장음표시 사용
51쪽
ARCA COLOGIA GRAECA Lib. III. Cap. V. a
crearet quod Cimonis tempore factum fuisse eae Plutarchi Cimon discimus.
Verum Petito , Commentario ad te es Atticas, incertum videtur an lal semper observatum fuerit, ut singulae tribus suum ρατηγο ex propria tribu, vel potius ut universae simul e quacumque tribu decem eligerent.
Qui strategus creabatur, liberos e legitimis nuptiis susceptos,in agrum intra fines Atticae habere debebat Ovid. Dinarchus in Demosthenem ne que prius ad munera sua admissi videntur quam haec comperta serent Nempe bona oppignerabant Reipublicae , liberiquae paternae fidei oblides erant itaque factum aliquando ut illi paterna delicta luerent. Cicero O, '. ad Brutum e In qua videtur illud esse crudele, quod ad liberos , qui nihil meruerunt, poena pervenit sed it antiquum es , omnium cloitatum squidem ThemistocL etiam liberi egerunt . Hinc Sinon Virgilianus de suis
liberis AEneid. lib. II. Drrs. 39.
uos illi fors ad poenas ob osra reposcent
Elfugia oe culpam hanc miserortim morte piabunt. Illa nominatio peragebatur publica concione, quae ea occasione in Pnyce celebrata est,in frequenter in eosdem viros incidebat, si antea fortiter ac prudenter se et grassent atque munere sungerentur in salutem gloriamque patri: ae; ita ut Phocion quadraginta quinque vicibus summum imperium administrasse dicatur, et ii illum honorem nunquam ambiisse , sed libero&spon taneo populi suffragio electus fuisset ut legere est apud Plutarchum in Phocionis Vita Ante inaugurationem apud Rempublicam sacramentum dicebant, in quo aliquid lingularius animadverti debet, nimirum obstringebantur ad agrum Megarensem bis in lino invadendum: quae clausula eidem sacramento primum inserta est, Charino postulante in vindictam Antheamocriti Atheniensium fecialis a Megarentibus inhumaniter occisi principῖo belli Peloponneliaci , juxta Plutarchum in Pericle . His praemissis , summum imperii ac cura belli instruendi plis committebatur, ut omnia adhiberenturin dirigerentur ad eorum nutum nihilo secius eorumdem potesta minime arbitraria, sed certis legibus circumscripta erat ; nam finita praefectura, ad rationem sui ministerii reddendam vi statuti tenebantur solummodo necessitate urgente restius ducebatur eos ab illa lege solvere, ac plenissima auctoritate induere , tuncque dicebantur αι παρῶπες , juxta Suidam quo titulo ornatus est Aristides, cum summo imperio praeesset ad celeberrimam pugnam Plataeensem nec non Nicias, Alcibiades, iam ichus in ecpeditione Sicula his adde plures alios, ex Plutarcho in Aristis notandos. Isti duces erant decem juxta numerum tribuum Atheni , o Abanturqu. τρατη γοι, qui aequa potestate potiebantur,in cum primo eligerentur, ἡ piis me ad expeditionem magni momenti suscipiendam imul ablegabantur qua unusquisque per dies summam potestatem exercebat sed ne in contro, erliis obortis a qua suffragia rebus agendis moram imponerent, undecit qipsis adjungebatur, dictus πολ μαρχος , cujus suffragium trivis partium diissidentium superadditum alteram vincebat ut patet ecliS, qu e Herodotus refert de gestis Athenientium in bello Medico . idemque dextrum acies cornu ducere lege jussum crat, ut idem Auctor refert.
