장음표시 사용
41쪽
Hastas quidem dirigentes primum certamen habebant Alter in alterum s quam corporis partem nudam viderent. Verum extremitates, prius quam quemquam laederent, Hastarum frangebantur, quum in duras cutis 'xae sem Illi vero enses e vaginis fringentes, rursum taedem Struebant Abi mutuo neque ulla pugnae remissio fiebat
Μacedones utebantur specie hastae dictae σαρισσης, quae XI v. aut xv I. cubitorum longitudinem aequabat. Σίφος, id est, ensis, antiquitus a baltheo superhumerali pendebat unde Homerus haec habet Iliad. . vers. s. Aμφι δ' ἄρωμοισιν βάλε ξίφος ἀργυροηλον Circum autem humeros posuit ensem argenteis clavis. Hesiodus ac reliqui oetae idem memorant e sic ille Scuto Herculis vers.
Ex humeris autem circa ipsum vagina inclusus nigra ensis pendebat
Baltheus ad semora usque demittebatur. Hinc Homericus Hero Od s. . Aυm έγω ξίφος οξ ερυσσάμενος παρὰ μηρῶ
Caeterum ego gladio acuto fricto femore
Et Eneas apud Virgilium Aeneid. lib. X. vers. 786. - Ous ensem Aeneas, viso Urrheni sanguine laetus Eripit a femores. Quaeri potest, an a dextro an vero a sinistro latere ensis penderet quidam regerunt , pedites ad sinistram , equites autem ad dextram , gladium gestasse & Iosephus Exciae exosol is 111 disertis verbis meminit equitum quibus ensis dextrorsum demittebatur sed an illud semper ubique fuerit observatum, an vero alternas vices subierit, isti ipsius Milit. Rom. de ense Romano animadvertit non tam facile definiri potest. Ad vaginam, quae vocabatur κρλεος, appensus erat pugio, dictus, παρὰ μηρον, παραμη- ριον, aut παρα ιυνιον ξιφιδιον, juxta Eustathium ad Iliad. γ παραξιφίδιον vel ἐγχειρ-ον,- apud Homerum μάχαιρα . Raro illo pugnabant, sed data occasione loco cultri utebantur; sicut patet hoc uno exemplo ex eodem Poeta petito Iliad. . vers. 7 I. Arρώδες δε ρυσσάμενος μέρεσσι μάχαιραν Η ο, πὰρ φεος μέγα κουπιον αἰενάορα,
42쪽
Atrides autem districto manibus cultro, sui ei ad en sis magnam vaginam semper pendebat, Agnorum ex capitibus abscidit pilos . Possidonius apud Athenaeum Deipnosopb lib. xiv testatur priscos Gallas id ipsum usurpasse. Iuxta illum, aut potius pro illo, milites serius scam, dictam ἀκινάκην, gestabant cujus usum a Persis acceperant , prout notant Moschopulus in Vocib. Atticis, Pollux , caeterique . Aliquando alio ense nomine κοπις, utebantur, qui proxime accedebat ad Romanorum ensem falcatum ac nostrum acinacem nec non apud Argivos praesertim usui erat. Huic non absimiles erant Spartanorum enses, qui juxta Pollucem ξυίναι, sed, si Xenophonti credimus, ξυηλαι, ab Atheniensibus vero, πισς appellati sunt vid. Suidas, Eustathius ad Iliad. γ Hesychius, aliique falcati .rant ac mulio breviores illis, qui in aliis Graeciae locis vulgo obtinebant; cujus moris causa redditur ab Antalcide, qui interrogatus respondit, Se illo gladio uti, quia hostem cominus adoriebantur is censet Plutarchus pophth recum alter apud Agesilaum ensem hujusmodi derisisset, quem gyria facile deglutiret, si vellet imo reponit Rex ille ibilominus hostem bis breυibus armis attingere valemus juxta eumdem sic cito in secuta . Denique in
antiquorum Graecorum ense animadverti debet capulus; quem summa cum Clara decorabant, non tam argento, auro gemmisque, quam figuris capitum leoninorum, quo majorem terrorem hosti incuterent.
