Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

lummodo & occidentem spectantes populos ea vel superstitione vel naturae cognitione fuisse imbutos, operae Pretium erit in medium ea proferre, quae

n Balderi Herois Aretoi sanguineque

Deorum fati morte perhibenturin E ablaudorum A M. XLIV. &in latino sermone sequentia continent: mc cum videret Lohus Lausemsonius, invidia si tus

uod nempe per adjurationem Frimae

Deae immunis ab omni visae discrimine esset Balderus, er fest, ut Germanorum 1olennis formula habetὶ Fensatam

iter suscepit, ubi oua degebat, mulierisquσperegrina formam assumin. Hanc 'Tra rnterrogoUit, ausuret, quid tu foro judi. rio potissimum ae agerent' Respondit mulier, omnes tu Baldorum absque ulta ejus iassons

etoit colichee sur Ie cot . de telle sorte que Ia potiate de la radicule commeneoit a se planter dans Pecorce, tandis que les yeux de Ia menae gratae se developpolent regermolent. Tout cela me confirma dans lamnsue que j'ai proposee touchant la multi-pfication dii Guy dans imon Histoire desulantes qui naissent aux environs de Paris. r. Tou fori Relation iun 'MM du Le-Vni fait par orbe si Roν. edit. Lugdun. 1. III p. 3O9. Turnesortium tamen in iis, quae ultuno loco de situ seminis notat, allumnatum esse, commonstrabit Doctissimus UougIaS.

372쪽

s periculo jacula mittere. Bainro, inquit FO ga,' nec arma , nec ulla ligna damnum inferent. f) Juramenta enim ab istis iu

f) Non nova sed vetus persuasio est, quae vulgi invasit Iraentes,rit credant, arma liosinia fasci- . nis posse obtundi, ita ut ab omni vulnere quis possit esse securus dc tutus. Veteres Septentrionales id appellabant at deIea Ggiar, Dani hodierni dicunt at is ire Suerd, Germani nostri, Augem laus en, sese nracben. Wisinnus gladiator omnem telorum acaena solo conspectu hebetem reddere solebat ap. i Saxonem l. 6. p. m. Ios. Idem de Haquino, pugile refert l. 7. P. Iaz. Cons t. q. p. 66. Ean- . dem notitiam jac sat alitor Capituli Rimici, quem alii Odinum, alii Socium qileiadain illius perhibent. De ristus Tacitus in libello de Moribus Germanorum: Matrem Deum venerantur: insigne supersitionis formaraprorum gesant. i Id pro u= is omniumquc tutela florιrum Deae custorem etiam inter hostes praefat. Nequei Romani ac Graeci ab ejusmodi ludibriis & nugis fuere immunes Sc. Septentrionales veteres in hunc fi-Dem adhibebant baptismatis vel lustrationis Per aquam speciem. Ita enim Runa Capitula

cap. 21.

373쪽

universum accepi, praeter arbusculam ad latus occidentale Valhasiae crescenten/, quae

Illud deesinuin tertium novi Si tenerum puerum aqua adspergam, Non in armis occumbet Quamvis in aciem veniat Non cadet vir ille ferro. Inde procul dubio est,qtiod in Smrronis stur

Hla a Jarii. h. e. Cumque noctu ad litus' navem applicuissent, ibi supra petram juxta pontis latus prolem masci ila in enixa est Thora, cui mox aquam superfudit Sigurdus Jartus, ex nomine patris Hahonis, qui Jar- Ius erat Ladensis, cognominavit. Pari modo A stridis mater Olai Trugoonis filii ad insulas delata, ibi prolem masculam enixa est,cui aqua superinici Olavi nomen imponebatuΓ.vid. Morre Ro=i se sus Trdigra sua Sons Sagara' L Et de Gomiti, reguli Jutlandiae mini-ilris, ut vinum mercarentur, missis sequentia . addit versio Danica Morronis pag. 223: Som

Bar i grata, och om morionem funde the thet

374쪽

MI STIL TEIRN appellatur. ' Nam hae mihi perquam juvenis videbatur, a quaiso

randum

eXcubias agentes nocturnas, infantem vagientem alidituat, quem illucente die sericis fasciis atque linteolis stibtilioribus involutum repererunt, quibus annuli terni nodis implicati erant. Hunc sublatum ad Regem detulerunt, qui more Ethniso eum baptizari curavit atque Canutum appellavit. cons. OlyTIggvi a Sons Saga c. 8. patrum memoria Livones insantes baptismate Christianorum sacris initiatos, gentili lustratione sua iterum conspurcabant teste Oleario hinen

