Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

191쪽

fin.; MV Iso, 2; Ninae ibid.ini. NU VR Mr. I , S. Sed in permultis horum verborum contractionem Praeoptant libri manu scripti. Investigandum restat ope Codi Cum, quae Consonantes NI ament, EX. gr. I. quae recusent, ut sacere videtur T. . C Pauca quaedam vocabula exhibent con-

'i Monendum vix est, non contrahi posse vel NU, si N alteriura contractum sit eum initio voe. seq., ut

192쪽

tractionem factam post transpositionem elemen, torum V, UT, N. em Pro rem, Et rim, transpoSito trum; e misv EX UUI, Et mm . . Vid. Pronomina. Terminatio 2. Sing. imper. med. Sanscritica transit aut in r. aut iness, elisa vocali U, aut denique in cirr., ideconiugationem. Plura non enotavi; nam Uurii Pro mim enarrari Potcst, ut UIRI Pro m. Supr. S. II. S. D) In composs. N et VI Contrahuntur cum T, s. T in Cum T S. T in vi, si T, E. S a singulis excipiuntur Consonantibus.

ei Lah. 62, 5 nnbrassus e TM Et Emi T, Rat. I . s. Et e Ni inig et Eari debet formari minii mi, Pro quo Ca . ISO, D. legitur Refert autem, accurate in talibus agere; nam si Neglexeris, mutaveris lacrimcts in brachia Cum editore M. M. fA,

hent UT, Si sequuntur consonantes viduae. i'UTEM e et UIssu M. M. Os, 5. rq Z lmi M M. M. s8. II.e et in Un; imi mi e uiss et UiMERIT Rat. Bi, II. Immo vincit interdum VI, quod Sanscritice oriretur ex V et V, Consonantem geminam seq. ita ut una elidatur. Rarissima sunt exempla et non ab omni dubio libera; unum legitur Cia . I, 2. -- Tligit e letinis et Ur, pro ui ex usu t; nil ibi uram Prah. l , O. Pro m. At dubia est scriptura . Vocabula Sanscritice a M incipientia sequuntur mutationcm suam Prakriticam etiam in composs

193쪽

rationem e L mi in dicitur e Tm (im et et dei pro WA. Var. I, 28. invenies c. ak. 6s, sin Saepius. US. 'T. De Mocialibus inserendis. Var. III, 58-65. i. Inseruntur vocales inter ConSonantcs coniunctaS, quarum utraque sortior est, quam ut alte

utra locum suum cedat. Divelluntur itaque vocali inserta, ut ambae restare possint. Fit hoc Praesertim initio voca hulorum, siquidem initium vocis omnino mutationi magis refragatur, quam me dium et sinis. Assimilarentur Praeterea vocabula nimis multa, si ubique ex duabus initialibus consonantibus una exsul fieret. Neque alienum est Prorsus hoc genus a San Scrita; constat enim e Panine olim pro im dictum fuisse I. Distinguenda est ab hac consonantium divulsione per vocalem insertam Primum dissol

tio semivocalium et et I in S. i et Z, ex. gr.

J Silentio praetermitto exempla omissae contractionis dPhitae. Sittis sunt frequentia. Unum tamen est genus quod oriri videtur ex inscientia librariorum, ignorantium multis nominibus Prakritico addi ustixumui, quod soleat in V abire, aliis quae coiisonantibus terminentur, Pro genere aut v vel m. llae voeales additicine contraotioni res rogari non debent, ut sit in

contrahi debet.

194쪽

um' pro Urun, lirari pro ueri. Var. III, 65. metvir pro pro Var. III, Gi. vnPr pro em; de his vide S. i. S. S.; secundo loco alia inflectendi ratio; nam si infinitivus radicis u Pru ritice audit mr, non est i a Ims divulsum per sed adiecta est terminatio infinitivi I per vocalem Documento est participium in re, quod nulla ratione poteris derivare a m(Pru rit. I ), sed additur Tmri themati praesentis per S. Desinitur vocalis inserenda plerumque vocali syllabae subsequentis ( im a P. Var.) et consonantes a vinculis societatis liberatae sequuntur, si sieri potest, regulas Scenico sermoni propriam Sic a Ei primum sit BD, Pro r. Hur, hinc V II et vulgo Vin. i , A et fi divelli soletit per . v inseritur in 'MU, URI , NUL

Eodem modo verbum mutatur; Prab. I, li. Ete. VIII frequens est.

