장음표시 사용
71쪽
proponit. Cui persuasum est defensorem Ctesiphonteam non nisi adhibita Aeschinis iam vulgata ratione oras dedisse. D Siretium autem comparatione iudicat vir doctus, sedassDemosthenes . . . ones Bil alterdings vor Gerichi ebrauchte, aber pater unierdriichto um aus dies Wois de nachirag- lichen ausAerordonilich eissendo Animori des eschines, die nichi ut uberbolen erde honnte, enigstens die Spitgeabgubrechon . Sed etiam haec sententia mihi a probabilitate
quam maxime abhorrere videtur. quidem enim num defensor orationem in lucem edens retractatam accusationem iam cognoverit, valde dubito idque propterea, quod censeo eum, Si rR-tionem Aeschineam ante oculos habuisset, multis locis modo omittentem modo adicientem ad adversarii verba postea mutata responsurum suisse. Sed etiamsi concedoretur Demosthenem, antequam defensionem littoris mandaverit, retractatae accusationis paragraphos 228 et 22 legisse, tamen vix intellegeretur, cur comparationem illam suppressisse statuendus esset. Nam quod ad Rabi do actoris responsione sententiam attinet, Supra
p. 39 sqq. id ipsum vidimus Aeschinis verba tam inepte
dicta esse, ut minime mordacia vocari possint. Cur enini Aeschines comparationem ab adversario auditum non suam facit Cur non ipse Dsmosthenis vocem cum Sirenum Rntu comparat Quare dubitat defensoris verba non solum RVere,
sod etiam, id quod tu exemplo a medico ducis 225 sq.)optime fecit, in auctorem adhibere Cuiusmodi responsionem
revera mordacem suturam suisse ex eis perspicitur, quae Retor
in 226 bicit Domostheni interroganti, quis sit ille medicu8, qui aegrotanti nihil de consilii, eo defuncto autem, quibu8
rationibus anitatem recuperare potuisset, exponat Acerbissime enim eschines respondet se raro quidem, quae entiret, ciVitati suadere potuisse, sed non nisi per ipsius Demosthenis calumnias a rerum publicarum administratione depulsum esSe,
quaerens τις αν reti δημαγωγος τοιουτος οστις . . . τους ευφρονουντας κωλυοι διαβάλλων συμβουλευειν, . . . αγαθον μηδ'
72쪽
t πεποιηκα ς, παντων δε τῶν κακων αἴτιος γεγονως, περωτέρη δε του συκοφαντηθεντας εκ τῆς πολιτείας Ir κείνων των καιρῶν τ ενην σώζεσθαι, δα τι αυτιν υκ κώλυσαν ξαμαρτανειν . . . Quae Verba mordacia ac multo acerbiora sunt
quam illa in 228 o 229 facta. Demosthenes autem si
Ctesiphonteam oditurus Sirenum comparationem propter adversarii, ut putat Rabius, nimis acrem responsionem delevisset, eadem do causa vel potius maiore iure hoc medici exemplum silentio eum praetermittere necesse erat. Quoniam id non factum, etiam illud incredibile est. 6. Itaque ne haec quidem sententia probanda, Red statuendum est Demosthenem comparationem, quam unctamuS, non solum in iudicio protulisse, sed etiam in edendam orationem recepisse. Nam ut totius partis argumenta paucis comprehendamus, primum intelleximus accusationis paragraphos 228 et 229 retractandas demum orationi inserta et adversariorum
verbis quibusdam, quae de Aeschinis facultate dicendi facta
erant, oppoSita esse. Atque constat non Ctesiphontem, sed Demosthenem ea ratione dixisse, quamquam tradita in desen sione vestigia Sirenum comparationis non inveniuntur. Satis autem demonstrasse mihi videor Demosthenem, ne forte verba illa publici iuris faceret, neque incuria quadam neque angustiiS temporis adductum esse posse. Nec minus veri dissimile es do industria eum in edenda oratione comparationem Suppre88iSSe. Sequitur, ut statuamus verba de Aeschinis voce acta in lucem quidem prodiisse, sed certa de causa postea intercidisse aut eiecta esse. Quomodo autem haec facta essent, in capitis prioris extrema parte iam erSpΘXimuS. Omnibus enim his expensi dubitari non potest, quin defensionis Sirenum comparatio eadem de causa in OStram aetatem non pervenerit, qua Demo8theni de Secundo παρανομα
responsi in traditis ς 120 et 121 non exstat. Cui legum interpretationi apud heliastas allata et post iudicium littoris
