장음표시 사용
221쪽
Confirmaturi Pio v. in const. 8.
's Altem tangit personas aliorum fidelium, praesertim R ligiosorum, videlicet, quomodo tenentur abstinere ab ingressu huiusmodi Clausurae. Circa primum horum, primo ponetur quod tangit omnes Moniales. Deinde quod specialiter pertinet ad Moniales Sactat Clarae. η Quantum ad alterum principale,dicetur in dictione, Ingredi Monasteria Monialium. BO N i F A C I v s octauus circa Clausuram Montalium fecit sequentem Constitutionem. Periculosio, & detestabili qua rudam Montalium statui, quae honestatis laxatis habenis, & monachali modestia , sexusq; verecundia impudenter abiectis, extra sua Monasteria, nonnunquam per habitacula secularium personaru discurrunt, & frequenter intra e dem Monasteria personas suspectas admittunt, in illius,
cui suam integritatem, voluntate spontanea, deuouerunt,
ri- grauem offensam, Religionis opprobrium, & scandalum pi storaLossi- rimorum, prouidere salubriter cupientes; praesenti Consti- itutione perpetuo irrefragabiliter valitura sancimus, uniuersas,& singulas Moniales praesentes, atq; futuras, cuiuscunq; Religionis sint, vel Ordinis, in quibuslibet mundi partibus existentes, sub perpetua in suis Monasterijs debere de caetero permanere Clausura. Ita quod nulli earum Religione tacite , vel expressE professae, sit, vel esse valeat quacuq; ratione , vel causa ni fi sorte tanto, & tali morbo euidenter earualiquam laborare constaret, quod non posset cum alijs, abs , Px'hibiti Q que graui periculo, seu scandalo comorari) Monasteria ipsa Laeeoau,' deinceps egrediendi facultas. Nulliq; aliquatenus inhonesti personae, nec etiam honestae, nisi ration bilis, S manifesta causa existat,acde illius ad quena pertinui rit speciali licentia , ingressus, vel accessus pateat ad ea iacm; ut sic a publicis, S mundanis cospectibus separatae, omnino seruire Deo valeant liberius, & lasciuiendi opportunitate sublata,eidem corda sua, & corpora in omni sanctimonia diligentius custo- Collinor, dire. Habetur in c. periculoso, de statu Regularium.lib. 6. Circa supra scriptam Concessionem aliqui obijcere praesumpserunt, dicentes, non posse quempia arctari ad id, quod
minime vovit, seu promisit,ac per consequens Moniales, quae non voverunt Clausuram, non teneri ad huius Constitutionis obseruantiam , prout de facto multae in multis partibus
nou obseruant. Sed pr atis respondet glossa super hanc Co-
222쪽
Α stitutione, in dictione, praesentes, dicens.Sed quomodo praesentibus Monialibus districtior vita imponi potuit, cotra id.
I . q. r. c. Nec is, q. I. c. IntegritaS, & χ o. q. 3. c. Praesens. Cum & nemo crescere compellatur. 7q. di. c. Gesta, re
ibi de hoc Poteli dici, quod illud verum de Regula, sed hic ad Regulam nihil ad ijcitur, sed modus habitandi secundum
naturam rei taxatur. Idem Ioannes Monaldus. Vel dic, Q
pra dicta vera in clericis secularibus. In religiosis autem, quis velle, vel nolle non habent, secus; quia illis potest strictior vita indici, etiam extra Regulam secundum innocentium, qui hoc notat in c. Super eo de Regularibus. Et hoc probat ista Decretalis. Et Cleinentina eodem titulo. Ne in agro. Et per liqc iura patet, Papam circa professos multum posse in cibis , vestibus, modo manendi, & similibus, quae plus cadunt in bonis sortunae, reseruata tamen naturali sustentatione, &substantialibus Regulae. Haec glossa ubi supra. c. V VCENius quartus ordinauit, quod sicut Abbatissae,& , Iia aliae sorores, & earum Prouisorae, ad hoc deputatae, tenent claues, quibus ab intra portae Monasteriorum claudun- iis ἰctatur, sic per Confessores, aut alias honestas persona S per Mi- Mine Ter . ni stros Generalem, aut Prouinciales deputandas ex parte
exteriori habeantur claues, & conseruentur. B. sol. a. &siso. 3 p. concessqq.
