장음표시 사용
341쪽
χον, μητε μάρτυρα τῆς ἐπιβουλῆς χων, θεωρησας γερά
νους, μεῖς, φησεν, ω γερανοι, τιμωρησατε μοι το ψο- νον της δἰ πολεως ζητοικτης τους φονευσαντας. και μὴ δυναμενης ευρειν, ἐπιτελουμενου Θεατρου και του δημου καθεζομενου, γερανοι διεπτησαν ' θεασαμενοι δε οἱ φονεῖς ἐγελασαν, και δου, εἰπον, αἱ τιμωροί του 'Iβυκοὐ τωνδε πλησίου καθ. μενων τις οικουσας ἀπηγγειλε ταις αρ πλις, και συλληφθ εντες μολογησαν τον ψογον πολ λων τε καὶα λων τοιουτων ἐστι πλῆθος αναγεγραμ μενον ἐν το παλαιοῖς, περ εἴ τις βουληθείη συναγαγεῖν, εἰς απειρον ανμηκος ἐκτείνειε του λογον. εἰ δε μὴ πῖσι τοῖς ἁμαρτα νουσιν αυτος τροπος των ἐλεγχων ἐπαγεται, ἀλλ' ενιοι 16 και διαφευγει δοκουσι, μηδεις ἀρνεισθυ διοι τουτο την προνοιαν. is γα κα Θ ενοι μονον τροπον ποιεῖται - ἀν-
θεασαμευοι δε - τυ ιβυκου Hae in marg. a mari reo. sed βυκου. A. a. ιβυκου etiam D. I. mox ἀπεγγειλε. D. r. Deinde habet, rincipi, On. πολλων δε γρα αλλωv τε loco E. D. I. A. et mox, εν τοῖς παλαιοῖς. D. I. A. a. In veterum libris Con veteribus scriptis memoriae prodita. Vall. εἴ τις βουληθείη, εἴ τις θελησειε. D. I. mox, πειρο μν
342쪽
Deus interponit Cono, a C loco procurationem vitiose habet Procreationem. Vatia, Poenitentia. Ergo ἴρεταμελειαν. των συγγρατων ε γενεσει Γ των ante ἐν addit D. I. A. a. κόπριο φυλάττουσα. J decorem faciein qu custodiens. Vall.
Μo idem, θεῖο reddidit, deum, quaeque divixi fini. και περιμόλοις περιβολοις. A. a. D. I. M. a. X. De περφολος vide Pollucem lib. I. . . Suidam in hoc vocabulo et Harpocrat in ἐρκεῖο χευς p. 74. Notat ergo septum cujusvis generis , aedium, urbis , item locum cinctum et usibus religio is confecratum ac templum i sum.
non agnovit, sed αναθήμασι Graece et Latine expressit. Ello hodius reddidit, acraria. Ergo ipse quoque egit περιβολοις Valla habet oblationibus atque fuseselicatio-
τίυ τίς ευξαιτο . . a. Sic omisso του παντός. D. I. Quis utique vel quem aliquis adoraret. Con Quisnam aut quis quicquam precabitur. Vall αδιαστρός οις αvθρωποις, sed incinam a man. reo γρ ἀδιαστροφο K. D. I.
343쪽
μιάνη, τὸν πρόνοιαν ἐμφαινει το γὰρ εὐταυτης μισθον
βαλλεσθαι est conferre, adeoque adjuvare. συλλαμβα-τεσθαι est etiam adjuvare. Sed istud Codices postulant.
Sed Valla, aut mox καὶ - μ εραv. D. I. M. a. Utroque modo dicitur. αγαθός ἡστι o Θεός Imis addit alla ut nihil Aiνs. ευεργετικός- ει δε ευεργετικος ευεργετηκος ἐστι δει ευεργετικός. Sic D. I. Ἀστι addit etiam A. a. Con.
