Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

161쪽

declin. m) ubi brevis antecedit vocalis, et V non corripitur, alibi quantitatem Servat etiam Post longas vocales. o*j Eam in accentu quaerendam reor, qui alienus est in universum a sine verborum Prahriticorum. Patet igitur, E sinate saepenumero corripi in inflectionibus istis seminini, et oritur quaeStio, Praestaretne Pro Z Correpto Scribere T, ut sactum videmus S. D. P. G, io; Κ. P. P. . , et Su-Pra P. I. . Potissimum, quum grammatici utramque Scripturam permittant. Meliorem CenSeo, Siquidem lex est etiam Prahritici sermonis, scribere Prorsus uti pronuntiatione esserendum est. Alia est ratio E correpti ante Coniunctas Consonant , quam rum Complexus brevitatem vocalis satis indicat. Scio contra usum esse hanc scripturam, at scribae lamen metri parum gnari vel curiosi sa-cile expunxisse inusitatiorem sormam in ponunt. Utrumlibet praeoptes, hoc Certum CSt, 'OPru-

162쪽

reptione fluxisse videtur, quod genus verborum medium omnino cum a livo Consusum suerit. Corripitur autem non tantum g ESanscrita oriundum , sed etiam id, quod nova contraCtione Conflatur Prahritice; cuius rei documento est praeter inflectiones sem. sing. in G, se, ce, Coniugatio Xma, in qua Nn et similia inveniuntur, licet leviorem suisse hanc correptionem ante naSalum credam et nullam ante N, EX. gr. iuS. 2o. De N Eisdem rationibus persuadeor, ut habeam Pru riticum pro vocali ancipiti, non pro di-Phthongo. Id tamen est discriminis, quod ubi vis nate corripiatur, mutatio haec etiam in scripturam abeat et pingatur T. Brevius haec possunt expediri. Exempla eodem ordine quo Supra Prom

2. Pro misi, Uth. . , IS; tauru pro laniin Prab. S, , etc.; nam Exempla eius quod esto non

Correptum, Scatent.

S. Unicum exemplum Correpti o ante singularem ConSonantem Posthac geminatam, quod mihi innotuit, est rem, M. M. S , s. et alibi; cs. Var. III, SI. ssimi tamen saepius emergit, ut Prah.

163쪽

di, b Cic. nescio an bono iure. Quod laudat Len-gius ad Urv. P. Ioa . . I, ad rem meam minus quadrat, Propter licentias toti quarto istius sabulae actui peculiares. Hinc te sollere non Poterit, tu NI aeque strenue quantitatem suam defendat Primitivam ante SinguluS ConSonantES, atque vo- Cales longae. Vid. S. 18, S. IteStriuguntur Paeue Correptiones in mediis vocabulis ad syllabas ab

. Pro legitimo ut in terminatione abi. sing. Imao declin. mare. Et neutr. cI, RCU. Plur. sem. vocabh. in vocales desinentium, mi, dii, mi , Ima Pera. Plur. Pram. Et sui. Ut, (vid. Var. V, G. et id. VII, s. concedunt grammatici etiam S, quae mutatio a mutato accentu proficisci videtur. Innom. Sing. maSc. voCabb. iv N pro ut non admittitur X, qui nominativus ad inferiores dialectos ablegatur, nec dubium est, quin E nominativi in Prosaria oratione alienum sit a Praecipua Pru- rita. At etiam terminationes in X a grammaticis positae rarissime emutitur in dialecto praecipua, licet vix dubito, quin recte eas Protulerint doctores indigenae. Investigandum lioc est in Poematis, quorum copiam ampliorem deside

ramus.

S. Versus si consulueris, Ni correptum ante Singulas consono . nulli hi quod sciam invenies; rationem recte intellexit Lengius I. V. P. Io I. Ab

breviatur vi in X. non in O; quod addit vir doctissimus ut transire inu, id aliter se habet; nam vocum in UTmettit sorina alia est in V et Prima

164쪽

Persona pluralis non E m transit in q, sed e somma Sanseri in m eliditur Visarga.m itaque, correptum Pro riticum ante Complexum consonantium tantum locum habet, ceteroquin longum est. Si corripiendum est finale, transit in T. i. e. in cognatum Sonum magis te-DUEm. In versa ratione X transire vidimus in disu pr. S. I S. Ad Gunam reserre hanc nUgmentationem noli. G. Scimus transire in E i. e. V et expectari potest, eodem modo fieri ur i. e. o ex T. Exem-Pla Sunt quaedam, quae obscurata Plerumque sunt a scribis. Nimirum T praepositionis Et Cum Uvocis seq. non mutatur iuxta regulam Consonantium medialium in N, sed sibilo G assimilatur et D m E: tractari solet, ut et Si (vid. Supr. P. 2 2.3 i. e. Pro Em scribi solet mi iuxta regul. 38.

