장음표시 사용
331쪽
dis h timoribus de marinis lavacris blanda expedita curatio, inquit Minutius Felix. Quin etiam calida lavacra veteri in usu fuere nota enim sunt Ηρακλεια λουτρα, lavacra Herculis , quae labore sesso a Vulcano , vel Minerva monstrata fuisse dicuntur, Pindarus etiam laudat Θερμα Νυμφῶν λουτρα , calida Mmpharum lavacra, lymp. D. Homerus Scamandri alterum sontem propter calidas ejus aquas laudavit Iliad. .Eodem in libro Andromache Hectori pugna reduci aquam lebete calefacit Phaeacibus in Odyssea unice placere dicuntur Eῖματα τ' ἐξ-μοιβα, λοετρα τε Θερμ αἰ, ψ ἴνα. sium varietas, lavacra calida, ct cubilia. Denique, ne pluribus exemplis congerendis operam perdam , Nestor ab Hecameda parari vult. Θερμο λο ρα Iliad. Etsi forte non tam frequens olim fuerit calidae usus quam postea e quo sensu capi possunt Artemidori
habita fuit se noxia lib. I. cap. LX v I nempe si quis nimium iis adsuefieret, unde sequitur, neminem iis usum suisse nisi postquam gravi aliquo labor vires exhausisset. Quicquid sit , id certum est ex Artemidori loco publica
bantur , inquit idem Auctor . Cui loco similis apud Phavorinum occurrit
quam aqua replebant, a foraebus abitiendis nominat unde Pollux άσδεχινθον inter balneorum vasa numeravit. Veteribus etiam Romanis privatae latra seu lavatrinae balneorum loco erant . Nonius Marcellus atrini, genere forminino Sus lavatrina , tiod nunc balneum dicit tir . Et Varro Eadem ratione domi suae quil que ubi LGatur , balneum dixerit , quod non orant duo , balnea dicere non consueverunt cum hoc antiqui non balneum, sed lavatrinam appellare confveoissent . Imo publicorum balneorum usum haud diu ante sua tempora invaluisse scribit Athenaeus, atque interseculi ruentis vitia numerat: Προσφάτω es βαλαιῶα παρῆκτα, Ἀρχυ
BR ενδον Στο ιυς ιυμ ων αυτα, nuper quidem balnea in usum venerunt, quae prius intra urbem aedificari non 'ebantur, lib. I. ad finem cap. XIV. Horum autem Balneorum partes, seu cellae, hae praecipitae fuere: I. ποδυώραον, locu in quo tetra λοντο, ἱμυάτια vestes exuebant. 2, πόκαυτον, seu τυρ απριον, furitorium , rotundae plerumque figurae.
i ne ακά πνου sne fumo , calefac um , quo sudantibus commodius esset : Laconicum interdum dictum , quod ejus frequentillimus usus quodam
tempore in Laconia suerit. 3. απτις ηυς , a Vacrum calidae. . Λουτρου , laVacrum frigidae. 5. λς πτηρρον, locus in quo post lotionem ungebant. Porro
332쪽
Porro postquam toti fuissent, semper ungebantur ora φράττοντεc ς τω-υατικους πορους, ut corpori spiram nia , quae calidior aqua aperuerat, obseruerentur, ut inquit Eustathius in Iliad. E. Vel πρὸc rei ορυ Θένας κυδααζ-κm ληρυμένα γίνεατ Θοα τα σου Mατα , ne post exsiccata aquas cutis obduresceret Iliacis temporibus , si lini credimus lib. I. cap. I. unguenta nulla erant oleum duntaxat adhibebant , admitto odore e fruticibus , praecipue quidem e rosari unde rosaceum unguentum ab Homero laudatur, quo Venus Hectorem inunxit Iliad. vers 186. - ρούόεντι δε χfῖεν ἐλπιω.
quod alibi vocavit δανον - τε Θυωαενον , ubi de Iunone loquitur Iliad.
