Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

131쪽

MD uri lii Omitto im pro Ud. quia ici Sanscriti- . cum iam est; exhibet tamon haec vox vestigium similis mutationis in lingua sacra. At addendum est quod potissimum in Mr. legitur Eo sensu, ut Sit: perlinens G I. Defluxisse videtur hic significatus ab usu uir peculiari, ex. gr. Ghata Rarp.is in .nn mr nn mi , habitationum quae Sunt Causm Iadanae i. e. quae ei inserviunt, eius Sutit.nsfixum frequentatur in lingua scenica et mi derivandum vidutur a mem. Sed obstati et aliam viam ingrediendam esse reor. Nimirum in Exemplis a Vararucho I. s. propositis ad illustrandam mutationem vocalis N in invenies cauSSam Post tam Esse in tralatione vocalis vel semivocalis et ad syllabam praecedentem, ab N OCCH Patam, Potissimum quum ipsum elidatur. Res manifesta est iu vocet. tanquam , in quo Tu tu mu

latur, I in si, primum igitur sit (Prab. ,

l. i. Et SExcenties; solita scriptura perbetiam a me M. M. I, I. Edita mendosa est); hinc vel nulli bi invenitur. Sio Puriantia ESt

tarcthia Pro tria dasa; itaque talium derivo non ab ut hara, sed a forma quadam vulgari litur ra. Cadit autem haec mutatio potissimum in O, quod aliis consonantibus quam r et i ab T vel et sequenti non disterminatur. II inc hercl-ha a har a Potius depravatum crediderim. Intermedia sorma siue

astixo legi videtur Im. i S, a. (sic lege)et i 8S, i. fili T. Difficilius explicatu sunt

132쪽

-- -- sis praesens derivatum misso a Sanser. nssifit. Transpositis VI et V, mutanda erat Etiam vocalis Z; in N cam transiisse, nil Est documento; mum . . tato Tin , Explicatur augmentum vocalis, quippe quod Compenset Correptam nonae ClasSis sormam, pro Urie. Ilaec autem si datur, danda est

eadem mutatio in infinitivo, gerundio et sui. Part. ubi rituri forma est usitata, et saepissime in libris legitur Ou, licet forma auctior-ad infinitivum . melius quadraret. Mutatis hisce formis in nr, 'Potest ii Esse Compensatio omissae syllabae eL Ro- stat mei BC , ubi quodammodo explicatur g tanquam augmentatio vocalis nulla autem est explicatio, si R in V mutatum vis; uno quasi gradu in V transiisso R, nullo modo possum mihi Persuadere; sed sit mutatio per g in V, ut in V, unde Pru r. im (M. M. Iosi, et . . vulgo ii

S. R finalis radicum Sanscriticarum h. I. iniicienda non est mentio, quandoquidem a radicibus ipsis non mutuatur sermo sceni CVS formas, sed formatas iam Sanseriticas in se recipit. In his itaque nullum est R finale loquelae scenicae. In nominibus in V Pra riticus sermo aut themata tuetur Casuum augmentatorum iu iar et se, ad- . lecto u ea ad primam declinationem detrudens: Aq-UIT etc. a mT; etc. a aut ex abl. et genit. in mi estingit thema declin. adae in

S. d. De m. Do v quod in radicibus quibusdam sistunt grammatici, valsit, quod mox observavi; non has

Disiti os brum Coc le

133쪽

- isto in

radicum sermas respicit Scena, SCd Eas, qUas Era C. . dicibus effictas usurpat Sanscrita ;ein his autem quum evanescat Proraus V, hace vocalis nullas liabet in I rhkr..mutationes. Similiter res se habet ita genit. Plur. vocet. in q; nam genitivus Pra Vproficiscitur a thematis Pru rilicis in E et U. S. S. De EI. Var. I, 32.

Solius exempli pro informa explicam . da est per divulsionem (Arima Var. III, 5m conso nantium Dici itaque Potest, mutatum suissen in mi atque hinc fluxisse tam . S. 6. De Var. I, 3d-38.

