장음표시 사용
51쪽
νnus Episeopus Narbona Paulus Episcopus, Tolosa Saturni innus Episcopus , Parisiacis Dion us Episcopus , Aruernis Stremonius Episcopus, Lemovicinis Martialis destinatus est Episcopus. Sed postea non addit Luod siquis fortuitu a-
Mimauerit fabulosum, Turonensem , Arelatensem mar-honensem . Tolosanam, Aruernensem , Parisiensem , Lemovicensem recurrat ad urbem. De aliis illustribus miraculis instar omnium obseruo unum , cuius ita meminit libro primo de miraculis capite trigesimo. In Epheso habem Deus, in quo hic Apostolus Euangelium quod ex eius nomine in Ecclesia legitur, scripsit. Sunt autem in summitate montis ipsius proximi quatuor sine tecto parietes. In his enim orationi insistens Dominum assidue pro delictis populi deprecans morabatur obtinuitque, ne in loco illo im-ίενυ i descenderet, donec iste euangelium adimpleret. Sed in inque hodie ita rastatur a Domino, ut nulta ibi descen-
at pluuιa neque imber violentus adueniat. In ea urbe Maiara a Magdalene quiescit, nustum superso tegmen habens. Sed postea non addit aeuodsi quisfortuitu actimauerit fabulosum Ephesinam recurrat ad urbem In summa dum alicuius Episcopi ledem, vel sanctorum miraculais virtutes com memorata, simili praemunitione usum nusquam reperies, siue in historia Francorum, siue in libris de gloria Confessorum martyrum, siue in libro de vitis Patrum, siue in libris quatuor de miraculis sancti Martini. Haee loquendi formula nimia cautio est, quae quod apud milices &4ncautos adstruit, apud prudentes cordatos destruere consueuit.
52쪽
RENATI ANDE VENSIS EPISCOPI historiam attingens.
VAE de Renato Andegavensium piscopo circumferri solent, h1e ex suis auctoribus in unum corpus redigere constitui. Deinde obseruationes aliquas subiiciam, tum quid ad certiorem Re nati hiltoriam desideretur, Christiana indicabo libertate, quam Thessalonicensibus suadet Apostolus: Omnia proba re, quod bonum es tenete.
PRIMus igitur, ni fallor, auctor, qui Renati Andegau meminit, is est, qui sancti Maurilij vitam Gregorio Turonensi amnxit. Haec autem de Renato tradit cap. 6 Andecavensis territoru matrona quedam pernobilis nexa iam vinculo coniugali, ex tempore sua copulationis sterilis permanebat qua dum pro adipiscenda prole Dominum precaretur sidue is nequaquam votum suum obtinere valeret, ac praeederet natura in annos de*erationis adeptura iam prolis, ad beatum virum se tota mente conuertit se a flagitans,
ut quod illa non merebatur , ipse apud Dominum suis meritis ct intercessionibus obtineret si suisprecibussenifamina filium impetrare potuisset ipsum se Domino oblaturam,oeperpetuo seruiturum tota fide a voto posticebatur. Intuens autem vir beatus mulieris mentemsfidem,acfetuum be tatem nihilque apud Dominum impossibile esse confidens. . qui partum vetuia Sara, ct adpetitionem Heli Sacerdotis silium. Samuεumstillae Prophetam, sub sponsiυotosterili concessit Anna, Dominum pro femina precaturus accessit exaudiuitque Dominus virum fi deprecanti foemina conceptum dedit se partum, quem ista sicut promiserat Domino con-
53쪽
secrauit habendum Sual ver quantumque miraculum super eumdempuerum Dominusper beatum Maurilium,3squamsancta Andecavensis celsa Episcopalis honorem ae. cepit, operatus ect ad eorroborandam fidem fidelium , liede iliud beatus Fortunatuspropter minus credente ' omiserit, imbquia verum es , e res est digna memoria, non tacebimus. Suod tamen quia pos acceptum Episcopatum idipsum pro eo Dominus fecit suo in Deo melius exponemus Deinde cap. 16. Sequenti siquidem die beato Maurili antistite in eadem beati Petri Apostoli basilicasancta solemnia elebran te aduenit eum morientepuero matrona, cui quondam sterili eumdem ut nasceretur, ante Episcopatum apud Dominum suu meritis obtinuerat, postulans ut filio suo quem Domino habendum obtulerat, manuum uarum impositione Spiritumsanctum daret, antequam obiret. Sedremorante insanctaeorporis sanguinis ChrisUreonsecratione paululum pra-sule, puer excessit. SDιantum ver miraculum super eumdem
puerum postseptimum depositionis ipsius annum per potentis. simum antistitem beatum Maurilium Dominus operari dignatus est, quanquam uti iam diximus, istud Fortunatinomiserit nos tamen minime reticebimm, quod verum esse
scimus, quia ad gloriam Christi, laudemque Antistitis suimes eri digna describi. Nam nouimus dicente Propheta, quia omnia quacunque voluit Dominus fecit in ea lo se in terra .
