장음표시 사용
51쪽
- 38 22. Extant haud dubie etiam in aliis libris technicis similia de linguarum in tabulis usta
Praecepta; alia tamen . quae uberius rem expliciore ut. Eongerere mihi non contigit. Petita esse haec praecepta e Consuetudine scenicorum poetarum non est quod dubitemus, licet, quod recte monuit milio (Ηind. th. introd. I. P. LXIV. ecl. ait. . exempla tot linguarum in fabulis adhuc superstitibus non facile inveniantur . neque insitiasiverim, potuisse grammaticos et rhetoricos, quae sit propensio Indorum, iusto minutiora sectatos fuisse discrimina . Verum enim vero reputandUm Ex altera parte rit, mugnam nos in hoc litterarum Indicarum genere fecisse iacturam; neque locum esse in eadem sabula omnibus sermonis generibus, quandoquidem in nulla salsula omnium,
quas scena Indica unquam exhibuerit, Personariam partes Congregatae inveniantur. Annotavi Supra,
Praeter praecipuam Pru kriticam, Magadhicam et Laurasenicam exempla tantum quaedam Pulqachici et Apabhransiet sermonis satis rara in fabulis a
nobis posse indagari. At huius rei pars quaedam
librariorum culpa tacta est; qui, vix praecipuae Pro riticae satis gnari, aliarum dialectorum sermas inscitissime inter se confundendo et permulando corrumpunt. Si igitur recordaris, leviora saepenumero esse dialectorum, in primis infimarum, discrimina, mecum, credo, in eam potius discedes sententiam, iusto argutius discriminasse seri res grammaticos, at iusto inscitius confudisse linguarum scenicarum rationes et librarios et
52쪽
editores tabularum, ita ut in media quadam via atque Penes vetustos Praeceptore i araruchem et IIemachandram . quaerenda sit veritas. CAPUT TERTIUM. De dialectorum sceniciariam OrigiDC. IS. Originem harum linguarum si eo dicis SeuSu. ut quaeras, unde eae suerint Propagatae, tacillima est quaestio reSolutu; omnes. ut Supra asserui, quotquot in dramatis repertae sint, totam a Sausoritica originem traxere. At enim vero si eo Ponis sensu quaestionem, quonam modo ESanscrita suerint progenitae, dissicilior erit explicatu . Nec tamen in eo posita est difficultas. quasi in hisce linguis inessent aut formae aut voCabula, cuius archetypa Sanseritica indagare minus Potuisses ; deflexa contra sunt utraque atque derivata ex sente antiquo, mutationes quasdam Sub- Eundo, quas omnes Sequuntur linguae per temporis decursum seSe mulantes et degEuera rates, HE-que alia est ratio cuiuslibet linguae aut TIi eo ti-SCae 2Ut Romanicae, quam propagaverit nobilis et antiqua mater Gothica aut Latina.Ii. Difficultas autem in eo posita est, quod linguae hae Seenicae, a SanScrita oriundaci, uprovinciis dictae, diversae sint a provincialibus linguis eiusdem nominis atquci originis, Ex. gr.
53쪽
praecipua Pra vitica a Mahrattica hodierna, Laurum rasenica a Braia Blia khensi. Unde haec iaciati potest dubitatio, utrum scenicae linguae olim in usu suerint quotidiano hominum Provincialium. qui hodie cognato quidem . veruntamen diverso
SErmoui S gEnere utantur, an scenicae dialecti nil sint, nisi artificiosae aut Sanscriticae aut provincialium linguarum accommodationes ad scenicos usus. Posterior opinio Probabilior visa est viro clarissimo XVII soNi G, eam Propter rationem, quod dialecti hodiernae Mali ratiorum, Ma thurensium sive CurasQuarum, Biliarensium nou Eaedem Sint atque eae, quae Sub eodem nomine ita scena olim obtinuerint. Aliam addit rationEm, uon posse non vel hodie scribi scenicas dialectos. Sed, quaeso, num aliter sese habet ipsa lingua Sanscrita aut Latina quae utraque nostro aevo Scribuntur a viris eas edoctis, licet multis iam abhinc annis e vilae consuetudine et ore hominum evanuerint, si paucos quosdam litteratos h iniues,exsteperis. Aeque fallax est Prior ratio: Nam, ut argumento utar, quod dicunt ad homi-HEm, non multum Sane proficiet vir Clarissimus, si
populares suos hodie lingua Anglosaxonica vellet appellare. Valeret argumentum, si Probari Po Set, quo aevo primum in scenam adscitae suerint dialecti theatrales, diversum suisse Maharus stri-Cum aliumve quotidiani usus sermonem ab EO, Itiem sub eodem nomine tu sconam iutroduCErcul
54쪽
poetae. PosteriorEs Enim poetae scenici, priorum Exemplum secuti, non immutavere loquelam scenicam, sed retinuere talem, qualis a prioribus suerat constituta, dum ipsae populares dialecti
magnas PasSae sunt mutationes, utut est omnium linguarum usu sese conterentium fortuna. Edisci autem potest etiam hodie scenica loquela, sicuti Sanscriticam edocentur Indi, inStructione grammatica, a nutricibus neutra accipi potest. Mutabilitati autem cautum erat in Scenicis linguis, haud aliter atque in Sanseritica, ab eo inde Lem-Pore, quo Primum lex et norma dicendi a gram- muticis fuerit constituta, ita ut istud argumentum e diversitate scenicarum et provincialium dialectorum petitum, nil valeat, nisi aeque demonstratum suerit, provinciales dialectos ab origine inde easdem remansisse, quae sint hodie.
