장음표시 사용
51쪽
ost id quod ορmheldtius' facit, accusationis paragraphos illas in iudicio dictas esse negare nec recto fit, quod Dissonius 'nihil aliud agit nisi Demosthenica verba in edenda ratione
omissa ess affirmat. Sed sponte apparere mihi videtur nobis in causam inquirendum esse, cur Sirenum comparati ab oratione Ctesiphontea, quam in manibus habemus, absit Sententiae autem ad hanc rem explicandam propositae rideamus, utrum argumentis satis expensis confirmentur an undamentis nitantur, quibus fidos habenda non sit. Homines nim critici, qui de hac quaestione disputaverunt, sero omnes rem pauciS verbis absolvunt alii dicunt Domosthenem verba de Sirenum cantu acta in retractanda ratione casu praetermisisse, alii eum consulto hunc locum delevisse. Utramque sententiam
4. Atque ut primum ad illam explicationem accedamus, apud Sohaeserum β legimus cum Demosthenem orationem apud heliastas habitam rotractasse tum Aeschinem in edenda oratione Ctesiphontea modo omittentem modo adicientem haud pauca mutass atque mendasse. Exempli causa , inquit vir doctissimus ), schein mir in Stello de Aeschines aus oris dos Domosthenes nachiraglic Begu gu ehmen die i in derRede vom range nichi uorunde . . . in orgleic mi denSirenen si ei Demosthenos irgend et findon, n doc istdieser o solcher Art, das Aeschines h nichi fingieronhonnte War er doch sur ih gar empfindlic . . . ein Demosthenes iis ih gebrauchi, aber nichi Hedergeschriobon haben . . . . Atque in eandem sententiam disputat lassius dicens β): Quae do Sirenibus audimus, simus Demosthenes Oroerichi Wirhlio gosagi rund Aeschines die Ver ahrunc da-
1 L. c. p. 60 adn. 1.2 L. c. p. 219
3 L. c. HI 2 p. 81.4 Ibid. p. s. 5 Att. Bor. III 1 p. 432.
52쪽
scriptam autem orationem defensor comparationem recepisse si non videtur i). Nam , inquit vir clarissimus ', angstlichbodach Wird or nich gemose sein das nun alles ollatandigso eschri en astehe, Wie s esprochen ar, und es istdahe nichtri vorWundern men Aeschines . . . inear iderungaus in Demosthenischo Stollo at . . . die irvolgi vergobons Auchen . lassii autem sententiam amplexus otiam Loomus' Sirenum comparationem putat a Demostheno ala unWesonuichiibersehen . Neque aliter iudicat Reichius', apud quom scriptum videmus: Hat Aeschines inon solchon orglelahor arte und thm gu egegne gesuchi, Ohne das er intra γΗat Demosthenes de Vergleio gobrauch und th in sino Niederichris nichi ausgonommon 3 Wir in dor lolgteron Ansicht, . . . et e liberhaupi schvertita mi angstlichfrGenauighei alles, as er gesprochen alte, tedorschriob . Opinantur igitur viri docti Demosthenem in edenda oratione
Sirenum mentionem non secisse, quia nequaquam ea fuerit diligentia, qui in tanta rerum copia sacile quaedam omitteret. Ac res ipsa docere idotu defensorem argumenta accusationi opposita, non singula verba apud iudices acta memoria tenere potuisse. Sed primum quidem Demosthenes dilucido professus β)se Aeschinis omnes ad unam criminationes refutaturum esse res ab ipsa causa alienas εξωθεν λογους quidem vocavit β), attamen neque in habita nequo in scripta ratione praetermisit. Nonne vel ex eo concludi potest Demosthenem, quippe qui in porscribondis locis illis ἔξω του πράγματος prolatis tanta diligontia usus sit, eodem modo Sirenum comparationem aliaque verba ad causam non pertinentia, ad rationem autem adornandam animosque ut audientium, ita legentium permovendos maxime accommodata non neglexisse 2 Age vero, quid omnino
