장음표시 사용
31쪽
lib. 1 reser illos solitos fuisse parmulam galeamque in sepulcris defuncto. rum reponere. Quidam contendunt φάλος distingui a λορο , illo deno tante conum, hoc vero pilamam ei insertam, ut observat Suidas . Sed alii nullum inter has voces discrimen ponunt . Ex his prior diversa materia constabat, utplurimum e Xirnia ac pretiosa, quippe in galeae ornamentum apponeretur . Pariter posterior variis coloribus pingebatur unde Pollux lib. r. cap. X. illi tribuit epitheta υκνθὴς υρακινθινοβαφ ός Homerus hujusmo
Fecit etiam ei galeam fortem , temporibus aptatam Pulchram , vari alam et supraque auream cristam posuit Virgilii Hero instruitur galea aurea cristaque rubra pingitur , Eneid. E.
maculis quem Thracius aliis Portat equus , crinaque tegit galea aurea rubra Crista utplurimum pennis aut pilis ex cauda vel juba quina detonsis com
- haec autem tanquam stella refulgebat Setis equinis comans galea circum autem movebantur crines Aurei, quos Vulcanus posuerat crisam circum fresquentes Vulgares misites cristas minores gestabant praecipui vero praesecti ac viri genere clari majoribus plumis eminebant non raro duabus , tribus quatuorve gloriabantur. Suidas contendit Geryonem tricipitem apud Poetas celebrari hac sola de causa, quod ejus galea tribus cristis decorata esset. Virgilius cassidem Turni ad hunc morem describit, addita figura Chimaerae, Aeneid. lib. V o. vers. 785 Cui triplici crinita juba grate alta Chimaeram
Sosinet. Hujusmodi galea appellabatur τρυφαλωα, plumis in orbem cincta ἀμφίναλος:quatuor vero adornata τετράφαλος Sic Apollonius Argonaut lib. . vers. Τετραφαλος φοινι at λοφω πελαμπετο Στηληξ
'fulgebis imposita cum quattior bullis, cristia rubra cassii His utebantur Veteres ad terrorem hosti incutiendum hinc Homeri e
ba Iliis ... Nem. 337 - δεινον δε λοφος καθυπερθεν νευεν.
horribiliter autem cris desuper nutabat.
32쪽
Eumdem in finem Pyrrhus Rex Epiri , praeter saltuosam cristam , capricornua in casside gestabat , ur refert Iutarchus in 'rrbo Non inficior Suidam nos docere, quod τρί σις aut ipsa crista frequenter vocetur κέρας Attamen quaedam ex galeis antiquis crista aut cono plane carebant Hoc galea genus dicitur κοι-ῖτυξ, ut discere est ex Homero Iliad. . vers
circumque ejus galeam caput posuit Taurinam, fine conoi sine crista, quae καπιιτυξ id est, cassis
AIia ornamenta galeis apponebantur , X. gr. εφάνη , quae denotat supercilium montis in ob hanc causam praedicatur de galeis , in quibus variae Oχώ se eminentiae exstant vid. Hesych in voce E η. Homerus hanc speciem notavit Iliad. . vers. 6. 9ύ ς σφάγη όρυ ο σχ θε χαλκοβάρ ια. - neque galea hastam ei repressit aere gravis Ex omnibus Graecis cassidibus Boeotica optima commendatur ab I r. Fig. III. Leg. Pollux lib. X. Macedones peculiari galla dicta καυσίν tebantur, quae ex pellibus consecta loco pilei ad frigus arcendum usurpabatur, ut discimus ex hoc Epigrammate apud Suidam:
Καυσί,1 seu galea antea Macedonibus expedita armatura. Et munimen in tehementi niciis defluxu, O galeis in bello. Plinius, . Nat. lib. 10. cap. Lur inventionem galeae aeque ac ensis&hastae Lacedaemoniis tribuit sed haec tantum intelligenda sunt de illorum armorum speciebus , quae Spartae obtinebant ciliae enim species jamdiu ante Spartanae gentis ac Reipublicae acta fundamenta innotuerant. Heroes a X imae gloriae ducebant pellibus ferarum in sui tutelam amiciri, quas prae se serebant tanquam pignora suae fortitudinis. Hujusce rei exempla ubicunque apud Poetas occurrunt. Sic Theocritus Διοσκουροις:
At super dorsum S colum exsabat Pellis leonis ab extremis suspensa pedibus.