P l. a cap. 9. Quo pertinet Gregorii Ponti eis Epipola CXXIL ad Bonifacium Germanorum Apostolum: Eos etiam, quis dubitabant fuisse baptizatos, vel qui a presbytero Jovi mactante s immolatilias carnesse cente baptizati sunt, ut baptizentur praecipimus. Et paulo alite: quos a paganis baptizatos esse asseruisi, F ita habetur, ut demta'

baptizes In nomine Sa=sctae Trinitatis, mandamus. Forte etiam criminum de facino-tiun ablutionem tali lavacro sibi pollicebantur, qualem vim aspersioni quoque sanguinis ex hostiis collecti tribuebant. Ejusmodi iustrationes enim aqua peractas plerisque gentibus ante sacra Christiana orbi terrarum

375쪽

randum exigerem. His auditis mulier ilia disparuit. Hi LOhus arbusculam Mollia teirn eruens ad forum properavit. Hoderus autem in extrem altitit circo, quia lumi-

illam in usu suisse, constat. Iudaeorum hac in re institutum jam ab aliis illustra quia est, dc exemplo Pilati aqua manus abluentisiqilo- . dammodo Drobatur. De Romanis Ovidius testatur Fastor. lib. I: O nimium faciles, qui tristia crimina caedis Fluminea tolli poste putatis aqua. cons. Macrob. Salum. l. 3. c. 3. Virgi RH. I. a. & 6. & Anibrosius lib. do acramentis cit. Magdeb. Cent. q. c. q. scribit: midia sunt baptismatumgenera sed unum Baptisma dieit Apostolus. Gentium baptismata suntrantum lavacra; caro lavatur, non culpa dimittitur. cons. Hugo Grotius in Matth. 27. V. 24. p. 482. De baptismate infantum in America& Asiae partibus consuli potestacula lib. s. Hist. Ind. Occid. cap. 2q. Fabron. p. II. His. Mundi novi l. I. n. s. p. 41. Ursinus Lol. I. Annal. Sac. l.6. n.24. p. 377. seq. Cujus modi superstitionis reliquias ne quid dicam de aqua bonedicta silve lustrali) apud nos hodieque deprehendimus in mulierculis aquam baptismatis ad usus stiperstitiosos, curam morborum, sterilitatein foeminaruinpropellendam &c. adhibentibus tam avide, ut pecunia inducant aedituos in criminis - cietatem, qui merito arbitraria poena, relegationis vel carceris coercentur. confCarpZov. Decii. Illustr. Saxon. Ρ.. U.

376쪽

nibus captus erat. Hunc adortus Lohus, cur, inqtiit , in Balderum tela non dirigis' quia, ait alter, caecus fletis es insuper inermis. Facito, ait Lohus, ad exeurpi , aliorum, exhibe Baldero honorem, hanc in illum virgulam projice ; ego ubi siet te docebo. Hoderus itaque acceptu arboscula, Loho manum ejus dirigente Baldbrum hoc missili transfost, qui protinus exanimis concidit. 9Eo scelere nu Ium inter Deosu homines atrocius perpetratum fuerat. Cons motusta Stroph. 3I. 32.

unde satis patet, Septentrionales vel ob hanc causam divini quidpiam visco inesse credidisse, quod Romani etiam

singulari honore mactabant. Vid. Arriob. lib. I. Plautus in Bacchidibus. Apulejus Apologia priore, ubi inter ea, quae Valent ad magiam procurandam, ex Versibus veteris Poetae Lelii aureas ilices memorat, pessime lascivientium Criticorum turba ait aterplices Commutavit. Sunt enim

ilices aureae nihil aliud quam viscum, quod, quia hieme praesertim flavi suo aerei coloris est, auro assimilat Maro lib.