2 Dem. r. d. eubn introd. p. 12.3 Dor Proges des tesiphon p. 12.4 D. r. d. Og. W. Red. d. R. V. r. p. 41.
53쪽
- 45 de dosonsoris in odsuda oratione diligentia iudicas Utrum putas tibi licere Schaefero, lassio sterisque viris doctis haud cunctanter assentiri an et mihi et tibi persuasum si ad hanc rem absolvendam accuratissimam de Demosthenis ratione scribendi disquisitionem ss instituendam 2 quido homines
illos doctos non sine magno argumentationis detriment hanc quaestionem neglexisse censeo, quoniam si quis per totam Ctesiphonteam defensoris accurationem exploraverit, iacere non poterit, qui in sententiam plano diversam adducatur. In hac enim oratione omittenda Demosthenes tam diligenter vorsatus mi ut neque ab aliis rebus se desonderet, nisi quas Aeschine sadversariis in iudicio overa obiecorat quamquam primo obtutu neutiquam nobis mirum videretur, si in tanta rerum copia saepius extra calcem, quod dicitur, decurrisset neque locos quosdam, quos apud heliastas tractaverat, aut verba, quae in causa contra actorem fecerat, postea omitteret. Iam ad haec examinanda accingismur. Ac quod attinet ad priorem illam quaestionem, num defensor in oratione edenda consulto vel memoria lapsus crimina reppulisse statuendus sit, qualia eschines in adversarios ne iactasset quidem, omnes Demosthenis relationes in accusatione reperiuntur praeter unam commemorationem laederis ab Atheniensibus cum
Bygantiis acti. Domosthonos enim in 87-95 de auxilio se suasore Bygantiis lato dicit ostenditque i actorom sine ulla causa convicia gravissima ut in Euboeenses Thebanosque, sic in Bygantios coniecisse Aeschines vero, qui de Euboicis rebus in D85 sqq. de societate Thebana in 13 sqq. contumeliose disserit, Byzantiorum mentionem non facit nisi brevissimo in epilogi paragraph 256. Num inde concludendum est Demosthenem errasse nec satis diligentem fuisse in Ctesiphontea littoris mandanda Minime. Nam quod filius' suspicatur
eum rerum Bygantiarum defensionem anto diem iudicii praeparatam in contextum recepisse, quamquam Aeschines incertis de causis id foedus non vituperasset, haec sententia non plusi CL D96, 230, 238, 302.
54쪽
coniectura arbitrati eum peccatum illud leve commisisse, quia memoria lapsus esset, i. e. quantum equidem intellego, quin perperam pro certo habuisset se adversarium etiam do Bygantiis maligno dicentem audivisse. Aliter vor rem sese habere vel ex eo apparet, quod actor Byzantios in epilogo non commemorasset,
nisi in ipsa argumentatione copiosius de sis dixisset optimo igitur iuro plurimi odio viri eruditi sententiam Schaelari )sequuntur, apud quem legimus Aeschinem locum illum, ad quem
defensor respondeat, in retractanda oratione consulto suppressisseveritum, ne convicia in Bygantios coniecta, socios istos una
cum Rhodiis ab Athoniensibus quondam alienatos, crimini sibi darentur Rhodi, qua in insula causa erdita aliquamdiu eum commoratum esse satis constat. Quamobrem in defensoris de Bygantiis orbis minimo haesitandum est. Nec quidquam video, quod impediat, quominus diligentiam Demosthenis magnopere admiremur, qui quadragies ter ' ad verba adversarii ita provocet, ut ne omel quidem a memoria destituatur. At conoesserit quispiam Demosthenem in perscribendis locis, quibus ad actoris orba dilucido respondetur, diligentem
attentumquo a praebuisse id modo quaeri, num edondae orationi, si non plures, at minores locos inseruerit, quam quos apud iudicos tractasset. Quam quaestionem ad propositum nostrum magni momenti esse apparet. Nec vero in eiusmodi incuriam inquirendi facultatem habebimus, nisi comparatione inter utramqus orationem instituta omnia Aeschinis verba a Demosthene neglecta sxploraverimus, et iusta actoris argumentast subiectiones sive anto litem inventas sive postea demum adscriptas. Itaque primum agitur de locis, quorum in tradita desensione menti non fit, quamquam apud holiastas argumentationem adversarii neglegere Demostheni sine dubio non licuit. Verbi causa mireris eum superbum lege trierarchica a se lata neque
M CL Reich. D. r. d. og. W. Red. d. R. V. r. p. 22 sqq.