2. Certum est Eam Scripturam Praestare in vocabulis Emeti et Emet; cs. Var. III. . a. quamvis C dex Lia . praeserat scripturam Em iu Et et, vid. P. B, I. II, 8. ElC. EP m. Contra in Em constant sibi

magis scribae et miror m et editum esse Vah. P. II G, G. Pro iurarier. Potestne defendi scripturaeo, quod praeposito fissi prorsus mediatis stat complexus me Sed parum sibi constat hic scriba, qui P. 1 f. ponit mi r I. . et Em l. s. Utriusque vocabuli scripturam per iniungit Vararuches, talium rerum testis idoneus vel contra legionem Scribarum. Attinet autem mutatio vocalis T iud ad sonum, non ad quantitatem et maiorem si-dem habeo grammaticis et antiquioribus et do- L

165쪽

ctioribus, quam librariis. Latent me si alia sint Exempla. . Oritur denique Ur Pru ritica contractione, veluti cx UI-U etc. de qua re infra dicemus; hoc Ur longum remanere debet, licet levior sit abbr viatio necesse est in ', similibusque sormis. S. 21. Quum magna iam sit aberratio a Sanserita, mutare diphthongos e et o in vocales ancipites et ProrSus obSCurare naturam horum sonorum diph- Iiongicam, alia eaque maior in Cadem mutatione cernitur depravatio. Nam obsolescere non Poluit non augmentatio Gunse. Ruit prorsus Vrtrahi, siquidem in et isti loco suo sunt depulsa atque arsolummodo ante vocales principale suum ElemEntiam Caninum Potest Conservare. Idem valetiderar Gunae, et quae dicit uni Procm, oblita est lingua Scenica, quae sit natura Gunae. Idem sit, quum corripiantur g et o , et utraque vocaliS, Et Gunam Efficiens et Gunam Passa. ita in unam contandantur, ut indivisibilis sint sonus es et O.

Itidem evertitur Guna, si e dissoluto Guna San-Scritico in v et iap elementum radica leti vel MProrsus Elidatur, ut sit in pro iv Et pro Mirat (Ca . qi, 2. . Neque in Tr et irit est Gunificatio vocalium g et g et coniugatio sine N et

sed oriuntur liae formae e nova Contractione. Licet itaque scenica lingua a Sanscritas mutuata est Et intacta reliquit innumera e et o e Guua orsa, Et nullam Cunae conscientiam, uul- s

166쪽

lumque eius usum attribuo. Ipsa enim non finxit vocabula aut formas, in quibus Gunae vestigia Cernuntur; regulas contra Euphonicas sibi peculiares ita anteponit Iegibus Gunam regentibus, ut nullus huic relictus sit agendi locus. In eis, igitur quae innovavit scenica lingua, g et Ni, Gunae vestigia deprehendo nulla. In (cs. P. a B. ei, etc. nemo Gunam quaerere volet.Sed ne in aliis quidem, quae gunificata esse videntur a lingua Scenica, vera ESL Gunae augmentatio. quod Sanscritice audiret pro min, Gunam Conservat Satiscriticum praesentis et inde derivat futurum, ut similiter alia dicuntur; a radice fit per Gunam et non format Pro Pita.-In Misso pro Tr et similibus non Guna est cum insertione vocalis T ad divellendum complexum ei, sed proficiscitur serma participii a praesenti

Atque in universum de Guna scenico sermo esse Potest nullus, Etiam ob hanc Caussam, quod Prorsus oblita sit lingua, quae sint radicum Sans- Criticarum formae, et Solummodo recordetur, Sub quibus formis Sanscriticis appareant voces ab istis radicibus derivatae. Constat, alias cognatas linguas, licet mularint elementa, quibus contineatur Guna, tamen ad Gunam immutatis hisce elementis formandum suisse aptas,qui Gothicam et Graecanicam. Pra rita

contra, licet elementa Gunae satis incorrupta Conservarit, eis non uti scit ad Gunam nova ratione manifestandum et luetur tantum, quae ante Eam

167쪽

et in eius quasi usum per Gunam sermoverat

i. Longe usitatissima est in lingua scenica conservatio quantitatis Sanscriticae, ita constitu lae, ut vocales Singularum Ullabarum mutari possint, dum metrica vocabuli ratio eadem remacieat. At in hac tamen quantitatis Constitutione magna observanda est sermonis corruptela. Ut taceam

voces diversas contandi sexemplum sit rim, quod et pro Issi et pro ponitur , indicio est haec

vocalium mutatio, prorsus oblitam suisse scenam deripolionis vocabulorum et formiae radicum; nam a serma radicis et a norma derivationis pendet eisque praescribitur in Sanscrita uniuscuiusque syllabae quantitas. Itaque quum Parum Curet Prukrita ipsarum vocalium pondus, eique aequi- Paret positionem iunctura consonantium essiciendam, longe remota cernitur ab origine sua. 2. In negligentia ista quantitatis vocalium ipsarum legitimae longe frequentior porro est Co reptio vocalis longae ob sequentem positionem. Iri qua pronunciationis ratione magna manifestitur vis iaccentias. Qui enim miti dicit pro ra-tri,

is nequit non ictu sortiori tollere quasi syllabam

Priorem; in caussa est assimilatio Consonantium, nam quum duo sinit, unum ad antecedentem syllabam trahatur oportet; quo facto acceleratur vox ConSouantem Post vocalem in eadem syllaba elatura et impeditur, quo minus in vocali moretur

