Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

391쪽

elum. Nam neque ex editionibus Calcuttensibus, Deque ex unico apographo potest res recte diiudi cari. Admittendas esse interdum leviores tales discrepantias inter grammaticos et Poetas in sermone, natura Sua mutabili et pro temporum et locorum diversitate variato, eo facilius Concedo, quo magis ipse compertum liabeam, diversa tradi de singulis quibusdam vocabulis formisque a grammaticis. S. I in primaria hac Pra ritica dialecto, quae

in Commentariis grammaticorum, et sabulis Poetarum eadem est, Cernitur variatio quaedam tum vocabulorum, tum inflexionum; variatio BSt, quam ut admittunt grammatici, ita Permittunt sibi Poetae. Ex. gr. laudo elisionem Consonantium non adspiratarum singularum; mutet aeque bene se habere videntur; idem valet de geminis inflexionibus, ut Ioc. sing. Imae decI. in v et inr, aliis similibus. At enimvero primo aspectu apparet, tali variatione, si Constanter recurrat, speciem effici dialecti dipersae. In hanc itaque discrepantiam, quae non inter Poetas et grammaticos intercedit, sed in ipso sermone inest, onus erit accuratius inquirere. S. la T. i. Si elisionem Consonantium Singularum non adspiratarum (S. I S. iuvestigamus, invenimus elisionem frequentioris esse usus in carminibus,

quam in pedestri oratione. Carmina intelligo tum Personarum, v) quae in sabulis Praecipua utuntur' In dramatis editis has indicare volo cautilenas r

392쪽

dialecto, tum quae Κ. P. et S. D. Ieguntur seu Potius,quotquot eorum iam tum, verae scripturae Praebent, ut ex linguae scientia et legibus metrorum Possint Emendari.

Elisio Ilaec potissimum locum habet in littera I sormarum verbalium, quae solet retineri in Prosa, tu T mutata, solet elidi in versibus.

iterum Prosariam ponit formam Huc reserenda sunt praeterea gerundia in mi pro Cns. Tri, in sinitivi in X pro I s. Iv. Cum hac re cohaeret, in editis libris tamen magis obscurata est, mutatio adspiratae et in et (S o si usitatior est in pedestri oratione transi tio in u. cf. m T M. R. s, 2 ; Rat. 88, 8; contra UMMIMP. 8 , i S; imm ib. a s mura Vah. ioS, B. Ponunt in Ida Plur. verbi grammatici Plerumque et si bene observavi, Praevalet haec ratio in versibus. Prorsus similiter in Stia sing. Praeserunt Tpro te, in ius. X pro S, in Part. N pro T etc. licet hae sormae magis vulgares sint et longius a Sans-

Crita recedant. Cf. S. SS, not. 2. R. P. 2. P. 52. P. yd. p. ss. p. 16A. P. I id. p. 118;VM. p. 3a. Carmina act. IV. huc non trahenda sunt;

393쪽

S.,Aliae sermonis varietates ad idem discrimen Prosam inter et poesin redeunt; CL quae Oh- Servavi de Ioc. sing. imae declin. S. sS,G; de sub in nrri S. iau, ; de gerundiis in et m S. i SI. S. A pedestri oratione alienus porro videtur

erio S. ias; tum augmentum S. II . et nisi sallor, formae imae Plur. magis Correptae P. SSO. P.S S. Addo denique formas medictio; nam Cermium est, Praevalere in Prosa activum; atque Paucissimi esse videntur prosarii Ioci, quibus librorum CONSENSta stabiliantur formae mediales. c. His ita explicatis, satis evictam opinor Iianc sententiam esse intra fines ipsius dialecti primariae discrimen inter sermas Prosarias et Poeticas, quibus eadem persona Pro vario dicendi genere utatur. Singula quae posui magis ex collatione librorum Mptorum, quam e textilius editis derivavi. Videndum nunc est, quid de tali discrimine tradant doctores indigenae.6. Scimus, Mahurash tricam dialectum bupr.') Omitto quae ad licentiam poeticam Pertinent et in Pedestri oratione nisi mendose locum habere nequeunti Ex. c. Si non contrahuntur vocat Us in vocibus coin-Positis, ut Rat. 26. It tritici I raui my, vel geminatur Consonans ob versum, ut in eodem disticho et B Eri

scribi debet i. Aeque omitto h. l. usum voca-hulorum singularium.-Nam utrumque gUnus magis dictioni Poeticae, quam dialecto euidam Pocul iuri Proprium est.