VR a AE N v s quartus statuit, qualiter Moniales S.Clarae 3 secundam Regulam quam ipse ordinauit professae te- Εκ seeuila' - neantur seruare Clausuram Monasterioruna suorum, subso Retula S. ma sequenti. omni nanq; tempore vitae suae,hanc vita proa Clarae. fitentes,clausae manere firmiter teneantur infra muroru am- hilum ad intrinsecam Clausuram Mona sterij deputatum,nisi qui bii, mr sors an quod absit in superuenerit ineuitabilis, & periculosa niales pos- necessitas, sicut exustionis ignis, vel incursus hostilis,seu ali- sunt egre, cuius huiusmodi, quae dilatione nullo caperet modo ad egre 4i ςuvia ae diendi licentiam postulandum.In quibus cas bus transferant 'se'. ψ se sorores ad locum alitim competentem, in quo quantum commode fieri poterit cIausae morentur, quousq; eis de M nasterio sit prouisiim. Et propter huiusmodi necessitatis euidentia, nulla eis conceditur licentia, vel facultas, extra praeis dictam Clausuram ulterius exeundi sorte de madato, aut a ctoritate Cardin iis Romanae Ecclasae, cui a sede Apostolica
generaliter fuerit iste Oreo conamis, ad aliquem locu ali-
223쪽
quae mitterentur,causa plantandi,vel edificandi eandem Religionem,uel resormandi aliquod Monasterium eiusdem Ordinis, seu causa regiminis, aut correctionis, aut alicuius valde euidentis,& grauis dispendi j euitandi; vel nisi 'de eiusdem Cardinalis mandato, aut auctoritate,Monasterio primo,rationabili causa relicto, totus Conuentus ad Monasteriuncaliud se transferret. B. sol. 28 . intractatu 3. Et iso. 29 q. in
ENEDIC Tvs i et circa Decretale Bonifacij octaui su- D pra positam statuit subsequenti modo. Cum uniuersae, dc singulae Moniales secundum earu Regulas,& Constitutiones felicis recordationis Bonifacij octaui praedecessoris nostri super hoc editas,sub perpetua, in suis Monasterijs,debeant permanere Clausura,& in nonnullis Monaster ijs Moniali ii praedictarum, sicut accepimus, non usquequaq; seruentur, Voletes Constitutiones pridictas inuiolabiliter obseruari,districtEpraecipimus Ministris, Visitatoribus, Abbatissis,&quibuscunq; alijs ad quos, vel quas hoc pertinuerit, ut Clausu ram huiusmodi diligenter teneri faciat, & seruari; ita quod nulli earum tacite, vel expressὰ profess, , sit, vel esse valeat, quacunq; ratione, vel causa,Clausuram huiusmodi deinceps egrediendi facultas; nisi sorte causa plantandi, vel aediscandi eandem Religionem, ad aliquem locum aliquae transmit tantur; vel tanto sorte, & tali morbo euidenter earu aliquas laborare constaret, quod non possent cum at ijs, absque gra' ui periculo, seu scandalo c5morari. b. Habetur in libro Or-
dinis Italico. 3. parte. l. 2Io.
1 IDEM Benedictus statuit, quod si Abbatissa,contra praemissa Clausuram ipsam exire praesumpserit, vel ad exeundualiquam licentiauerit Monialem, per Ministrum suuna,dediscretorum Fratru consilio,remoueatur a regimine Abbatiae. Moniales vero dictam exeuntes Clausura,in casibus non permissis, ipso facto sint inhabiles ad quaecuq; officia, in earum ordine obtinenda. Et nihilominus subdantur poenis,quae pro grauioribus culpis in ipso Ordine consueuerunt imponi. b. Habetur ubi praecede ias. Collector. V o A D Clausuram Montalium est notandu, quod Moniales Sanctae Clarae, habent ampliorem obligationem ad clausuram, illa, quae a iure communi, per Capitulum, P
riculoso , superius inserto, caeteris Monialibus posita est. Hoc
224쪽
. Hoc patet,quia in Regula suae professionis. cap.2. sic dicitur. Omni nanq; tempore, &c. ut etiam superius est insertum.=. 3. Ita quod Clausura est unum suorum votorum principalium, prout seruare obedientiam, paupertatem, & castitatem. Super quo non est aliqua dispensatio, nisi in casibus, qui positi sunt supra. 9. 3. per Urbanum ordinatorem Regulae. Vt autemelius intelligi valeant, ponentur hic sigillatim, addendo aliquam declarationem, ubi opus fuerit. Primus casus est, ii superuenerit ineuitabilis, & periculosas
. necessitas, sicut exustionis ignis, vel incursus hostilis, seu alicuius co similis, quae dilationem nullo modo sustineret ad postulandum licentiam egrediendi. In quibus casibus dicit Vrbanus) transserant se sorores ad alium locum competentem, in quo quantum commode fieri poterit clausae moretur , quousq; eis de Monasterio sit prouisum.