mandata librarios quosdam responsionem domi elaboratam substituisse vidimus. Ac per eandem librariorum imprudentiam Sirenum comparationem intercidisse apparet. Nam, ut supra p. 59 sqq. in iubonis sententi examinanda concessimus,
73쪽
quidem antea xarati actori Vocem perstringere studuisse, sed tamen ad Verba, quae tractamus, in iudici demum delapsum esse. ec scio an id egerit, ut Aeschinis eloquentiam in suspicionem vocan adverRarii argument quaedam necopinata infirmaret, quae non facile refutari posse ipse sensisset. Quo
coiisilio dum Aeschines dicebat, comparationem illam, id quodiiserum iam supra p. 49 q. Auspicati sumus, in chartulam oniecit, deinde in ratione habita attulit. Neque misit verba io Sironibus facta, cum Ctesiphonteam in publicum ederet. Commentario autem, qui ante diem iudicii scriptus erat, post mortem Demosthenis non solum in scidis reperto, sed etiam publici iuriit facto in grammaticorum scholis lectiones huius orationi domi praeparatae cum illius apud iudices habitae
compositae sunt. Atque ut alia commentarii Verba, Sic argunt 'ntum illud a cuius prima recensiono Sirenum compartitio uberat, respondenti loco editionis Ctesiphonteae aut ad marginem nut upra lineas adscriptum ost Librarius autem, quippe cui lute ad8cripta reSponsio Hlior videretur, quam quae XStabat in oratione ipsa secundam huiu argumenti recensionem, quae praeter alia veri, Sirenum comparationem praebuit, e conteXtuoiscit et commentarii lectionem in exemplar tranSScripsit. Quo factum est, ut Demosthenica verba, quae eSchineSii accusationis sue 2 28 et 2 propulsare studet, aetatem non
Quid ergo est Quem exitum res habebit Ago iam ita interrogantibus explicemus, quid ibi velit finis ist0, ad quem
Ac primum quidem ex eis quae diximus satis iam intellectum puto aliquantum interesse inter defensionem editam se propagatam. Videtur enim hoc constare in Demosthenicae orationis 20 et 12 prima, non Secunda recensi argumetitutionis cuiusdam tradita Si Verba Rutem, quae XSpectamUS, Dor librariorum imprudentiam interciderunt. Contra Aeschineae orationis 28 et 2 ad secundam recensionem Demosthenis 5
74쪽
responsionis cuiusdam pertinent cum autem defensio, quam in manibus habemus, talia verba non praebeat, quaeritur, quo loco librarii secundae illi recensioni iterum primam substituerint. Atque ea in animo reputantibus nonne propter ipSum consenSum concentumque umbarum quaestionum illud nobis succurrere paene nece88e est loco ipsos quo&trnctamus aliquo modo sortiisse inter se coniungendos esse Nonne fieri potest ut altera difficultas ex altera dissolvatur i. e. ut statuamu Rut recen8ionem secundam, quam in g 20 et 12 desideramus, verba de Sirenum cantu facta continuisse aut primam recensionem argumenti illius, quod apud iudices Sirenum comparatione adornatum est, in traditis 20 t 12 reperiri γQuae coniectura quomodo refelli possit fateor me non intellegere. Immo vero haec sententia eo maiorem accipit probabilitatem, quod ita si conicimus, omnes difficultates optime diluuntur. Νam quod attinet ad Demosthenis de secundo παρανομε in iudici responsionem, supra p. 34 suspicati sumus defensorem primum quidem Aeschinis verbis neglectis ad legem Dionysiacam proVoca8se affirmantem eam ad coronas uti ab aliis, sic a popul decretas spectare, deindo dubitationes quasdam heliastis ea ratione praecidere studuigse, ut audientes de actoris captiosa voce atque artibus dicendi admoneret. Eodemque modo in fine capitis alterius p. 65 perspeximus Demosthenem Sirenum comparatione usum argumentum quoddam fulcire voluisse, in qu ne quid iudices offenderent, ipse Veritus esset. Nonne igitur verisimillimum est hoc argumentum ita commendatum ad illam iuris quaestionem pertinuisso Mihi quido omnibus his expositis dubium non est, quin Demo8thene coronae renuntiationem in theatro actondam hoc sero modo defenderit: primum dixerit in lege Dionysiaca interpretanda vetustiorem illam legem respiciendam non esse, tum legi exceptionem non ad extero solos honores, sed etiam ad populi senatusque coronRAspoclaro ideoque laudationem a Ctesiphonte rogatam optimo tui in theatro praedicari posse affirmaverit, denique iudicos admonuerit, ne adversarii verbis fidem habeant neve eius loquentia decipiantur, cui perinde ac Sirenum cantu non olum summa dulcedo, sod etiam letifera vis insit Sine dubio nim
