi huic voci, at Praeter R etiam nas is corro-horatur tum regg. III, l. et IV, Id. tuin vaeria S. S. scriptura. Scribendum itaque reor uhique i S r. In complexu confundebantur scribae. Id solum d ii remanet, Curtiaeet vox non Posita sit
124쪽
125쪽
d. III, 28. nae IV, 2. Dissicile est
dictu, quodnam verbum Sanscriticum indicatum sit. Conticio elisionem eSSE Pro Iura i. c. sPEPit I. vi igi IV, l. Videtur m(ndum esse pro II in i i. C. Muul 'hm, itaque Cum elisione Pro - m.
timidii N: III, 6 l. Iuxtaliane regulam et I, 3. iURidi sola est sema Iegitima.
126쪽
De elementis linguae Pracrificiae Priaeci M .
Incipiendum est a doctrina sonorii m. Cernitur enim tota scenicae linguae natura in legibus, quibus reguntur soni in ea obvii ac totum Paene, quod Sanseriticam inter et scenicam loquelam intercedit discrimen, ad mutationes Clementorum reduci potest, ita ut absurde non dixerit, qui asseruerit, omnem seeni Cae linguae grammaticam in doctrina elementorum esse PonEDdam. Exigua Sane sunt cetera, quae innovavit SCEni Cias sermo. Primo itaque loco de vocalibus dicam, quarum doctrinam sub liisce indieibus enarrabo:
i) de mutatione sonorum Sanscriticorum; et demutatione quantitatis Satiscriticae; S) de hiatu;
de elisione; 6 do contractione; G de vocali hus inserendis de Sancti.
Vocales et diphthongos Sanscrilicas retinet lingua scenica Praeter M, et quibus addi potest T. Siquidem hae prorsus obsolevere, Pri mum docendum est, quaenam aliae vocales earum vicibus defungantur.
127쪽
S. 3. De N. cf Var. I, S.I -Si. ProrSUS evanuissct in Prah. R idoneus est testis Vararuches I, SI. Mutationes Pro riticae elementi Sanscritici Nfiunt, aut ita ut i sonus retineatur, Elementum autem Caninum naturam induat ConSonantis. Per breve esserendae, aut I ita. ut omittatur prorsus elementum consonantis et vocalis tantum Sonus remaneat; pol est haeet vocalis ESSE U, N. s. X, rarius IIaec singulatim tractanda sunt.
i. pro R (us. Var. I, So. potissimum invenitur initio vocis, nulla Consonante praecedente Exempla sunt pro RG, f Vr Pro D, Var. I, So. pro O, III, do. Quae in talibus vocibus in editionibus dramatum huc illuc inveniuntur T initiales, tute poteris Emendure. Locus M. R. iso, S. in eo l. Par. scribiturr ij Eri NitIIS B is mel pr nn ed. Cato. Expunge Si alterutrum Pro- Pter versum. G. Mi . ISI, I S. ed. Cato. Emenda pro et Sic ubique.
Semper tamen re initialis non hunc in modum immutatur; Ex. gr. dicitur Pro 'm, pro Miti. Vid. in se. Facilis explicatu est haec mutatio, quandoquidem eo sono (rij essertur per Plerasque provincias vocalis quae a grammaticis Iudicis ponitur re. Alia igitur est eiusdem socii
scriptura, per Consona ratem et votalem. I Cum Consonante coniunctum eique adie-Ctum naturam Drae vocalis magis iam exhibet. I A u est.