394쪽

P. P. B. i . Io. SS. dici a grammaticis eam, quam Primo loco ponunt. De Eadem Edocemur a techis Dicis (v. P.SG. , eam usurpandam esse in Ciantilenis mulierum Praestantiorum, qune Eaedem QEtero quin i e. in diverbiis suis, utuntur Sermone crata-rmenim. Aliis etiam personis datur Lauraseni l l. P. S . et Certum est inter Sermonem Virorum, quos praecipua dialecto uti dixi in append. P. Sa seqq.et Sermocinationem mulierum, quibus i aurasenicam tribuit Viuvanathas l. l. discrimen esse nul lum. Omnibus his itaque vindicari debet ex seu lentia technici Laurasenica dialectus, si soluta oratione utuntur, Maharasti trica, si versus sui, dunt. Discriminatur porro prosa a poetica dictione, ut modo a me tactum est. Verum Enimvero si recte positum est hoc discrimen, tum a me, tum a Viqvanutha. Congruere debent ea, qUae v grammaticis Laurasenicae loquelae assignantur, cum eis, quae equidem Prosae orationi Supra vi u- dicavi. G. In plurimis consentiunt vj dialectus praecipua et Gaurasenica; ideo in docenda Churasenica ita versantur grammati Ci, ut ea tantum CXhibeant, quae ui peculiaria sint et non cum PraCCi Pua Communia. Isaeo e capite Vararuchis XII

') Dixi in excurs. IV. P. 33. me inter Praecipuam dialectuin et saurasenicam in isto catalogo non distin xisse; caussam nunc videtis. Eacdum Pursonae utrarum vis utuntur dialecto, si vera sunt quae a grammaticis traduntur.

395쪽

Et S. S. nunc Enarrabo, reiectis disquisitionibus de locis grammaticorum nonnullis dubiis et cor ruplis ad calcem libri.

Do dialeeto Catirasonicia. I. De Singialis consoniantibus in universum

valet, eas rarius Elidi, quam in praecipua dialecto; valet hoc de utroque elisionis genere, de adspiratis et non adspiratis. cs. S. S. SS. o. Diserte id docetur de m et T, v et u in S. S. ac pro re etn Praeterea iubet Vararuches ponere T et v. v Exo. VI, 2. Communem itaque habet utraque dialectus transitionem tenuis in mediam in dentalibus; idem valere debet de cerebralibus et labialibus. cf. S. S . Prosariae orationi iam vindicavi Conservationem dentalium T et v. S. IS , I. I. Deu mediali iuxta S. S. statuendum esset, etiam hane Semivocalem Saepius retineri si aurasenice, quam sit

in praec. dial. Aliter equidem opinatus sum S.

Vtut hoc sit, certum est, elisionem Consonantium Singularum magis ad praecipuam et Poeticam dialectum pertinere, earum Con Servationem, mutatis nonnullis surdarum in sonoras, magis propriam

Mutatio iuncturae,in magis ad saurasenicam quadrare mihi visa est p. 238. quin dialectus quae N non elidit sed in L mutat, etiam magis vcominodata esse videtur ad ponendam iuncturam V pro In editis libris V pro in versibus etiam prostat.