Pellis leonis ab Hercule intersecti apud Historicos celebratur, momerici Heroes eodem habitu saepius inducuntur cuius ad Yemplum alii Graeci
33쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. III. Cap.IV. Es
Latinique Poetae suos Heroes simili indumento instruxerunt . Sic Acestes apud virgilium Aeneid. lib. v. vers.36. occurrit Aceses
Horridus in iaculis, o pelle Libsidos ursae. Sed lapissime non ipsos pudebat meliore ac robustiore armatura se tegere, cujus communia genera haec fuerunt. M γρη caere conflata, lana vero intus offerta, quam ad cutem sub lorica amata gestabant . Sic nos docet Homerus Iliad. g. ers. II1. verba faciens de jaculo , quod totam armaturam Herois transfixit , sed a μιτρη retusum cutem solummodo perstrinXit. Aύγη δ αυτ ἴθυνεν , θι ζωτῆρος Xρυσειοι συνεχον , ψ διπλοος 1ντετο Θώρηξ.E δ' 'πεσε ζως ῆρι ἀρηροτι πικρος ιςo 'Διὰ μεν ἄρ ζωτῆρος εληλατο δαιδαλεριο, Καὶ διὰ Sαρηκος πολυδάλου θηρεις , Μίτρης θ' ην φορει ερυμα χροος ,8poς κοντων ,
Ipsa vero rursus direxit, ubi balther tilae Aureae constringebant, o duplex occurrebat thorax. Incidit autem in baltheum aptatum acerba sagitta: Perque baltheum adarita es amabre facitum, Et per thoracem artificios Diuium transacta est, Et per laminam , quam portabat tutamen corporis , septum telorum , uae ipsum plurimum juvit.
Ζωμα vel ζως η agenubus ventrem attingebat, quo loricae inserebatur; ut notat Eustathius ad Iliad. g. Sed posterius vocabulum saepius usurpatur pro cingulo totam armaturam ambiente quemadmodum Homerus cecinit
Iliad. h. vers. 13. Λυσε δε ολ υςηρα παναίολον , ηδ υλτε νερθε Ζωμά τε , Ἀχιτρην, ην χαλκῆες κάμον ἄνδρες.
Sohit autem ipsi balthetim variegatum , subtus Cingulum, o laminam, quam aerarii fecerunt fabri. Hujusmodi cingulo instructum esse bellatorem imprimis decebat unde
ζω υΘαι juYta Pausaniam Boeoticis, in genere sumitur pro accingere se ad praelium : idcirco Homerus inducit Agamemnonem Graecos ad arma capienda hortantem, his verbis Iliad. . vers. 13. Aτρωδης δ' βοησεν , δε ζωννυθαι ἄνωγεν
Atrides autem clamavit, o accingi jussit
Idem Poeta , cum illum Heroem do belli non absimilem describit ζων sua, hac parte est observat Pausania loco citates tot ma a maturam in m. II. D telli-
34쪽
telligit Romani idem usurpare solebant, ut patet ex Plutarcho in Corio- Biano necnon apud Persaxobtinuit quamobrem Herodotus Urania seu lib.
VI o. cap. X resert Xerxem , cum bderam pervenisset , Athenis fugientem, ac se a periculo tutum existimantem , onam solvisse , hoc est , Omis se exuisse. Sed latius sumitur quam Opi ρ usurpatur enim pro Θουραε duabus partibus constabat , ex quibus una dorsum , altera vero
ventriculum tuebatur extrema dicuntur πτερυγες, media autem γυαλα
Vid. Pollux Pausanias Atticis Latera simul subnectebantur quibusdam fibulis, juxta Pausaniam ibid. Id ipsum de lorica Romana notat Silius lib.
