장음표시 사용
371쪽
αγαξ ἐς εἰναὶ προνοητὸς εἰκοτως ἐστί διο το σοφος ιναι,
σοφος. -υκουυ . . . ,οφος ο εος και τοῖς αλοῖς και υκαλοῖς sed hoc καλοῖς fer evanuit. εὐεργετης ε κοτως εστί και δια μευ του ἀγαθος εἰνα α γαθὰ πάντα. ἁγαθα sero evanuit, et inter πώ et τα est rasura duarum aut trium litterarum, ποιεῖ διὰ si του σοφος εἰναι σοφως καις ιστα του οντων πινιελεῖται. D. Post usu solum του mutat, loco το A. a. mox, γαρ ζιὴ προνοεῖ. A. a. Alteram partem horuix addit, alteram omittit Cono.
Habet onim sic Solus sapiens, et bonis ac Merfectis bene ictis Menter aestit . Quia vero sapiens es etc. Ex his aliquis conjiceres possit, Cononem legisse τοῖς καλοῖς κοπι τελείοις. Ego vero magis probo καλοῖς και γαθοῖς. Cum enim καλοῖς reddidisset bonis , De Cessario loco αγαθοῖς, seu bonis , aliud vocabulum, id est, perfectis substituit Celei iam , ο Θεος καὶ - υεργετης ικμως στι, mihi quidem non admittenda videntur, Primo enim solummodo propositum erat docere, eum honum et fa-pientem esse, a deinde X Utroque μαθω et σοφ* argumentari. Ergo haec sentensia hi redundat. De inde ferri in Nemosi vix potest molesta illa repetitio,
ευεργετης εικυτως στὶν et προνοητης ικότως στι. Prius ergo exciderant, ut arbitror, ista, ουκοῖ - προνοητὸς εἰκοτι M; ἐστί. ad apparet, Conon se Hunc defectum alii supplerunt addendo και τοῖς καλοὶς - παντα ποιεῖ.Ιd docet Cod. . . me Vallae lectione jam dixi. διὰ δν ο σοφὰς εἰναι J horum loco adduntur ea, quae
pauno ante omissa sunt: τα πάντα κ. . . . a. μηδενος καταγινωσκε ιηδα .:ως καταγ. . . Sic , sed μως fere evanuit. D. I. Paullo post, λεγω tu. ε πάντα γαλαις γεγενῆσθαι A. a. D. I. Vide Jo. p. 96 C. CO-no ita nihil operibus providentia dotrahere. Idem paullo post omittit πεπεῖσθαι, θν furafum habere. Inferius aiatem, o C κα videtur legisse, καὶ ac deinde
omisisse M. Etiam inseritis habet: omnia bene fieri. Valla habet quidem nihil, sed in o liquis longissime aberravit a vero . Veluti in principio exhibet, o τοινυν τουτοις τοῦ si εχων, a pro πεπεῖο θαι videtur legisse τε - ποιῆσθαι , ut alios errores mittam.
372쪽
τα ἡ συμφοροντως ' δικαιως με εσθ, οτε, διοὶ πράξεις ἀτο-
untur inno Centes, aut aequo animo no Centes, a P Largari ostendit. Qui autem passiones injustas inferunt,eti viri jubente deo, malivolentiae suae poenam sortien
et moX, Per ej I sunt. Con. secti viri juccubuerunt. Vall. Idem ναιτίοις reddidit indignis.ύναίτιοι παντως ἁγαΘιοι πάντες A. a. o φονευσαντες omitistit. Vall. προς αὐτοῖς ροῖ ρε -- ἁδλως φου mi ει Horum loco a man. 'ec insertum προἰς ταύτα Ἀρουμεν, μι καὶ ο φονευς αδι
άδ. φου. A. a. Ad haec di Cemus, quoniam is, qui Q-cidit , injuste cecidit Cori. Ad hoc sane respondemus, quod qui cecidit, ira juste cecidit. Vall. εσθ' τε εο θ' τι. X. Idem mota ημῖν και ἁδήλους. o. no omittit D '. o idem habet actiones injustas et inconvertientes. 4. ' omittit etiam Vall.