Ambrosia primam utile Blcra Sordes absters omnes dein pingui oleo unxit Divino, suavi, quod ipsi erat odoribus perfusum
Verum Athenaeus contendit, quod Homerus ιδ δ χ σιν αυρων , 'λωα δ αυn καλῶ ετ πιθέ, no Oit fum unguentorum , sed ea vocat olea aiecto epitheto , lib. X v. cap. XI. quod etiam Homeri interprete notant ad illud dicta Ἀλωον, qua ratione Hebraei etiam dicuntur quaevis unguenta olei nomine appellare. Quicquid sit , id pro certo habendum est , H roas veteres pretioso unguento minime usos fuisse quin ipse Athenaeus ait Homerum nunquam introducere λωφοαένους τους Ηρωαc , Heroas tinguento delibutos, praeter Paridem , hominem effoeminati muliebris ingenii. Et postea moribus in pejus mutatis, parum honestUS erat viris unguenti frequens usus . Unde Chrysippus ut Stoicis mos erat subtiles vocum derivationes quaerere unguentum appellarii υρον dixit, et u ετα πολύ Hόρου - πονου αται γίνεθω , quo non Me tillo inani labore paretur Socrates existimavit, non minus odorem viri nemini, quam eorum vestes, diversos esse debere oe hanc hidem tinguentis delibutam non praeter decorum olere, viro autem Di , quo in Imnasiis rebantur, odorem magis con-zonire Solon legibus suis vetuit, viros unguenta vendere, iacedaemonii unguentarios Sparta jecerunt quae habes latius exposita apud Athenarum lib. X v. cap. X. Nihilominus delicati homines, o pr ecipue mulieres , in unguentis eligendis apparandisque adeo fuere curio , ut X quisite dicerent ποῖον τι- άτω τυ αελιυνέςιν ἐπιτηοειον , quale unguentum tinicuique corporis partis idoneum : unicum exemplum ex eodem Auctore apponam, qui hos Antiphanis verticulos laudavit,
333쪽
ARCHAEOLOG.GRAECA. Lib. IV. Cap. XIX ii
Ex aurea tirna linit quidem unguento is optio pedes o crura, Phoenicino malas S mammas, Stombrino alterum brachium Amaracino supercilium S comam, SerDllino cervicem, gentia Denique id non est praetereundum, pedes saepius lotos unguento delibutos suisse, quam totum corpus illud enim magis necessarium & minus laboriosum fuit quo sensu capiendi sunt, secundum nonnullos, λιπαροὶ ποδες apud Homerum . Mulieres autem haec ministeria plerumque praestabant nec id modo in Heroicis temporibus, sed postea eaedem ii quem lavarent, cui honorem reverentiam debitam putabant , pedibus oscula dabant quo modo mulier in Evangelio . Salvatoris pedes lavat, osculatur, unguento illinit quino apud Aristophanem in Vespis p. 473. Philocleo id erga se a filia sua praestitum testatur,
- atque in primis filia me Abluit, o pedes ungit, ct prona fert oscula.
Ad convivas jam revertendum: Hi igitur cum ad domum convivio destinatam venissent, paterfamilias ejusve vicarius ipsos salutabat: id facere est Graece απά Deia, etsi ea vo proprie notet peculiarem salutationis sormam , κυρίως σπά 8Θαύ- ι το περιπλέκεΘοατινα, ulnis circumfusis ampleriti, το ἀγαν retro Bou ἐαυτο δ τερον, περιβαλλειν α χειρας Αντου φιλοφρονῶΘου , ut docet vetus Interpres in lutum Aristophanis p. 77. Vulgaris salutandi ritus fiebat dextrarum conjunctione : Nam dextrae porrectio erat fidei & amicitis symbolum unde Pythagoras consuluit πυτι ἐμβάλσουν γ δεξιάν, ne cuivis dextra porrigatur . Atque hujus consuetudinis meminit Homerus Odyss . . V. 35.
