De Photio et Aretha lexicorum scriptoribus

61쪽

Miae iani ex piisuit p. XI, VI enim tui non strat, 'ioli uni duos codice ciusdem Uuus Tης, si uoluit alter erat amplior, altertenuior, uno opere conscripsi SSE; et si iii P glossa exstati liquae in illis codie ibus Uuuii Ihς, tu ili Ostra temporn Ur Vati Sunt, non OCCurrunt, non est argumentum, en in Pliotii

00dieibus non fuisse; nam Cyrilli glossaria multifariam variari et commutari antisplorum lexi eorum non imperitus in inime ignorat es Rettgenstein l. d. p. XXX); et piod saepe caedem glossae turbato ordine elementorum in P lectorem morantur, mi uiui est mirum, tu ilipe Pliotius adules dens duos odi te eius- deni operis conglutinavit saepius lue dilig entia eum desedit. Hae ratione intellegimus, eur Pholius elium Dionysium et Pausaniam non toto receperit, cur Eustathius tot glossas horum Atti ei starunt asserat, quas in P ru Stra quaerimus. Nune etiam videmus, quid illis iam saepe memorati Verbis patria retia voluerit; non erat ei in animo exicon, quod ipse p0Stea compoSiturus Sset, Sed eos, qui eodem studio fervent litterarum, adhortatur, ut sicut ipse in hae seientia quid elaborent, et viam iis monstrat, qua prostedente utile quid eo inponere possint. Ubi primum enim homo in re publiea negotiosissimus in hae lexi ea indidit et quantae gravitatis essent intellexit, aliis persuadere studuit, ut, cui rei ipsi otium non e88et, perficerent. Quin etiam multis annis post de simili consilio lexi ei hom0nymorum seribendi loquitur in qua est. Amphil. XXI p. 153 C igne: ut ΠολυσTixo 6 Tic, uΠu9Tis

prehendamus, Photius adulescens exieon, quod nobis praecipue eo die Galeano servatur, eoni posuit, priusquam bibliothecam seripsit adhibuit duos eo die es συvaTmihi multo uberiore quam qui nobis praesto sunt in hisce eo diei bus legebantur glossae Harpo erationis, Phrynielii, elii Dionysii, Pausaniae, Boethi, Timaei, exi ei iκ60 'Ovosa circi inseripti, e likerianis, Apollonii Sophistae, Cassii Longini δ); inseruit fortasse

62쪽

Quae vestigia bibliothecae Photii in recentiorum

scriptis inVeniuntur.

Postquam in dissertationi nostrae parte antecedenti eam quam adhuc Omne putabant rationem inter exleon et bibliothecam non intercedere vel satis dilueide demonstravisse videmur, nuneiam quaerendum St, utrum innia glossarum moles

plane evanuerit, an fortasse posteriorum qui frustula nonnulla conservaverit. Non erit temerarium nostro iudicio iam nune pronuntiare, Photium, Summae auet0ritatis inter Bygantinos virum, ab hominibus oetis huius aevi negleetum non esse et cum praeeipue in etymologia illis temporibus maximo eum Studio elaboratum sit, videamus, num quae glossae bibliothecae in alia etymologie recepta sint nana quae recentiore praeter glossa ex bibliotheca sumpserint, non respiciemus, nisi ad quaestionem nostram utilia sunt. Atque primum quidem agamus de tymologie Magno Gaissordii, quod adhuc omnium

etymologicorum optime editum est eumque constet, huiusce lexie glossas maximam partem ex tymologico Genuino 88esumptas, qu0d Religen8tein Gesuli p. 65 gravissimi argumentis nisu opinatus est ipso Photio auctore et fautore confestium e88e, sperare ieebit, nos ibi bibliotheeae glossas esse inventuros, praesertim eum bibliotheca ire annum 58 Genuino circa annum 882 seriptis temporum ratio non obstet. Iam Gaisf0rd et alii animadverterunt, ni S. V. λεγος Photii excerpta translata esse; ieeat nobi glossam denuo DX-primere ita, ut quae in Gen 0n leguntur, net includamuS,

tur, qua ex una glOSSa Ostro iudici non effici potest, quod eni-Zel l. d. p. 482 conclusit, Cassium ipsum a Photio osse inspectum de Diogeniano autem res aliter se habet, quia huius exicon Photium Optime OViSSe ex praefatione leXiei et ex bibliotheca supra didicimus accedit, quod tribu glossi Diogenianu laudatur.