IIuius diphthongi aut a) correptio fit levior in Q aut gravior in et i, aut v dissolutio dia

Phthongi in quam Prius transit in elementa sua, quae singulatim esseruntur Per sere ut Itali hodierni pronuntiant cli et citi. Nam in Sanscriticum prorsus similis cadit mutatio.

Quae hic illic emergunt in libris , sine haesit tione supprimere poteris, atque in omnibus quidem Pro re. dialectis, ut alia Prah. 68, ult. GS, .n Mim etc. Etiam ita composs. ut Mr. XSS, ..t faei . idi M. M. Gs. a. qu, S, at 8ο, I. in f Oi, S. Geminatur post g ex h ortum, sicuti post E

non immutatum, saepius Consonans SequEDS, EX. C.

-ussieti, unde consequi videtur, ut v Prahri licum

134쪽

dum Erit. I. ct Mutationis in i exemplum est Var. I, SB., e ibi, quod ipsum a derivatum est; recurrit itaque diplithongus ad Pristinam vocalEm. Probabile milii est, etiam in aliis vocibus observari lioc discrimen, ut ad originariam vocalis quantitatem revertatur in i mutandum. At desidero Exempla satis certa et libris collatis corroborata. In corripi nequit vocalis, quia i nou Potest geminari. In V ik. 3, 2. Cato. rescribendum

cst imisset; nam id voluit Cod. Par. Ni inire Praebens, quod ita margine sciolus quidam Per m Mnexplicuit; voluit homil

m Em, Mr. sexcenties. Idem dubium est, utrum brevis vocalis heio positioni, an pristinae brevia tali debeatur. Legitur irrini ira (Prab. I8, 15. e correpta vocali ob geminam Consonantem,

et ad diiudicandam quaestionem nil facit. Idem valet de Din pro em Vik. GS, S. Dissolutio in Var. I, Sq. Prori , em pro Pro aT; Contra ' Prab. O, I. insi. Poetae in universum Praeoptaut v Programmaticorum et pendet etiam haec quaestio acrisi textuum accuratiori. Pro,aut aut tradit Vari I, IG. S. T. Do m. Var. I, do- S. Prorsus easdem mutationes subit m. 1. Transit in Ur. v. I, io. Exempl. II in m

135쪽

II. M. io, II. Bonn. st cimn Im pessiirii ibid. O, S. etc. I. Iu T. Var. I, S. nu Urmimilii etc. II lationis in E nulla enotavi exempla Certa. S. Dissolutio in m. Var. I, ii.-m erractiam ii. l. praeserunt poetae Ur; saepiuS tamen mquam UT legitur. M. R. I S, S. - . vi L. IOS, I. Urim Pro miri, M. M. OB, O. etc. At saepius etiam peccant Scribae, us ponentes. MP. I Ss, d. iii mr prorsus illegitima est contractio, quum sit verbum denom. nominis mi, Prahr. NEU CL M. M. S , G. M. R. 85,8. inupri legitur in C. et P. Ibid. iii, G. Pro mTTII Cod. P. exhibet ingin; neutrum fortasse verum est, Nicerte mendosum; mri legitur in P. protur' Vt h. ios. S. contra ibid. S, S. P. urbe praebet, C. contra ITI'.n Utt. Is, io. ηIS legitur; ibid. a. q. Contra PP. IO, I. Et Gi, I . ubi recte Vm oditum est. At quum in talibus rebus nulla sit ratio, cur grammaticis fides sit deneganda, ubique Ex- Pollere ui e textibus Prahriticis debebis. Pro Permittit grammaticus IV eae ustatque irvs I. I I.)Potuisses hoc explicare ab inversa immutatione, esse elisam vocalem Eridiphthongi m. Nescio tamen an recte. Nam dicitur