Cum igitur illi hospites vidissent, simul venerunt omnes Manibusque salutarunt, o sedere rogarunt. Hinc δε ιΗΘα conjungitur cum σπα Θα . eique sere synonymum est: veluti in luto Aristophanis,
334쪽
illam amplexabantur, 'Dextra porrigebant omnes prae gaudio Interdum ad alias res transfertur , ut δεξιοῦΘοα δωροι , δεξιῆΘου χρη τοῖς Ηογοις, εργοις , δεξιῆΘore λατι , δεξιῆΘοα τραπε γ, c. Aliquando osculabantur convivarum labia, manus, genua, vel pedes, pro singulorum dignitate. Speciale erat osculum , Suidae χυτρον , Polluci χυτρα. πότωτα παλα φιλοι πιωτουν ἐπιλαμβανόμ ενα, ut ait Pollux. E-jus meminit Eunicus in Antia,
Auribus prehens osculator ollam. apud eundem Auctorem. Μernini etiam Tibullus lib. D. - nattisque parenti Oscula comprens auribus eripiet
Et Theocritus Idyll. ε . Vers. 32.
Non iam Alcippen, quia me nuper non es osculata Aures prehendens, i, is ipse palambum donarem. Itaque t τραν iλεῆ, qui aliquem, velut ollam , prehensum ambabus auribus deosculatur idque praecipue a puerulis, vel erga eos fiebat, aliquando tamen inter adultos, ut e Theocriti versibus colligi posse videtur. Convivae domum ingress , haud se ad mensasin apes illico contulerunt, quod inurbanum habebatur, verum aliquantulum temporis spectando laudando aedium ornatu impendebant. Sic in Vespis Aristophanis filius patrem rusticunn monet,
Postea ex oris vas aliquod laudato Lacuna spectato, fridentesque per aulam cis barὰ sonos admirator Quae cum aliis eodem spectantibus habes apud Athenaeum lib. v. cap.
VETERES inter cornandima sedebant, Homerus autem trium di versorum sedilium meminit . erat δίρρος , duorum , ut ide
335쪽
tur, convivarum capaX pauperioribus plerumque positum. 2. Θρον , in quo erecti sedebant, supposito pedibus scabello , quod ρ ῶυο dicitur. Κλtirtio , in quo paululum reclinati sedebant . De quibus vid Athenaeus lib.v. cap. Iv. Nec solum in Graecia , sed alibi terrarum sedebant in conviviis . De Romanis testis Itidorus lib. XX. cap. o. item Servius in Eneid. 111. quinin Philo ait Iosephum fratribus iussisse , . κλικι die
αενων, ut secundum aetatis ordinem sederent, nondum recepto more discumbendi in consiυiis , lib. de Ioseph. p. ues s. d. Francf. Verum ἐπει τρυφῆν
quam coeperunt esse de isti , a sedibus in lectos decubuere , ut quam mollissime potarent Attamen tunc laudabantur οἱ ρουε , οις καθήαενοι sινοπο-m ν, Heroes prisci, eo quod sedentes biberent. Quin etiam posterioribus in seculis quidam , qui vitam severiorem agebant , sedere quam decumbere maluerunt quod de Cynicis prodit Plautus Stich. Acst. v. c. rv. vers. 22.- potius in subsellio Cynice accipiemur quam in lectis. Et in Macedonia nemini in coena accumbere licuit , priusquam aprum extra retia interemisset, reserente Hegesandro apud Athenaeum lib. I. cap. XI v. quo loco Duris tradit , ipsum levandrum veterem sedendi morem
