장음표시 사용
591쪽
ANNOTATio 1 pag. 4. Revelatum id sibi a Deo dicit quia non ingeni et
sagacitati sute, sed divinae gratis adjutori tril uendum sentit, quod hoc ipsum de quo aliter sapiebat, considerato attentius Apostoli testimonio tandem intellexerit. ANNOTATIO 2 pag. 171. Hocco fuit ultimum Augustini opus, in quo beatus gratiae Christi vindex, dum haeretici Iuliani eum denuo aggredientis impetum comprimit, nondum absoluto eodem Opere , morte Occupatur, et e medio certamine ad percipiendam coronam Vocatur in coelum. Iulianus Memore ac Iuliana, utroque parente ab opinione pietatis claro, prognatus est. Memorem certe Marius Mercator in commonitorio subnotationam in scripta Juliani, Sanctoe ac eati P recordationis miscO lGu Julianam autem Memoris conjugem, Primariarn inmitia Πιvocat, qua nihil, ait, honeSlius inter reueriantisSimaS matrona Limenta. atque mox de Memor simul ac Iuliana loquens, qui Sanctos, inquit, illorum hominia MV
592쪽
ynore. , Sanctam ditam, Stillitumque nos erint. Illum
ipsum Iuliani patrem etiam nobilitate generis conspicuum sitisse , Hieronymus ignerius in praefatione ad impersectum opus Augustini ex inedita quadam Fulgenti scrip
tione prodit. Inde Vero non minus commendandus idem Memor quod Augustino amicitia et litterarum officio conjunctus fuerit : de quo sanctus Doctor in libro contra Iulianum limo, cap. 4. Ego certe beatin memorim Momoris atris tui non immemor, qui mecum nonyaroam inierat amicitiam colloquio litterarum, tequei sum mihi charissimum feceriat Extat etiam nunc
scripta Memori epistola inter August. Memorem Ugholtu Capuanis episcopis haud quaquam tamen ulla idonea auctoritate fretus ad ungit, proximo post Vincentium loco, qui Vincentius ex Athanasii historia percelebris est,
Νatus sest Iulianus in Apulia , teste Λugustino, forsitan Eculani, seu clani si tamen urbs illa , jam inde a trecentis annis Campaniae inclusa mibus, hoc nomine locabatur adhuc in Apulia, quod olim inter Λpulis urbes numerata fuisset Memor ejus pater, qua erat pietate, silium ad ecclesiam quam primum tulit, eique adhuc insanti baptismi gratiam dari voluit, neScien .s eidem gratim utiam ESSet futuruS iragratuS. Huic attribuit Gennadius
ingenium acre, magnam sacrarum Scripturarum cognitionem, tamque multiplicem eruditionem litterarum graecarum et halinarum, ut Iulianus, prius quam elagianae haeresis in eo deprehenderetur impietas, celebre sibi nomen inter Ecclesiae doctores compararit Mercatori tamen haud injuria dicitur, horrida loquacitate, cum adverSus Augustinum dissereret, euagatu. disertum e magis ostensare et Scio ιm volens. Ipsum etiam a Prospero
putant designatum fuisse hoc versiculo, qui simul et ejus
593쪽
episcopatus locum, et scribendi caracterem ac ingenium referre atque innuere videtur Aut huic CamParis gramine corda lument. Quem rursum Prosper in Chronico iactantissimum Pelagiani errori aSSertorem appellat. Sanctus quoque Augustinus ipsum merito ure nominat iuuenem considentisSimum o atque eum lingua, quam mentem magis Valuisse asserit Da quo et dicitur, m is utatione loquacissimus, in contentione Calumniosissimus, in Professione fiallacissimus. Cum aetate jam adulta esset, ei pater uxorem dedit testaturque pluribus locis Augustinus illum conjugali vinculo fuisse astrictum Fatendum S certe , Cum HUS familia necessitudinem Paulino episcopo olens intercessisse longe arctissimam : quandoquidem hic se indignum minime putavit, nuptias illius pro epillialamio, quod inter ipsius opera hodieque legitur , celebrare. In hoc ille tum Iulianum , quem puerum adhuc vocat, tum Iam uxorem ejus hortatur, dignam episcopali domo modestiam et innuptiarum solemnitate , et in toto vitae curricul Conservent inuin etiam illis, uti virginitatem colant perpetuam, pr0eatur Poematis in libris quibusdam editis titulus est
E ithalamium in Iulianum miscose Memorisflium,