IIoci autem neque demonstrari potest, neque omnino
sieri potuit. Explicari contra hodierna linguarum provincialium condicio nequit, nisi supponituralia Earum species, hodierna vetustior et Sanscritae magis Cougrua.
IS. Probari itaque quum ncqueat, Provium ciales dialectos ab origine diversas fuisse a sceni-CiS, argumenta addam, quibus verisimile sat has ab origine in provinciis re vera obtinuiSSE, a quibus nomina traxerint. Ac Primum quidem nominibus ipsis pro argumcuto utar; nam Prorsus absurda Saae laret appellatio, Maharasistrica, taurasenica, si ad provinciales linguas non re- serrentur, quum neque ab ordine quodam Iio-
55쪽
uni in uni ita dicto, neque ab indole quadam linguis hisce propria desumtum ESSE POSSit nomen. Idem etiam valet de Magadhica; nam, licet Magadha praeconum ordinem signis care scio, in scena Magadhica dialectus etiam aliis hominibus attribuitur atque ipsi praecones dicti sunt a provincia, quae etiam dialecto nomen imposuit. Proximo loco contendo . Scenicae Poesis Eam ESSe rationem, ut vix credibile sit, tabulas in scena suisse exhibitas, quae lingua a vitae usu aliena essent conscriptae; id aliud est, si scenicae dialecti posthac ex usu hominum recesserint atque
obsoleverint, in scena Contra remanserint. Idem
de usu ipsius Sanseritae linguae in sabulis seriori
aevo conscriptis valet. His rationibus accurate perpCn Sis, ConSequi videtur,u ut diversarum linguarum in Scena uSUS
repetendus sit a peculiari quadam Indicae vitae condicione quo tempore leges artis dramaticae a poetis Indicis primum Constituerentur. tiG. His accedit cognatio quae inter scenicam dialectum primariam et Palicam intercedit tam intima, ut vix dubitari possit, utramque ab ori- gine eandem suisse Iinguam. Id Certum rit, sacram duinicae sectae linguam haud diversam esse uPrimaria Prahritica. Quam profecto suam non secissent homines sectae, Brachmanas eorumque placita vehementer repudiantis, si nulli alii sundamento
Superinstructa esset scenica loquela, quam secundo et sui, tili Brachmanum ingenio. Adoptare autem Poluere Eam in usum suum, si a provincialibus
56쪽
hominibus quotidie usurparctur. Cur aulem Maharatiorum dialectus potissimum suerit Selecta. tum a Scenicis poetis, quum a da inicis. id ex historia scenae Indicae atque religionis Bud Jhicae quae etiam duinicam sectam Progenuit, Erit Explicandum. Quod huius loci non est. I . Primarium autem argumentum in ipsarum linguarum Structura ponendum est. Quae in omnibus linguis provincialibus Sanscriticiis eadem est, si principia et generales leges respicis, diversa quidcm, at admodum sibi similis, si siugulas,sormas , Learumque Elementa PerluStras. Quam ob rem satis nostri consilii rationi sociemus, si quasdam harum linguarum accuratius investigabimus et demonstrabimus, quae Sit ei S grammatica indoles. In hac autem re agenda totam earum grammaticam Exhibere neque patiuntur sines huic libro concessi, neque Si paterentur, - rei quam nunc agimus, melius consultum iri opinor. Declinandi igitur doctrinam mihi sumo in hisce linguis investigandam, quae eandem Cum coniugationis legibus rationem sequitur. Praete mitto sonorum immutationes, quae nimis variae et multifariae sunt, quam ut hoc loco possint . tractari; neque eis id essiciatur, quod propositum est nobis, nimirum structuram provincialium dialectorum ita describere, ut quod eas inter et scenicam loquelam discrimen intercedat, appareat.
Nam mutationes Elementorum . quas PIMa Sunt vocabula Sanscrita in linguas hodiernas recepta, duas Sequuntur normas Salis div rsas; quas
57쪽
nisi recte distinguis, ad res prorsus Sibi contrarias demonstrandas posses adhibere. Unum obtinet mutationis genus in vocabulis, quae antiquitus formata sive potius degenerata ex Sanseritico Sermone in Provincialem transmigravere; veluti Braja Bh. mi, liber, quod Pru ritice Sanso.