in mari se in omnibm ab sis;o iterum quia in sanctissuis idem se ipse mirabilis. Si enim eredimus, quod fido obtenta ad iussionem unius hominis, si luna, eateiaque θder statio υnius diei immobilia substitere', quod ad parcussionem virga Mysimare rubrum ingemina spartes diuitum, FGάquo Horeb petra perlargas euomuit unda , quodque contra naturam antei ibiles asina edidit ae facta loque las, adpetitionemque Helia tribus annis se medio, ne plus rei, ferratum est caelum iterumque eum voluit, suis prac burs adapertum quodque est mirabilius quod ad redemptionem humanigeneris mirabili se indiribili Spiritus sancti opere Verbumpatris verus processit Deus se homo de virgino, idemquo par erucis, erium mortis destruxit imperiumι quodque etiam per ipsum infine scali Deuspator mortuorum hominum omnium ex initio in cineres redacta sub momento resuscitabit corpora aut ad gloriam, avit ad poenam
54쪽
sine navicturi; quodρεν beatum Mauritiumgloriosum antistitam suum post septimum depositionis annum mortuum risuscitauerit puerum satis eredere possumus Maraculum ergo qui non laud firma erediderit, quod an Sanctis is per Sanctos suos alia multa, qua utprami mi Dominu ve-νari dignatus sit, sempe is operetur, nequaquam credera valebit Etsane beato Papa testante Gregoria de non habet meritum, ubi humana ratio prase experimentum. Beatissim tigitur Maurilivi expleto sancta solemnitatis vitelio, obituqua pueri, qui absque chrismatis dono excesserat, pracognito, totum id*a desitudini deputauit, lae mis multo tempore irremediabilibus sua culpam lugens inobedientia. Cuichm nee ista suscerant, diu multumque quid ageret, secum
animo eoEuhante tandem reperit, quod inter conciuestarita
negligentia piaculum plene expiare nequiret, ni singularis elapsus patriam propriam ciue querelinqueret. Tali igiturreperto consilio, occulte exinde semetiphum eripuit, , sanctarum reliquiarum, quibu sancta Andecavensis mater Ecclesia decorabatur heum claues exportans. Cum autem pedi uenisset ad mare,diuina omnipotentis Dei prouidente cleme
ria, qui manebat in littore diem transitus sui exarauit in Iside seque ascensa puppi inchoati itinari coepit maturator existere. Cumque processisset in altum, quare reliquia rum claues esum detulerit, cogitaret, insidiant humani generis inimico, ut dolorem sancto viro super dolorem imponeret, repente claues do manibus elapse submerguntur in aquore. Tunc cum laer mis id fertur exesamasse Mauritius, quod postea rei probauit euentus. Nisi, inquit, Miterum claues videre meruero, patriam , urbemque nun quam repetam quam Fugio. Transmisso igitur mari. quo qui esset abscondere potuisset, mutato habitu, uni regionis principum adhasit, professu se hortulanu fore, quatinus corpus, quod eiuniis vigiliis, , orationibus eauigare decreuerat, ne ex toto deficere potuisset, pronio taboro paui set aeui eum lati proficeret miniisseris, tantam copiam eius meritis Dominus oleribus dabat, ut se omnibus quibuscumque necesse fuerat, ex e sdem sustenter tribueret, ct tamen olera numquam deficerent. Unde perpluribus placabat, pane ab omnibus amabatur. Interea plebs Andecavorum cali- ruisibi quondam dato viduata pastore, non minimo pauore
55쪽
pereellitur, erebrisque visionibus minatur, perspe etiam avi monetur utiproprium pastorem circumquaque perquirerent..is Me Mauritius inuentus sua redderetur Ecclesia urbem Andecauam fore eelerius subuertendam. Unde eiusdem eo ta nobilitaι, sed , vulgaria immensit , costatione facta in unum venare decretum, eligentos e conciuibus quatuor dissu-sa, irtutis ac με vim. Qibus qui necessari' ad tanti sti Beris erantsupplenda negotia,sumptibus ex voto eo tispra -