373쪽
Vall. Quanto rectius Ellebodius, qui reddidit, ceu
τ v. D. I. X. στησα , Utere: στηνα , Uti Eodem ergo h. l. redit. Cono: isti. Ex altae interpretations nihil licet colligere.
o γαρ διὰ τουτο e rasura antea, Credo ουθε. D. I. Nox in eodem ante ξο, insertum vel ουδε , vel ουθεν. Paullo post πρα ις. D. I. Y 'Εξον αὐτω Cono reddidit,aommodans. Et mo εκ ουσίως vertit, in idiatus est. Valla habet licere et sonte, ac praetore quaedam da suo interposuit. Cono explicandi caussa videtur interposuisse , insulatus est. De est enim remum. Rectit svor ad ista milia intelligitur ἐφ ό γευσε seu ἐποιησε. Ceterum proxima vocabula, ε δ' η is ταρον πραξις, satis vindicant vo Cem κουσιας Sed Ἀκουσίως antes se videtur xequirere oppositum. Jam vocabulorum δια τοι το op posita sunt, δια κερδος και ληστείαν. 'Eκουσίως vero non Potest opponi iii, υγι εξον. Praeterea hic non quaeritur, an licuerit , sed, an o ortuerit id fieri. Loco ε Overgo conjicio ουὸ χρεὼ αυτω , nec fatales e nc nec farium fuit. Ita fere Thucyd. VI, 18. ἱς χρεὼ επαθυάνειν. Ac fortasse Cono hoc ipsum inepte reddidit commouans, vocihus similibus Confusis, velut χρεον, χράων, χρηίων. οὐδεὶς κακοcy υδ ibi κακός A. a. in te et δεις, loco habet γαρ M. a. o ὀι' ἁμαρτία δῆλον ἐκ o 'u.αρτίαν vεssFιεγος δῆλονε D. I.
374쪽
et in hostibus interficientibus. Valla Idem intelligendum de eis, qui hostos conciderunt Mox Valla omit
Sed haec est pars prior capitis XII. Gregorii Nyet senitio hominis opificio, inde a pag. 7. . ad I. C. Tom. I. edit Paris.
375쪽
ag. I. seqq. edit Ani Uem. Pag. s. 'πιοι το ανθ ρωπον Hic locus logitur apud Anastasium Quaest XXIV. p. et o seqq. edit Gretiari. Ingol-st ad I 6 17. . Ibi est: το ανθρωπον ἰὰμεν ξ ἀρχῆς. Principio statim monendum est, Anastasium modo quaedam addere, modo quaedam omittere, modo quaedam mutare, haud raro pro arbitrio suo.
σαπισων ουν της τελειωίεως in margine τελειοτητος. Nondum
erat τέλειος sed adhuc τε τελειωσσι operam dare debebat. Ergo τελειοτης aliena ab hoc loco. mox idem omittit
376쪽
Pag. 7. τα τῆς πολαυσεκs J Post haec interponit: χρν κ ἐν Forte γαρ. γνΘ λειπου Forte νθρώπω Ποσης ρει ποτου διατας πινασει κω δια φορησεις, missis mox ati πειδη ad κατακένωσιν. Sed ista, quae hic addita sunt, legulitur Pag. 9. περι ιν υτερον ἐρουμεν absunt. Nec enim pertinebant ad consalium Anastasiii. ob κοοι συνέρημεν συνεςάΘσημεν , loco μέζη αεν. Sed idem tempus est etiam 3 g. 8. ' χρει κατέρη μεν.
σεις καὶ διασήματα Ei go hic quoque firmat additum αιδιωπηματα , κού μετρα - pag. I. κητων καταφοροι i Sed in mar κοιτωύ ονει. πω σοι ἔπιςἡμην κού τεχνην Ergo τὴν τέχνην addit, omisso tamen κού μέθοδον. κατορθοι, περθιον Ergo hujus quoque auctoritate hoc vocabulum consastit. λα των - σω εατος κωλυοMενος Hoc in nullo Codice inveni. προφητευε - απολαυει Deinceps Pliara
λεία his continuo addit de suo ἐπιφωνημα hoc: αυτ η
377쪽
ACCOMMODATAE PAGINIS EDITIONIS ANT VER PIENSIS.