128쪽
Tale N ideo plorum suo in vocalem aliam transire solet. Exeeptio sola, quam indagavi, versatur in vocibus pronominalibus Cum P, P Ct i Compinsitis. IIorum vocabulorum M Cnim, ii Cet Consonanti adiectum, clementum suum Caninum non amittit. sed tam strenue tuetur. Ut PraCCCdens assimiletur litterae Caninae, Post mutationem vocalis N in f . Tenendum est, litteram L, quae Ceteris ConsonantibUS Cedit, locum suum nMerere
Posse post T (Var. Ill, i. in v. is etc. . Idem sit
in vocabulis mim pro mi, Pro fidi Di, Cet. quae var. I. Io. Et infra leguntur ; I Epetenda Enim sunt a m I etc. elisa littera Compositae quum Iiae sint voces, hoe non initiale quidum Est, at in Prima tamen dilaba positum simplicis rad. O Regulam generalem, iuxta quam L PraCCC- denti consorianti assimilatur (Var. III, S. 3 sequuntur in hisce vocibus saepius poetae Ot Trum, Etc. dicunt, omisso T. Scripturam T Sansci iii Zau-
Em mendorem ESSE, vix assoverare ausim. * Parum sibi constant in hisce vocabulis poetae dicam an
scribae noecio. Exempla Punum primum CX lihi is, . A quorum variam sciripturam enotatum hubco. M. R.
129쪽
Conservati elementi, quod est in canini,
aliud exemplum est' pro (cs. ind.), ubi ia
debetur omissae semivocali 2. GJ Pro Consonantem excipiente interdum Ponitur U. Var. I, 2 . iuxta nullam Certam in pra cedenti consonante positam rationEm; nam Eliam
Post Er reperitur u in m Pro P, Pro Discrepant h. l. in singulis vocabulis grammaticiet poetae: et et vel V,T Promi Praecipiunt gramma tici; legitur saepius, ut Rat. P. S, l. i. in D. M. R. iud, io. at ibidem Vi . IOI, 8. at et V p. 8, Io. Emendandos omnes locos, ubi in hoc verbo Tinveniatur apud poetas, nullus asSEruerim; emendarim sane, ubi libri bonae notae sermam praebeant grammaticis probatam. In aliis eiusdem radicis sommis V servant poetae: et TV la I gerund. I. R. I , 8. EN nulli bi legi. Saepius tamen consentiunt: et Tim tDRI: M. R. P. G. ut Var. I, 28. mrim Rat. 6, S. in s. ut grammatici iubent. Nulla certa rein
contra id, 3. consentiunt in P. 38, 1θ. C., P. contra, Atque sic tum in variis eiusdem dramatis locis, tum in variis eiusdem locis apographis tum L, tum T in hisce vocibus invenitur, ita ut temere egerit, qui ubique cum grammatico Trepositum voluerit. Neque ita intelligendus est Varamelies. Iusta auctoritate gaudent etiam formae n
forma Cum fi , scit . , aeque illegitima videtur
utque mox l. 13. et g I m. De pro si vido infra. Constanter legitur Num iii I M. M. 36,2.65,1.s8, B.
130쪽
gula dari quum possit neque omnia vocabula UPro re substituentia a gramm . rECCUSEantur, Peu det res in quolibet vocabulo ab auctoritate codd.b Itidem Var. I, 28. M. R. IS, B. UR: Pro etc. Pro R initiali constat in du proirer; ex Ra post G est in Pro. r. Etiam haec mutatiosa nulla regula pendet certa : et derivanda esse videtur utravis substitutiosea pronuntiatione vocalis N vulgatiore, prout aut ci aut i praevaleret. o) Denique T. Var. I, 2s. Labiales sunt consonantes, quae Iiuuet vocalis sonum potissimum attrahunt, ut sit etiam in aliis linguis. Exempla sint: Eramm
do dicitur ranii pro et a themate (CLVar. CBP. V. et defluxit hoc X ab ab lat. et genit. SanScr.in ET A Iabialibus tamen non semper derivandum est E, ut in E pro Var. l. l. et interdum et u et g post labiales locum habent. Cf. Supr. iam iram Et in media voce evanescere solet ante X Ex Nortum, EX. gr. v I pro mgri e Sed hoc ad et Pertinet. Q Restat quod tam raro pro N positum reperitur, ut Vararuches sub vocali ae nullam huius mutationis iniecerit mentionem. Exempla suut m ctu . Vid. ind. s. v. Pro M. Var. VIII.