ipiunt, ne unquam reuerterent, prius proprium inueni
sent patronum Luifuncti legatione, deuotius iussa sequentes, urbes omnes, oppi que vel vicos praterlegunt. Omnιque fere Europa circumita septimo tandem in partes Gam reuertentes anno, , minime quem quarebant inuento diuino ductu ad portum Oceani maris, qui in Britannia manet minori cursu auido peruenerunt Luatinus cis mare quem
invenire non poterant, trans mare qua ere niterentur. --aolantes igitur nauem cum qua carptum explere valerent obsequium, dum residerent in littore scriptum quodsupra diximus, inuenerunt insitice. Ηἰe transiit Maurilius Andecavo--m Episcopus. De tam euidenti igitur alacres effecti iniuria trans pontum abiere securi. Haud longe autem adhue acta puppis a littore, eum lenis fatibus, , pendula vela ac mari tranquilio medios iam salis fluctus sulcare secura avisset, repente immanis emersus egurgit piscisprosiluit innauim. De quo eum Deo gratias retulissent, imumquepiscem exenterare coepissent, reliquiarum claues, quaι Maurilius in mariperdiderat, inpiscis iecore repererunt aeua recognosce
tes, nimiumque marantes turbabantu attoniti metuentes,no
eum ipsis Maurilis naufragiumpassus hominem exuisset. Demissis igitu de naui anchoris in hoc Lyantes, ut de mari reuerterentur, asserentibus nautis Maurilium esse defunctum, singuli sequanti nocte unum eumdemque visum Domino tribuente viderunt: Nolite metuere, nee reuertamini de itinere, caeptum maturate negotium, procul dubio diu qua
situm, se hue qua dilatum vestrum inuenietis desiderium. Mane autem reddito quid singuli viderant, in inuicem referebant, unde admodum roborati, quod eoeperant, auidius peragebant. Vnde De sum est, ut Angelico ductu ad domum Prineipis, eum quo Maurilius habitabat, recto itinera dueerentur. Ingressi autem istico vocari Mauritium, ut eum oleis
56쪽
ribus, quibus rex tres Meuerat aecurrerest, audierunt oculorum ergo aciem inpartem qua istum inelamare au-
dι erantia rigentes, nee mora eum oleνιbus accurrere Mauri
ιιum perseexerunt Luem cum reeognouissent, prosisti edibus ipsius eum magno fetu rogabant, ut propria subueniret EeHesiae atque riuitati, qua eius absentia nil iam aliud, nisi supremumpra Iaretur exitium Adquorum fletum eum se negare nonposset,obstupefanius eum lac mi repugnare empitobnixius dicens: Oeo me ac iuramento obstrinxi, nunquam me patriam reuersurum, ni Mauos videre merere iterum qum amis. Lumstatim exhibentes,quidquid in mari Marant, se pertulerant, ex ordine referebant. Interea istum iacircumquaque negoti ama peruolitat, ipsumque fossicitat Regem Mirantur euncis, is quem ut hortulanum habuerant , nune ut sanctissimum Prasilem venerantes adorant, multis eum muneνibus se donariis honorare quantocius com certantes. Vt qu quasi paupero peregrinus ad eos venerat. felix is diues reuerteretur ad propria Cia Maurinus tot precibus, ut regrederetur, se miraeutis ictus iam sollicitiorde reuersione unctaretur, , vigiliis atque orationibus insomnem ducere sequentem duponeret noctem , tandemfatigatus ieiuniopaululum obdormiens viditAngelum dieentem sibi: Surge Maurili se populorum te requirentium rapes exequere votum Eec enim tuis precibus atque meritis tibi eo ,
missa seruauit Dominus suas pro quibus rogasti, is insuper reddidit tibipuerum, quem diutius plorans quasiisti. uid
multis 'Mane reddito conuenientibus undique populis cum magno honore deduciturad nauem , traducto ponto eum nec minorigloria αρ ropria exeipitur patria, taliterqua pro priam regressus ad urbem . nimirum flectantibus urbis, de Domini promissione securus venit ad pueri tumulum, quo MLIris discooperto inuocat diutissime planctibus Christum.
