장음표시 사용
61쪽
trivi in singulis Prophetis, ac proinde
duas in Christo fuisse naturas δηρηρ υίους εχύσας σή θάκοιν--τους πως -- ς παν--σrii, idest ut ego Latine Verti, separatas de citra ullam prorsus inter se comunionem .Hanc igitur vocula arripiens Iacobus Andreas quod in se prorsus dictu est audet aduersum nos detorquere, quod videlicet idiomata essentialia negemus in hypostatica unione reipse inter naturas comunicari, quod Eutyches tum det naturis ipsis tum de proprietatibus earum affirmabat Atqui Samosateni dogma nihil ad proprietatum effusionem pertinebat,ut qui poti fateretur omnia Deitatis dona in Christum hominem quam abundatissime fuisse effusa quum eum idcirco Deuti nuncupatum fuisse existimaret, gratia videlicet 3 παρουσία siue ut nuc loquutur Bretram θ ἐνεργει m
Christii esse dutaxat homine credebat. Itaque ψιλος ανθρωπος Samotatem non significat horninem naturalibus tantum
donis praeditum ad quae nulla alia diuinitus collata accessissent quis enim hoc unquam nisi palam impius docuit' sed hominem declarat humana dunta
62쪽
rum nulla iit ibi mentio, sed ad ipsas ου Hel sime φυσεις refcrtur, qua impia haeresim idcirco idem Rhetensis dicit a Nestorio potica renovata. Denique ni O-nis gratiam negabat Samo latenus ut MNestorius, gratiam autem habitualem, . Vt an scholis loquutur, siue Spiritum absque mensura Ut loquitur Ioannes, neuter est inficiatus, sic usus est nomine κcινωνι cupi h tensis , ut Hilarius aliquoties Communionis de societatis vocibus, Ire
Calterum Ut tandem aliquado ista molestillima scriptiuncula defringar, pro UΟ-Co a meis accusatoribus simul M iudicib.
ad vestras Celsitudines Illustrissimi, pote tissimi, clementillimi Electores ac principes, ad vostras dignitates Generosissimici spectatissimi Comites, Barones 3 ma gnifici liberaria Imperi ciuitatu magistra
tus, Rouercdi viri Christianaru in Germania ecclesiarum fidici moderati pastores, scholarum doctores, ad vos omnCSHC-nique sanctum De Euangelium in con-
63쪽
felisone Augsistana amplCXOS: protiOCO, inquam, ad vos, de intuita tum mihi priuatim tum tia tot populoru ac regnoru ECclesiis idem Euangelium in con Lilionit, Gallica, Anglicana, Belgica S Helvetica Comuni coniEnsi amplexis, ab his duob.
illata conquerens, Deum l. teste ac iudicem appellans: mcliquidua his cotrouersiis pecco quod sane non arbitror no tamen Vt hqrcticum, non ut blasphemii cimpium,sed ut homine errare, nec ulla legitiini conuentus iusta cognitione defugere. Deinde&hocicto3. per euaelia obtestor quo vere pios oes homines astectos csse oportet erga veritatem ac religionis Christianae puritatem, ut iusta 3 verbo Dei ac perpetuo Ecclesiae purioris CXCmplo c5sentanea ratio ineatur, no qua alij alios inauditos voce aut scriptis condC-nent,sed qua diiudicatis ex Dei verbo M praecute traquilla d recte instituta cognitione Otrouersiis omnibus,ide omnes in
Chrasto sentiamus, c5mune Euageli ho stem spiritu Dei nostri oppugnaturi, aCtandem superaturi. Ad hoc autem iudicium ut paratiorcs omnes accCdant,quae
mea sit priuatim δί quae Ecclesiarum doctrina, aequum est ut e scriptis demum
64쪽
nostris aut idoneis aliis testibus accusatores nostri doceat Proferant igitur ipsi ita CO non Interpolatos aut decurtatos sed bona fide descriptos,queadmodu haec exiliorisdriptis bona fide excerpta,quae mihi quidem aperte tum Nestoriana tu Eutychiana videntur , Ecclesiis discutienda diiudicalida propono. Andreas Musculus haec nuper in arti
culis illis scripsit de Coena Domini, quos Ecclesiis & Scholis archionatus Obtrusit.