I Circa hunc casum, dicit quidam expositor, quod adhuce in huiusmodi casu si posset absq; periculo fieri,deberet prius
haberi Superioris licentia, ut colligitur ex supradicta littera Regulae. Sed quando subitum periculum ad hoc non daret locum, tunc absq; licentia possunt egredi. Non tamen quae libet per se, aut separatim, sed omnes in simul. Et statimve exierint, debet se recolligere in aliqua domo honesta, & dare ordinem,ut habeant debitam Clausuram,quousq; prouideatur eis de Monasterio. Et istud,non est declaratio,cu Re-n gula expresse hoc dicat. Item si ignis intus ardens potest ex-V tingui, ipsis Monialibus intra Monasterium manentibus, no possunt egredi, etiam cum licentia Praelatorum. Nec etiam possunt ad al ia Monasteria transferri, praesertim remanente sufficienti habitatione. I secundus casus est, quando ab habente potestatem mit- Seeundus terentur ad aliquem locum causa plantandi, vel aedifiςandi φλ μ eandem Religionem, aut reformandi aliquod Monasterium
η Tertiuisasus est, causa regiminis, scilicet, ut aliqua Mo- Tml innialis sit praelata alicuius Monasterii. . Quoad istum casum dicit praefatus Expositor, videtur, non lotum possit aliqua Monialis egredi Clausuram, & duci, ut sit Abbatissa alterius Monasterij,sed etiam ut sit Magistra Nouitiarum,seu ut ponatur in aliquo officio, in quo multum
consistit honestas Religionis, prout lisere Custodiam por-
225쪽
tae, aut rotae, &c. Dicit etia praedictus Expositor, quod pedi Aacto officio, pro quo aliqua Monialis ducta est ad aliud Monasterium, si vult regredi ad suum Monasteri u . potest reue ii sola, si socia vult remanere. Aut socia posset reuerti sola, si principalis nollet regredi,de consensu tamen utriusque
Quartus casus est, causa correction is . Hunc casum d clarat praefatus Expositor: ut si accideret, quod aliqua Monialis non possit corrigi in Monasterio, ubi habitat, timore a suorum cognatorum, quia tunc posset duci ad aliud Mon
Quintus casus est, causa alicuius valde euidentis,&gr uis dispendij euitandi. Dispendium, de quo in isto casu fiementio, declaratur in c. I. de statu Regu. lib. s. scilicet, si aliqua Monialis esset infecta aliqua infirmitate, tam contagi is, quod merito timeretur inde prouenire magnum damnum alijs Monialibus, aut non posse ibi stare sine grandi pericu- Cilo, vel scandalo communitatis. Dicit tamen praedictus Expositor, quod si idem i nconueniens, quod habetur in Monast xio, ubi habitat Monialis huiusimodi, erit in quocunq; alio Monasterio , sorte posset poni in aliqua domo particulari. Sed licEt quacunq; alia infirmitate non sic contagiosa, Monialis infirmetur, & adhuc taliter, quod medici dicerent non posse euadere ibi manendo, & quod posita in aliquo alio Monasterio sui Ordinis posset sanari, non propterea posset uexire Clausurani,nec inde eduei. Nec ad hoc sufficit licentia Protectoris, vel alterius Praelati, sed quod ibi curetur, prout melius fieri potuerit,& habeat patientiam.Sic enim determinatum fuit per plures insignes doctores uniuersitatis Salm tinae, prout inserius cum suis fundamentis apponitur. Sextus casus est, quando de mandato Praelati,habetis auctoritatem, Monasterio primo, ex causa rationabili relicto, totus Conuentus ad Monasterium aliud se transferreta n In omnibus tamen casibus supradictis, dicit Vrbanus, in Regula, quod non debent egredi, nisi de licentia Protectoris. Et quia Prouincialibus concessum est, quod in Monast rijs Sanctae Claraelibi subditis , possint circa sorores, omnia,qus Protectori,per Regula ipsaraim Moniatium,c5cessa sunt, ut habetur. sto. ri 3. & fi . a. possunt ijdem Prouinciales, in casibus supradictis, dore licentiam Monialibus egrediendi Clau-
226쪽
a Clausuram . A liter tamen est de potestate data Protectori in Regula ad dandum licentiam ingrediendi Clausuram; cuia aua est reuocata per Martinum s.ct per consequens , carent Illa raelati ordinis, Prout late declaratur in ra, indictio-- De , Ingredi Clausuram, notabili ultimo. in igitur Moniales S.Clarae egrediendo Clausuram, extra casus supradictos, transgrediuntur suam Regulam, & peccat mortaliter, licet non incurrat excommunicationem l nisi in B uno tantum casis, posito in Regula sua ,scilicet, si irent ad Cumana Romanam. Et ponitur sequentibus verbis. In virtute