75쪽
- 67 asseveravit Aeschinem verba facientem nihil aliud agere nisi sudientibus perniciem moliri. Et cum ita te geras , perrexit eadem ratione, qua hodie legimus in A 22, recenses quae inesse debeant, δημοτικέ', tamquam e Verbi et non e facti8 ac rebus g tis homine populares cognoscantur . Hoc igitur loco ea Sirenum comparati adhibita est, quam Aeschines in retractandae rationis 28 et 229 respexit. Ac Demosthonescum desensionem vulgaret etiam hanc nimirum responsionem in causa redditam emisit. Sed post eius mortem commentario quoque publici iuris facto in scholis grammaticorum veterum argumentati de Secundo παρανόμεν ante diem iudicii exarata, a qua verba de Sirenibus facta aberant, respondenti loco oditionis Ctesiphonteae adscripta et poster tempore, ut pluribus iam disseruimus, a librariis in contextum recepta est λ). Ex quo fit, ut non solum comparatio illa in tradita defensione non exstet, sed etiam tota responsi de coronae praedicationes reddita in nostram aetatem adeo non pervenerit, ut in l 20 et 121 prima tantum eius loci recensi inveniatur. Qui xitus institutae inquisitionis extra omnom dubitationem positus mihi videtur. Nec fore quemquam pero, qui de eiuS- modi duplici recensione Demosthenicae orationis dubitet. Credi
autem vix potest unum hoc vestigium XStare, quo appareat Ctesiphonteam e duabus rationibus conflatam 38e. Ac reVera quamquam difficillimum est dictu, quando unumquodque argumentum defensioni consectum sit, tamen pro certo affirmaverim nonnullis etiam aliis locis Demosthenis verba memoriae prodita minime ex ipsius editione, sed e commentario illo prosecta esse. At harum rerum quaestionem, ne extra fines dissertationis egrederer, in aliam mihi opportunitatem seponere malui. Ergo satis habebo, si quoscunque ad studia nostra animum adVertisso haud puduerit, difficultates, de quibus disputavimus, nisi
Coniectura proposita expediri non posse perSURSOTO.
1 Cf. ea, quae de his rebus supra p. 34 sq. exposuimus. 5.
76쪽
Natus sum Augustus Robertu Ernestus Ad Olfus Huebenthat h. d. XIII Kal. Iul. anni DCCCLXXX Sor-
vesta Anhaltinorum patre Adolla, matre Clara e gente Welge quo SuperStite pio gratoque animo veneror. Fidei addictus
Ρrimis litterarum elementis imbutus frequentavi a vero anni DCCCXC ad domosque tempus anni MCM gymnasium
patriae urbis Francisceum, cui tum heophilus Stior eiquo succedens ordinandus Seolmann praeerant. Maturitatis testimonio instructus etiam me contuli philologicis studiis operam daturus. Ibi per tria semestria commoratu per Sex menses Berotinensis litterarum universitatis civi sui, deinde. ut absolverem studia, Ienam redii. Docuorunt me viri doctissimi et brue ch, inger, v. obschu et g Euchen, Gel Zer, Oetet, Hirget Leit g mann Liet, manu, icheis, O ach, Schrador, endi Ienenses Di eis, Harnach, Lasson, Menger, si eiderer Ra Wit Z Vahlen, v. Wilamowit Berotinenses. IenenSiSproseminarii philologici per duo seminarii per quattuor semeStrinsodalis sui auspiciis Golgeri, o et gii Hir gelii. roseminario Germanico Ionensi moderant Michel si per bis sex menses interfui se xercitationibus metricis Go et g Germanicis
Leit g mann , archaeologicis Noach benigne me admigerunt. Quibus omnibus praeceptoribus, praeter cetero Rutem Georgi Go et g qui studia mea Summa benevolentia adiuVit, gratiam quam maximam habeo Semperque habebo.