Aξιν est genus securis, qua Agamemnonem adoritur Pisander apud Ho
- ille autem de sub scuto sumpsit pulcbram
Securim ex aere scite aditam, oleaginum insertum habens manubrium, Longum, bene politum. Πέλεκυς praedictae sνη non absit milis erat, imo cum illa confunditur ab
Sed hi cominus flantes, num animum habentes Acutis jam securibus, bipenesibus pugnabant. varia alia armorum genera notae obscurioris apud Scriptores occurrunt, quorum hoc unum memorare lubet, & deinde ad arma missilia pergam: illud est κορυνη, sustis ligneus aut ferreus a quo famosus ille latro Periphetes , a Theseo occisus , ορυνητης dictus est vid. Plutarchus in Theseo Diodorus Siculus lib. 1 v. Eodem nomine insignitur Arei thous , qui ut Homerus reser Iliad. . vers. II 6. clava serrea integra hostium agmina facile perrumpebat:
43쪽
ARCHAEOLOGIA GR ECA. Lib. III. Cap.IV. s
Inter illos autem Ereuthalion in acie primus sabat, par de vir, Arma gesta, s timeris Areithoi regis, Nobilis Areiuoi, quem cognomento lavigerum Viri appellabant pulchreque cinctae mulieres: suoniam non sagittis pugnabat hastaque longa, Sed ferrea lata rumpebat pbalanges Τόξον , arcus cujus inventio Apollini quibusdam tribuitur, idcirco ab
arte arcum tendendi varia nomina obtinuit cujusmodi ηβολος, κατηβελετης , ἔκατoc. τοξοφοως, χρυσοτοcoc ἀργυροτοξος ευφαρετρης, c. Quae omnia epitheta etsi Fabularum Interpretes ad peregrinos sensus detorqueant, attamen antiqui Mythologi ad hanc originationem uno consensu reierunt. Istud inventum Deus ille largitus est primaevis Cretae incolis juxta Diodorum, qui dicuntur primi mortalium artem sagittandi calluisse, ut notat Isidorus; imo inserioribus saeculis arcus Cretenses celebrantur, ac reliquis omnibus, qui in Graecia obtinebant, anteponuntur; leg Pollux lib. I. cap. X. Alii malunt Persem filium Persei hujus generis armorum inventorem praedicare, alii vero Scythem Iovis filium , juxta Plinium gentisque Scytharum parentem, qui illius artis peritissimi erant, ejusdemque primi magistri a multis laudantur ab his autem ad Graecos pervenit, quorum plures obit silmi juvenes Scythis instituti sunt; quod pro ratione temporum non immerito haberi potest eximia institutio. Sic Hercules ne plura exempla afferamo illam artem edoctus est a Teutar pastore Scytha, qui illum donavit arcuin sagittis Scythica artis hinc Lycophron de Herculis sagittis verba faciens haec ait Casianae vers. 56.