Tandem autem expleta eum lacrymis oratione uterquecon
surgunt Maurilius de oratione se puer de moneo quem septiformis Spiritus gratia consecratum ex eventu vocavit Renatum S ut diuinis cultibus istico mancipatus, o abeato Maurilio diligentius eruditus , tantis promeruit florere virtutibus, ut pos2 Mauritium Ponti alem Andecavensis
Ecclesia cathedram posthumus sortiretur se haras. Quod si quis fortuitu astimauerit fabuissum, Andecavensem 4-
57쪽
eurrat adurbem cibi enim inueniet pretiosissimum eo . forem Chrisii Maurilium immensis virtutibus florentem, is nac minus enatum Antistitem successorem ipsius miraculis cor antem, prassante Domino nostro Iesu Christo qui eum Patre se Spiritu sancto vivit regnat omnipotens Deus per infinita saeuiaseolorum. Hactenus Claudij e- nardi exemplar, in quo Gregori Papae testimonium istud desideratur Sane beato testante Papa Gregoriosides non habet meritum, eui humana ratio prate experimentum. Hoc Malia sorte praetermissa restituemus i quando licuerit domini Vallini exemplar recuperare. In hac secunda editione restituimus opera codicum Andegauentium & Parisiensium manuscriptorum. Ex hae autem beati Maurilii ita , quae Rainonis Ande- fauensium Episcopi diligentia ac studio debetur, postea sumptum est id, quod Marbodus Redonensis, Vigerius Andegavensis, Petrus Cluniacensis, Petrus Cantor,Vincentius Bellovacensis, Antoninus, Petrus de Natalibus,ru alij de Renato Andegavensi Episcopo tradiderunt.
SED Marbodum audiamus lib. 1. de vita sancti Mauri-lij Andegavensis Episcopi.
Rem sacramenti dum tractat luce sequenti, an altari mos sub sacrificari. Ecce metu mortis lare missans mater obortis Ora pro nato subito languore grauato,
V sibi post fontem ransignet chrismate frontem, Horisoboli pressa ne gratia possit abesse.
Iste Rudens ara dum vult sacra eontinuare Sicque moras nectit puerum mors improba plectit. Sacris expletis Decedunt tristia latis. Nam casum pueri qui posset non ita flexi, Plus gemit ac maeret, quam qua sua pignor feren Nee eulpam talem sibi credere vult venialem,
Ckm fluvio missa queat excusata fui se .
Anxius hae inter decernit abire latenter, Exul thoe facinus magis expiet ac peregrinus. Solus ad Oceanum prope littusque Britannum.
58쪽
Clauas sanctarum deportans restiquiarum. Oneriens igitur ventos quibus Anglus aditur,
Saxo mansuris insculpsit pauc figurii,
Gyruis foret, is quorsum properaret tendere ursum. Providus hunc lapidi titulum voluit Deus indi, tu post clareret profugus, qua gente lateret. mque ratem scandit iram ventus earbasa pandit Iam maris alta secat iam terras cursus adaquat. Cum fraus antiqui nunquam, antis iniqui Addit onus aer mi per damno sequentia primrs. Nam euνdetulerit elaues, dum transfuga quarit. At secum reputat, dum plurima corde volutat, Casus fando graues, labuntur in aquora claues. Tum vero trinis verbis se deuouet inis , Non flectam cursum, visam mea nec Ioca rursum Donee aquis mersa claues sint inda reuersat Porta Andegauis clausit mihi perdita lauis. Cum clauis rediet, tune nostra reuersio fiet.
Iam maris emenso cursu portώque prehenso ualiter abdatur prasu profugus meditatuν Cultu mutato sed se ordine di mulato. Vni magnatum se collocat ad famulatum Obsequio vili mensa placiturus herili. Fit eusos OIerum fugiens fastigia rerum, Gaudens curat olus, quo post degere solus
Stans procul a turbis ac cognitionibus urbis Vir sancta sortis merito versatur in hortis, Hareat ut menti quodsit locus hic monumenti, De quo surrexit, qui se super athera vexit. Dum latet ergoseris longinquis exul in oris,
planctibus immensis populus gemit Andegavensis: Ceu data praua lupis, vel ceu sine remige puppis. Se. desolatis impendit opem pietatis
Summis pastorum rabiem cohibendo luporum.
