장음표시 사용
51쪽
εβραῖοι δε Hic incipit libri I. cap. et cum indice Anmortalis vel immortalis sit conditus et de ejus cibo, et, Cur nudus sit Creatus, et cur homo homine opu ha beat. Con. mox, ob ολογουμενον M. I.
52쪽
τουτου του τρο ου νοεῖνJ nimirum , τι εν μεθορίο- κατερας φυσεως γεγενηται. ante τουτον, non agnoscit Con.
T. I. p. 39. . magna bibliotheca Patrum edit Paris.1644. laudat quidem diu mysium Philosophum Christianum, sed ea, quae ibi recitat, nec hic, nec alibi apud Nemesium leguntur.
53쪽
supra διαλαβεῖν, loco διαλαμβανειν, P. S. ἐπεζητει επεζητησε. A. I. a. Exqui ivit. Vall τυρινυς αν εγυωJ γυμνός ἐστιν γνω. A. I. a. MOX πρωτογ, loco πρμερον. M. I. και ευ αγνωσία αυτοῖ in sui connitionem convertit, Vall. εκπεσὼν ουν γαρ loco i v. m. I. εξε τε σε οριοίως ο οίως abest D. I. o ριετα το ' Ἀ- πτωσι omittit Vall. Και, ante 1 ταν κρεων, abest . . Obiter noto, in eo exemplo editionis Antverpiensi', quod Mayus ad me misit, legi ρειον, loco κρεων, quod est in meo exemplo. Ergo quaedam exempla inter imprimendum sunt correcta. Id tamen rarissime factuna est.
54쪽
αὐτω συνεχωρήθη αὐτω deest. A. I. a. προτερον με γαρ ειε omittit D. I. A. I. a. M. I. Paullo post deost
quaedam, ut videtur, explicandi caussa addidit Con.
habet M. I. Idem paullo post θεραπειδεσθα ι,
55쪽
τρ*φεται - Θεραπευεται veluti, γρὰ γροῖς τρεφεται. ἰτρὰ προς εχοῦ, opposito του δια μεσου apparet, προέεχῶς hoc loco esse idem, quod est ιεσιδες. Reddi possit, solide, pure, nulla alia re milium et temperatum, seu contigue, ut ita dicam, et proXime. Compara infra pag. et t. a. ubi ipse explicat μεσας. In versione loe ραγ-tii 'roxime, artim dedi, alia proxime, alia. τα ξ καἰ δια μέσων Lτα Omittit, et με ου, loco μεσων, habet D. I. μεσου et hic Praefero. Tu servat etiam Vall. Con. Et simul, quod habet Con et, ac simul, quod habet Vall. omisit Elleboditas. Hic locus autem
ύγρω καρπων Liuiuod fructus humi di, ut mala, cucumeres
εξ ε πελουJ π ανι πελου. D. I. A. I. a. et in marg. Ant. A qua ex vite iacta. Con Aqua per vitem et palmites in acinos dissuta. Vall. δια ριςσω - ἐσθίομεν ἡ πινομεv l με θου, loco , εὐσωv. D. I.
καὶ loco A. 1. Mox μοίρα. D. I. et κατεσ/παρταt, M. I. . . καὶ περικηχυριενον,κα omittit Cora et mox reliqua ominso οε coniungit istud reddit titit , seu Vall. Sio et proximum καὶ reddit. mox etiam ante iii addit nut.
56쪽
κορυπιδο appellatur etiam κορυδαλος, κορυδαλλος et κορυδαλλι c. Latine galerita, casIta, lauda. Aristot hist. animal. IX, 23. VI, I. Theocrit. Idyll. VII, 3. 141. X, o. τῆ γην σιτοῖνται J τὴν hos D. Abesse potest.
καὶ τα σαρκων των abest. A. I. a. λαλιστα πλεονεκτει παντα η ριαλιστα παντα. A. I.
ταῖς αἰἴι Labos M. i. Hις αἰξὶ και omittit A. 3. και τοῖς χθυσιν καὶ τοῖς ἰχθυσιν. D. I. αλοστρακαθ παλυσαρκα. A. I. a. Teneram carnem Vall. Aristo t. iit animal. IV, a. τα ριαλακοστράκων δε μενε τι τὰ γενος το των καραβων Erotianus in glossis Hip-POCrat P. 6. τοῖς si τρακοδερμοις olo καράβοις, αν μvοις, κήρυξι. Con qui interdum graeca verba retiit et, haec ita reddidit: ρque nos circumdedit mollibus ostracis , e cancros et αλεπιδώτους Conjicere ergo aliquis possit, υτ λεπιδας, τοῖς λεπτιδωτοῖς. επιδωτοὶ
sunt pisces quamosi. Est et species Piscis Herodot. τοῖς καράβοιςὶ ως τοι ῖς κοιράβοιε. D. I.
57쪽
εἰς το συμμετρον ἀγαγεῖν την καταστασιν του σωματος. or γαρ, 60 οἷονταί τινες , το ΘερμανΘε σω uo καταψυξαι προ κειται τοι ς ατροῖς, αλ εἰς το ευκρατον θέεταστησαι.