Tetitari bubulci sagittis. Item gelgis Scholia ibid. Theocriti Scholiastes IAE. XIII. Et quamvis Theocritus nomen magistri in Eurytum mutaverit, nihil minus ipsemet tirytus Scytha origine erat e idcirco apud eumdem Poetam I. si eodem Heros ille inducitur Maeotico, id est Scythico arcu instructus: Ωχετο , Μαιωτις λαβών ευκαμπεα τοξα Abiit, more Sothiarum sumpto incurvo arcu. Pariter Lycophron Cassanae vers. 915. κιοὐτην πλόκον , hoc est, Maeotisum Orcum, Minervae tribuit, eodemque loco meminit Herculis draconis Scythici, quo intelligit arcum ab Hercule Philocteti donatum in pignus animi grati, cum rogum accenderet, quo vivus combustus est: Λυτή γαρ ακρα αρδιν ευ Θυνεῖ γροῖν
44쪽
Ipsa namque extremam sagittam diriget manu Ttibicina, Maeotium intendens nervum: sui apud ripas Durae quondam comburens audacem Leonem, urbo manus armavit Sothico Dracone, inevit ilium molarium bricine P eterea ambo illi Poetae flexuram arcus Scythici praesertim notant, qua distinguitur ab arcubus Graecorum caeterarumque gentium in tantae magnitudinis erat, ut lunam dimidiatam aut semi-circulum complecteretur; sicut
legere est apud Marcellinum lib. XX. Unde Opilio apud Athenaeum Deipno- sopb. lib. X describens litteras nominis Thesei uniuscujusque figuram ad quidquam simile reserens, tertiam arcui Scythico assimilat:
Σκυθικω δε τοξα το τριαν ην παρεμφερές
Sothico titem arcti tertia erat fere similis. Qua intelligit non recentiorem figuram litterae S, sed antiquiorem C, quae semi-circulum exhibet, in nomine HCEΥ tertium locum obtinet. Arcus apud Graecos vulgo decorabantur auro argentove, quapropter memorantur arcus aurei, Apollo vocatur αργυραγοξος sed ex ligno utplurimum conficiebantur; et si antiquitus Scytharum in morem cornei erant quemadmodum legere est de Pandari arcu apud Homerum Iliad. . vers. Λυτι εσυλα προ ευξοον , ξαλου αἰγορ
Statim eduxit arcum perpolitum, salacis capri
resis quem quondam ipse sub peritore assecutus,
E rupe exeuntem excipiens in insidiis, Percusserat in pessiius hic autem supinus cecidit in petram: Cujus cornua ex capite sexdecim palmorum nata erant: Et illa quidem elaborans cornuum polito aptaverat faber, Totumque cum recte laevigasset, auream imposuit cuspidem. Unde Lycophron Cassand vers. 56'. qui mores antiquatos ac phrases obsoletas affectat, haec habet de Apolline Idam arcu aggrediente:
Sed quidam inter veteres Glonographos κερας malunt interpretari τρίχωτιν, id est arcus nervum, qui ex pilis equinis contortus erat , ideoque dictas Iaretra Ie Hesychio ad quod Accius alludit, cam ait: Reciproca tendens nervo equino concita
Apud Homerum vero illi nervi conficiuntur ex tergoribus in corrigias diffectis unde legimus ξα βοὐ et Iliad. P vers. 2.
45쪽
ARCA COLOGIA GRAECA . Lib. III. Cap. IV. 37
Eλκε ζ μ γλυφίδας τε λαβουν καὶ νευρα βρεια. Traxit autem simul crenas sagittae prehensas ct nervos bovinos Ut Eustathius observat ad hunc locum. Hoc unum denique de arcu no tandum est nimirum illa pars, cui nervus annectebatur, quaeque extremo arcu exstabat, vocata κορώνη , vulgo aurea' arcum absolvens; quapropter
Homerus Iliad et postquam arcum delinearit , haec subdit:
- auream imposuit cuspidem. Hinc Eustathius nos docet χρυσῆν πιτιθεναι κορωνην denotare rem ad felicem exitum perducere.