et Iam clarissimam foeminam uinorem eiuS. me Vl-gnurius uliani uxorem antiqua et consulari nobilitate sph)ndidam fuisse contendit; atque ad eamdem Jam refert illud o inedito quodam Fulgenti Opere testimonium Aec illi sussiciebat raterni nobilitati, Emillorum fasces admouisse, tuos hin eSi degenere tur iter macula t. Interfuit reapse nuptiis episcopus quidam O-m in AE milius is eum I patrem , quod ignerius primus asseruit, Paulinus non dicit extitisse atque hoc ipso quod non dicit, argumentum in contrariam Partem UP- .peditat. Quin et saepius Iulianum ejusque conjugem ap-
594쪽
490 ANPOTATIONES.pellat Memoris natos, aut Memori domum unde haud inepte colligas, milium, Si quidem alterutrum cognatione attigerit, non nisi in remoto gradu attigisse. O laservat Paulinus , Memorem functum esse 1licio suo erga Emilium , dum illos eidem in manus tradidit, qui jugans capita amborum sub pace jugali manu sua obnupsit et oratione consecravit. Nos quidem fugit, idcirco-ne hoc obsequium velit a Memore deferri oportuisse Emilio,
quod apud hunc nuptiae Celelirarentur, an Vero propter Viri summam venerationem. Hunc enim I milium depingit tanquam Iuliani et Ise atque ipsius Memoris patrem , ac Virum cui propria virtus eximium cultum obser-Vantiamque pepererat. Inde est, quod eumdem illum Emitium esse autument, qui una aliis duobus ab Honorio et Occidentis episcopis ad Arcadium in Joannis Chrysostomi cauS destinatus , Consessoris titulum anno 406. promeruit; qui et a Metaphraste dicitur Beneventanus episcopus. Cur autem Paulinus in epithalamio ita cecinerit
Surge, Memor, venerare aliena, Complectet e fratrem :Uno utrumque tibi nomen in milio est. Iunior et senior Memor est elC. Filius est, fraterque Memor Haetatur adesse Communem sibimet pignoribusque patrem
Haud satis assequimur misi forte credendus sit Memor dignitate quidem Senior et frater, quia episcopus genere autem aut aetate silius ac junior, quia ab Emilio genitus, Vel eo saltem posterius natus. Nam quod scribit Joannes Garnerius, Emilium tanquam Beneventanum antistitem Memoris fuisse Metropolitanum contra Ughelli et Geographiae sacrae testimonio Constat, metropoleos dignitatem tunc temporis penes Beneventum non fuisse Nec etiam
595쪽
arbitramur defendi posse id quod idem , Emilium jam
vita functum poetica siclione, quae illi videtur admodum ingeniosa , induci aSSeVerat. Iam vero cooptatum inter clericos ulianum, et ad Lectoris munus , prius quam conjugium iniret, adscitum esse docet Paulinus istis in epithalamio versibus
Clericus uxorent Christo Comente decoram Diligat, et pulchrana lumine cordis amet: Auxilioque viri divino inunere factam Lector coelesti discat ab historia.
Ab hoc Lectoris gradu ad altiorem promotus fuit, ac
sive uxor natura jam conces Sisset, sive uterque Continentiam servarent, illum certum est ossicio diaconatus anno supra quadringentesimum octavo vel nono, quo patri ejus Augustinus scripsit, adoleScentem adhuc functurn utSse. In illa 101. epistola sanctus praesul singularem praebet sui in Iulianum studii significationem usque patrem Ogat ad se illum in aliquod tempus venire jubeat. Denique idem Iulianus in episcopalem ordinem evectus fuit. Nam licet Augustinus eum saepe saepius Ilium GCet, in eo tamen honorem agnoscit episcopatus, cum erumpit in illam exclamationem i frontem qualiumcumque rSCOPOrumlΛe praeterea epistolam ad Thessalonicensem antistitem Iuliani solius non esse, sed ipsi cum plurimis Pelagianis episcopis communem dicit. Quin etiam pSe Iulianus urbantium episcopum, cui primum Suum opus in Augustinum nuncupavit, fratrem nominat Prosper Chronico ad annum 439. meminit episcopatus eidem
Iuliano nec dubium quin propter haeresim . dudum
erepti. Ordinavorat eum Innocentius primus, ut Mercator a Commonitorio contra Pelagianos scribit. Cui vero Eccle-
596쪽