V o. quae ad Graecorum thoracem prope accedebat hinc Θωραξ ab Hesychio ουρίχιον exponitur, cujus Poeta haec sunt carmina:
Loricae crebro laxata resolverat ictu . . Hira θωρακιον erat dimidius thorax ; cujus inventionem Iasoni tribuit Pollux illud autem armaturae genus maximi fiebat ab Alexandro , qui ut Polyaenus Strat . lib. Iv. animadvertito timens ne milites thorace tecti sugam meditarentur, cum terga aeque ac pectora illo munirentur, imperavit, ut, parte posteriore deposita ηπιθωρακίω se tegerent; unde, si infugam verterentur, illorum dorsa ictibus hostium detecta paterent. Thoraces ex diversa materia conficiebantur alii ex Iino aut cannabi in funiculos contortis ac compactis idcirco memorantur thoraces bilices V trilices , a numero liciorum juxta se positorum . His utebantur in venatione , quia leones aliaeque ferae illos dentibus transfigere non valebant , quippe qui funibus inhaerebant sed in praeliis raro gestabantur . sicut monet Pausanias Atticisci attamen non desunt exempla hujus rei ; Aja enim filius Oilei insignitur epitheto λινοθωρηc apud Homeruin Iliad. S. vers. 328.
- λιγος κεν ην, λινοθωρ ξ. parvus enim erat, lineum thoracem habens.
Similiter Alexander apud Plutarchum dicitur gestasse Θωρακα λινουν διπλου, thoracem lineum duplicem Iphicrates milites jussit, ut gravibus an habilibus thoracibus ferreis depositis , armaturam cannabinam accingerent; prout Cornelius Nepos nos docet in Vita illius imperatoras . Thoraces ut- plurimum conflabantur ex aere , serro , aut aliis metallis , quae aliquando ita indurabantur , ut validissimam vim retundere possent . Plutarchus in Demetrio refert, Zoilum artificem , ut periculum faceret firmitatis duorum thoracum ferreorum, quibus Demetrium Poliorcete donaverat, sagittam emiliis e machina dicta cataptisti, ad distantiam XX v I passuum , quae tantum abest it ferrum transfigeret, ut vix illus perstringeret, aut minimam notam ipsi incuteret. Hujus armatura duo sunt genera quorum aliud , quia constabat una aut duabus continuis metalli laminis , necnon
quia flecti nesciebatin rigebat , vocabatur Θωραξ οἱ διος vel ατὰ , juxta Eustathium aliud vero e serae corio compolitum erat , si cundum illud
35쪽
Unde multi censent vocem lorica apud Latinos a loro derivari. Hujusmo di corium laminis metallicis diversae figurae apponebatura quae aliquando hamos aut annulos non absimiles catenae reserebant alias ad pennas aut squamas serpentum pisciumve propius accedebant , quibus bractea aureae saepius superinducebantur. Hinc distinguuntur Θωραος ἀλυσιαπῖ , λεπυώδωτοι, φολιδωτοὶ &c quorum Poetae Graeci Tatini stequenter memin, runt. Sic Silius de Consule Flaminio disserens ait Id. v. Loricam induitur, tortos luis nexilis hamos Ferro squama rudi permisoque asperat auro. Virgilius suos Heroes eumdem in morem instrui Aeneid. M. XI. vers. h. Rutulam thoraca indutus ahenis Horrebat squamis. Quia cum non raro obtingeret , ut simplex Iamina a iaculo aliisque missilibus transadigeretur , eam firmare solebant duabus tribus, aut pluribus, superadditis. Ita canit Statius Thebaiae lib. H.
- ter insuto servant ingentia ferro
Pectora. Item lib. XII. Multiplis tenues iterant thoraca catenae'.
Unde explicarum numero ducti sunt bilice Ocgrilices a Graecis διπλοῖ ae
τριπλοι. Virgilius Aeneid. lib. III vers. 467. Loricam consertam hamis, auroque trillaem. Κομδες, ocreae, erant tibialia aenea , ferrea , aut ex alio metallo con. secta Sic Hesiodus Scuto Herculis vers. 22.
Ηφαι κλυτα δωρα περὶ κνημῖσιν ἔθηκε - ocreas ex orishalco splendido, Vulcani inclyta dona, tibiis induxit. Homerus non raro ex stanno conflata describit Iliad. M vers. 11. Τευξε ε οἱ κνη nee ανου καπι ρ ι .Fecit etiam ei creas ex ductili sanno. Latera ipsa ad malleolo fibulis ut plurimum subnectebantur, ex solido auro argentove saepius confectis ut occurrit apud eumdera Poetam Iliad. γ.
Ocrea quidem primum circa tibias pinuit Pulcbras, argenteis mulis apte junctas. Verosi milius videtur illud armorum genus apud Graecos solos prius usui sui se aut saltem latius obtinuisse apud illam quam ullam aliam gentem; quia Graeci ab Homero semper vocantur υκνημιδες Αχαιοὶ bene ocreati Achivi.