Pra r. ii, sem. ut (vid. ind.), e Sanscriticis r et mi pro iss et vi et resurgunt formae primi mi livae vocis, in Satiscritico positivo deperditae, tu compar. Clavi et superi. M E sese) superstites. Sim-

136쪽

P. aequo mendosum; refinge ex hoc ira'.

S. 8. Itaque vocales et diphthongi Prahriticae sunt

hae: T , I, T, E, F, m. IIae omnes initio, medio et sine vocabulorum inveniuntur Tuentur etiam hae vocales plerumque locum suum Sanscriticum, si sonus tantum respicitur. Nam quamvis repperiantur multae harum voca lium mutationes Prahriticae . eae tamen in singulis tantum vocabulis cernuntur et nulla generali

linguae lego iniunguntur. Sonum quum dicam,

intelligo sonum vocalis ct, vel i etc. remansisse, immutatae quantitatis nulla habita ratione. IIaec enim, in Sanscrita grammaticis legibus accuratissime circumscripta, in scenica lingua vinculis suis est relaxata. Peculiari loco de ea re tractaturis Pauca tantum nunc praemonenda sunt. Negligitur itaque Pru ritice quantitas vocesium Sanscriticarum, servatur quantitas vocum; i. o. syllabae Sanscriticae Iongae corripiunt vel Corripere Po sunt in vocabulis Pra kriticis vocalem, si sequun-Vasisti ilia. p. 3θ. Est etiam Latinum gravis (m inru 3, nam illumata Latina gra i , breui , mollis, Suialta , mnia S Oriuntur n semininis untiquioribus et gurυι, lug Pi, nitri ML stadis, tantas. Sed troe obiter.

137쪽

tur Consonantes duae et est Positio; quo sit, ut quantitas vocis totius eadem restet, licet vocales singularum syllabarum immutatae sint.' EX. gr.

media vocali. Inversa ratione produci potest Sanscritica vocalis brevis. Elisa alterutra Consonantium duarum, ex. gr. DI (cf. ind. pro-m aera, utrobique remanente trochaeo. Tertium genus est, quum praevaleat Contra pristinam quantitatem lex consonantium geminandarum et scribatur ulim pro In omnibus his exemplis mutatiorat Viarantilialis, Sorii autem nulla. Praestat de illa posthac dicere et hanc Separatim tractare. S. s. De immutatione vocalis U.

IH Transit ita Var. I, S. Pro R. 26, 1. , rem pro TF, infimpro um (cf. Remmi, Pro etc. Pmmiti Var. VIII. Debilitatio est vocalis G, in Samori te rarius, in cognatis linguis Latina et o Gothica saepius obvia se . In Dir autem pro deberi videtur ant. In Brum pro NEA sabsam credo rationem Vararuchis, elisam Syllabam si et divulsum esse complexum aer, ut sit in Samorr. vocibus, veluti iam e iram pro NIM; U avin Cave autem ne ex salsis interpretamentis scholl. liant admittas mutationem, uhi nulla sit, ut ei. gr. M. R. 1θ6, s, ubi lem te per in Oreui explicatur. Poni debuissct Umerui, pro ae est. Cod. P. lcgit m ' quod vox est nihili. Diuitiam by Cooste

138쪽

tem PQ r. in media voce semper sere Evanescit; fiam itaque etiam esse potest pro recti m. Addo exemplum: aliud. Var. VIII. siti.

in Tret: i hi Posterius est pro viuer vel aer, omissa littera Cantua. Bet regularis est mutatio pro m. In B- Pro e rei attribuendum est formationi, ut in miri a veti, furi (it o a ui, posito participii astixo pr m ut, et geminata Consona uti Post vocalem brevem. I. In E Var. I, S. Dictum est de hac mutatione supra S. S, I, d. eam maximam Partem attri-huendam esse seq. vel T. Exempli. Em PrIIm, in pro mn, pro Uri T. Miror hanc muta tionem saepius non inveniri, quum eius vestigia iam in Sanser. deprehendantur in declinatione aeque atque in coniugatione, potissimum in pedi secto reduplicato contracto. Pertinent tamen huc formae et aliae IV, 26. positae. Asfixo ut eas