Addi potest e silii*r, geminato i oblonum in radice. cf. Var. cap. VIII. et Vi . ii, La . f. etc. Quae legitur forma Ut l. I S, I S. VTutissi nil est, nisi mendum, male lecta iunctura

195쪽

am. Interdum vel UT'rimitii fingunt scribae. Ut t. I S, S. legitur Buli pro et rar: nescio quo i ure; nam solet e syllaba vi fieri vivet. 6. inseritur o) ante Complexum ConSonautium, quarum posterior vocalibus q, v assectarat.

'i Iti. II, T. in scholi. salso per mae enarratur; rescribe in textu mi P. ''j IIuc pertinet etiam PQ, d I, pro S, sed praesxum est , V et ri sunt m , evanescit L. Vi . id, T: do, O; Prab. M , 5. ibid. 1T, B editum esti mi sine si praefixo, nescioqan recite.

) Longa voculis his vocibus nunquam inseritur: mei tu

196쪽

6. T inseritur in m pro e m sexcenties; in et PT pro CL var. III, Gi. et ind. Utroque loco ob sequentem labialem. um pro UTI forma est a X ar. proposita. Alia huius generis certa non

sunt. VINI E S I pro Uum Rat. I , i. omni Caret ratione.

pro Me 82, ; forma vulgatior est 22. Quod M. M. iis, G. legitur et in scholi. explic. per

j Mr. 13s, II. Legitur in textu, Um in silioli. est itaque Boagalice scriptum et legendum sed Praestaretes; vulgo audit linec vox Prakr. - M. M. OT, . legitur ITII fimi mutui, in glossa Vlefi-ra H . At m resert formam abstratiorum in mi; vid. Var. IV, 22; em explicari nequit nisi a rad. vives m etc., uti avis inaudita est. Legendum Est . Us-

197쪽

SEqq. Cernitur; vocalis Enim inserta non seiungit Consonantium duarum unam ab altera, sed Separat vocalis V, ut videtur, cognatam VI a Consonantiquae sequitur solitaria. Primum tamen exempla ponamus. Ponit in Dilatu Pallia Ilaec Vararu-clies: ii En Ni a a RInfim Ra i um Ult m mm . II: I C idnuq i rumo) Addit mox min nrmi eri I ussu mur: i STNimieto. Duae Postremae radiCes huc non pertinent; nam oritur UNUC E iamra, CL Mr. II 8, I. mie emin elisione semivocalis u. Eodem modo explicanda esset sorina dirum, si re vera a Rm prosecta

' Consulto omisi vocabula, in quibus E ante Et insertum videtur. Set pro C, arari pro TV, Pro C P iri; nam in itisce contraria Potius est ratio. Mutatur Erprius in T, ut in m e qui - N; licio non inseritur I b III , quia accentu caret syllaba sinatis. In tuum di , He, haria inclinatur X versus syllabam se quentUm graviorem, eamque quasi amplectitur. Ilinc oritur ia, quod lumen saepius in istis exemplis non scribitur. cc Rat. 6 , 5; etc. In pro xl fumici oritur m ex S. Similiter ex sit m rii. CL Supr. P. 16o. et in D. Cap. III. U. ') Semel sit monitum, poni a Vararuche fere semper foramns maxime Pru riliens; aequo legitimac ex ipsius mente suid Eriri et mi Disit re