traia redientes, vel non parentes incurrant, districte praeci pimus, ut nulla Abbatissa , vel Soror, pro ulla necessitatis causa, ad Sedem Apostolicam personaliterveniat, vel accedat nili alicui licentia specialis a Sede Apostolica conceda-
c Non est opus hic dicere qualiter dimisso habitu, exeundo Clausuram, incurrerent ex comunicationem, licet non irentd Curram it nam ; cum hoc sit de iure communi, quoad
lib.6. S Et non solum Momales Sacts Clarq non possunt exire Clausuram, ut dictum est, sed nec introducere aliquam ζe sonam , ζ'ut Regula ipsarum prohibet, dicendo. Firmite ac districte praecipimus, ut nulla unquam Abbatissa, vel eius D Sorores,aliquam personam religiosam, seu secularem, aut u- Protector Protector non potest iam hoc concedere : Ita quod in orae fatis duobus consistit Clausera Religiosaru. Et δ facerent contra primu , instigerend suum votum Clauserae. Si aute contra secundum, transgrederentur disceptu Papae. In neutro tamen
mana, aut cimittendo suum habitum, ut dictum est licet ire ne
Est is, i, --ὰ 'β-'p'st x xς Cum habitu , magis rigorosum licentia elidim -- 'iβ Cum eundo ubicuq; sine licentia,etiam non dimittendo habiti filiat excommunicari.
227쪽
Et ut sciatur quid circa hoc statuta antiqua ord Inaueruti apponetur hic statutum Benedicti et r. quod sequitur. Districte praecipimus Ministris, vel Visitatoribus, Abbatissis, &quibuscunq; alijs, ad quos, vel ad quas hoc pertinuerit , ut Clausuram huiusmodi diligenter teneri faciat, ita quod nulli earum tacitE,vel expresse prosesse, sit, vel esse valeat, quacunq; ratione, vel causa,Clausuram huiusmodi deinceps egrediendi facultas, nisi causa plantandi, vel edificandi eandem Religionem, ad aliquem locum, aliquae traiis it - a tantur; vel tanto forte, & tali morbo euidenter aliquas earum laborare constaret, quod non possent cum alijs, absque graui periculo, seu scandalo commorari. Quodq; nulIi Regulari , vel laicae personae cuiuscunq; prae eminentiae , dignitatis, status, vel conditionis extiterit, ingressus pateat ad easdem, sine Apostolicae Sed is licentia speciali. Exceptis δε-lummodo personis illis, quibus, in certis casibus, per praedictorum Praedecessorum ordinationes, idest Concessiones, -&per praedictarum Montalium Regulas, noscitur esse permisia sum. Eisdem quoq; Ministris, Custodibus, S Guardianis, tenore praesentium duximus iniungendum, ut Fratres sui Ordinis sibi subditos,arcere studeant ab accessu ad.Monasteria Monialium quarumcunq; , iuxta B. Francisci Regula,& Apostolica ipsorum ordinis iustituta,poenas in dictis statutis provide ordinatas, eorum transgressoribus infligendas. Di infra addit. Porro,si Abbatissa contra praemiisa, Clausuram ipsarii nexire praesumpserit, vel ad exeundum aliquam licentiauerit se Monialem, per Ministrum suum de discretorum Fratru coni silio, remoueatur a regimine Abbatiae. Moniales vero, dicta exeuntes Clausuram in casibus non permissis, ipso facto sine inhabiles ad quaecunq; officia, in earum ordine obtinenda. Et nihilominus subdantur poenis, quae pro grauioribus culpis in ipso Ordi ne consueuerunt poni. Haec Benedictus i a iaconstitutionibus suis. η Et notandu,quod licet istae Constitutiones Benedicti non obligent per se ipsas, quia faciunt relationem eorum,ad quε
obligamur per Regulam nostram, di Monialiu ; posui tamea hic ad insinuadum poenas, quae per statuta imposita sunt Ab batissis, & Monialibus, pro transgressione Clausurae, in Prε- satis casibus. L t ut ex hoc inferatur, non inueniri per Regu iam, nec per aliqua tuta, excommunicationem eis imp
228쪽
ά sitam in aliquo casu propter transgressionem Clausurae; nisi vi dictum est , irent ad Curiam Romana, vel apostatando di mitterent habitum, licet aliter aliqui opinati, & a serere nisi sunt. Qui vero supradicta omnia latius videre voluer itire periet lateac optime in tractatu nucupato Clipeus sacra rum Monialiu,per Reuerendum Patrem,bonae memoriae,Fra trem Ioannem de Argomanes editum.
