장음표시 사용
491쪽
patiuntur. Sic cod. P. TEU Pro GS, etc. Excedit regulam Maharas hiricam pro ET QSS. q. cod. P. at melius, licet etiam inusitate, ed.C. et codd. ceteri ponunt in Sic etiam P. Si i. Sed salso e hoc eliditur, ex. gr. Ii, I. TRISIT (-im)et mir (vm ; recte cod. P. NI D 2 et V p. Aeque salso eliditur U, ex. gr. TS, i S. I Pro uti praebet P. Tutum prorsus erit, in his sequi regulas grammaticorum. Id Apabhranue cum est, quod sinate saepissime eliditur; exempla asseram ad declinationem.
I. Regula Apabhran sica, iuxta quam etiamtcnues gutturales et palatales singulae non initiales in medias transeunt, mani Stari non PoteSt, quoniam elidantur non adspiratae, in mutentur
adspiratae ita positae: mm Pro e dita Go, T. in Praecipua dial. iam legitur. S. B, S. Pro
GO, I. Codd. melius HS Ui . S i s. falso viri pro et r. Peccant, o, II. et II, 5. ignoro, utrum Ex mente Poetae, insolitam mutationem in ut evitantis, an ex inscientia scribarum. De T Apabhram cice in imper. eliso infra dicam. S. Aliae mutationes insolitae non leguntur; m S , 5. et pro irriri 68. S. Consem
P. Insolitum est C pro SB,is. in Scriptura pro ui ed. Q mram ; at hoc hodiernae Pronunciationi attribuendum est. . Issi nulli iliones prorsus congruunt et quae discrepant, a codd. alienae sunt. Sic Um non 6S, G. in cod. P. T RUT G , e codd. et aliis locis
492쪽
actus nostri mutandum est in Pro mTSS,S. Codd. At CL P. iii . Unica dissentio est in assimilatione spiritus V pro V positi Et uasalem Excipientis; nam loc. in r, non in exit, et inmm pro fisi, S. Consentiunt codices. CL S. Bo, . Elisio iuncturae, quae ene videtur To, I S. in
Pro di R i. e. nulla est; nam rescribendum cum cod. P. i. E.
S. Consonantes solas si respicimus, etiam ad Maharasistricam dialectum has reserrencantilenas Possumus. Aliter iam se res habet in moralibus. Hae enim correptiones patiuntur frequentissimas; scio etiam hoc derivari quodammodo POSSE E nam tura sermonis Poetici; CL S. IS , S. Comparatione tamen sacta, invenies, longe rarius in cantilenis Maharasti tricis usurpari hanc licentiam. Sic upro si in sein. imae decl. et pro h in sem. Idaerim pro mi SS, a. ib. G. etc. E Pro m in nom. Sing. Imae SexCEnti ES recurrunt; addam, quod imfra ostendetur, pro tu loc. sing.rimae. Tota res quum praesertim in declinatione cernatur, ad eam statim progredior. S. l82. I., m. sing. imae declin. exit interdum iurasenice: masc. in s , passim . sem. UT 5S, I. neutr. N 6S, Passim . Quae saepissime praecedunt hasce inflexiones et pertinent ad astixa i et frequentissimi usus in hisce cantilenis. Ad Provincialem linguam hoc refert schol. C. ad 65, 2. et disiunctionem minus recte appellat. Ercqueu-
493쪽
tior huius assxi usus etiam in partice. PasS. in prpeculiaris est G huic dialecto. Corripitur saepissime m in T, m in N et ponitur E etiam in neutro. 68, i. ib. S. Hi suiu bio lege pro iniN cum cod. P. G , 5. SINT. 66, i a. (cs. App. cr. ad loc Ibi-dEm nom. neutr. in X atque in N, abiecta nasali, Iegitur: in UE T ii mri m Bi MI PIL iiDU U. CL Len' P. II S. Ad sem. autem salso resertur T. Pro
Nom. sem. Praeterea i ponit pro Ni modo
peculiari. ire' pro Tri Gi, IG. G , 5. GO,II. LEDE. P. II S. et m. GS, .. Scimus vi masc. Magadhice abire interdum in N. S. ii , . at restrinximus usum S. 16 , i S. In hac dialecto u legitur sine ulla caussa, ne metrica quidem, II, 2-5. Sinum TE: Lenet. at cum codd. rescribendum est