63쪽

σα ib. a ). Hae excerpta in Gen non exstant, id quod sane permirum est. Sed, ne quaeStionem praecipitem US, habent enim sua fata imprimis etymologi ea, in VeStigemu8, quomodo res se habeat in reliquis gl0SSiS; S. V. αμβος neque in Gen neque in M Photii excerpta exseribuntur, neque mirabimur, cum Supra p. 21 viderimus, quam nota huius v0 eis derivati apud antiquos fuerit. Idem invenitur . v. μνοις bibl.

quidem veriloquia affert, sed aliis verbis, et cum partim in ΕGen qu0que legantur, non dubium est, quin hisee loeis u

I Insigiti comitate Religetistoin nobis permisit, ut ipSi Argen-t0rati apographa codicum Genuini in SpiceretiuiS.

64쪽

ex Ori0ne ipso etymologo teste descripta St, posterior ex Photii bibliotheea p. 321 ara); nam hoc additamentum paulum mutatis quid eui verbis in sola bibliotheea legitur. Sed cum hae de re fortasse dubitaveris, nam quid in Gen fuerit

passiori auVTa Oξασθ' Mai Sic). Additamentum, quod ex bibliotheea p. 32 aras sumptum est, neque in Gela neque alicubi invenitur.

Luce clarius igitur apparet, p08t Gen excerpta Proeliana ex Photii bibliotheca in Magnum esse inserta. Plura etymologii n0 exscripsit, quia eaedent quas asser Ph0tius glossae iani ex Orione vel aliis ei suppetebant, aut quia gl088iS

65쪽

alterunt etyuiologiarunt in bibliotheen thesauriani. At in illo haud leve nobis obvolvitur in i pediti leniunt in b Gen entui Ori0nis etyniologiston tot uni adhibetur, et ipse Orio Helladii

chresto mathia utitur fere omne glossas, tuas Photius X

Helladio steri, iam in Orione legimus, quin etiam duas Helladii ille praebet, quas Photius omisit, τε vivda et upos in); et

eum quem nos habemus Orionem lacunosissimum esse con8tet, pronuntiare non O8Sumus, ea glossas, quae in M unt, in

Orione auteni desiderantur, ab tymologo ex bibliotheea adiecta esse. Sed tamen certo fundamento niti possumus. Menim glossas Orionis ex Gen Sumpsit ea igitur gl08Sae, quae neque in Ori0nis exico neque in Gen exstant, etymologo Magno attribuendae sunt. Huius generi perpauca quidem gl08sa invenimus, Sed dignissimaS, quae non neglegantur. Sunt enim mirae illae voces vel potius saeetiae eurrile8, λέξεic illae κακοὶ ηλoi, qua Dionysius Syracu8arum tyrannuSexcogitavit, ut fabulas suas n0vis et inauditis oculi eX0rnaret. Talia sane, quae tota antiquitas cavillata est neque minus

Helladius lepidissime irridet, Orio, utpote qui fuerit grammatieu8, recipere noluit quam ob rem in E Gen non leguntur, E autem ex bibliothee eas usurpavit ei. p. 47 .

66쪽

p. 40). ae glossa si ex Helladii excerptis prodiit, sine dubio ex alio quodam auctore amplificata est. Hae de ΕGen quae ex his rebus de ΕΜ effiei possunt, postea exponemus; quod ad Gud attinet, una tantum glossa invenitur, quae ex Photii bibliotheca venisse videtur glossa σψuip Tri in I0annis Chrys. excerptis a Photio nota tali 0 30 p. 35 in Gud eisdem verbis legitur, eum in Gen non X-Stet: σφαip Tηλ' ο λεTOμεvovo piov xvipio Gud) palpin-Th d λεΥεTai, Πεibi To εpla Πολλώκυς κυκλοτεpες ortεpTur O-μεvo b εχVirili τουτου ΟυTu bibl. Tεμυεi. X hae una glossa, nam plures ex bibliotheca in Gud non insertas esse iam supra vidimus, nihil effieitur, neque ex Photio eam e88 Sumptam neque ex ip8 Ioanne Chrys. Unde igitur et quo auctore in etymologicon irrepSerit, nescimu8. Fortasse miraris, quod tam paue bibliothecae excerpta in etymologi eis inveniuntur. Sed Si testimonia contuleris, quae supra ad glossas bibliotheeae adnotavimus, videbis, in fere omnibus glossis etymologis multo uberiores atque minus absconditos manasse fontes, ut bibliothecae frustulis illis opus non esset Fortasse etiam Proeli et Helladii exsterpta separatim in e0die quodam sola legebantur, quem etymol0gia in

Supplendo glossario adhibuit. Vestigiis Photianis in etymologi eis detectis per alios nune

Vagabimur campos, ut nova indagemus inquiramus in scholia. In numero Astholiastarum aevi illius unus longe ante reliqu0s excellit Photii patriare hae auditor, Arethas episeopus CaeSareensis Aretham totius bibliothecae pibus, non solis glossis scholia sua auxisse, iam pridem observatum est. Primus enim