52쪽
Sed alias inutile , ac sorsitan periculosum , habebat hi tot imperatores sequo iure instructos ad rem militarem agendam amandari quapropter, etsi juYta numerum superi u memoratum quotannis eligerentur , attamen ad militiam obeundam non omnes tenebanturi sed unus, duo, aut plures, si occasio urgeret, ad illud munus suscipiendum mittebantur . Polemarchus ad res civiles agendas distrahebatur, fiebatque iudex sorensis, qui lites inter cives peregrinos dirimere solebat e reliqui duces proprium ossicium singuli eXercebant, quamvis nullus eorum a rerum militarium cura omnino immunis esset, sed liticulas, quae inter homines illius ordinis nascebantur, componere satagebant, ciem bellicam , quae intra civitatem agebatur administrare soliti erant vid. Demost h. in B lipp. Unde in duo genera distinguebantur; alii dicti οἱ χἀ της διοικησεω , quia negotia ad civitate naspectantia tractabant alii vero appellati s επὶ τωνοπλων, a rebus militaribus, quas curabant. Horum posterioribus milites conscribendi aut X aucto randi copia dabatur, prout occasio ferebat, juxta eumdem orat de Epi- trierarch. ac Plutarchum in Phocione; est paucis dicam , tota res bellica ipsorum curae tradebatur durante praefectura, quam per breve tempus exercebant , cum praesecti in civitate agentes alternatim rebus bellicis agendis constituerentur; leg. Ulpianus in Midianam Tot ξί'pχοι pariter decem erant, cum unaquaeque tribus unum eligendi jus haberet ac imperium post, ρατη ς obtinebant. Exercitus castrametationibus e prosectionibus dirigendis ac designandis praeerant, nec non militibus commeatum praecipiebant, ipsorumque mandata ad exercitum per publicos praecones, deferebantur . Praeterea induti erant potestate quemvis vulgarem militem criminis convictum exauctorandi . Praefecturam exercebaratin solum peditatum ut notat Lylias Orat. pro Mantit bro , 5 de Neglecta Mntia, Aristophanis Scholiastes Avitus.
Iππαρχοι numerum duorui non X cedebant , juxta sententiam Sigonii de epub Athen atque equitatu imperabant, proXimi ρατηγοῖς, ex Demosthene in Midiana. Φυλαρχοι numerum decim tam aequabant, quorum singuli ab unaquaquet ribu nominati erant. Hii πάρχους Xcipiebant, eorumque juris erat equites
rude donare ac sedes vacuas supplere pro re nataci quemadmodum legere es apud Lysiam locis citatis Haec sussciant de praecipuis praesectis . Inseriores duces vulgo nomina
sortiebantur ab agmine aut numero militum , qui eorum imperio parebant, e X. gr. λοχαγοὶ χιλίαρχοι, καὶονταρχοι δεκαδαρχοι , πεμπαδαρχοι , C. Pergamus nunc ad exercitus pariani praesectos. Summum imperium uni committebatur: Laced emonii enim , et si regimen aristocraticum in rebus civilibus sectarentur, experti erant monarchi
cuin imperium in bello pluribus de causis cuivis alii anteponendum esse, ex Isocratis orat ad Nicoclem qui , duobus ipsorum Regibus Demarato&Cleomene a se invicem dissentientibus, prior partem exercitus, cui inperabat, abduYisset, o consortem ad impetum hostium sustinendum solum deseruisset, idcirco te sancita est, qua prohibitum suit, ne ambo summo cum imperioc Xercitui simul pr e sient , ut ante illud infortunium usurpatum fuerat
53쪽
ARCAAEOLOGIA GRAECA . Lib. III. Cap. V. s
leg Herodotus lib., cap. LXXV. Nihilominus urgente necessitate, cum salus atque honor Reipublicae agebatur, prudenter malebant violata lege Rem prublicam a periculo asserere, quam minutiis plus aequo servandis eamdem indiscrimen adducere: Historici utique narrant , dubio bello in Argivos ae Mantinenses cum Agis pugnaret, listonacem ipsius in regno collegam exeracitum conscriptum e civibus, qui ratione etatis alias a militia immunes erant, in auae ilium duxisse, ex Thucydide lib. v. Imperator, ut multi volunt, βάγος appellabatur, juxta Hesychium quod nomen plures alii omnibus praesectis bellicis commune contendunt . Vulgo ille regnum apud Spartanos tenebat vi cujusdam legis a Lycurgo latae, quae dignitas solis Regibus tribuebatur sed necessitate postulantes, ex. gr.