Interea multis ostensa sopore sepultis
Excidium pago nocturna minatur imago, Ni redeat Sanctus referens solatia Ianctus. Ouem iubet inquiri donec valeat reperiri r
Paretmandatisconuentus nobilitatis,
Stia tuor electi censentur ab urbs profecti.
59쪽
Euerant Patronum loca circumeant regionum,
Nee finem coeptoponant, nisi patre recepto, Assensu plebi sumptru numerantur ephebis.
Terras pervolitant, nec dura, nec a*era vitant.
Vrbes scrutantur, per agros vilia que vagantur, Nec tamen apparet quasitus ubi lasitaret. Europa tota prope quasierant sua vota. Ιαmque via senos cassitabor egerat annos. Septimus oceanum iubet annus adire Britannum, Suomare transirent forte virum reperirent. Sed quidnecto oram, veniunt ad littoris oram,
Inueniunt ser m quod diximus ant radiolum i Gaudent de certa, quasi iam non sit dragma reperta Puppem conscendunt is ad Anglos per mare tendunt Cum subit saltum dat ab aquore piscis in altum. Et cadit in navim portans in viscere clauim,
omni gavisi ista de ventre recisi
Claues elicιunt, quo tristes denuo sentivum periisse putant, pro quo totiens loca mutant. Nam Haues norant, ob hoc quasi pro nece plorant, Visio sed mentes confirmat vana timentes, Hortans neu dubitent neu coepta sequi sua vitent, Ad perquirendum dubio procul inueniendum. Hinc alacres facii cito trans mare flatibin acti Perueniunt recta, magnaris ad inristia tecta, Maurilius gratum cui rabebat famulatum Post epulas olerum dans enia quaque dierum. Hune bi legati venientem sunt deculati.
Prosiliunt stratis oeulis manibusque leuatis, Amplexique pedes complent his questibus ades.
Optime passorum tandem miserere tuorum, Curpaenaι luimus cur gens neglecta perimus,
ob quo is erimen proprium non visere limen. Vrbs tua moesta gemit, quia te Ricasin ademit. Cum sis mansuetus, tantos ne despice fletus. Iam sacer antistes, eapiant solatia tristes. Redde tuis risum te discedente recisum. Adtua Sancte redi vacua te reddito sedi. Angelie ductu famudante manu quoque fluctu, Imperium Chria terra nos appulit isti.
60쪽
Νι dubita νευ elis verbi cape signa fidelis , Claues amisa , huc restice reddimus ipsa, . Hac ubi dixerunt, Haussque palam posuerunti Et recitauerunt, qua dicta vel acta fuerunt: Tot signis victu consentit vir benedictav. Flent qui prasentes aderant, inopina tuentes, Pauperiemque viri mirantur ad ista requiri. Fama eiet gentes loca circumfusa tenentes, Laudes inuenti reeitans sermone frequenti:
Currit eum donis plebs totius regionis Rex etiam terra festinat munera ferrer Hactenus ignotum eunctis ea visere votum. Sie donis diues comitatur ad aquora cives ,
Transmissoque mari procul occursu populari Digne suscipitur possiiminiόque potituri
Suantus concursm qua succlamatio rursui, Sum dederint grates, nusim valet edere vates. Sed non ante pedem pius ad propriam tulit ademaeuam tumulum peteret, pueri qui membra teneret sve Domino mus sibi, qui per somnia visus
Dixerat, Indultum tibi sit reuocare sepultum, Pro quo sic luctas septem post mortis aristas, Aggara disiecto ramris, tumuloque retecto Ora prostratus multum precando moratus e Tandem surrexit puer, o tumulo simul exit. Pos mausoleum referens de morte trophaum, Cui conchrismato nomen iubet esse Renato. Haee Marbodus, qui de Episcopatu Renati mentionem nullam facio, quique anno Christi H 13 excessit.
g. III. VI castius arbodi suppar de Maurilio in eius vita sic
canit, si fides habenda sit aduersario. Tune cum multorum turbis adit populomm Adtumulum pueri, teriamque iubet remouerti Cumque sepultura pareret nuda figura, Terra protiratus plorauit vir memoratus. Ne prius illarum tιnuit cursu lac marum,