igitur duces quodam tempore conuiuio excipiens , in sellis argenteis purpura fratis collocavit. Id vero in deterrimis seculis solitum erat, ut divitum liberi ad fulcra lectorum, parentumque pedes convivarentur, tanquam illi aetati minus conveniret mollitie adsuefieri. Hinc Suetonius de Augusti e ga nepotes suos arsectu agens, ait , Neque coenavit tina, nis in imo lectori siderent, cap. LXIV. Idem de Claudio refert, quod adhibebat omni caenae liberos suos cum pueris puellisque nobilibus, qui more veteri ad fulcra scdorum sedentes vescerentur , cap. XXX o. Tacitus denique narrat , quod Mos babebatur principum liberos cum Geteris idem aetatis nobilibus sedentes vesci in aspectu propinquorum , Annal. lib. Ym. Idemque locus humilioris sortis convivis assignari consuevit quo respicit Plutarchus , cum in Convivio suo reliquos quidem accumbentes inducit , verum Esopum in subsellio juxta Solonem collocat . Narrat etiam Donatus in Terentii Vita quod jussus Caecilio recitare, ad coenantem cum venissot, quod erat contemptiore situ, subsellj juxta lectulum resin , legi se dicitur post paucos
vero versus , invitatus tit accumberet , carnasse tina . Verum non accipiet sapiens contumeliam, si in convivio regis recumbere infra mensam , vesciqne cum servis ignominiosa officia sortiti jubebitur, inquit Seneca de Tranquill . lib. cap.XU. Accumbendi mos talis erat 'mensa in medio stabat circa quam lecti collocabantur , stragulis tapetibusque pro convivatoris magnificentia strati super his accumbebant , reclinata supera parte corporis in cubitum ii- Tom. IL Rr ni-
336쪽
nistrum in sera in longum porrecta , vel leviter inflexa capite paullum erecto interdum dorso pulvillis suffulto . Quod si plures eodem lecto decumberent, primus accumbebat ad caput ecpti, pedibus pone dorsum se cinad porrectis secundus occipiat obvertebat ad umbilicum , vel gremium primi pulvillo interdum interjecto , pedibusque post tertii tergum porrectis: sic deinceps tertius, quartus, quintus, aliquando plures; nam quamvis Romae sordidulum erat, si quinque eodem lectulo accumberent, tamen Graeci quin sipisti in lectulis , saepe plures fuere , ut ait Cicero in Pis Amati plerumque in sinu amantium cubabant , veluti Ioannes in gremio Beati Iesu Evang. Ioan .XIo. 23. apud Iuvenalem Sat. II vers.
Coena sedet, gremio acuit nos nupta mariti. Porro initio convivii proni in ventrem decubuerunt, quo facilius dextras ad mensam porrigerent e postea , cum deferbuisset edendi appetitus , amensa reclinantes in latus se convertebant. Quo sensu capienda sunt Plutarchi verba , quibus assirmat ματον ν άρ s μἐν επι τόμα πον II; O-
κατα λησιν lege κα κλισιν, gulos principio in faciem proclinasti mensam initientes, dein accub Itim transformare ex latitudine in altitudinem, Sympos lib. v. q. I. Huc etiam respexit Horatius lib. II. Sat. v. 7.
Nec satis ebi cara pisces averrere mensa Ignarum quibus Vi jus aptius, ct tilbtis alsis
Languidus in cubitum sese conviva reponet. Ab heroicis usque temporibus invaluit, ut convivae pro dignitate uniuscujusque collocarentur unde in publicis conViviis ὀνομακ nomenclator aderat, qui singulis loca sua assigaret, docente Athenae o Constat apud Homerum quod ν συμποσι sic e κροι κα Θω του se in f=mposis summus Actis optimatibus fuit is signatus , ut ait Eustathius . . p. 98. nec in re tam manifesta exemplis immorari opus erit Verumtamen certum sedendi ordinem indagare paullo dissicilius 1 id tamen maxime probabile videtur, eos longis ordinibus sedisse, in quibus Principes primam sedem utrinque vendicarunt quo modo cum Achilles unum ordinem duxerit, ex ad verso ipsi sed iste dicitur lysses tanquam legationis princeps, Iliad. . vers.