N. αεσιου Ouid de author nostro sentiamus, fortasse plus satis superius diximus pretium tamen opstrae fuerit insuper monere, in altero ΜS. Codicum, quibus usi sumus, hanc haberi epigraphen Ἀδαμαντιωνος του και Nρ αεσιου 'Eπισκοπου 'Eριωης , ita, ut Adamantionis praenomine is insigniatur. Floruisse quidem sub quarto seculo rhetorem non incelebrem, Adamantim appellatum , pluribus constat: et spe Ciatim ex Nazianzeni nec non Libani ad eum scriptis epistolis at eundem illum non fuisse cum Nemesis Cayyadociae praesecto Gregorii Nazianzeni familiari, evidenter liquet, tum ex ea varietato, qua in nominum flexu cernitur, tum ex ipsa epistolarum forma et tenore quod pariter dicendum de Midori Ne,nesto superius itidem
Quinimo prosteri par erit, in eodem illo, quem supra laudavimus Codice, praeter tractatum hunc nothrum, περ φυσεως Θριέπου, alium ahori parvi timenti, ut et
molis qui ejusdem aut horis λόγος κεφαλι dicitur, et Aa a septem
378쪽
septem circuer paginas complectitur, e Nemesi nostro, et Meleti ejusdem argumenti libello consar inatus aequissima hac plagii lege, ut prior pars Nemesio, altera Meletio paucissimis subinde interpolatis, In solidum debeatur; qui quidem liber ille ipse videtur, quem Gesnerus laudat
sub titulo Adamn attonis hil O hiae compendiariae , quena Graece extare dicit Venetiis apud S. Antonium. Pag. . τον κνθρωπον κ ψυχη νοερ- D Apud omnes sere convenit, hominem aetherea terrena quo Parte anima et corpore consistere unde author noster paulo infra ait, ανθ ρω
minori consensa concurritur in approbanda ejusdem satirica, quam institutam ait Plato in Tim. p. s. ἡ δυνατονάς
καλλισα τε - αριςα Unde Protagoras eam rerum omnium mensuram esse dixit, των μεν ον -- ira των δὲ μ οντων
ου ες ιν Adeo ratum elogium a Deo operibus suis adhibitum, quod illa valde bona. Utrum vero anima una simplexque essentia sit, non ita in confesso habetur Philo lib. 1. de mundi opis verbis ab author nostro laudaris
inquit, νουν εξ ρετον δωρεῖτο ψυχη τινα ψυχὴν, καθάπερ κορην νοφθαλα ἡ esse hus lib. I. Antiq. J Dd. o. a. πλασεν ora εο τον άνθ ρωπο χου λαβι υ απο της γη , καἰ πνευμ, ενηκεν αυτοῖ - ψυ- Plotinus cujus testimonium hic adhibetur Euti ea d. I. Tationem redditurus, quid mentis voce intelligat, sto loquitur: νουν λεγα , ουπι ιυχη ἔχε δεξιν ουσαν των παρα του νου.