et im, ita ut nullus in istis hemistichiis nominativus inflexionem praebeat praeter fimi (sic cod.P. . Nomina L Idae et Stiae declin. pro commodo vorsuum Corripitur. RUNT , II. N - Pro mss,io. codd. *U Vides omnia genera hoc casu
contandi posse in hac dialecto; quod Apabbr. est.') In aliis voce. ut SIUNIU 5T, 1d. etc. usus est omnium dialectorum. Male confunditur 5s, s. cum affixo adiectivorum in (cs. s. 8s, 1. . Rescribe Miletet . cf. Lenet. ad loe.' Nom. in alienus ab Apabitransa, etiam ub his cantilenas abhorrere debet. Exemplum p. 63, 5. 6. nil efficiti num nominii. in interpret. Sansor. et
494쪽
I. ACc. sing. abi ici t suum; CL Leng. p. 2 is, h. qui recte monet, etiam in Praecipua dialecto idem fieri ob versum. At frequentius locum habet in hisce cantilenis atque de Apabhran sica id diserte edocemur S. S. Io. cs radii Pro uiri, pro Ru i. e. sinit, mi Pn pro -ui; pro -cti apud Leu-χium. P. II S. cfidi Pro mes i. e. t T 58, 5. cf. qi, . bis terve legitur, ut 6 , 5. S. Scimus instrum. sing. imae declin. Apabhr.exire in gur et Supra S. i S, . In Vm legitur Vi . passim, interdum contra metrum; at hunc non moror. Alium in E excitavit Lengius P. uis; at apertum est, legendum esse h et sic scriptum Exstat Cod. D. IS, IS. in . Formam haud intellexere scribae. Alia exempla Sunt: GI, 2. ti hoc signo.' Scholi. salso accus. 6s, 2. - Codd. IS,
ex ed. Calc. temere repetivit LenZius. Instrumentalem recte ponit cod. P. a quo etiam abest '. Aliud c etiam exemplum salsae interpretationi innitur 62, 1. 2.
Muresim nudi i v rem instrumentales sunt et quod sequitur fine hem. U. N (sim codd. C. D. proni ed. Cale. - P. GuTI .l arguit, legendum essent i. e. instrum. Apabhr. 2dae decl. Etiam mur hilam rescribendum est et interpretandum: UT UT Taerari Trimn i qm f--I UT I i. e. hvultu lunae simili, incessu anserino, hoc signo cognosces leam :significatum est (signum) tibi a rne.u Singularem esse apparet ex , nom. sing. neutr. Etiam nominativum in sistunt scholi. qui RIGA 58, 5. legentes per IdrIRET: explicant. At si -- ponitur, est aec. . sine V et pertinet ad Nim
495쪽
. Ablatiarem expectas et S. 18. loco locativiat conspirant codd. in lectione vulgata. Peculiares ablativi et genitivi sermas indicare n queo. quum Praeterea neuter casus Per hasce cantilenas occurrat, excepto IT, at inaudita est forma Pronominis. Restituendum credo ab lat. Apabhrancicum; quod facile fit, si alio loco inseritur T. Totum distichon emendandum opinor hunc in modum. VET (P. retri relin i ri trIU URN 'Enir i pN- ium .im imi ui et sieg, sitim ii S. Locollatis in E frequens est; cs. LenZium P. II G. tum stirps nuda in V exstat, ubi locativo opus est, et serma in V legitur, ubi brevem vocalem Postulat versus. cf. Lenet. I. I. Omnibus his
Iocis apte vindicari potest locat. Apabhransicus in cf. S. 1 S, . Quod dicit idem Lenχius, legi loc. in in s , a. ia. nil est, siquidem P. et haud dubio ei iam alii libri, praebeant. Loc. in uiri, e praecipua dialecto notus, exstat in Muran 6S, . 56, 2. Nin ed. C. at P. per u geminum I Propius originariam est haec serina quam Apabhr. in m. iror ura nulli bi exstare. G. Vocativus in ut legitur 6 . i. 66, i.
ii; in E e nominat. sis, d. Saepius Ti, i - . in V. Gi, i S. ed mi B. 'mur P. D. quod ad .ditur in ed. C. Wd, absurdum est. dii et sive 'Pro G. cs. S. S. 8o. 8 . . In sem. imae declin. g Si voti legitur pro ratione verius. IS, II. EN. GS, .