formatas esse, apparet ex exempli.-M. R. Ilo,

i, s. etc. Quod remanet in , affixum est Sansor. in; geminatio consonantis Prukritica. Sunt itaque Pro NA. Em . miri et debetur T sequenti. I incetiam repetivi ab viri, non a praepos. Et a vocula usu non frequentata, eodem sensu quo Triponenda. mu quod tamen rarissime legitur, salsa analogia ad Dat reversum esse dixeris. Mirum autem est, quum eandem analogiam sequanturis , nTT, UT (ibidem I in esse pro TR, Certum est. attribuendum tamen videtur sono vocalis i, qui in E Iocum habuit, sicuti in evanescens

139쪽

Praecedenssct in es mutat. Num igitur. rdorivandum est a sorma quadam in libris insolita mi Aut contractio Est pro i. e. - Maxime 'arridet. UT, si legitima sit Scriptura, derivare abuti certum est, et I Et PS, Var. I. I s. Suis Pra P. II S. derivanda esse ab et inistri. Ad Seqq. Pertinet quod noui ab Nat, sed ab fluxit. S. in X. Silentio praetermittit liano immutationem VararuChes cap. I. suppeditat lamen exempla, quibus patestat, V interdum mutari ici A propter labialem ante dentem. Apponam exempla e cap. VIII. v. Dhutu pallia. Um: ai Altera sermo vix a uiri derivanda est, Prior Ei Ponit pro U, E Pro C geminum a

Lein ab antiquiore quadam vel provinciali forma

quae T contineret, fluxisse videtur; nam a s vix repetendum est. Ulut hoc sit, Epro Ua labiali profectum L Idem cera itur in ira pro inclitam; restringit

mutationem hanc ad Nn cum m compositum Va- Paruches: Em NEUNT; at demonstrant alia exempla vel sine praep. ET Gxplicari posse T. piam quod Pro inmiri tanquam Pra r. formam praebet Var. Eurie, haud dubie depravatum est e mim. Similis est ratio formae Prahr. rad. N. Var. VIII. ET 'Ur' i i i Prior, ut Tendicummai in s a mere pro Smere S initiale elidit; al-hera per divulsionem couM. T singitur, Mautem inseritur propter labialem seq. Ci . tuli. infert.

Disitiroci brum Cooste

140쪽

rmoluto, V autem remanet. In tarmis verbi . ex.

gr. Tvim similis est divisio vocalis T in m ante ir; , Procedit enim forma a radice Pro non audita . mutato ct in ras pro Miami dicitur Pru r. Primum , quod dein Contrahitur in tri LVar. VIII. Vid. infra cap. V. Pertinent huc etiam Pro et quaedam Pronom. rari formae, de quibus suo loco dicetur. . In in nulla proprie est vocalis N mutatio, sed o ex ia sit, sequente aut Visarga Pro T, utSanseritice ante sonoras, aut X, Si post elisionem Consonantium cum V coniunctum suerit. IIuo

Pertinent exempla a Vararuche I, 8. O. Posita. Paullum diversa est ratio exemplorum I, . ubi vita in in contrahitur. De his vide infra contractiones. In I, 6. Pro exemplum est mutationis in Pra kr. re vera Singularis Et Pro sus Tendicae; nam in elisione syllabae T caussa mutati a in d quaeri non potest, sed mutat Ersequentem vocalem iu d, prorsus ut Tendicumvrati pro viahia, de quo omnibus numeris abs Iuta est disputatio Bomo II.

S. lo. De m. Praeter alternationem quantitatis cum V haec vocalis vix subit mutationem et strenue locum suum tuetur. Nam quae Ponitur a grammaticis

mutatio in nulla est. vide quae disserui in indice s. v. tueo et quae videtur esse Permutatio