A cendere Filiu hominis nihil aliud est striniscat'iram dis arere .Et Fili' hominis in Cadum ascensio nihil aliud est quam inui ilis dissarentia.
Filius hominis Ucendit in Eum, noὰ loci mutatione ecsidum persenam sed modo praesentiae, bilis in inuisibilem mutato,euanescentiasi di Warentia quadam. um in quod astendit Filius Dei non signi catcEum elementares statu sedglo- iam Dei nullis locoris aliis circunscripta. Et in Thesibus de incarnatione 2,q,
In corpore Christia momento incarnationis non est quaerendus ordo naturarum,a
lioqui ad eius conceptionem non 'u βψμ ali,
65쪽
RE PONs Io. crito modo quam tu i. quepropter hac admirabilem conceptionem e natiuitate, o duarum naturarum unionem in unam personam , nonpotest dari locis in quosiit Filim Deisecundum diuinam naturam, in quo nost Hilius hominissecundum humanam natu
ram ct anteo post a censionem essessionem
ad dextram Patrisu Ergo isto Musculus non facit ascensionem neq sessionem ad dextra Patris,causam Vbiquitatis,qua ratione a Bretto eius adstipulatoribus dissentit. Et quumst unus se idem Chrictus, ficutsecundum assumentem, icosecundum assumptam naturam nussis localitatisp sit enecessitatibus es ubiecZus nec locorum terminis circunscriptus.Denique Christi humanitas ab ipsa incarnatione est euecti in ea gloriam ac maiestatem ut in ea non circunstribatur loco, verumetiam terram ct iuum impleat, Heui ct humana rationi inscrutabili modo. Imo si circumscripta nonaest, ivt tu vis, inenarrabilis no est modus quo
adest, sed inenarrabilis esset modus quo visibiliter S circunscriptiue adesset. Sic nimirum sibiipsi cotradicat erroris spiritus necesse est , Totum alitis integrantibus partibus, di concretum ab abstracto non distinguens quoniam nihil videant
66쪽
Audiamus iambrentium ipsum, omnium istorum dogmatum, mortuo Philippo,
Tu Mos , nihil aliud significat quam quod Frlius Dei filium hominis ita allum
pibrit ut estundat iii eum omnem tua maiestatem: S sic cum impleat,ut CommUnicet cum eo omnem silam potentiam, a pientiam,scientiam,& praessentiam.
od est inter Christimi Ictrum di
scrimen Vterq. cnim est homo,& in utroque est Deus. Dicis, It id est discrimen , Christus non tantum sit homo, sed etiam Deus. Petrus aut metantum sit homo, noctiam Deus. Atqui ut in Christo inhabitat diuinitas caquc tota,fecundum cstcntiam,potentiam, pr.esentiam: sic Itora inhabitat in Petro . Ubicunque enim Deus cst,totus cst. Non potest igitur hac ratione inter Christum & Petrum disdrinaciaiste ut dicamus Christum hominem esse Deum, Petrum autem non esse Qu. Christus edidit multa miracula edidit etiam Petrus, S quide potentia diuina nologo abiciate scd omnino praeibnte. Christus
67쪽
stus vidit futura,vidite Petrus, S Vatici- iratus est Christus, mortuus dessepultus, resurregit 3 ascendit in caelum Sed a Petrus resurgeta ascendet in caelii, qui dem, quod pene admirabilius est in Petro quam in Christo, corpore suo iam in pul-
Uerem redacto. Dicis, Christus resurrexit a morte sita Virtute, Petrus aliena Imo 1 cui Christus eYcitatus est diuina virtut , ita resili get Petrus diuina VirtUte, a J.n5
minus ipsi qua Christo praesente, quod Vbicunq sit diuinitas, ibi sit tota Christus vidit absentia, vidite Petrus Α'. s. sicut d Elis,us. Itaq. ex isto Euangelistet dicito, Verbum caro factum est, quod de Christo dicitur,non de Petro, discrimen Christi 3 Petri eo statuendum est, quod Filius Dei etsi sua essentia implet Petri δίhominem Christum,non tamen commUnicat Petro omnes suas proprietates, sed tantum nonnullas. Vivificat enim Petrum, conseruat PC-trum in vita, Petro dat potestatem eiiciendi daemones, imo etiam excitandi mortuos. Interea vero non facit Cum omnipotentem, omnis cientem,omniprae
Exaequamus humanitatem Christi di Pat/j.