Sagittae leviore ligno saepius conficiebantur, cui praefigebatur cuspis sero rea utplurimum hamata unde Ovidius de Amore Et manus hamatis traque es armata sagittis. Aliquando duobus, tribus , imo quatuor uncis armabantur: ut legere est apud Statium Thebaid. lib. I x. Aspera tergeminis acies se condidit uncis. Eodem sensu Hippocratis ράγωνοι βελ intelligenda veniunt . Acies sagittae veneno infici solebat qua inhumana arte celebratur Amycus apud Virgilium Aeneid. lib. X. vers. 71. - inde ferarum Vastatorem Amycum, quo non felicior alter
Ingere tela manu ferrumque armar veneno
Mos iste, qui apud barbaras gentes invaluit, a Graecis raro ustirpatus est hinc Minerva apud Homerum personam agens Mentae Regis Taphiorum Anchiali filii obtendit patrem suum , amicitiae ergo illo lethi fero unguento Ulyssem liberali manu donasse , qui molestum iter in Ephyram antea, susceperat ad illud sibi comparandum , sed ipsi denegatum fuit ab Ilo Mer- meri filio, qui ut Poeta reserti s. e. vers. 26o. religionis causa petitionem Ulyssis ratam habere noluit, timens ne Dii illius criminis vindi
Ex ' re reversum ab Ilo Mermerida . Profectus enim erat illuc celeri in an Ut ses, Venenum mortiferum inquirens, ut ipsi esset Ad fugittas ungendas aere acuminatas sed ille quidem non ei
Dedit, quoniam deos verebatur sempiternos. Sed pater illi dedit meus, amabat enim vehementer. Praeterea alis instruebantur ad vim celeritatem augendam; unde nati sunt apud Homerum πτερος c. ος Iliad. δ' πτεροεις οιοῦος Iliad. . apud Oppianum
46쪽
Aλιευτ β μὰς φερεπτερυξ, Κυνηγητ ευ ρος, & apud Sophoclem nTracbis. ος κομητης, aliaque hujusmodi epithetiae nomina vide, si placet Commentarium nostrum in lacophronem Ders. 6. Sagittae gestabantur in pharetra undique clausa, ideoque ut Eustathius notat ad Iliad. α. dicitur άριπηρε ης pharetram cum arcu Heroes humeris imponebant: sic describitur Apollo apud Homerum Iliad. α vers. s.
Arcus humeris gestans, circumte iamque pharetram. Pariter Hercules apud Hesiodum Scuto Herculis vers. 29-- κοιλην δε περ φαρετρην πιθεν , πολλοι δ' εντοσθεν οιςοι Pιγηλοι , Θανατοι λαθιφΘογγοιιο οτηρες. - cavam autem circa pectora pbaretram
Eejecit in tergum, multae autem intus sagittae Horrenaee mortis vocem reprimentis atrices. His adde celebrem illam Heroidem apud Virgilium Geid. lib.XI.vers.652. Aureus ex humero sonat arcus, O arma Dianae. Flectendo arcu manum ad aurem dextram minime adducebant Graeci vetereS, recentiorum temporum Persarumque in morem, juxta Procopium idolio Pers. Lb. 1 sed arcu recta ex adverta pectoris disposito manum ad mammam dextram reducebant, ex Eustathio ad Iliad. g. pag. 3 Iliad. . pag. or Edit. Boi prout solebant AmaZones, quae deX traminam illam rescidisse reseruntur, ne illis sagittam emittentibus impedimento seret qua de causa illarum nomen vulgo deducitur ab . privativo dcμα oc, mamma, quali absque mammis. Hinc Homerus de Pandaro ait Iliad. . vers. 23. νευρη, κεν μαζω πελασεν, τοξο σίδηρον Nervum quidem mammae admovit, arcni autem ferrum Varia aculorum erant genera: κ. gr. γροσφοc, qui ab Homero Od s. I. Euitathiotesta dicitur αἰγανέη Ἀσσος, plurima alia quorum quaedam torquebantur ope lori, medio corpori accincti, quod Graecis dictum άγκυλη Latinis vero ament tim actio ipsa verbo άγκυλισασΘαι effertur, etsi non raro usurpetur in genere pro quovis modo aculandi sine amento jaculum sic contortum appellatur μεσάγκυλον hujusmodi moris meminerunt Romani a Graeci Scriptores unde Seneca in Hippolyto Amentum digitis tende prioribus,
Et totis actitam dirige viribus. Antiqui Graeci hostem lapidibus lacessere senti . Sic Agamemnon apud
Eγχε , et , μεγαλοισι τε χερρωδιοισιν At hic aliorum bibat ordines virorum,
Hasaque , enseque magnisique saxis
Ut lapides tantae magnitudinis erant, ut viribus conjunctis plures homines, hac nostra aetate vi ac ne vi quidem sustollere valerent . Lapide hujus crat sitiei Diomedes apud Honi crum Iliad. . vers. IM. Eneam plostraVit
47쪽
- ille autem saxum prehendit manuod es, magni ponderis, quod non duo ira ferrent,suales nunc homines sunt hic vero ipsum facile movebat etiam solus.