496쪽
Pro - FI Ctc. Vocat. lim. in ex i saepius legitur; utrum admittendum etiam sit pendet acertiori regula metrica. Voc. in v seminini in isaepius legitur in disti clio II, 38. is. 22. I. I. ubi restituendus est finis versuum; urg est me. Apa-bhransitum hoc esse potest. CL S. I S, B. . Hurtilis sormae nullae leguntur praeter MStriam. communem amae declin. Ss, B. ib. (sic lege . Pro ib. q. Cod. P. usi .e IF qi, 2. sorma est singularis, licet plur. melius quadraret; suspicatus CSt Lenχius P. Ii6. abie tum esse M. At alii codd. ' F, quod quum vetet versus, alia quaerenda est medela. Legi potest I Tm. Sub alio quod eiusdem rei exemplum promposuit Lenχius ad II, S. scriptura codd. aliud quid indagare suadet. B. Perlustrata ita declinatione, quod propositum erat evictum reor: Apabhransiicis sermonis signis distinctas esse hasce cantilenas, quales editae leguntur; alia his esse accessura, si ope librorum MPtorum ex idonea dialectorum scenica ruincognitione et iuxta metrorum doctrinam pertractentur. Apabhrausica indoles, coniecturis inter dum restituenda in nominibus . in pronominibus Per Se elucet. S. 183.
3. Prima persona his utitur formis: nom. , B. C. V D. v. APabhr. est e quo, Eliso , oriri videtur aliarscriptura est pronam ut Statim hoc explicem, peculiaro est hisce
497쪽
cantilenis, ponere nasalem palatalem ante T in sermis Pronominum, quae apud grammaticos intexeunt. si antecedit syllabam 8 vocalis, ita ut Iliatus sit. di et T invicem assinitatem habent (cs observationem S. lG8, 3.). Hodierna est ratio haec, qua sinis T ire sive in sonat; transponitur ing in rii, ut evitetur hiatus. Attamen antiquitus non fuit usus et grammatici, quantum sciam, de eo omnino silent.-Praestat haud dubie scribere vel, si repudiat versus Anusvaram sinalem, Di sentiunt codices, a quibus lex in talibus accipienda non est. Quod gravius est, in explicandis hisce formis nulla est ratio habenda nascitis adsciliciae M. Revertor ad quae serma corruptior videtur et nisi fallor a scribis ad analogiam , a que ex hodierna sorma I indica ficta; praeserendum iudico E , ad Apabhr. proxime accedens,
nam T in m explicatione eget et hodierna Peni
hica dialectus non praebet, sed i , i. e. tran seri accus. Apahlim ad nominativum. I. ACc. Instr. Loc. audiunt s. iris; cuius loco scribitur saepius in . Quod ponere videtur Lenetius I. l. p. II . discrimen, ut sit Q aco. vindicandum, omni caret ratione; nam GT, . Praebet P. esst, C. Legendum esse G2, 2. Prore, supra iam doctum est. Forma Apabbr. rectius ad eosdem tres casus refertur. Ceteros locos indicavit Lenχius I. l. Acc. 'T IS, 18. cedere debet Scripturae codd. C. D. nam VI a Concinentia sinali minime postulatur. Loco Ss, i s. Exstat Scriptura D. C. P. et i in Pro uim (i. e. mi, sed lege
498쪽
ed. Cato. sed contractionem talem vix Patitur grammatica. S. Gen. m est serma Apabhransiea. Ti, . Gi, i G. Scriptura haec cod. P. est GS,G. Pro C l. Cato. Confirmant codd. Gi, i s. h. Cetori casus desunt. s. 18a. i. Secunda Persona pracbet formam re, etiam Tra I scriptam Pro ct iam et instr. Etiam ad locativum refertur Apabii P. re, sed exemplum invenitur nullum in nostra sabula. Apabhrancica est omnino forma et derivanda a ferri Prorsus eodem modo, atque Apabhransire Em oritur etiam supra S, i , s. I. Gm. G2, 2. Apabhrancicus est et ita legendum et , S. cs. S. aBa, . Ceteri casus desunt. S. 185. i. Etiam Ceterorum Pron n. singulae tantum formae leguntur,m 66, i a. - Gi, i G. 63, 6. m koitur Gi, i S. CS, T. G, i. in apodosi Post SentCntiam conditionalem. m itaque valet Sanscritico