Rege annis minore, protector aut Regis Vicarius, dictus πρόδεκος, subrogabatur rebus militaribus ac civilibus tractandis, secundum Xenophontem de Rep. Lacedaemoniorum curgus hoc nomine lac sorma Rempublicam Lacedaemoniorum restituit ac composuit, nec non Xercitui ne fuit, Rege Charila pupillo, ut videre est apud Plutarchum in Lycurgi. Pausanias Plistarcho pupillo tuto itidem praeerat, cum Lacedaemoniis caeterisque Graecis imperabat ad praelium Plataeeni cum Mardonio Xerxis duce decertatum; vid. Herodotus, Thucydides, Corn. Nepos in Pausania, Plutarchus. Haec ad exercitum terrestrem tantum spectabant me enim de classe nil certi definiebat, imo ipse legislator a rebus marinis agendis eos expressis verbis arcuerat; quapropter cum classi instruendae Operam navarunt, archi thalastas e regia familia non semper eligebant, sed malebant munus tanti momenti civibus rei nautici peritissimis&expertissimis committere ut patet exemplo Lysandri pluriumque aliorum , qui classi Spartanae summo cum imperio praefuerunt, quamvis dignitate regia minii ii induti Nec ip is Regibus licebat summam potestatem in classem haberes, dum exercitui terrestri imperarent magnus geli laus duplici illa praefectura limul solus ircoratus est , juxta Plutarchum in Agilao Regia potestas, quae domi certis legibus cohibita , imilitiae suprema atque arbitraria erat, ex singulari praecept legis , qua Omnes tenebantur Regi subjici ejusque mandatis parere vid. Hero . lotus lib. I. Thucydides Lb. v. Nihilominus non semper egi permittebatur ex solo nutu arbitrio omnia agere sed quidam Ephori ei comites adjungebantur, ut ipsorum conii liis uteretur, ex Xenophontis Eri η νικῶ lib. D. His data occatione, plures ablegabantur cum Agis faedus cum Argivis inconsulto pepigisset, quibus tum tem poris leges in majorem regni sui gloriam imponere potuisset, Spartani illud iactum inconsideratum aegre tulerunt, ac legem sanciverunt, qua illum a summo imperio arcebant , nisi decem Ephori ei consilio adforent . An Reges sequentes huic legi obstricti fuerint, necne , non ita liquet ; attamen vero limitius est in posterum nunquam in bellum vis sine consiliariis, qui ii non iidem numero orent, attamen non pauci sapientissimi viri κSpartanis cum Rege mittebantur Agesipolim triginta comitati sunt, juxta Xenophontem La κνι:χῶν lib. v. quamvis autem tenerae illius regis artati tot senatoribus prospectum fuerit, nihilosecius in bellis magni momenti, qu uin regionibus remotis gerebantur, Regibus expertissimis ac sapientissimis a. u
54쪽
jungebantur plures viri consilio clari jam ipse Agesilaus, cum expeditionem in Asiam susciperet, triginta viros, qui ei a consiliis forent, ut plebiscito pareret, secum abduxisse narratur a Plutarcho in Agesilao, Xenophonte. Praeterea Xercitus praetor trecentis sortissimis militibus Spartanis , qui dicebantur H - , id est, equites , custodiebatur mi imperatori tuendo sem. per circumstabant, ex Thucydide lib. v. proxime accedebant ad Romuli satellites dictos celeres, id est, equites levis armaturae, ut reser Dionylius Halicarnassensis. Sub ejus oculos pugnabant quotquot in sacris ludis praemia retulerant; etenim in hac statione pugnare maximae gloriae ducebatur, omnibusque eximiis praemiis , quae aliae civitates victoribus largiebantur , aequi- pollenti ut videre est apud Plutarchum in L)curgo Praecipuus inter inferiores praefectos appellabatur πολεμαρχος Reliquo rum tituli facile dignosci queunt ex nominibus variis agminum, quae ipsis
parebant, cum inde desumpti sint: X. gr. λαχαγωγοὶ πεντεκοτῆρες, μίου-
A P. VI. De pariis dioisionibus ac di positionibus exercitus Graecorum, ut ξ δε aliis pocabulis militaribus.