IIT , audit, aut i , ire, Pru r. II, SanSEP. UT, Et Sexcenta alia, quae si respiei es, dices, elementorum mutationes in linguis hodiernis easque esse atque in sermone scenico, a quo hodierna Te horum forma aut petenda sit aut explicanda . Quam rem denegare minime aggredior. At respiciendum etiam est alterum Vocabulorum gEuUS,
quorum sormae propius ad pristinas SanscriticasuCCedunt, quam eae, quas eisdem vocibus tribuit lingua scenica. Exempla sint haec ex linguis BrajaBli., Penjahica, Mahi attica, Bengalica petita: Br. Bh. Peniab. Mahr. Bengat.
Quorum Satis magnus est numerus. Ex his autem Iiaud absurdum esset, Si ea Sola TESpiCErES, Cou- cludere, hodiernas linguas magis genuinis Sanscritarum vocum sermis abundare, quam Scevicas. At enim vero salsus esset, qui ita ratiocinaretur. Linguae enim provinciales, Praecipue in ore Ii minum Sanscrite edoctorum et in eorum libris, Ex quibus etiam deducta sunt, quibus nos utimur, harum linguarum Enchiridia, grammaticam lexica, identidem recurrunt ad sanctum et ve-
58쪽
iustum originis fontem, non solum quum voti-hus Careant ad notiones magis doctas signi si eandas et quae ad elegantiam dictionis pertineant, sed Eliam, quum Corruptior sit vulgaris vocis serma, quam qua SCription Em suam laedare velint homines eruditiores. Quo tactum est, ut duplices eiusdem Sanscritici vocabuli sermae in eodem provinciali idiomate inveniantur, una magis Sanscritica, altera Prahritica . Veluti Francogalli ex eadem Latina ratione et rct IsoNES, et miSONUS. Etriatiories effinxerunt suas. In vulgares enim Indicas dialectos vim Suam exercere nunquam desivit mater Sanscrita, vae uti Latina in linguas RomaniZantes; contra in formias Scenici Sermonis vim exercuit nullam ex eo inde tempore, quo Primum Certam quandam loquendi normam scenae dialectis assignassent poetae scenici, eorumque dictis morem gerentes grammatici. Quo factum . est, ut prorsus nulli mutationi obnoxiae remanserint scenicae dialecti' et eaedem sint in Mricl1--hahati, atque in sabulis intra trium novissimorum saeculorum spatium Conscriptis. Mutuatur Semper Sanscritas voces scena, sed immutat
et inflectit iuxta leges sibi proprias. Mutuatur
itidem sermo vulgaris, sed nulla facta mutatione, dum eae voces quas olim in se receperat, immutatae suerant secundum leges eta sibi et scenico sermoni a rerum natura PraeScriptas. Hinc ex- .
59쪽
Quae quum ita sint, vides me operam suisse moliturum liuius libri sinibus longe maiorem . si
ea qua par effet accuratione hane tractare qua stionem constituissem; salius itaque duxi, omnino deserere viam, in qua tam diversae opinionistandamenta sese mihi obtrusissent. a8. Dicam igitur de declinatione nominum, quae in scenica lingua prorsus remansit Sanscritica, omissis tantum dativo casu et duali numero, et immutatis secundum euphoniam suam terminationum sormis, quae tamen omnes ex Sanscriticis sunt progenitae, ut posthae demonstrabo.Aliter res sese habet in linguis hodiernis, quarum declinandi ratio prorsus a Sanscritica dissert, paucis tantum vestigiis Sanseri licis re
') Libri quibu utor hi sunt; addidi eorum sigia a me posita et Generat Principies of ius lection and coniugation inllie Brut Bhnklia , or the langunge spoken in thecountry or Brui, in the district of Goali ur, in thedominions of the Ruin os Bhuripoor , iis also in the
60쪽
as. De geriere ut dicam, tria conservarunt Bengalica et Mahrattica, duo tantum, masculinum
et semininum. Penjabica atque, ut videtur, Braja Bha hensis. o. Dualis numerus deest, uti in Prahrita; singulari et plurali eaedem terminationes tribuuntur; discrimen pluralis cernitura aut in additione voculae, quae multitudini significandae inservit. Bengalica utitur verbo UT
tur inter nomen, quod genitivi sermam assumit, et terminationes; ex. gr. ST, u. Sing. hinc thema pluralis regio, i. E. Congregatio, multitudo populi. De alia quam sequitur Dominativus pluralis, ratione infra dicam. Eodem modo pluralis Mahratticus formari potest secundum C. addendo et declinando NENI S. Net, i. e. omnis. Aut h) in augmento thematis singularis. Br. Bh. IV, them. Plur. X Um; nominativus pluralis mare a singulari non dissert. S, filia, mur vel et them. Plur. mr- s. Nominativo Plur. sem. additur tantum m , T , 'ri . Mahrattica itidem addit nam lem aut per omnes Pluralis Casus aut nominativum excipiendo. Videtur tamen etiam omitti posse nasalis in casibus obliquis, substituta vocalis Productione.