Luale flet bivis brumali frigore visum Fronde virere nova, quod non sua seminas

arbos Et croceo fetu teretes circumdare truncos.

quod Virgilius fortasis non absqUe rein speetu

377쪽

spectu ad Driuidum mores scripsi si e Cre. dendus est. Fuit enim ipse Poeta Gallicanus, h. e. in Gallia Cis-alpina prognatus & a Gallis transalpinis oriundus. Ratio vero Lur Druides tanta religione prosecuti sint hanc frontem non satis an promtu est, cum vix crediderim, illius usum, quem Plinius annotat & nos hodieque experimur in Epilepsia sive Comitiali morbo illis fuisse cognitum, cum non nisi in sacrificiis & rebus ad religionem pertinentibus venenis item l pellendis & foecunditate concilianda adhibitum legamus, nisi huc referre Velimus quod habet wolusea Stroph. 122:

h. e.

Ignis morbos creditur pellere, hercus curare Stransuriam Paleae dispellunt venencia. Risum meretur non refutationem Elias Sohediu , in libello de Diis veterum Germanorum, qui Germen Jellovae sub vises

378쪽

symbolo fuiste indicatum asserit pag. II. Magis etiam insemi Seb. Rousitata l. C. D i. qui Christum cruci affixum eo iri digitatum nugatur. Quemadmodum eni131 viscuin alieno arbori infixum brumali tempore legatur, candida veste excipiendum, fructuumque suavitate

aves alliciat; ita Christum tempore Solstitit hiemalis natum, postea vili alienoque ligno fuisse adfixum, inde autem sublatum & albis linteis involutum sua

sepultura & resurrectione omnes animas esurientes ad se pertrahere. Neque alia ex ratione quam odio erga Christianos Plinium suspicatur omis1sse nomen visci panthreston, ejusque loco omnia

sanans substituisse. Neque etiam Juris- prudentiam a Druidibus sub visci simulacro fuisse adnmbratam cuiquam persuadebit oratio FHancisci minardi Frisi in Academia Pictaviensi habita. 6. Idus Octobr. 16o9. atque ibidem impressa I6i . 8. quae cum rarior sit, nobisque post longam perquisitionem demum a

Celeberrimo Stephano Balvetio comm Unicata, brevissimis momenta Sententiae ejus expendemus:

I. Quercus est Jo vis symbolum. II. Druides viscum legebant.

I. Jupiter est Iuris & justitiae pater. II. Druides jus dicebant. ΙΙΙ.

379쪽

bant.

v. Viscum non sua seminat arbOS. VI. Viscum hiber

no tempore maturescit. VII. SacerdoS Candida veste legit

viscum. VIII. Aurea falce demetitur.

X. Sago candido III. Prisci legisla

toreS ante aeris

usum legos suas ἐν δρυινας σανίσι sive querneis tubulis incidebant. Dionys HaliC.l.3. Tribunalia etiam

quernea Crant.

IV. Lex coelo de milia. V. Juris notitiam legumque prU dentiam Deus largitur etiam non suiS. VI. Veteres hiemali tempore judiciis vacabant. VII Juris interpres summa peripicuitate leges explicat. VIII. Aurea falx stipendii sive honorarii Professorii significatio

nem habet. .

IX. Mente candida

380쪽

X. Viscum prodest

Contra omnia venena.& sincera audi torum doctrina Juris excipitur.

X. Jurisprudentia prodest contra

fraudem, dolUm, furta, rapinas, latrocinia, adulteria &C. Quae quam frivola sint nemo non persi icit. Ut igitur meam sententiam CXPromam, non aliunde visco, querneo imprimis ltantum Venerationis obtigisse existima-Verim, Uam a cultu quercUum ipsarum

Sc. Unde Druides etiam, qui Ad es

Domini nomine proprie referunt, ob nominis assinitatem hoc sibi symbolum statuebant. Deru enim vel Celtis Uercus erat. Et judicia olim apud nos stib quercubus habebantur. Vix secula aliquot emuxerunt, cum Principes sub quercubus Convenire solebant, foedera Percutere, deque controversiis inter ipsos ortis transigere. Tantum majessatis atque honoris arbori vel aetas velat immanis magnitudo umbraeque suaVitas

pote- h) de quo cum jam seisitis egerimus supra iii ylillustratione Monumenti Salisbitriensis,ninac si quidem prolixiores esse nolumus. i.

SEARCH

MENU NAVIGATION