68쪽
uinitati, non ουσία sed ἴξουσία, non essentia sed potentia, non natura sed gloria,
non substantia sed maiestate. Put i, Discrimen inter Christum Malios homines non constat proprie in habitatione Fili Dei in filio hominis, bd communicatione proprietatum quibus filius hominis ab inhabitante Filio Dei ornatur,
ut humana natura sit receptaculum augustissmum omnium caelestium c diuinorum beneficiorum. Pag.i 3. Quod dicit Theodoretus S alij, corpus humanum habere in altero Eculo candem Circumscriptionem quam habuit in hoc seculo, nullo recte intellecto sacrae scripturi testimonio dicit, A est puerilis cogitatio de rebus caelestibus. Pag t Quum Christus ait Vado paraturus vobis locum, non loquitur de loco, sed
metaphorice de felicitate S beatitudine vi sit hic sensas, Vado ad passionem S ad
mortem qua paraturus sum vobis Patre propitium, Vt vos mecum perpetuo felices reddat.
Ibidem. A1t Christus,Venia ut ubi sum ego S vos sitis. Et respondet Philippo, An ne scis quod in Patre sum,S Pater in m eZEst crgo Christus in Patre. Et quincredentes ducat
69쪽
ducat eo ubi ipse est,sequitur quod facinvid ipsi sitit in Patre,id est,thabeant prOpitiuinPatrem, S fruantur una cum ipso paterna haereditate. Assumi in Deum non aliud est quam 'g' in caelesti δ diuina gloria collocari. A ensio Christi in chesum fuit Xter-p gy 7. num spectaculum usque ad nubes, nec pueriliter cogitandum est quod progrcssus sit physicora corporali modo ad fictilivin illud caelum quod Empyrcum vocant,Vbi commoretur ea serma qua visibiliter ascendit:sed sentiendum est quod deposita forma, non uidem essentiali sed accidentali quam in Xterno asCCnsus spectaculo ad tempus assumpsit per dispensationem, receperit sermIam Dei quae aliquandiu tecta fuerat forma scrui, & perrexerit omni sua maiestate quana habuit, frui Christus dicitur corpore seu humani Ping ρ' late sua penetrasse caelum c ascendis si per omne Caelos,no quod deseruerit hoc Caelum,aut terram, es quae in in eis sunt, sed quod non in hoc caelo ita haereat, Vt
Etsi Christus ab externo spectaculo a P g rcensus sui in caelum dicitur consedisse ad
70쪽
dextram Dei Patris sua omnipotentis,tamen veritas hujus rei non tunc primum
ficta est qui in Christus ascendit visibiliter in caelium,& misit discipulis Spiritum sanctum, sed quum Verbum caro factum cst, assumpsit lium anitatemur Deum. v g AE' Si Christi humanitas in dextra maiestatis circunscriberetur locis, non esset prς stantior Angelis iactus. quippe Upd Circunscribi certo loco non latiuirmae maiestatis, sed aut corporalis infirmitatis aut hontaneae,ad gratificandu aliorum infirmitati, dispensa ponis. P g--ues Si Christiis humanitate basedc ad dexteram maiestatis&ornni poteti ' ci Patris sui, manifestum est quod ubicunque fuerit maiestas 35 omnipotetia Dei, ita sit quoque Christus humanitat Critia.
Pal. 1 . Christus non erat in sepulchro, mortuus videlice qualem muliercu Ita quaerebant, neque iuxta externum aspectu. Erat autem non in sepulchro latum, VCrum etiam in caelo S in terra, iuxta diui nitatis suae maiestatem. Voco aut nun C
diuinitatem Christi, non ea quam Filius Dei in se ab aeterno habuit, sed qua tepore incarnationis Filio hominis comunicauit,sue in assupta humanitate effudit.