36쪽
Xωρίδες, anisae, quibus manus tegebantur nonnulli quoque iis utebantur ad munienda brachia. Ασχτὰ erat clypeus frequenter ex viminibus contextus, juxta istud Virgilii Aeneid. lib. o. vers. 32.
Unde dicitur in ab Hesychio . Quo genere armorum primi in acie usii fuisse dicuntur Proetus & Acrisius . Vid. Pausanias Corinthiacis . Conficiebatur quoque ex ligno ut bellatores commodius illum flecterent hunc in finem levissimo ligno utebantur, cujusmodi ficus , salix, fagus, populus , sambucus M similes ; quemadmodum nos docet Plinius Nat. Hist. lib. I. cap. L. Sed Vulgo ex pellibus conflabatur hinc frequentissime memorantur ασπίδει βοειαι ci ci bubuli mi in varias plicas complicabantur , bracteis aeneis corroborata . Clypeus jacis ex tergore septuplici constabat , unica vero lamina aerea tegebatur ut legere est apud Home
si ei fecit scutum varium, septem bubulis pellibus munitum, Taurorum praepinguium, octavum autem superinduxerat aes. Achillis clypeus tribus duplicatis superadditis firmabatur , juxta Poetam -- 's, o proxima rupit Terga novena boum, decimo tamen orbe moratum es. Sed ejusdem Heroi clypeus apud Homerum Iliad. . ver . 27o firmius munitur duabus laminis aeneis, duabus stanneis, quinta aurea
- quoniam quinque plicas superinduxerat Vulcanus, Duas aereas, duasque intus sanni
Praecipuae clypei partes hae sunt. Aντυξ λυς , περιφερειο , aut κυκλος , extremus circulus , vel circumfe
Ομφαλος αμεσομφαλιον Latine timbo projectura in medio clypeo prominens, cui altera prominentia, πομφίλιον dicta, incumbebat. Iplis inserviebat non solum missilibus detorquendis ac repellendi S, sed etiam hostibus proturbandis unde Μartialis huc alludit: In turbam incideris , cunctos umbone repellet. Τελαμων erat lorum coriaceum , aliquando virga aliena , clypeun trajiciens, qua parte humeris pendebat , pro more antiquo ut ObserVat Eustathius ad Iliad. g. pQ. 184. Edit Basil. Hinc Homerus Iliad. π Uers. Ioa ait:
37쪽
sed ab humerisCl eus cum loro in humum cecidit talaris.
Alias dicitur κανων , nisi id intelligatur de virga, cui τελαμων fixus inhaerebat, ex interpretatione Hesychii, quod videtur vero non absinat te; nam κανονες erant laminae, quibus clypeus apprehendebatur prout narrat Homeri Scholiastes sed τελαμωνες lora ipsis annexa, de humeris bellatoris pendentia, quamvis Eustathius loco citato contendat λααωνας priori usui inserviisse, idemque esse a cανονας Clypei non raro retinebantur annulis, qui dicti πορπακες sed lapsu temporis plerique Graeci utebantur ansa, nuncupata χῶρ seu οχανη, quod etsi cum vocabulis supra memoratis confundatur illisque explicetur, nihilominus ab utroque re ipsa diversum erat; cum a Caribus inventum saepius constabati ut vulgo creditur ex ferreis longuriolis sese invicem transversa secantibus ac litteram X. referentibus; vid. Et)molog. Auctor, Hom. Scholiastes, inustathius loco citato Bello finito clypeis, quos templis Deorum appendere solebant, ansas detrahebant, nequis illis uti posset in tumultibus repente obortis unde Aristophanes Equitibus Act. II. Scen 1 v. quemdam inducit perterritum, qui clypeos an sis appensos viderat:
Vae mihi miseres habent nimi clypei lora. Quod alter ibidem paulo ante animadverterat:
Neque enim oportebat, siquidem amas populum, ex prudentia
EO clypeos hsinere cum loris ipsin fispendi.