344쪽
o ον τε αλλως post ἄλλως iterum addit τε A. 2.eπιλείπει D res uere. Con relinquere. Vall. μναβαλωμεθα αναβαλλοριεθα. . a M. a. Verum ad librum περ της το ἀνθρα που γεvεσεως hanc expositionem Te servemus. Con. Valla haec, quae Cono addidit, non agnoscit. Cononis appendicem notavit etiam e liten ad Ioann Damala T. I p. 96. Hi non loquitur de sermone aut capite postea adjiciendo. Nam in sit perio- Tilaus jam egit de creationes mundi. Ergo magis et imProbo ναὶ Θαλλι ριεθα. Vido mox p. 64. ἐγ- περι
αvδρω των δρύvτων. D. I. Mox, si s3οδου tacite addidit ποιουντων. Σ. Λυδρs καθ' εκάστη τεχνη id μm sit, quod νοξε τεχνῆται ἐκαστης τέχνης. Sed nec ρωντων, loco vδρων των displicet. Cono tamen Quod e vitis cujuslibet artis et disciplinae licet perspicere. Valla: Ut civiris in unaquaque arte atque doctrina est videri.
345쪽
αχρι μονου του ποιησαι κοιλως μανται, καὶ ουδεν τι φρου- ζουσιν, ως τεκτονες τε και γραφεῖς κω πλασται οἰ λογον πιμελοῖνται και προνοουσιν , ὁ βουκόλοι τε καὶ ποι λεγες. ο-ου και ἡμεῖς ἐν με τω περὶ της κτίσεως λογιο δεοντως ev mδεικνυοιμεν , τι καλῶς γεγονε τοι γενο- μενα ἐν δε τω περι προνοιας, τι και τῆς δεουσης ἐπιμε- λεια τυγχανε μετα το γενεσθαι πὼς ου ανθ ρωπος ἐξανθρωπου, και βους ε βοος ἀει γενναται, και καστον ἐκ του ικείου σπερμ ατος φυεται, καὶ ου ἐξ ιλλου, προνοιας απρυοης; ει γαρ λεγοι τις, τι κατά την ξ γενεσιν
diti. Cono. Forte πίθανται aut simile quid expressit. Vulgatum bene habet. Mox idem γραφεῖς reddidit fori-bae , Cum tamen . l. sint pictores. Valla habet, insistunt PictGreg. επιμελοῖνται absunt. Cono. Idem mox βουκολοι reddidit agasones, νηλαται. ἐν τι πεδι τῆς κτίσεως ριεν, post v , addit D. I. τῆς omittit A. a. Mox τοὶ γινομενα. D. I. Non opus est, ut hic singularis aliquis libellus intelligatur, cum supra Cap. I. de creatione exposuerit. Ivlox, πιδεQκνυημεν. . a. περ προνοίας περὶ τῆς προνοίας A. et Mox δεούσης, Io-C μ.ελοχατης. D. I. X. Diligenti. Con. Valla haeo
inepte reddidit, sed ota vocabulis, diligentia opus effricolligo, illum invenisse δεο ης.
346쪽
σειε με το εργον, ἀναλογιζομενος τὴν αἰτιαν, ευρησει προνοίας νεκα την διαφοροι τῆς μορφῆς παρέλλαγμενην ἐν
347쪽
ἄλλο εγίνωσκε τοσουτων ἡμῖν γαθω ασια γεγονε ηπρονοια, ποικίλλουσα τὴν μορφήν τω ανθ ρωπων λα παντος Hoc ποιντοera: καὶ μηδένα χρονον τοῖ ποιειν τουτο παράλειπουσα, ο καί μεγιστον τι τεκμήριον του τυγχανειν προ- νοια καὶ τὰ καθ' καστα, s μεχρι και του τύπου τῆς
διαπλασεως του χαρακτῆρος καὶ τῆς φωνῆς καστος γνωρι-
ἡλαίας Ellobodius, Valla et Cono: etcitem. Sed ἡλικία
A. a. D. I. cis ullo tempore istud sacere desinendo. Con. Nec ullo tempore hoc sacere praetermisit. Vall. τοῖ τυγχανειν - καστα ει Quod regimur et potimur providentia usque ad singularia, ut ad modum plasmationis. Cono. Ah ει ad τυωρίζεται ita roddidit Valla: Ad fabricationis figuram usque, expressione et Oeequivis deprehenditur.
βλεποντας non agnoscit Con. Vall. μεχρι - γνωρίζεται Cono: - cognoscatur. Ergo loco ει aliud videtur legisse vocabulum. τι non videtur invenisse. Id enim rodditurus fuisset vocabulo quod. Ergo fortasse Uc, aut ςτε. Neutrum tamen TObo. Ellebo diu reddidit, siquidem Forte voluit. Idem
ante υ καὶ αεγιστo punctum ab set, ac si voluerit, o ιεγιστον omisso habet μεχρι καὶ τουτου του τυπον. M. 2.τοῖ χαρακτῆρος και I ,αι, ante του, rejicit Ox. Non male.