si se praefectus fuerit, dissensio erat aliquando inter eruditos, cum in Gennadii libro de scriptoribus ecclesiasticis misco tis diceretur a ua m. in Prosperi autem Chronico, Iulianus Atellanen Sic in epistola Petri diaconi ad Africanos episcopos in Sardinia exules , Iulianus Edanon sic in Gelasi papae decreto de seripturis apocryphis, lanensis legeretur quo etiam posteriore titulo a Beda praefatione lib. 1 in Cantica canticorum donatur. ametsi voces illae , Iuliani Celanensis mis-c i, Cain ania ciuibus Bella utitur, absolute possint ita exponi, ut Iulianum ortu luidem Celanensem epiScopali autem sede Campanum fuisse signi licent inuemadmodum cum eum Prosper Atellanensem, Petrus diaconus Edanensem, Gelasius Celanensem nominat, appellationes
istas do natali jus loco , perinde atque de episcopali,
liceret interpretari ci atque ita quo minus SedisSe eum Capuae Crederemus , nihil vetaret misi Observatum esset apud Gennadium in probatiori laus manu scriptis, velut in eo quem in appendice sequimur, antiquissimo exemplari Cor-hpiensi, nullum d Iuliani episeopatu verbum reperiri. Sic porro etiam Prosperi editiones recentiores, pro Atellanensi, Eclanensem ex melioris notae Ss. Substituunt. Quam quidem correctionem nihil moratus Petrus Franc Chisse-lius, primam Prosperi lectionem alia potiorem ESSe, ae Vere. I tu ianum telis , quae in urbibus Campaniae olim celebrabatur, et e cujus ruinis versa postmodum inter eapolim Capuamque excitata est, sedem tenuisse voluit. At controversiam decidit Marius Mercalor Iuliani aequalis et aemulus , ejusque gentilis, dum verbis conceptis ipsum alias hyiacmum Eclaraen Seut, alia Ex isCOVim OP- iis Eclanensis vocat oluo cum Mercatore Petrum diaconum GelaSium, ac Bedam, una mutata vel transposita littera conciliare, non ita magni negotii fuerit.
597쪽
1sthaec autem civitas quondam clara , nunc ruinis suis sepulta , antiquis Eculanum sive Eclanum dicta est. Posita erat in Hirpinis in ulteriori principatu a Benevento quindecim millibus distans, versus EurO-notum. Sunt qui putent eamdem postea Quintodecimum appellatam, nec
non nostra hac memoria ejus udaera quaedam ac parietinas prope Mirabellam conspici Episcopalis sedes Eclano Frequentum, Italice Frigento seu Fricen to translata fuit. Frequentum vero Nonis Maiis anni supra millesim una quadragentesimi sexagesimi quinti aut sexti hellanensi episcopatui conjunctum est. Regionem hanc tradunt quondam Apuliae limitibus comprehensam fuisse , at Vero Campaniae accessisse jam inde ab Adriani temporibus. Parentibus demortuis , quod quonam anno Ontigerit,
invenire nuspiam fuit, Iulianus duarum sororum Curam Cum SuSCepiSSet e munere nec sibi nec illis honorifico perfunctus est. AO imuS , nouimuS ait Mercator, quid tibi una earum, cum tu nimis Se eri S in ejus ruinam Pudoris in SurgereS, Objecerit, vel e robra erit; atque
ulias dolori est 3 inferre molestias. Nempe side corruptionem continuo morum, ut Solet in duliano secuta
Quo ille tempore virus Pelagianae haereseos urgere coeperit, minime compertum Beda doctum eum a Pelagio seuerulum adhuc, et ab ipso quaSi in cauerna colubri regu tm, cum anno Christi 15 dialogos suos adversus Pelagianos Hieronymus edebat, nutritum esse seribit. Sed haec edae verba si presse atque ad apices exposueris, plane salsa reperies siquidem multo ante annum Christi 415. Julianus pueritiae annos excesserat; neque veri simile est eum, nisi forte idem ipse sit qui Anianus pseudodiaconus Celedensis ab Hieronymo vocatur , tune temporis in
598쪽
Palaestina , hi Pelagius hoc anno degebat, extitisse. t potuit mutua aliqua inter eos cognitio Romae nasci ante annum 408. aut 10. quo anno exivit ex Urbe Pelagius.
Λtque idem ipse Iulianus forte non immerito censebitur ex illis fuisse, de quibus anno Christi 17. statim ab Innocenti papae obitu Augustinus ad Paulinum scripsit; tuique dicebant citius se defecturos a Pelagio, quam Originale pecc3tum agnituros quanquam ex civitate Nolensi esse hos Augustino nuntiatum esset. Dicit alio loco sanctus Doctor Iulianum, si Romanae Ecclesiae praesidentem beatum Innocentium audire voluisset, jam tunc periculosam juventutem suam elagiani laqueis expediturum fuisse.