TOT Us exercitus, qui equitatu ac peditatu constabat, dicebatur ραγία. Frons appellatur μέτωπον aut προυτ c. ζυγός miles, qui dextrum illius
locum aeque ac sequentium ordinum Cccupabat , effertur nomine προυπ- πατηc lae Vocant Ur κερατα, UOriam inventionem Pani, Bacchi praefecto
in expeditione Indica, plures tribuunt milites, qui hunc locum tenebant,
eorumque praepossitus, nuncupantur παρατάται qui vero in medio exercitu stabant, hις απιι postrema acie ἐσχα c. γὸς Vel ρα, ejusque praesectus Θραγος seu οπισθοφυλαξ, Ut notat Orbitiui quae nomina videntur in genere
dici de quibusvis aliis praefectis, et i minoribus agminibus praeessent, dummodo eamdem stationem tenerent. Πελατἀς agmen quinque militum erat; illius praesectus nominatur, O 2-πάδαρχος δεκάc vero decem , dc dux δεκαδαρχος , atque sic de caeteris. Λοχος octo , aliquando duodecim , imo sexdecim militibus constabat, quorum ultimus numerus persectum λοχον conficiebat, et ii plures contendant numerum viginti quinque absolvisses. Saepius diciturςίχος aut δεκαν, α, ejusque praepositus λοχαγο c. Δοιρία seu μιλο α est dimidius λοχοζ qui huic agmini praeerat , appellabatur διμοιρίτης Vel 1μιλοχιτη c. Συλοχισμoc plures λοχους complectebatur aliquando nuncupatur συςασις, quae quatuor dimidios aut duos integros λόχους , id est, triginta duo milites, conificiebat. ΓIO τηκο ταρ α etsi quinquaginta sonet, attamen duplicem, υτασιν, hoc est, quatuor λοχουc aut sexaginta quatuor milites, constituebat unde illius agminis dux non solum πεντηκονταρχοc , sed etiam τpάρ ς dicebatur . Oc πιντηκονπαρχία saepius usurpatur ραρψα.
57쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. III. Cap. V. 7
Eκαπναρχια , alio nomine τάξις duas, πεντηκοναρχιας Vel centumviginti milites conficiebat. Ejusdem dux primo ταξίαρχος vocabatur, sed deinceps nomenti ατοντάρχου Vulgo obtinuit. Cui que -το-ρχία praeficiebantur quinque viri, dicti εκπικτοι, quia vulgaribus militibus non accensebantur. Hi sunt: 1. Στρατοκηρυξ, exercitu praeco, qui imperatoris mandata alta voce pro serebat Robustissimis pulmonibus vulgo pollebat apud Historicos prae caeteris celebratur Homeri tentor, cujus vo dicitur aeque sonora fuisse acquinquaginta hominum, Iliad. . vers. 78 .
Ibi sans clamavit ea albas titias habens Juno, Stentor smilis magnanimo, aeream vocem habenti, Oui tantum vociferabatur, quantum alii quinqua inta. a. Σημειοφοροc signifer, praesecti mandata militibus indicabat signis illius ministerio utebantur ad illa, quae nec divulgari nec palam proferri licebat, nuncianda nec non cum strepitus armorum vocem praeconis submittebat. g. Σαλπιγκτης, aut tubicen, ungebatur ossicio voluntatem praefectorum
militibus significandi cum per nimium pulverem duo priores nulli usui erant ut cillos ad praelium animandi hortandi , nec non diversum alium in finem. . et ηρε τ,1i erat servus , qui militibus praesto aderat ad necessaria ipsis subministranda mi quaauor summum ordinem excipiebant. s. υραγος subcenturio, agmen cogebat, curabat ne ullus militu in exordinibus cederet aut ad hostem transfugeret. Συνταγμα, παραπzεις, ψιλαγία iuxta alios ξεναγία duas ταξεις, seu ducentos quinquaginta sex milites, constituebat. Praesectus illius appellatur
Πεντακοσιαρχια, aut ξεναγία, duo συναγριοem, hoc est, quingentos duodecim viros, aequabat . Dux nomine πεντακοσιάρχου aut effere
Xιλιαρχία, ο υτρεμμα aut, ut alii opinantur, ναγια, mox memorato