γνωρίζεται. τι ει α, δι' ακριβείας του χαρακτηρα φυλαττεται ιός A. a. Hic locus pessime afflictus est , nec multum prosunt Codices. Etsi vero vel ex voce homines quodammodo Coonoscantur, tamen mirum est, Cur antea et postea ιορφῆς otiam et χριομα cis meminerit. Ego ita suspicor: τα καθ' καστα ui, αεχρι τοὐ τύπου χαρακτῆρος, αλλος καὶ τῆς φωνῆς aut, τῆς χρειας Ἀκαστος
348쪽
vvωρίζετm ει και ει; δι. Illud autem me male habet, quod uterque Codex sere Consentit in βλεποντας, φωνης et τυ ορῆ πῶς κ. .'. Haud dubie ergo hic aliquid viiii latset. Cono habet et vocis unusquisque Cognoscatur, etsi non. Ergo etc. non agnoscit. Habet autem, ι κα ριγi. Valla ab coci 1 t. ad ρκουσης ita reddidit neque tam observatione huiusmodi quicquam custoditur, quam orna decente. In vers1one loco, neque hoc , correxi, quamquam hos non. ἐξ επιμετροι J ἐξ επιμελείας, et in marg. a mari re C. ἐξ ἐπιμετρου. D. I. Redde auctarii loco. Valla moderan
οιο κορώνη οιο ἐστι κορώνη. D. I. A. et Vall. Mox Oκ. In verssione inclusi inter , quod superfluum est. κορωνα τοῖν κορώνη γοῖν D. I. A. a. mox πολλοι abest.
τυωρίζοvτα κατα συζυγία D cιορίζονται , loco γνωρίζονται. D. I. A. a. e aliter legit Ellebo dius et Cono, qui separantur haberit. Valla distin uuntur. ει νιν τις ἡ εκαστω Eu, post v, addunt A. a. D. I. In-ebet. Con. mox deest φυσια cicis Vall. και τα συριβολοι δε καὶ Valla has in opto ita reddidit: Ceterum, Per graesus quoque descendentes. Apud eun
dem reliqua etiam hujus capitis obscura sunt
349쪽
ορίζονται δε αλη καλουτω. προνοια ἐστι, βουλησις Θεου, ἡ πάντα τοι σαι τον πρός φορο διεξαγωγη λαμβάνει
ipsae αβα τεις. Cones Et his, quae contingunt, PTOVen tu vero forte, Beros. hostendunt. Valla Et tuni ficα-tos sorte, significatis. eventus veros efficiunt. Και τοῖς σημαινομενοι omittit M. a. Cap. 43. Index τί ἐστι προνοια κε p. ζιγ. J Caput cohaeret cum superiore. Ergo inde deest. D. I. M. a. Indice caret etiam . . Quid sit providentia cap. 4 a Vall. Cono incipit libri . cap. a. Quid sit Providentia. Confercio P. I96. A. και τα εξῆς γ)Θησο αενων δια, post καὶ addit . . . . Vall. Mox εἴποριεν, D. I. Sed εἴπω cev hi inser
350쪽
εἰ δε βουλησίς ἐστιν ἡ προνοια, πασα ἀνάγκη, κατα
Οτι με Θυώ ἐστι προνοια, κού τί ἐστιν, εἴρηται ' λείπεται δὲ εἰπεῖν, τίνων ἐστι πρόνοια, ποτερον των καθολου,
Con Uuaria maxime Istriis sit. Vall. δεδεικται Ου Θεος ριμυμ λ δεδεικτου μεν ου θεος v. A. a. Cap. 44. Inde idem, sed caput μβ. D. I. Idem, sed amari. Te C. λγ. . . ni. a. hi punctis elotum τουαυτοὐ λόγος. Quibus in rebus sit providentia. Vall. Cono incipit tibii . cap. 3. Quorum nam sit providentia divina, an universalium generum et specierum tantum , ut ait Aristoteles, vo an providentia singularium Per deos inferiores administretur, ut Plato censet, ubi obiter phanaticam Epicuri opinionem consutat. Gτι ιιEV υν Et τι προνοια ουν abest. A. D. i. Vall. τίνων εστ προ νοια ε τὶ abest. n.