Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

361쪽

Matribus Augusis, Dominabus, Campestribus, omnicinis cyc. 21. De Velleis, Ganna, Aurinia, fata, c. 22. De Matribus Aufianis , Heris Ausiarum,

Matribus Comedovis, Matronis Gabia-bus, Matribus Gallaicis, Matronis Geru-datiae, Molpatibus,Matribus Rumahabus, Suebis, Treveris, raptiabus, Matronis Vediantiabus. 23. De Dea Ni halonnia.

bus, Brigantum, Britonu. a De Genio Noscaniens Dea Noreia, Minio. 26. De Deo Μmur o. et 7. De Oginio Gallorum.

28. De Ostera Dra, de igne Paschali, igne fricato, sc. 29. De Ovana Gallorum. 3O. De Rettone. Numine Rheni.

3l. De Genio oppidi Sabetani, de Marte Sego- mone, Genio Municipii Segustat. 32. De sppolline Sin uno, Dro Solimara, Stif-fone, σύ. 33. De Genio Talliatium, Genio GL Tarrac. de Tanfana, de Genio Pagi Tigorini. 3 . De Dea Tritia, Deo Togote, Thorgerda N

362쪽

36. De Diis ignotis Celtarum, gentiumque Septentrionalium.

37. De Diis supposititiis*falso gentibus hisce

tributis: De Alemanno. Berecynthia, Dea Bibracti, Borvone, Bu- fero. Casore N Polluce, caeterisque a Romanorum Theologia accitis. De Cisa, Crodone. Disa. Epona. Hama, Hammone.

Hercule Magi ano, Saxono, Hercule Deu- finiensi, uec.

LIB. II L

I. De Druidibus, eorumque moribusu institutis in genere. z. De Bardis, barritu, carminibus veterum, Danorum Scaldris,de monumcntis Emez-

heimensibus. a. De lingua, sedibus Druidum, eorumque reliquiis. 4. De tumulo obndonactis supposititio. s. De Osco Druidum, de Samoto, horba Selagine, ovo anguino, cultu serpentum. 6. De

363쪽

6. De Computo veterum Celtarum Germanorum imprimi de nominibus menstιm dierum. I. De immortalitate animarum a Druidibus asserta, an Trinitatem; resurrectionem V c. inter dogmata numerarint 'Neg. De transmigratione animarum,

qua ratione ista nostris temporibus defensa. 8. De Alorunis, Baetinnis, Senis, sc. 9. De Sacrificiis universalibus sparticulari-

Io. De sacrificiis humanis.1L De commessationibus, nundinis, ludis post sacriscia Universalia: De spurcalibus in

Februar. De Hinnicula cervolo,*c. I2. De templis, aris N Amulacris veterum Celt. sc. I3. De more adorandi. I . De lucis, arboribus votivis. Degoti δε-

gutali, de Iovis quercu in Hasa, deolva

Arduenna, nemore sacro, Baduhennae lacu, arboribus subterraneis, sc. Is. De usu lucernarum, cornuum sc. in sacris.16. De veneratione salis, bellis ob salinas exortis de ratione salis consciendi apud

veteres Germ.

ri. De cultu fontium, montium. i8. De cultu bovis. I9. De

364쪽

I9. De paganis veterum obfrvationiblis , de SVnodo Liptinens , de incantationibus, ligaturis, auguriis, lunae defecitione, observatione in foco, tempestatibus, dc 0re.

s progressi parvarum in Ras.

et O. De Tetismatibus.

21. De metallicis daemonibus, de spe tris montium Alf dictis, de Daemone meridiano, de Dusiis, de scrificiis nociturnis. De umbraticis, o c. 22. De Judieiis Druidum, de conventibus sibdio, de campo Mario.

23. De juramentis veterum Celtarum.

et . De Origine Sortium. De Duello. De Oriagine fortisi judicii per crucem, per S. S. fcrrum candems, aquam frigidam G caudam, pcrpanem hordeaceum vel cascum. De ραβδοριανlία veterum Frisiorum. De Uris sprogressu virgulae Mercurialis. et s. De ritu sepeliendi mortuos V. Celtas Germanos imprimis. De obeliscis sepulchralibus Septentrionalium. 26. De conversione templorum gentilium in Christiana. 27. De reliquiisgentilismi inter Celtas Septentrionaosque Christianos.

D. VISCO

365쪽

VIS CO

DISSERTATIO

AD CELEBERRIMUM

MEDICUM LONDINENSEM

366쪽

AC DOCTISSIME.SVmma diligentia, qua visci naturam

proprietatesque feliciter perquiris, in eam spem me adducit fore, Ut benigna fronte accipias historica nonnulla de Druidum circa viscum superstitionibus, &c. Primus autor. qui ea de re memoriae quid quam nobis tradidit,plinius procul dubio est in Historia Naturali, cujus loca ubivis eYstant obvia sa)Libri XVI. imprimis caput XLIV. fusius

exhi- a) Lib. 16. c. 44: Non es omittenda in ea re Galliarum admiratio. Nihil habent Druidae ita suos appellant magos 9 visco N arbore, in qua gignatur si modo sit robur sacratius. Iam per se roborum eligunt lucos, nec ulla s.cra flue ea fronte conficiunt, ut inde appellati quoque interpretatione Graeca possint Driti videri. Enimvero quidquid adnascatur illis, e caelo missum putant Agnumque esse electae ab ipsoDeo arboris. Γη autem id rarum admodum

iuUentu, repertum magna religione pet

tur : s ante omnia sexta luna, qua principia mensium annorumque his facit, ueseculi post tricesimum annum, quia jam virium abunde habeat, nec At flui dimidia. Omnia sanantem appellantes suo vocabulo, sacrisciis epulisque rite I b arbore praeparatis duos admovent

candidi coloris tauros, quorum cornua tunc

367쪽

exhibet rationem, qlla Druides ante Omnia 1exta luna, quae principia mentitum annorumque iis faciebat, donum 1llud, quod coeleste credebant, & sine quo flacra ulla perficere nefas fuisset, legebant. Cujuς rei non obscura vesti iaetiamnum restant tum in Germaniae nonnullis tractibus, cile quibus mox cicendi locus erit tum in Gallia &Aquitania imprimis, ubi quotannis pridie alendas Januarias pueri atque adΟ- lelcentes vicos Villasque obe int, Carmine stipem petentes sibique atque aliis pro voto in exordio novi anni accla