Sequitur determinati adZa per plures Doctore i
ς mosos uniuersitatis salmuntime, praemissa diligenti, s exactissima discnssione circa quaestionem sequentem. QVAπR1τvR utra Minister Generalis, aut prouincia Qiii stirilis, seu Visitator, vel Commissarius Ord. Fratrum Mi notabili .norum,habens curam Montalium S. Clarae, valeat quandali Moniale unius Monaster ij secundum Regulam S.Clare pro
fessam) ad aliud eiusdem ordinis Monasterisi,causa alicuius c grauis infirmitatis curandae, licentiare. Et licEt dubia pro Resp5c..
Vtraq; parte altercata lucescunt clarius; redimendi in tem Poris gratia,no hinc inde altercabitur, sed negatiua,tamquavera. apertis fundabitur iuribus, & ronibus, modo sequenti. 7 Et primo in Rubrica secunda eiusde Regulae continetur, Prima pinprout suprapositum est, quod Moniales illam vitam profite- batio.
tes, firmiter teneantur manere in Clausura toto tempore vi
ta suae, praeterquam si evenerint certi casus intuiti, ibi ex ri pressi, ut incend ij, belli, &huiusmodi. Postea, narratis Qr-V tuitis, excipit etiam alios non sortuitos, tenoris sequentiS. Nisi serte demandato Cardinalis Romanae Ecclesiae, cui generaliter iste ordo a Sede Apostolica fuerit comi sus, ad ali quem locum aliquando mitteretur causa plantandi, vel aedi, sficandi eandem Religionem, vel reformandi aliquod Monasterium eiusdem ordinis, seu causa regiminis, aut correctionis , aut alicuius valde euidetis,& grauis dispendi j euitandi, a dic. Cum ergo ad huiusmodi licentiam obtinendam requiratur mandatum Cardinalis, in praesentiarum Protectoris Ordinis, & dictus Reuerendus Pater Minister Prouincialis N.
nec alius Frater officium Visitatoris exercens, non habeat mandatum, ni si solummodo de vi sitando, ressirmando, corrigendo , & castigando, non aute de licent iando. Igitur eam licentiare non potest.