Eum, quoad memoratuS Pontifex Vixit, catholicam sententiam retinuisse testatur Mercator quae res e commode
P0test referri, quod idem auctor eodem loco dicit, Iulianum a Communione Innocentii , ne damnatis quidem Pelagio et Coelesti recessisse, sed ipsi eorum amitatoriusque ad ejus mortem communicaSSe. Sed eum tamen superstite adhuc Innocenti haeresim amplexum esse, liquido declarat Augustinus illis ipsis verbis: Iam hinc PerlCti Samo entutem uuam Pelagia iis laqueis exuisSES. Narrant ipsius quemdam paralogismum, quo Romae cum praecipuis factionis ducibus agens a rudioribus
conabatur extorquere, ut Originis culpam merum commentum esse faterentur : quod Ioannis Garnerii judicio, in annum 417. quadrare potest. Si desinitiones illas quas libro de persectione justitiae refellit Augustinus, eidem nos, uti Garnerius censet, tribuere Oporteat; dubium non erit, quin am inde ab anno 15. perfectus fuerit Pelagianus. Illud in consesso est, damnatis a Zosimo papa anno 18. Pelagianis eumdem Iulianum subscribere pontificiam sententiam noluisse, atque ob eam rem ab illo
dignitate spoliatum fuisse, et ex Italia ejectum. Huic ipsi
599쪽
Pontifici binas super quaestionibus de gratia epistolas
Hieronymus ignerius primis temporibus haereseos Juliani assignat id quod habet Gennadius, illum per amem
atque egestatem publicam pauperibus dilargitum esse suas facultates , et hacce charitatis specie quam plurimos ad Suam haeresim, maxime ex genere eorum qui pietati addictiores videbantur , adjunxisse. Qua de re id nobis unum observare licet, in postrem Su opere affirmare Λugu Stinum , illum a miseris quos deceperat, otiosum ali meCposse ipsum scribendis ac dictandis libris vacare, si nolint homines ei victum subministrare SumptuSque Congruentes: quod quidem eum tunc nullo proventu suo Vel fructibus vixisse , satis designato non tamen inde quisquam
colligat, Augustino exploratum fuisse, illum impendisse
omnia, quo penuriam alienam levaret.
Λnn, ut quidem videtur 419 i una cum aliis ejusdem Sectae episcopis ad Rufum Thessalonicensem antistitem scripsit nec non Romam ad amicos , ut in errore illos confirmaret, litteras misit: sub quod etiam tempus priorem Augustini librum de Nuptiis et concupiscentia qua
tuo voluminibus refellere conatus est. Cum postea solum vertere esset Coactus, maria et terraS
cum erroris sui sociis et collegis peragraVit Orreratem, id est, Asiam minorem lustra ut m et tandem in Cilicia apud Theodorum Mopsuestonum quem Pelagianae haeresis aeque parentem ac Nestorianae faciunt , quiete nonnulla potitus est. Illic alios octo libros in Augustinum condidit. Sed neque dubitaverimus quin ipsi Τheodoro, ut adverSUS originalis peccati assertores quinque suos libros emitteret, si non ante aliquot annos editi erant, auctor fuerit Verumtamen e Cilicia vix dum excesserat, cum ictheodorus ille in provinciali synodo anathematis notam inussit. Ita-
600쪽
liam anno 21 quo Alypius episcopus sexaugustini libros adversus eumdem illuc detulit, jam reliquerat : quai3doquidem, cum et suos in Sanctum Doctorem edidit, orn-nina de isthoc illius opere nihil audierat.
Rus mentionem ex quo migravit e Cilicia in annum usque 28. nusquam reperimus. At ponitur Iulianus veluti dux ac primipilus eorum episcoporum , qui ob negatum originale peccatum osticio abdicati, Nestorii praesidium circiter ipsum annum 428 ina plorarunt. Hinc Mercator praefatione ad Nestorii adversus Pelagianam haeresim sermones iontra Pelagii, ait, Seu molestiit et mam et imi iam innitionem quamuis recte Sentiret et doceret Nestorius Mulianum tamen ex iacmum ClanenSem Cum Partici ibu Suis, cujuS hue resis Signi erum et anteSignanum, Olim ab POStolica Sententia exauctoratum atque E OSitum, in amiciti iam interim cenSuit SuScipiendum, mem ei abSolutionis Promitteras OSum quoque CoeleStium litteris Suis, quarum exem la Subdidimus, conSolatus St. Quod utrum malitia an ecordia secerit, non facile noSci potest:
yriam in ietatem quin illum ata damnationem .sque
Per urit, rectisSime Sentiebat et docebat, eo et iam, Co haberet, et me viarim PromisSionis fouendo et lactando Putaret, quique cum Patrono memoratom Ephesiensi Consilio a ducentis S tuaginta et
uuatuor misco se iterum iterumque damnati Siant. Caeterum iidem haeretici per Nestorium consequi nequaquam aluere, ut ne Constantinopoli praecepto imperatoris Τheodosii, unde Iulianus etiam prius Coelestio ejectuSest, pellerentur. Idem Iulianus non solum in utraque NeStorii ad Coelestinum epistola Pelagianis aliis episcopis de Occidente jectis praemittitur , sed similiter post Pela-