I Pro hoc saepius in cod. P. Tra; scriptura haud Prorsus Contemnenda. cf. s. s, d. et T supra p. 32s
et falso indicavit Lentius scripturam. 6s, 15. praebet pro qE P. quasi esset accus somnuo peculiar sat refragantur teteri. In hem. mendoso omisso: m T
499쪽
s. PM: s. FIT. CL ad Git. Gov. P. los. Et scimus(cs. S. St. S. hoc sensu Prulcritice dici pri pro pia . Silet Κramadiqvaras; ni itaque etiam Apabit r. est. Si piri: vis, lege in cum S. S. S. - S, IS. Em. s. Eralegitur pro tir. Lo tisiam in praecipua dialecto ita audire scimus, locativus Apabhr. Ad est S. S. 8. Videtur itaque vetus locat. - ad accus. tralatus suisse, prorsus ut Et, S, IB. N (quod Go, T. etiam pro Eu praebent codd. est mi; solus P. N . Denique 6, 2. IT, solus B. FIT. At pendet vis voculae ab interpretatione. Genit. censeo sing. sem. Sed res sine longa oratione expediri nequit. V ei propic Ss, a. I ib. Si recte legitur, variatio est eiusdem formae; cs. E Apabhr. Idem
a 'Pro 66, 12. E Pro Ponitur S. S. S. respicitur sortasse Get, I. ubi Q potius instr. est. PUGI, IG. P. Cauras. CL P. Ias. Apabhransicum m ante oculos habuit C. I g praebens prosi 58, IO. CL APp. crit. P. II. P. Quia pra
S. to 68, i. Fin G6, i. Haec nota sunt; at ib. II., s. N ed. Calc. C. D. Sensus est aut unde aut tibi. Etiam Apabbrancica forma pro Pi: S. S. S. dubia est et nil decerno. S. t 6.
500쪽
E T SS, a. um 2, s. etc. - , SB. . S. - l. PrGUS. S 6 B. v mm Gi, i S. I. Pliar. - cm dict. PaSS. Q, ce GG, i. q. Dotae sunt Et huic dialecto non peculiares. In codd. Mptis sae- Pius recurrit g et V pro ante M imae sing. sis, B. P. C B. svim, D. PTM; IS, II. IS. MIM, MNIM, MEO, VIIm , mram, mm; G, i. trim, instin. Ilasco formas neque eo consilio h. l. com mcinoro, ut diiudicem, quaevis earum singulis locis ponenda sit, nequo ut eas Apabhranuecae dialecto attribuam; nam primariae dialecto conceditur a grammaticis(CL S. lao, a.) Correptio vocalis NI ante B, Et Permittitur ante fit s. ii plur. in ima sing. ita quo novum est, et sortasse Apabhransi cum. Cf. S. i S, 2. I. Sola futuri sorma usitata est tertia S. Poci,
lica et pro m in astixo suturi ponens. Ss, i. ib. I. G2, 2. viri iri Sinti. In adiunctione astixi ponenda est vocalis q brevis si volonga Pro ratione versus: codices inter q et incertiliaerent; constant in Ponendo q Pro U ante litteras Personales. Poetico Sermonis generi adscriboliano formam. Futurum Apabhr. S. S. 66. in etc. ad Prosam reserendum videtur; respondent sibi sane et urbi fri, ut et 'imi Ict in id. At neutra innexio ad certam dialectum pertinere videtur. S. Imperatistis praebet in Ida sing. formam vulgalam in I S, 22. Ti, B. cod. P. (nam min ed. C. serri non potest ;-68, is. Apabbran- sice scribendum esset V .es Vere Apabitransi cum est, quod ante terminationem fit brevis ponitur