τοι αλλοις caeteris animalibus Vall. οικησεως δε Dan te ικη σεως insertum καί A. 2.έσθητος καί τροφῆς τροφῆς και σθητος. D. I. A. a. Vall. Ab is ci ad δεη Θηριεν omittit ora. τω Θ ηρίω αποφυγας τῶν Θηρα ἀποφυγάς. D. I. impetum ferarum μή mus effugere. συνεχείας του σωματος Con contemPerati corporis. Acis JEgerit, τοῖ συ κεκραμ.ένου σωνιατος. Συνεχειαν, id est, συσφι ξιν, συνοχηv. Compo itionis Vall. o idem loco habet γάρ. ΘερμανθD - αεταστησαι ΘερειαΘἐν - καταστησαι. . . περιίσταται νόσου περιστῶ μου. . I. a. Perducetur. Vall. Equidem conjiciebam, περ ιστατ α, aut περιιστατ ἀω
διοι τε α δυςκρασίας J τε abest D. I. 'o περιεχο modocerem, modo coelum notat, quae vocabula interdum etiam adduntur. Circumfus aeris. Vall. τη ενδοθεῖσαvJ Forte, iv vτεθεῖσαν Sensum autem I, 1.
58쪽
λαγμασιν, χοῦντινα συνοδον και συνοικιαν πολιν ων μασαμεν,
- η κισθησις γ abest D. I. . . . . Articulus hoe quidem loco abesse et adesse potest. τυυντες, και διε ἶ Θαρη ιεV. D. I. A. I. a. 3. Ita quoquo Vall. vi otia legisse. του κακου la. o. της νοσου. mox deest in M. I. A. g. χρείας ἀλλήλων δεοριεῖ διὰ το χρείας ἰλληλ- ἐδειηθη - ζευ και δέ αεθα - δια δε τυ. D. I. αλλήλω aboli. Con. τας τοῖ βίου χρείας Ita D. I. A. a. Sed τὼς ν τῆ βίοχ ρείας A. I. et marg. Ant. Συναλλαγριατα sunt omnis generis CommerCia, quae intercedunt inter homines.
Alibi contractus notat. Si reddidit Vall.
τίθευ. D. I. 'Maiores nostri nominarunt. Vall. Urρρ ωΘΕ τας ως ελείας , πο ωΘm τοι eta αρ αλλήλων ὐφελείας. D. I. . I. a. Mutuas habet Con. Invicem inter nos, Vall. τυναγελαστικον ri ibile. Vall. Γελαστικο prorsus alienum. Sed infra oCcurrit P. O. ζαου γεγονε ο ινξρ. J γεγονε abest. D. I.
δυο δε τουτέων Hic incipit cap. 3. libri I. apud Con. Ιndo est te praerogativis duabus hominis, quibus Praeditus est. Ite parari per poenitentiam in animo. Et Corpus mortale tandem fieri immortale. Et de sinitione hominis. i. o, ideo, Vall. Ereo ιο.
59쪽
intellige Ἀτι καὶ περιελκ. . . Sic ortasse voluit
60쪽
προη ut τας αιτίας. . I. a. 3. τὰς αιτιας habet etiam D. I. Exui Cori. Causas exu res Vati Mox, τουτοὶ δαρηται. A. a. τας αιτιας πολυεσθαι habet Dionys Halicarn. T. II. p. p. v. s. Maximus Tyr P. 498. Sed nec minus lassitatum est ἀποδυεσθαι η αιτιαν, τα εγκλήματα.
V. Alciphr P 44 . Chry fost de Sacerdo t. p. 7O. Atque ita infra emolius p. I. Tῆς αἰτίας etiam habere locum potost, si ἐπολυεσθαι passive accipiatur. Isocrat.
1ετὰ ὁ Θανατου μετὰ δὲ το θανατον. D. I. καὶ τοὐς αγγέλους καὶ τοῖς ἀγγελo M. A. I. a. θανατος ἀθάνατος M. I. . . Sententia valde impedita est. Id autem apparet, Nemesium nunc non suam, sed aliorum sententiam exponere. Illi ergo ita statuebant: Homines post mortem nullam veniam Consequuntur: atqui angelorum 'κπτωσις mors est, nimirum ψυχικὰ ἡτοι ἡθικη ergo nullam veniam consequuntur H ergo firmat lectionem θανατος. Nemesius ipse hactenus docuit, angelos omni omnino venia carere Liberi enim sunt Corporis vinculis, nec rerum externarum Vi cissitudinibus afficiuntur. Nulla orgo eis ab his ad peC-catum sunt incitamenta. Supra vero etiam p. s. sin. docuit, mori eos non pos . 'Ἀλλη των 1μ. - του Θανατοv. Qui tamen hic Θανατος probant, ii explicare debent ἁμετανόητος. Sed alia contra hanc lectionem et interpretationem oritur disputatio, quod paullo post additur: προ τῆς εκπτωσεως . . . Nam δε distur-hat hanc sententiam, adeo, ut aut alii, aut emesius
hic videatur incepisse loqui. Sed neutrum est. Iidem enim pergunt. Modo ergo loco Θε, legatur γὰρ quae, quod sigiis inmodicibus scribuntur, facile Contundutiis tur Pergunt ergo isti sic: Mortem diximus angelorum
εκπτωσιν. Etenim ante istam εκπτωσιν, cum solum L seni v πτά τει, 1 mili modo, sicuti homines διὰ τη ριετάνοια peccatorum Poterant Consequi Veniam. Cum vero hoc non Cissent, . e. διυτι, - μετεν ησαν, aeternam poenam seu mortem sustinent.