Ipse alitem ex opposito sedebat divino,
337쪽
ARCHAEOLOG. GRAECA. Lib. IV.Cap XX id
Neptunus quamvis ultimus in convivium Deorum venit, tamen
In medio consedit. tanquam hic locus ad ipsum jure pertineret Iupiter primum ordinem du cebat , cui e eodem latere proXima sedit Minerva in quodam tempore
Illa ero Jovi patri adsedit, cedente Minerva. Iunone alterius ordinis locum supremum occupant , nec enim illa Tonantis Soror monit x Minervae aut Thetidi cedere debui . Vid. Plutarchus
Apud varias gentes diversi loci in honores erant : Perii medius hone-1tissimus erat, in eo Reges decumbere solebant Graecis primus, quidem apud Heracleotas, eosque Graecos qui circa Ontum incolebant, medii lecticidii nus Iocus optatissimus fuit e sicut e contra Romanis medii lecti ultimus, quem Consularem vocabant . id Plutarchus lib. cit. q. III. Qui liberiorem vivendi rationem amabant, de locis parum soliciti fuere unde Timo it refert idem Auctor lib. cit in or cum plures ad convivium vocasset, eosque diversae sortis homines , hospites , tum Cives , tum etiam familiares, ct consanguineos, unumquemque eo loco quo forte ibi tum esset, accumbere ussit e Tamen , quod in Iudabis perstrinXit , Salvator, elatioris animi homines in seriori loco sedere dedignati sunt adeo ut cum plures ad Timonis convivium advenissent , quidam optime vestitus , comitatu servorum superbiens, usque ad coenaculi sores penetrans, tum oculis accumbentes perlustrans, continuo se oras proripuit , multisque ut retraherent accurrentibus , locum se dignum relictum esse negavit . Alii convivas eo ordine disponebant, qui ad benevolentiam lilaritatem universorum magis conducere videbatur veluti juvenem juveni, divitem diviti, consociando Vel singulorum ingenia perpendentes, cuilibet socium adjungerunt qui ad convivii fines promovendos aptissimus esset Homini cui de re litteraria multum disserere moris erat, studiosurn discendi, moroso mansuetum, iracundo tacitum potores potoribus , amantes deniqile amantibus. Verum in his nulla erat constans regula , adeo ur lutarcho
si sceptetur, An loci sint omnino assignandi , ou potius a sngulis, prout iis forte evenerint, occupandit Id ergo solum adjiciam , quod 'r θος πα-
senior in D stiis ord inem descebat, ns ex aliam eum ad honorem vocis set, Eustathius Iliad. g. p. 86. Post accubitionem veniendum est ad Mensas Mensa vero erat ιερο, χρ tie , A re ἡ Θεο τια ατα φόλιο is en ξενιο , sacra admodum res, perquam honore oritur Deus amiciti. O hospital in is praeses, inquit Synelius ep. LVII. Is autem praecipue erat Iupiter , cui ab hospitmn. Mamicorum tutela
338쪽
cognomina sunt impositari quanquamin Herculem ab hu.jus curae parte τραπεζιον αεπιτραπε ον vocent , . alii quoque Dii non absuisse a conviviis perhibeantur. Quin etiam Deorum imagines aliquando in mensis collocatae, nam Arnobius Ethnicis objicit , quod sacra faciant mensas sistinorum appositu mulacris eorum , lib. D. Contra Gentes. Et in eam libamina sacra fundebant: quo factum ut apud Plutarchum
Cleodemus appellari φιλιων Θεων βουμον Θνίων , Deorum amicitiae hospitalitatis altare ως ε Θαλης λεγει , - γῆς LMρεΘεισης συγ σιν σ
llatis totius mundi confusonem fore, sic mensa abolita necessaria ide/tipto. titis familiis Ei solutio simul enim tollitur ignis sacer cui Be crateres convivia, Wpitia, quae prima sunt, suavi fima om num inter se commercia, vel potitis tota vitae ratio peribit . Haec Plutarchus in Convivio septem Sapientum . Atque hinc constare poterit , unde tanta apud Auctores sanctitas mensae tribuatur , quam inhonestis verbis factisve , aut perfidia violare apud Veteres summum nefas erat Iuvenalis Sat. o. vers. DO. Hic verbis nullus pudor, aut reverentia mensae. Et ubique occurrunt de perfidis mensarum violatoribus querelaeci veluti illa Cassandra de Paride , qui a Menelao exceptus Xorem ejus abripuerat Lycophron verS. 36. Eτλης Θεων ἀλοια εκ giam iacto,
Assus es divinum, sce te, jus transgredi, Percellens jus mense, oe justitiam evertens.
