De Antiquitatibus Lusitaniae libri quattuor

531쪽

Iuule frigidulis Na mpharum e fonti

Qui properas Squido per nemora alta pede

is menis formoseum ad phistidis hortum

Arentiq. leuis aurea mala pii. Illa tibi centum dabit osculia, queis tua siet Dulcior Hybuis νndae beata fauis .

branos gant circum

IN VITEM, RV AE P RO FORIBVS

est domus Cabed .

- .anc vitem, alarum Opra, atque insignet repertum

ius adhuc frondes umbraq. limen amant , Lebedius,Lenaee pater, tibi cbnsecrat, at tu , Perpetuo decorat frondis bonore,fores .

532쪽

Lusitanorum Regem Augustum.

De libro legu- extrauagantium Senatus supplicationis .collecti , ab Eduardo nonio de Lea o.

MICHAEL CABEDIVS

Regius Senator .

Ndigem olim,multisq. incognita iuris

Scita sacri, in varios exoluere libros, Quae non Vrbani , quae non prouincia snorant

Vtraque nec totis curia cum patribus Indoluit Rector Laurentius, ipsa senatus Consulta, ta medio iura latere foro. Antiquata ergo chartis oracula priscis Eruit, atque sua luce nitere dedit, Inque unum congesta librum, Rex magne eponit, Et vetera oblitis iura refert patribus composuit Docte Nonius , RSctore quidem illo Digna ,sed o omnium tempore digna tuo, suo non Cimmeriis virtus ossundit in umbris Iec ratio obscuro delit et aequa loco. Sed tecum elato regnant securius ore Metata in medio castra uerenda foro .

533쪽

AD C L ARIS S IMUM VIRUM

D.Gregoriu Cabedium Regium senatorem , Michaelis Cabedij quondam Regij etiam senatoris filiu m,Petri Mender Cetobricen

sis publici Grammaticae professoris , Carmenia o

Vid me,Cabedi, rapis in Paeana e quid

Prisca iterum Phoebaea peto' Quisnam furor hic est λsuis nouus hic ardor nobisZdesiueta reliqui Tymbrae delubra cbori, dulcesq. reces'N , Antiquasq. domos Musarum postinis arces, Sponte ego iam pridem fastidio,vel quia eua Paupertate premor, vel quod de millibus unum Felicem nunquam potui reperire Poetam Haec antiqua lues, S crambe inimica per annos, Continuo mihi bella gerit,qui nodie dieq. Erranteis Muso,agitataq. numina Phoebi Ipse veho mecum,ta magno comitatus Homero, Vix posum pulsare famem, cuiplebe laboro Indomita, ignarosq. animos, ruritica Musiis Tediora compono, fingo meliore Minerua, Sic tandem implacitas sine fine exerceo curas,

Tamq. diu id patiar idonec augusta Philippi

534쪽

Maiestas mihi demat onus,saevum q. laborem, Imminuat, curisq. meis sua Praemia i Eddat. At niunc annorum post tempora lapsa meorum

stam pridem mussis postquam so tendimui arma )

Tu me quippe rapis nolentem sue volentem

Iifclyte Cabedi'quo non praestantior auer, Aspera nodosi dissoluere iura Lycurgi, Nec quisquam melior causas traci resenatu Rui co,aut patriae, aut hominum seruire saluti.c etiam accedit pietas morumq. tuorum '

Blandities: quae te sublimem ad Isidera tollit .

His tua pietas penitus,stimulante minerua, In Phoebum trabit. Agnosco vespigia prisca . Ergo tu tenues, quos ludimus accipe versus. Ne te poeniteat leuibus descendere dρnis. Tu quoque Pierios cortres ct amoena vireta. . Saepe frequentassi quondam,qua gurgite docto Munda fluit,haunuq. suos foecundat alumnos. Hic namque ante alios dulci tua tempora lauro Cingebas, hederaq. comas redimere solebas. Inter palladias choreas, interq. pale seras Do ctorum insignes.tu doctae frontis honorem Ausus eras rapere,& laudem tibi marte parabas , H0s eg0 non miror titulos,non has ego laudes Suspicio, quoniam nativo iure patrissas Antiquos animos genit oris, inclyta aliorum Trae te facta geris, quorum pulcherrima fama Letheas ignorat aquas, non νlla vetus lasDelere,aut νllis poterit sepelire tenebris.