ordine duplo major erat, cum mille viginti quatuor militibus constaret. Praefectus χιλίαρχος, χιλ ιο υς συ ρεμ/καταρχηc nuncupabatur. Μεραρχία, quam alii τέλος, alii vero ἐπιεεναγίαν dici volunt, duplicem χλιαρχιαν hoc est, duo millia quadraginta octo hominum , complecte
quitus, ρα για, duo πλη, id est, quatuor millia nonaginta ex , aut, ut alii sentiunt, quatuor millia triginta ex , conficiebat . Praesectus appella
Διφαλαγγια, κερας, ἐπιταγμα,&, Ut quidam autumant, μίμοc, duplicem φαλαγγαρέα fere constituebat, cum octo millibus centum triginta militum constaret. Dux nuncupatur in ip χM-
58쪽
Τετραφαλαγγα ps dua διφαλαγγίας, aut numerum seX decim millium trecentortim octuaginta quatuor virorum adaequabat. Praepositus nomine τετραφαλαγγάρ ς Venit Tab. 1 v. Fig. I. Ραλαγξ sumitur aliquando pro agmine viginti octo armatorum , alias vero octo millium; sed persecta φαλαγξ dicitur eadem cum τετραφαλαγγαρχία Varii alii numeri hoc nomine esseruntur, quod non raro usurpatur pro toto reditatu, frequentius in genere pro quovis misitum agmine Etenim acies apud Graecos vulgo disponebatur in certum ordinem, qui nominabatur φαλαγξ: ac ita validus, ut quemvis impetum etsi vehementissimum sustinere valuerit Macedones caeteros antecellebant arte aciem hunc in modum disponendi; eorumdem phalanx a Polybio describitur quadratum hastatorum agmen , seX decim armatos a latere, quingentos vero a fronte complectens militum enim ordines ita condensati erant, ut hastae quinti ordinis tribus pedibus ultra acie frontem protenderentur reliqui ordines, quorum hastae non ita inservire poterant, quia a fronte dissiti, easdem imponebant humeris ordinum praeeuntium, ita ut toto agmine longa serie condensato a fronte urgentes ordines anteriores protruderent ac sustulcirent, unde majore cum impetu, ac, ut ita dicam, cedere nescio, agmen irruebat . Praesectu vo
Μαος φαλαγγος denotat longitudinem aut primum phalangis ordinem, quae ab X trema ala ad alteram porrigebatur . Coincidit cum μέτωπον
ordines sequentes vocabantur a situ, ευπρος, τριτος Αγος, Βάθος aut ταχος φάλαγγος, aliquando re χος , erat latitudo, quae a fronte ultimam aciem attingebat.
Ζυγοι φαλαγγος dicebantur ordines in longitudinem dispositi. Στίχοι aut λοχοι significabant series armatorum a latitudine phalangis
desumptas. Διγοτομ ία φαλαγγος intelligitur distributio phalangis in duas partes aequas, quae dicuntur πλευραὶ κέρατα, c. id est, ali cornua harum sini-1ira nominatur κερας εὐωνυμον Vel ρα dextra vero κερας δεξιον, κεφαλή δεων κρωτηριον, διεζιὰ ργἰ, C. Ap αρος, ομφαλος, συνο φάλαγγ ος, interpretatur media acies inter alas. Λεπτυσμος φαλαγγος apprehenditur decurtatio phalangis, quibusdam armatorum ordinibus a latitudine detractis. Opθια, Προμηκης, se παρα αν κεις , φάλαγξ , est acies recta, qua limi angis crassities longitudinem X cedebat. Fig. III. IV.
LIλαγία φάλαγξ a superiore distinguebatur , eo quod a fronte latior, a latere vero angustior erat cum e contrario altera a fronte angustius , a latere ero latius extendebatur vid. Elianus Tari Dis. Δοξ φαλαγξ dicitur obliqua acies, cum alterum cornu ad hostem accedebat, ut ianus consererent , dum alterum eminus stabat . ab I v. Fig.
Alκφίς ομος φαλαγε appellatur , cum milites dorso tibi invice ira oppositi erant, ut hostis impetum undique a fronte eaecipere possent quam aciei sormam usurpabant, cum timerent ne exercitus ab hoste circumcingeretur
60쪽
trecentoriar τετραφαλαγocto milliu Varii alii reditatu, icies apud
disponendi 3gmen, semilitum pedibus ut non ita inris ordinui