Materia mensarum heroicarum plerumque lignum, prout illa tempora ferebant, politum Maevigatum m interdum pedes coloribus illitum unde ejus epitheta apud Homerum hujusmodi sunt, ἐύξοος, κυανοπι α &c. Forma plerumque orbicularis erat, si Myrteano apud Athenarum lib. XI. cap. XII fides habenda sit, quo loco mensis aliisque rebus variis sphaericam figuram a Veteribus datam fuisse assirmat , quod mundum ejus sor-1Nae esse arbitrarentur Verum Eustathius, cui sorte in hac re non immerito credendum est, ex Homero observavit μη που κυκλοπ o lac dyMm τραπέζας , λα πανυι ενας ίς ηκωσιν, nondtim orbiculares fui Ue mensas, sed porrectas in longum . Hae autem mensae non operiebantur linteis, uti nunc moris est sed duntaxat perfricabantur spongiis , cujus actionis mentio frequens est antequam dapes apponantur velut Odyss P vers. m.
Alii autem spongiis foraminosis mensas Abser ebiant, O proponebant, oe dividebant carnes multas. Idem
339쪽
ARCHAEOLOG GR Ec A. Lib. IV. Cap. XX. 3i 7
Idem fit Odyss. o. vers. Iso nec a recentioribus Scriptoribus silenti praeteritur namque Arrianus lib.vo. cap. XX v I ait, αρον τας τραπέζας, raro γ-γισον tolle mensas, spongia absterge. Et Martialis, me tibi forte datur tergendis spongia mensis.
Inter recentioris aevi homines, pauperibus quidem mensa plerumque tripes erat, Me ligno mplici consecta divitibus, pretiosiori materia pleri uraque constabat ligna rariora in hunc usum conquisita longinquis terris petita: laminisque argent , vel aliorum metallorum ornata fuere mensarum sulcra variis modis affabre facta, ab heroibus robore claris, Atlantes, Telamones, c. dici consueverunt, nullum autem magis in usu fuit, quam pes eburneus in animalis alicujus, veluti leonis , aut pardi, figuram esticius Apud Homerum putarunt nonnulli singulis convivis mensam appolitam fuisse, unde Athenaeus assirmat, μονοφαγῶν νοῦ ρη πω τοῖς παλαιοῖς μιναι, veleres fors edere consuetos fuisse, lib. I. cap. v H I. Verum ut exempla e Poeta afferri solita, id probare vix possunt ita certe in sequentibus seculis separatim convivari, ingenii paulo inhumanioris esse putabatur. Vid idem Auctor lib. I. cap. Ιo dc, etsi barbaris nationibus in usu suisse dicatur, nam eo more victum sumsisse Germani a Tacito perhibentur. Tρα ε e Graecis, icut mensa Latinis, vox ambigua fuit, nam τραπε ας
sis impositos, ut ait Pollux lib. I. cap. o. unde primae fecundae, ac ter- Iiae mense Graecis πρωτM, τερπι, ρ ου τραπι M. Haec autem ae Ui- vocatio nata fuisse videtur a veteri more, quo mensas una cum ferculis apponere,' auferre solebant quo faciunt Alexidis versus ab Athenaeoci, tali lib. IX. initio cap. II. g. in τραπεζα ανθρωπους δυο
Φέροντας ουσα , ποικιλων παροψ. ιδουν
Ut vidit mensam homines duos Gesantes intro, variarum paropsidum
paratu gravem. -- Tres ergo coenae partes erant: r. Δώπνου προοιμιον, cornis praefatio, vel anteca nitim , quandoque m οπο-
μα dictum: in quo propositae fuere herbae acres, inter quas Athenis erat plerumque brassica item ostrea, ova sorbilia, εξε Θ cocta, ο νο αελι seu mulsum e melle vino ut videtur acriori, Malia quae ad promovendum appetitum conducerent.