- secundo, ad hoc quod dictus Cardinalis Protector pos L sit
229쪽
st praedictam Monialem licentiare, oportet, ut sit adhuc in casibus superioribus sibi commissis . Sed grauiter infirmari, non est de casibus sibi commissis , ergo, &c. Et quod non sit de eis, probatur; uuia ibi sunt certi casus positi expressim,& nominatim S: in fine dicit; VeI alicuius valde euidentis,festa uis dispendi j euitandi. Et quod non sit de expresse nomia
natis , patet, cum iste casus inter Superiores non sit positus. Quod non veniat etiam appellatione valde euidentis,& grauis dispendi j euitandi licet quilibet sani intellectus posset a
comprehendere tamen probatur sic. Si haec Monialis esse:
peste vulnerata, ne corrumperetur tot domu videretur licentiari debere, ex tra Clausuram curanda, quod si non fieret videretur valdE euidens,& graue dispendium, quod ut euitaretur, deberet licentiari. Idem de nota It hepra, tali videlicet , quod si esset persona secularis, iure posset extrahi depopulo , & mitti ad domos in campis separatas. Vel quod absit de laprae, seu morbo morum. Et sic de alijs infirmita- Qtibus contagiosis , ex quibns toti Communitati, ex unius infirmitate posset venire corruptio . Sed de alijs infirmitatibus non contagiosis, quamquam dicatur, quod locus est illi
infirmitati contrarius, vel quod aquae sunt grossae, vel similia ; potest responderi, quod si locus est humidus, habitet infirma in alto . Si valdE siccus, in inferi ibus, di si aquae sunt grossae, coquantur. Et si non est copia Medicorii, sit contenta cum illis,vel illo, qui communiter sufficit ciuibus,& sic debet. tasiis licere Religiosis, & similia.Vnde propter huiusmodi infirmmitates, sic, vel sic curandas, no potest ullo pacto dici, quodi admittitur, vel euitatur valde euidens, & graue dispendium. Ad quod ponderanda su ni verba, scilia et valde euidentes, &graues; quia sunt duo termini, & copulative positi, & ponu-tur diui sim, ratione illius coniunctionis,&, Iuxta ea quae no tantur in rubrica.isde iuris,&facti ignorantia. Et sic requiritur, quod istud dispendium, non solum sit valde euidens,sed Letiam quod sit grave. Sed cum reuera, nec sit valde euidens, nec graue, dico hoc, non respectu personae, na respectu per- sons bene i otest esse valde euidens, S naue ; sed dico respeetii Communita tis: quod debet sic conliderari, ratione illius verbi eu tandi quod de sui natura requirit duplices pers nas , scilicet personam, quae evitetur, Z persona a qua euitetur, ut patet per textum, di quae ibi trahuntur, in c. Illud, de ι cieri.
230쪽
cleri.excommunicati. Et in cap. Nulli. de sententia excomu - nicationis, cum alijs multis iuribus, quae ad praefatu propositum adduci possent, nisi ob prolixitatem vitandam. Igitur. R. P. Minister Prouincialis, seu Visitator, praedictam Monialem licentiare non potest.
I Tertio considerandu est, quod Papa in Omnibus locis Re nisi, his
lae, ubi aliquid contra Clausuram exceptauit, siue in casi- bitio. s sortuitis, siue non fortuitis, nunquam habuit considera-- tionem ad aliquam personam particulare. Et est veri simile,' imo iuridicu,quod si voluisset expressi siet. Vnde cum in omnibus suis exceptionibus Papa semper consuluit, & prouidit Communitati, bene col l igitu r, quo d vol u i t commod i tatem Communitatis, aliquando praeferri Clausurae. Sed cum nusquam in tota Regula reperiatur nec etiam in uno tantum o-do casu commoditati personae particularis sicut commoditati Communitatis confisere, vel prouidere, aperte patet,c quod commoditatem, seu consolationem persenae particu- laris, nullo pacto voluit praeserti Clausurae. Igitur Reuerendus Pater Minister Prouincialis, aut visitator, seu Commis sarius. N. nullatenus, absq; speciali licentia Sedis Apostoliac praedictam Monialem licentiare potest. - Praeterea, di quarto, in dicta secuda Regula est quaedam Rubrica, scilicet, duodecim tenoris sequentis. De infirmis h/Mψ vero, cura, & diligentia maxima habeatur, & secundu quod
ri possibile fuerit, & decuerit, tam in cibarijs, quae earu requi-V rit infirmitas, quam in alijs necessarijs in seruore charitatis benigne, ac sollicite eis per ola seruiatur. Quae infirmae proprium habeant lectum si unquam fieri potest ubia sanis maneant separatae, ne illarum ordinem valeant confundere,vel , turbare. Ex qua Rubrica duo clarissime colliguntur. Primuin fauorem proximi praecedentis fundamenti, scilicet, quod adeo Communitatem, in sua spirituali sanitate, Papaco er-- uare vult, quod praecepit, ut Moniales corporaliter infirmae taliter curentur, quod sanas in diuinis beneplacitis vacantes,nullo modo valeant confundere, vel turbare. Et ita commoditatem communem semper considerauit, nunquam auteparticularem. Secundum est, quod in hac Rubrica, Papa loquitur de grauibus infirmitatibus curadi quod patet, quia dicit, quod curentur maxima cura, & maxima diligentia, cu