b θ' ibi Passim repetit. 'Marcus Anton in vita sua ait, homi- cinem tribu constare partibus, τοῖς σαρκίοις , τῆ σωματικῆ - τω ἡγεμονικῆ Sed non apud ethnicos Iudaeosve habitabat ista sentontia. Irena-us disertissimis verbis ait, tria funt, ex quibus erfectus homo constat, carne , anima, Piritu. lib. s. adu Haeres. c. . lib. etiam es. o. 6. istis similia re-Perire est, ne non apud Tatianum qui Augustinus tractat de symholo. sic loquitur homo habet tres artes, . Airitum , animain et corytis , itaque homo est Diago S. Trinit. Revela libro de occi dogmat. . o. Didymum eo
nomine reprehendit, quod spiritum tertium quoddam in hominis substantia esse vellet. Noque id mirum pos quam enim Apollinarii et ipsius sequacium Dimeritarum increbuit dogma, qui dominum nostrum e tribus par-
tibiis constitutum asserebant, ἐκ σαρκος κού ψυῶς κω Θεοτ τος αντι του νου, Eselyhanii sunt verba Pag. Io I 6, quo Certius eos phofligarent orthodoxi, deinceps receptae prius sententiae de tribus animae partibus valedixerunt, licet ab
379쪽
ab apostoli ver hic Tiress s, 3 firmam ratum sibi arrogare videatur: t demum haereseos cujusdam apud posteros arcessebatur, animam a spiritu secerneres simili plane lege, qua mersio in baptismate, nunc trina, dein una, denuo et trina placuit, pro dogmatum varietate, quae ecclesiam tibinde lacessebant. ibid. 'Αρινοαέλης θ Haec habuntur lib. a. des anima CAP. I. Pag. o. Πλάτων δε D his pluribus verbis agens Socrates introducitur in Alcibiade 'qui tandem concludit: πει D
συμβοωνειν ἡ ψυχην. Quod test, o in somn. Scip. ita fleri: non is es , quem somna ista declarat , mens cujusquct est quisque Adeo quidem hominem omnino e se perficit anima, ut voC in eam rem conficta αυτοτοαυτο appellandam Censuerit Plato. ibid. λοῖ- Θάνατος Has apud αinrefcen habentur; sed semel monere liceat, maximam partem secundi libri istius scriptoris e nostro mutua in m. Pag. II. ου γαρ μονον ηνωσεJ Egregie haec qiuidem Rerum enim nexus ad unitatem, ordo ad principium, immensitas ad infinitatem commoda ad patrem Proinde omnia ad
Pag. a. 'Αρος οτέλης ορησε D Hist. Animal. I. I. C. I. Pag. 3. δι ae αἰ κωυσης την δημιουργιαν Philo de mundi opis ait:
tere Dei 'era, quam ipsius imago et similitudo Euryρha
Deus ferit . sed roster horninem, qui eo utitur: ita iuum
380쪽
hominem yropter o et c. scilicet, ut e et, qui per ejus intelligeret. Pag. s. 'E κῖὸ δὲ τον μανθρωπον Iosephus quidem sentire videtur, illos saltem admodum longa quos esse potuisse, si mandatis divinis morem gestissent; sic enim Deum protoplastas Iloquentem introduCit: γηράς τε Θαττον υ ων ἐπελθη, και το ζῆν ἐς μακρον, ' μιν γενοιτο. Antiq. lib. I. c. a. Sed is erat Iose 'huc, qui hoc inprimis egit, ut, quae narrabat, gentilium captu accommodarentur . . Aliter longe libri
quod ipsum post paginam unam aut alteram Te petit.
Pag. 6. εἰσὶν ἔτι και νυν o Amις At g tinus lib. 8 de Genes. ad Lit . . . Quanquam coryoralem cibum talem t me illam arborem raestiti e quo cor 'tis hominis sanitate tabili firmaretur , non cut ali cibo . fed nonnulla in iratione fanitatis occulta. id de Civ. Dei lib. I . c. 26. ibid. ν ἐκτώει Hoc sero est, quod Rabbi Di dii Ciant , Adamum non se agnovisses nudum ob ra n 'i ridi nN 22 P. Unde dicunt, quod Saul, cum Pro Plaetaret, I am. 9, et . nudus incessit. Quemadmodum et Esaias et o a. ibid. ιε- ο ολο ισις L Scit saltem post diluvii tempora hoc induitum. Pag. 7. προδηλων στορ RIerito quidem transpiratio insens-hili in hunc censum venit; quando evacuationiam, quae corpori animato adveniant, omnium sit primaria quod ultra omnem Xpectationem et paene fidem ab arte statica
Pag. o. και παντὶ καὶ ἀει Adeo verum, quod T rtullianus ait, nulli rei ni oenitentiae nascimur. lib. de Poenit sub m. Et quidem, si, quod aliquibus visum, homo non adeo animal rationale, qua in religio uiri dici debeat; et nurninis cultus ipsi in essentiam cedat summa et in primis intiis