Tu tanti, talis genitoris imagine freti

535쪽

Adsummae tandem venaei insignia laudis. Hic ille est Michael, quondam qui rostra Togati ordinis, I claros qui primus obibat honoreS. Ille erat hic Michael, Musarum gloria,Phoebi

Grande decus, Patriae lampas, diledia Tonanti Progenies, cuius nomen per cula secur per Viuet,&aeternos sitne fine virescet in annos. Huius tu monitis, huius tu imbutus amica Laude,per insignes cumulos ad clausera togata Clarus anhelatii, summoq. euectus honore Regia conspicuistinentas iura Theatri. ec tamen idcirco ad fallacia munera Dcli Tu mentem appellis,nec inania gaudia captas , Inferiora putans, animo quaecumque volutat 'Praecipiti Fortuna rota. Sed pediore toto Virtutem,e, Nirtutis opes amplecteris: una' Haec te nobilitat virtus, hac vincis auiti

Sanguinis insignes tirulos, hac Regis honorem concilias,hac Dinma petis stellantia caeli Sidera, laude potens, atque auctus honore supcrbo Inter doctores magnos, Regniq. ministros, Lusii tanorum, fusentas clausera senatus.

536쪽

natori, salutemia.

I procrastinatae responsionis nunc studeam purgare culpa mihi ipsi certe sim iniurius utpote bene conscio per me non stetis., quominus officio

fecerim satis: nam nec minuS meis obruor inutiijs, quam tuorum tute rabularum technis. Dedit tamen hodie velut& foro vestro iustitium, Carnis priuij lupercal, simulq lienteria , quae me lumen videre non passa est, ut haec postem scribero. Commonstraui sane principibus meiS ex praescripto tuo, eo ipso die quo ad me misisti, Latina ire GHeca tua carmina, in quibus & ingenij,& eruditionis,& inuenti rarum specimen de- . mirati sunt. Quod si ex clamoso praetorio , , haec, inquiunt, dare potis est λquid si ex mus eo Θ quid si umbrosa tempe incolat , aut Ascraeos latices epotus canat Θ imperarunt euestigio carminum sibi copiam fieri, quae a me ipso fuerunt mox exscripta Graemorum etiam,apposita verssionis Latina.Ego nec ma tore studio , nec diligentiore tibi morem gerere valui, gesturus ubi, voles , quantum'

537쪽

cumque potero , optime ergo vale lais. Dat. Olysippnoen. iiij. Idus Febr. ann. salui. M. D. L XII.

-D. GONDIS ALVO PINARIO

Episcopo Visiensi.

Antonis tabe dius. S. P. D.

Vin prosecutus , Domine publicam meo carmine calamitatemta , sic enim immaturum tanti Principis obi- -- tum non immerito appellari posse arbitror . Id curru, ex amicis quam plurimi, Ut in publicum emitterem, consuluissent, nefas esse duxi, si tibi cui quidquid id est, debeo, tanquam mearum Camaenarum primitiaS non dedicarem . Ac cipe igitur exiles neque tanto debito pares meorum laborum usuras, quas& si ad huc neque expectas , neque repeti S , ali quam tamen ex illiS voluptatem, quae tua in nos beneuolentia est , te percepturum existimo. Val .