2Eschylus meminit tintinnabulorum de umbomibus pendentium , ad hostem terrefaciendum:
Erea ex unt tintinnabula in metum. Plerique clypeis artificiose depingebantur variis figuris avium ac quadrupedum, praesertim sortissimorum , ut aquilarum , leonum , c. Nec illis tantum, sed etiam Diis corporibus caelestibus , omnibusque naturae operibus decorabantur: qui mos a temporibus heroicis peti debet, deinde ad saecula inferiora transmissus Herodotus enim refert lib. i. a Caribus primo introductum,in ab illis ad Graecos, Romanos , ac Barbaros pervenisse Apud Graecos varia clypeorum genera obtinebant , inter quos eminebant Argolici, qui reliquis majores creduntur; unde Virgilius Aeneid. lib. 1ir vers. 37. illis assi Dilat oculum Polyphemi portentosum:
38쪽
Argolici I ei, aut Phaebeae lampadis instar.
Verum enimvero plerique antiqui clypei videntur totum corpus obtegisse; hinc Virgilius Eneid. lib. II vers.227. -cδpeique sub orbe teguntur. Tyrtaeus membra clypeo tecta enumerat:
Femora, tibiasque inferne, o peritora, ct humeros Ct ei lati ventre regens. Idem Ienius patet ex more corpora conso rum clypeis imposita extra campum efferendi quo alludit illud celebre mandatum matrum Spart narum suis filiis, Η ταν, Ἀπὶ πιν, id est, Aut hunc nempe clypeum refer, aut super illo fertor his verbis significantes, illos decere aut clypeos servare, aut vitam amittere illis tuendis Meg. Plutarchus Apophthegm. Lacon. Ea ipsa de causa Homerus illos vocat orari δας συι ιβρα me, απο-ύλεκῆ , quos Eustathius interpretatur ανδρομικκm , hoc est , qui hominis saturam aequabanc ut videre est Iliad. . Figura eorumdem vulgo rotunda erat ; unde apud Virgilium idipe omlis , ct frequentissime memorantur ,πίδες ευκυκλοι , παντο ἰσα , α Idcirco extrema circumferentia appellabatur κυκλος , ut supra notavimus.
Praeterea alii clypei exstabant minoris crassitie ac diversae figurae, quorum usus invaluit post tempora heroica. Γέρρων aut γερρα quadratum erat rhombum reserens, quod Persae primi usurparunt, iuxta Strabonem lib.XV. Tab. m. Fig. Iv. Θυρεος oblongus erat Quiplurimum acclivisci mihi videtur idem esse
Amo mo videtur ejusdem suus figulae cum priore, ex tergoribus villosis conserebatur unde Grammatici illud deducunt a λασιοe , id est sollinus. Hoc clypei genus leve erat, quapropter ut Eustathius animadvertit ad Iliad. έ. pQ.q32. Edit Basl Homerus ei tribuit epitheton πτε- ροεν ibid. vers. 2.
tiati s Cl eos olimris, o parmulas leves. Π ni erat exiguus Meviusculus clypeus, luna dimidiatae non absimilis, ex Isid. Hispal Orig. libaxum juxta Xenophontem solium iliceum reserens, quo maZones prima usae sunt. Sed Suidas asserit esse clypeum quadrangularem extremo annulo , qui dicitur τυc, Carentem.
Haec sunt praecipua Graecorum arma ἰ quanti illa fecerint , patet cum ex iis quae antea notavimus de cura, quam in illis adornandis ac servandis adhibebant, tum praesertim ex illo quod de Epaminonda vulgo resertur , qui lethaliter vulneratus morti vicinus , sollicite sciscitatus est de clypeo, an salvus esset, necne quemadmodum notat Ammianus lib.XX v. Pariter Chabrias, celeberrimus ille Atheniensium dux , nave, quam conscendebat, pessumdata, maluit praeclare vitam cum clypeo amittere, quam
39쪽
ARCILEOLOGIA GRAECA. Lib.III. Cap. IV.