396쪽

esse s Iurasenicae et pedestri orationi. Ad quam rem animum advertere debent suturi editores. u. De moralibias eaedem valere debent regu-Iae, atque in dialecto primaria. Peculiaris videtur sermoni Poetico, et a prosario aliena tralatio

vocalis T e dissoluta syllaba H orsae ad syllabam

antecedentem. Cf. Exe. VI, 26. S. De singulis voco. hisce metri, Ps, Tt, si, VI, T , viri, m em, EST, VIR, FI, e Tvidesis notas ad V. et S. S. in Exo. VI. num. S. G. I i. c. II. 22. 26. I . . In coniunctis consono . solum discrimen Esse videtur, quod inurasenico Pro T, UT, mi Praeter um, etiam M poni potest in voco. e II (unde etiam URI , EI V. UT, Niriue, uinUT, UNT. CL EXC. VI,

S. In decliniatione haec peculiaria esse dicuntur. H Ab l. sing. solam sermam in admittere videtur Cauraseni, idem de soluta oratione valere conieci. CL S. O , . et Exc. VI, Io.b siciat. Sing. Pronomm. Laurasenicas habet sermas iri (m , et in , quibus addenda videtur ra. Exc. VI, et . Excluditur itaque probabiliter terminatio in s. fit; restat ut indagetur, sitne haecisorma a soluta oratione aliena, sicuti eandem inflexionem a lina decliv. exclusi S. Di, G. P. OO .H Neutra nom.evota et aco. Plur. sormant, iumini et, b. v C; Exc. VI, s. Iurasenicae haesormae etiam prosariae sunt; CL p. So . Praemter eas invenitur. in praecipua dial. Ni. abiecta syllaba im; I. l. Si recte haec disputata Suut. amom

397쪽

venda erit haec forma decurtata a Prosa, ut Vi . SS, auteP. Z AH. plar. poetis Seponendus videtur. Cf. P.Sio. Et instri sing. iu Ui P. Soa. e) C, i. e. auras. est aeque atque quod sola est forma Mahar. Exo. VI, 2S. G. Ad coniugiationem haec pertinent: Gaurasenica repudiat formas verbi medii; cs.

Exc. VI, i . Rarius medium invenitur et Suspecta eius exempla sunt in soluta oratione propter titubationes scribarum; haud aeque in poetico se - mone, si flagitat versus; a Primaria dialecto tamen imam Sing, excludunt grammatici S. III, i. Pluralis nulli bi estat. Vix me eget monitore, ad-i . mitti Idam sing. imperi med. Et Parti c. in Prosa. In futuro contra nunquam Ponitur medium. Hinc suspicatus sum, a ProSaria oratione EXPuum genda esse quae leguntur exempla medii Supr. P. S.I. Id certum est nullum esse verbum SanScritice ad medium restrictum, quod Pra ritice nou

saepius activo usurpetur.

hJ Anto innexiones personales admittit Laura-

Senica, ut Praecipua dialectus, normam decima in se Contractam i. e. E aequo atque U. cs. Exo. VI, 25. S. IIo, S.C Pro ima sing. impcr. poni videtur ima sing.Pot. in abiecta terminatione N. Exo. VI,QIS. Poeticaeuorationi contra vindicandae videntur so mae imae Plur. in D, C. S. S. II, 2. IIo, a.

398쪽

bia est. cf. l. I. Quod certum est, excluduntur a Laur. suturo formationes, E Pro C. Ponentes; eas solutae)orationi abiudicavi s tua, . Suspecta mihi sunt exempla rarissima, quae Extra verSusH A. prosaria oratione alienum videtur tempus in sive iis, de quo cf. S. ius. Exempla e ve Sibus tantum innotuere et primariae dialecto se mam attribuunt grammatici. Idem valet de so matione in nr, de qua cs. S. 22 .