Eo percusset Eneae coxendicem. --
Pariter Ajaxin Hector iisdem armis se invicem adoriuntur posterioris quidem ut Poeta refert Iliad, vers. 7o. clypeus confractus est lapide molari: Eἴσω δάσπέδ' ἐαξε βαλιουν μυλοειδί πετρου. Perfregit autem copeum percussum molari faxo. Imo ipsime Di hujusmodi armis usi sunt, ut patet exemplo Minervae apud Homerum Iliad. p. vers. ψοῖ quae in Deum belli irruit, armata lapide portentosae magnitudinis, qui superioribus saeculis in terminum erectus Q.
Τω βαλε Θύρον Αρηα κατ αυχήνα λυσε δε γῶα. Illa vero retro cedens s xum prehendit manu forti, Jacens in campo, nigrum, asperumque, magnumque,suod prisci homines posuerant ut 6set terminus agri: Hoc percu fit impetuosum Martem ad cervicem, solvitque membra. Virgilius lib. YD. Eneid. vers. 896. hujus rei praeclarum exemplum eleganter describit, cum ait de Turno: Nee plura effatus, saxum circumspicit ingens, Saxum antiquum, ingens, campo quod forte jacebat Limes agro positus, litem ut discerneret arvis: Viae illud Diui bis sex cervice subirent,sualia nunc θominum producit corpora tellus. Ille manu raptum repida contorsit in hostem,
Altior insurgens, oe cursu concitus heros. Cujusmodi descriptiones pluit mi inter recentiores Criticos , praesertim inter Gallos, exagitant exploduntque tanquam absurdas atque ineptas, quidum leges probabilitatis ex moribus suae aetatis tatuunt, vix ullus locus occurrit apud veteres Poetas, qui illorum subtiliori palato bene sapiat hac vel de causa. Sed quamvis praelia veterum Heroum praedicto stylo describi debeant e testimonio plerorumque Poetarum antiquorum , nihilominus recentioribus saeculis, quibus tradunt hominum robur ac fortitudinem minui, dum illorum prudentiain astutia proficiebant, raro fit mentio lapidum , nisi in oblidionibus, cum obsessi in capita hostium saxa ingentia devolvere solebant. Variis instrumentis bellicissimiliter emittebantur, quorum usitatissimum in praeliis erat,
φεν νη, seu funda quae ut plures volunt ab incolis insularum Bale
48쪽
arium inventa est, qui tanta arte atque dexteritate eam torquebant , ut amatribus cibus pueris non porrigeretur, nisi prius de summo palo lapidem aut quid simile dejecissent ut discere est ex Vegetio de Re Milit. lib. I. cap. xv 1. Cum vero in militiam ibant, hujusmodi instrumentum primas tenebat inter arma laedentia illius gentis solebant enim tres fundas gestare, quarum duce de collo ut notat Eustathius Comment in Dionasum aut prout sentit Lycophron ejusque Scholiasten altera collo, altera vero manu pendebant, denique tertia lumbis circumcingebatur . Hinc undae Balearicae ab omnibus priscis Scriptoribus celebrantur; X gr. ab vidi Metam. lib. I. Non secus exarsit, quam cum Balearica plumbum
Funda jacit volat illud, b incandescit eundo,
Et quos non habuit, sub nubibus invenit ignes. Funda similiter utebantur Graeci, praesertim Acarnanenses, ex Polluce lib. I. cap. . qui artis fundam moderandi peritissimi erant, , multis creduntur ejusdem inventores; alii hanc laudem Etolis tribuunt, juxta Strabonem; sed nulli Graecorum tanta arte ac peritia illam torquebant ac Achaei, qui H gium , 3 mas,in Patras tenebant illi enim a pueritia hanc artem exercebant, it legere est apud Livium lib. XXXu LII. ipsosque Balearicos hac in arte antecelluisse a non paucis produntur unde trito proverbio quidquid in scopum recta collimabat, dictum Αχαικον βελος, secundum Suidam Vulgares leviterque armati milites illis armis uti solebant Cyrus existimabat haec non decere praefectum, sicut reser Xenophon Oropaeae lib. V o. ipseque Alexander, ut hostes apud suos milites in contemptum adduceret, illos sic alloquitur apud Curtium lib. v. Intuereniti Barbarorum inconditum agmen:
Iitim nihil praeterjaculum habere, aliumfunda saxa Grare, paucis jus arma esse. Figuram fundae ex Dionysio discere est, qui terrae illam assimilat, cum non foret perfecte rotunda, sed oblonga ad meditullium latior e fundae nim funiculo implexo non absimilis erat, in medio aliquantulum patens, si guram ovalem reserens, paulatim in duo lora detinens Geographi illius haec sunt ipsissima verba ΓIερ γ
Non quidem omnis prorsus rotundi, sed utrinque Latio adscendit ad solis ortum, Fundae,milis.