illa relicto in aliam navem confugere , eg AEnail. Probus in Gabria. Cum enim virtus bellica naturae humanae maximum decus ab illis existimaretur, idcirco illa arma reverebantur, quibus hanc adipiscebantur, unde si quis ea hosti reliquisset , aut in pignus vel alio modo turpi tradidisset, apud Graecos & Romanos illud ei aeternae infamiae vertebatur , quae vix ac ne vi quidem ablutinexpiari poterat, juxta Scholiastem Aristoph. Pluto. His pro virili descripsi notiora Graecorum arma ad tegendiam , quae in
Veteres pro armis laedentibus utebantur lapidibus , aut clavis , aliisque hujusmodi, quae rudior natura ipsis subministrabat Minime callebant illa omnes artes nec machinas illas ad hostem perdendum excogitatas quae dura necessitas atque insatiabilis gloriae cupido deinceps introduxerant sic Horatius Serm. lib. I. sat Io. Unguibus S pugnis, dein fustibus, atque ita porro Pugnabant armis, quae post fabricaverat usus describit pugnas illorum rudium cincultorum temporum . Apud Lucretium BAR. de hac re locus in lignis exstat :Arma antiqua manus, ungues, dentesque fuere,
Et lapides, oe item Alvarum fragmina, rami, Et flammae , atque ignes, postquam sunt cognita primum Posterius ferri vis es aerisque reperta;
Sed prius eris erat quam ferri cognitus usus. Illorum clavae vocabantur Φαλαγγε c. φαλαγγια, unde Grammatici conjiciunt militum agmina appellari φαλαγγεις Latine balanges, a more pugnandi, qui antiquitus obtinebat vid. Eusthathius ad Iliad. δ' pag. 357. Edit. Eol. Prima inter arma nocentia , quae recentius inventa sunt , erant ἔγχρς ac φορυ , hasta Gancea , cujus hastile ligneum erat, ac temporibus heroicis vulgo fraxineum hinc Homerus requentissime memini μελίης ex. gr. cum de hasta Achillea disserit Iliad. r. vers. I I. IIηλιαδα μελιην , τη, πατρὶ φιλη πορε ειρων Πηλίου ἐά κορυφη ς, φονον ἐμμενο ηρω γιν. Peliadem fraxinum, quam patri charo dedit Chirore Pelii ex vertice, ut caedes esset heroibus. Troiani similiter eodem ligno armantur Iliad. et . vers. 7.
Et Priamus, populus assae fraxineae periti Priami.
Cuspis , Graece iis η, ahenea erat , necnon σαυρωπρ, sic dictus vel qua si αυρουν δ αυρος crux, aut a σαυροc lacerta, cujus speciem ut a junt)reserebat, ab una parte, qua X tremae hastae inserebatur, recurvus, altera
vero acuminatus, qui humi infixus hastam e re tam sustinebat, quotiescunque milites a laboribus quiescebant, juxta Eustathium Pollucem ib. I. cap.V. Inde Homerus de Diomedis comitibus e ba faciens sic ait Iliad. κ
40쪽
- circumque socii Dormiebant sub capitibus autem habebant scuta et hastaeque ipsis Erectae in cuspide posteriore fixae erant. Aristoteles de Arte Poet eumdem morem apud Illyricos sua aetate obtinuisse testatur, qui videtur ad alias gentes pervenisse ut lique ex . Sam. cap. XXVI. vers. 7. ubi Saul dicitur obdormivisse , hasta juxta caput terrae infixa Pace hastas ad columnas erigebant in oblonga lignea theca, quae dicitur δωροδοκη, ut exstat apud Homerum Od Hy. t. v rs. 329.
Hastam quidem statuit, ferens, ad columnam longam, Intra armaritim bene politum. Virgilius Eneid. lib. Xo vers. 2. accinit Homero. Exin, quae in mediis ingenti adnixa columni Edibtis adflabat salidam vi corripit hastam Hastarum duo genera exstant, ut Strabo probe notavit lib. X. priori, quae dicebatur δορ ορεκτον, cominus pugnabant, cujus moderandae actorquendae peritia Abantum celebratur apud Homerum Iliad. S. exf. s 2.
Hunc fimul Abantes sequebantur veloces, a tergo comati , Pinnaces, prompti porrectis hasis fraxineis Thoraces disrumpere ossium circa pectora. Ubi notanda est significatio verbi ὀρέξασθαι , quod ut Scholiastes animadvertito ad arma , quibus ex propinquo decertabant , resertur contra πάλων de missilibus potius dicitur, quae efferuntur generalioribus nominibus παλτα αβ ελη, posterius hastarum genus complectentibus unde verba Thrasonis cujusdam actabundis dis'. .
Hasa autem jaculo quantum nullus alius sagitta Heroes pugnam singularem hunc in modum decertare solebant, qui hasis vibratis, dimicant ensibus. Sic Hector Achilles Iliad. . Menelaus ac Paris Iliad. . caeterique inter se pugnantes inducuntur . Theocritus pugnam Castoris cum Lynceo eamdem describit β.