538쪽

I NINTERIT VD. Ioannis

cipis lapiceolumia. de repentino tacuer ut gaudia luctu3 Inepsiq. comessunesta cupressus, Ut

Moeni cis hederam video concedere Cui muse nova plectra, nouosq. haurire paratis Lligentum de fonte modos ' non haec tua uti Calliope regina chori prouincia, non bis Carminiibus tanti dolenda iniuria damni. Te tamen bocsi qua ulla fides senuis omnibus una Tangit on res, tuus irie dolor, tua cura Ioannes Illius infaustos thalamos, tu sola, diuq- Non duraturis cecinisti carmine taedaS. Ergo age lugubres mecum hac sub rupe qaerelas Micionum meditare: vouam quibus impia prolem Non expectati maris obruit unda gementes . Per scopulos istae,persaxa, ta littora moestis Omnia collustrant oculis,sua pignora si fors .aut laceri tantum ostendat vestigia nidi. at usqua Hιbi lacrymis locus aptior:hic tibi tri es, Relliquiae, nostriq. iacent monum Pnta dol0ris.

Huc Tagus auratos non comptus,ut ante a,c ines

539쪽

es mit ista loci, non gaudia quonda haec, Nostrepitus populi, no hic sonus:bei mihi quantu ,

Temporibus distant illis haec tempora: cunctas Cum terras, magniq. potens rcgina profundi Vrbs ostendit opes socerumq. Nnaq. sedent mPuppe murum pulchra diues Tagus attulit undis suae nunc stanta adeo rerum inconstantia moextas, Vix subeunt mentes,vis somnia credimus, O quae Sopitos ludunt vana sub imagine sensus Gaudia: quodq. animos magis asperat,illius olim, , Laetitiae meminim datum. Si trifilia nobis Inconstans fortuna dabo,sentire negases . Non tanti cobjcias nobis licet illab fuerunt Gaudia. praetereunt cito nempe, breuemq. relinquut Laeta sui frustum : dolet, aternumq. dolebit Luod nocuit. perit exiguo sic tempore rara Gratia ,sed nullis iniuria tollitur annis . Certa tamen iam tunc si mens elata secundis Nosceret ambiguos rerum praediscere casus Signa mali, grandisq. olim praenuncia cladis

Praebebant ostenta Dei, tantoq. cadente Trincipe, non dubijs terrebant numina mon iris Attonito hominum mentes, nostrisque vacarunt Venturis prius astra malis,atque omnia certas Turbarunt elementa vices. Quid fulmina toto

Commemorem dimi a poloZtot millia nunquam Crediderim torsis e Iovem, cum Phlegra deorsem Armauit saeuos in bella nefanda gigantes. Ipsa caput quondam rUvi, domus 'ica regum Infensos experta deos conimbrica, miscr

540쪽

Nusquam alias plures ex aetherepertulit ignes vidvatum res onsa, deumq. oracula nulli' intelleola canam ἐ-tu Conimbrica vastos

Fecissees potius pateris telluris hiatus. Scitet ille s. alus, regni caput ille,per illum Ceperunt obscura fidem praesagia, quid nunc

infectos tractus, hominumq. vagatam Ingenti cumOrage luem, qua Vacca profundo

Redditur,ct domino summittit flumina ponto.

Ergo non pecudum fibrae,cAOq. micantes Obliquae per inane faces,non dira ferorum Vrbibus in mediis noctu exaudita luporum Murmura,pacatos nusquam velut antea nobis GLIendere deos.Quid cladis fata pararent, Clade palam factum erit, ideo ter marte misero Tugnatum,tres Lysiadum mavrusia pubes Contudit ingentes getulo in puluere turmas. uAlia alias magis infensos tulit India Rumes Belle pontiaco toties repetita tyranno . Horret adhuc animus, maestoq. in peditore mentemAttonitam subit illa dies, cum rudia profana Sacra manu,Nerumq. non violabile Christi Corpus ab infando lacerum tulit aula Britanno. ua cunctis quamuis essent incognita, moenis ominibus timuere tamen mortalia iam tunc

T ctora, postremumq. orbi,rebusq. putat ni Humanis venisse diem, quo terra Iretumq. Ceteraq. antiquam caperent elementa figuram . . Euentus portenta suos habuere, Deumq. Non Vana patuere mina, manifeIDq. tandem

Signa