168쪽

S. Instabilis quum facta suisset quantitas voca lium, iaccentiai provincia da uda erat maior; poti

simum, ubicunque nulla ESSet norma vocis modulandae a Sanscrita tradita; i. e. ubi par esset quantitas syllabarum isse excipientium, nullaeque

ad sent iuncturae Consonantium, EX. gr. dio

ma quadam in talibus vocibus modulandis opus erat etiam Sanseritae et non dubium est, quin Pronuntiatum sit m - hhct. Quum autem Pra-Lrita scriptura declarare soleat, qui sit numerus vocis, oritur Scriptura Uram, si fortior est ictus,mst, Si levior: sic pro nihilalam, (nam Brim minus probandum credo) Var. III, Sq. Pro valli tam x, ibid. Sa. IIoc unum genus est Scripturae, ConSou. ob accentum geminata; alterum est, quod vix mentione egeat, si scribitur ob accentum vocalis producta,tut in metr n. Var. I, 2 pro mTR. Iuversa ratio est amissae quantitatis ob accentum

in syllaba antecedente ponendum; tum brevis Ponenda Erit vocalis pro longa; ut sit in exemplis apud Var. I, io. Nimirum nullis adhibitis in lingua

scenica GC Niratam Signo, usurpantur Signa Viactram

filialis etiam ad accentum significandum. Docere volui, vim exercuisse accentum in linguam sceni-Cam et ex quibusnam scripturae generibus indagari POSSint hae mutationes ob accentum factae. Aegi accentu non dico linguam scenicam, quae Potius quantitatem vocabulorum Sanscriticam plerumque tuetur, Sed Suo more constituit. PendetCOmninoia cnitis Prustri latis tum a quantiliale SNnuritim, tum ab iaccentia Surisci ilico, et pertiuet, lingua

169쪽

scenica ad eas, quae, veluti vernacula, uitin turgenere elocutionis ex quantitate et ac en tu mixto, non reguntur accentu. ut Anglica, vel Romanicae. . Cohaeret autem cum hac pronunciationeratio versuum, qui in Pra riticis linguis frequentantur aeque atque in omnibus quod sciam linguis provincialibus a Sanscrita oriundis. Versus Sunt, qui non pondere Syllabarum, sed pedum

Efficiunt numerum, e L cum Cantu Et re musica

arcto coniuncti sunt. Scio, etiam Sanscritica m tra, ut Cardula vi ridita, alia, usurpata suisse in SCena, EX. gr. in IIburtasamagama, sed haec d Ctriuae, non linguae sunt specimina, ab indole huius sermonis aliena. In istis autem metris quae sit vis accentus. nunc a me non docendum eSt. Propria est huic metrorum generi etiam Coracinem

fici versuum solis. CL quae breviter dixi in praef. ad Gita Gov. p. XXXIII. vel multo potius, quae clare disseruit Apelius de re metrica S si sqq.6. Quandoquidem compareat in hac lingua

essectus accentus sub specie immutatae q&Gratia talis, dissicile sane est, distinguere, quae Voca lium mutationes accentui, quae alii CauSsae attribuendae sint. Satius itaque videtur, h. l. Conginrere, quaecunque vocabula diversam a Sanscritica Praebeant speciem metricam, si in vocalium immutatione posita sit res. Quae ab accentu Sanscritico derivanda essent, sine iusta cognitione eorum, quae Panities libro octavo tradit, intellecturis car rent. IIuo tamen nemo trahet immutationes qua

litatis ob diversam inflectendi rationem, si ex. gr.

170쪽

dicitur pro urit pro unJI:; nec Productas vocales ob elisionem syllabae, ut umi Pro mTI. G. Alia est difficultas in corruptela textuum

posita, ubi mendose Saepenumero Permutantur vocales breves et longae. Taceo libros manuscriptos, taceo etiam editiones Calcuttenses in orthographicis rebus parum accuratas. Sed vel ex editione Ca uti talae lacile esset.(Sal multa eius gene

alia vix tironem morabuntur; alia autem dissicilius est diiudicare; videtis, opus esse emendatis Exemplis, ne mendis regulas nostras Contaminemus, Et caute Esse procedendum. Regula autem Princi- Palis haec est: revorasset Gnscritimo quia alitiali Scenim Siao modo Constitialia; ab ea itaque recedendum non est, nisi ob rationem idoneam. Idoneae autem rationes Sunt, Primum tralimonium raminiataeortim, deinde Cometiaris rastis; denique in versibus ratio metri . De hac tamen in nonnullis generibus iusta caremus cognitione et Cambimus, dum scriniorum Pulvere involutus remanebit Pingolae liber de metris Prakriticis. Utitiam LCraetio b. m. quem et summa diligentia et iusta doctrina ad hoc opus SESe accinxisse Scio,

hoc libro nos donare licuerit. . In universum haec tradi possunt: sugit

accentus ultimam Praeter interiectiones quasdam; longam vocalem tuentur finalem locativi sing. nomm. in V et nominativi sing. voco. in vocales desinen-