55쪽
mentitus est, respondere, praecipue autem criminationem illiusn' resollere affirmantis defensorem pecunia corruptum hac lege sexaginta quinque naves actuarias civitati eripuisse. Eodemque modo mirum videatur sum ad Aoschinis hostilem in Athenienses animum demonstrandum in gra 32-137 do Antiphonte Pythone, Anaxino dicere, quasi adversarius eos nondum commemoraverit, tertium auis hoc exemplum paucis verbis
absolvere, cum id ipsum in accusationis4 223, 224 susius
tractatum atque ea ratione repulsum sit, ut actor sua ex parte Demosthonis cum Anaxino hospitium calumniaretur. Quod autem attinet ad defensoris de secundo παρανομω responsionem,
priore in parto huius dissertationis satis superque intelleximussa, quae in4 120 si 12 scripta videmus, iudicibus sufficere non potuisse. Quid ergo Dixitne Demositiones copiosiusquam scripsit Reddiditne quidem in causa responsum, quod
quaerimus, in edendam vero orationem indiligenter non scepit 2 Minime. Nam non modo alii viri docti defensoris taciturnitatem hac ratione non explicant, sed no Sohaeserus, lassius, Reichius quidem negant plurimis eiusmodi locis non Demosthenem, sed Aeschinem verba apud iudices sacta mutasse aliis rebus adiectis, aliis accuratius elaboratis i). Quamobrem non multum a veritato aberrabimus, si omnibus desensionis locis, quibus adversarii argumenta consulto esse neglecta verisimile non est, Demosthenem statuemus Aeschinis verba, quippe quae postea demum orationi adscripta sint, apud heliastas non audivisse. Qua coniectura reiecta nihil resinquitur, his ut enseamus eum
alitor dixisso et scripsisse atque hodie legimus. Illius autem explicationis exempla posui accusationis paragraphos 222-224; haec explicandi via nobis ingredisnda erat ad diluondas difficultates, quas praebent desensionis DI 20 et 121. Nusquam igitur de Demosthenis incuria quadam cogitandum est.
1 CL de eis, quae odendae oc attoni addita videntur: chaosor. l. c. III 2 p. 5 sq. Blasa. Ait Bor. III 2 p. 216 sqq. Reiciu D. M.
d. Og EW. Red. d. R. V. r. p. 38 sqq.
56쪽
quaestionem, in qua versamur, multum valeant. Nam etiamsi
sontontiam sequemur Demetrii, ad quem Schaeserus' provocat, aut veteris illius interpretis, cuius verba affert Reichius', nihil concesserimus nisi nonnullis in orationibus edendis Domο- sthenem supervacanea quaedam orba praetermisisse δ). Sed in ipsa Ctesiphontea evulganda dolansor aliter secit et rostricis observavit, ut ne minimum quidem verbum in iudicio actum omitteret. Ac tale quidquam etiam lassius sensisse videtur dicens': Demosthenes alte diesma sur die orausgabes,as eh als Ons alu tun eodemque modo β): Sie sc. oratio do corona habita is ausserordentlic durchgsarbellotun ausgeselli, a man on de andor Oerichtaredi nichis sagen hann . Optimo autem iure Demosthenes hanc orationem tam diligenter foras dedit. Nam satis constat, quantis de rebus litigantes in discrimen vocati suerint, quantopere is ρητορων αγών ' etiam ultra fines Atticos admirationem omnium movorit. Nec dubium erat, quin post iudicium cum ei, qui ad
summos oratores audiendos convenerant, causae illiu recordatione fruentes scriptam utriusque adversarii orationem saepius 1 L. c. III 2 p. 79.2 L. c. p. LM Qua ration Schmidtius quaest de . et A. r. de s leg. p. 14 sqq. et Sohaeserus i. c. II 2 p. 6 sqq. orationum περι τῆς παραπρεσβείας habitarum locos discrepantes explicant. Nec dubium est, quin hac in lite Demosthenes apud iudices plura verba fecerit, quam quae hodie legimus. Attamen ne ad has quidem offensiones tollendas habemus, cur Demosthenem in edenda oratione verba in iudicio acta contraxisse statuamus. agis enim arrido mihi coniectura lassi docentis of Au Ber. III 1 p. 363 sqq. eum ab amicis impulsum commentarium ante causam exaratum publici iuris secisse eo modo, ut Omnia apud heliastas addita in contextum non reciperet, sive Operae non retium arbitratus, sive angustiis temporis prohibitus. 4 Dem. r. d. eubn introd. p. 1L