Dindor in praef. Clem. Al. p. XVI doetissima seliolia de aphnephoricis ad Protr. p. 298, 29 Staehi. et de polline Loxia

ibid. p. 312, 16 apud Proetum bibl. 321 a 33 et Helladium bibl. 53, 26 in Photii bibliotheea legi animadvertit et exe0 quod Helladius senariis scripsit, scholiasta autem eodem

67쪽

do euerunt de ἰ eblini di et laeti lin-). Praeterea in editione sua laetilii vidit, eholin ad n edag. de odoranientis p. 329, 26 29 ex Helladio bibl. 32l l l l 5 f. s. p. 46 et de gem mis p. 334, 34 partim ex Agatharchide bibl. 456i 15 s. s. p. 33 Aretham suinpsisse. Quibus unum fortasse addi potest

ad Pro tr. p. 305 1 Arethae): υ aεvibaς ui υTui Tui 'Epivυ- si ui UlaεVibες, ας ευς' rubi ς υ levibus i pri Rasi ses bibl. 53, 2 s. p. b3); id quod Arethain ex libliotheea addidisse hane ob rem verisimile est Baanes enim, relii episeopi librariuS, e codice, quem deseripsit ), ehol. Pr0 tr. 3li, σε av vj Ευμεν id V, nTO TQ 'Epivυ in simile sumpsit, euius se holii Arethas oblitus novum adseripsit e bibliotheca, quam pauci Spagini ante vocibus a puri popiκ i et paulo po8t offici excerpserat num aliter explicari possit, cur duplex se holion, alterum Baanis, alterum Arethae inveniatur, dubitamus, prae Sertim eum plurima scholia ad Proti . a Baane Scripta Sint ea autem, quae ad bibliothecam sunt referenda, ab Aretha adnotentur, Oe autem se h0lion a manu Arethae Xaratum it. In aliis quoque libris enarrandis archiepi Scopus multa ex bibliothecae opulento fonte exhausit, et nonnulla quidem in

1 O. v. Gebhard Dor Areth asco de Paris. r. 45l, exteundinters. . alichristi Litt. d. Gebhard et Harnacli, Ol. I aSe. 3.1883, p. 178 q. 2 o. Staphlin Unterfuehunge liber die Scholien Z Clom. AL progr. Gymn. uremb. 189 p. 19 cf. editionis praef. p. XXII sq. 3 cf. Staelitin praes. p. XXIII. 4 cod. scholia ab Aretha Scripta Sunt. cf. Habe praef. p. III.

68쪽

rectius fortasse exie euidam tribuitur, quamquam adhue in nullo legitur. Plurima vero frustula bibliothecae Photii dispersa sunt in explicationibus, quibus Arethas, nam quin Arethas codicis Urbinatis seliolia eumulaverit quis dubitabit post egregiam Sonnyi in commentationem 3 - Dionis Chrysostomi orationes instruxit inde ab ratione quinta argumenta, quae Photius bibl. p. 1654 41 sq. de singulis orationibu compo8uerat, fere omne exscripsit ei. Sonny l. d. p. 9 sq. in apparatu), et quam studiose, quin etiam proprio iudicio paene diffisus bibli0theeam in enarrandis scriptis adhibuerit, vel inde apparet, quod antecedentibus quattuor orationibus argumenta non praemisit, quia h0tius eas uno titulo in universum

De interpolatore tymologici Genuini.

Redeamus, unde progressi sumus, ad ΕGen et ΕM. Vidimus upra p. 63sq.), Proeli et Helladii exeerpta Photiana in EutranStata esse, in ΕGen autem, id quod maxime mirati sumus, non inveniuntur. . Etenim in EGen in additamentis K elementip08 glossam povo sequitur titulus Q Tio ΠαTpitipχOU Uecedentibu glo8si κεφαyiεiκος, κεpaluεiκος, κεptispoλος es. Religenstein Gesch. p. 4), quin etiam in Gud, quod ex Genprodiit, eodem loe legitur υτως Tu m Tioi b rurpiu9χης sibid. p. 56 sq.); Photius igitur ipse adnotavit quattuor quoque alii glossis patriarchae nomen additum Si rapεμεVOg ib. p. 58), βολος, opεσθ'vat, ii aropici ib. p. 59 et Religenstein ex hisce glossis et aliis ad quae mox veniemus argumentis recti88ime, quantum quidem iudieare licet, effecit, Genuinum