198쪽

Ii. UNT. ProrSusieadem analogia cernitur ici ZIU pro Mr. OG,s; IS , G. Est tamen etiam radix Sanscritica e . Etiam Er exStat sensu sic ri, et derivata est haud dubie aeri, flare. Restat itaque tantummodo m. Cuius forma tu catalogis

radico. non invenitur, at probabiliter exstitit in Iingua familiari. Atque omnino e rudicibus in moriae videntur, quae inveniuntur in Nam qPraeter tempora specialia vix obviam sese fert et quartae classi in permultis verbis vindicandum est sunt enim verba in L maximam Partem nEutra, quorum coniugatio ab initio quarta videtur fuisse. CL Ind. Bibl. III, 88. In exemplis istis itaque V insertum non Credo, sed elisam semivocalem et GS. 28. De Sammi et Moculis encliticis. i. Probe scitis inter ea, quae iam explicuimus, Esse multa, quae pertinent ad Sand him, si Sansoriaticum ponitis technici vocabuli sensum. Eodem

tamen tempore vidimus, extra CompoSitionem nullam in universum exstare in Pra rita mutationem 'l Cum liis contandi non debet .mine, Rat. 3I, 15. Urum L. 88, 12: UT , Vah. I 2, 1. mi r Vi . 5,1 I. II, 2. P. ted. Calc. male mNIM ) etc. a ut iuxta Var. vi II. finit in duri ibi iam. Decurtata

in formis quibusdam radicis T. Vik. 55, 1. Rat. 3s, di bs, i. ete. -- sed in Uni pro

199쪽

litterarum vocabulorum finalium ob litteras initiales vocC. Proxime sequentium. Abest igitur a sermone scenico pars Sand his Satiscritici maior . si exceperis voculas quasdam enCliticas, quae Cum antecedentibus coniungi solent. Quae ex haci Caussa cernuntur vocalium sinalium et initialium muta tiones, liceat San Thim dicere Prahriticum, deflexo Primario vocis significatu ad naturam sermonis doterioriS. Supra iam monui praeter Anusvaram alienas esse a fine vocabuli ceteras ConSonantes, omnibus Contra vocalibus Posse vocabulum siti iri. Parti culas quas dico encliticas singulatim recensebo.2. Sanscr.-v Pra kriticam sormam induiti t. elisa vocali initiali, si alii voci subiungitur cf. Var. I, I , ubi scriptura est codicis mendosa IPro St. S. S. Io. Abundat iri per textus; id autem quaeritur, quomodo tractandus sit sinis voc. antecedentis. - ut is, Bu--, is legitime scribuntur, Correptis V et Ui. Exempla sunto: m n iri M. M. S8, siti. Tmm iri M. R. 1 G, sin .; fg Mr. 5S,i; et quae invenitur Scriptura per u in masc. antes , ut ah. Ibi, Io. us Bl, Vik. ito, O UUM M. a nulla regula postulatur atque minus Placet ol, ambiguitatem, quae inde possit oriri. Falsam igitur reor, nisi nomen praecedens aut vocativus sit iri initio sententiae iuxta Var. Tu st: dubium mihi

est, utrum re vera misit Pro diri, an pro alia vocula: vid. indic. Sensum non dubito; cf. Κ. P. P. 32,

200쪽

aut thema nulli inflectioni obnoxium. De Scin critica particulae Constructione CL Windisclimannum meum SanSCr. P i . miri M. M. 56, i;

mus infra, omitti posse ubicunque ninalem; unde conSequitur, ut sonum, habuerit valde tenuEm. Sed vel propter hanc rationem in ProSaria oratione omitti non debet signum ante iri et similia enclitica. Fit tamen saepius; uim iri Vi . s, i ;etc. Dissicilior est quaestio, si is excipiat terminationes m. T. Ex ratione huius linguae scribi debet aut - miri, iri, ae m. aut Correpta vocali praecedente: -u iri, vT A, g ra. Fluctuat usus, et vel saepius Peccatur, Scriptis longis vocalibus ante m. his M. M. 88, sin .; - et iri M. M. set, B. Vel iri Prob. Is . io; iri Mr. Io , II.

2. Scripturae diversitas Eadem est PoSt m. Un-rbini is Rat. id, ult.; riris I is Rat. GS, I; D(pro Q h. ii, 22; UUNT A Mr. Sio, q; CL ah. Gd, S etc. immo Ni nom. Plur. maSU. Pro UN Correptum iuvenitur ante A. Vah. 8, antep. Eadem variatio post T. Vih. ii G, q. V. iri EtC. Metricae rationes litem dirimere nEquEunt, ex linguae autem usu apparet, Potiorem EMe et frequentari is antecedente vocali Correpta. Neque obstat, quod hac scriptura prorsus similes siaut