I) passivi forma communis in Sive

Laurasenicae attribuitur aeque atque praecipuae dialecto. Exc. VI, is. Fit,hoc a Κramad lavara,

non a Vararucho Et supervacanea sane Est obSE

vatio, si nulla est alia passivi sorma primariae dialecto peculiaris. Talis haberi haud sine quadam iuris specie potest forma aSSimilata, Ex. gr. mire p. Stii. Nam mi e serma esse debet Prosaria. Passivum assimilatum legitur quidem, sed rarissime in soluta oratione, P apter et emite; quae solitae sunt sermae. S. IIS, 2. g Ex eis quae posita sunt sub tit. i. et S. i S , . iam sequitur, ut Stia sing. Praef. in te, imperi in S, Parti in inlinit. in I, pari. sui. in aurasenici et prosarii sint,asormae sinest T Poetici sermonis et Maharasti trici.h Gerundii forma in Tu, cuius duo tantum Ex

399쪽

tatissima est in oratione soluta, Mala rusti trica Emirarissime legitur extra verSum. CL S. III. I. S.

o Verbi substantivi species Vim, quae Caurarenicae ascribitur, aemulam habet in dialecto praecipua cs. p. S G. Exempla huius e cantilenis petenda erunt (nam Mr. 5,6. mendose legitur ,

illa regnat per sermonem Prosarium. CL Exc. VI, IG. M Radices vi, T, EI, m, BI, LauraSentCe 2udiunt: s. ei iT sive ciem te, URITIT s. ac sunt certe hae sermae usus frequentis et Prosarii, dum aliae Praeterea sermoni Praecipuo conceduntur. CL EXC. VI, II.

II. I S.I . I S.

S. IZO. His ita explicatis spero sore ut, quamvis sint quaedam dubia et coniecturis informata, evicta

sit sententia, quam nunc Proponam. ObSE vant poetae dramatici in Sermone PerSonarum,

quae praecipua dialecto Pra ritica loquuntur. id discriminis, ut alius sit sermonis habitus in

soluta oratione, alius in versibus. Priorem se

monem Caurasenicum dicunt technici , posteriorem Maharasti tricum. Ad hunc pertinent Praeterea multa inter poetici sermonis specimina, quae per libros rhetoricos sparsa leguntur. Cou- Sentiunt grammatici, siquidem ea, quae ab eis Laurasenica dicuntur, plerumque solita sunt in oratione soluta, dum ea, quae Maharasti tricae tanquam Propria vindicantur. Praevalent in cantilenis. Ad haec discrimina accuratius circumscribenda et stabiliendaTexhortor futuros dramatum

400쪽

editores, qui supellectile critica instructi ad negotium suum acceSsuri sint.

I. Quum itinc sequatur, ut Praecipua dialectus aeque sit Caurasenica, a C Mahurasti trica iactari potest quaestio, cur grammatici hanc primo loco doceant, illam appendicis loco ponant et quasi per transennam exhibeant, in primis si re-

Cordamur, longe maiorem exstare numerum locorum soluta oratione Conceptorum, quam Cantii narum. At postrema haec ratio nullius est momenti,

si reputatur, in sabulis quidem scenicis non multa Iegi carmina, grammaticis contra magnam copiam ad manus suisse, ex. gr. poemata lyrica et erotica deeΚristina pastore, quorum Specimina multa Praebent Κ. P. et enchiridia rhetorices. UsTum rationem mihi intelligere videor satis idoneam, ob quam poeticam dialectum standamentum quasi grammaticae Pra riticae secerint doctores indigenae. Eadem est, ob quam equidem eandem imgreMus Sum viam, nimirum ope versuum omnino non carere possumus, Si doctrinam vocalium Pra

kriticarum ad certiores leges reducere volumus. Est denique consuetudo Indorum Poesici magni aestimare, Solutam orationem Parvi sacere. S. Maharasti trica m recte dicantne grammatici, necne, dialectum. quam Primo loco Ponunt, alia est quaestio satis obscura, Si accuratius ventilatur. Adduci possunt rationes quaedam grammaticae, quae arctiorem necessitudinem inter pri- Ad carmina provocat S. S. 386. supri P. 36T.