Videntur ex diversa materia confici apud Homerum ex lana ovina; idcirco cujusdam Herois manum vulneratam Agenoriunda obligat Iliad. . vers. 599. Aυτην oscit. χειρα icli ζυνέδησεν υτροφω-ιὸς ασυτω,
Ipsam vero colligavit pulchre circumvoluta vis lana,Funda, quam ei minister renebat pastor populorum. Hac emittebantur sagittae, Mamina plumbeae, quae dicuntur μολυβδιδε caut μολυβδιναι σφαῖραι, e quibus quaedam libram Atticam , id est, centum drachmas, pondo aequabant. In varia genera distinguebantur aliae una aliae duabus, alia vero tribus habenis moderabantur. Tunda
49쪽
Funda bis terve circum caput adducta globum emittebant. Sic Mezentius apud Virgilium Eneid. lib. I x vers. 87. Ipse ter ad urit circum caput egit habena . Attamen a Vegetio illius artis peritissimi laudantur, qui funda semel tan tum circumacta globulum explodebant . Quousque illud genus armorum glandem adigebat, ex sequenti versiculo edocemur: Fundum Varro vocat, quem possis mittere funda'. Tanto impetu serebatur , ut nec galea, nec crypeus, nec aliud armatur genus, illi sustinendo par esset atque ex concitatissimo motu, quo agitur, plumbatae ut Seneca refert non raro liquefiebant. Tab. III. Fig. v.
Denique memorantur glandes igniariae, quae appellantur πυροβολοι λίθοι,&c alia σκυτα λια aut σκωπλίδες, quae ligneae erant, & aliquando pedem imo cubitum se a labant spicis erreis armabantur, quibus substernebantur faces, cannabis, pic, aut tale quid combustibiles, quae cum ignem concepisssent, magno cum impetu in obvios hostium ordines vibrabantur; unde spicae illae ferreae cuivis rei occultenti adhaerentes penitus comburebant, ut notum est ex Suidi qua propter mihi videntur, praesertim in obsidionibus, ho-1tium operibus diruendis inserviisse et ii modo memoratus Scriptor nihil tale iotaverit.
De militari vestitu quidquam certi aut firmi dici non potest tantum ob servari debet, Lycurgum apud Lacedaemonios habitum pulpureum militubus praecepisse cujus instituti varia causa reddi potest vel quia illo colore
pannus facillime imbuitur, nec non caeteris perennior e X isti natUr e X Xen Ophonte dea pubi Lacedae m. vel quia acris splendidus, qui color illi Legislatori videbatur idoneus hominum animo erigendo , atque viros fortes maXime decens, juxta P Litarchum Insit. Lacon aut denique quia aptissimus erat maculis sanguinis absorbendis, ad cujus adspectum aut imperiti ac ne X perti milites animum desponderent partesque desererent, aut hostes novas vires alacritatem reciperent, e Plutarcho Ac cit. Eliano lib. v I cap. I. Valerio lib. 1 r. cap. I. Quod probe sapienterque animadversum fuisse notat Eustathius in Scholiis ad locum Homeri Ilia . . ubi pusillanimes Trosint , cum sanguinem X Ulystis vulnere defluentem vidissent, animum de novo collygunt, ac se invicem adhortantes, in Heroem conjunctis viribus ruunt Iliad.