Primum Uiuciantur. Sacerdos candida veste cruriss arborem scandit, falce aurea demittit caudido id excipitur sago. Tum deinde victrimus immolaui, precantes, ut fluum donum Deus prosperum faciat his quibus dederit. in oecunditatem eo poto dari cuicunque an mali flerili arbitrautur, contraquc Muenuommaein remedio. Tuuta gentium in rebus frivolis mcrumque religio est. Idem tib eta praecipuum diximus Haberi, quo conficeretur modo σc. suidam Acri putant prima luna coictum e robore Amrfrro. Si terram nouattingit, conirtialibus mederi. Conc tum n mnarum adjuvare, fl omnino secum habeant.

368쪽

h. e. ad viscum noUus annUS adest, qua

voce etiam non solum tempus illud 1ed& donum acceptum denominant; more hoc etiam apud plebem rusticosque homines nondum exoleto. b Quo loco non praetereundum puto, OmneS fere, qui de Druidibu s aut visco eorum qUidquam typis mandarunt,ad Versum quendam provocare Ovidio, ut scribunt, me

Ad viscum Druides, Druides clamare solebant. ausim

vii Hotomanu. not. ad Jul. Caes. de B. G. l. 6. Sebastianus Rotitiard in libro: Parthenis ouHisoire de la tres augise er tres devote Obsede Chartres dedi e pM les Pierix Druides euthomieur de la virete qui enfanteroit Ic. a Paris 16O9. 8. p. 33. Petrus Lese offerius de Theologia veterum Gallorum, P. 232. qilae sicli ae si ibjunctae stini Commentario illitis in M. Tialii Ciceronis opus de natura Deor. Paris 166o. fol. Andr. δε Chesne Antiqettittides visies, chateaux sc. de Franco p. 233. Gui Paradisi Memoires de PH oire de Lyon. 1373.λL l. I. c. 21. p. 27. Castr Massius in Historia Universitatis Pari ensis fol. T. I. p. 13. seq. Scipione Dupleta Memoires des Gaules, sol. l. I. z. I6. P. qq. Gosyritu. His. vet. Gall. p. 72. Faeton Hisoire de Navarre, fol. p. 26T. Piccarae l. I. de cistopaedia, a quibus non niti tum recedit Antonius de Lesang in Historia

Gallorum p. 33 qui Druides ipses clamasi eredit AU GUI GAULO IS, h. e. ΔΙ tabcum Ua sit.

369쪽

ausiin tamen ainmadare, Poetam lAIn Cnunquam de eo Verul Cogitasse, at glae nonniu DImIa Oihi tantia Autorum alios incogitanter exscribentium versuin

Ovidio trii, vi nullibi in operibus eius legendum. In superiore Germania Parte, ea Praecipue quae ad Almonam flumen vergit Marchionatu Onolsbacensi inpreliensia, cujus.incolae plurimas Gentilitim reliquias retinent, reπio

etiam ipsa multis Druidum vestigiis abundat, tempore adventus Christi sive media liyeme 0 vulgus per vias ct Dagos Currit, malleisque pulsat fores & 'fenestras indesinenter clamans: GUTHYIGUTHYL , quod quidem non falliteiri

Per Partam indicat, quasi diceres: Guthelm bonamus; multo minus fictitiam ianetam G ubi dem, quam rustici illius tractus missi fabuliuaC DUgIS celebrant, sed numen ipsum

visci est. Plinius enim t. c. expressiS Verbis ait, illud Druidum lingua quae allis, Germanis, Britannis aliisque

fere communis neg

370쪽

sanans. &C. Illud certum est vocem Germanicam Mises non minus quam Anglicam Misellae peregrinae esse originis atque e Latinorum osco formatum. Hol- satis finitimisque populis dicitur Maren-tahen sive ramus spectrorum, haud dubie a magica vi, quam nullibi fere non venatores illi tribuunt, querno imprimis, quem faustam venationem procUrare, vulnera citissime sanare, & nescio quid non efficere assirmant. Et querceus quidem apud nos rarior, vetustissimis atque annosis quercubus, quae humore abundant, fere ubique excisis, frequentissimus autem in Croatia, neC non Ob

vius in Virginia. d) Illo quem pirus

gignit, Natolia abundat, observante

Tourn ortio in Orientali Itinerario recἀnSedito, cqjus verba hic legere non pigebit r Ne vero quis credat Celtas so

cujus rei documentum Celeberrimus Dougias ipse nobis exhibuit. e ) Les Potriers sauvages y soni colaveris de Gily& j'observat fur leurs troncs qtielqUe dure qu'en fui recorce, la premiere germinationde leurs graines. Ces graines, qui ont lasgure d'un coeur, etolent hors de icurs coef Ilias s'etoient attachees par leur glii sucilles troncs & fur les branches de ces arbres dans le tempsque les venis ou quelqu'auir lcause les falsoli tomber. Cliaque gratia l