57쪽
acimirari vellent, tum omnes, qui liti non interfuerant, cupiditate et accusationem et defensionem legesndi arderent. Quae cum ita essent, facile est ad intellegendum eschinem orationem, monumentum illud cladis acceptae, non immutatam edidisse, sed enisum, ut innocens damnatus esse videretur, nonnulla mutasse ac modo misisse quaedam, modo adiecisss. Sed quid Demosthenom habuisse putas, quod eam orationem mutaret, quam magni cum plausibus clamoribusque orasset quaque animos et iudicum et multorum milium audientium vehementissime movisset Atque quomodo Sohaeserus opinatur desensorem verba apud iudices facta amputasso nec dubitasse orationem eo modo deteriorem sacere, cum idem ipso pro explorato habeat ), sedas Demosthenes an sine Verteidigungsrede, die in soglangende Wirhun gehab halte, nichilannoti andorte se Sans quidem defensorem orationem habitam non ad verbum litteris
mandasse aeque probabile est atque eum Ctesiphonteam lima persecutum nonnullas res apud heliastas tractatas amplificasso et accuratius laborasse. Sed ut consulto argumenta praetermitteret, quae aut actoris conviciis opposita orant aut tantum ad persuadendum auctoritatis habebant, quantum Sirsnum comparatio, tam stulto sum secisse neutiquam probari potest. Nec minus a vero aberrabis, si Demosthenem memoria lapsum argumenta quaedam misisse arbitraberis. Nam quid omnino de oratoris ratione scribendi iudicas Num credibilo est summemoria tantum nixum totam Ctesiphonteam litteris mandasse ΤImmo vero cur inter orationem habitam et scriptam tam pauca discrepent, explicari non potest nisi statuimus Demosthenem et singulari momoria fuisse et ad edendam orationem non solum commentari usum esse, in quo ante diem iudicii permulta argumenta elaboraverat, sed etiam chartula, in quam in ipsa causa notabilia congesserat. Nam sine dubio defensor eodem modo, quo omnes hodie causidici, dum Aeschines orationsmhabebat, et criminationes, quas actor adversarii intulit, et recenti argumenta, quae ad illas refutandas ipsi in montem venerunt. in chartulam coniscit Quo modo rem se habers
58쪽
vi ex o concludendum est, quod vix intellegitur Demosthensui
orationem magnam partem ex tempore factam sine commentariis diutius memoria custodire aut omnium verborum memoriam postea tam accurate renovare potuisse. Atque huc accedit,
quod defensor nonnullis edenda orationis locis eisdem verbis usus, qualia adversarius adhibuerat, tali modo scribero non potuit, nisi respondentes accusationis locos in iudicio' notκ- verat. Nam paene ad verbum inter se congruunt orationis
236. Nonne igitur manifestum est Demosthenem ut hos ceterosque locos, quos actoris orbis opposuerat, etiam Sirenum comparationem aut ante litem in commentarium aut id quod verisimilius est, in ipsa causa in chartulam rettulisse, in Ctesiphontea habita attulisse, in denda oratione foras extulisse γ Ac nonne sententia Schaeseri, lassii, Roichii prorsus reicienda est cum his de causis tum propterea, quod nullo alio Ctesiphonteae
loco stabiliri potost Mihi quido viri illi doctissimi doο
tantum ita iudicasso videntur, ne Demosthenem etiam Sirenum comparationem in textum recepisse concederent. Neque enim dubium est, qui in hac coniectura statuendum sit comparationem a Demosthene editam ab alterius manu eiectam esse, qualem sententiam illi viri nimirum exhorroscunt Attismen, credo, quaestio, quam instituimus, vix ad alium exitum adducetur, quoniam, ut vidimus, indiligentiae illius, quae defensori crimini datur, nullum vestigium reperitur. At etiamsi negari non potest Demosthenem omnes criminationes ab advergario apud heliastas prolatas non solum inhabita, sed etiam in scripta oratione reppulisse, ad extremum quaerendum est, num eadem diligentia suerit in praeoccupationibus Aeschinis respondendis, praesertim quae ad propositum nostrum in dubio magis pertineant quam cetera accusationis argumenta. Exstantne igitur inter Aeschinoae rationis locos plerumque ductos a verbis ,πυνθάνομαι μελλειν κτλ. plures subiectiones, quae finita demum causa Ctesiphonteae inserta perinde ac Sironum comparatio excitantibus defensoris verbis careant, ita ut indicia incuriae cuiusdam Demosthenis praebere possint γ