Trojani autem magnanimi, postquam viderunt Anguinem Ut si Cohortantes sese per turbam, in ipsum omnes ver t.
Ulterius de Lacedaemoniis notandum venit, illos, cum hoste manum conseruisse, coronas sertaque capitibus gestantes, etsi alias illis ornamentis uti minime solent his signis felicem successum sibi promitte intes in , ut ita dicam , ante victoriam tropaea erigentes, cum in omnibus Graeciae partibus victores in praemium virtutis coronari soliti esse res . Verum enimvero aliquid
stupendum c prodigii imite animadvertere est in veterum Lacedaemonio- Tom. II F rum
50쪽
rum sortitudine ac sortuna, qui impavidi iecur hostem aggrediebantur, cum non solum de praelii exitu felici minime dubii, imo vero de victoria emto persuasi sorent quod ipsis innatum ac solitum erat, ita ut in signum grati animi pro optima sortuna vix quidquam melius, praeter gallum gallinaceum, Diis mactarent ne dum plus nimium superbia inflabantur ob optatissima nova accepta, nec illorum nuncios muneribus alicujus momenti donabant, ut aliae civitates solitae erant: nam qui nuncium victoriae adeptae in celeberrimo praelio Mantinensi attulit, nullum aliud praemium , praeterca ni bovinae conditae grandiorem partem, accepisse refertur, ut legere est apud Plutarchum in Agesibo Milites commeatum secum circumferre solebant, qui plerumque carne salita, caseo, olivis, cepis,inc constabat. Idcirco quivis miles vas vimineum
colli oblongi angusti, dictum νυλιον, gestabat, ex Aristoph. Scholiaste in Acharnens unde homines colli oblongi a Poeta Comico in Pace γυλια υχενες ironice dicuntur.
C P. V. De Praefectis Atheniensium ac Lacedaemoniorum exercituum.
CUM civitates Graeciae variis legibus regerentur, munera, quae aut militiae aut domi exercebantur , natura titulisque necessario distinguebantur; idcirco quia infinitum foret varias praesecturas , quae apud totam Graecorum gentem obtinebant , recensere , breviter Eponam sola praecipua ossicia militaria apud Athenienses ac Lacedaemonios Priscis temporibus cum civitates a Regibus moderabantur, summum imperium jure meritoque ad eos pertinebat imprimis illorum ossicii erat, iubditis praeire in bellum , ac pugna ingulari in exercitus fronte cum hostium sortissimis dimicare . Praeterea observat dignum est , si Princeps ex ignavia aut quadam animi imbecillitate populo protegendo minime idoneum se praeberet , si de fracta alterum melioribus dotibus ornatum in illius locum sussicere subditos solitos fuisse thujus rei memorandum exemplum X- stat Thymoetes Atheniensium Rex, qui cum certamen , ad quod Xanthus Boeotiae ex eum provocabat, detrectasset, sua dignitate statim exutus est eique subrogatus quidam peregrinus nomine Melanthium, genteque Messenius, qui controversiam theniensium cum Boeotis erro decernere suscepit vide supra Archaeologiam nostram Nihilominus certo casu usurpatum est, ut Rex virum virtute ac sortitudine eximium eligeret πολέμιαρχον seu belli imperatorem , qui vel proximus Regi exercitum regebat, aut, si resurgebat ut Reκ domum repeteret, illius locum subibat sic Rex Erechtheus in Ionem Xuthi filium bello Eleusiniaco illum honorem contulit, ex Pausania in Atticis.
Sed postquam lapsu temporis suprema majestas ad populum devoluta so-ret, res alium in morem tractabantur cum enim omnes tribus aequa potestate gauderent, statutum est, ut unaquaeque e suo colligio imperatorem