2. Δειπνον, corna proprie dicta, quae aliquando prima mensa, vel κεφα- λη et νου, ut Latinis caput coenae , dicitur e Martialis a quibusdam hoc sensu intelligitur, -mtillus tibi quattio emptus Librarum, carnis pompa copuiqud Nit, Erat
340쪽
Erat ergo hae mensa priori longe instructior quo pertinet Dromeae mralit jocus, cum interrogatus, an cenae lautiores in Chalcide vel Athenis essent, respondit, Cinnae prooemium in Chalcido utundius e se toro Urbi apparatu : prooemium coenae Ocan Ostreorum copiam varietatem, ut refert Athenaeus lib. IV. cap. v. g. Secunda mensa, quae continebat bellaria varii generis, Graece ἐπιδορ- πιοτααα , ἐπιδορπισμα , τρωγαλια επιφορ απι, πίδειπνα, μεταδορπια , αττυας, τραγηματ torta sit, τοαγήματα , c. item ποακλ ια inter Dores, qui convivia vocabant α Uλα- Ουγίλεια. Vid. Athenaeus lib. IV. cap. III.
Haec autem mensa summa magnificentia, praesertim in seculis luxuriae deliciis deditis, apparari solebat , adeo ut τρα εο quandoque κατ έξο
dicatur , reserente Athenaeo lib. XI v. cap. I. quo loco exerta pia quaedam horum apparatuum describuntur . Verum hac in re Graeci cedebant Persis, qui bellaria solidioribus cibis praeferebant; σιτεοισι, λιγcισι χρέοντα , ἐπιφορημασι a πολλοῖσι - καλοῖσι - δην ουτ φασὶ Iέρσου τὰς EHLLας σι πραενους π 1νῶνm ς παυε Θρει , τι σφίσιν - δειπνου παραφορέετο ἡδε λογουQζιον - δε τι παραφέροιτο , Θιοντες ὐπαυοντο , cibis tirunt Dr perpaucis
helliariis autem multis, vertim non admorim exquisitis hinc dicunt Graecos finem Aendi facere, dum Muc esuriunt nodis coenia nihil apponatur it-lis , quod sit alicujus pretii, at si quid ejusmodi inferiatur , comedere non manici ut tradit Athenaeus lib. v. cap. . atque ante cum Herodotus lib.
Hi tres apparatus prima , secunia & tertia mensis dicti aliquando fuisse
nium ferculorum nomina descripta fuerant, traderetri , u sciret illa tioinam opsionium allaturus esset coqntis : eo nempe ne ut singulis convivis gratificari quam maXime posset vid. Athenaeus lib. o. cap. X. verum eXi- 1limandum non est hanc mensarum varietatem ingulis diebus apparatam fuisses, praeterquam in principum magnatum palatiis homines tenuioris ortunae parciore cibo contenti fuere , etsi in festis Deorum , aliisque solennioribus conviviis lautius viverent. id idem Auctor lib. XI v. initio cap. X. At priscis heroibus unica mensa sussiciebat. Veteres autem tanto religionis sensu imbuti suisse et hibentur , ut cibo se replere nefas ducerent, prius quam ejus primitias Diis obtulissent. Qui mos ab heroicis seculis adeo invaluit, ut Achilles, quamvis legatis urge retur qui media nocte accesserant, tamen ante cibum -- Θεοῖσι θ Θυσα ἀνωγει Πατροκλον Οὐέταῖρον, o 'Ἀν πυρὶ βαλλη Θυηλας.
Diis sacrificare jubet Patrocitam suum mictim , is antem lamina flammis injecit. Et lysses de se sociisque suis narrat, quod cum in antro Cyclopis essent