59쪽
il Satis constat Aeschinem non modo Sirenum comparationem , sed etiam alios locos adversario surtim abripuisse et figura υποφορας usum edendae rationi addidisse. Nonnunquam nimexompla illa a pugile et a medico ductat commemoravimus, quae omnes hodie viri docti actorem neutiquam praesagivisse consent. Sed his ipsis locis chaoserus, lassius, Reichius ad sententiam sulciendam inniti vix possunt, quoniam antea admonuimus Demosthenem haec exempla apud iudices allata in edenda oratione minime omisisse, sed eisdem Verbis usum, quae in causa adhibuerat, in contoxtum reospisse'. Quam rem eo magis praedicari portet, quod haec verba haud socus ac Sirenum comparatio a causa ipsa aliena sunt. Quod nisi defensor anxia illa cura fuisset, quam Schaeserus ceterique ab eo abiudicant, nec habuisset, cur consulto hos locos praetermittere dubitaret, nec sacere potuit, quin memoria lapsus silentio eos praeteriret. Sed eo ipso consilio, ne sibi crimini verteretur, quod in maximam orationem edendam non satis diligenter institisset, verba illa a re aliena, quae de medico, de pugile,
de Sirenum cantu secerat, non omisit. Sin dubio autem aequum est nos non solum subiectiones postea adscriptas, sed etiam veras praeoccupationes in causa prolatas perscrutari, cum in universum statuendum sit Demosthenem apud heliastas ut ad cetera Aeschinis argumenta, sic ad anticipationes eius respondisse, sive adversarius recte SiVe perperam praesagiverat. Quas cum ita sint, haud scio an quis speret se per comparationem horum saltem locorum utriusque orationis indiligentiam quandam elangoris reperire Ρο88e. Ego nimirum persuasum habeo omnes, qui Schaeseri, Blasii, Reichii sontentiam sequuntur, hac quoque via parum
Iam vero ad viginti accusationis subiectiones quattuordecim tantum dosensionis loci pertinent. Congruunt enim inter se orationis Aeschineae et Demosthenicas Qt 2;
60쪽
g 2s9 30l, quibus locis de Euboeensium et Thebanorum curet Athonisnsibus laedere generatim dicitur, cum singillatim conscriptae sint de uboeensibus: aesch. 4 5 sqq. t 237
quo loco actor artos eloquentiae Demosthenicae praedicens advorsarii facultatem dicendi in suspicionem inducere studet Dem.
At vero sublimebit quispiam, is longius progrediar quoniam duas harum relationum prolatarum non omnium assensu approbantur. Nam Caemmereruci affirmat Demosthenem nusquam orbis illis uti, quae actor in I praeoccupare videatur dicens: ναί, αλλα χαλκοῖς καὶ δαμαντίνοις τείχεσιν, ἰς αυτος φησι, την χαυαν ημῶν λείχισε, τῆ των βοεων καὶ Θηβαίων συμμαχία, et Reichius 3 miratur delansorem non hominom popularem se Vocare, qualem eum se gesturum esse Aeschines in Di 68sqq. praedixerat. quidem haud ignarus horum virorum sententiarum neque huic nequo illi assentiri possum. Ῥrimum enim Casm- merero persuasum est Aeschinois in rotractandas irationisparagrapho illa 4 adversarii orba quaedam apud iudices audita refutare voluisse. Demosthenem autem in edenda defensione hunc locum misisse putat ratum eum minus apte ad rem dictum esse. Nec vero scio, quo iure Caemmererus ita iudicet. Quivis enim lacile videbit Aeschinea verba ad defensionisparagraphos 299-30 spectare, ubi legimus: υ λίθοις λείχισατκην πολιν ω πλίνθοις ἐγώ ... αλ αν τον ἐμὸν τειχισμὸν βουλη δικαίως σκοπεῖν, ευρήσεις πλα καὶ πολεις καὶ τοπους
και μενα καὶ ναυς καὶ Ἀπους καὶ τους περ τουτων α ιυνου- μενους. ταυτα προυβαλο ιην Ἀγω πρὸ τῆς χττικῆς iσον ην