1 Ad Dionem Chrys. analecta scr. Ath Sonny ioviae 1896 P. 87 q. cf. Praeterea Flecheis annal. 133 1886 p. b.

69쪽

bitari non potest, is i in F Gen ut vere anni si aut anni 882ortum sit, quibus annis Photius patria retia fuit os ibid. p. 68J. Attamen in hisee temporiani terminis gravis inest difficultas. Bibliotheca eniti eir a annum 58 seripta est E ien nonnullis annis post aut si aut 882, quibus temporibus Photius iam manuetoritate et potestate ruebatur; cur bibliotheeae quibus abundabat etymologias, ut supra vidimus, Genuino non in8eruit γNam hae additamenta ex bibliotheca, quae in II eruimu8, in Gen laeunis evanuisse nemo putabit. Si Photius Genseribendum euravit, nulla ratione intellegi potest, cur excerpta bibliotheeae in hoc glossario desiderentur. Nil igitur restat nisi hoc unum: Photius auctor tymologi ei Genuini

Iam ne quid neglegamus reliqua quoque eligensteinii argumenta pavet examinemus; quodsi p. 63 eontendit, glossam Genuini alviarii ex Helladio in Gen venisse, ip8 glossa

contrarium doeet; nam Helladius dicit 'Hpaκλεia nomen reetum esse, Maiv'Ti autem falsum; υbi nomen omnino non memoratur, eum in Gen haec tria nomina omnia recta esse legamus, et 'Hptiκλεici et Maiv'Tiv et υbiaV; steterum quomodo de Helladio iudicandum sit, supra exposuimus p. b8J. Eadem atque in Gen in Photii quaest. Amph. 131 Migne Vol. I p. 72b exponuntur, et procul omni dubio Photius doctrinam suam ex ΕGen hausit. Quaestiones Amphilochianae a Photio intra ann0 862 et 2 seriptae sunt ante hoc

temporis spatium Gen ei iam praesto fuisse eeesse Si Sequitur, tymologi eum Genuinum vere anni 865 nona 882 per feetum esse. o magis mirum St, quod, quam quam septem fere annis post bibliothecam seriptum est, tamen bibliotheca plane neglegitur.

1 Idem iam antea suspicatus est Milter silanges de liti gree-que P. 2.2 Hoc iam L. Cotin in toxicogr. Graec. I. Mulier encycl. II D)p. 59 opinatus St, et Religenstein colioqui nos se ipsum pristinam opinionem missum sacer docuit. s. eundem in Pauly-WiSS. encycl. S. V. tymologi a XI p. 813).

70쪽

Deinde, p. 6 Religenstein demonstrat, Gen artissime eohaerere eum exico Photiano a plane hoe exie niti; quae res no non morabiti ir, quia Religenstein ipse suam pinionem reieeit, eum exponit Αnf. p. XLVII), o priTopiκ0v, quod in ΕGen tam saepe laudatur, non esse Photii exieon, sed antiquius quoddam Photian persimile; quod ii minime neglegant,

qui adhue nostram de fontibus exiet Photiani sententiam nondum probaverint). Restat, ut de quarto Rettgensteini argumento pauea verba faetamus. Oetoginta se fere glossis Gudiani signum anteponitur es. l. d. p. 138), quae gl0SSae maXimam partem XΕGen pervenerunt. Hoc signo eligenstein Photium signifieari dixit et ne re e0nelusit sigio menuinum laudari, librarios Gudiani igitur patriarebam auctorem Genuini putavisse; et eum comphire gl088ae, quae h0 Sigi Signantur, X tymologie Parvo quod digitur Sumptae sint, hoe quoque etymo-b gie0n Photi adseribendum esse eontendit. Sed sigio non Photium, sed epimerismos in ea noue iambicos Ioli Damaseeni signifieari si non riος, Sed - εic, Tot vira demonstravit

Εtymol0gi eum Genuinum igitur ire annum 865 ab nonymo quodam sed non a Photio compositum est, quia auctor excerpta bibliotheeae non redepit Photius autem host exico in quaestione Amph. utitur. Quomodo faetum Sit, ut quinque

glossis patriaretiae nomen sit ad seriptum, non nostrum Stilemonstrare hoc sterte constat Photium non esse uetorem

Genuini. Sed quis glossas bibliotheeae in E detulit Sine dubio honio fuit, qui bibliothecam optime novit. Non longius

puto nobis 8 Vagandum et errandum, Sed, quod indagaturi sumus, iam astet ante pedes. Fuit ille patriar 'hae diseipulus, quem in seriptis suis bibliotheeam saepius adhibere supra demonstra imus, fuit rethas. Et hane opinionem, auctorem ΕMagni relliam esse, quae legentibus nimis temeraria videbitur, grato fautoque fato gravibus argumentis onfirmare